← Chapters

အခန်း (၄၇)

Vol. 5 Ch. 47

အခန်း (၄၇)

Vol. 5 Ch. 47

ဤကုန်တိုက်သည် S မြို့ရှိ အကြီးဆုံး ရှော့ပင်းမောလ်ဖြစ်ပြီး ငါးထပ်တိုက် အပြည့်ရှိသည်။

လီယွီလန်နှင့် ရှပင်းပင်းတို့သည် ဒုတိယထပ်ရှိ အမျိုးသမီး အဝတ်အစားဌာနသို့ ပထမဦးစွာ လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ခရိုင်တွင်း S မြို့ရှိ ကောင်တာအပါအဝင်တွင် နိုင်ငံခြားအ၀တ်အထည် အမှတ်တံဆိပ်အနည်းငယ်လည်း ဝင်ရောက်လာသည်။

နိုင်ငံခြားအဝတ်အစား ဘရန်း တော်တော်များများရဲ့ အဝတ်အစားတွေက အရမ်းကောင်းသည်။ တကယ်တော့ သူတို့ဟာ နိုင်ငံတကာဖက်ရှင်က ပြည်တွင်းအဝတ်အစားတွေနဲ့ ကွာဟချက်ကြီးကြီးမားမားကို ရည်ရွယ်ကာ ဖွင့်ထားပေမယ့် ဈေးနှုန်းတွေကလည်း အရမ်းဈေးကြီးကြသည်။

ကျန်တာတွေကတော့ အိမ်တွင်းအဆင်သင့်ဝတ်ပင်။

ရှပင်းပင်းသည် ကုန်တိုက်တွင် သုတေသနပြုထားပြီးသားဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး လမ်းလျှောက်နေချိန်တွင် သူမက လီယွီလန်ကို ကုန်တိုက်ရှိ အခြားအဆင်သင့်အဝတ်အစား အခြေအနေကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ရှပင်းပင်းက ပြောစရာမလိုပေ။ လီယွီလန်ကိုယ်တိုင် မြင်နိုင်သည်။

ကောင်တာမှာ ချိတ်ဆွဲထားတဲ့ အဆင်သင့်အဝတ်အစား စတိုင်တွေက တကယ့်ကို ခေတ်နောက်ကျနေပြီး ဈေးနှုန်းတွေက စျေးကြီးတာကြောင့် လာရောက်သူနည်းသည်။

လမ်းလျှောက်သွားပြီးနောက် လီယွီလန်က တစ်စုံတစ်ခုကို သိလိုက်သည်။

သူမသည် ဝန်ထမ်းထံသို့ တည့်တည့်သွားကာ "ဟယ်လိုမိတ်ဆွေ၊ ရှင့်ရဲ့ကုန်တိုက်မန်နေဂျာကို ကျွန်မရှာချင်လို့" လို့ ပြုံးပြုံးလေး မေးလိုက်သည်။

ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် ပွင့်လင်းမြင်သာမှုတို့ကို အကောင်အထည် ဖော်ခဲ့သော်လည်း ကုန်တိုက်ရှိ အချို့သော ဝန်ထမ်းများမှာ ဝန်ဆောင်မှု အသိပညာ မြင့်မားမှု မရှိသေးပေ။

အထူးသဖြင့် ဒီအမျိုးသမီးအဝတ်အစား ဧရိယာမှာ စျေးနှုန်းက နည်းနည်းပိုဈေးကြီးတာကြောင့် ဝန်ထမ်းတွေက အပေါ်ပိုင်းထက် အနည်းငယ်သာသည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့မှ ဝန်ထမ်းက လီယွီလန်၏ ၀တ်စားဆင်ယင်မှုကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြပြန်သည်။ သူ့သဘောထားက သိပ်မဆိုးပါဘူး၊ သူက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကုန်တိုက်မန်နေဂျာဆီ ဝမ်းသာအားရ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ဒီဆိုင်ရဲ့မန်နေဂျာက အသက်သုံးဆယ်ကျော် အမျိုးသားတစ်ယောက်ပါ။

ဒီအသက်အရွယ်မှာ ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ စတိုးဆိုင်ကြီးရဲ့ မန်နေဂျာဖြစ်တာ ရှားသည်။

လီယွီလန်က လူတွေကို သူတို့ရဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ မဆုံးဖြတ်ဘူး။ သူ့စားပွဲပေါ်မှာရေးထားတဲ့ နာမည်ကိုကြည့်လိုက်ကာ သူမက ကွေ့ပတ်မနေတော့ဘဲ "မင်္ဂလာပါ မန်နေဂျာယု။ ကျွန်မက ဒီမြို့က လန်မန်အထည်ချုပ်စက်ရုံရဲ့ ဒါရိုက်တာပါ။ ကျွန်မနာမည်က လီယွီလန်ပါ။ ဒီနေ့ ကျွန်မ ရှင့်ကိုလာတွေ့တာ အဓိကကတော့ ရှင်ဈေးဝယ်စင်တာမှာ ကောင်တာတစ်ခု ဝယ်ချင်လို့ပါ"

"အဝတ်အစားစက်ရုံကလား? အထည်ရောင်းဖို့လား?" မန်နေဂျာယုက မေးသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ လောလောဆယ်တော့ အမျိုးသမီးဝတ်တွေကို အဓိကရောင်းပါတယ်။" လီယွိီလန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ခင်ဗျား စက်ရုံက အထည်တွေ ယူလာလား? ကျွန်တော် အရင်ကြည့်ရမယ်။" မန်နေဂျာယုက ထပ်မေးသည်။

သူက လီယွီလန်ကို အရှက်ခွဲဖို့ ကြိုးစားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ စျေးဝယ်စင်တာများတွင် ကောင်တာများ အများအပြားရှိကာ အမျိုးသမီးများ၏ အဝတ်အစားများကို အမှန်တကယ် အာရုံစိုက်ပေးရသည်။

ဈေးဝယ်စင်တာ၏ မန်နေဂျာအနေဖြင့် လက်ရှိရောင်းချနေသော အဝတ်အစား အများစုသည် အရှုံးပေါ်နေကြောင်း သူက သဘာဝကျကျသိသည်။

မန်နေဂျာယုသည် အမျိုးသမီး အဝတ်အစားဌာနကြောင့် ခေါင်းကိုက်နေသည်မှာ ကြာပြီ။ သူသည် အမျိုးသမီးအဝတ်အစားဌာန၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်လိုသောကြောင့် ကုန်ပစ္စည်းရွေးချယ်ရာတွင် ပိုမိုသတိထားရမည်ဖြစ်သည်။

စက်ရုံရှိ လီယွိီလန်၏ အဝတ်အစားများ အလွန်ဆိုးရွားပါက မန်နေဂျာယုသည် သူမအား လက်လျှော့ရန် ဖြောင့်ဖျရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ခုမှာ ၎င်းတို့၏ ဈေးဝယ်စင်တာများ၏ အဆင့်ကို နိမ့်ကျစေမည်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ချက်မှာ လီယွီလန်နှင့် အခြားသူများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့ လစဉ် ကောင်တာတစ်ခုကို ပေးရခြင်းသည်လည်း ကုန်ကျစရိတ်ကြီးမားသည်။

"ဟုတ်၊ ယူလာပါတယ်။" လီယွီလန်က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူနဲ့ ရှပင်းပင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "ကျွန်မတို့ ဝတ်ထားတာတွေပဲ" လို့ ပြောလိုက်သည်။

မန်​​နေဂျာယုက သူတို့နှစ်​​ယောက်​ရဲ့အဝတ်​အစား​တွေကို အံ့သြစွာကြည့်​လိုက်​သည်​..

မန်နေဂျာယုသည် လီယွီလန်နှင့် ရှပင်းပင်းတို့၏ အဝတ်အစားများကို အချိန်အတော်ကြာ သတိပြုမိခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စက်ရုံတွင် ပြုလုပ်သော အဝတ်အစားများ ဖြစ်သည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ဘဲ အခြားနေရာမှ ဝယ်ခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ဒါက မန်နေဂျာယုကို အပြစ်တင်လို့ မရပါဘူး။ သူသည် အထည်ချုပ်စက်ရုံများစွာကို မြင်ဖူးသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ လှပသောအဝတ်အစားများကို ဒီဇိုင်းထုတ်နိုင်သည့် စက်ရုံကို မမြင်ဖူးပါ။

လှပတဲ့အဝတ်အစားတွေကို သူတို့ကုန်တိုက်မှာရောင်းရင်... မန်နေဂျာယု မျက်လုံးတွေ ပြူးသွားသည်။

"ဒီလိုအဝတ်အစားတွေကို ရှင့်ရဲ့ကုန်တိုက်မှာ ရောင်းလို့ရမလား?" လီယွီလန်က မေးသည်။

မန်နေဂျာယုက ကမန်းကတန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါဆို ဒါရိုက်တာလီ၊ ကျွန်တော်တို့ စာချုပ်ကို အခုလက်မှတ်ထိုးလို့ရပြီ၊ ဒုတိယထပ်မှာ အကောင်းဆုံးကောင်တာကို ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ပေးမယ်။"

အရာအားလုံး ချောမွေ့သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့ လီယွီလန်က စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

နှစ်ယောက်သား ချက်ခြင်းပင် စာချုပ်အကြောင်း စတင်ပြောကြသည်။

လီယွီလန်သည် စာချုပ်ပါ အပိုဒ်တိုင်းကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ရှုသည်။ ကုရှန်းရဲ့ စာချုပ်ကို ကူးယူရန် ကူညီပေးသည့် အတွေ့အကြုံကြောင့် လီယွီလန်သည် စာချုပ်ကို စန်းတဝါးဝါးမဖြစ်ပေ။

စာချုပ်တွင် ပြဿနာမရှိဟု အတည်ပြုပြီးနောက် လီယွီလန်က ၎င်းကို အလွယ်တကူ လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။

"ဒါဆို ကောင်တာကို ရှင်းဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကျွန်တော် ချက်ခြင်းခိုင်းလိုက်မယ်။ ခင်ဗျားလိုချင်ရင် ဒီနေ့ဖွင့်လို့ရပါတယ်" မန်နေဂျာယုက ပြောသည်။

ကောင်တာသည် ယခုအချိန်တွင် အလွန်သပ်ရပ်မှုမရှိသည့်အပြင် အမျိုးသမီး အဝတ်အစား ဌာနသည်လည်း ဤနေရာတွင် အဝတ်အစားများကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ချိတ်ထားကာ ဆိုင်းဘုတ်လည်းပါသည်။

လီယွိီလန်၏ အထည်ချုပ်စက်ရုံသည် ယခုမှစတင်ခဲ့ပြီး သူမသည် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ များစွာမတွေးထားသောကြောင့် သူမသည် ခေတ်ရေစီးကြောင်းအတိုင်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လိုက်နာခဲ့သည်။

မန်နေဂျာယုက ချက်ချင်းသုံးလို့ရတယ်လို့ ပြောတဲ့အတွက် လီယွီလန်က မယဉ်ကျေးတော့ဘဲ "စျေးဝယ်စင်တာရဲ့ ဖုန်းကို ငှားလို့ရမလား? ကျွန်မ စက်ရုံနဲ့ စကားပြောမို့"

"ရတာပေါ့။" မန်နေဂျာယုက ပြုံးလိုက်သည်။ သူက သူ့စားပွဲပေါ်ရှိ ဖုန်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

လီယွီလန်က စက်ရုံကို အမြန်ခေါ်လိုက်သည်။

လျန့်ရှောင်ရှစ်က ဖုန်းဖြေကြားခဲ့ပြီး လီယွီလန်က သူ့အား ကုန်ပစ္စည်းများကို ကုန်တိုက်ကြီးသို့ တိုက်ရိုက်လွှဲပေးရန် ပြောပြီး စက်ရုံရှိ တက်ကြွသော အမျိုးသမီး အလုပ်သမားနှစ်ဦးကို ဖုန်းခေါ်ဆိုခဲ့သည်။

စက်ရုံတစ်ဖက်ရှိ ကုန်တင်ကားသည် အချိန်အတော်ကြာ အချင်းချင်း အဆက်အသွယ်ရှိသောကြောင့် ညှိနှိုင်းမှုပြေလည်ရင် ကုန်ပစ္စည်းများကို ချက်ချင်းပို့ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

စက်ရုံရှိ အမျိုးသမီး အလုပ်သမားနှစ်ဦးအတွက် ရှပင်းပင်းက လီယွီလန်ကို အဆိုပြုခဲ့သည်။

ဈေးဝယ်စင်တာများတွင် ဝန်ထမ်း၏ သဘောထားသည် အလွန်မကောင်းကြောင်း ရှပင်းပင်းက ခံစားခဲ့ရသည်။ အများစုကတော့ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ စိတ်သဘောထားမကောင်းတာကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့က ဝယ်ချင်သော်လည်း ထွက်သွားရန် ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

လီယွီလန်သည် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ထင်သောကြောင့် စက်ရုံတွင် စကားပြောဆိုနိုင်သည့် သွက်လက်သော အမျိုးသမီး အလုပ်သမားနှစ်ဦးကို တိုက်ရိုက်ရွေးချယ်ကာ ကုန်ပစ္စည်းရောင်းချရန် ကောင်တာသို့ တိုက်ရိုက်လာခိုင်းခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးအလုပ်သမားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လီယွီလန်က မန်နေဂျာယုနဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး တစ်ဖက်ကလည်း သဘောတူခဲ့သည်။

ဖုန်း၏တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ လျန့်ရှောင်ရှစ်နှင့် ပြဿနာမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် လီယွီလန်က ဖုန်းကို ချလိုက်သည်။

"ဒါဆို မန်နေဂျာယုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်မတို့ အပြင်မှာ စောင့်လိုက်ပါ့မယ်" လီယွီလန်က ပြောသည်။

မန်နေဂျာယုက ပြုံးပြုံးလေး ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ဒါရိုက်တာလီ၊ ကျွန်တော်တို့ အရင်က တွေ့ဖူးလား?"

လီယွီလန်သည် မန်နေဂျာယုကို မည်သည့်အမြင်မှ မရှိပေ။ သူမ စကားပြောခါနီးတွင် မန်နေဂျာယုသည် တစ်ခုခုကို တွေးနေပုံရပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်ကို သူမတွေ့လိုက်ရသည်။ "စကားမစပ်၊ ကျွန်တော်မှတ်မိပြီ၊ ခင်ဗျားအရင်က ရှောင်လန်အပ်ချုပ်ဆိုင်ဖွင့်ခဲ့တာမလား?"

လီယွီလန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

"ခင်​ဗျားက ရင်းနှီးတယ်​လို့ ​ကျွန်တော်ပြောတာ။ အရင်က ခင်​ဗျားရဲ့ဆိုင်ကို ကျွန်​​တော့်​မိန်းမနဲ သွားခဲ့တယ်​။ သူက မင်းလုပ်​တဲ့ အဝတ်​အစား​တွေ ကြိုက်​တယ်​။ ခင်‌ဗျားလုပ်​​နေတဲ့ အထည်​​စက်ရုံက အထည်​​တွေက ကျွန်တော်တို့ ကုန်တိုက်​မှာ ရောင်းမယ်​ဆိုတာ သူ သိရင်​ သူက ပထမဆုံး အပြေးလာလိမ့်မယ်။ မြန်မြန်လာဝယ်လိမ့်မယ်။" မန်နေဂျာယုက ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ ကျွန်မယောင်းမကို နောက်မှ လာခေါ်ပြီး ဝတ်ခိုင်းလိုက်မယ်" လီယွီလန်က ပြောသည်။

ကုန်တိုက်မန်နေဂျာနဲ့ ဒီလိုဆက်ဆံရေးမျိုးက အဆင်ပြေတဲ့ကိစ္စဖြစ်ပြီး လီယွီလန်ကတော့ မပျော်ဘဲ မနေပါဘူး။

သေချာပါသည်၊ သူမက ဒီစကားတွေကို ပြောပြီးတာနဲ့ မန်နေဂျာယုရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးက ပိုကျယ်လာခဲ့သည်။

ပြုံးလျက် သူက လီယွီလန်နှင့် ရှပင်းပင်းတို့ကို လိုက်ပို့ပြီး စကားမစပ် သူက တစ်စုံတစ်ဦးကို ကိုယ်တိုင်ဖုန်းဆက်ကာ ကောင်တာကို ရှင်းလင်းရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

Sမြို့တစ်ခုတည်း၌ အထည်စက်ရုံမှ စတိုးဆိုင်သို့ မောင်းနှင်ရန် အချိန်အများကြီးမယူရပါ။

ကုန်တင်ကားမောင်းသူသည် ကုန်တိုက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဤနေရာတွင် ကောင်တာကို ဖြေရှင်းရုံသာရှိတော့သည်။

ယနေ့သည် အမျိုးသားနေ့ အားလပ်ရက်ဖြစ်သောကြောင့် ကုန်တိုက်သို့ လာရောက်လည်ပတ်သူ အနည်းငယ်သာရှိသည်။

ကုန်တိုက်အဝင်ဝတွင် ရပ်ထားသည့် ထရပ်ကားသည် လူအများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားခဲ့သည်။ သိချင်တဲ့လူတွေက ကုန်ပစ္စည်းသယ်လာတဲ့ အလုပ်သမားတွေကို ဆွဲပြီး "မင်းတို့ ဘာတွေ ပြောင်းနေတာလဲ?" လို့မေးကြသည်။

အလုပ်သမားတွေက တားလိုက်တာကို စိတ်မဆိုးဘဲ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ "အဝတ်အစားတွေပါ! ဒုတိယထပ် အလယ်မှာရှိတဲ့ အမျိုးသမီးဝတ်ကောင်တာမှာ လာကြည့်ဖို့ ကြိုဆိုပါတယ်"

အဝတ်အစားတွေလို့ ကြားလိုက်တာနဲ့ လမ်းသွားလမ်းလာက စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ နှုတ်ခမ်းစူသွားကြသည်။

သူမသည် ဤကုန်တိုက်ရှိ အဝတ်အစားများအကြောင်းကို အလွန်သိသည်။ သူတို့က ဈေးကြီးပြီး ကြည့်ရဆိုးသည်၊ လုံးဝ ဝယ်စရာလည်း မရှိဘူး။

သို့သော်လည်း အလုပ်သမား၏ သဘောထားကောင်းကို ကြည့်ပြီး ဖြတ်သွားဖြတ်လာများက သူ့ကို မျက်နှာပေးကာ အ၀တ်အစားအသစ်များရဲ့ အသွင်အပြင်ကို သွားကြည့်ကြသည်။

ကောင်တာတွင် အလုပ်သမား ခွဲဝေမှုမှာ အလွန်ရှင်းလင်းသည်။

အ၀တ်အထည်များ ယူဆောင်လာရန် ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား အများအပြားက တာဝန်ယူကြပြီး အမျိုးသမီး အလုပ်သမား နှစ်ဦးက အထည်များကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ချိတ်ဆွဲကြသည်။

အဝတ်အထည်စက်ရုံ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကိုလည်း အချိန်အတော်ကြာ စိတ်ကြိုက်ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး ယခု ချိတ်ဆွဲပြီးရင် ပြီးသွားပါပြီ။

ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုသည် ကုန်တိုက်ရှိ လူများစွာ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

"လန်မန်အဝတ်အစား? ဒီတံဆိပ်ကို အရင်က မကြားဖူးဘူးမလား?"

"ဒီဝတ်စုံက အရမ်းလှတာပဲ!"

"ဒါက နိုင်ငံခြားတံဆိပ်မဟုတ်ဘူး၊ ဈေးကြီးရမယ်..."

ဖောက်သည်များသည် အတွင်းမှ လှပသောအဝတ်အစားများကို ကြည့်ကာ လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်နေသော်လည်း အနည်းငယ် ချီတုံချတုံဖြစ်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသမီး အလုပ်သမား နှစ်ဦးက ဝန်ဆောင်မှုပေးလာကြသည်။

သူတို့က အပြင်ကလူတွေကို ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ကြည့်ပြီး "အစ်မတို့ ဝင်ကြည့်ချင်လား?"

"ဒီလိုအဝတ်အစားမျိုးကို ကျွန်မတို့မိသားစုကပဲ ရောင်းတာ။"

"အစ်မကြိုက်ရင် စမ်းကြည့်လို့ရတယ်!"

"စမ်းကြည့်ရမယ်? မလုပ်ဘူး။ ငါဝယ်မှ စမ်းကြည့်လို့ရမှာမလား?" တစ်ယောက်ယောက်က သံသယနဲ့ မေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး အလုပ်သမားက သူ့မျက်နှာမှာ ပြုံးနေသေးပြီး "အစ်မ မစမ်းရင် သင့်တော်ရဲ့လား ဘယ်လိုသိနိုင်မလဲ?" လို့ ပြောသည်။

ဝန်ဆောင်မှုကောင်းသည့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ သဘောထားမှာ ချီတုံချတုံဖြစ်နေသော ဖောက်သည်များကို ချက်ချင်းဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။

အဲဒီ့အဝတ်အစားတွေက တကယ်ကို ကြည့်ကောင်းမှန်း သိလိုက်ကြပြီး ဝတ်လိုက်တဲ့အခါ လူတွေက မချွတ်ချင်ကြပေ။

"ဒါကို ဝယ်ချင်တယ်!"

"ကလေးမလေး၊ ဒီဟာတွေကို ကူထုပ်ပေးပါဦး!"

"ငါ့ကို မတွန်းနဲ့!"

"ထွက်သွား၊ ငါအရင်လာတာ သေချာတယ်!"

ဆိုင်မှာ သွားလာနေသူအများစုဟာ သိပ်မဆိုးပါဘူး၊ ပြီးတော့ သူတို့ဟာ စျေးဝယ်ကုန်တိုက်အမှတ်တံဆိပ်တွေဖြစ်ပြီး ကုန်ပစ္စည်းတွေဟာ လက်ကားမဟုတ်ပါဘူး။ လီယွီလန်မိသားစုရဲ့ အဝတ်အစားတွေက ဈေးမပေါပေမယ့် အရမ်းဈေးမကြီးပါဘူး။ ဝယ်ချင်လျှင် လူတိုင်း တတ်နိုင်သေးသည်။

အလုပ်သမား နှစ်ယောက်က ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတာကြောင့် "လူစုလူဝေးဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး၊ အစ်မတို့ အဝတ်အစားတွေ အများကြီး ဝယ်လို့ပါတယ်" လို့ သက်‌တောင့်သက်သာဖြစ်‌အောင် ပြောလိုက်သည်။

လီယွီလန်နှင့် ရှပင်းပင်းတို့သည် သူတို့ထုပ်ပိုးထားသော အဝတ်အစားများကို အဝေးတွင် လှမ်းကြည့်ကာ ရပ်နေကြသည်။ အရမ်းမိုက်တဲ့ ကောင်တာပဲ။

"မစ္စရှောင်လန်၊ ကျွန်မတို့စက်ရုံက အထည်မရောင်းရလို့ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူးထင်တယ်" ရှပင်းပင်းက ပြုံးပြုံးလေးပြောသည်။

လီယွီလန်ကလည်း ပြုံးသည်။ အဝတ်အထည်တွေက ထင်ထားတာထက် ပိုရောင်းကောင်းနေတာကြောင့် စက်ရုံက ထုတ်လုပ်မှုကို ချဲ့ထွင်ဖို့ လိုအပ်သည်။

အခုခေတ်မှာ အဝတ်အစားဘရန်းတွေ သိပ်မရှိဘူး။ လီယွီလန်၏ လန်မန်ဘရန်း ထွက်ပေါ်လာပြီးသည်နှင့် S မြို့တွင် လျင်မြန်စွာ ရေပန်းစားလာခဲ့သည်။

ကုန်တင်ကားများသည် အထည်ချုပ်စက်ရုံများနှင့် စျေးဝယ်စင်တာများကြားတွင် အဆက်မပြတ် အပြန်အလှန် လည်ပတ်နေပြီး စက်ရုံရှိ ကုန်ထုတ်အလုပ်ရုံများသည် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိသည်။

မကြာခင်မှာ လီယွီလန်ဟာ S မြို့ရှိ အခြားသော ဈေးဝယ်စင်တာများစွာရဲ့ ကောင်တာတွေကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် Sမြို့မှာရှိတဲ့ စျေးကွက်က အကန့်အသတ်ရှိပြီး လီယွီလန်က တခြားနေရာတွေကို အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

လီယွီလန်မှ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော စီးပွားရေးစွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ရှပင်းပင်းသည် ဤလေးလံသောဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မဆိုင်းမတွ ထမ်းကာ အခြားမြို့နှင့်အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ပြည်နယ်များတွင် စီးပွားရေးစတင်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။

ရှပင်းပင်းက တကယ်ကို တော်သည်။ သူမက အပြင်သို့ ခရီးထွက်ပြီးနောက် အခြားနေရာများရှိ ဈေးဝယ်စင်တာကြီးများနှင့် စာချုပ်များကို အောင်မြင်စွာ ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။

ဒီနေ့ ရှပင်းပင်းက မြို့ပြင်က ပြန်လာခဲ့ပြီး လီယွီလန်က သူမကို လာကြိုဖို့ အချိန်ရှိသေးသည်။

ရှပင်းပင်းရဲ့ မျက်နှာက အနည်းငယ် မွဲခြောက်ခြောက်ဖြစ်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများ မှာ အားအင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး လီယွီလန်က ပြုံးကာ "သွားကြရအောင်၊ ငါတို့ သူရဲကောင်းကို ပွဲကို ဖိတ်ပါတယ်!"

ရှပင်းပင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ သူမသည် အပြုံးဖြင့် "ဒါဆို ကျွန်မ လက်ခံပါတယ်။ အစ်မရှောင်လန်၊ ကျွန်မ အစ်မကို သေချာပေါက် ကျော်တက်ပြမယ်!"

"မင်း လိုချင်သလိုပါပဲ" လီယွီလန်က​ပြောသည်​။

နှစ်ယောက်သား အရသာရှိပေမယ့် ဈေးမပေါတဲ့ စားသောက်ဆိုင်ကို သွားကြသည်။

အစာစားပြီးနောက် လီယွီလန်က "မင်းကို အိမ်မှာ အနားယူဖို့ ရက်အနည်းငယ် အနားယူခွင့်ပေးမယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့မိဘတွေက ထင်မြင်ချက်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်"

"ကျွန်မ မိဘတွေက ထင်မြင်ချက်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး!" ရှပင်းပင်းက ခေါင်းခါပြီး ပြောသည်။

ယခုဆို လန်မန်အဝတ်အစားသည် Sမြို့တွင် အရမ်းနာမည်ကြီးပြီး သူမ၏မိဘများက သူမသည် ယခင်က စက်ရုံအလုပ်မှ ထွက်မည်ဟု မထင်ထားသော်လည်း သူမ၏အမြင်အတွက် သူမကို ချီးကျူးခဲ့သည်။

"ကျွန်မမှာ အဖော်မရှိလို့ ကျွန်မမိဘတွေက ပိုစိုးရိမ်‌နေတာ။" ရှပင်းပင်းက သူမမျက်နှာကို ကိုင်ကာ ဝမ်းနည်းစွာပြောလိုက်သည်။

ရှပင်းပင်းသည် အသက် ၂၀ကျော်အရွယ်ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်းပြောရန် အချိန်တန်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဘာလဲ? မင်းကို ဘယ်သူမှမလိုက်ဘူးလား?" လီယွီလန်က မေးသည်။

ရှပင်းပင်းက ရုပ်ရည်ချောမောတာကြောင့် အဓိပ္ပါယ်မရှိသလိုပင်။ သူမကို ဘယ်သူမှ မလိုက်ဘူးလား?

"လိုက်နေတယ် တစ်စုံတစ်ယောက်က လိုက်‌နေတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်မ သိပ်မကြိုက်ဘူး။" ရှပင်းပင်းက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

လီယွီလန် - "..."

"အစ်မရှောင်လန် ကျွန်မကို အာရုံစိုက်ပေးပါ"

"ကောင်းပြီ ဒါပေမယ့် ငါက လူတော်တော်များများကို မသိဘူးနော်"

ငွေရှင်းပြီးနောက် နှစ်ယောက်သားသည် စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်လာကြသည်။

လီယွီလန်သည် ရှပင်းပင်းကို အိမ်သို့ပို့ရန် တက္ကစီစီးသွားခိုင်းခဲ့သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်က စက်ရုံသို့ ပြန်သွားရမည်။

လီယွီလန်သည် မကြာသေးမီက သူမ၏ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် ရရှိခဲ့သော်လည်း ကားက မရောက်သေးသောကြောင့် သူမကိုယ်တိုင် မမောင်းနိုင်ပေ။

တက္ကစီတစ်စီးကိုတားနေစဉ် လီယွီလန်နှင့် ရှပင်းပင်းတို့ ရှေ့တွင် ကားတစ်စီး ရုတ်တရက် ရပ်သွားသည်။

ပြတင်းပေါက်က လှိမ့်ဆင်းလာပြီး ကားမောင်းသူထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေတာ ရှောက်ချင်းရှန့် ဖြစ်သည်။

သူက စတီယာရင်ကို ကိုင်ထားရင်း လီယွီလန်ကို ပြုံးပြပြီး "မရီး ဘယ်သွားမလို့လဲ? ကျွန်တော်လိုက်ပို့ပေးရမလား?"

လီယွီလန်က ငြင်းတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း သူမဘေးနားရှိ ရှပင်းပင်းက သူမလက်ကိုဆွဲကာ "အစ်မ ရှောင်လန်၊ အစ်မနဲ့ကျွန်မ စက်ရုံကို အတူတူပြန်ကြရအောင်!"

လီယွီလန်က အံ့အားသင့်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ရှပင်းပင်းသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး လီယွီလန်သည် သိပ်ပြီးမတွေးတော့ဘဲ စက်ရုံသို့ ရုတ်တရက် ပြန်တာက သူမမှာ လုပ်စရာတစ်ခုခုရှိမည်ဟု သူမတကယ်ထင်ခဲ့သည်။

"မင်းအတွက် အရမ်းဒုက္ခများစေမှာလား?" လီယွီလန်က ငုံ့ပြီး ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံက ရှောက်ချင်းရှန့်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ ကျွန်တော်အခုအဆင်ပြေတယ်။" ရှောက်ချင်းရှန့်က ပြုံးပြီး ပြောသည်။

သူဒီလိုပြောတာကြောင့် လီယွီက ရှပင်းပင်းကို ကားထဲကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအကြောင်းကို ပြောရလျှင် လီယွီလန်သည် ရှောင်ချင်းရှန့်ကို ခဏလောက် မတွေ့ခဲ့ရပေ။

All Chapters