အခန်း (၄၈)

ထိုအချိန်တွင် ရှောက်ချင်းရှန့်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရပြီး ယခုအခါ သူကောင်းကောင်းအိပ်မပျော်သလို နွမ်းနယ်မှု အနည်းငယ်လည်း ရှိနေသည်။

သို့သော် သူသည် စကားပြောတတ်သူဖြစ်ပြီး ကားမောင်းနေစဉ် လီယွီလန်နှင့် စကားပြောရန် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။

လီယွီလန်ကလည်း သူ့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောခဲ့ပြီးတော့ အမြဲတမ်း တက်ကြွပြီး ဆူညံနေတဲ့ ရှပင်းပင်းဟာ ​​မိန်းမတစ်ယောက်လို မတ်မတ်ထိုင်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လီယွီလန်သည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို မှန်းဆကာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ရှောက်ချင်းရှန့်က သူတို့ကို အထည်ချုပ်စက်ရုံ တံခါးဝမှာ ထားကာ မောင်းထွက်သွားသည်။

ကားထဲက ထွက်လာပြီးနောက် လီယွီလန်က ရှပင်းပင်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ပိုက်ပြီး "ပြော၊ စက်ရုံကို ပြန်လာတာ မင်းမှာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ?" လို့ ပြောလိုက်သည်။

ရှပင်းပင်းက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ "အစ်မ ရှောင်လန်၊ စောစောက ယောက်ျားကို အစ်မ သိတာလား? သူအိမ်ထောင်ပြုပြီးပြီလား? သူ့မှာ ရည်းစားရှိလား? မရှိရင် ကျွန်မကို သူနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါ!"

လီယွီလန်သည် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းဆိုတဲ့ ထိုသို့သောအမူအရာ သူမမျက်နှာပေါ်တွင် ရှ်ိနေသည်။

သို့သော် ရှောက်ချင်းရှန့်၏ အဆိုအရ လီယွီလန်သည် သူ့အကြောင်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။

ဒါပေမယ့် လီယွီလန်က မသေချာတဲ့အတွက် ရှပင်းပင်းကို "မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ငါမသေချာဘူး၊ ငါ မင်းအတွက် မေးပေးမယ်!"

"ကောင်းပြီ အစ်မရှောင်လန်၊ အစ်မက အကောင်းဆုံးပဲ!" ရှပင်းပင်းသည် လီယွီလန်၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

ရှပင်းပင်းက သူမကို မေးလိုက်ကတည်းက လီယွီလန်လည်း ဒီကိစ္စကို စိတ်ထဲမှာ မှတ်ထားခဲ့သည်။

သူမ ညဘက် အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ကုရှန်းကို ဒီဟာကို ပြောခဲ့သည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်သည် ကုရှန်း၏ ညီအစ်ကိုနှင့်ပါတနာဖြစ်သည်။ သူ့ကိုမေးတာမှန်သည်၊ ကုရှန်းနဲ့ ရှောက်ချင်းရှန့်တို့ စကားပြောတာ ပိုအဆင်ပြေသည်။

လီယွီလန်က မထင်မှတ်ထားသည့်အရာမှာ သူမပြောသည်ကိုကြားပြီးနောက် ကုရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ရှောက်ချင်းရှန့်က သူ့အတွက် မသင့်တော်ဘူး" ဟုပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ဒီလိုပြောတာလဲ။" လီယွိီလန်က မေးသည်။

ကုရှန်းသည် ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် " ရှောက်ချင်းရှန့်က ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်၍ အရမ်းမသန့်ရှင်းဘူး"

လီယွီလန်သည် ခဏတာ တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး သူမသည် နားလည်ပြီးနောက် အနည်းငယ် နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

သူမ S မြို့ကို ပထမဆုံး ရောက်တုန်းကမှလွဲ၍ လီယွီလန်နှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်တို့သည် အကြိမ်အနည်းငယ်သာ တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူမ ကလေးမီးဖွားပြီး ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ အလုပ်ရှုပ်နေတာကြောင့် ရှောက်ချင်းရှန့်နဲ့ အဆက်အသွယ် သိပ်မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ရှောက်ချင်းရှန့်၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အခြေအနေကို သူမ အမှန်တကယ် မသိခဲ့ပါ။

တကယ်တော့ ပိုက်ဆံနည်းနည်းရှိတဲ့ ယောက်ျားတော်တော်များများက အပြင်မှာ ပိုက်ဆံကုန်တာ အရမ်းများပေမယ့် လီယွီလန်က သူ့အနားမှာ ဒီလိုလူရှိလိမ့်မယ်လို့ တကယ်ကို မမျှော်လင့်ထားဘဲ ဒီလူကလည်း ရှောက်ချင်းရှန့်ပင်...

ဒါက လီယီလန်ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို အရမ်းရှုပ်ထွေးစေပြီး ရှောက်ချင်းရှန့်ကို သူ့ရဲ့ အထင်အမြင် ပြောင်းလဲမှုတွေလည်း ကြုံခဲ့ရသည်။

ဒီလိုမျိုး ရှပင်းပင်းကို တိုက်ရိုက်ပြောဖို့က မလွယ်တာမို့ နောက်တစ်နေ့မှာတော့ စိတ်ပူနေတဲ့ ရှပင်းပင်းကိုကြည့်ရင်း လီယွီလန်ဟာ ရှောက်ချင်းရှန့်မှာ ရည်းစားရှိပြီးသားလို့ လိမ်ညာပြောဆိုရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ရှပင်းပင်းသည် ရှောက်ချင်းရှန့်နှင့် မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး သူသည် မဆိုးဟု ထင်သောကြောင့် လီယွီလန်အား ပါးစပ်ဖွင့်ခဲ့သည်။

ယခု လီယွီလန်သည် ရှောက်ချင်းရှန့်တွင် ရည်းစားရှိပြီးသားဟု ပြောသံကြားပြီးနောက် သူမသည် မျက်နှာကို ကိုင်ကာ ဝမ်းနည်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အိုး၊ မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ၊ ကျွန်မ အခု အဖော်မရှာသင့်ဘူးလို့ ဘုရားသခင်လည်း ထင်နေတာဖြစ်မယ်!"

လီယွီလန်သည် သူမကို ထိုကဲ့သို့ မြင်ပြီး သူမ နှလုံးသားထဲတွင် စွဲလန်းခြင်းမရှိကြောင်း သိလိုက်သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ရှပင်းပင်းက ​​စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ပြန်ပြီး အလုပ်လုပ်ဖို့ အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ပေ။

လီယွီလန် - နှလုံးသားက တော်တော်ကြီးတာပဲ။

ရှပင်းပင်းနှင့် ရှောက်ချင်းရှန့်ဇာတ်လမ်းသည် လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

လီယွီလန်သည် သူမ၏ အထည်ချုပ်စက်ရုံ လုပ်ငန်းဖြင့် ဆက်လက် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။

ရှောက်ချင်းရှန့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ လီယွီလန်သာ ကြားဖူးခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးဟာ ပြင်ပလူတွေက စီမံခန့်ခွဲဖို့ မလွယ်သလို စီမံခန့်ခွဲလို့ မရပါဘူး။ လီယွီလန် မထင်မှတ်ထားသည့်အရာမှာ ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာမည့်အရာဖြစ်သည်။

တစ်နေ့တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အထည်ချုပ်စက်ရုံတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လီယွီလန်ကို ရှာနေကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

"ဘယ်သူလဲ? သူတစ်ခုခုပြောသေးလား?" လီယွီလန်က ခေါင်းမော့ပြီး သူ့ဝန်ထမ်းတွေကို သတင်းကို မေးလိုက်သည်။

"အမျိုးသမီးက အစ်မကို ရှာချင်တယ်လို့ပဲ ပြောတယ်၊ တခြားဘာမှ မပြောဘူး" ဝန်ထမ်းက ပြန်ပြောပြီး "သူအစ်မကို တွေ့လိုပုံရတယ်" ဟု ထပ်ပြောသည်။

ဒါကိုကြားတော့ လီယွီလန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ "မင်း သူ့ကို ဒီကို ခေါ်လာပေး" လို့ပြောလိုက်သည်။

ဝန်ထမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြပေမယ့် မထွက်သွားခင်မှာ ဝန်ထမ်းက စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မလန်၊ အဲဒီအမျိုးသမီးက……နည်းနည်းမကောင်းသလိုပဲ"

"ကောင်းပြီ၊ ငါသိပြီ၊ မင်း သူ့ကို ဒီကိုခေါ်လာလိုက်" လီယွီလန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

လီယွီလန်သည် ယခုအချိန်တွင် သူမထံ မည်သူရောက်လာမည်ကို အမှန်တကယ် မသိခဲ့ပေ။

ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီး၏ ပြောပြချက်ကိုကြားတော့ လီယွီလန်သည် သူမကို မတွေ့ချင်သော်လည်း အထည်ချုပ်စက်ရုံ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေလျှင် ပြဿနာရှိမည်ဟု သူမ တွေးခဲ့သည်။

လီယွီလန်သည် စင်္ကြံအပြင်ဘက် အဝေးမှ အနီးသို့ ခြေသံများ ထွက်လာသည်ကို ကြားသောအခါ လီယွီလန်သည် ရုံးခန်းထဲတွင် ခဏစောင့်နေခဲ့သည်။

လာရောက်လည်ပတ်သူသည် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်တစ်ရံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ စူးရှသော ဒေါက်များက ကြမ်းပြင်ကို အလွန်ဖမ်းစားနိုင်သော စူးရှသောအသံတစ်ခုလို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

လီယွီလန်သည် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်သံများကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် သူမ၏ ရုံးခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်လာပါ။" လီယွီလန်က အသံနက်ဖြင့် ပြောသည်။

ရုံးခန်းတံခါးပွင့်လာပြီး တံခါးရှေ့မှာရပ်နေတဲ့ ဝန်ထမ်းက သူ့နောက်က အမျိုးသမီးကို "ဝင်လာခဲ့" လို့ ပြောသည်။

လီယွီလန်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ဝန်ထမ်းအား "မင်းသွားပြီးတော့ တခြားအရာတွေကို အရင်လုပ်လိုက်" လို့ ပြောသည်။

ဝန်ထမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး အသံထွက်ပြုပြီးနောက် ရုံးခန်းတံခါးကို အပြင်မှ စုံစမ်းမေးမြန်းသော အမြင်တွေကို တားဆီးရန် ပိတ်လိုက်သည်။

တံခါးပိတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့ လီယွီလန်သည် သူမကိုတွေ့ချင်သော အမျိုးသမီးကိုကြည့်ရန် အချိန်ရခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ။" လီယွီလန်က ညာဘက်ရှိ အနက်ရောင်ဧည့်သည် ဆိုဖာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် စကားကိုကြားသောအခါ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ စကားအတိုင်း လီယွီလန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

"ဒီက အမျိုးသမီးက ကျွန်မကို ဘာလို့ရှာနေတာလဲ မသိဘူး?" လီယွီလန်က လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို ထည့်လိုက်ပြီး သူမဆီကို ပေးလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော အမျိုးသမီးသည် သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူထဲသောမိတ်ကပ်များ၊ ထူထဲနက်မှောင်စွာ မျက်လုံးခြယ်သထားတာများနှင့် တောက်ပသော နှုတ်ခမ်းများ ရှိသောကြောင့် သူမ၏ အသက်အရွယ်ကို ပြောရခက်စေသည်။

သူမတွင် အနက်ရောင် ဆံပင်ကောက်ကောက်နှင့် အနက်ရောင်ခြေအိတ်များရှိသည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို ကုတ်အင်္ကျီအထူကြီးဖြင့် ပတ်ထားသော်လည်း အတွင်းပိုင်း အဝတ်အစားများသည် ဖြစ်သလိုဝတ်ထားတာကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးသည် အနည်းငယ် မကောင်းပုံရသည်ကို ဝန်ထမ်းက သတိပေးသည့်အတိုင်း သူမကိုတွေ့မြင်ရသည်။

လီယွီလန်က ဒီအမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်တော့ အမျိုးသမီးက လီယွီလန်ကို ကြည့်နေသည်။

လီယွီလန်၏ ၀တ်စားဆင်ယင်မှုသည် အလွန်လိုက်ဖက်ပြီး သူမ၏ အနက်ရောင်ဆံပင်သည် နားရွက်နောက်တွင် မြဲမြံစွာ သိမ်းထား၍ သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို အနည်းငယ် နူးညံ့သိမ်မွေ့စေသည်။ သူမမျက်နှာမှာလည်း ပေါ့ပါးတဲ့ မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်ထားပေမယ့် အာရုံထွေပြားမှုလုံးဝမရှိဘဲ သူမတစ်ကိုယ်လုံးကို နူးညံ့သိမ်မွေ့စေသည်။

ဒါပေမယ့် လီယွီလန်ဟာ တကယ်ကို နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အနိုင်ကျင့်ခံရတဲ့သူလို့ ထင်ရင် မှားပါလိမ့်မည်။ သူမရဲ့ လှပတဲ့မျက်လုံးတွေကို ကျော်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူမဟာ မှန်ကန်နဲ့ သန်မာပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့ပေမယ့် အနိုင်ကျင့်ဖို့ မလွယ်ဘူးလို့ မြင်လာနိုင်သည်။

လန်မန်အဝတ်အစား၏ သူဌေးက မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အမျိုးသမီး၏ ညိုးငယ်သော မျက်လုံးများတွင် သိမ်ငယ်မှုအရိပ်အမြွက်ပြနေသည်။

"ကျွန်မ၊ ကျွန်မနာမည်က ကွမ်ရှောင်ယွိ" အမျိုးသမီးက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးနောက် သူမပါးစပ်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

လီယွီလန်သည် ရုတ်တရက် တံခါးဆီသို့ ရောက်လာပြီး အကြာကြီး စကားမပြောသည့် ဤအမျိုးသမီးနှင့်ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် စိတ်တိုဒေါသထွက်ကာ သူမတွင် အထောက်အထားပြဿနာ အချို့ရှိနေသည်ဟု သံသယရှိခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် သူမက ဆက်ပြောသည်။ "ဒါဆို မစ္စကွမ်၊ ရှင် ကျွန်မဆီ ဘာကိစ္စရှိလို့ လာတာလဲ?"

ကွမ်ရှောင်ယွိသည် သူမ၏လက်ချောင်းများကို ဆုပ်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ခေါင်းကို မော့ပြီး လီယွီလန်ကို စိုက်ကြည့်၍ သူမ၏ သတ္တိကို စုစည်းလိုက်ပြ "ကျွန်မ အစ်ကိုရှောက်ဆီက ရှင်အကြောင်း ကြားတယ်" လို့ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုရှောက်?" လီယွီလန်သည် အစပိုင်းတွင် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိသော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးလိုက်ပြီး "ရှောက်ချင်းရှန့်၊ ရှောက်ချင်းရှန့်ဆီက မင်းကဘယ်သူလဲ?"

ကွမ်ရှောင်ယွိသည် လီယွီလန်၏မျက်နှာပေါ်ရှိ သွေးများ မှိန်ဖျော့သွားကာ ဒါကိုကြားလိုက်ရပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်၍ စကားမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။

လီယွီလန်က သူမကို မေးပြီးနောက် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ကွမ်ရှောင်ယွိ၏ အမူအရာကိုကြည့်ကာ လီယွီလန်က မှန်းဆနိုင်သည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်သည် အလွန်မသန့်ရှင်းဘူးဟု ကုရှန်းက သူမအား မပြောခဲ့ရင် လီယွီလန်က အများကြီး မမေးပေ။

ယခု ဒီကွမ်ရှောင်ယွိသည် ယောက်ျားနှင့် မိန်းမကြား မသန့်ရှင်းသော ဆက်ဆံရေးများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်လား?

ဒါကိုတွေးရင်း လီယွီလန်က မတတ်နိုင်ဘဲ ရှောက်ချင်းရှန့်ကို စိတ်ထဲကနေ ကြိမ်ဖန်များစွာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ သူ့ဘာသာ ညစ်ပတ်နေတာကို ဘယ်သူက သူမကို ဒီမှာ လာရှာတာလဲ?

လီယွီလန်သည် ကွမ်ရှောင်ယွိက သူမ၏ဗိုက်ကို ပွတ်နေသည် ကိုမြင်သောအခါ တစ်ခုခုပြောတော့မည်၊ ထို့နောက် သူမက မျက်လုံးကို အောက်ကို ကြည့်ကာ "ကျွန်မ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ" ဟုဆိုလိုက်သည်။

လီယွီလန် - "..."

ကွမ်ရှောင်ယွိ၏ ရုတ်တရက် စကားကြောင့် လီယွီလန်သည် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ကိုယ်ဝန်? ကွမ်ရှောင်ယွိက သူမကိုယ်ဝန်ရှိတာကို သူ့ကိုဘာလို့လာပြောတာလဲ? သူမကိုယ်တိုင်ကနေစပြီး ရှောက်ချင်းရှန့်ကို တာဝန်ယူခိုင်းစေချင်လို့လား?

လီယွီလန်သည် ကွမ်ရှောင်ယွိ၏ ဦးနှောက်လည်ပတ်မှုကို အမှန်တကယ် နားမလည်ခဲ့ပါ။

"မစ္စကွမ်၊ ရှင် ကျွန်မကို ဘာလို့ဒီအကြောင်းလာပြောတာလဲ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒါက ရှင်နဲ့ ရှောက်ချင်းရှန့်ကြားကပဲ ရှင် သူ့ကို သွားပြောသင့်တယ်၊ ရှင်တို့နှစ်ယောက်ထိုင်ပြီး စကားကောင်းကောင်းပြောရမယ်၊ ကျွန်မကဘာလုပ်ရမှာလဲ?" လီယွီလန်က အသက်ရှူသွင်းပြီး ပြောလိုက်သည်။

ကွမ်ရှောင်ယွိက အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရပြီး သူမက "မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မက အစ်ကိုရှောက်ကို ကယ်တင်ဖို့ ရှင့်ကို အကူအညီတောင်းချင်တာ... ဟုတ်တယ်၊ သူ့ကို ကယ်ပါ"

လီယွီလန်သည် ပို၍ပင် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

ကွမ်ရှောင်ယွိက သူမမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလို့ ပြောတာ စက္ကန့်ပိုင်းသာရှိသေးသည်။ ဒါပေမယ့် နောက်စက္ကန့်မှာ သူမက ရှောက်ချင်းရှန့်ကို ကယ်တင်ဖို့ ခုန်ပေါက်ပြီး အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ကြား ဆက်စပ်မှုရှိတာလား?

လီယွီလန်သည် ကွမ်ရှောင်ယွိ၏ အတွေးအမြင်ကို လုံးဝနားမလည်ပါ။

"မစ္စကွမ်၊ ရှင်ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ကျွန်မတကယ်နားမလည်ဘူး။" လီယွီလန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ထိုအမျိုးသမီးသည် အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း ခံစားလာရသည်။ "ကိစ္စမရှိတော့ဘူးဆို အရင်ထွက်သွားပါ"

လီယွီလန်သည် ကွမ်ရှောင်ယွိနှင့် စကားစမြည်ပြောရန် စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ထွက်သွားရန် အမိန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ကွမ်ရှောင်ယွိသည် သူမကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်တွေပူလာပြီး ရုတ်တရက် ထရပ်ကာ လီယွီလန်၏ လက်ကို ဆွဲလိုက်ပြီး "အရင်ဆုံး ကျွန်မကို မနှင်ထုတ်ပါနဲ့၊ ကျွန်မက ရှင့်ကို အကူအညီတောင်းရုံပါ" ဆိုပြီး တောင်းဆိုတဲ့‌ လေသံနှင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။

လီယွီလန်သည် မသိစိတ်က သူမကို ဖယ်ထုတ်ပစ်ချင်သော်လည်း သူမပြောခဲ့သည့် ကိုယ်ဝန်အကြောင်း တွေးကာ နောက်ဆုံးတော့ သည်းခံလိုက်သည်။

ကွမ်ရှောင်ယွိကို စကားနည်းနည်းလောက် နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် တစ်ဖက်လူက အသိစိတ်ပြန်ဝင်သွားသလိုပဲ နောက်ဆုံးတော့ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး "ကျွန်မမတော်တဆတွေ့ခဲ့တာပါ၊ အစ်ကိုရှောက်က ဥပဒေနဲ့မညီတာ တစ်ခုခု လုပ်နေပုံရတယ်" ဟု တိုးတိုးလေးပြောသည်။

ဒီစကားကိုကြားတော့ လီယွီလန်ရဲ့မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားပြီး ကွမ်ရှောင်ယွိရဲ့ မျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမက အသက်ရှူကျပ်သွားပြီး "ရှင်ဘာပြောလိုက်တာလဲ?"

ကွမ်ရှောင်ယွိ၏ လည်ပင်းသည် လီယွီလန်ကို စိုက်ကြည့်ရာမှ ငိုက်ကျသွားပြီး "ဒါက ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်မမသိဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မကောင်းတဲ့အရာပဲ ဖမ်းမိရင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်၊ ရှင် သူ့ကို ‌ဖြောင်းဖျနိုင်မလား..."

ဒီအချိန်မှာ လီယွီလန်ရဲ့ စိတ်တွေ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ရှောက်ချင်းရှန့်က ဘာတရားမ၀င်လုပ်နေတာလဲ? ကုရှန်းသိလား? သူနဲ့ ကုရှန်းတို့က ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖွင့်ရန် ပူးပေါင်းထားကြတာ။ ရှောက်ချင်းရှန့်သာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ကုရှန်းက အန္တရာယ်ရှိမှာလား...

လီယွီလန်က သူ့ကိုယ်သူ စိတ်တည်ငြိမ်အောင် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

သူမသည် ကွမ်‌ရှောင်ယွိကို ဆုတ်ကိုင်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်အရာအချို့ကို မေးသော်လည်း တစ်ဖက်လူက သိပ်မသိတာကြောင့် သူမ ဘာမှမမေးနိုင်ဘဲ လီယွီလန်က ရှောက်ချင်းရှန့်ကို စုံစမ်းဖို့သာ လုပ်နိုင်တော့သည်။

အသုံးဝင်တဲ့အချက်အလက်တွေမရလို့ လီယွီလန်က ကွမ်ရှောင်ယွိကို "ဒါကို ကျွန််မသိပြီ၊ ကျွန်မ နည်းလမ်းရှာလိုက်မယ်၊ ရှင်အရင်ပြန်လိုက်"

လီယွီလန်ရဲ့ ဧည့်သည်တွေကို လိုက်ပို့တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရှင်းပါသည်၊ ကွမ်ရှောင်ယွိကို ငါပြောပြီးပြီ နေစရာအကြောင်း မရှိတော့ဘူး။

ကွမ်ရှောင်ယွိကို တွေ့ပြီးနောက် လီယွီလန်က ကုရှန်းကို ချက်ချင်းဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

အနည်းငယ်မြည်ပြီးနောက် ဖုန်းကို လျင်မြန်စွာ ချိတ်ဆက်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်မှ ကုရှန်း၏အသံ ထွက်လာသည်။ "မင်္ဂလာပါ မိန်းမ?"

"အခုရှင်ဘယ်မှာလဲ? ရှင် အလုပ်များနေလား?" လီယွီလန်က တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ် ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်အရမ်းမရှုပ်ပါဘူး၊ မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ?" ကုရှန်းသည် လီယွီလန်၏ စိုးရိမ်သောကအသံကို ကြားလိုက်သောအခါ အံ့သြစွာမေးလိုက်သည်။

လီယွီလန်က ဒီကိစ္စကို ဖုန်းနဲ့ပြောဖို့ မလွယ်ဘူးလို့ တွေးထားတာကြောင့် သူမက ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ "ရှင့်ကိုတွေ့ဖို့ ကုမ္ပဏီကို ကျွန်မ ခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်"

"ကောင်းပြီ၊ မင်း ကိုယ့်ကို လာခေါ်စေချင်လား" ကုရှန်းက သဘောတူလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး" လီယွီလန်က ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး သူမကားက ရောက်လာပြီဖြစ်တာကြောင့် သူမကိုယ်တိုင် မောင်းသွားနိုင်သည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် လီယွီလန်သည် တုန်ရီသောလက်များဖြင့် ပစ္စည်းအချို့ကို ထုပ်ပိုးကာ အသက်ရှုသံကို ငြိမ်သက်အောင်လုပ်ပြီး အပြင်ထွက်တော့မည်။

သူမထသွားသည့်အချိန်တွင် ရှပင်းပင်းသည် စာရွက်စာတမ်းများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်လာပြီး လျှောက်လာသည်။

လီယွီလန် အပြင်ထွက်တော့မှာကိုမြင်တော့ ရှပင်းပင်းက "အစ်မရှောင်လန် အပြင်သွားမလို့လား?"

လီယွီလန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အင်း၊ အပြင်သွားမလို့၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ?"

"ကြီးကြီးမားမား မရှိပါဘူး။" ရှပင်းပင်းက မြန်မြန်ဆန်ဆန် ခေါင်းယမ်းပြီး သူမက မေးလိုက်သည်။ "အစ်မရှောင်လန်၊ အစ်ကိုကုကို သွားမတွေ့သင့်ဘူးလား?"

"အာ? သူတို့ပြောတာတွေက မမှန်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား?" ရှပင်းပင်းက အံ့သြစွာမေးလိုက်သည်။

လီယွီလန်က ရှပင်းပင်းပြောတာကို နားမလည်ပေမယ့် ဒီအချိန်က သူမနဲ့ စကားပြောရမယ့်အချိန်မဟုတ်တာကြောင့် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အမြန်ထွက်သွားလိုက်သည်။

သူမ ကားထဲဝင်သွားသောအခါ လီယွီလန်က အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသေးသည်။ သူမလက်ကို စတီယာရင်ဘီးပေါ်တင်ကာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ဆောက်မှုအချို့ကို သူမကိုယ်သူမ ပေးခဲ့သည်။

ကွမ်ရှောင်ယွိ ပြောသည့်စကားသည် လုံးဝမှန်တာမဟုတ်ပါ၊ အခု သူမ မထိတ်လန့်တော့ဘူး။

စိတ်တွေ လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် လီယွီလန်က ကားကို စတင်လိုက်ပြီး ကုရှန်းရဲ့ ကုမ္ပဏီကို အမြန်သွားလိုက်သည်။