အခန်း (၆၃)

လီယွီမေဆီက အတည်ပြုချက်ကို ယခုကြားသိရသဖြင့် လီယွီလန်သည် သူမ၏နှလုံးသားအောက်ခြေမှစ၍ ပျော်ရွှင်နေသည်။

ကျန်း‌မော့သည် လီယွီမေ၏ ဘေးနားတွင် သူမကိုမြင်ကတည်းက ကပ်နေခဲ့သည်။ သူ့အမေနဲ့ အန်တီပြောနေတာကို နားထောင်ရင်း သူ့အမေဘေးမှာ တခြားလူတစ်ယောက် ရပ်နေတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"မေမေ၊ ဦးလေးသွမ်နဲ့ ပြန်လာတာလား" ကျန်းမော့က စပ်စုကာ မေးလိုက်သည်။ သွမ်ချန်ရှုက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူမ သိသည်။

ကျန်းမော့ ပြောတာကြားတဲ့အခါ လီယွိီလန်က သွမ်ချန်ရှုကို သတိထားမိသည်။

"မင်းရဲ့ဦးလေးသွမ်က မင်းအမေကို အများကြီးကူညီခဲ့တာ" လီယွီလန်က ပြုံးကာပြောသည်။ သွမ်ချန်ရှုမရှိလျှင် လီယွီမေ၏ ခရီးစဉ်သည် မည်သည့်အခါမျှ ချောမွေ့လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိသည်။

လီယွီလန်က ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး "ဟေး၊ ဒါပေမယ့် ရှင်တို့နှစ်ယောက်လုံး ဘာလို့ ပြန်လာကြတာလဲ? ရှေ့နေသွမ် ရှင့်မှာ တခြားလုပ်စရာတွေ မရှိဘူးလား?"

လီယွီလန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ သွမ်ချန်ရှုသည် သူ၏နှာခေါင်းကို ထိလိုက်ပြီး "အဲ့အချိန်ဇယားကို ရုတ်တရက် ဖျက်သိမ်းလိုက်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ အတူတူပြန်လာခဲ့ကြတာ" လို့ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုပဲ။" လီယွီလန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်" သွမ်ချန်ရှုက တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ့ဘေးနားရှိ လီယွီမေကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ့နှာခေါင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ထိခဲ့သည်။

လီယွီလန်က သိပ်စဉ်းစားမနေပေမယ့် သူ့ဘေးက ကုရှန်းက သွမ်ချန်ရှုရဲ့ သေးငယ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုလေးတွေကို သတိထားမိပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်ထားရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နှာမှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

လီယွီမေ၏ ရုတ်တရက်ပြန်လာခြင်းသည် လူအများအပြား၏ မူလအစီအစဉ်ကို ပျက်ပြားသွားစေပြီး McDonald's မှာ ညစာကိုလည်း ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ကလေးများသည် ပြဿနာမရှာကြပေ။

လီယွီမေ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူမသည် တစ်ရက်အနားယူခဲ့ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် မူလပုံစံအတိုင်း ဆက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ကျန်းမော့သည် လီယွီမေ ဘာလုပ်မည်ကို သိပြီးနောက် သူမနှင့် အတူသွားချင်ခဲ့သည်။

လီယွီမေသည် သူမနှင့် အချိန်အတော်ကြာ ခွဲခွာခဲ့ရသည်ဟု တွေးထားသောကြောင့် သူမကို အလွန်တွယ်တာနေသည်။ ထို့အပြင် အိမ်ထောင်စုစာရင်း ရွှေ့ပြောင်းခြင်းမှာ သူတို့သားမိခင်အတွက် အဓိကကျသော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် သမီးဖြစ်သူကို ယခုအချိန်တွင် သူမကို ခေါ်သွားတာ သင့်လျော်ပါသည်။

ကျောင်းမှ နေ့တစ်ဝက် ခွင့်ယူပြီးနောက် လီယွီမေသည် ကျန်းမော့ကို S မြို့ရှိ အိမ်ထောင်စုစာရင်းသွင်းဌာနသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ကုရှန်းနှင့် လီယွီလန်တို့သည် ၎င်းတို့၏ အိမ်ထောင်စုစာရင်းများကို ရွှေ့ပြောင်းတဲ့ ယခင်အတွေ့အကြုံဖြင့် လီယွီမေသည် အထောက်အထားပစ္စည်းများကို ၎င်းတို့နှင့်အတူ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ဝန်ထမ်းများက ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးပြီး ပြဿနာမရှိဟု အတည်ပြုပြီးနောက် အရာအားလုံးကို တံဆိပ်တုံးထုလိုက်သည်။

"အိမ်ထောင်စုစာရင်းစာအုပ်အသစ်က ခဏစောင့်ရပါမယ်!" ဝန်ထမ်းက ပြောသည်။

"အိုး ကောင်းပြီ!" လီယွီမေက ရုတ်တရက် အိပ်မက်တစ်ခုလို ခံစားရပြီး "ဒါဆိုပြီးပြီလား?"

"ဟုတ်ကဲ့၊ S မြို့သားဖြစ်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ်" ဝန်ထမ်းက ပြုံးသည်။

လီယွီမေသည် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရိုးသားသော အပြုံးဖြင့် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ခဏအကြာတွင် အသစ်စက်စက် အိမ်ထောင်စုစာရင်းစာအုပ်ကို လီယွီမေဆီသို့ ပေးခဲ့သည်။

လီယွှီမေသည် နီညိုရောင် အိမ်ထောင်စု မှတ်ပုံတင်စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမနှင့် ကျန်းမော့တို့၏ အိမ်ထောင်စုစာရင်း စာမျက်နှာများသာ ရှိသော်လည်း သူမသည် အကြာကြီး ဖတ်ခဲ့သည်။

ကျန်းမော့က သူမဘေးမှာထိုင်ပြီး "မေမေ၊ သမီးလည်းကြည့်ချင်တယ်"

လီယွီမေသည် အာရုံတွေပြန်ဝင်လာပြီး အိမ်ထောင်စုစာရင်းစာအုပ်ကို ပေးကာ "လာကြည့်ကြည့်" ဟု ပြုံးပြုံးလေးနှင့်ပြောသည်။

ကျန်းမော့က ယူလိုက်သည်။

တစ်မျက်နှာပြီးတစ်မျက်နှာ သေသေချာချာဖတ်ပြီး စကားလုံးတစ်လုံးမှ မကျန်တော့ဘူး။

လီယွီမေ။

ကျန်းမော့။

ကျန်းမော့က သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်တွေကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ သူ့ဘေးနားက လီယွီမေကို ကြည့်ဖို့ ခေါင်းကို လှည့်ကာ "မေမေ၊ သမီး နာမည်ပြောင်းလို့ရမလား" လို့ သတ္တိရှိရှိ မေးလိုက်သည်။

"နာမည်ပြောင်းမလို့လား?" လီယွီမေက အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး "မင်း အခု ဒီနာမည်ကို မကြိုက်ဘူးလား?"

ကျန်းမော့က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ခေါင်းယမ်းပြန်သည်။

"သမီး မေမေ့မျိုးရိုးနာမည်ကို လိုချင်တယ်။" ကျန်းမော့က ပြောသည်။

လီယွီမေက လန့်ဖျပ်သွားပြီး ကျန်းမော့ကိုကြည့်ရင်း စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူမက "မင်းပြောတာ အမေ့မျိုးရိုးနာမည်ကို လိုချင်တာလား?"

ကျန်းမော့က ခေါင်းညိတ်သည်။

လီယွီလန်၏ မျက်လုံးများ နီရဲသွားကာ ရုတ်တရက် သူမကို ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထည့်ကာ "ကောင်းပြီ၊ မင်းက အနာဂတ်မှာ အမေ့မျိုးရိုးနာမည် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

နောက်ကျ ဒါက သူ့သမီးပဲ။

သူတို့က ရဲစခန်းမှာ ရှိနေတုန်းမို့လို့ နာမည်ပြောင်းလိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာမယ်လို့ ထင်တာ။ ဒါပေမယ့် ဒီက ရဲစခန်းက အရမ်းမြန်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘဲ ပြီးဖို့လည်း မကြာလိုက်ပေ။

သူတို့မိခင်တို့ရရှိခဲ့သော အိမ်ထောင်စုစာရင်းစာအုပ်ကို ပြန်လည်ပေးပို့ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထံ ထပ်မံရောက်ရှိသောအခါ ကျန်းမော့၏ စာမျက်နှာအမည်သည် လီမော့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အိမ်‌ထောင်စုစာရင်းစာအုပ်ထဲက "လီမော့" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြည့်ပြီး ကလေးမလေးက နှုတ်ခမ်းကို ကွေးကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကျန်းမော့၏ အမည်ပြောင်းလဲခြင်းသည် အနှောင့်အယှက် တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

လီယွီလန်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူမသည် လီမော့၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ "တော်လ်ိုက်တဲ့ကလေးလေး" ဟု ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

တပေါင်နှင့် ရှောင်ပေါင်အတွက် ဒါက ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က သူမကို "အစ်မရှောင်မော့" လို့ပဲ ခေါ်ကြတာ။ အစ်မရှောင်မော့ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ချေ။

တစ်ခုတည်းသော အဆင်မပြေတာက ကျောင်းပင်။

လီယွီမေသည် သူမ၏ အိမ်ထောင်စုစာရင်းကို ရွှေ့ပြီးနောက် မကြာမီတွင် လီမော့၏ ကျောင်းသားမှတ်ပုံတင်ရယူရန် ကျောင်းသို့ သွားခဲ့ပြီး ကျောင်းတွင် သူမ၏အမည်သည် လီမော့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အတန်းဖော်များသည် လီမော့၏ ရုတ်တရက်အမည်ပြောင်းခြင်းကြောင့် အလွန်စိတ်ရှုပ်ထွေးခဲ့ကြပြီး လီမော့သည် ယခုအခါ သူ့မိခင်၏ မျိုးရိုးအမည်ကို ဆက်ခံထားကြောင်းသာ သူတို့ကို ရှင်းပြနိုင်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ မကြာမီဘွဲ့ရတော့မည်။ အလယ်တန်းမှာ အတန်းသစ်ခွဲပြီးရင် အခုလို အတန်းဖော်တွေကို ရှင်းပြနေစရာ မလိုတော့ဘူး။

သို့သော်လည်း သူမ၏အတန်းဖော်များက သူမအား ကျန်းမော့ဟု ရံဖန်ရံခါ ခေါ်ဝေါ်နေကြပြီး သူမက "ငါ့နာမည်က လီမော့ပါ" ဟု စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပြင်ပေးခဲ့သည်။

ယနေ့နံနက်တွင် လီမော့သည် ဆရာ့ရုံးခန်းမှ ပြန်ရောက်လာသည်။

"ကျန်းမော့!" သွမ်ဟော့သည် လီမော့ကို ရုတ်တရက် တားလိုက်ပြီး "မင်းအမေ ဘယ်တော့ပြန်လာမှာလဲ" လို့ ရှက်ကာ မေးလိုက်သည်။

လီမော့က ရပ်လိုက်ပြီး ပထမဆုံး မသိစိတ်က ပြုပြင်လိုက်သည်။ "အခု ငါ့နာမည်က လီမော့ပါ။"

သွမ်ဟော့ရဲ့မေးခွန်းအပြီးမှာ "ငါ့အမေပြန်လာပြီ။ သြော် ဒီနေ့ နေ့လယ်စာ အတူတူ စားရအောင်!"

သွမ်ဟော့က သူလိုချင်တဲ့အဖြေကိုကြားပြီးနောက် သူ့မျက်ခုံးတွေနဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူက မေးစေ့ကို မော့ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အိုး၊ ငါသိတယ်"

ဒီရက်ပိုင်း ကျောင်းကန်တင်းမှာ စားရတာ ဘယ်လောက် နာကျင်ရတယ်ဆိုတာ ဘုရားသခင်သာ သိသည်။

လီမော့က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ရင်း လီမော့က သူ့ထိုင်ခုံဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

သွမ်ဟော့လည်း နောက်တန်းရှိ သူ့ထိုင်ခုံဆီသို့ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်သွားသည်။

ထို့နောက် သူသိလိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ လီမော့၏ မိဘများသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်က ကွာရှင်းပြတ်စဲခဲ့သည်ကို အတန်းဖော်များက ကြားလိုက်ပုံရသည်။

သွမ်ဟော့သည် ကွာရှင်းခြင်းဟူသော စကားလုံးက မစိမ်း‌ပေ။ ပြီးတော့ သူ့မိဘတွေက သူငယ်ငယ်လေးကတည်းက ကွာရှင်းခဲ့ကြတာ။

သွမ်ဟော့သည် လီမော့ကို တစ်စက္ကန့်လောက် စာနာပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် အမှန်တကယ် တူညီသောပြဿနာရှိနေသည်ဟု ခံစားမိလိုက်သည်။

အဲဒါကို တွေးကြည့်တော့ သွမ်ဟော့က သူ့အဖေနဲ့ လီမော့ရဲ့အမေကို ပြန်တွေးမိသည်။

နှစ်ယောက်စလုံး ကွာရှင်းပြီးပြီမို့ လိုက်ဖက်တယ်မလား! သွမ်ဟော့စိတ်ထဲမှာ ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခုဝင်လာခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ သူ့စိတ်ထဲမှာ အတွေးတွေကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြန်သည်။

အမ် အမ် အမ်! လီမော့ရဲ့အမေက ရုပ်ရည်ချောမောပြီး အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေကို ချက်ပြုတ်တတ်တယ်။ ဒါက သူ့အဖေနဲ့ လုံးဝမထိုက်တန်ဘူး။

လီယွီမေ S မြို့သို့ ပြန်သွားကြောင်း ဝမ်ယင်လျန်က မသိခဲ့ပေ။

သူ့အကြီးဆုံးသမီးကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့ တွေးကာ ခရိုင်မြို့ငယ်လေးကို သူမ အမြန်ပြန်သွားမှ လီယွီမေက ထွက်သွားပြီဆိုတာကို သိလိုက်ရသည်။

သူထွက်သွားမှ လီယွီမေက ကျန်းကျွင်းချိုက်နဲ့ ကွာရှင်းပြီး သူ့အိမ်ထောင်စုစာရင်းကိုတောင် ပြောင်းသွားတယ်ဆိုတာ သိသွားသည်။

ဝမ်ယင်လျန်၏ မျက်လုံးများ နက်မှောင်လာပြီး သူ့သမီးနှစ်ယောက်ကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားကြောင်း သူမ လေးလေးနက်နက် သဘောပေါက်သွားသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမသည် မကြာမီတွင် မွေးဖွားလာတော့မည့် သူမမြေးအတွက် ပျော်ရွှင်နေသော အမေကျန်းနဲ့လည်း တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ဒီခမည်းခမက်ဟောင်း နှစ်ယောက်က အရင်ကတည်းက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကောင်းကောင်းသဘောမကျကြကာ အခု ပြန်တွေ့ကြတော့ မျက်နှာလည်း မကောင်းကြချေ။

ဝမ်ယင်လျန်သည် အမေကျန်း၏ မြေးကို လမ်းမှားရောက်မည့်အတွက် ကြိမ်းမောင်းခဲ့ပြီး အမေကျန်းက ဝမ်ယင်လျန်ပြန်လာခြင်းကို အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ ရယ်မောခဲ့သည်။

နှစ်ယောက်စလုံး ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားခဲ့ကြပြီး ကြီးမားသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်နေသော အနီးနားရှိ အိမ်နီးချင်းများကြောင့် သူတို့က လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကြသည်။

S မြို့ဘက်မှာတော့ ဝမ်ယင်လျန်ရဲ့ မိသားစုကို လီယွီလန်က အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းလိုက်ပြီဆိုတာ သိသွားတဲ့ လီကျောင်းကျောင်းက ဒေါသထွက်ပြီး ဝမ်ယင်လျန်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိမ်းမောင်းခဲ့သည်။ အသုံးမကျလိုက်တာ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီကျောင်းကျောင်းက ဝမ်ယင်လျန်၏ မိသားစုကို ဖုန်းခေါ်ဆိုခြင်းမှာ မှားယွင်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

လီယွီလန်သည် အရှုံးကို လုံးဝ မခံစားခဲ့ရဘဲ အဲဒီအစား သူမသည် အလွန်ဒေါသထွက်ခဲ့ရသည်။

လီကျောင်းကျောင်း ဘယ်လောက်ပဲ ဒေါသထွက်နေပါစေ သူမမှာ ဘာမှလုပ်နိုင်တာ မရှိဘူး။

လီယွီလန်သည် လန်မန်အထည်ချုပ်စက်ရုံ၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သည်ကို သူမ သိထားသောကြောင့် ယခုအခါ လီကျောင်းကျောင်းသည် လီယွီလန်အတွက် အလွန်ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များရှိနေသည်။

တစ်ဖက်တွင် လီယွီလန်က အလွန်အစွမ်းထက်မြက်သူဖြစ်သဖြင့် သူမ မနာလိုဖြစ်မိသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူမတွင် ထိုကဲ့သို့သော ကြီးမားသော စွမ်းရည်မျိုးမရှိဘူးဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိပြီး သူမ ဘဝတစ်ခုလုံးတွင် ထိုကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုမျိုးကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမသဘောပေါက်သည်။

ဤအရာက လီကျောင်းကျောင်းကို အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျစေသည်။

လီကျောင်းကျောင်းသည် သူမဘာသာသူမ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ မကြိုးစားခဲ့တာ မဟုတ်ပေ။

သူမသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ အတွေ့အကြုံနှင့် အခြားသူများထက် အတွေ့အကြုံ များစွာရှိသောကြောင့် သူမသည် စီးပွားရေးလုပ်ရန် အနေအထားရှိသည်မှာ သေချာပါသည်။

ဒါပေမယ့် ငွေရှာဖို့ စီးပွားရေးလုပ်ရင် အရည်အချင်းအနည်းငယ်ကို အာရုံစိုက်ဖို့ လိုလိမ့်မည်။ လီကျောင်းကျောင်းသည် ထိုမျှလောက် အရည်အချင်းမရှိမှန်း သိသာသည်။

ငွေရှာခြင်းသည် ငွေရသော်လည်း အလုပ်များလွန်းပြီး အလွန်ပင်ပန်းသည်။

လီကျောင်းကျောင်း၏ အထင်အမြင်မှာ ချမ်းသာသူများသည် ရုံးခန်းကြီးများတွင် ထိုင်ကြပြီး အစည်းအဝေး တစ်ခုကျင်းပကာ စာရွက်စာတမ်းများကို လက်ဖျားဖြင့်ထိရုံဖြင့် တစ်မိနစ်လျှင် သန်းပေါင်းများစွာ ၀င်ငွေရနိုင်သည်။

သို့သော် သူမ အလှည့်ရောက်သောအခါတွင် ထိုအရာသည် လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ သူမဟာ ကောင်းကျစ်ချမ်းကို နောက်ပိုင်းမှာ တွေ့ခဲ့သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ကောင်းကျစ်ချမ်းသည် လီကျောင်းကျောင်းထက် များစွာပို၍ အရည်အချင်းရှိပြီး ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ချိတ်ဆက်မှုများကိုလည်း ကောင်းစွာအသုံးချတတ်သူဖြစ်သည်။

ကောင်းကျစ်ချမ်း၏ ဖခင် ကုန်သွယ်ရေးဗျူရို၏ လက်ထောက်ဒါရိုက်တာသည် ထောင်ကျနေသော်လည်း ယခင်က စုဆောင်းထားသော အဆက်အသွယ်များကို သူလိုချင်ပါက ဆက်လက်အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကျစ်ချမ်း၏ စီးပွားရေး နည်းလမ်းများနှင့် လီကျောင်းကျောင်း၏ ယခင်ဘဝအတွေ့အကြုံများနှင့်အတူ သူတို့နှစ်ဦး၏ စီးပွားရေးလမ်းသည် အတော်လေးချောမွေ့သွားခဲ့သည်။

လီကျောင်းကျောင်း၏ အမြင်တွင် အနာဂတ်တွင် အကျော်ကြားဆုံးသော လုပ်ငန်းများမှာ အိမ်ခြံမြေနှင့် အင်တာနက်တို့ ဖြစ်သည်။

အင်တာနက်ကို လောလောဆယ် မစဉ်းစားရသေးချေ။ ယခုအခါ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ကွန်ပြူတာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးပြီး အင်တာနက် ချိတ်ဆက်မှု မရှိသေးပါ။ ယခုအချိန်တွင် အင်တာနက်လုပ်ငန်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရင် အဆုံးမဲ့ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် အင်တာနက် bigwigs အများအပြား၏ အမည်များကို သူမ မှတ်မိသည်။ သူမသည် ဤကြီးမားသော wigs များပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့တွင် ရင်းနှီးမြုပ်နှံရန် စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပြီး ထို့နောက် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ရယူကာ ငွေစုဆောင်းရန် စောင့်ဆိုင်းနိုင်သည်။

အိမ်ခြံမြေက မတူဘူး။

အစားအသောက်၊ အဝတ်အစား၊ အိမ်ရာနှင့် လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးတွင် အိမ်ရာသည် လူများရှောင်လွှဲ၍မရသော အရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်း မျိုးဆက်တွေ အိမ်ဈေးတွေကို တွေးကြည့်တော့ လီကျောင်းကျောင်းက မျက်ရည်တွေ မကျဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး။

ယခုအချိန်သည် အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး လီကျောင်းကျောင်းသည် ၎င်းကိုလက်မလွှတ်နိုင်ပါ။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ ဖြားယောင်းမှုအောက်တွင် ကောင်းကျစ်ချမ်းသည်လည်း S မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ကောင်းကျစ်ချမ်းကို တွေးရင်း လီကျောင်း‌ကျောင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

သူမသည် လီယွီလန်နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း သူမ၏ခင်ပွန်း‌ ကောင်းကျစ်ချမ်းသည် ကုရှန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ သူမ၏အကူအညီဖြင့် ကုရှန်း၏ အနာဂတ် အချမ်းသာဆုံး ရာထူးသည် သေချာပေါက် လက်ပြောင်းလိမ့်မည်။

လီကျောင်းကျောင်းသည် နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်များအတွင်း နာမည်ကြီး အိမ်ခြံမြေအချို့ကို ပြန်တွေးခဲ့ပြီး ချရေးကာ ကောင်းကျစ်ချမ်းသည် ဤအိမ်ခြံမြေများကို သူ့လက်တွင်းသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ယူဆောင်သွားနိုင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဘောပင်ကို ချလိုက်တာနဲ့ အိမ်အပြင်ဘက်က လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို လီကျောင်းကျောင်းက ကြားလိုက်ရပြီး ကောင်းကျစ်ချန်း ပြန်လာခဲ့ပြီ။

သူမက သူ့ကိုပြောပြချင်တာ တစ်ခုရှိလို့ လီကျောင်းကျောင်းက သူ့ကို အမြန်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ကောင်းကျစ်ချမ်းသည် အရက်နံ့များနှင့်အတူ ဝိုင်စားပွဲပေါ်မှ ဆင်းလာသလိုပင်။

လီကျောင်းကျောင်းက သူ့ကို ကူညီဖို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ အဲဒါက သူမရဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေသလား မသိပေ။ ကောင်းကျစ်ချမ်းဆီက ဆိုးရွားသော ရေမွှေးနံ့ရသည်ဟု သူမအမြဲတမ်းခံစားမိသည်။

ဝိုင်ဗျူရိုအတွင်း မငြိမ်မသက်ဖြစ်မှုများကို တွေးတောရင်း လီကျောင်းကျောင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း မကြာမီတွင် သူမသည် ဒေါသကို ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

သူဌေးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ခိုးမလုပ်ဘဲနေမှာလဲ မေ့ထားလိုက်ပါ။ ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သူမ အရမ်းတောင်းဆိုနေစရာ မလိုပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမရှေ့မှာ ပြဿနာမဖြစ်အောင် လုပ်တာက ပိုကောင်းသည်။

ဒါကိုတွေးပြီး လီကျောင်းကျောင်းက သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ အရေးတကြီး ခံစားချက်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် ကလေးအမြန်ရရန် ကြိုးစားကာ နောက်ဆုံးတွင် မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုကို မလျော့စေသင့်ပေ။ အပြင်မှာတရားမ၀င် ကလေးတွေရှိနိုင်သလို ကောင်းကျစ်ချမ်းဟာ ​​ကလေးတစ်ယောက်ကို သူမနဲ့ ပြုစုစောင့်ရှောက်နိုင်ရမည်။

သူမနဲ့ ကောင်းကျစ်ချမ်းတို့ဟာ အိမ်ထောင်သက် တစ်နှစ် နှစ်နှစ်လောက်ရှိပြီဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်ကျပြီးကတည်းက သူမက သန္ဓေတားဆေးမထိုးပေမယ့် ဘာကြောင့်မှန်းမသိ အတော်ကြာတဲ့အထိ ဗိုက်ထဲက ဘာသတင်းမှ မကြားခဲ့ရဘူး။

ပြဿနာမဖြစ်နိုင်ဘူးလား? လီကျောင်းကျောင်းသည် ရုတ်တရက် စိတ်ပူလာသည်။

ဆေးစစ်ဖို့ ဆေးရုံသွားဖို့ အချိန်ယူရမယ်လို့ လီကျောင်းကျောင်းက တွေးလိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် ဒါက အရင်လိုမြန်တာမဟုတ်ဘူး။

လီကျောင်းကျောင်းသည် ကောင်းကျစ်ချမ်းကို ပြောမည့်စကားကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

"ကျစ်ချမ်း ရှင့်ကို အရင်က ကျွန်မ ပြောခဲ့တဲ့ ပင်လယ်ကမ်းစပ်က ကုန်းမြေကို ယူပြီးပြီလား" လီကျောင်းကျောင်းက မေးသည်။

ကောင်းကျစ်ချမ်းက လီကျောင်းကျောင်းကို မော့ကြည့်ပြီး " မင်း ဒီမြေကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ " လို့ မေးလိုက်သည်။

ကောင်းကျစ်ချမ်း၏ အမြင်အရ ပင်လယ်ကမ်းစပ်ရှိ ကုန်းမြေသည် ဝေးလံခေါင်သီပြီး ဝေးသည်။ သွားစရာကားမရှိရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်။ ကြီးမားသောရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတန်ဖိုးပင်။

"ကျွန်မကို ယုံပါ၊ ဒီမြေကွက်ကို အပိုင်ယူထားတာ ဆုံးရှုံးမှုမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်!" လီကျောင်းကျောင်းက ကောင်းကျစ်ချမ်း သိပ်စိတ်မဝင်စားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကောင်းကျစ်ချမ်းသည် ဤမြေ၏ တန်ဖိုးကို မသိသော်လည်း လီကျောင်းကျောင်းသည် ၎င်းကို ကောင်းစွာသိသည်။

အတိအကျပြောရလျှင် Moon Bay အမည်ကို မကြားဖူးသော တရုတ်လူမျိုးများ နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်များတွင် မရှိပေ။

Moon Bay သည် S မြို့၏ ပင်လယ်ကမ်းစပ်တွင် ရှန်းယန်းအိမ်ခြံ‌မြေမှ တည်ဆောက်ထားသော ဇိမ်ခံနှင့်အဆင့်မြင့်ဗီလာ ဖြစ်သည်။

Moon Bay တွင် နေထိုင်သောလူများသည် ကိုယ်ရေးအထောက်အထားနှင့် အဆင့်အတန်း၏ သင်္ကေတ တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး Moon Bay သည် ရှန်းယန်းအိမ်ခြံမြေ၏ အကျော်ကြားဆုံး အိမ်ရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာသည်။