အခန်း (၁၆၇၁-၁၆၇၅)
Vol. 101 Ch. 1671-1675
အခန်း ၁၆၆၆: အားလုံးဖုံးလွှမ်းသော ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်
ဝမ်ချောင်သည် အဆင့်လွန် အဆုံးအစမဲ့မူလအမရသိုင်းကို ရရှိခဲ့ပြီးကတည်းက ဤထူးချွန်သိုင်းပညာကို မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လေ့လာခဲ့သည်။ လေ့လာမှုနှင့် သုတေသနများမှတဆင့် သူသည် မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်း၏ အားနည်းချက်များကို ပြုပြင်ကာ ၎င်းကို စွမ်းအားအဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ဤသိုင်းပညာသည် မူလအမရသိုင်းထက် အနည်းငယ် အားနည်းသော်လည်း ရန်သူကို အနီးကပ် ထိန်းထားရန်အတွက် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။
“ဘုန်း...”
ဝမ်ချောင်ထံမှ စွမ်းအင်ရေစီးကြီးတစ်ခု ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုစွမ်းအင်ရေစီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနီးအနားရှိ လေတိုက်သံများအားလုံး ဝမ်ချောင်ဆီသို့ ဟောဟီးဆူညံစွာ တိုးဝင်လာသည်။
အားလုံးဖုံးလွှမ်းသော ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်...
ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်က မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ရင်း ဖန်တီးခဲ့သော သိုင်းကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျန်းချိုးကျန်ချုံး၏ အိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းပိတ်ဆို့ကာ ကြီးမားသော ပိုက်ကွန်တစ်ခုအတွင်း ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သည်။
ယခင်ကမူ ဝမ်ချောင်က ဆွဲငင်အားကို ထိန်းချုပ်ရန် အာရုံစူးစိုက်မှုများစွာ လိုအပ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ တစ်ချက်စိတ်ကူးရုံဖြင့် ဆွဲငင်အား၏ ဦးတည်ရာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး စွမ်းအင်နှင့် ဆွဲငင်အားအားလုံးကို တစ်နေရာတည်းသို့ အာရုံစူးစိုက်စေကာ ရန်သူထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားပါက ချက်ချင်း ပြန်လည်ဆွဲယူနိုင်သည်။
ဤသိုင်းကွက်သည် လူမည်းကြီးများ၏ လေဟာနယ်ရွေ့လျားမှုသိုင်းကို တန်ပြန်ရန် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဟား... ဟား... ဟား... ဖျက်ဆီးသူရဲ့သား ငါကတစ်ယောက်တည်း ရောက်လာတယ်လို့ မင်းတကယ်ထင်နေတာလား... မင်းပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းချိုးကျန်ချုံးပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့ မင်းတို့အားလုံးသေရမယ်...”
ဝမ်ချောင်ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ လူမည်းကြီးက မကြောက်မရွံ့ဖြစ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာထက်တွင် အေးစက်စွာ သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ဝမ်ချောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
“အားလုံး ထွက်လာကြစမ်း...”
လူမည်းကြီး၏ အမိန့်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကျန်းချိုးကျန်ချုံး၏ အိမ်တော်သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွား၏။
“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”
အနီးအနားရှိ အဆောက်အအုံများမှ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်လှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အိမ်တော်၏ ကျောက်သားနှင့် ကြွေထည်များက အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြိုကွဲကာ အနှံ့အပြား ပျံ့ကျဲသွားသည်။ ထိုပေါက်ကွဲသံများကြားတွင် ပုံရိပ်များက ငှက်ကြီးများသဖွယ် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ ဝမ်ချောင်နှင့် ကျန်းချိုးကျန်ချုံးဆီသို့ စုစည်းလာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိမ်တော်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နံရံများပေါ်တွင် အာကာသပုံပျက်ပြီး မျက်လုံးအေးစက်သော ထူးဆန်းသည့်ပုံရိပ်များ တစ္ဆေသဖွယ် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကာ ဝမ်ချောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
“ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...”
ထိုသူများက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ ဝမ်ချောင်နှင့် ဆယ်မီတာခန့်အကွာတွင် သူ့ကို တင်းကြပ်စွာ ဝိုင်းထားကြသည်။
လေဟာနယ်ရွေ့လျားမှုသိုင်း...
ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းများက မသိမသာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် သူသည် လေဟာနယ်ရွေ့လျားမှုသိုင်းကို အသုံးပြုနိုင်သည့် ကျွမ်းကျင်သူ ခုနစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့ပြင် ထိုသူများထဲတွင် ကျန်းချိုးကျန်ချုံးထက်ပင် သာလွန်သည့် ထိပ်သီးမဟာဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ လေးဦးကို သူသိမြင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့သည် သိမ်မွေ့နယ်မြေသို့ ချဉ်းကပ်နေသည့် လက္ခဏာများပင် ပြသနေသည်။
ထိုသူများက ကျန်းချိုးကျန်ချုံးကို လုပ်ကြံရန် ပထမအကြိမ် ကျရှုံးခဲ့မှုမှ သင်ခန်းစာယူကာ လုံလောက်သော စွမ်းအားဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“အားလုံး နားထောင်ကြ... မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ ရောက်လာတော့မယ်... ငါတို့မှာ အချိန်ငါးမိနစ်ပဲရှိတယ်... မြန်မြန်အဆုံးသတ်ပြီး သူ့ကို သတ်ကြစမ်း...”
လူမည်းကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ဝမ်ချောင်ကို ထူးဆန်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဖျက်ဆီးသူရဲ့သား... မင်းကိုယ်မင်း ပိုက်ကွန်ထဲ ပစ်ချလိုက်တာပဲ... မူလတုန်းက မင်းက ငါတို့ရဲ့တာဝန်မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းကိုသတ်နိုင်ရင် ငါတို့က ကြီးမားတဲ့ဂုဏ်ပြုခြင်းကိုခံရမှာ... အရှင်ကြီးကလည်း ဆုကြီးချီးမြှင့်မှာ သေချာတယ်... ဒါကြောင့်... မင်းရဲ့ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်စမ်း...”
ဤစကားများကို အေးစက်လှသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
ဤသည်မှာ အခြားလူမည်းကြီးများအားလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုအတွက် အချက်ပြသံဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏လှုပ်ရှားမှုများက သပ်ရပ်လျင်မြန်လှသည်။
ကောင်းကင်သိမ့်သိမ့်တုန်စေသည့် ပေါက်ကွဲသံများထွက်ပေါ်လာပြီး လူမည်းကြီး နှစ်ဆယ်ခန့်က ဝမ်ချောင်ကို အလုံးစုံဦးတည်ရာမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
“ယား... ဝါး...”
အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ လူမည်းကြီး ဆယ်ဦးခန့်က လုဝူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းတို့၏ အရိုးများ ကျစ်ကျစ်ပွတ်သံထွက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်များ ကြီးထွားလာပြီး ကြွက်သားများက ဖောင်းကားလာသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော သားရဲစွမ်းအင်များ ထုံလွှမ်းလာသည်။
တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ၎င်းတို့သည် အမြောက်ကျည်များသဖွယ် ဝမ်ချောင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ဝင်လာသည်။ ထိတွေ့မှု မဖြစ်မီကပင် ခရမ်းရောင်နှင့် အနက်ရောင် ရောယှက်နေသော မီးတောက်များက ဝမ်ချောင်ဆီသို့ လွှမ်းမိုးလာသည်။
ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ သူသည် လူမည်းကြီးများ၏ သွေးနှောလုဝူပြောင်းလဲမှုကို ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့သည်။ လုဝူ၏မီးတောက်က အလွန်လွှမ်းမိုးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ၎င်းသည် သန့်စင်သော ခရမ်းရောင် ဖြစ်၏။ သို့သော် ဤလူမည်းကြီးများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးတောက်များမှာ ခရမ်းရောင်နှင့် အနက်ရောင်ရောယှက်နေသည်။
၎င်းသည် ကျူးပိ၏မီးတောက်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပိုမိုလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။
ဤသည်မှာ သွေးနှောလုဝူများကို ပိုမိုအန္တရာယ်များစေသည့် စွမ်းအင်အမျိုးအစားသစ်တစ်ခုဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ဤအတွေးများ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲဖြတ်သန်းသွားစဉ်တွင် အလွန်တိတ်ဆိတ်ပြီး အန္တရာယ်များသော အသံတစ်ခုကို သူကြားလိုက်ရသည်။
သွေးနှောလုဝူများ တိုက်ခိုက်လာစဉ်တွင် အခြားလူမည်းကြီးများက လေဟာနယ်ရွေ့လျားမှုသိုင်းကို အသုံးပြုသည်။ အချို့မှာ ပို၍အန္တရာယ်များသော မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်းသိုင်းကို အသုံးပြုကြသည်။ ဤသိုင်းက ခြေရာမကျန်စေဘဲ အသုံးပြုသူကို သိုင်းသမားအများစုအတွက် မမြင်နိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်စေသည်။ မဟာဗိုလ်ချုပ်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူများပင် ၎င်းတို့ကို ခြေရာခံရန် မတတ်နိုင်ပေ။
“သူ့ကို သတ်ပစ်...”
“မင်းအသက်ကို လွှဲပေးစမ်း...”
ထို့နောက် အေးစက်ပြီး ရက်စက်သော အသံများက ဝမ်ချောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မရာ၊ ကျူးပိ၊ လုဝူ၏ မီးတောက်များနှင့်အတူ အလွန်လျင်မြန်သော ဓားစွမ်းအင်၊ ဓားချီ၊ လက်သီးစွမ်းအင်များက ဝမ်ချောင်ကို အလုံးစုံဦးတည်ရာမှ လွှမ်းမိုးတိုက်ခိုက်လာသည်။
“ဘုန်း...”
ထိုအချိန်တွင် မျက်စိက တဖြည်းဖြည်း လင်းလက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဆယ်ထပ်ကျော်ရှိပြီး ခမ်းနားလှပသော နန်းဆောင်တစ်ခုက ဝမ်ချောင်နောက်တွင် ထင်ရှားလာသည်။
ဤခမ်းနားသော နန်းဆောင်သည် သူတို့ရှေ့တွင်ရှိသော်လည်း အခြားသော အတိုင်းအတာတစ်ခုတွင် တည်ရှိနေသယောင်ရှိပြီး နတ်သမီးများ ဖန်တီးထားသည့် အဆောက်အအုံသဖွယ် လှပပြီး သိမ်မွေ့လှသည်။
အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအင်များ တိုက်ခိုက်လာချိန်တွင် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သူတို့အားလုံးကို ထိုခမ်းနားသော နန်းဆောင်က ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။
“ဒါ ဘာလဲ...”
လူမည်းကြီးများ၏ အသက်ရှူသံများက ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ထိပ်သီးမဟာဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ လေးဦးအပါအဝင် လူမည်းကြီးနှစ်ဆယ်ကျော်၏ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှုကို ဝမ်ချောင်တစ်ဦးတည်းက ပိတ်ဆို့ထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။
ဤသည်မှာ အလွန်အံ့သြဖွယ်ရာပင်။ သူတို့၏ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။
“ဟား... ဟား... မင်းတို့ဘာမှ မသိဘူးပဲ... ငါရဲ့ အနောက်မြောက်ပိုင်းခရီးနဲ့ မူလအမရသိုင်းကို သင်ယူခဲ့တာကို မင်းတို့ရဲ့စုံစမ်းမှုတွေထဲမှာ မတွေ့ရှိခဲ့ဘူးလား...”
ပတ်ဝန်းကျင်မှ အံ့အားသင့်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဝမ်ချောင်က ဤလူမည်းကြီးများသည် သူ၏ အနောက်မြောက်ပိုင်းခရီးနှင့် မူလအမရသိုင်းကို သင်ယူခဲ့မှုအကြောင်းကို ဘာမှမသိကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်၏။ ဤအချက်သည် ဝမ်ချောင်ကို အလွန်အံ့အားသင့်စေသည်။ သို့သော် ယခုစဉ်းစားကြည့်လျှင် မြေအောက်တွင် လူမည်းကြီးများ အားလုံးနီးပါး သေဆုံးခဲ့ပြီး အဝါရောင်နဂါးမင်းပင် မြေအောက်တွင် မူလအမရအရှင်၏ ဖိနှိပ်မှုကိုခံခဲ့ရသည်။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို အမှန်တကယ် သိသူများမှာ သိုင်းလောကမှ သူများသာ ဖြစ်သည်။
ဤလူမည်းကြီးများက မိမိကိုယ်ကို အမြဲတမ်း မြင့်မားစွာ သဘောထားလေ့ရှိသဖြင့် ထိုသို့သော အရာများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ဤသူများသည် ကျန်းချိုးကျန်ချုံးကို လုပ်ကြံရန်သာ ရည်ရွယ်လာခဲ့ပြီး အခြားအရာများကို ဘာမျှ သိပုံမရချေ။
ဤအတွေးဖြင့် ဝမ်ချောင်က တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိတ်ဆို့ပြီးနောက် ဝမ်ချောင်၏ အထပ်ပေါင်းများစွာရှိသော ကောင်းကင်သည် အနက်ရောင် အပေါက်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝမ်ချောင်ဆီသို့ စုစည်းလာသော မီးတောက်များနှင့် စွမ်းအင်များအားလုံးကို ချက်ချင်း စုပ်ယူလိုက်သည်။
တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအင်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဒဏ္ဍာရီစွမ်းအင်က တစ်သားထဲအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။ ဤသည်မှာ အဆင့်လွန်အဆုံးအစမဲ့မူလအမရသိုင်း၏ အထူးခြားဆုံးသော အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ ဤလောကတွင် မူလအမရသိုင်းဖြင့် စုပ်ယူပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံ၍မရသော စွမ်းအင်မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် မူလအမရသိုင်းသည် အခြားသိုင်းပညာများထက် ထိပ်ဆုံးမှရပ်တည်နိုင်သော ဒဏ္ဍာရီလာသိုင်းပညာအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။
“ဘုန်း...”
အထပ်ပေါင်းများစွာရှိသော ကောင်းကင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် အနက်ရောင် အပေါက်တစ်ခု ဖွင့်လှစ်လိုက်သယောင် ရှိသည်။ သူစုပ်ယူထားသော မရာ၊ လုဝူ၊ ကျူးပိ၏ မီးတောက်များအားလုံးကို အသန့်စင်ဆုံးသော စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ သူ၏ပုခုံးပေါ်ရှိ နေနှင့်လ၏ ပုံရိပ်များအတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းလိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက လူမည်းကြီးများဆီသို့ မထိန်းနိုင်မရပ်နိုင်စွာ လွှမ်းမိုးလာသည်။
ဝမ်ချောင်၏အသံက ကောင်းကင်ထဲတွင် ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်း၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
သူသည် မူလအမရသိုင်း၏ အထပ်ပေါင်းများစွာရှိသော ကောင်းကင်ဖြင့် စုပ်ယူထားသော စွမ်းအင်များကို သူ၏ကိုယ်ပိုင် အံ့ဖွယ်စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ မယှဉ်နိုင်သော အားပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်က အနောက်မြောက်ပိုင်းမှ ပြန်လာပြီးနောက် နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော အရာ ဖြစ်သည်။ မူလအမရသိုင်းနှင့် မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းက ပြီးပြည့်စုံစွာ လိုက်ဖက်ညီပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု၏ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအင်ကို ခံစားမိသည်နှင့် လူမည်းကြီးများက ပြင်းထန်စွာ ထိတ်လန့်သွားသည်။
သို့သော် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ရာနှင့် အံ့အားသင့်စရာမှာ ဝမ်ချောင်ထံမှ ၎င်းတို့ခံစားမိသော အခြားအတိုင်းအတာတစ်ခု၏ စွမ်းအင်ဖြစ်သည်။
သိမ်မွေ့နယ်မြေ...
ဝမ်ချောင်က ဤ အံ့ဖွယ်စွမ်းအားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။
“အား...”
ဝမ်ချောင်၏ ပေါက်ကွဲထွက်သော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုက ဆောင်းဦးလေညင်းသဖွယ်၊ ကြွေလွင့်ပြီးသော အရွက်များကို လွှင့်ပစ်သည့်နည်းတူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး လူမည်းကြီးများက ဆုတ်ခွာရန် အခွင့်အရေးမရှိခင် အဝတ်စုတ်ပြဲစများသဖွယ် လေထဲသို့ လွှင့်ထွက်သွားကြသည်။
“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”
လူမည်းကြီးများက အိမ်တော်၏ စင်္ကြံများ၊ ရေကန်များ၊ မြေပြင်၊ သစ်ပင်များ၊ အဆောက်အအုံများနှင့် နံရံများပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားကြပြီး အများအပြားက ချက်ချင်း သေဆုံးသွားကြသည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားက လူမည်းကြီးများ မည်သို့မျှ ပိတ်ဆို့နိုင်ရန် မျှော်လင့်ထားနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
တစ်ချက်ထိမှုဖြင့် လူမည်းကြီးများထဲမှ ဆယ်ခုနစ်ဦးမှ ဆယ်ရှစ်ဦးခန့်က သေဆုံးသွားကြ၏။ ထိပ်သီးမဟာဗိုလ်ချုပ်အဆင့်ရှိ အချို့သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ပင် မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ အသက်ရှူသံများ မမှန်မကန်ဖြစ်နေပြီး ဥယျာဉ်ထဲရှိ လူငယ်တစ်ဦးကို ထိတ်လန့်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဤအချိန်တွင် ၎င်းတို့က အမှန်တကယ် ကြောက်လန့်သွားကြသည်။
သကောင့်သားက ဤမျှအားကောင်းလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ ဤဖြစ်ရပ်ကို စတင်ခဲ့သော လူမည်းကြီးပင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ဆုံးရှုံးသွား၏။
******
အခန်း ၁၆၆၇: အပြည့်အဝထိန်းချုပ်မှု
ထိုသတင်းအချက်အလက်တွင် ကွာဟမှုတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ လူမည်းကြီးများက ဝမ်ချောင်သည် ကျန်းချိုးကျန်ချုံး၏ အိမ်တော်တွင် ၎င်းနေရာယူထားကြောင်း တစ်ခါမျှ မသိခဲ့သည့်ပြင် ၎င်းတွင် ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားရှိသည်ကိုလည်း မသိခဲ့ပေ။
“ပြေးကြစမ်း...”
ဦးဆောင်သူ လူမည်းကြီးက ပထမဆုံးထွက်ပြေးသွားပြီး ၎င်းနောက်တွင် အခြားမဟာဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများက နှလုံးအေးစက်စွာ လေဟာနယ်ရွေ့လျားမှုသိုင်းကို အသုံးပြုကာ လေးလံစွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
သူတို့ အတူတကွ ထွက်ပြေးခြင်းသည် ၎င်းတို့အားလုံး သေဆုံးရန်သာ ဦးတည်စေမည်။ ပြန့်ကျဲစွာ ထွက်ပြေးခြင်းက များစွာသာလွန်သည့် နည်းဗျူဟာ ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကို ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အချိန်ကြာရှည် ထည့်သွင်းသင်ကြားထားခဲ့သည်။
“ဟမ့်... အခုမှ ထွက်ပြေးချင်နေပြီလား...”
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ဝမ်ချောင်က မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ပြုံးလိုက်၏။
ကျန်းချိုးကျန်ချုံး တိုက်ခိုက်ခံရပြီးကတည်းက ဝမ်ချောင်သည် ဤလူမည်းကြီးများကို ဆွဲထုတ်ကာ ဖယ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကျန်းချိုးကျန်ချုံးအဖြစ် အသွင်ယူပြီး ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခု ရန်သူကို ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူတို့ကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ လွတ်မြောက်ခွင့်မပေးနိုင်ချေ။
ဝမ်ချောင်သည် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပြီး လူမည်းကြီးများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် အလျဉ်းမရည်ရွယ်ပေ။ သူသည် ဖြူဖွေးသော လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကို လေဟာနယ်ထဲသို့ ရိုးရှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
သို့သော် ဤရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူသည် လောက၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ယန္တရားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့်အလား အနီးအနားရှိ စွမ်းအင်အားလုံးက ပြောင်းလဲလှုပ်ရှားလာသည်။
လူမည်းကြီးများ အိမ်တော်၏ နံရံပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ အိမ်တော်အထက်ရှိ ကောင်းကင်သည် ဆူညံစွာ လှုပ်ခတ်လာ၏။ ယခင်တိုက်ခိုက်မှုများမှ ပြန့်ကျဲနေသော စွမ်းအင်များအပါအဝင် အနီးအနားရှိ စွမ်းအင်အားလုံးသည် မမြင်နိုင်သော လက်တစ်ဖက်က လမ်းပြသည့်အလား တစ်နေရာတည်းသို့ စုစည်းလာသည်။
“ဘုန်း...”
မည်သည့်သတိပေးချက်မှ မရှိဘဲ ဝမ်ချောင်၏ ဘယ်ဘက်တွင်ရှိသော မဟာဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကြိုးဆွဲရုပ်သေးရုပ်သဖွယ် နောက်သို့ ဆွဲယူခံလိုက်ရသည်။
အခြားသိုင်းပညာများနှင့် မတူဘဲ ဤကြီးမားသော စွမ်းအင်သည် ထိုကျွမ်းကျင်သူ၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်အပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်ပြီး ၎င်းသည် မိမိ၏ ကိုယ်အလေးချိန်ဖြင့် မြေကြီးဆီသို့ ဆွဲယူခံရသည့် ခံစားမှုကိုပေး၏။ အခြားကျွမ်းကျင်သူများထံတွင်လည်း ထပ်တူ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဆန့်ထုတ်ထားသော လက်ကို သိမ်မွေ့စွာ ပြုပြင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် လူမည်းကြီးများအားလုံး နောက်ပြန်ဆွဲယူခံရပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
“ဒီလိုဖြစ်နိုင်စရာမရှိဘူး...”
ဦးဆောင်လူမည်းကြီးသည် မြေပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်သည် ဖောင်းကားလှုပ်ရှားနေကာ ဝမ်ချောင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်းသိုင်းသည် လူတစ်ဦးကို မယုံနိုင်စရာ မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားနိုင်စေပြီး မည်သူမျှ ခုခံကာကွယ်နိုင်စရာ မရှိသည့်အထိ မြန်ဆန်သည်။ လူမည်းကြီးများသည် အလိုရှိသည့်အခါတိုင်း လွတ်မြောက်ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် မယုံနိုင်စရာ နည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် ၎င်းတို့ကို လေဟာနယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“ငါ့ဆီက ထွက်ပြေးချင်နေသေးတယ်ပေါ့...”
ဝမ်ချောင်က မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ မြွေကို ၎င်း၏တွင်းထဲမှ ဆွဲထုတ်ရန် ရက်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ရုံဖြင့် မပြီးဆုံးနိုင်ပေ။
“အေးအေးဆေးဆေး နေကြစမ်းပါ...”
ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်စွာ လင်းလက်လာပြီး မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းသည် ကြီးမားသော ဆွဲငင်အားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူမည်းကြီးများအားလုံး သူတို့၏ စွမ်းအင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါက်ရှာနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းက ဝမ်ချောင်သည် မူလအမရသိုင်းကို ရရှိပြီးနောက် ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားက များစွာတိုးမြှင့်လာသည်။ ၎င်းအပြင် ဝမ်ချောင်က ယခု သိမ်မွေ့နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထိပ်သီးမဟာဗိုလ်ချုပ်များပင် ၎င်း၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
“သူ့ကို တားကြစမ်း...”
ထို့နောက် ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လူမည်းကြီးများက ဒေါသထွက်လာကာ ၎င်းတို့၏ ဒေါသသည် သတ္တိကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ယခု ဝမ်ချောင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ဝင်လာကြ၏။
“ဟမ်... အချည်းနှီးပဲ...”
ဝမ်ချောင်သည် တောင်ကြီးတစ်လုံးသဖွယ် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပြီး ၎င်းတို့၏ အလွန်ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပေ။
“ဝှီး...”
ဝမ်ချောင်၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်က ထပ်မံဟိန်းဟောက်လာပြီး အထပ်ပေါင်းများစွာရှိသော ကောင်းကင်သည် ထပ်မံထင်ရှားလာသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ရွှေရောင်လှံတစ်ချောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝမ်ချောင်က ၎င်းကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ မူလအမရသိုင်း၏ အစွမ်းထက်သည့် သတ်ဖြတ်နည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး မိမိ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို တစ်ဖက်တည်းသို့ စုစည်းကာ မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်နိုင်သည့် ထူးခြားသော စွမ်းအားကို ဖန်တီးသည်။ ၎င်း၏ ထက်ရှမှုသည် ကြယ်သံမဏိပင်လျှင် တစ်ချက်ထိမှုကို ခံနိုင်ရည် မရှိပေ။
“ဘုန်း...”
ထိုလှံသည် မယုံနိုင်စရာ မြန်ဆန်စွာ ပျံသန်းသွားပြီး လျှပ်စီးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သည်။ လူမည်းကြီးတစ်ဦးသည် ထိတ်လန့်စွာပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပါးလွှာသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လှံကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားသည်။
ဤလူမည်းကြီးသည် မယုံနိုင်စရာ မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားနိုင်ပြီး ၎င်း၏ ထိပ်သီးမဟာဗိုလ်ချုပ်အဆင့်စွမ်းအားနှင့် လေဟာနယ်ရွေ့လျားမှုသိုင်းသည် ၎င်း၏ မြန်နှုန်းကို အဆုံးစွန်သို့ တွန်းပို့ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် လုံလောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။
“ဘုန်း...”
မိုးကြိုးသံတစ်ခုနှင့်အတူ လူမည်းကြီးသည် နှလုံးကွဲအက်စေသည့် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ လှံသည် ၎င်းကို လေဟာနယ်ထဲမှ ထိုးဖောက်ကာ ဆယ်မီတာအကွာရှိ နံရံတစ်ခုတွင် ပိုက်စွဲလိုက်ပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအင်သည် ၎င်း၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပြိုကွဲပျက်စီးစေသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်။
အနောက်မြောက်ပိုင်းရှိ မြေအောက်နန်းတော်တွင် ဝမ်ချောင်၏ အစွမ်းထက်သော သိုင်းသမားအုပ်စုပင်လျှင် မူလအမရတပည့်များ၏ မူလလှံများကို ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ဤလူမည်းကြီးက မည်သို့ လုပ်နိုင်မည်နည်း။
“နံပါတ်ခုနစ်...”
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အခြားလူမည်းကြီးများ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဝမ်ချောင်သည် သာမန်လူမည်းကြီးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက တစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း ထိပ်သီးသန့်ရှင်းသိုင်းနယ်မြေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့၏။
“သူ့ကို သတ်ပစ်ကြစမ်း...”
လူမည်းကြီးများ၏ မျက်ဝန်းများ နီရဲလာသည်။ သာမန်လူများဆိုလျှင် ဝမ်ချောင်၏ စွမ်းအားကို မြင်ပြီးနောက် ကြောက်လန့်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤလူမည်းကြီးများက ပို၍ရက်စက်ကြမ်းတမ်းလာသည်။
“မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်းသိုင်း...”
“မရာမီးတောက်...”
“အဇူရာထင်ရှားမှု...”
လူမည်းကြီးများက အန္တရာယ်ရှိသော အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝမ်ချောင်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံသန်းကာ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော မီးတောက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားသည် လေထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အနက်ရောင်ချိုင့်များ ပေါ်ထွက်လာစေသည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှုများ ထိမှန်ပါက သိမ်မွေ့နယ်မြေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူပင်လျှင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤသူများသည် ဝမ်ချောင်၏ စွမ်းအားကို လွန်စွာ လျှော့တွက်ထားကြသည်။
“ဟူး...”
ဝမ်ချောင်သည် မျက်တောင်ခတ်ရုံဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တက်လာသော ပူဖောင်းတစ်ခုသဖွယ် မယုံနိုင်စရာ မြန်နှုန်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ရွှစ်...”
ထက်ရှသော ဓားသည် အသားကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး လူမည်းကြီးတစ်ဦး၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်အတားအဆီးက ပြိုကွဲသွားသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုကျွမ်းကျင်သူသည် ရုတ်တရက် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက်သွားသည်။ ဦးခေါင်းသည် ဆယ်မီတာကျော် ပျံထွက်သွားပြီး ကျန်ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ ထွက်ကျလာသည်။
“မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်းသိုင်း...”
“သူ ငါတို့ရဲ့သိုင်းကို ဘယ်လိုသိတာလဲ...”
“ဒီလိုဖြစ်နိုင်စရာမရှိဘူး...”
ကျန်ရှိသော လူမည်းကြီးများက ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဝမ်ချောင်၏ ယခင်တိုက်ခိုက်မှုများထဲမှ တစ်ခုမျှပင် သူယခုအသုံးပြုလိုက်သော ရွေ့လျားမှုသိုင်းကွက်ထက် ပို၍အံ့အားသင့်စရာ မရှိခဲ့ပေ။
လူမည်းကြီးများ အဆင့်အမျိုးမျိုး ရှိသည်ဖြစ်စေ မိမိကိုယ်ကို အမြဲတမ်း မြင့်မားစွာ သဘောထားလေ့ ရှိသည်။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားများသဖွယ် ယူဆထားသည်။ ၎င်းတို့သည် လောကီသိုင်းသမားများအားလုံးကို လွန်စွာ မထီမဲ့မြင် ပြုလေ့ရှိသည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့ ကျင့်ကြံသော သိုင်းပညာများက အလွန်ထူးဆန်းပြီး အစွမ်းထက်သည့်အတွက် လောကီသိုင်းပညာများထက် များစွာသာလွန်နေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခု ၎င်းတို့၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်သော ဝမ်ချောင်သည် ၎င်းတို့သာ သိထားသင့်သည့် မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်းသိုင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
၎င်းတို့၏ အဖွဲ့အစည်းအတွင်းတွင်ပင် ဤအာဏာရှင်ဆန်သော သိုင်းကွက်ကို သင်ယူခွင့်ရသူများသည် အလွန်ဂုဏ်ပြုခံရသူများသာ ဖြစ်ကြ၏။
ဤအရာသည် လူမည်းကြီးများအတွက် ကြီးမားသော လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ပြန်လည်ဖြေကြားရန် စိတ်မဝင်စားပေ။
သူ၏ စိတ်ထားသည် ပြတ်သားပြီး မည်သည့်သနားကရုဏာမျှ ပြသမည်မဟုတ်ပေ။
“ရွှစ်...”
နောက်ထပ် သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ထပ် လူမည်းကြီးတစ်ဦးသည် ဦးခေါင်းမဲ့အလောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အဆင့်မြင့်သိုင်းကွက်သုံးမျိုးနှင့် လူမည်းကြီးများ အသုံးပြုသော သိုင်းပညာများကို နားလည်မှုရှိသဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမျှ ခံစားရခြင်း မရှိပေ။
“ဒီမှာ အဆုံးသတ်ကြစို့... သတ်ဖြတ်ခြင်း...”
ထိပ်သီးမဟာဗိုလ်ချုပ်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးကို ဆက်တိုက်သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် ကျန်ရှိသူများကို လွယ်ကူစွာ လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့၏။ ဝမ်ချောင်သည် ယခု နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသုတ်သင်ခြင်းသိုင်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ၎င်းသည် စုကျန်းချန်ထံမှ သင်ကြားမှုရရှိပြီးနောက် ပို၍အစွမ်းထက်လာသည်။
“ဘုန်း...”
တစ်နယ်လုံး လှုပ်ခတ်သွားပြီး ကျန်းချိုးကျန်ချုံး၏ အိမ်တော်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ နေမင်းထက်ပင် ပို၍တောက်ပသော နို့ဖြူရောင် ဓားချီတစ်ခုက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းသည် ကျန်းချိုးကျန်ချုံး၏ အိမ်တော်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အလား ဖြစ်သည်။
မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်းသိုင်းနှင့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသုတ်သင်ခြင်းသိုင်းသည် ကျားတစ်ကောင်အား အတောင်တပ်ပေးသည့်နှယ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျန်ရှိသော လူမည်းကြီးများကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသည်။
“ဘုန်း...”
“ဝှစ်...”
သို့သော် လူမည်းကြီးများ သေဆုံးတော့မည်ဟု ထင်ရသည့်အခါ မမျှော်လင့်ထားသည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဝမ်ချောင်နှင့် လူမည်းကြီးများကြားသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ မည်သူမျှ ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိမီ ရွှေရောင်ဒိုင်းတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်၏ ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခတ်စေသည့် တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
ကြယ်တာရာစွမ်းအင်များ၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် ကျန်းချိုးကျန်ချုံး၏ အိမ်တော်ကို ပြိုကွဲပျက်စီးစေသည့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော မုန်တိုင်းတစ်ခုကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ မြေပြင်အထက်ရှိ စင်္ကြံများ၊ ကျောက်ဆောင်များ၊ ရေကန်များ၊ သစ်ပင်များအားလုံး ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ...”
ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားပြီး သူသည် မီတာခုနစ်ဆယ်ခန့်အကွာတွင် ရပ်နေသော ထိုသူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခင် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ရင်းနှီးနေသော အတိုင်းအတာမြင့်စွမ်းအင်တစ်ခု သိမ်မွေ့နယ်မြေ၏ စွမ်းအင်ကို ခံစားမိခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ သူမြို့တော်သို့ ပြန်လာပြီးနောက် လူမည်းကြီးများထဲတွင် သိမ်မွေ့နယ်မြေအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့မြင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က တကယ်ကို ထူးချွန်တဲ့ သိုင်းပညာရှိတာပဲ... အနောက်မြောက်ပိုင်းခရီးက မင်းကို အများကြီး အကျိုးပြုခဲ့ပုံရတယ်...”
တစ်ဖက်မှ ထိုသူသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ပုခုံးများကို ရွှေရောင်သံချပ်ကာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ခေါင်းပေါ်တွင် ရက်စက်သော Vajra ပုံဖော်ထားသည့် ရွှေရောင်ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသည်။ ၎င်း၏ ပထမဆုံးစကားများသည် ဝမ်ချောင်ကို ခဏရပ်တန့်သွားစေသည်။
ယခင်လူမည်းကြီးများက အဆင့်မြင့်မှုမရှိပုံရပြီး သူတို့သည် အနောက်မြောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများကို ဘာမှမသိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤသူသည် ထူးခြား၏။ ၎င်းသည် သိမ်မွေ့နယ်မြေအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူသာမက အနောက်မြောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားသည်။
******
အခန်း ၁၆၆၈: မဟာနတ်ဘုရား
“တကယ့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီလား...”
ဝမ်ချောင်သည် ပြိုကွဲပျက်စီးနေသော နေရာတွင် ရပ်နေရင်း ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် အလျဉ်းမစဉ်းစားပေ။ လူမည်းကြီးများနှင့် ယခင်က အကြိမ်များစွာ ထိတွေ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့ထံမှ လူများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ တစ်ဦးနှစ်ဦး လွတ်မြောက်သွားသည်ကို သူစိတ်ထဲတွင် လျစ်လျှူရှုထားသည်။
“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်... ဒါမှမဟုတ် ငါမင်းကို ‘ဖျက်ဆီးသူရဲ့သား’ လို့ ခေါ်သင့်မလား... ငါ ဒီကို မင်းနဲ့တိုက်ဖို့ လာတာမဟုတ်ဘူး... မင်းက ကျန်းချိုးကျန်ချုံးကို အမှောင်ထဲက ကာကွယ်နေတာဆိုတော့ ငါတို့ရဲ့လုပ်ငန်းက မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး... မကြာခင်မှာ ထပ်ကြိုးစားဖို့ မရှိတော့ဘူး... အခုချိန်မှာ ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားစေတာက မင်းပဲ...”
ထိုသူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဝမ်ချောင်ကို စူးစမ်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီနေရာမှာ မင်းနဲ့တွေ့လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ကောင်းပါတယ်... ငါက မင်းကို သတင်းစကားတစ်ခုပို့ပေးဖို့ အမိန့်ရထားတယ်...”
ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ၎င်း၏မျက်နှာက တည်ငြိမ်လေးနက်သွားသည်။
“ဘာပြောချင်တာလဲ...”
ဤသည်မှာ လူမည်းကြီးများက ၎င်းထံသို့ သတင်းစကားပို့ရန် ကြိုးစားခဲ့သည့်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။
“ဆိတ်နတ်မင်း၊ သမင်နတ်မင်း၊ ကျားနတ်မင်းတွေကို မင်းလက်ချက်နဲ့ သတ်ဖြတ်လိုက်တာက အထက်က နတ်ဘုရားတွေကို တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းအခုထိ ဝမ်းသာအောင်မြင်ဖို့ မထိုက်တန်သေးဘူး... မဟာနတ်ဘုရားက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ပြီး မင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုင်တွယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီ...”
ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုလူမည်းကြီးက ဤသို့ ပြောလိုက်သည်။
“မဟာနတ်ဘုရား ဟုတ်လား...”
ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးများ ချက်ချင်းတွန့်သွားပြီး ဤစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အတွေးထဲတွင် နစ်မျောသွားသည်။
“မင်းက မေးစရာမလိုဘူး... အချိန်တန်ရင် မင်းကိုယ်တိုင် သိလာလိမ့်မယ်...”
ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုသူက ဤသို့ ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်က ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟမ်... နတ်ဘုရားရဲ့သံတမန်တွေ ဟုတ်လား... မာနကြီးပြီး သူ့ကိုယ်သူ နတ်ဘုရားလို့ ဟန်ဆောင်နေတဲ့ လူတွေသာသာပဲ... ဒီလိုသံတမန်တွေဆိုရင် မင်းတို့ ဘယ်နှစ်ယောက်ပို့ပို့ ငါသတ်ပစ်နိုင်တယ်...”
ဆိတ်နတ်မင်း၊ သမင်နတ်မင်း၊ ကျားနတ်မင်းနှင့် ဝါးဦးထုပ်ဆောင်းထားသည့် လူများသည် ၎င်းတို့က ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် နတ်ဘုရားများ၊ နတ်မင်းများဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံး ဝမ်ချောင်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ဤသူများက လောကီလူများအတွက် မြင့်မြတ်ပြီး နားမလည်နိုင်သော နတ်ဘုရားများသဖွယ် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဝမ်ချောင်အတွက် ဤသို့သော လှည့်စားမှုများက အသုံးမဝင်ပေ။
သူသည် နတ်မင်းများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ နတ်ဘုရားများကို အဘယ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့ရမည်နည်း။
“ခလင်း...”
ဝမ်ချောင်က စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး ခါးတွင်ဆွဲထားသော မူလအမရဓားပေါ်တွင် သံမဏိလက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဤတိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ လူမည်းကြီးများနှင့် ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုသူကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။
သို့သော် ဝမ်ချောင်က အနည်းငယ်မျှသာ လှုပ်ရှားလိုက်ချိန်တွင် ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုသူက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာပြီး ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများက မူလအမရဓားဆီသို့ လှည့်သွားသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူသည် နှစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သော အမူအရာဖြင့် ဖြစ်သော်လည်း သိပ်မကြောက်ရွံ့ပုံရ၏။
“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်... မင်းက အရမ်းသန်မာတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်... မင်းက နတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားကိုတောင် တစ်စေ့တစ်စောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ... ဒါပေမဲ့ မင်းက အထက်က နတ်ဘုရားတွေရဲ့စွမ်းအားကို လျှော့တွက်နေတယ်... မကြာခင်မှာ မင်းက နတ်ဘုရားကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး အသိဉာဏ်မဲ့စွာ ပြုမူခဲ့တဲ့အတွက် ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်...”
ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုသူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး တစ်ခဏအကြာတွင် လျှပ်စီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းများက လေထဲတွင် လူမည်းကြီးများဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းသွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအင်ပိုက်ကွန်တစ်ခုက အိမ်တော်၏ အနောက်ဘက်ဥယျာဉ်အထက်ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။
“မကောင်းတော့ဘူး...”
“သတိထားကြ...”
လျှပ်စီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မူလအမရဓားသည် ဓားအိမ်မှ ထွက်လာသည်နှင့် လူမည်းကြီးများအားလုံး သေမင်း၏ အနံ့သင်းသင်းကို ရရှိလိုက်ကြသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအင်က ရှေးကျပြီး အားပြင်းစွာ ဖိနှိပ်ထားသည်။ မာနကြီးမားသော ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုသူပင်လျှင် တစ်ခဏမျှ မျက်နှာဖြူဖတ်သွားသည်။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်း၏ လက်ချောင်းများ တုန်ယင်လာပြီး လက်ထဲတွင် အရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဤသည်မှာ အနက်ရောင် မှော်သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သာမန်မှော်သင်္ကေတများနှင့် မတူဘဲ ၎င်းသည် စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းသော သတ္တုတစ်မျိုးဖြင့် ဖန်တီးထားသည်။ ထို့ပြင် စာလုံးများက ခဲဖြူဖြင့် ရေးထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ သတ္တုအရည်ကျိုပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သွန်းလောင်းထားသည်။ ၎င်းသည် အားပြင်းပြီး ထူးဆန်းလှ၏။
“တောင်ပိုင်းကြယ်စုံ၏ခွင့်လွှတ်ခြင်း... ထလော့...”
ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုသူက မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် ထူးဆန်းသော သတ္တုမှော်သင်္ကေတက မီးလောင်စပြုလာပြီး အနက်ရောင်မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြယ်ရောင်အလင်းတန်းများက မီးတောက်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး နက်နဲသော မှော်သင်္ကေတသင်္ကေတအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကြယ်ရောင်အလင်းနှင့် အနက်ရောင်မီးတောက်များက လူမည်းကြီးများကို ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းရံလိုက်ပြီး သူတို့ကို မယုံနိုင်စရာ မြန်နှုန်းဖြင့် ထွက်ပြေးစေကာ မူလအမရဓား၏ တိုက်ခိုက်မှု မထိမီ အဝေးသို့ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
ဝမ်ချောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဖုန်မှုန့်များကို ဆယ်မီတာကျော် လေထဲသို့ တက်လှမ်းစေသော ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သို့သော် လူမည်းကြီးများက အိမ်တော်၏ နံရံပိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
“ဒီလူတွေကို ငါ ခေါ်သွားမယ်... မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်... ငါတို့ ထပ်တွေ့ကြဦးမယ်...”
အသံတစ်သံက လေထဲတွင် ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း လူမည်းကြီးများက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ဝမ်ချောင်က လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် မကြိုးစားဘဲ ၎င်းတို့ ထွက်ပြေးသွားသော ဦးတည်ရာကို တည်ငြိမ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
"အဲဒါက ဘာများဖြစ်လဲ... မူလအမရဓားကနေ လွတ်မြောက်သွားအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတော့..."
လူမည်းကြီးများနှင့် အကြိမ်များစွာ ထိတွေ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့အကြောင်း များစွာနားလည်လာခဲ့သော်လည်း တွေ့ဆုံမှုတိုင်းတွင် အသစ်အဆန်းတစ်ခုကို အမြဲရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့တွင် ရှားပါးသော ရတနာများနှင့် ထူးဆန်းသော နည်းပညာများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည့် ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်သတ္တုမှော်သင်္ကေတက ဝမ်ချောင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသောအရာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်က လူမည်းကြီးများထံမှ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားမိခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချောင်က အတွေးနယ်ထဲတွင် နစ်မျောနေစဉ် သူ၏နားထဲတွင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အရိပ်ထဲမှ လူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်၏ဘေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် ဤနည်းဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ဘေးတွင် ပေါ်ထွက်လာနိုင်သူမှာ အိမ်တော်၏ စစ်မှန်သော သခင် ကျန်းချိုးကျန်ချုံးတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် အနည်းငယ် အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အတွေးမှ နိုးထလာကာ ကျန်းချိုးကျန်ချုံးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်လိုနေသေးလဲ... အဆင်ပြေရဲ့လား...”
“အဆင်ပြေပါတယ်... မင်းက ဒီရက်ပိုင်းအရင်က ဒီအကြောင်းပြောပြခဲ့တုန်းက အိမ်တော်ထဲက လူအများစုကို အန္တရာယ်ကင်းအောင် ဖယ်ရှားဖို့ လွှတ်ထားခဲ့တယ်... အိမ်တော်ထဲမှာ လူနှစ်ဆယ်ကျော်လောက်ပဲ ကျန်ခဲ့တယ်... အဲဒါ့အပြင် ဒီလူတွေ အိမ်တော်ထဲ မဝင်ရောက်ခင်ကတည်းက ငါက အားလုံးကို ငါပဲ ကိုင်တွယ်မယ်လို့ အမိန့်ပေးထားခဲ့ပြီး အိမ်တော်ထဲက ဘာတစ်ခုမှ ထိမထားဖို့ အထူးသဖြင့် ရေကို လုံးဝမထိဖို့ မှာထားခဲ့တယ်...”
ကျန်းချိုးကျန်ချုံးက ပြောနေရင်း ရင်ဘတ်ထဲမှ သတ္တုသေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ လက်ဆောင်ဖြစ်သော ဤသတ္တုသေတ္တာကြောင့် ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် ၎င်း၏ လက်အောက်ငယ်သားများထဲမှ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသူများကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
အိမ်တော်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခံရသည်ကို ပထမဆုံး သိရှိချိန်တွင် သူက ထိတ်လန့်ခဲ့ရသည်။ ဝမ်ချောင် ဤနေရာတွင် မရှိခဲ့ပါက အကျိုးဆက်များက မတွေးဝံ့စရာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။
“ခုနက အဲဒီလူတွေကို မြင်လိုက်ရလား...”
ဝမ်ချောင်က မေးလိုက်သည်။
“အင်း...”
ကျန်းချိုးကျန်ချုံးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဒီအကြောင်းမှာ အခုထိ မပါဝင်ပါနဲ့... အချိန်တန်ရင် ငါမင်းကို အားလုံးပြောပြမယ်...”
ဝမ်ချောင်က ပြောလိုက်၏။
လူမည်းကြီးများ တိုက်ခိုက်စဉ်တွင် ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် အိမ်တော်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်က ၎င်းအား ဝင်ရောက်ပါဝင်ရန် ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် အတော်အတန်ထူးချွန်သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ဤလူမည်းကြီးများက ထူးဆန်းသော မူလအစရှိပြီး ပို၍အစွမ်းထက်သည်။ ကျန်းချိုးကျန်ချုံးတစ်ဦးတည်းဖြင့် ဤရှေးကျပြီး အစွမ်းထက်သော ဂိုဏ်းကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤကိစ္စတွင် အလွန်အမင်း ပါဝင်လှုပ်ရှားခြင်းက ကောင်းကျိုးဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ကျန်းချိုးကျန်ချုံးက အနည်းငယ် မုန်းတီးသံဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူသည် လူမည်းကြီးများအကြောင်း အလွန်သိချင်နေသော်လည်း ဝမ်ချောင်က သတိပေးထားသဖြင့် ထပ်မံမေးမြန်းရန် မဆုံးဖြတ်ခဲ့ပေ။ သူတို့နှစ်ဦးကြား နှုတ်ကမပြောဘဲ နားလည်မှုနှင့် ယုံကြည်မှုရှိသည့်အတွက် ဝမ်ချောင်၏ လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းတွင် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုရှိသည်ဟု ကျန်းချိုးကျန်ချုံးက ယုံကြည်ထားသည်။
“ငါမင်းဘာကို စီစဉ်နေလဲဆိုတာ မသိပေမဲ့ မင်းငါ့ကို လိုအပ်တယ်ဆိုရင် ဘယ်အချိန်မဆို အချိန်မရွေး အကူအညီတောင်းရုံနဲ့ ရတယ်...”
ကျန်းချိုးကျန်ချုံးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သတ္တုသေတ္တာကို လေးနက်စွာ ပြန်လည်ပေးအပ်လိုက်သည်။
ဤကိစ္စသည် ယာယီအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး လူမည်းကြီးများက မကြာခင်အတွင်း ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာဖွယ် မရှိပေ။ ယခုအခါ သူသည် အနောက်ဘက်ဥယျာဉ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်အတွက် အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။
“ဟိုင်းယား...”
ဤအချိန်တွင် အဝေးမှ မြင်းခြေသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းချိုးကျန်ချုံး၏ အိမ်တော်ဆီသို့ ဦးတည်လာသည်။ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့က နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဝမ်ချောင်က ကျန်းချိုးကျန်ချုံးနှင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး မီယာစမိ အာရာကာကို ခေါ်လိုက်ကာ နှစ်ဦးသားက နံရံပိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ မရောက်မီ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
လူမည်းကြီးများ၏ မူလအစက အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။ ဤကိစ္စကို အပြည့်အဝ စုံစမ်းမှုမပြီးမချင်း ဝမ်ချောင်သည် ကြီးမားသော ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိုခြင်း မရှိပေ။
ဝမ်ချောင်သည် ၎င်း၏ အိမ်တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ပင်မခန်းမတွင် တစ်ဦးတည်း ထိုင်နေရင်း မျက်လုံးများကို တစ်ဝက်မျှ မှိတ်ထားကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ထားပြီး အသံတိတ် စဉ်းစားနေသည်။
မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် တစ်ယောက်တည်း တွေးတောဆင်ခြင်သည့် အချိန်များကို ပို၍ပို၍ နှစ်သက်လာသည်။ လူမည်းကြီးများက ကျန်းချိုးကျန်ချုံးကို တိုက်ခိုက်မှုသည် ယာယီအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း ဝမ်ချောင်အတွက် ယခုမှ အစပြုနေခြင်း ဖြစ်၏။
“ဖလပ်... ဖလပ်...”
ငှက်တစ်ကောင်၏ ရောက်ရှိလာသံကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် ခန်းမအဝင်ဝဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏအကြာ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အရှင် သတင်းအသစ် ရောက်ရှိလာပါတယ်”
တံခါးပွင့်သွားပြီး လူတစ်ဦးက ခေါင်းကို ငုံ့ထားရင်း လက်ထဲမှ စာတစ်စောင်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းဝင်လာသည်။
“လေအဖွဲ့ဆီက သတင်းစကား ရောက်လာပါတယ်... လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုရှိလာပါပြီ...”
ကျန်းချွယ်က တည်ငြိမ်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ၎င်း၏မျက်နှာက သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“လေအဖွဲ့ဟုတ်လား...”
ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးများ အံ့အားသင့်စွာ တွန့်သွားပြီး ၎င်း၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဝမ်ချောင်ထံတွင် စစ်တပ်နှင့် သိုင်းသမားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သူလျှိုများနှင့် ထောက်လှမ်းရေးသမားများ အများအပြားရှိပြီး ၎င်းတို့သည် နယ်မြေအသီးသီးတွင် ပြန့်ကျဲလျက် ရှိသည်။ ၎င်းတို့ ဖွဲ့စည်းထူထောင်ချိန်မှစ၍ သူလျှိုများအားလုံးသည် သိမ်းငှက်အိုကြီးထံသို့ အစီရင်ခံခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ဝမ်ချောင်ထံတွင် သူလျှိုများ များပြားစွာရှိသော်လည်း အကောင်းဆုံး သူလျှိုများကို လေအဖွဲ့၊ သစ်တောအဖွဲ့၊ မီးအဖွဲ့၊ တောင်အဖွဲ့ဟူ၍ အဖွဲ့လေးဖွဲ့အဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဝမ်ချောင်က စစ်ပညာရပ်တွင် လေ၊ သစ်တော၊ မီး၊ တောင် ဆိုသည့် အခြေခံမူအရ ၎င်းတို့ကို အမည်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် ဤအကြောင်းကို သိမ်းငှက်အိုကြီးထံ တစ်ခါပြောဖူးပြီး သစ္စာရှိသော သိမ်းငှက်အိုကြီးက ဝမ်ချောင်၏အမိန့်ကို စာသားအတိုင်း လိုက်နာခဲ့သည်။
ဤအဖွဲ့လေးဖွဲ့က တစ်ခုစီတွင် ထူးခြားသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် လှုပ်ရှားမှုများ မပြုလုပ်သလို ဝမ်ချောင်ထံသို့ မကြာခဏ အစီရင်ခံစာများ ပေးပို့လေ့ မရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ နယ်ပယ်နှင့် သက်ဆိုင်သော အလွန်အရေးကြီးသည့် ကိစ္စများကိုသာ အစီရင်ခံလေ့ ရှိသည်။
“ပြောစမ်း...”
ဝမ်ချောင်က ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
******
အခန်း ၁၆၆၉: ကျောက်ဖုန်းချန်၏ လည်ပတ်မှု
ကျန်းချွယ်က ခေါင်းငုံ့လျက် ပြောလိုက်သည်။
“လေအဖွဲ့ရဲ့ အစီရင်ခံစာအရ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုတွေက သူတို့ရဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေကို ပြန်လည်ခေါ်ယူနေပြီး ကြီးကျယ်တဲ့မျိုးရိုးမိသားစုအချို့က သူတို့အဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့အရည်အချင်းကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးနေပုံရပြီး ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်အဖွဲ့ဝင်တွေကို ရွေးချယ်နေပုံရတယ်..."
ဧကရာဇ်တရားရုံး၏ ဥပဒေများအရ မည်သည့်မျိုးရိုးမိသားစုမှ တစ်ထောင်ကျော်သော ပုဂ္ဂလိကစစ်တပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ဤသို့သော ရွေးချယ်မှုများက ယခုအခါ သိပ်မကြာခင် ဖြစ်ပေါ်တော့သည် မဟုတ်ပေ။
"ကျွန်တော်တို့ တွေ့ရှိချက်အရ မျိုးရိုးမိသားစု သုံးဆယ်ကနေ လေးဆယ်ခန့်က ဒီရွေးချယ်မှုတွေကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး စမ်းသပ်မှုတွေ ပြီးဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် သန်မာပြီးထူးချွန်တဲ့ လူငယ်အဖွဲ့ဝင်တွေ ပျောက်သွားကြတယ်... လေအဖွဲ့ရဲ့ သိရှိချက်အရ ဒီလူငယ်တွေကို ဧကရာဇ်နန်းတော်ထဲ လျှို့ဝှက်ပြီး ပို့လွှတ်ခံခဲ့ရတယ်...”
ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာက သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အဖွဲ့လေးဖွဲ့ထဲမှ လေအဖွဲ့သည် အဓိကအားဖြင့် မြို့တော်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းရန် တာဝန်ယူထားသော်လည်း ယခုအကြိမ်တွင် ရရှိလာသော သတင်းက အနည်းငယ် ထူးခြားနေ၏။
မဟာဗုဒ္ဓဘုရားကျောင်းတော်ဖြစ်ရပ်တွင် ဝမ်ချောင်သည် ပထမမင်းသား၏ အကြံအစည်ကို တားဆီးရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများကို ထိုရေစီးကြမ်းထဲသို့ ပါဝင်မသွားစေရန် ကာကွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်က အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ ဤမျိုးရိုးမိသားစုများ၏ အာဏာနှင့်စွမ်းအား လိုလားတောင့်တမှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
မဟာဗုဒ္ဓဘုရားကျောင်းတော်တွင် ပထမမင်းသား၏ အကြံအစည်က မအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ဤသူများသည် သူနှင့် ဆက်နွယ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
ဝမ်ချောင် အလွန်စိုးရိမ်ခဲ့ရသည့်အရာက ယခုအခါ ဖြစ်ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
အနာဂတ် ထီးနန်းဆက်ခံသူအနေဖြင့် ပထမမင်းသား၏ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ စစ်သည်များ မရှိခြင်း သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကို ထိတွေ့ခွင့် မရှိခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ယခုအခါ ပထမမင်းသားက ၎င်းနှင့် ဆက်နွယ်ထားသော မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများ၏ စွမ်းအားကို ချေးငှားယူနိုင်ခဲ့ပြီး နယ်စပ်ဒေသများနှင့် ပြည်နယ်များတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့နေသော ဤအင်အားစုများကို အသုံးပြု၍ ၎င်း၏ တပ်ဖွဲ့များကို ဖြည့်တင်းနေသည်။
ဧကရာဇ်နန်းတော်က တားမြစ်ထားသော နယ်မြေဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်စစ်တပ်မှလွဲ၍ မည်သည့်အင်အားစုကိုမျှ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် မပြုပေ။ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများမှ လူငယ်များကို စုဆောင်းခေါ်ယူခြင်းဖြင့် ပထမမင်းသားက ဥပဒေကို ချိုးဖောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
“နန်းတော်ထဲမှာ ဘာတွေ သိရှိထားလဲ...”
ဝမ်ချောင်က မေးလိုက်၏။
“ဘာမှ မသိရဘူး...”
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားစုတွေက နန်းတော်ထဲကို ဘယ်တုန်းကမှ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒါအပြင် ဒီကိစ္စကို လျှို့ဝှက်စွာ ဖုံးကွယ်ထားတာမို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူတွေက တခြားသတင်းအချက်အလက်တွေကို စုဆောင်းလို့မရသေးဘူး...”
ကျန်းချွယ်က ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် ကျန်းချွယ်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် မျက်ခုံးများ တွန့်လို့သွားသည်။ သူတော်စင်ဧကရာဇ်က နန်းရင်ပြင်မှ ဆုတ်ခွာနေချိန်တွင် နန်းတော်သည် အထစ်အငေါ့ဖြစ်နေပြီး မိန်းမစိုးများနှင့် အစေခံမိန်းကလေးများကို မကြာခဏ ပြောင်းရွှေ့လှုပ်ရှားနေသည်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။ ပထမမင်းသားနှင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများ၏ အကြံအစည်များကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်မှာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပို၍ပို၍ ခက်ခဲလာနေသည်။
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝမ်ချောင်က နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်၏။
“လေအဖွဲ့ကိုဆက်လုပ်ဖို့ ပြောလိုက်... သတင်းတစ်ခုခု ရလာတာနဲ့ ချက်ချင်း ငါ့ကို အစီရင်ခံပါ... ဒါပေမဲ့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ မဆင်မခြင်ဖော်ထုတ်တာ ဒါမှမဟုတ် မလိုအပ်ဘဲလှုပ်ရှားမှုတွေ မလုပ်ဖို့ သတိပေးလိုက်...”
ဂိုဂူရောနှင့် ကင်မ်ယူဆော့၏ အကူအညီဖြင့် ပထမမင်းသားသည် ယခုအခါ လူများစွာကို စုဆောင်းနေပြီး သူလျှိုများ၏ အရေအတွက်က အံ့အားသင့်ဖွယ်နှုန်းဖြင့် တိုးပွားလာနေသည်။
ထို့ပြင် ကင်မ်ယူဆော့သည် ငှက်များကို မွေးမြူရာတွင်နှင့် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရာတွင် တကယ့်ကို ဆရာတစ်ဆူ ဖြစ်ပုံရသည်။ မျက်နှာပြင်အောက်တွင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားစုများသည် အမှောင်ထုထဲတွင် စစ်ပွဲတစ်ခုကို စတင်လှုပ်ရှားနေပြီး ကျန်းချွယ်၏ လူများက တဖြည်းဖြည်း ဖိအားပေးခံနေရသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကင်မ်ယူဆော့သည် လက်ရှိ နန်းတွင်းအုပ်ချုပ်သူ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိထားသည်။
ထို့ပြင် ဝမ်ချောင်က သူလျှိုများကို မည်မျှဖယ်ရှားခဲ့သည်ဖြစ်စေ ကင်မ်ယူဆော့က လျင်မြန်စွာ နောက်ထပ်သူလျှိုများကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်သည်။
ကျန်းချွယ်၏ အရည်အချင်းသည် ၎င်း၏ မျိုးဆက်တူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထူးချွန်သော်လည်း ကင်မ်ယူဆော့သည် အသက်အားဖြင့် နှစ်ဆယ်ကျော် ပိုကြီးပြီး လူများကို လေ့ကျင့်ပေးရာတွင် အတွေ့အကြုံ ပြည့်ဝသည်။ ကျန်းချွယ်သည် ဤသူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်။
ကျန်းချွယ်သည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ခန်းမထဲတွင် ခဏမျှ အသံတိတ်နေပြီးနောက် ထရပ်လိုက်ကာ နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော မြို့တော်မြေပုံဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ဧကရာဇ်နန်းတော်၏ အစွန်အဖျားအနီးရှိ နေရာတစ်ခုတွင် အနီရောင်အမှတ်အသားတစ်ခု ရေးဆွဲလိုက်သည်။
အရာအားလုံးသည် ယခုအခါ မရှောင်လွှဲနိုင်တော့ဘဲ မုန်တိုင်းသည် စတင်လာပြီ ဖြစ်၏။ ဝမ်ချောင်သည် မြို့တော်က ယခုမှစ၍ ပို၍အန္တရာယ်များလာမည်ကို သိရှိထားသည်။
မြို့တော်ထဲတွင် အငွေ့အသက်က တဖြည်းဖြည်း ထူးဆန်းလာသည်။ မကြုံစဖူး မုန်တိုင်းတစ်ခုက ဤအစွမ်းထက်သော အင်ပါယာကို ထိခိုက်တော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ဤအချိန်တွင် ဝမ်ချောင်၏ အိမ်တော်သို့ မမျှော်လင့်ထားသော ဧည့်သည်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။
ဝမ်ချောင်သည် နောက်ဆုံးဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် မတွေ့ဆုံခဲ့ပေ။ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ကိုယ်တိုင်ခန့်အပ်ပေးခဲ့သော မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အဖြစ် ဝမ်ချောင်သည် ဂုဏ်သတင်းနှင့် အောင်မြင်မှုထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။ သို့သော် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အမြဲတမ်း မာနကြီးသော စရိုက်ရှိပြီး အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုမရှိပါက ဝမ်ချောင်၏ အိမ်တော်သို့ ရှားရှားပါးပါး လာရောက်လည်ပတ်မည်မဟုတ်ပေ။
ခမ်းနားကျယ်ဝန်းသော စန္ဒကူးသစ်သားထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေရင်း ကျောက်ဖုန်းချန်သည် စစ်သည်တစ်ဦး၏ သံမဏိအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ၎င်း၏ကျောပြင်က ဖြောင့်တန်းကာ ပုခုံးများက ခိုင်မာသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ၎င်း၏မျက်ခုံးများက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တွန့်လျက်ရှိပြီး ခေါင်းငုံ့ထားရင်း စိတ်ပူပန်မှုများစွာဖြင့် ဖိစီးနေပုံရသည်။
“သခင်ကျောက်...”
ဝမ်ချောင်သည် အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်ကို ခေါ်လိုက်သည်။
“အရှင်...”
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာသည် သိသာစွာ ပြေလျော့သွားသည်။
“သခင်ကျောက်... ဘာဖြစ်လို့လဲ...”
ဝမ်ချောင်သည် ယဉ်ကျေးသော စကားများကို ကျော်လွန်ပြီး တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။ ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ အရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် တာဝန်များစွာ ရှိပြီး အိမ်တော်မှ ကြာရှည်ထွက်ခွာနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ခဏမျှသာ နေနိုင်ပြီး ဧကရာဇ်နန်းတော်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာရမည်ဖြစ်သည်။
“တကယ်တော့... သိပ်ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က နန်းတော်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ကိစ္စတချို့ကို ငါ နားမလည်နိုင်လို့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ထင်မြင်ချက်ကို တောင်းခံချင်ပါတယ်...”
ကျောက်ဖုန်းချန်က ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အကြည့်စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုင်လိုက်သည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်က နန်းတော်အကြောင်းကို ပြောလာသည့်အခါ သူ၏ အမူအရာက ထူးခြားနေပြီး တုံ့ဆိုင်းပြီး စိုးရိမ်နေပုံရသည်။
“သခင်ကြီး... ပြောပြပါ...”
ဝမ်ချောင်က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်ဖုန်းချန်က ရိုးရှင်းသော ကိစ္စတစ်ခုအတွက် သူ့ထံသို့ လာရောက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။
“နန်းတော်ထဲမှာ ပြောင်းရွှေ့လှုပ်ရှားမှုတွေ ပိုမိုကြိမ်ဖန်များလာနေတယ်... ငါက အရှင်မင်းကြီးနဲ့ အမြဲတမ်း ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိတာကို အရှေ့နန်းဆောင်က လုံးဝမကြိုက်ခဲ့ပါဘူး... ဒါကို သိထားတာမို့ ငါ နန်းတော်ထဲမှာ တာဝန်တွေကို အမြဲတမ်း တင်းကြပ်စွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ဆမှုမရှိခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ရက်ပိုင်းအရင်က နန်းတော်က ဧကရာဇ်စစ်တပ်ရဲ့ စစ်သည်ဦးရေကို လျှော့ချဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်... ပထမမင်းသားရဲ့ ငါ့အပေါ်ထားတဲ့ သဘောထားကို သိထားတာမို့ သူက ငါ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုတာ ငါ သေချာသိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တကယ့်ရက်မှာ ရလဒ်က ငါ့ကို အတော်လေး အံ့အားသင့်စေခဲ့ပါတယ်...”
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဤနေရာတွင် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းလိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။
ဝမ်ချောင်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောပေ။ နန်းတွင်းဖြစ်ရပ်တစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အရှေ့နန်းဆောင်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင်လည်း အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဤကိစ္စတစ်ခုတည်းကပင် ပထမမင်းသားက ၎င်းကို ဆူးတစ်ချောင်းအဖြစ် ရှုမြင်ပြီး ဖယ်ရှားရန် လိုအပ်သည်ဟု ယူဆရန် လုံလောက်သည်။ ဤရှုထောင့်မှကြည့်ပါက ပထမမင်းသား၏ မည်သည့်လုပ်ဆောင်မှုမဆို အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်ပေ။
“စစ်ဆေးရက်မှာ ငါ တကယ်ကို အံ့အားသင့်သွားတယ်... အဲဒီအချိန်မှာ ဧကရာဇ်စစ်တပ်ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တစ်ဆယ်ရှစ်ဖွဲ့စလုံး သစ်တောအစောင့်တပ်နဲ့ အမွေးအတောင်အစောင့်တပ်နှစ်ခုစလုံးက နန်းရင်ပြင်မှာ အလှည့်ကျ ချီတက်ပြီး ဧကရာဇ်စစ်တပ်ရဲ့ ဓလေ့အတိုင်း လေ့ကျင့်ခန်းတွေ လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်... တကယ်တော့ ဧကရာဇ်နန်းတော်မှာ ဒီလိုသိုင်းပညာပြသမှုမျိုး ကြာရှည်မလုပ်ဆောင်ခဲ့တာ ကြာပါပြီ... ရွမ်ဝူးစစ်တပ်ဟာ လေ့ကျင့်ခန်းတွေ မလုပ်ဆောင်ခဲ့တာ ကြာပြီမို့ ငါတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က သာမန်လောက်ပဲ ဖြစ်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အရာက တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာပဲ...”
“ငါ ထင်ထားတာက ပထမမင်းသားက ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်လို့... ဒါပေမဲ့ ပထမမင်းသားက ဒုက္ခမပေးရုံတင်မကဘူး။ တခြားတပ်ဖွဲ့တွေကိုပြစ်တင်ပြီး ရွမ်ဝူးစစ်တပ်ကို ချီးကျူးခဲ့တယ်... သူက တခြားတပ်ဖွဲ့တွေက ရွမ်ဝူးစစ်တပ်ကို စံနမူနာယူသင့်တယ်လို့တောင် ပြောခဲ့ပါတယ်... တကယ်တော့ ပထမမင်းသားက လူအားလုံးရှေ့မှာ ရွမ်ဝူးစစ်တပ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူပြီး ဘာတစ်ခုမှ မမှန်ကန်ဘူးလို့ ပြောခဲ့ရင်တောင် ငါ အံ့အားသင့်မှာ မဟုတ်ဘူး...”
ကျောက်ဖုန်းချန်၏ မျက်ခုံးများက ပို၍တွန့်လျက်ရှိသည်။ ပထမမင်းသားထံမှ ချီးကျူးမှု၊ အထူးသဖြင့် ရွမ်ဝူးစစ်တပ်အတွက် လူသိရှင်ကြား ချီးကျူးမှုက ကျောက်ဖုန်းချန်အတွက် မတွေးတော်နိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းသည်။
ဝမ်ချောင်လည်း မျက်ခုံးတွန့်သွားသည်။ ပထမမင်းသားက ဤသို့သော လုပ်ရပ်ကို ပြုလုပ်ခြင်းက ဘာမှမဆန်းကြယ်ပေ။
“ပြီးတော့ရော...”
ဝမ်ချောင်က မေးလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ ဘာမှမရှိတော့ဘူး... ဒီဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးက စစ်ဆေးမှုတစ်ခုလိုပဲဖြစ်ခဲ့ပြီး အဲဒီနောက်မှာ ပထမမင်းသားက ရွမ်ဝူးစစ်တပ်ကိုဒုက္ခပေးဖို့ မကြိုးစားခဲ့ပါဘူး...”
ကျောက်ဖုန်းချန်က ပြောလိုက်သည်။
“အို့...”
ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဤမျှလောက် စိုးရိမ်ပူပန်စွာ သူ့ထံသို့ လာရောက်ရသည့် အကြောင်းကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။ မည်သည့်ရှုထောင့်မှ ကြည့်စေကာမူ ပထမမင်းသား၏ လုပ်ရပ်များသည် သာမန်မဟုတ်ပေ။
အခန်းထဲတွင် ချက်ချင်း အသံတိတ်သွားသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းငုံ့ထားရင်း စဉ်းစားနေပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သူ့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးလိုသဖြင့် အသံတိတ် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
ဉာဏ်ရည်အရ မဟာထန်တွင် ဝမ်ချောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ အခက်ခဲဆုံး ပဟေဠိများပင်ဖြစ်စေ ဝမ်ချောင်သည် အမြဲတမ်း အနှစ်သာရထဲသို့ ထိုးဖောက်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ စစ်ရေးဗျူဟာနှင့် အလုံးစုံသော အခြေအနေကို နားလည်မှုက မဟာထန်တွင် အခြားဗိုလ်ချုပ်များ မရောက်ရှိခဲ့သေးသည့် အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။
ဝမ်ချောင်သည် ဆက်လက် စဉ်းစားနေရင်း အငွေ့အသက်က ဖိစီးမှုပိုမိုလာသည်။
ခဏကြာပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းမော့လာပြီး ၎င်း၏ ကောက်ချက်ကို ပြောလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး... မကြာခင်မှာ ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး...”
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ အမှန်တရားက မည်သည်ဖြစ်စေ ဝမ်ချောင်က ဤသို့ ကောက်ချက်ချထားသည်ဆိုလျှင် ကြီးမားသော ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
“အဲဒါအပြင် ဒီစာအုပ်ကိုယူသွား... ဂရုတစိုက် ဖတ်ကြည့်... ခင်ဗျားအတွက် အကူအညီဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်...”
ဝမ်ချောင်သည် လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုမှ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး ပေးအပ်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်...”
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် စာအုပ်ကို ယူလိုက်ပြီး ဝမ်ချောင်၏အိမ်တော်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။
ကျောက်ဖုန်းချန် ထွက်ခွာသွားစဉ် ဝမ်ချောင်က ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်ပြီး အလွတ်ဖြစ်နေသော အခန်းထဲတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် နံရံပေါ်ရှိ မြေပုံဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်စစ်တပ်ရှိရာ နေရာကို ညွှန်ပြထားသော အပိုင်းတွင် အနီရောင်အမှတ်အသားတစ်ခု ရေးဆွဲလိုက်သည်။
ဧကရာဇ်စစ်တပ်သည် မဟာထန်၏ နောက်ဆုံးအတားအဆီးဖြစ်ပြီး သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကို ကာကွယ်ပေးသည့် အရေးကြီးဆုံးအဆင့် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် ပထမမင်းသားက ဤမျှလောက် အကြီးအကျယ် လှုပ်ရှားမှုကို လုပ်ဆောင်နေခြင်းသည် ရိုးရှင်းစွာ လက်စားချေရန်အတွက်သာ မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သူနှင့် အလွန်ရင်းနှီးလွန်းသဖြင့် အဇူရာကိစ္စတွင် သူ့ကို အကူအညီ ပေးခဲ့သည်။ စုန့်ဘုရင်သည် ပထမဦးစွာ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး ထို့နောက် ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် ဗိုလ်ချုပ်တံဆိပ်၏ တစ်ဝက်အတွက် တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ဧကရာဇ်စစ်တပ်က အလှည့်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် ယခုအခါ သူ အလွန်အမင်း စဉ်းစားနေခြင်းဖြစ်ပြီး ပထမမင်းသား၏ ရည်မှန်းချက်များက ထိုအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးဟု မျှော်လင့်နိုင်ရုံသာ ရှိ၏။
******
အခန်း ၁၆၇၀: မိတ်ဆွေဟောင်းများ တွေ့ဆုံခြင်း
ထို့နောက် ရက်ပိုင်းအကြာတွင် နောက်ထပ် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုက ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်မှုတစ်ခုကို ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။
ကျန်းချိုးကျန်ချုံး၏အိမ်တွင် အနားယူနေစဉ် ပထမမင်းသားက စစ်သူရဲဦးစီးဌာန၏ အရေးပါမှုကြောင့် ခေါင်းဆောင်မရှိဘဲ မနေနိုင်ဟု ကြေညာပြီး ကျန်းချိုးကျန်ချုံး၏ နေရာကို ယာယီစစ်ဝန်ကြီးတစ်ဦး တင်မြှောက်ရန် တရားရုံးတွင် အဆိုတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် တင်သွင်းရန် ကြိုးစားနေ၏။
“ကုန်းဝူ...”
မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်ထဲတွင် ဝမ်ချောင်က သတင်းကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် မျက်ခုံးတွန့်သွားသည်။
ပထမမင်းသားက သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ကျန်းချိုးကျန်ချုံးက ၎င်း၏ ဗိုလ်ချုပ်တံဆိပ်ကြောင့် တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး အိမ်တွင် အနားယူပြီး ပြန်လည်သက်သာလာရန် စတင်ပြီး မကြာမီတွင် ပထမမင်းသားက ၎င်း၏ အစားထိုးသူကို ခန့်အပ်လိုက်သည်။ စစ်ဝန်ကြီးရာထူးသည် အလွန်အရေးကြီးပြီး ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် ထိုရာထူးကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားသောကြောင့် ပထမမင်းသားပင်ဖြစ်စေ ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ယာယီစစ်ဝန်ကြီးတစ်ဦးကို ခန့်အပ်ရန်မှာ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်၏။ ထို့ပြင် ဤနည်းလမ်းဖြင့် ပထမမင်းသားက ၎င်း၏ရည်မှန်းချက်ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အောင်မြင်နိုင်သည်။
သို့သော် ဝမ်ချောင်က ပို၍ဂရုစိုက်သည်မှာ ဆက်ခံသူ၏ အမည်ဖြစ်သော ‘ကုန်းဝူ’ ဖြစ်သည်။
"အရာအားလုံးက မူလလမ်းကြောင်းကို ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီပဲ..."
ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှု၏ အမှောင်တိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ကုန်းဝူ အကြောင်းကို သိရှိထားသည်။ သူသည် သူ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးနီးပါးကို စစ်သူရဲဦးစီးဌာနတွင် ကုန်ဆုံးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူဘဝ၏ အကြီးမားဆုံး ရည်မှန်းချက်မှာ စစ်ဝန်ကြီးဖြစ်လာရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် စစ်သူရဲဦးစီးဌာနသို့ ပထမဝင်ရောက်လာချိန်တွင် အင်မတန် အကြီးတန်း မဟုတ်သောကြောင့် စစ်ဝန်ကြီးရာထူးသို့ ရောက်ရှိရန် သူ၏အလှည့် မရောက်ခဲ့ပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် စစ်ဝန်ကြီးဟောင်း အနားယူသွားပြီး ကုန်းဝူသည် အလွန်အကြီးတန်းရာထူးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို ရရှိမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အံ့အားသင့်စရာကား ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများကို အလဟဿ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ကုန်းဝူက ယခုအခါ အသက်ငါးဆယ်ကျော်ရှိပြီဖြစ်ပြီး ဓလေ့ထုံးတမ်းနှင့် ဥပဒေများအရ သူ၏ အခွင့်အလမ်းများက တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်လာနေသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားဘဝတစ်ခုတွင် ပထမမင်းသားက ဤအချက်ကို အသုံးချ၍ ကုန်းဝူကို စည်းရုံးခဲ့ပြီး ကုန်းဝူက အလွန်အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။
သူသည် စစ်တပ်နှင့် စစ်သူရဲဦးစီးဌာနကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ကုန်းဝူ မရှိခဲ့ပါက ပထမမင်းသား၏ ပုန်ကန်မှုက ဤမျှလောက် ချောမွေ့စွာ တိုးတက်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဗိုလ်ချုပ်တံဆိပ်မရှိရင် စစ်သည်တွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ စုစည်းလို့မရဘူး... ဒါမှမဟုတ် သူလိုချင်တဲ့ စစ်သည်အရေအတွက်ကို မရဘူး... ဒါကြောင့် ကုန်းဝူကို စဉ်းစားမိတာလား..."
ဝမ်ချောင်က ခေါင်းမော့လိုက်ရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွေးတောလိုက်သည်။
၎င်းသည် ကျန်းချိုးကျန်ချုံး၏ ဗိုလ်ချုပ်တံဆိပ်ကို မရရှိသေးသော်လည်း စစ်သူရဲဦးစီးဌာနကို တရားရုံး၏ အမိန့်များဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ဗိုလ်ချုပ်တံဆိပ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အောင်မြင်နိုင်သည်။
သို့သော် ဝမ်ချောင်က ပို၍စိုးရိမ်သည်မှာ ကုန်းဝူသည် အနည်းငယ် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပြီး ပြင်းထန်သော စရိုက်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စစ်တပ်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ် လက်အောက်ငယ်သားများကို မီးဖုတ်သံထည်ဖြင့် အပြစ်ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ စစ်သူရဲဦးစီးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် အနည်းငယ် ထိန်းသိမ်းလာသော်လည်း တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများသည် လူ၏သဘာဝထက် ပြောင်းလဲရန် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ ဤသည်မှာ တရားရုံးက သူ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည့် အကြောင်းအမျိုးမျိုးထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် အကြိမ်များစွာ ကျရှုံးမှုများနှင့် စစ်ဝန်ကြီးဖြစ်လာရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရမှုသည် ကုန်းဝူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းမှုများစွာကို စုဆောင်းလာစေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ပုန်ကန်မှုက အလွန်သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ပြီး လူအများအပြား သေဆုံးခဲ့ရသည့် အကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကုန်းဝူကို စစ်ဝန်ကြီးရာထူးသို့ ချောမွေ့စွာ တင်မြှောက်ခွင့်ပြုခဲ့ပါက အနာဂတ်တွင် သွေးမြစ်များ စီးဆင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ပထမမင်းသားသည် ကျန်းချိုးကျန်ချုံး၏အိမ်တွင် ပြန်လည်သက်သာရန် အနားယူနေစဉ် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချခဲ့သည်။ ကျန်းချိုးကျန်ချုံးသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ ပထမမင်းသားက သူ့အား ပြန်လည်အနားယူရန်အတွက် ပြန်သွားရန် အခိုင်အမာ ပြောကြားမည် ဖြစ်၏။
"တချို့အရာတွေကို ငါလုပ်ရမယ်ထင်တယ်..."
စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ဝမ်ချောင်က စာကိုချထားလိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်သည်။ မြို့တော်ထဲတွင် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာနေပြီး သူ့တွင် အနားယူရန် အချိန်အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်။ အနည်းငယ် အပြင်ထွက်ပြီး အနားယူရန် သင့်လျော်သည်ဟု သူထင်မြင်သည်။
“ကျန်းချွယ်... ငါ့ရဲ့ရထားကို ပြင်ဆင်ထားလိုက်...”
“ဟုတ်ကဲ့... အရှင်မင်းကြီး...”
ခန်းမအပြင်ဘက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏအကြာတွင် ဝမ်ချောင်၏ ရွှေရောင်နဂါးသင်္ကေတပါသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် ရထားသည် အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွား၏။
“ထန်ဟူလူ... ထန်ဟူလူ လာဝယ်ကြပါ... ချိုမြပြီး အရသာရှိတဲ့ ထန်ဟူလူ...”
“ဧည့်သည်တော်... ကျွန်တော့်ပစ္စည်းကို ဝယ်ပါ... ကျွန်တော့်ထိုင်ခုံတွေက သေသပ်လှပစွာ ဖန်တီးထားပြီး ခိုင်ခံ့တဲ့ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားပါတယ်... ကျွန်တော့်ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ရင် ဘယ်တော့မှ မမှားပါဘူး...”
“အသားပေါင်မုန့်... မီးဖုတ်ကာစ အသားပေါင်မုန့်...”
မြို့တော်ထဲတွင် ဈေးသည်များက သူတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို အော်ဟစ်ရောင်းချနေပြီး လမ်းများပေါ်တွင် လူသွားလူလာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အန္တရာယ်နှင့် ပုန်ကန်မှုက နီးကပ်လာနေသော်လည်း သူတို့က လုံးဝသတိမထားမိကြပေ။
ဤအရာကို တွေးမိသည်နှင့် ဝမ်ချောင်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ မဟာထန်၏ သာမန်ပြည်သူများသည် တည်ထောင်ချိန်မှစ၍ ပျော်ရွှင်ပြီး လုံခြုံစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး ဤမြင်ကွင်းများက နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်စစ်တပ်များသည် အန္တရာယ်အားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီး အလယ်ပြည်များ၏ အပြစ်ကင်းသော သာမန်ပြည်သူများကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်နှင့်သူမတိုင်မီ ဗိုလ်ချုပ်များနှင့် အရာရှိမျိုးဆက်များက သူတို့၏ ဘဝများကို ပေးဆပ်ကာ ကာကွယ်ခဲ့သည့်အရာပင်ဖြစ်သည်။
မင်းသားသုံးပါးပုန်ကန်မှု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မြို့တော်သည် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်သွားပါက ဤမြင်ကွင်းများအားလုံးက ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။ ဤအရာကို တွေးမိသည်နှင့် ဝမ်ချောင်က စိတ်ခံစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာလာသည်။
"ဒီဘေးအန္တရာယ်ကို ငါတားဆီးရမယ်..."
ဝမ်ချောင်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ရထားလုံးက မြို့တော်ထဲတွင် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လှည့်လည်နေရင်း ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လှုပ်ရှားနေသည်။ သူသည် အတွေးများစွာကို စဉ်းစားနေပုံရသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်လျှင် တကယ်တမ်း ဘာမှမရှိပေ။ အချိန်သည် ဤမူးမေ့သော အခြေအနေတွင် တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားပြီး သူပြန်လည်သတိရလာချိန်တွင် ရထားလုံးက မြို့တံခါးများကို ဖြတ်ကျော်ထွက်ခွာသွားပြီး ဖြစ်သည်။
"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်..."
ရထားလုံးတံခါးကို ခေါက်လိုက်သည့်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝမ်ချောင်က သတိပြန်လည်ရရှိလာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
“ဝင်လာခဲ့...”
ရထားလုံးတံခါးပွင့်လာပြီး ရင်းနှီးသော ခရီးလှည့်လည်နေသည့် ပုံစံရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ညင်သာသော လေပြည်နှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာပြီး ဝမ်ချောင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်သည်။ ဤသူသည် ချောမောသော မျက်နှာနှင့် တင့်တယ်သော အမူအရာရှိပြီး ပေါ့ပါးသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူ၏ကိုယ်ဟန်က ဖြောင့်တန်းကာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အာဏာရှိသော အရိပ်အယောင်နှင့် တက်ကြွသော တင့်တယ်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ဤသူသည် တရားရုံး၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ အခြားသူများ ရှိနေပါက အံ့အားသင့်စွာ အော်ခေါ်ကြမည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဤသူသည် ပထမမင်းသားက အနောက်မြောက်ပိုင်းမှ ခေါ်ယူခဲ့သော ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ လက်ဝဲမဟာဗိုလ်ချုပ်ရာထူးကို ထမ်းဆောင်ရန် ယခင်အန်းရှီကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ် ကောင်းရှန်းကျစ် ဖြစ်သည်။
အမိန့်ထုတ်ပြန်ပြီးကတည်းက အချိန်များစွာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီး ကောင်းရှန်းကျစ်က မကြာမီ ရောက်ရှိသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ယခုမှသာ သူက နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ကောင်းရှန်းကျစ်က ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“မင်းကို အကြာကြီးစောင့်ဆိုင်းစေခဲ့မိတယ်ထင်တယ်...”
သူတို့၏ နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံမှုမှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဤလူငယ်သည် များစွာ ရင့်ကျက်လာပုံရသည်။ ထို့ပြင် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် တည်ကြည်မှုတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။
ကောင်းရှန်းကျစ်က အနောက်ဒေသများတွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်အပေါ် ဖိအားများစွာ ပေးထားသည်ကို သိရှိထားသည်။ တရားရုံးမှ နယ်စပ်အထိ ဖိအားအားလုံးက သူတစ်ဦးတည်းအပေါ်တွင် ရှိနေပြီး စုန့်ဘုရင်အပေါ် တိုက်ခိုက်မှုပြီးနောက် ပို၍တိုးလာခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အနီးကပ် သတိမထားမိပါက ဝမ်ချောင်က အသက်တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်သာ ရှိသေးသည်ကို မေ့လျော့သွားတတ်၏။
“ကျွန်တော် အခုမှရောက်တာပါ...”
ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသော ဧည့်သည်ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာက လုံးဝ အံ့အားသင့်ပုံ မပေါ်ပေ။ တကယ်တော့ သူသည် ကောင်းရှန်းကျစ်ထံမှ စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိထားပြီး ဤနေရာတွင် ၎င်းကို စောင့်ဆိုင်းရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
“တခြားသူတွေရော ဘယ်မှာလဲ...”
ဝမ်ချောင်က မေးလိုက်သည်။
“မြို့တော်ထဲမှာ သူလျှိုတွေ များလွန်းတာမို့ သူတို့ကို မြို့တော်ကိုပြန်လာဖို့ တခြားလမ်းကြောင်းကနေ သွားခိုင်းထားတယ်... ငါက သူတို့ထက် နည်းနည်းမြန်ခဲ့တာမို့ ဒီတွေ့ဆုံမှုပြီးရင် မကြာခင်မှာ သူတို့လည်း ရောက်လာလိမ့်မယ်...”
ကောင်းရှန်းကျစ်က ပြောလိုက်၏။
တစ်ဦးသည် ဧကရာဇ်တရားရုံး၏ ဘုရင်ဖြစ်ပြီး တစ်ဦးသည် နယ်စားဖြစ်၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် စစ်တပ်၏ သြဇာကြီးမားသော မဟာဗိုလ်ချုပ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ သီးသန့်တွေ့ဆုံမှုသည် တရားရုံးတွင် သူတို့ကို စွပ်စွဲရန် အထောက်အထားအဖြစ် အလွယ်တကူ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထို့ပြင် အချိန်နှင့် အခြေအနေများက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ အဆင့်အတန်းများက ပို၍ထိခိုက်လွယ်လာသည်။ တာလာ့စစ်ပွဲတွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သလို သူတို့သည် ယခုအခါ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တွေ့ဆုံ၍ မရတော့ပေ။
“သခင်ဖုန်း သခင်ကြီးရော ဘယ်မှာလဲ...”
ဝမ်ချောင်က ကောင်းရှန်းကျစ်၏ သေတစ်ခါရှင်တစ်ခါ မိတ်ဆွေဖြစ်သူ ဖုန်းချန်ချင်း အကြောင်းကို သဘာဝကျစွာ ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာ၏ နံရံနှစ်ခုက ခွဲမရဖြစ်နေသည်ကို လူတိုင်းသိရှိထားသော်လည်း ကောင်းရှန်းကျစ်၏ အနားတွင် ဖုန်းချန်ချင်း ရှိပုံမရချေ။
ကောင်းရှန်းကျစ်က ခဏမျှ အသံတိတ်နေပြီးမှ ဖြေကြားလိုက်သည်။
“သူ့ကို အနောက်ဒေသမှာ ထားခဲ့တယ်... အဲဒီမှာ အရာအားလုံး တည်ငြိမ်သွားရင် သူလည်း မြို့တော်ကို ပြန်လာလိမ့်မယ်...”
ဝမ်ချောင်က ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မကြာမီတွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။ အနောက်ဒေသများတွင် အခြေအနေက များစွာပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ပထမဦးစွာ ဝမ်ချောင်က ချီရှီကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ်ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရပြီး မကြာမီတွင် ကောင်းရှန်းကျစ်သည်လည်း အလားတူ ကံကြမ္မာကို ရှောင်လွှဲ၍ မရခဲ့ပေ။
ချီရှီမှ အနောက်သို့ ကွန်းတောင်များအထိပင်လျှင် အာရေးဗီးယားအင်ပါယာ၏ ခိုရာစန်းအထိ ဝမ်ချောင်နှင့် ကောင်းရှန်းကျစ်တို့က အတူတကွ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသည်။ စစ်သည်များစွာကို ဆုံးရှုံးပြီး ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းမှုများဖြင့် သူတို့သည် ကြီးမားသော နယ်မြေတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများက အလဟဿ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနယ်မြေများက အာရေးဗီးယားအင်ပါယာသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ခံခဲ့ရသည် သို့မဟုတ် အထစ်အငေါ့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ကောင်းရှန်းကျစ်က အန်းရှီ၏ ကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် ကြာရှည်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် ထိုနယ်မြေအပေါ် နက်နဲသော စိတ်ခံစားမှု ရှိသည်။ သူ့ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူခံခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ စိုးရိမ်မှုများကို စွန့်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် ဖုန်းချန်ချင်းကို နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့ရန် ထားခဲ့ပြီး အနောက်ဒေသများကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် အနောက်ဒေသများ၏ အမြင့်ဆုံးအရာရှိ မဟုတ်တော့သော်လည်း အနောက်ဒေသများနှင့် စစ်တပ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ထားသော သြဇာဖြင့် ဖုန်းချန်ချင်းကို နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အနောက်ဒေသများကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းရန် လိုလားပါက သိပ်ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤနယ်မြေက ဖုန်းချန်ချင်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုနယ်ပယ် ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်ပြီ... စုန့်ဘုရင်ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုနေလဲ...”
ကောင်းရှန်းကျစ်က လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။
“သူ့ရဲ့ အခြေအနေက တည်ငြိမ်သွားပြီ... ဒါပေမဲ့ သိပ်မကောင်းသေးဘူး... အခုထိ အဆိပ်ကို လုံးဝမဖယ်ရှားနိုင်သေးဘူး... သူက လှုပ်ရှားလို့လည်း မရသေးဘူး... အဲဒါ့အပြင် သူက မောပန်းလွယ်တာမို့ တရားရုံးထဲမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို သိပ်မပြောပြဘူး...”
ဝမ်ချောင်က ပြောလိုက်သည်။
“စုန့်ဘုရင်... ကောလာဟလတစ်ခုထွက်နေတာက ဖြစ်ရပ်မဖြစ်ခင် ပထမမင်းသားက သူ့ဆီ သွားလည်ခဲ့ပေမဲ့ သူတို့ သိပ်အဆင်ပြေမှုမရှိခဲ့ဘူးလို့ ပြောကြတယ်... ဒီကိစ္စကို မင်းသိလား...”
ကောင်းရှန်းကျစ်က မေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလို အငွေ့အသက်က အေးခဲသွားပြီး ရထားလုံးထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဝမ်ချောင်က ချက်ချင်း အသံတိတ်သွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးက စုန့်ဘုရင်အကြောင်း ပြောနေသော်လည်း ကောင်းရှန်းကျစ်က တကယ်မေးလိုသည့်အရာကို ဝမ်ချောင် သိရှိထားသည်။
“ဟားး...”
ဝမ်ချောင်က ဖြေကြားရန် မပြင်ဆင်ရသေးခင် ကောင်းရှန်းကျစ်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ ဝမ်းနည်းစွာ ပြောလိုက်၏။
“မင်းနဲ့ငါ ထဲထဲဝင်ဝင်တူညီတဲ့ အတွေးရှိနေပုံပဲ...”
ဝမ်ချောင်က ဘာမှမပြောခဲ့သော်လည်း ကောင်းရှန်းကျစ်အတွက် သူ၏တုံ့ဆိုင်းမှုက လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။