အခန်း (၁၆၈၆-၁၆၉၀)

အခန်း ၁၆၈၆ - ရွှေရောင်မျိုးစေ့ဖြင့် တိုးတက်မှု

နာရီများစွာအကြာတွင် ကျန်းချွယ်သည် စာတစ်စောင်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်၏ ပင်မခန်းမထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာသည်။

“အစီရင်ခံပါတယ်... အရှင်... ပထမမင်းသားက အိမ်ရှေ့စံရဲ့အုပ်ထိန်းသူ ဝမ်ကျုံးစစ်ကို စယမ်သို့ နှင်ထုတ်လိုက်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းရရှိပါတယ်...” ကျန်းချွယ်က အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

ခန်းမထဲရှိ အခြားသူများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အံ့သြထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အိမ်ရှေ့စံရဲ့အုပ်ထိန်းသူ ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ပထမမင်းသား၏ ဆရာဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ကြိုတင်သတိပေးမှုမရှိဘဲ နှင်ထုတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် ရုတ်တရက်ဖြစ်လွန်းပြီး မည်သည့်အရာက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ကို မည်သူမှ မသိခဲ့ကြပေ။

“အိမ်ရှေ့စံရဲ့အုပ်ထိန်းသူက မဟာထန်ရဲ့ သစ္စာရှိအမတ်တစ်�ဦးပါ... ပထမမင်းသားက ဒီလိုလုပ်တာက အလွန်အကျွံလွန်ကျူးလွန်းတယ်...” အခြားသူတစ်ဦးက အိမ်ရှေ့စံရဲ့အုပ်ထိန်းသူအတွက် အစားထိုးညည်းညူလိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အနားယူထားခဲ့ပြီး မကြာခဏ ထင်ရှားပေါ်လွင်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း မဟာထန်တစ်ခုလုံးက သူ့ကို အလွန်လေးစားခဲ့သည်။ ပထမမင်းသားက ဝမ်ကျုံးစစ်ကို စယမ်ကဲ့သို့ ဝေးလံသောနေရာသို့ နှင်ထုတ်လိုက်ခြင်းသည် လူတိုင်း၏ မကျေနပ်မှုကို သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်တွင် ဝမ်ချောင်သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“စားသောက်ဆိုင်မှာ တွေ့ဆုံမှုက အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိခဲ့ပုံပဲ... အိမ်ရှေ့စံရဲ့အုပ်ထိန်းသူက ပထမမင်းသားကို သွားတွေ့ခဲ့တာဖြစ်ရမယ်... သူ့ရဲ့ စရိုက်အရ အဆင်ပြေတဲ့ စကားစမြည် ဖြစ်မယ်မထင်ဘူး...” ဝမ်ချောင်က စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်ကို စယမ်သို့ နှင်ထုတ်လိုက်ခြင်းသည် ဧကရာဇ်၏ လက်လှမ်းမမီသော ဝေးလံသောနေရာသို့ ဖြစ်သည်။ နန်းတော်တွင် မည်သည့်အရာဖြစ်ပေါ်စေကာမူ ၎င်းသည် သူနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ဤကိစ္စထဲသို့ ဆွဲထည့်ခံရမည်မဟုတ်ပေ။

အိမ်ရှေ့စံရဲ့အုပ်ထိန်းသူ၏ နှင်ထုတ်ခြင်းသည် ပထမမင်းသားနှင့် သူတို့အကြား သဘောထားကွဲလွဲမှုရှိကြောင်း နိုင်ငံသူနိုင်ငံသားများအား အချက်ပြခြင်းဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်က ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် တွေ့ဆုံရာတွင် ရည်မှန်းခဲ့သော ပန်းတိုင်ပင်ဖြစ်သည်။

“အားလုံးက ဒီကိစ္စကို စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး... စယမ်က ဝေးလံပေမဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့အုပ်ထိန်းသူရဲ့ အဆင့်အတန်းအရ တစ်နေ့ကျရင် တရားရုံးကို ပြန်လာမှာပါ... ငါတို့မှာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိပါသေးတယ်... ကျန်းချွယ်... ငါပေးထားတဲ့ စာရင်းထဲက နာမည်တွေကို စုံစမ်းတာ ဘယ်လိုဖြစ်နေပြီလဲ...” ဝမ်ချောင်က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းချွယ်သည် ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်... “အရှင်... အရာအားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်နေပါတယ်... စီစဉ်ထားတာတွေလည်း ပြီးစီးသွားပါပြီ... သူတို့ကို နေ့ရောညပါ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ လူတွေရှိပါတယ်... တစ်ခုခုဖြစ်လာတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူတွေက ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးဖို့ လှုပ်ရှားမှာပါ...”

ဝမ်ချောင်၏ အမိန့်များကို သူသည် စာလုံးပေါက်အတိုင်း အမြဲလိုက်နာသည်။ ဝမ်ချောင်က ထိုစာရင်းကို အလေးထားသည့်အတွက် ကျန်းချွယ်သည် လျစ်လျူရှုရန် မဝံ့ရဲပေ။

ဆွေးနွေးမှုများသည် တစ်နာရီခန့် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်သည် နောက်ထပ် အလုပ်များစွာ ချမှတ်ပြီးနောက် လူအားလုံးကို ဖြန့်ကြဲလိုက်သည်။

လူအားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် ခဏတိတ်ဆိတ်နေပြီး ရင်ဘတ်ထဲမှ စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤစာအုပ်ငယ်သည် ၎င်း၏ လက်ဖဝါးအရွယ်ခန့်ရှိပြီး လက်ချောင်းတစ်ဝက်ခန့် ထူသည်။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ စာလုံးသေးသေးများဖြင့် ထူထပ်စွာ ရေးသားထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းကို ပေါ့ပါးသောပုံစံဖြင့် ရေးထားသော်လည်း အနည်းငယ်ထူးခြားသော အရသာရှိသည်။

မကြာသေးမီက ဝမ်ချောင်၏ ဆရာ မိစ္ဆာဧကရာဇ်လူအိုကြီးမာန်က သူ့အား အဆင့်လွန်အဆုံးအစမဲ့ မူလအမရသိုင်းနှင့်ပတ်သက်သည့် ၎င်း၏ မှတ်စုများပါဝင်သော ဤစာအုပ်ငယ်ကို ပေးပို့ခဲ့သည်။

အဆင့်လွန်အဆုံးအစမဲ့မူလအမရသိုင်းသည် အလယ်ပြည်မကြီး၏ အကြီးကျယ်ဆုံး သိုင်းပညာဆယ်မျိုးထဲတွင် ထိပ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အကြောင်းအရာများသည် နက်ရှိုင်းပြီး နားလည်ရခက်သည်။ ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် ၎င်းကို နားလည်ရန် အတော်လေး ခက်ခဲသည်ဟု တွေ့ရသည်။

အထူးသဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် အဆင့်ဆယ်တစ်ထပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး သိမ်မွေ့နယ်မြေသို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ခက်ခဲမှုသည် ထိုးတက်သွားကာ သူ၏ နားလည်မှုသည် ပုံမှန်ထက် နှေးကွေးသွားသည်။ သူသည် မိစ္ဆာဧကရာဇ်လူအိုကြီးမာန်ကို သဘာဝအလျောက် တွေးမိသွားပြီး မူလအမရသိုင်း၏ မန္တန်ကို သူ့ထံ စာပို့ပေးပို့ခဲ့သည်။

အနောက်မြောက်စစ်ဆင်ရေး ပြီးဆုံးပြီးနောက်ပိုင်း မိစ္ဆာဧကရာဇ်လူအိုကြီးမာန်နှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စီစဉ်နေသလို လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာဧကရာဇ်လူအိုကြီးမာန်သည် ဝမ်ချောင်၏ တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံရရှိသောအခါ ဝူရှန်းရွာသူကြီးနှင့်အတူ မူလအမရသိုင်းကို ဂရုတစိုက် စဉ်းစားပြီး ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စူးစမ်းခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာ မိစ္ဆာဧကရာဇ်လူအိုကြီးမာန်သည် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ပြီး ဝမ်ချောင်အား ဤစာအုပ်ငယ်ကို ပေးခဲ့သည်။

‘အဆင့်လွန်သည် အဆုံးစွန်ရှိပြီး ပုံသေနှင့် မမြင်နိုင်သော ပေါင်းစည်းမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ အလုံးစုံမူလတစ်ခုတွင် ကမ္ဘာ၏ အရာအားလုံးနှင့် သဘာဝ၏ ဖန်တီးမှုများပါဝင်သည်...’ ဝမ်ချောင်သည် စာအုပ်ကို ဂရုတစိုက် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

မူလအမရသိုင်း၏ စာသားသည် နွေဦးနှင့်ဆောင်းဦးခေတ်၏ ဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားထားပြီး ယခုခေတ်နှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။ ထိုခေတ်၏ သိုင်းပညာဘာသာစကားနှင့်ပတ်သက်လျှင် သိုင်းပညာလောက၏ ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် နားလည်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မိစ္ဆာဧကရာဇ်လူအိုကြီးမာန်သည် သူ၏ တစ်သက်တာလုံး သိုင်းပညာတွင် နှစ်မြှုပ်ထားခဲ့ပြီး ဤအရာများကို ထူးကဲသော နားလည်မှုရှိသည်။ ၎င်းသည် ဤနက်ရှိုင်းပြီး နားလည်ရခက်သော စကားလုံးများကို ရိုးရှင်းပြီး နားလည်လွယ်သော ရှင်းပြချက်အဖြစ် ဤစာအုပ်ငယ်ထဲတွင် ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်သည် စာအုပ်ကို ဖတ်ရှုရင်း များစွာသော အကျိုးကျေးဇူးများရရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ပြဿနာများစွာကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

“ဒီလိုဖြစ်နေတာကိုး...”

စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ရင်း ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ စိတ်ထဲမှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများ ဖယ်ရှားခံရသလို ခံစားရသည်။ သူသည် ချက်ချင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်ကာ သိုင်းပညာကို စတင်အာရုံစိုက်လေ့ကျင့်လိုက်သည်။

ဘူး...

ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုသည် သူ၏ ပြင်းထန်သော ကြယ်တာရာစွမ်းအင်နှင့်အတူ မိုးကြိုးသံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ဂရုတစိုက် ကြည့်လျှင် ရွှေရောင်ကြယ်တာရာစွမ်းအင်အတွင်း သေးငယ်သော လျှပ်စီးကြောင်းများ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားနေသည်ကို တွေ့ရမည်။

ဤသေးငယ်သော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ပိုမိုများပြားလာသည်။ ဤသည်မှာ ယခင်က တစ်ကြိမ်မျှ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဘုန်း... ခန်းမတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး အထပ်ပေါင်းများစွာရှိသော ကောင်းကင်သည် ထင်ရှားလာသည်။ တစ်ထပ်... နှစ်ထပ်... သုံးထပ်... လေးထပ်... ဝမ်ချောင်သည် အဆင့်ဆယ်သုံးထပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် နောက်ထပ်တိုးတက်မှုများ ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် ထက်သန်ပြီး အားကောင်းလာကာ ရှင်းလင်းသော တိုးတက်မှုလက္ခဏာများ ပြသနေသည်။

ဘူး...

ပိုမိုမြင့်မားသော အတိုင်းအတာမှ စွမ်းအင်များသည် ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဆင်းလာပြီး သူ့ပတ်လည်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းသည် ပိုမိုတောက်ပလာသည်။ ဆယ်သုံးထပ်ရှိ မဏ္ဍပ်သည် ကြီးထွားလာပြီး ဘုန်းကနဲ အသံဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ အထပ်ပေါင်းများစွာရှိသော ကောင်းကင်သည် ဆယ်လေးထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ဆက်လက်ကြီးထွားနေသည်။

ခဏအကြာတွင် ဘုန်းကနဲ အသံဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ အထပ်ပေါင်းများစွာရှိသော ကောင်းကင်သည် ဆယ်ငါးထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း အရှိန်သည် မရပ်တန့်သေးပေ။ ဆယ်ခြောက်ထပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးမှသာ အရာများ နှေးကွေးလာသည်။

ဝမ်ချောင်သည် အလျင်မလိုခဲ့ပေ။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် စွမ်းအင်ကို ဆက်လက်လည်ပတ်ရင်း ပိုမိုမြင့်မားသော အတိုင်းအတာမှ စွမ်းအင်ကို ဆွဲယူပြီး သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များကို တည်ငြိမ်စေသည်။

ဘူး...

သိုင်းပညာလေ့ကျင့်နေစဉ် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်သည် တုန်ခါသွားပြီး ကံကြမ္မာကျောက်စာသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။

“ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ ကနဦးခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု ပြီးစီးပါပြီ... ၎င်းတွင် ကမ္ဘာ့မူလစွမ်းအင် အမြောက်အမြားပါရှိပြီး လက်ရှိတွင် တံဆိပ်ခတ်ထားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပါတယ်... ဤတံဆိပ်ကို ဖွင့်ရန် အသုံးပြုသူသည် ကံကြမ္မာစွမ်းအင် ၁၀၀၀၀၀၀ ကုန်ကျရမည်... အသုံးပြုသူသည် ဤကံကြမ္မာစွမ်းအင်ကို သုံးစွဲပြီး တံဆိပ်ကို ဖွင့်လိုပါသလား...”

“ဟာ...”

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲမှ အသံကြောင့် အံ့သြထိတ်လန့်သွားသည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ မူလအမရအရှင်သည် သူတို့၏ နောက်ဆုံးခွဲခွာမှုမတိုင်မီ ဝမ်ချောင်အား ဤရွှေရောင်မျိုးစေ့ကို ပေးခဲ့ပြီး ဤမျိုးစေ့သည် တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ လုံခြုံရေးနှင့် ကျန်းမာရေးနှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။

ကံကြမ္မာကျောက်စာသည် မျိုးစေ့ကို အချိန်ကြာရှည် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်ထိ ရလဒ်မထွက်ပေါ်ခဲ့ပေ။ ဝမ်ချောင်သည် ကံကြမ္မာကျောက်စာသည် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ပြီးစီးရန် လပေါင်းများစွာ လိုအပ်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ

“အံ့သြစရာပဲ...”

ဝမ်ချောင်သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော တိုးတက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ မျိုးစေ့သည် မူလအမရအရှင်နှင့် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် အတူရှိခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ်သာ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

“ဟုတ်ကဲ့...”

ယခင်ကမတူဘဲ ဝမ်ချောင်သည် ချက်ချင်း လဲလှယ်ရန် သဘောတူလိုက်သည်။ သို့သော် ကံကြမ္မာကျောက်စာ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် ဝမ်ချောင်အား အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စေခဲ့သည်။

“လဲလှယ်မှု မအောင်မြင်ပါ... အသုံးပြုသူတွင် ကနဦးတံဆိပ်ကို ဖွင့်ရန် လုံလောက်သော ကံကြမ္မာစွမ်းအင် မရှိပါ...”

ကံကြမ္မာစွမ်းအင် တစ်သန်းတန်ဖိုးရှိသော အမှတ်များ...။

ခဏမျှ မူးမေ့သွားပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။ ၎င်းသည် တံဆိပ်ဖွင့်ရန် စွမ်းအင်သုံးစွဲရန်လိုအပ်ကြောင်း ကြားခဲ့သော်လည်း ထိုအရေအတွက်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်များနိုင်မှာလဲ...။

ဝမ်ချောင်သည် ကံကြမ္မာကျောက်စာအတွင်း အရာများစွာကို ကံကြမ္မာစွမ်းအင်ဖြင့် လဲလှယ်ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ကောင်းကင်အမိန့်တိုက်ခိုက်ရေးသံချပ်ကာ ပါဝင်သော်လည်း တစ်သန်းတန်ဖိုးရှိသော ကံကြမ္မာစွမ်းအင်သည် ဝမ်ချောင် ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာကျော်လွန်နေသည်။ ဝမ်ချောင်သည် တာလာ့စ်နှင့် ခိုရာစန်း၏ တိုက်ပွဲများမှ ကံကြမ္မာစွမ်းအင် ရာနှင့်ချီသော အမှတ်များ ရရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးသည် ကံကြမ္မာကျောက်စာလိုအပ်သော အရေအတွက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မသိမသာဖြစ်နေသည်။

အံ့သြမှု... နောင်တရမှု...။

သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ၎င်း၏ နောင်တနှင့် တွန့်ဆုတ်မှုကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

“ဒီရွှေရောင်မျိုးစေ့က ဘာလဲ... ဘာ့ကြောင့် တံဆိပ်ဖွင့်ဖို့ ဒီလောက်များတဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအင်လိုအပ်ရတာလဲ... ယခင်က ကြီးမားတဲ့ စစ်ပွဲတွေ မရှိခဲ့ရင် ကံကြမ္မာကျောက်စာရှိရင်တောင် ဒါကို လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး...”

“သနားစရာပဲ... ဒီရွှေရောင်မျိုးစေ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်းသစ်တစ်ခု တွေးရလိမ့်မယ်...” ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်သည်။

ဤအရာဝတ္ထု၏ ပထမတံဆိပ်ကို ဖွင့်ရန် ကံကြမ္မာစွမ်းအင် တစ်သန်းလိုအပ်ပြီး ၎င်းသည် သူ့အား အံ့သြထိတ်လန့်စေခဲ့သော်လည်း သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကိုလည်း လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်နားလည်ထားသည့် ကံကြမ္မာကျောက်စာအရ သုံးစွဲမှုများလေလေ အရာတစ်ခုသည် ပိုမိုအရေးကြီးလေဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် မူလအမရအရှင်ပေးခဲ့သော ဤမျိုးစေ့သည် မည်သည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် မည်သည့်စွမ်းရည်များ ရှိသည်ကို ပို၍သိလိုခဲ့သည်။

သို့သော် ဤယာယီအောင်မြင်မှုမရှိခြင်းကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် အလျင်မလိုခဲ့ပေ။ အနာဂတ်တွင် သူသည် တံဆိပ်ဖွင့်ရန် လုံလောက်သော ကံကြမ္မာစွမ်းအင်ကို စုဆောင်းရန်သာ လိုအပ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အချိန်အနည်းငယ်ကြာလိမ့်မည်။

မကြာမီတွင် နေ့သည် ကုန်လွန်သွားပြီး အမှောင်ထုကျဆင်းလာသည်။ ညစာစားပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် စာရွက်စာတမ်းများကို ဖတ်ရှုရန် သူ၏ လေ့လာရေးခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် ယာယီစစ်အမတ်ဖြစ်နေသည့်အတွက် စစ်သည်ဦးစီးဌာန၏ ကိစ္စများစွာကို ကြည့်ရှုရန် သဘာဝအလျောက် လိုအပ်သည်။

ရွှတ်...

စာရွက်စာတမ်းများကို ဖတ်ရှုနေစဉ် သူသည် လေထုထဲတွင် အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်မြှောက်လိုက်ပြီး ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းမော့ကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်သော အလင်းတန်းများစွာဖြင့် လင်းလက်နေသလို ဖြစ်သွားသည်။

******

အခန်း ၁၆၈၇: လက်ခြောက်ဖက်နတ်ရုပ်တု၏ ညစီးနင်းတိုက်ခိုက်မှု...

ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “အမိန့်ပေးလိုက်... ဟိုင်အချိန် (ည ၉ နာရီမှ ၁၁ နာရီအထိ) မှာ မီးအိမ်များအားလုံး ငြှိမ်းလိုက်ပါ။ အားလုံးကို ပိုစောစောအိပ်ဖို့ ပြောလိုက်...”

“အမိန့်အတိုင်းပါ အရှင်...” ခန်းမအပြင်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာပြီး အစောင့်တစ်ဦး အမိန့်သယ်ဆောင်ရန် အပြေးထွက်သွားသည်။

အစောင့်ထွက်သွားပြီးနောက် ဝမ်ချောင်က ခေါင်းငုံ့ကာ စာရွက်စာတမ်းများကို ဆက်လက်စစ်ဆေးသည်။ နောက်ဆုံးစာရွက်တစ်ရွက်ပြီးဆုံးသည်နှင့် ဝမ်ချောင်က စုတ်တံကို စုတ်တံထောက်ပေါ်တင်လိုက်ပြီး ထလိုက်ကာ ခန်းမအပြင်သို့ လှမ်းထွက်သွားသည်။

ညလေအေး တစ်ချက်တိုက်ခတ်လာချိန်တွင် ဝမ်ချောင်က မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ အိမ်တော်သည် တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေပြီး အစောင့်များက နေရာအနှံ့တွင် သတိရှိစွာ ကင်းစောင့်နေကြသည်။

ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်ချောင်က မဟာထန်မင်းဆက်၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဧကရာဇ်နန်းတော်ကို အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် ထင်ထင်ရှားရှား မြင်လိုက်ရသည်။

မဟာထန်၏ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် အရာရှိများအနက် ဝမ်ချောင်သာလျှင် ဧကရာဇ်နန်းတော်နှင့် ဤမျှနီးကပ်သော အိမ်တော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ အထူးကျေးဇူးပြုမှုကို ဖော်ညွှန်းနေသည်။

သူ တွေးတောနေစဉ်အတွင်း ရုတ်တရက် အလျင်အမြန် ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

“အရှင်၊ မီးဖိုချောင်မှ သတင်းပို့လာပါတယ်။ သူတို့က ထန်းကိတ်မုန့်အသစ်တွေနဲ့ ဝို့ဖ်ဘယ်ရီသီးနဲ့ ငွေရောင်မှိုဟင်းချို လုပ်ထားတယ်လို့ ပြောပြီး အရှင်မင်းကြီးကို မြည်းစမ်းပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်...” ဝမ်မိသားစုအိမ်တော်မှ သူယူလာခဲ့သော အစေခံ ရှောင်လီက အနည်းငယ်အကွာမှ အော်ပြောလိုက်သည်။

“သိပြီ။ ငါ့စားပွဲပေါ်မှာ တင်ထားလိုက်...” ဝမ်ချောင်က ခေါင်းမလှည့်ဘဲ အေးဆေးပြောလိုက်သည်။

“အမိန့်အတိုင်းပါ အရှင်...” အစေခံက တိုးညင်းစွာ ပြန်ပြောပြီး ဗန်းကိုင်ကာ ရှေ့သို့လှမ်းလာသည်။

သို့သော် သူ ခေါင်းငုံ့ကာ ပြန်ဖြေလိုက်စဉ်မှာပင် ဝုန်း... ကြီးမားသော ဆွဲအားတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အစေခံကို အဝတ်စုတ်ပြတ်တစ်ခုလို ဆွဲယူလိုက်ကာ သူ၏လည်ပင်းကို ဝမ်ချောင်၏လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားစေသည်။

“အရှင်၊ ဘာ... ဘာလုပ်တာလဲ”

ရှောင်လီက ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားပြီး ဝမ်ချောင်၏လက်မောင်းကို အလျင်အမြန် ဆုပ်ကိုင်ကာ ရုန်းကန်လာသည်။

“ဟင်း၊ မင်းတို့တွေ အရင်လိုပဲ ဇွတ်အတင်း ကြံဖန်လာပြန်ပြီ... ကျန့်ချိုးကျန်ချုံးရဲ့အိမ်တော်မှာ ငါ တစ်ခါသတိပေးထားပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလှည့်ကွက်တွေကို ဆက်ကစားနေတုန်းပဲ...” ဝမ်ချောင်က အေးစက်စွာပြောကာ ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ရှောင်လီ၏ ‘မျက်နှာ’ ကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။ ရွှတ်ခနဲအသံနှင့်အတူ ပိုမိုရက်စက်ပြီး အန္တရာယ်များသော မျက်နှာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေက တကယ်ကို စူးရှပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လောက်ပဲ ကြံစည်ပြီး တခြားလူတွေကို ဘယ်လောက်ပဲ လှည့်စားနိုင်ခဲ့ပါစေ၊ အရှင်ကိုတော့ ဘယ်လိုမှ လှည့်စားလို့မရဘူးပဲ...” ဝမ်ချောင်၏နားထဲသို့ အသံတစ်သံ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော်လည်း ၎င်းသည် ဝမ်ချောင်လက်ထဲက ‘ရှောင်လီ’ ထံမှမဟုတ်ဘဲ သူ့နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အိမ်တော်နံရံပေါ်တွင် သရဲတစ္ဆေတစ်ခုလို ပုံရိပ်တစ်ခုပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဒုတိယပုံရိပ်၊ တတိယ၊ စတုတ္ထ... ပုံရိပ်များက ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့၏ အေးစက်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်မျက်လုံးများက အလယ်ဗဟိုရှိ ဝမ်ချောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ညသည် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ဝမ်ချောင်သည် မဟာထန်၏ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ဖြစ်ပြီး သူ၏အိမ်တော်ကို လုံခြုံရေးတင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားသည်။ ယုတ္တိအရ ဤမျှလောက်များပြားသော အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် အစောင့်များကို သတိပေးလောက်သင့်သည်။ သို့သော် အိမ်တော်ကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ အစောင့်များက ဆက်လက်ကင်းစောင့်နေသော်လည်း လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ တုံ့ပြန်မှုလည်း မပြသည်။

ဖျပ်ခနဲ...

တစ်ယောက်ယောက်က အစောင့်တစ်ဦးကို တွန်းလိုက်ရာ ၎င်းသည် သစ်သားတိုင်တစ်ခုလို မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ထို့နောက် ဒိုမီနိုကျောက်ချပ်များသဖွယ် အစောင့်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လဲကျလာသည်။

ထို့နောက် လုံးဝတိတ်ဆိတ်မှုက လွှမ်းမိုးသွားသည်။ အိမ်တော်ကြီးအတွင်း ဝမ်ချောင်သာလျှင် အသက်ရှင်နေသူတစ်ဦးအဖြစ် ကျန်ရစ်နေပုံရသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ကို ရန်သူအဖြစ် မလုပ်သင့်ခဲ့ဘူး...”

ဝမ်ချောင်လက်ထဲရှိ ‘ရှောင်လီ’ က ရုန်းကန်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဝမ်ချောင်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မကြောက်မရွံ့သော အကြည့်ဖြင့် မော့ကြည့်လာသည်။

ရွှတ်...

ရုတ်တရက် ထိုသူ၏ပါးစပ်မှ အနက်ရောင်မီးလျှံများ ပန်းထွက်လာပြီး ထိုမီးလျှံအတွင်း၌ အနက်ရောင်ဆေးပြားတစ်လုံးက ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာသို့ ဖြောင့်ဖြောင့်ပျံသန်းလာသည်။ ဆေးပြားမရောက်ခင်မှာပင် ဝမ်ချောင်က အနံ့ဆိုးတစ်ခုကို ရလိုက်သည်။ ၎င်းဆေးပြားထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်အဆိပ်တစ်မျိုးပါဝင်နေမှန်း ထင်ရှားသည်။

“သေချင်နေတာလား...”

ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာက အေးစက်သွားသည်။ အံ့အားသင့်နေသော်လည်း သူက ၎င်းကို မထုတ်ပြခဲ့ပေ။

ဝမ်ချောင်က လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်လိုက်ရာ ‘ရှောင်လီ’ ကို ချက်ချင်းလေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး အိမ်တော်နံရံတစ်ခုဆီသို့ ရာပေကျော်အကွာသို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်ဆေးပြားကိုလည်း တစ်ဖက်သို့ လွှဲထုတ်လိုက်သည်။

ဟီးစ်...

ဆေးပြားက ကြမ်းပြင်ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် အနက်ရောင်မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးအနားရှိ အရာအားလုံး ညှိုးနွမ်းပုပ်သိုးသွားသည်။ အနီးအနားရှိ ထွန်းကားနေသော သစ်တော်သီးပင်တစ်ပင်ပင် ချက်ချင်းညှိုးနွမ်းကာ ပန်းပွင့်များအားလုံး ပြုတ်ကျသွားသည်။

ကျွံကျွံ... သစ်တော်သီးပင်က ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် သေဆုံးထားသည့်အလား မြေပြင်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။

ထိုဆေးပြားထဲရှိ အဆိပ်သည် မယှဉ်သာအောင် ပြင်းထန်လှသည်...

“သွား...”

“သတ်လိုက်...”

ဝမ်ချောင်က ‘ရှောင်လီ’ကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် အိမ်တော်ထောင့်အသီးသီးမှ ကြမ်းတမ်းသော အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှစ်ရွှစ်ရွှစ်...

အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများက အရိပ်များ၊ နံရံများ၊ သစ်ပင်အကိုင်းများ၊ အနားကွပ်များ၊ အတုအယောင်တောင်များမှ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထိုးဖောက်ထွက်လာကြပြီး ဝမ်ချောင်၏ အစေခံများနှင့် အိမ်ဖော်များအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသူများလည်း ပါဝင်လာသည်�।

ရာပေကျော်အကွာမှာပင် သူတို့က ဝမ်ချောင်ကို တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် အဆက်မပြတ်ပစ်လွှတ်လာကြပြီး ကျူပိ၏မီးတောက်၊ မာရာ၏မီးတောက်၊ လူဝူ၏မီးတောက် တို့ဖြင့် ကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုးလိုက်သည်။ မီးလျှံများအတွင်း၌ ထူးဆန်းသောပုံစံရှိ လက်နက်များက အေးစက်သောအလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

လေကို ခုတ်ထွင်လိုက်သည့်အသံများကိုပင် နားထောင်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့၏ထက်ရှမှုကို သိရှိနိုင်သည်။

ဤထူးဆန်းသော ဓါးသွားလက်နက်များအပြင် အနက်ရောင်ဆေးပြားများစွာက ဝမ်ချောင်ကို ပစ်မှတ်ထားလာသည်။ ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်မှုများစွာက ဖြစ်နိုင်သမျှ ထောင့်အားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ယခင်အကြိမ်ထက် ပိုမိုများပြားသော အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့က သင်ခန်းစာယူထားပြီး ဝမ်ချောင်၏ခွန်အားကို ရင်ဆိုင်ရန် လူအင်အားပိုမိုယူဆောင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့က မတိကျစွာ တွက်ချက်မှုလွဲချော်ခဲ့သည်။

“ဒါက မင်းတို့အားလုံး ဒီလောက်ကြာကြာ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုလား” ဝမ်ချောင်က အေးစက်စွာ ကဲ့ရဲ့လိုက်ပြီး လုံးဝမတုန်လှုပ်ပေ။

ဗျမ်း...

ဤတိုက်ခိုက်မှုမုန်တိုင်းက ဝမ်ချောင်ထံမှ ဆယ်ပေအကွာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သတ္တုမြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူ့ကို သံမဏိခံတပ်တစ်ခုလို ဝိုင်းဖွဲ့လိုက်ပြီး မီးလျှံများ၊ ဓါးသွားများ၊ ဆေးပြားများနှင့် ပြင်းထန်သောအဆိပ်များအားလုံးကို ချက်ချင်းပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

သိုင်းပညာရှင်များစွာကို တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့စေမည့် ဤကြောက်မက်ဖွယ်တိုက်ခိုက်မှုများကို ရွှေရောင်အတားအဆီးက ကလေးကစားစရာများသဖွယ် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ၎င်းတို့သည် နူးညံ့အားနည်းနေသည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး စီးဆင်းနေသော စာလုံးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် တောက်ပလှသော ရွှေရောင်အတားအဆီးကို စကားမပြောနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လောကတွင် အနည်းဆုံးသိရှိထားသော လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ အဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ နတ်ဘုရားများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး လူသာမန်မသိနိုင်သော နည်းစနစ်များနှင့် သိုင်းပညာများကို သင်ယူထားသည်။ သူတို့အများအပြားက အတူတကွ လုပ်ဆောင်လျှင် လောက၏ အင်အားအကြီးဆုံးသိုင်းပညာရှင်ကိုပင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ချေမှုန်းနိုင်လောက်သည်။

သို့သော် ဤရွှေရောင်အလင်းတန်းက သူတို့၏တိုက်ခိုက်မှုများအားလုံးကို ပျောက်ကွယ်စေခဲ့သည်။

“ဟွန့်၊ မင်းတို့ရဲ့ အင်အားကို တကယ်မသိဘူးပဲ...”

ဝမ်ချောင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကြည့်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများအားလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

အထပ်ပေါင်းများစွာရှိသောကောင်းကင်၏ ဆယ့်ငါးထပ်မြောက်အဆင့်နှင့် အခြားအဆင့်များအကြား အကြီးမားဆုံးကွာခြားချက်မှာ ‘မူလအတားအဆီး’ကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် မူလ၏လျှို့ဝှက်ချက်များကို အသုံးပြုကာ အသုံးပြုသူပတ်ဝန်းကျင်တွင် သံမဏိထက် ရာဆပိုမိုခိုင်ခံ့သော အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည့် အလွန်အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လုံးဝမဖျက်ဆီးနိုင်သလောက်ဖြစ်ပြီး နီးပါးအားလုံးသော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ပိတ်ဆို့နိုင်သည်။

သူ၏ရန်သူများသည် သိမ်မွေ့နယ်မြေအောက်တွင်ရှိသမျှ အင်အားပိုများနေလျှင်တောင်မှ ဤအတားအဆီးကို ချိုးဖျက်ရန် အိပ်မက်မမက်နိုင်ပေ။

ဤသည်မှာ ဆယ့်ငါးထပ်မြောက်အဆင့်မှ ဝမ်ချောင်၏ အကြီးမားဆုံးသော ရလဒ်ဖြစ်သည်။ အတိတ်ကာလတွင် ဤမျှလောက်များပြားသော လူများကို တစ်ဦးတည်းရင်ဆိုင်ရခြင်းသည် ပိုမိုခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။

“အခုတော့ ငါ့အလှည့်ရောက်ပြီ...”

ဝမ်ချောင်၏ အေးစက်သောအသံက အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများ၏ နားထဲသို့ ထွင်းဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

မူလအမရသိုင်းဖြင့် ယင်ထဲတွင် ယန်ရှိပြီး ယန်ထဲတွင် ယင်ရှိသည်။ ၎င်းသည် တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ကာကွယ်ရေးနှစ်မျိုးလုံးတွင် ထူးချွန်ပြီး မူလအတားအဆီးသည် ရိုးရှင်းစွာ ကာကွယ်ရေးကိရိယာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်မဟုတ်ဘဲ မူလအမရသိုင်း၏ ဟန်ပန်ဖြစ်သည်။

ဗျမ်း...

******

အခန်း ၁၆၈၈: မဟာနတ်ဘုရား၏ စစ်မျက်နှာထင်ရှား...

ဗျမ်း...

ဝမ်ချောင်က လက်ဖဝါးကို အလျင်အမြန် လှန်လိုက်ပြီး ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကို စုစည်းကာ အပေါ်သို့ ထိုးထုလိုက်သည်။ ခဏအကြာ အရွယ်အစားသိသိသာသာ ကွဲပြားသော လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်သည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ဆုံတိုက်မိသွားသည်။

ကျွံဗျမ်း... ကောင်းကင်ကိုပင် ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည့် ပေါက်ကွဲသံကြီးက ကမ္ဘာတစ်ခွင်လုံး ထွင်းဖောက်မြည်ဟီးသွားပြီး မြေပြင်သည် လှိုင်းလုံးများသဖွယ် လှုပ်ခတ်ကာ ကွဲအက်ပြီး အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။

ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းက မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်ကို ချက်ချင်း ပြိုပျက်ပျက်စီးသွားစေသည်။

စွမ်းအင်...

ထိုလက်ဖဝါးထဲရှိ စွမ်းအင်သည် စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မထင်မှတ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည်။ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ဆုံတိုက်မိချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် တောင်တစ်လုံးနှင့် တိုက်ခိုက်နေရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအင်က ဝမ်ချောင်၏ခြေထောက်များကို မြေပြင်ထဲသို့ ထိုးနှက်လိုက်ပြီး သူ၏ဒူးခေါင်းများအထိ မြှုပ်နှံသွားစေသည်။

သိမ်မွေ့နယ်မြေအဆင့်သိုင်းပညာရှင်... ဝမ်ချောင်က သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဤစွမ်းအင်သည် သာမန်သန့်ရှင်းသိုင်းပညာ အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ဤရန်သူသည် သိမ်မွေ့နယ်မြေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီး ညာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အမှောင်ထုအတွင်း၊ ကြီးမားသော ပညာရှိပင်တစ်ပင်ဘေးတွင် ကြီးမားလှသော နတ်ရုပ်တုတစ်ခုက တဂျွတ်ဂျွတ်အသံဖြင့် ရွေ့လျားနေပြီး ၎င်း၏လက်ခြောက်ဖက်က လှုပ်ရှားကာ အေးစက်သောမျက်လုံးများက သူ့ကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

လက်ခြောက်ဖက်ကွမ်ရင်...

ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားကျောင်းမှ နတ်ရုပ်တုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ မြင်နိုင်သည်။ လက်ခြောက်ဖက်ကွမ်ရင်ရုပ်တုများသည် မြို့တော်တွင် အလွန်အမင်း တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဤရုပ်တုသည် အခြားရုပ်တုများနှင့် ကွဲပြားသည်။

၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အနက်ရောင်ဖြစ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာနှင့် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသည့်အသွင်ဖြင့် ပေါ်လွင်နေသည်။

ကလင်ကလင်...

ဝမ်ချောင်ကြည့်လိုက်စဉ်မှာပင် ထိုရုပ်တုက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ၎င်း၏လက်ခြောက်ဖက်ထဲရှိ သံတိုင်များက လျှပ်စီးသြဝါဒီများသဖွယ် ဝမ်ချောင်ကို လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်လာသည်။

ဗျမ်း...

ရုတ်တရက် လက်ခြောက်ဖက်ကွမ်ရင်ရုပ်တုသည် အနက်ရောင်မီးလျှံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၎င်း၏လက်ခြောက်ဖက်နှင့် ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖျတ်လတ်စွာ ရွေ့လျားကာ တောင်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်သော စွမ်းအားဖြင့် ဝမ်ချောင်ကို တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် မိုးရွာသလို ဖိထားလိုက်သည်။

လက်တစ်ဖက်တည်းကပင် ဤမျှလောက် စွမ်းအင်ကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ၎င်းသည် ရွေ့လျားရုံဖြင့် အာကာသကို ပုံပျက်စေသည့်အလား၊ အာကာသပင်လျှင် ဤဝန်ကို မခံနိုင်သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ ဤစွမ်းအင်အမျိုးအစားသည် ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်အများစုကို ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စေပြီး ထွက်ပြေးသွားစေမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်၏မျက်လုံးများသည် အေးစက်စွာ လက်ခနဲလှမ်းလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

ရွှစ်... ဝမ်ချောင်က ခြေတစ်လှမ်းကို အားပြင်းစွာ နင်းလိုက်ပြီး အမြောက်ကျည်တစ်ခုသဖွယ် ထိုးဖောက်ထွက်သွားသည်။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သိမ်မွေ့နယ်မြေ၏ အကန့်အသတ်မရှိသော တောက်ပလှသော စွမ်းအင်က ဝမ်ချောင်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်ကာ သူ့ကို ကြီးမားသော ရွှေရောင်မီးလုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခတ်စေသော ဟစ်အော်သံတစ်သံက ရွှေရောင်မီးလုံးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထို့နောက် ကလင်ကလင်ကလင်... ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်၏ အစွန်းများသဖွယ် အနီရောင်လက်မောင်းများ မီးလုံးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခဏအကြာ ကြီးမားလှသော လက်ခြောက်ဖက်နတ်ဆိုးဘုရားတစ်ပါးက ထင်ရှားလာသည်။

လက်ခြောက်ဖက်ကျီးတီးဂါဘာဝဇီရာအုပ်ထိန်းသူ…

ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်က အနောက်တောင်ဘက်စစ်ပွဲတွင် တိဘက်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးထံမှ ရရှိခဲ့သော လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဆင့်နိမ့်သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ချောင်က ၎င်း၏အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏သိုင်းပညာများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ လက်ခြောက်ဖက်မူလကျီးတီးဂါဘာဝဇီရာအုပ်ထိန်းသူကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး သိမ်မွေ့နယ်မြေအဆင့်သိုင်းပညာတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဤမူလကျီးတီးဂါဘာဝဇီရာအုပ်ထိန်းသူ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် လက်ခြောက်ဖက်ကွမ်ရင်ထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းသော စွမ်းအင်မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဗျမ်းဗျမ်းဗျမ်း...

လက်ခြောက်ဖက်နတ်ရုပ်တုနှစ်ခုသည် မကြာမီတွင် လေထဲတွင် ၎င်းတို့၏လက်မောင်းများဖြင့် ဆုံတိုက်မိသွားပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လှည့်ပတ်လှုပ်ခတ်စေကာ ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်များကို ထွက်ပေါ်စေပြီး ဦးတည်ရာများကို ခွဲခြားရန်မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် မကြာမီတွင် ဝမ်ချောင်၏ ကျီးတီးဂါဘာဝဇီရာအုပ်ထိန်းသူသည် လက်ခြောက်ဖက်ကွမ်ရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမုန်တိုင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ရုံသာမက ၎င်းကို တဖြည်းဖြည်း နောက်ပြန်တွန်းထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် လက်ခြောက်ဖက်ကွမ်ရင်သည် မူလကျီးတီးဂါဘာထက် အနည်းငယ်သာ အားနည်းနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ လျင်မြန်စွာ အနိုင်ရရှိရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကလင်... မူလအမရဓါးက ဝမ်ချောင်၏ခါးမှ မြည်ဟီးကာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးတစ်ခုသဖွယ် လေထဲသို့ ဖြတ်ထိုးပျံသန်းသွားသည်။ ကျွတ်ကျွတ်မြည်သော လျှပ်စီးများက အိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

လျှပ်စီးများသည် ခဏမျှသာ လက်ခနဲလင်းလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်၏ ပင်မခန်းမအပြင်ဘက်ရှိ ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဖုန်မှုန့်များ လှည့်ပတ်နေသည့်အတွင်း အနက်ရောင်နှင့် ရွှေရောင်နတ်ရုပ်တုနှစ်ခုသည် ရင်ဆိုင်နေကြသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများအားလုံးက ဤထူးဆန်းစွာ အေးချမ်းနေသော မြင်ကွင်းကို သတိထားစွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။

ကျွံ...

ရုတ်တရက် လက်ခြောက်ဖက်ကွမ်ရင်၏ ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ချောမွတ်ပြီး တောက်ပြောင်သော ဒဏ်ရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ညာဘက်ပခုံးမှ ဘယ်ဘက်ဝမ်းဗိုက်အထိ ဆန့်တန်းထားသည်။ ဖျွမ်း... ရုပ်တု၏ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းသည် ခွဲထွက်သွားပြီး အပေါ်ပိုင်းသည် ဖုန်မှုန့်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး အောက်ပိုင်းသည် တောင်တစ်လုံးသဖွယ် မလှုပ်မယှက်ရပ်တည်နေသည်။

ချွင်...

ဝမ်ချောင်က လက်ကို လှည့်လိုက်ပြီး မူလအမရဓါးကို ဓါးအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ သူ အနောက်မြောက်ဘက်ခရီးတွင် ရရှိခဲ့သော ဤဓါးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဝမ်ချောင်၏လက်ရှိအင်အားဖြင့် လက်ခြောက်ဖက်ကွမ်ရင်ပင်လျှင် မူလအမရဓါး၏ တစ်ချက်ထိုးကို ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။

အားလုံးသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်ကို သေမင်းတမန်သဖွယ် တိတ်ဆိတ်မှုက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများစွာသည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ရှေ့သို့ လာရန်လည်း မဝံ့မရဲ၊ ထွက်ပြေးရန်လည်း မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြသည်။ ပိုမိုတိကျစွာပြောရလျှင် သူတို့သည် ဝမ်ချောင်က သူတို့ကို သတ်ဖြတ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသဖြင့် လှုပ်ရှားရန်ပင် မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြသည်။

ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသောအသံတစ်သံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ “ဟားဟား၊ ကောင်းတယ်... ဖျက်ဆီးခြင်းသားတော်ဆိုတာ မထီမဲ့မြင်လုပ်လို့မရဘူးပဲ... ငါ့ရဲ့ လက်ခြောက်ဖက်ကိုယ်စားပုံရိပ်ကို ဓါးတစ်ချက်နဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်...”

ဝမ်ချောင်၏နှလုံးသည် ဗုန်းခနဲခုန်လှုပ်သွားပြီး မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်၏ အရှေ့မြောက်ထောင့်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ နံရံပေါ်တွင် သရဲတစ္ဆေသဖွယ် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူတို့သည် ရှည်လျားပိန်ပါးသည်။

ဘယ်ဘက်ရှိသူသည် အကျယ်လှသော အနက်ရောင်ရင်ဖုံးအင်္ကျီဖြင့် ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ညာဘက်ရှိသူအတွက် ဝမ်ချောင်က ထိုသူ၏မျက်လုံးများကို ချက်ချင်းသတိပြုမိသည်။ သူတို့သည် အေးစက်ပြီး အာဏာရှိပုံပေါကာ ညအမှောင်ထဲတွင် ကြယ်များသဖွယ် စူးရှလှသည်။ ဤသူ၏ရှေ့တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများအားလုံးသည် ပုရွက်ဆိတ်များသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

ဤသူသည် အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်...

ဝမ်ချောင်က ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများသည် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ ရှည်လျားပိန်ပါးသော ခေါင်းဆောင်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

“ဘာလို့ ရှေ့မတိုးလာတာလဲ... မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ နတ်ဘုရားတွေလို့ သတ်မှတ်ထားပြီး ကလေးတွေလို အရိပ်ထဲကနေ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာလား...”

ဝမ်ချောင်က ထိုပုံရိပ်ကို ကဲ့ရဲ့လိုက်သော်လည်း သူ၏ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပုံစံ နောက်ကွယ်တွင် သူ၏နှလုံးသည် အေးစက်နေသည်။

အားကောင်းတယ်...

အလွန်အားကောင်းတယ်...

ဤသူပေါ်ထွက်လာသည့်အချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် ကြီးမားလှသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသူသည် သူ၏စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန်ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအင်သည် ဝမ်ချောင်၏အနောက်တွင် ဓါးတစ်လက်ကို ထောက်ထားသည့်အလား ခံစားရစေသည်။

“မိုက်မဲရင့်သီးလှခြင်း... မင်း မဟာနတ်ဘုရားရှေ့မှာ ဒီလို ရဲရင့်စွာ ပြောရဲတယ်ပေါ့...” အနက်ရောင်ရင်ဖုံးအင်္ကျီဝတ်ထားသော ရဟန်းက ဝမ်ချောင်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ ဆူပူလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများကလည်း ဝမ်ချောင်ကို ဒေါသထွက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း ထိုသူရှိနေစဉ် စကားမပြောရဲကြပေ။

“မဟာနတ်ဘုရား”

ဝမ်ချောင်၏မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသော်လည်း မကြာမီတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရလိုက်ပြီး ကဲ့ရဲ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အာ၊ ဒါဆိုရင် မင်းက ကျန့်ချိုးကျန်ချုံးရဲ့အိမ်တော်မှာ ငါ့ဆီ သတင်းစကားပို့ခဲ့တဲ့ မဟာနတ်ဘုရား ဖြစ်မှာပေါ့... ဘာလဲ? ဗိုလ်ချုပ်တံဆိပ်ပြားကို အခုထိ မစွန့်လွှတ်ချင်သေးဘူးလား”

ဝမ်ချောင်သည် ယခုအခါ စစ်သူကြီးဝန်ကြီးဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ကျန့်ချိုးကျန်ချုံးထံမှ ဗိုလ်ချုပ်တံဆိပ်ပြား၏ တစ်ဝက်ကို လွှဲယူထားသည်။ ဗိုလ်ချုပ်တံဆိပ်ပြားသည် ကျန့်ချိုးကျန်ချုံးထံတွ င်ထားသည်ထက် သူ့ထံတွင် ပိုမိုလုံခြုံမှုရှိမည်မှာ သေချာသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများ၏ ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက်၏ အကျယ်အဝန်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် သူတို့သည် ၎င်းရှိရာနေရာကို သိရှိထားပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။

“ဟီ၊ ဗိုလ်ချုပ်တံဆိပ်ပြားက ငါတို့ယူမယ့်အရာ မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ခေါင်းကိုလည်း ယူမယ်။ ဒါပေမဲ့ ပိုအရေးကြီးတာက၊ မင်းကို သေစေချင်နေတဲ့သူတွေက ငါတို့တွေတင် မဟုတ်ဘူး...”

ထူးဆန်းသောအသံသည် ဇီးကွက်တစ်ကောင်၏ အော်သံသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ စကားရဲ့ ပထမတစ်ဝက်ကို ဝေးကွာသော နံရံပေါ်မှ ပြောခဲ့သော်လည်း ဒုတိယတစ်ဝက်တွင် ထိုရှည်လျားသောပုံရိပ်သည် ဝမ်ချောင်၏ ဘယ်ဘက်ရှေ့တွင် သရဲတစ္ဆေတစ်ခုသဖွယ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဝမ်ချောင်၏နှလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ ခုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏စွမ်းရည်များဖြင့်ပင် မဟာနတ်ဘုရားသည် သူ့ရှေ့တွင် မည်သို့ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုသူသည် တစ်ခါမှ မရွေ့လျားခဲ့ဘဲ၊ အမြဲတမ်း ထိုနေရာတွင် ရပ်တည်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်က မဟာနတ်ဘုရား၏ စကားထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမိုစိုးရိမ်နေသည်။

“ဒါဆို ပထမမင်းသားက မင်းတို့ကို လွှတ်လိုက်တာလား?”

ဝမ်ချောင်၏မျက်ဆန်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ပထမမင်းသားနှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများ၏ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုသည် မူလက အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ကျန့်ချိုးကျန်ချုံးကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုဖြစ်ပြီးနောက် အရာအားလုံး ထင်ရှားလာခဲ့သည်။

“ဟီ၊ မင်းက မကြာသေးခင်က အများကြီး လုပ်ထားတာလေ၊ အဲဒီအရှင်မင်းကြီးက အရမ်းမကျေနပ်နေဘူး။ ဒီနတ်ဘုရားက ဒီလိုလောကီမင်းသားတွေကို မကြိုက်ပေမဲ့၊ ဖျက်ဆီးခြင်းသားတော်ကို သတ်ဖို့ သူတို့တောင်းဆိုလာရင် ဒီနတ်ဘုရားက စဉ်းစားမထားဘူး...”

မဟာနတ်ဘုရားက ပြုံးလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်က အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများ၏ ခေါင်းဆောင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ဤ ‘မဟာနတ်ဘုရား’ သည် အလွန်ငယ်ရွယ်ပုံပေါ် သည်။ ၎င်း၏ထူးကဲသောခွန်အားရှိသော်လည်း သူ၏အသားအရေသည် ဖြူစင်နူးညံ့ပြီး ၎င်း၏ပုံပန်းသွင်ပြင်သည် အသက်သုံးဆယ်ကျော်ပညာရှိတစ်ဦးနှင့် တူသည်။ အမှန်တရားကို မသိသူမည်သူမဆို ဤအလယ်အလတ်အရွယ်ပညာရှိသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်း၏ မြင့်မြတ်သော မဟာနတ်ဘုရားဖြစ်သည်ဟု စိတ်ကူးရန် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ထိုသူ၏နဖူးပေါ်ရှိ မှေးမှိန်သောအမှတ်အသားကို ပိုမိုစိုးရိမ်နေသည်။ ၎င်းသည် ကြယ်ငယ်ခြောက်လုံး၏ အမှတ်အသားဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် အစပိုင်းတွင် ၎င်းကို မသိခဲ့သော်လည်း မကြာမီတွင် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတစ်ခု ရရှိလာသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ကြယ်ပုံဇယားများကို လေ့လာဖူးသဖြင့် မဟာနတ်ဘုရား၏ နဖူးပေါ်ရှိ ကြယ်ခြောက်လုံးသည် တောင်ပိုင်းကြယ်စုံ၏ ကြယ်ခြောက်လုံးဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

(မှတ်ချက်။ တရုတ်နက္ခတ္တဗေဒတွင် မြောက်ပိုင်းကြယ်စုံသည် အနောက်နက္ခတ္တဗေဒ၏ ‘ဘစ်ဒစ်ပါ’ (Big Dipper) ဖြစ်ပြီး တောင်ပိုင်းကြယ်စုံသည် ဆဂျီတေးရီးယပ်စ် (Sagittarius) ကြယ်စုတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။)

******

အခန်း ၁၆၈၉: မဟာနတ်ဘုရား၏ မူလမျက်နှာ

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံအစည်များစွာ ဖြတ်သန်းပြေးလွှားသွားသည်။ သူသည် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတချို့ကို မရေမရာ ဖမ်းဆုပ်မိသလို ခံစားရသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အတိအကျ ဘာဖြစ်သည်ကို ယခုအချိန်တွင် မသိရှိခဲ့ပေ။

မျက်တောင်ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိလိုက်ပြီး မဟာနတ်ဘုရားကို အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်ထင်တယ်။ မင်းက နတ်ဘုရားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဗုဒ္ဓဘုရားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ့အတွက်က အရေးမကြီးဘူး။ ငါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးထက်ပိုပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီ။ နောက်ထပ်တစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ဖို့လည်း ငါ စိတ်မ၀င်စားဘူး။”

သူပြောနေရင်း လက်ချောင်းများဖြင့် မူလအမရဓါးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဤသိမ်မွေ့သောလှုပ်ရှားမှုသည် မဟာနတ်ဘုရား၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်ပြီး သူသည် ထိုလက်နက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါက မူလအမရအရှင်က ယူသွားခဲ့တဲ့ ဓါးဖြစ်ရမယ်... မမျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း သူ့ရဲ့စွမ်းအားက ကြီးမားလှတယ်... နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အကြာမှာ ဒီဓါးကို အသုံးပြုနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက် ထပ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ...”

မဟာနတ်ဘုရား၏ အင်္ကျီသည် တဖျပ်ဖျပ်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူသည် နှစ်လှမ်းတိုးလာကာ မူလအမရဓါးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

“သိမ်းငှက်သား... ဒီဓါးက မင်းပိုင်ဆိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်သလို လောကီလောကရဲ့အရာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းကို အပြီးသတ်ပြီးရင် ငါ ဒီဓါးကို ပြန်ယူသွားမယ်။”

“ဟုတ်လား”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာသည် မဲ့ပြုံးတစ်ခုဖြင့် တွန့်လိမ်သွားပြီး ဓါးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသောလက်သည် ပိုမိုတင်းကျပ်လာကာ သူ၏မျက်လုံးများမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“မင်းမှာ ဒီလိုစွမ်းရည်ရှိမရှိ ငါ စိုးရိမ်တယ်...”

ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မဟာနတ်ဘုရားကို ချိတ်ပိတ်လိုက်သည်။

မတူညီသောလမ်းကြောင်းပေါ်ရှိသူများသည် အချင်းချင်း ပူးပေါင်းကြံစည်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ဝမ်ချောင်သည် ဤမဟာနတ်ဘုရားသည် မည်သည့်အဆင့်သိုင်းပညာသို့ ရောက်ရှိထားသည်ကို မသိရှိခဲ့သော်လည်း သူ့ကို မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်း၏ ဤသူများအတွက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ ‘သတ်ဖြတ်ရန်’ သာဖြစ်သည်။

“ဟင်း…မင်းက ဆိတ်အမတ ၊သမင်အမတ၊ ကျားအမတ တို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာကို ငါသိတယ်။ အဲဒါကို မူလအမရဓါးနဲ့ လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးက ထပ်လုပ်လို့ရတာမဟုတ်ဘူး။ ဒီအမရဓါးက မူလက ငါတို့ပိုင်ဆိုင်တဲ့အရာ။ ဒါကြောင့် ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ အသုံးပြုတာက တကယ်ကို မိုက်မဲလှတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ”

ထိုသူသည် လုံးဝစိုးရိမ်ပုံမပေါ်ဘဲ၊ သူပြောနေရင်း လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို လှုပ်ခါလိုက်သည်။ ခဏအကြာ သူ၏ညာလက်ချောင်းများကြားတွင် အလင်းနှင့်အရိပ်များ ပြောင်းလဲလှုပ်ရှားလာပြီး ခုနစ်လက်မခန့်ရှည်လျားပြီး အလွန်ပါးလွှာသည့် အနက်ရောင်ဆုတောင်းပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပေါင်းစည်းလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ဤဆုတောင်းပစ္စည်းမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်း၏မျက်နှာပြင်သည် အနက်ရောင်ဖြင့် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း၊ အနီးကပ်စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ၎င်းတွင် ကြယ်အစက်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့အပြင်၊ ဤကြယ်များသည် အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားနေပြီး ကြီးမားပြီး ရှုပ်ထွေးသော ဝင်္ကပါတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းနေသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ဝင်္ကပါအကြီးအကဲ ထံမှ သင်ယူခဲ့ပြီး မူလဝင်္ကပါနတ်ကျမ်းပိုဒ်စာကို ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသဖြင့် ဝင်္ကပါများနှင့်ပတ်သက်ပြီး အလွန်အဆင့်မြင့်သော နားလည်မှုရှိသည်။ သို့သော် ဤမျှရှုပ်ထွေးပြီး ရှေးကျသော ဝင်္ကပါကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးသည် မသက်မသာဖြစ်စေသော နိမိတ်ဆိုးတစ်ခုဖြင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဤဆုတောင်းပစ္စည်း၏ မူလဇစ်မြစ်ကို မသိသလို ၎င်းသည် မည်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ကိုလည်း မသိရှိခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် မဟာနတ်ဘုရား၏ သူ့ကို တန်ပြန်ရန်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော လက်နက်ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။

ပထမဆုံး ထိုးစစ်ဆင်သူသည် အင်အားအရှိဆုံးဖြစ်သည်။ အရင်သတ်ပစ်ပြီး နောက်မှ ဒါဘာလဲဆိုတာ ရှာကြည့်မယ်...

ဤအတွေးဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်သွားသည်။

ဗျမ်း...

မိုးကြိုးတစ်ချက်ပစ်သံထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်သည် မူလအမရဓါးကို မြှောက်လိုက်ကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ မဟာနတ်ဘုရားကို ဓါးဖြင့် ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများ၏ ခေါင်းဆောင်ကို မထီ မမဲ့မြင်ရဲခဲ့ပေ။ ယုန်တစ်ကောင်ဖမ်းရန် ခြင်္သေ့၏အင်အားကို အသုံးပြုရမည်ဆိုလျှင်ပင်၊ ဝမ်ချောင်သည် မတော်မတရားဖြစ်မှု တစ်စုံတစ်ရာကို မလိုလားခဲ့ပေ။

သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် မူလအမရဓါးကို မြှောက်လိုက်သည့်အချိန်တွင်ပင်...

ဝမ်ချောင်က အကြိမ်များစွာ အသုံးပြုခဲ့ဖူးပြီး အမြဲတမ်း အမွေးအတောင်သဖွယ် ပေါ့ပါးပြီး လျှပ်စီးသြဝါဒီသဖွယ် လျင်မြန်သော မူလအမရဓါးသည် ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားပြီး တောင်တစ်လုံးသဖွယ် လေးလံလာသည်။

ဗျမ်း...

ဝမ်ချောင်၏ ဓါးသည် ဖျက်ဆီးတတ်သော စွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အိမ်တော်အတွင်း အချင်းဆယ်မီတာကျော်ရှိသော ကြီးမားသော တွင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ပစ်မှတ်ကို လွဲချော်သွားသည်။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...”

ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးသည် လေးလံလာပြီး မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။ ဤသို့သောအရာသည် တစ်ခါမှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးပေ။

“ဟမ့် ငါ မင်းကို မပြောပြခဲ့ဘူးလား။ ငါတို့ရဲ့ အမရဓါးကို ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ သုံးလို့မရဘူး...”

အနည်းငယ်သာဝေးကွာသော နေရာတွင် မဟာနတ်ဘုရားသည် အနက်ရောင်ဆုတောင်းပစ္စည်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဝမ်ချောင်ကို ကဲ့ရဲ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဗျမ်း...

လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဆုတောင်းပစ္စည်းသည် မီးလောင်လာသည်။ ၎င်း၏မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ကြယ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ရုတ်တရက် အလင်းတန်းများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ဤထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းသည် မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုသည်ကို နားမလည်နိုင်မီ ကလင်... မူလအမရဓါးသည် ရုတ်တရက် အောက်သို့ နိမ့်ကျသွားသည်။

ဝမ်ချောင်သည် တစ်ခါက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသဖွယ် ခံစားရခဲ့သော ဓါးသည် ၎င်း၏အလေးချိန် အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာသည်ကို ခံစားမိသည်။ ထို့အပြင်၊ အနက်ရောင်ဆုတောင်းပစ္စည်းပေါ်ရှိ အလင်းအစက်များနှင့် ဆင်တူသော အစက်များစွာသည် ဓါး၏အစွန်းတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဓါး၏ကျန်အပိုင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့လာသည်။

ဝမ်ချောင်တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော စွမ်းအင်တစ်ခုသည် မူလအမရဓါးအတွင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ရှေးကျပြီး နက်နဲသော စွမ်းအင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာ့ထူးကဲသော တန်ခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဝမ်ချောင်အတွက် ပို၍စိုးရိမ်စရာမှာ ဤအဆံ့သြဇာစွမ်းအင်သည် မူလအမရဓါး၏ စွမ်းအားကို တံဆိပ်ခတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤစွမ်းအင်သည် ပိုမိုများပြားစွာ စားသုံးလာသည်နှင့်အမျှ ဝမ်ချောင်သည် ဓါးသည် ပို၍ပို၍ လေးလံလာသည်ကို ခံစားရသည်။

ကျွတ်ကျွိကျွတ်... ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသံတစ်သံက ဝမ်ချောင်၏နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မူလအမရဓါး၏ ချောမွတ်ပြီး တောက်ပြောင်နေသော မျက်နှာပြင်သည် သံချေးတက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“မင်းဘာလုပ်လိုက်တာလဲ?...”

ဝမ်ချောင်သည် မဟာနတ်ဘုရားကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမြင်နေရသည့်အရာသည် သူ၏စိတ်ကူးထက်ကျော်လွန်ပြီး သာမန်အသိတရားနယ်နမိတ်အတွင်း ရှင်းပြလို့မရနိုင်ပေ။

မူလအမရအရှင်သည် ဤဓါးကို သူ့အတွက် ထားခဲ့ပြီး၊ သူရရှိခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ၎င်းကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသဖွယ် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ရှေ့ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူသည် ဆုတောင်းပစ္စည်းတစ်ခုကို မီးရှို့လိုက်ရုံဖြင့် ဓါးအတွင်း နားလည်မရနိုင်သော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

“ မူလအမရအရှင်က မင်းကို ဒီအမရဓါးက တံဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိတယ်လို့ မပြောပြခဲ့ဘူးလား?”

မဟာနတ်ဘုရားက ကဲ့ရဲ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ၎င်း၏စကားများသည် ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးကို မည်းမှောင်သွားစေသည်။ ဝမ်ချောင်၏ အထိတ်တလန့်ဆုံးသော လက်နက်မှာ ဤမူလအမရဓါးဖြစ်သည်။ ဤဓါးမရှိခဲ့လျှင် ဝမ်ချောင်သည် နတ်မင်းသုံးပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ချောင်၏ မူလအမရဓါးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် မဟာနတ်ဘုရားသည် အလျင်မလိုပုံပေါ်သည်။

“မူလက တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့တာဆိုတော့၊ သူ့ရဲ့အကြောင်းပြချက်တွေနဲ့ လောကကြီးမှာ ထင်ရှားမလာဖို့ ရှိတာပဲ။ ငါလုပ်ခဲ့တာက မူလက တံဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ စွမ်းအားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တာပဲ။ ဒါက မင်းပိုင်ဆိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်တော့မှလည်း မင်းပိုင်ဆိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့က အမရဓါးရဲ့ စွမ်းအားကို မင်းကို ယာယီအငှားပေးခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အချိန်ကျရောက်လာပြီ။ အဲဒါကို ငါတို့ရဲ့ အကာအကွယ်အောက်ကို ပြန်ယူရတော့မယ်...

“ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာ၏ တန်ခိုးတော်၊ နတ်ဆိုးများကို တံဆိပ်ခတ်ပြီး ငရဲများကို လှုပ်ခတ်စေ...”

မဟာနတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်သွားပြီး သူသည် လက်ဖြင့် အမူအရာများ ပြုလုပ်ကာ မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ညာလက်၏ အလယ်နှင့်လက်ညိုးချောင်းများသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါလာပြီး၊ ယခင်က လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော အလင်းအစက်များစွာသည် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝမ်ချောင်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြယ်ပင်လယ်သဖွယ် ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကျုံ့လာပြီး အားလုံးသည် မူလအမရဓါးထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

ကျွတ်ကျွတ်... ရေခဲမှုန်သဖွယ်အသံတစ်သံက လေထဲတွင် မြည်ဟီးလာပြီး ဓါးပေါ်ရှိ သံချေးသည် ယခင်ထက် အဆရာနှင့်ချီ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်။ ခဏအကြာ ဓါးတစ်ခုလုံးသည် သံချေးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ဗျမ်း... ဝမ်ချောင်၏ မူလအမရဓါးနှင့် ဆက်သွယ်မှုသည် ထိုထူးကဲသော စွမ်းအင်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။ ဤဆက်သွယ်မှုမရှိတော့သည့်အခါ ဓါးသည် တောင်တစ်လုံးသဖွယ် လေးလံလာသည်။

ဓါးသည် ဝမ်ချောင်၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ လွတ်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ထဲသို့ ထိုးစိုက်သွားသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများပင်လျှင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်သွားကြသော်လည်း မဟာနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသည်။

“ရွှေ့လိုက်...”

ဝမ်ချောင်အား စဉ်းစားချိန်မပေးဘဲ၊ ဓါးကို တံဆိပ်ခတ်လိုက်သည်နှင့် မဟာနတ်ဘုရားသည် သူ၏လူများကို တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဗျမ်းဗျမ်းဗျမ်း...

ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း၊ ဝမ်ချောင်၏ ဓါးသည် တံဆိပ်ခတ်ခံထားရပြီး သူတို့ဘက်တွင် ကြီးမားသော အားသာချက်ရှိလာသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။ ခဏအကြာ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများသည် ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။

“ဂန္ဓဂဇသည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်သည်”

မဟာနတ်ဘုရား၏ ဘေးတွင်ရှိသော အနက်ရောင်ရင်ဖုံးအင်္ကျီဝတ်ထားသူ ရဟန်းက အေးစက်သောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်လာသည်။ မြည်ဟီးသောအသံတစ်သံဖြင့် ရဟန်း၏ခေါင်းအထက်ရှိ အာကာသသည် လှည့်ပတ်ပုံပျက်လာပြီး ကြီးမားသော အနက်ရောင်ဂန္ဓဂဇဆင်တစ်ကောင် ထင်ရှားလာသည်။

(မှတ်ချက်။ ဂန္ဓဂဇသည် ၎င်းတို့၏ ထူးကဲသော ခွန်အားနှင့် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းမှုကြောင့် နာမည်ပေးထားသော ဆင်မျိုးတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး သာမန်ဆင်ဆယ်ကောင်စာ ခွန်အားရှိသည်။)

ဂန္ဓဂဇသည် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပြီး ချက်ချင်း အရှိန်ယူကာ ပြေးထိုးလာသည်။ အနည်းငယ်သာ လှမ်းလိုက်ပြီးနောက် ၎င်းသည် သံမဏိလက်သီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မရပ်မနား ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်လာကာ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများ၏ အခြားတိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။

ဂန္ဓဂဇသည် ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဆင်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ခွန်အားကြောင့် နာမည်ကြီးသည်။ ‘ဂန္ဓဂဇသည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်သည်’ဟူသည်က အလွန်ခက်ထန်ပြီး ရက်စက်သော သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရဟန်းက ၎င်းကို အသုံးပြုသောအခါ၊ ပြသလိုက်သော ကောင်းကင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်သော တန်ခိုးသည် သိမ်မွေ့နယ်မြေ၏ တစ်ဝက်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

“ဟမ့်အင်း၊ ပိုးစုန်းကြူးတွေ လမင်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား...”

မူလအမရဓါးကို ရုတ်တရက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည့်အတွက် အံ့အားသင့်ခဲ့သော်လည်း၊ ဝမ်ချောင်တွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားရှိပြီး၊ ၎င်းသည် အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများကို ကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်နေသေးသည်။

ဗျမ်း...

မျက်တောင်ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်း

ဝမ်ချောင်သည် ဤရွေ့လျားမှုသိုင်းပညာကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် အော်ဟစ်သံများနှင့် ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများသည် အနည်းငယ်သာ ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူတို့သည် မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသည့်အလား အားလုံး လွင့်ထွက်သွားကြသည်။

ရွှစ်... ဓားချီတစ်ခုသည် လေထဲသို့ ဖြတ်ထိုးပျံသန်းလာပြီး တောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူတစ်ဦး၏ နဖူးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ဒုတိယ၊ တတိယ၊ စတုတ္ထသူများကို ဆက်လက်ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ၎င်းတို့ထိမှန်သည့် အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူတိုင်းသည် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ သေလျက် လဲကျသွားသည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသုတ်သင်ခြင်းသိုင်း

မူလအမရဓါးမရှိသည့်တိုင် ဝမ်ချောင်သည် ဤအဆင့်မြင့်ဓားသိုင်းပညာကို အသုံးပြုနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် သနားညှာတာမှုမပြဘဲ၊ သူ၏အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများကို စက္ကူဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့်အလား ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

******

အခန်း ၁၆၉၀: တောင်ပိုင်းကြယ်စုံ၏ ကြယ်သွယ်...

ဝုန်း...

လက်သီးနှင့်ဓားသည် ထိခတ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်ရင်ဖုံးအင်္ကျီဝတ်ထားသူရဟန်းသည် ပြင်းထန်သောအရှိန်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်နှင့် ပထမဆုံးထိတွေ့မှုတွင် သူ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး လေထဲတွင် နောက်ပြန်လန်ကာ ဝမ်ချောင်၏ ရက်စက်သော ဓားချီကို အနိုင်နိုင်ရှောင်ထွက်သွားသည်။ သို့သော်လည်း၊ ထိုဓားချီတန်းသည် ဖြတ်သွားချိန်တွင် ရဟန်း၏ဆံပင်မရှိသော ခေါင်းပေါ်တွင် မထင်မရှား အနည်းငယ်ခြစ်ရာတစ်ခုကို ထားခဲ့သည်။

ရဟန်းသည် မျက်နှာတွန့်လျက် ရှက်ရွံ့သွားသည်။ အဖွဲ့အစည်းအတွင်း၌ သူသည် အလွန်ထူးကဲသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ချောင်ရှေ့တွင် တစ်ချက်မျှပင် ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး ရှောင်တိမ်းရန် မရွေးချယ်ခဲ့လျှင် သူ၏ခေါင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်သွားပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။

“ငါ့ရှေ့မှာ အနိမ့်တန်းသိုင်းပညာနဲ့ ပြအောင်ရဲတယ်ပေါ့...” ဝမ်ချောင်က အေးစက်စွာ ဟွှီးဟွှီးလုပ်လိုက်ပြီး ရဟန်း၏နားများသည် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် နီမြန်းလာသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ရဟန်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ မဟာနတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုခံရသူဆီသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

လူကိုပစ်ဖို့ မြင်းကို အရင်ပစ်ရမယ်၊ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဖမ်းဖို့ ဘုရင်ကို အရင်ဖမ်းရမယ်။ မဟာနတ်ဘုရားကို အရင်သတ်ဖြတ်မှသာ ဤတိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်နိုင်မည်။

“သတ်ဖြတ်ခြင်း..”

မဆိုင်းမတွဘဲ ဝမ်ချောင်သည် ညာလက်ရှိ လက်ညိုးနှင့် အလယ်လက်ချောင်းကို ပေါင်းစည်းလိုက်ပြီး သံမဏိကို ဖောက်ထွင်းနိုင်လောက်သော ဓားချီတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

စုကျန်းချန်က စုအိမ်တော်တွင် တစ်ညစာ သင်ကြားပေးခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ဝမ်ချောင်၏ ဓားအတတ်နှင့်ပတ်သက်သော နားလည်မှုသည် အဆင့်ဆင့် တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ ဤသတ်ဖြတ်ခြင်းသိုင်းသည် ယခင်ကလို ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှု မရှိတော့ဘဲ၊ အမှန်စင်စစ် ရိုးရှင်းပြီး သာမန်ပုံပေါက်လာသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောပြီး ၎င်း၏မူလသဘာဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်ကို ထင်ဟပ်ပြသည်။

စွမ်းအားကို စုစည်းထားသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ပိုမိုလျင်မြန်ပြီး ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။ ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်သည် မူလအမရဓါးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း ယုံကြည်မှုရှိနေရခြင်း၏ အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။ သူ၏ သိမ်မွေ့နယ်မြေအဆင့် သိုင်းပညာနှင့် ဓားအတတ်နှင့်ပတ်သက်သော နားလည်မှုသည် သူသည် မည်သူ့ကိုမဆို ရင်ဆိုင်နို�င်သည်ဟု မပြောရဲသော်လည်း၊ သူနှင့်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူများသည် အလွန်နည်းပါးသည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ပြောနိုင်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက်—

ဗျမ်း...

ဓားချီတန်းသည် ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားပြီး သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ဖြတ်ထုတ်သည့်အလား အာကာသတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ထိုးလိုက်သည်။ အပေါ်နှင့်အောက်ပိုင်းသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားသည့်အလား ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏မယုံနိုင်လောက်သော အမြန်နှုန်းကို ထင်ဟပ်ပြသည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်၏ သေချာပြတ်သားသော ထိုးစစ်သည် ပစ်မှတ်ကို လွဲချော်သွားသည်။ နားမလည်နိုင်သော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် မဟာနတ်ဘုရားသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ မဆိုးဘူး... မင်းက မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်းကိုတောင် သင်ယူထားပြီး ဒီလောက်ထိ ကျွမ်းကျင်တဲ့အဆင့်ထိ ရောက်နေတယ်... အမရသံတမန်တွေထဲမှာတောင် မင်းကို အနိုင်ယူနိုင်မဲ့သူ မရှိလောက်ဘူး။”

မဟာနတ်ဘုရား၏ အသံသည် နေရာအနှံ့မှ လွင့်ပျံ့လာပြီး လေထဲတွင် မျောပါနေသည်။ အသံရပ်တန့်သွားသည့်အခါ မဟာနတ်ဘုရားသည် ဝမ်ချောင်နှင့် မီတာအနည်းငယ်အကွာရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဒီလောက်မြန်တာလား...”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဆန်များသည် ကျုံ့သွားပြီး မျက်နှာသည် မတွန့်မရီဖြစ်သွားသည်။

မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်းသည် သူသိထားသည့် အမြန်ဆုံးရွေ့လျားမှုသိုင်းပညာဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို အဆုံးစွန်ထိ အသုံးပြုသောအခါ မျက်စိဖြင့် ခြေရာခံ၍မရနိုင်ပေ။ ဝမ်ချောင်သည် ဤသိုင်းပညာကို အသုံးပြုသူများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စွမ်းအင်ကမ္ဘာထဲတွင်သာ ခြေရာခံနိုင်သည်။

ဤသိုင်းပညာသည် ဤလောကတွင် သန်းတစ်ခုမှ တစ်ခုသာရှိသည့်အရာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝမ်ချောင်၏ အံ့အားသင့်စရာမှာ သူ့ရှေ့ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူသည် ၎င်းထက်ပင် ပိုမိုလျင်မြန်သော သိုင်းပညာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဤရွေ့လျားမှုသိုင်းပညာသည် တကယ့်ကို ခြေရာမထင်ရှားစေခဲ့ပေ။ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏တည်နေရာအမှန်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် အကြိမ်များစွာ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ သူ မည်သို့ရွှေ့လျားသွားသည်ကို မသိရှိနိုင်ခဲ့ပေ။

“ အဲဒီထင်ယောင်ထင်မှားတွေကို စိတ်ထဲက ဖယ်ထုတ်လိုက်စမ်း။ မင်းက ငါ့ရဲ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး။ မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်းက ငါတို့က အမရသံတမန်တွေကို ပေးခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာတစ်ခုပဲ။ ငါက တောင်ပိုင်းကြယ်စုံရဲ့ အဆင့်တစ်နတ်ဘုရားဖြစ်တယ်။ မင်းရဲ့ မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်းက ငါ့ရဲ့ ကြယ်အလင်းခြေလှမ်းနဲ့ အဆင့်တူမှ မဟုတ်ဘူး”

(နုတ်- တောင်ပိုင်းကြယ်စုံ၏ ခြောက်ကြယ်ထဲတွင် အဆင့်တစ်ကြယ်သည် ဖီဆာဂစ်တာရီးယပ်စ် [Phi Sagittarius] ဖြစ်သည်။)

အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူ မဟာနတ်ဘုရား—သို့မဟုတ် အဆင့်တစ်နတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့်သူ—သည် ဝမ်ချောင်ကို ဖြတ်သန်းမြင်နိုင်သော အောင်မြင်ပြီး မာန်ဖီသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။

ဝမ်ချောင်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏မျက်နှာသည် ပို၍ပို၍ တည်ကြည်လေးနက်လာသည်။ အခြေအနေသည် သူ့အတွက် အလွန်ဆိုးဝါးနေပြီ ဖြစ်သည်။ မူလအမရဓါးသည် တံဆိပ်ခတ်ခံထားရပြီး၊ ရန်သူ၏ ရွေ့လျားမှုသိုင်းပညာသည် သူ့ထက် အဆများစွာ လျင်မြန်သည်။ ဤအားသာချက်နှစ်ခုမရှိသည့်အခါ ဝမ်ချောင်သည် အလွန်အဆိုးရွားသော အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

ကြယ်အလင်းခြေလှမ်း... ဒါက ဘယ်လိုသိုင်းပညာလဲ။ ဒီအနက်ရောင်ဝတ်ထားသူတွေမှာ ဘယ်လောက်ထိ သိုင်းပညာတွေရှိသလဲ။ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာတွေကို အဆုံးမရှိပိုင်ဆိုင်ထားသလိုပဲ...

ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တင်းမာလာပြီး ရန်သူကို သတိထားစွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဝမ်ချောင်သည် အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများနှင့် အချိန်ကြာရှည် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို နက်နဲစွာ နားလည်ထားသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အနောက်တောင်ဘက်စစ်ပွဲတွင် ကျန့်ချန်ထူကို ထောင်ဖမ်းခဲ့ပြီးနောက်၊ ဆိတ်အမတ၊ သမင်အမတ၊ ကျားအမတတို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ယခုတွင် ဤအဆင့်တစ်နတ်ဘုရားပါ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။ တွေ့ဆုံမှုတိုင်းတွင် ဝမ်ချောင်သည် အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူများကို ပို၍ပို၍ နက်နဲသောအရာများအဖြစ် တွေ့ရှိလာသည်။

ထိုသူတို့၏ အရင်းအမြစ်များသည် အောက်ခြေမရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏အဖွဲ့အစည်းသည် မည်မျှကြီးမားသည်ကို နားလည်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်သည် နက်နဲစွာ တွေးတောရန်အချိန် မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ချောင်၏ ဆံပင်များသည် ဖျက်ဆီးတတ်သော စွမ်းအင်တစ်ခုဖြင့် သူ့ကို ချိတ်ပိတ်လာသည်နှင့်အမျှ ထိတ်လန့်စွာ ထောင်ထလာသည်။(ကြောက်လန့်လာတာကို ပြောတာပါ) ထိုအချိန်တွင် အဆင့်တစ်နတ်ဘုရား၏ ရက်စက်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ပြွပြီးသွားပြီ။ အခု မင်းရဲ့ဘဝကို ငါ အဆုံးသတ်ပေးမယ်၊ ဖျက်ဆီးခြင်းသားတော်...”

အဆင့်တစ်နတ်ဘုရားသည် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လာသည်။

ဘူး...

အဆင့်တစ်နတ်ဘုရားသည် ထူးဆန်းစွာ မြင်ကွင်းမှ ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ကျောဘက်မှ မသက်မသာဖြစ်စေသော နိမိတ်ဆိုးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

ဝမ်ချောင်သည် မဟာလေဟာနယ်ခြေလှမ်းကို အဆုံးစွန်ထိ အသုံးပြုလိုက်ပြီး နောက်သို့လှည့်ကာ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို နောက်ဘက်သို့ ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

ဗျမ်း...

သံမဏိထက် ပိုမိုမာကျောသော လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်သည် လေထဲတွင် ထိခတ်လိုက်သည်။ “အား...” ဝမ်ချောင်သည် နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ခုနစ်လက်မမှ ရှစ်လက်မအထိရှည်လျားသော ချွန်ထက်သောဖောက်ချွန်တစ်ချောင်းသည် သူ၏လက်ဖဝါးအလယ်တွင် ထိုးစိုက်ခံထားရသည်။ ထိုဖောက်ချွန်ချောင်းသည် ပုံဆောင်ခဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့်အလား ကြယ်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။

“ရှက်ဖွယ်ကောင်းတယ်...”

ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မြှောက်လိုက်ပြီး အဆင့်တစ်နတ်ဘုရားကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သောခဏတွင် သူတို့၏ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်သည် ထိခတ်ခဲ့သော်လည်း၊ အဆင့်တစ်နတ်ဘုရားသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ဖောက်ချွန်တစ်ချောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ထိုသွယ်သည် ဝမ်ချောင်၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ထိုးစိုက်သွားပြီး၊ ထိုးဖောက်ရာနေရာမှ နာကျင်မှုသည် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

“ဟီ၊ ဒါက မင်းက အတွေ့အကြုံနည်းလွန်းလို့ပဲ။ ဒါက တောင်ပိုင်းကြယ်စုံရဲ့ ကြယ်သွယ်(ဖောက်ချွန်)ပဲ။ ဒါက ဖျက်ဆီးခြင်းသားတော်ဖြစ်တဲ့ မင်းကို တန်ပြန်ဖို့အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားတာ...”

အဆင့်တစ်နတ်ဘုရားသည် မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသသည် လှည့်ပတ်ပုံပျက်လာသည်။ ခဏအကြာ၊ မည်းမှောင်သော ဖန်သားမျက်နှာပြင်နှင့် ဖုံးအုပ်ထားသော မညီမညာသော ကောင်းကင်အရာဝတ္ထုတစ်ခု၏ ပုံရိပ်သည် သူ၏နောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းသည် အတွင်းပိုင်းတွင် မှိန်ဖျော့ပြီး မည်းမှောင်နေသော်လည်း၊ အနီးကပ်ကြည့်လျှင် ၎င်းအတွင်း၌ အလင်းအစက်များစွာ ဖြန့်ကျက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

“ရုန်းကန်တာကို ရပ်လိုက်စမ်း။ ခွန်အားရော အမြန်နှုန်းရော မင်းက ငါ့ရဲ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး။ မူလအမရဓါးမရှိရင် မင်းက ငါ့ရဲ့ လက်မောင်းခြောက်ဖက်ရှိတဲ့ ပုံရိပ်ကိုတောင် အနိုင်မယူနိုင်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ တကယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုပြီးမပြောနဲ့တော့”

အဆင့်တစ်နတ်ဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့စွာ အေးတိအေးစက် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာပြီး နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဘူး...

အဆင့်တစ်နတ်ဘုရားပျောက်ကွယ်သွားသည့်အချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းမာလိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအားကို ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်သို့ စီးဆင်းလွှတ်လိုက်ကာ အာကာသထဲရှိ လက်မတိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် စွမ်းအင်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ဝမ်ချောင်၏ အပြင်းထန်ဆုံး စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး၊ အချိန်သည် ချက်ချင်းပင် အဆုံးမရှိသော နှေးကွေးမှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်စွမ်းအားနှင့် ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် အဆင့်တစ်နတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာဖွေရန် ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

“အလကားပဲ…”

အဆင့်တစ်နတ်ဘုရား၏ အသံသည် လွင့်ပျံ့လာပြီး တည်နေရာကို ဖမ်းဆုပ်၍ မရနိုင်ပေ။

ရွှစ်...

သိမ်မွေ့ပြီး တိမ်ဖျော့သော လေထိုးသံတစ်သံသည် ဝမ်ချောင်၏သွေးကို အေးစက်သွားစေသည်။

အဆင့်တစ်နတ်ဘုရား၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် နားလည်မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏အသံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်သော်လည်း၊ သူ၏တည်ရှိမှုကို ခံစားမရနိုင်သလို၊ သူ၏တိကျသော တည်နေရာကိုလည်း ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။ ဤတိုက်ခိုက်မှုပုံစံ၏ ထူးဆန်းမှုသည် ဤလောကရှိ အခြားသိုင်းပညာများအားလုံးကို ကျော်လွန်သွားသည်။

ရွှစ်... ဝမ်ချောင်သည် ချက်ချင်း ဘေးသို့ ထိုးဖောက်ရွှေ့လျားလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် တောက်ပလှသော မူလအမရဓါးကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် အန္တရာယ်ရှိရာဦးတည်ရာသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

“သိပ်နှေးလွန်းတယ်...”

အဆင့်တစ်နတ်ဘုရားသည် ထပ်မံပြောလိုက်သော်လည်း၊ သူသည် အခြားဦးတည်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏မျက်နှာရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည့်အလား နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။ ရွှစ်... နောက်ထပ် သွယ်တစ်ချောင်းသည် လျှပ်တစ်ပြက်သဖွယ် ဝမ်ချောင်၏ ညာဘက်ပုခုံးရှိ ကန်အမှတ်ထဲသို့ ထိုးစိုက်သွားပြီး နာကျင်မှုတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာသည်။

သွယ်ထိုးစိုက်သွားသည်နှင့်အမျှ စွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဆင်းလာပြီး၊ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ သိမ်မွေ့နယ်မြေစွမ်းအင်ပေါ်တွင် ရေခဲအလွှာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားရသည်။ သူ၏စွမ်းအား၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် တံဆိပ်ခတ်ခံထားရပြီး အသုံးပြုလို့မရနိုင်တော့ပေ။

သိပ်မြန်လွန်းတယ်... ငါ့ရဲ့အမြန်နှုန်းက မလိုက်နိုင်ဘူး...

ဝမ်ချောင်သည် အံကိုများကို ကြိတ်လိုက်သည်။ ထိုးဖောက်ရာနေရာမှ နာကျင်မှုများသည် သူ၏ဝိညာဉ်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည့်အလား ပေါ်ထွက်လာပြီး မဟုတ်သည့်အလား သူ၏ရုပ်ခန္ဓာမဟုတ်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့လာပြီး အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် အလွန်တည်ငြိမ်သော စိတ်အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး၊ သူ၏အတွေးများသည် စည်းကမ်းတကျရှိနေပြီး ထိတ်လန့်မှုမရှိပေ။

ဤကြယ်သွယ်များသည် မည်သည့်အရာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို သူ မသိရှိခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် အလွန်ရက်စက်ပြီး၊ နာကျင်မှုကို အဆရာနှင့်ချီ ချဲ့ထွင်စေကာ သာမန်ဓားသို့မဟုတ် ဓားရှည်များထက် နာကျင်မှုကို ကျော်လွန်သွားသည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ထိုနားမလည်နိုင်သော အမြန်နှုန်းကို ပိုမိုစိုးရိမ်နေသည်။

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်စွမ်းအားသည် စွမ်းအင်ကမ္ဘာနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည့်အခါ အောင်မြင်မှုမရှိသည့်အခါများ အနည်းငယ်သာရှိသည်။ နတ်ဘုရားဖြစ်စေ၊ ဗုဒ္ဓဘုရားဖြစ်စေ၊ သူ့ထံမှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သူ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤအဆင့်တစ်နတ်ဘုရားသည် ခြားနားသည်။ သို့သော် အကြိမ်အနည်းငယ် ဖလှယ်ပြီးနောက်၊ ဝမ်ချောင်သည် တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာသည်။

သူ၏စွမ်းအင်သည် မူလဖရိုဖရဲစွမ်းအင်ဖြစ်ပြီး၊ သာမန်သိုင်းပညာရှင်များနှင့် မတူညီဘဲ၊ ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစည်းထားသည်။ စွမ်းအင်ကမ္ဘာထဲတွင်ပင် သူ၏တည်ရှိမှုကို ခံစားမရနိုင်သလို၊ လူသားပုံစံတစ်ခုကိုပင် မမြင်ရပေ။

ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်၏ စွမ်းအင်ကမ္ဘာနှင့် အတူရှိခဲ့သည့်အချိန်တွင် တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသော အရာဖြစ်သည်။

အဆင့်တစ်နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားသည် စိတ်ကူးထက်ကျော်လွန်ပြီး လုံးဝအသစ်သော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။