အခန်း (၁၇၁၆-၁၇၂၀)
Vol. 104 Ch. 1716-1720
အခန်း ၁၇၁၆ - ပထမမင်းသား ရောက်ရှိလာခြင်း
“ဝမ်ချောင်၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်းကို ရှာတွေ့ပြီ…”
ဝမ်ချောင် အတွေးထဲ နစ်မျောနေစဉ် သာယာချိုမြသည့် ရယ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီး မကြာမီမှာပင် ဖြူဖွေးဝတ်ရုံဖြင့် မွှေးရနံ့သင်းပြီး လှပသူတစ်ဦး သူ့အနီးသို့ ရောက်လာသည်။
“စီလင်း၊ မင်း ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ…”
ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းများ အံ့ဩမှုဖြင့် လက်ခနဲ ဖြတ်သွားသည်။ ဖြူဖွေးဝတ်ရုံဖြင့် လိမ္မာပါးနပ်သည့် မျက်ဝန်းများပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဤမိန်းမပျိုမှာ ပိုင်စီလင်းမှတစ်ပါး အခြားသူမဟုတ်ပေ။
“ဟဲ… ကျွန်မရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို လာအားပေးတာပေါ့…” ပိုင်စီလင်း ကစားကစား ပြောလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကြီး…”
ဝမ်ချောင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ပိုင်စီလင်းဆိုလိုသည့် အစ်ကိုကြီးမှာ ပိုင်ဟန်ကျိုး ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ ပိုင်ဟန်ကျိုးမှာ ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အသက်အငယ်ဆုံး ပါရမီရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ပိုင်မျိုးရိုးသည် ဧကရာဇ်တရားရုံးတွင် ယခုလို ထူးမြတ်သည့် ဂုဏ်သတင်းရရှိထားခြင်းမှာ ဤထင်ရှားသည့်သားကောင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုသည် ပိုင်မျိုးရိုး၏ ကံကြမ္မာနှင့် နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်စပ်နေပြီး ပိုင်မျိုးရိုးအနေနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
ဝမ်ချောင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ပိုင်မျိုးရိုး၏ မျိုးရိုးခေါင်းဆောင်နှင့် ပိုင်စီလင်း၏ ဦးရီးတော်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများသည် လူအုပ်ထဲတွင် စိုးရိမ်တကြီး ရှာဖွေနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ရုတ်တရက် ဝမ်ချောင် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် ပိုင်စီလင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “စီလင်း… မနေ့ညက မဟာဗိုလ်ချုပ်နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်ခံရတယ်… ဒီသတင်းကို ဧကရာဇ်တရားရုံးက အခုထိ လျှို့ဝှက်ထားတယ်… မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး…”
မထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ဝမ်ချောင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ပိုင်စီလင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ မှေးမှိန်သွားသည်။
“ဒီမနက်မှ သတင်းရတာ… အစ်ကိုကြီးဟန်ကျိုးလည်း မနေ့ညက တိုက်ခိုက်ခံရတယ်… ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ အစ်ကိုကြီးဟန်ကျိုးက အရမ်းသန်မာတဲ့သူမို့ ဒဏ်ရာတွေက မသိသာဘူး… မျိုးရိုးက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး ဆေးတွေ ပို့ပေးပြီးပြီ… အခု သူ့ဒဏ်ရာတွေလည်း တည်ငြိမ်နေပြီ… ဒါပေမဲ့ ဒီပွဲက အရမ်းအရေးကြီးတာမို့ ဦးရီးတော်တွေက စိတ်ပူနေပြီး အားလုံး ဒီကို ရောက်လာကြတာ…” ပိုင်စီလင်း ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် မိန်းမပျိုဖြစ်သည့်အတွက် ယောက်ျားများကဲ့သို့ နိုင်ငံရေးအာဏာသိမ်းမှုများကို သိပ်ဂရုမစိုက်သော်လည်း ဤဖြစ်ရပ်သည် သူမ၏ မျိုးရိုးတစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ဤထူးခြားသည့် အချိန်အခါတွင် ပိုင်စီလင်းအနေနှင့် ဂရုမစိုက်သည့်ပုံ မပေါက်နိုင်ပေ။
ဝမ်ချောင် ဘာမှမပြောဘဲ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးလျက် တွေးတောနေသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့… မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး ဘာမှမဖြစ်ဘူး…” ဝမ်ချောင်က အာမခံပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပဲ…”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ပိုင်စီလင်း၏ မျက်နှာအရောင် ပြန်လည်လန်းဆန်းလာသည်။
“ကျွန်မရဲ့ ဦးရီးတော်တွေက မင်းစကားကို နားထောင်ရင် ကျွန်မ စိတ်အေးရမယ်လို့ ပြောတယ်…”
ဝမ်ချောင် တိတ်တဆိတ် ပြုံးလိုက်သည်။ ပိုင်စီလင်း၏ စိတ်အခြေအနေ ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် ဝမ်ချောင်နှင့်အတူ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
“ပထမမင်းသား ရောက်လာပြီ…”
မကြာမီမှာပင် ထက်ထက်သြသြအော်သံနှင့် ကြာပွတ်ချွန်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီး စစ်သည်များအုပ်စုကြီးတစ်ခု စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်း၏ မြောက်ဘက်သို့ ချီတက်လာသည်။
အနည်းငယ်ဝေးကွာရာမှ ကြီးမားပြီး တောက်ပနေသော တော်ဝင်အမိုးခုံးများ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေချိန်တွင် ဤဂုဏ်ပြုမှုကို ခံယူပိုင်ခွင့်ရှိသူမှာ ပထမမင်းသား လီယင်းသာ ဖြစ်သည်။
“ရှောင်ထားကြစမ်း… ရှောင်ထားကြစမ်း… ပထမမင်းသား ရောက်လာပြီ…”
စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်း၏ မြောက်ဘက်ရှိ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် မျိုးရိုးကြီးများမှ လူအားလုံးသည် လေးစားသည့် မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ဘေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားကာ ပထမမင်းသားနှင့် အကွာအဝေးထားရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားကြသည်။
“ချောင်အာ…”
စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်း၏ တောင်ဘက်တွင် လီလင်းသည် မသက်မသာဖြင့် တံထွေးတစ်ချက်မျိုချလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဤဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ၏ စစ်မှန်သည့် ပြိုင်ဘက်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ။
ပထမမင်းသား၏ ရထားလုံးတန်းလျား ချီတက်လာသည်နှင့်အမျှ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်း၏ အငွေ့အသက်သည် ပို၍ပင် တင်းမာလာပြီး လူအုပ်ထဲမှ စကားပြောသံများ တစ်စတစ်စဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အကြမ်းဆုံးသော မင်းမျိုးမင်းနွယ်များပင် ဆူညံမှုများ မဖြစ်ပေါ်စေရဲဘဲ လေထုထဲတွင် စိုးရိမ်မှုလှိုင်းတစ်ခု စီးဆင်းနေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်တစ်ဦးတည်းသာ သူ၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။ သူ၏ ခိုင်မာဖြောင့်မတ်သည့် ကျောပြင်နှင့် ဖြည့်စွမ်းထားသည့် ယုံကြည်မှုအငွေ့အသက်သည် ဤလောက၏ မည်သည့်အရာမှ သူ့ကို မယိမ်းယိုင်စေနိုင်သည့်အလား ထင်ရှားနေသည်။
ဗြန်း…
လေးလံသည့် ခြေသံများနှင့်အတူ နန်းတွင်းရွှေရောင်အစောင့်တပ်များ တန်းစီပေါ်ထွက်လာသည်။ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ အထူးကာကွယ်ပေးသည့် အစောင့်တပ်များဖြစ်သည့် ရွှေရောင်အစောင့်တပ်သည် ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ အခြားစစ်သည်များထက် အရပ်အမောင်း၊ ခွန်အားနှင့် အမူအရာများတွင်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။
စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်း၏ အနောက်ဘက်တွင် စုဝေးနေသည့် ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ ထူထပ်သည့် တန်းစီမှုများထဲတွင် သူတို့သည် ကြက်များထဲမှ ငှက်ကုလားအုတ်များနှင့် တူသည်။
ဝမ်ချောင်သည် ရွှေရောင်အစောင့်တပ်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ၎င်းတို့ကို ကျော်လွန်ကာ နဂါးကိုးကောင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည့် ရွှေရောင်ရထားတန်းလျားဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ပထမမင်းသား လီယင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အဝါရောင်နဂါးဝတ်ရုံဖြင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သွယ်လျပြီး အေးစက်ဖြောင့်မတ်သည့် မျက်နှာအမူအရာရှိသူသည် ထီးနန်းပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထက်ထက်သြသြအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ထိုနေရာ၌သာ ထိုင်နေရုံဖြင့် သူသည် အကန့်အသတ်မရှိသည့် အာဏာနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖြည့်စွမ်းထားသည်။
ပထမမင်းသားသည် ယခင်တွေ့ဆုံမှုနှင့် လုံးဝကွဲပြားသည့် အထင်အမြင်ကို ပေးစွမ်းပြီး ဝမ်ချောင်သည် သူ့ထံမှ ရည်မှန်းချက်၏ အနံ့အသက်ကို ရရှိခံစားလိုက်ရသည်။
ဘူး…
ဝမ်ချောင် ကြည့်နေစဉ်တွင် ပထမမင်းသားသည် သူ၏ အကြည့်ကို ခံစားမိပြီး ပြန်လည်ကြည့်လာသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆုံစည်းသွားသည်။
ရွှတ်…
သူတို့၏ မျက်ဝန်းများ ဆုံမိသည့်အခါ လေထုထဲတွင် မမြင်နိုင်သည့် လျှပ်စီးတန်းများ လက်ခနဲ ပေါက်ကွဲသွားသည့်အလား စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်း၏ အငွေ့အသက်သည် အဆုံးစွန်သို့ တင်းမာလာသည်။
ပထမမင်းသား၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်ဖွယ် ဖြစ်နေသော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ အကြည့်များသည် ထက်ထက်သြသြဖြစ်ပြီး မယိမ်းယိုင်ပေ။ ဤလောက၏ အာဏာအရှိဆုံးသူ၏ ရှေ့တွင်ပင် သူသည် ဆုတ်မနစ်သလို ဦးမညွှတ်ပေ။
“ဟွန်း… ဝမ်ချောင်…”
ပထမမင်းသားသည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သည့် အလင်းတန်းများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
“အားလုံးပဲ… မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ငါတို့ထက် အများကြီး စောရောက်နေပြီထင်တယ်…”
ကျူးထုံအန်း၊ မန့်တူ၊ ကင်မ်ယူဆော့ နှင့် အရှေ့နန်းဆောင်အဖွဲ့မှ အခြားအဖွဲ့ဝင်များသည် ဝမ်ချောင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဝမ်ချောင်သည် ချက်ချင်းပင် အာရုံစူးစိုက်မှု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်လာသည်။
ဝမ်ချောင်သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးပြီး ဂရုမစိုက်သည့်ပုံဖြင့် ဆက်လက်ရပ်တည်နေသည်။ ပထမမင်းသားနှင့် ခဏတာ အကြည့်ချင်း ဆုံပြီးနောက် သူသည် အကြည့်လွှဲလိုက်ကာ အရှေ့နန်းဆောင်အဖွဲ့ဝင်များထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေစတင်လိုက်သည်။
ပထမမင်းသားသည် သူ၏ ရထားတန်းလျားပေါ်တွင် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပထင်ရှားနေသူဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဝမ်ချောင်၏ စစ်မှန်သည့် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ။
“မထင်မှတ်ထားတဲ့အတိုင်း မင်းလည်း နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီပဲ…”
ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းများသည် မန့်တူနှင့် ကျူးထုံအန်းကို ကျော်လွန်ကာ ပထမမင်းသား၏ ညာဘက်တွင် ရပ်နေသည့် သာမန်ပုံပေါက်သည့် လူတစ်ဦးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။
ပထမမင်းသား၏ ဘေးတွင်ရှိသည့် ခမ်းနားထည်ဝါသည့် ရွှေရောင်အစောင့်တပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤလူသည် အရိပ်ထဲတွင် ပေါက်ရောက်နေသည့် ပေါင်းပင်တစ်ပင်နှင့်တူပြီး မန့်တူနှင့် ကျူးထုံအန်းတို့ကပင် သူ့ထက် ပိုထင်ရှားသည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ဤသာမန်ပုံပေါက်သည့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် လူအိုသည် ဤဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ၏ စစ်မှန်သည့် ဗိသုကာဖြစ်ပြီး တစ်ပြည်လုံးကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြံစည်နေသည့် စစ်မှန်သည့် အကြံအစည်ရှိသူဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။
စစ်နတ်ဘုရား ဟိုကျွမ်းကျီ…
ဤလူအို၏ ထူးခြားသည့် စွမ်းရည်ကို ဝမ်ချောင်ထက် မည်သူမျှ ပိုမိုနားလည်သူ မရှိပေ။ နေဝင်တောင်ကုန်းဖြစ်ရပ်၊ ကြယ်စုံမြို့ဖြစ်ရပ်နှင့် ဤဧကရာဇ်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲသည် ဤလူအို၏ လက်ရာများဖြစ်သည်။
အရှေ့နန်းဆောင်တွင် တစ်ချိန်လုံး ပုန်းကွယ်နေပြီးနောက် ဤအရေးအပါဆုံးသော ဧကရာဇ်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲတွင် ထိုက်ကျုံးခေတ်၏ စစ်တပ်ဖျက်သိမ်းသည့် စစ်နတ်ဘုရားသည် နောက်ဆုံးတွင် နေရောင်အောက်သို့ ထွက်ပေါ်လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီ။
“ဟွန်း…”
လက်မောင်းများကို အင်္ကျီလက်ထဲသို့ ဖွက်ထားသည့် ဟိုကျွမ်းကျီသည် ဤအကြည့်ကို ခံစားမိပုံရသော်လည်း သူသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး ဂရုမစိုက်သည့်ပုံဖြင့် ရှိနေသည်။ သူသည် တစ်ချက်သာ ရယ်ပြီး အကြည့်လွှဲလိုက်ကာ ဝမ်ချောင်နှင့် အကြည့်ချင်းဆုံရန် ဂရုမစိုက်ပေ။
ပထမမင်းသား၏ ရထားတန်းလျား ရပ်တန့်သွားပြီး သူသည် ထီးနန်းပေါ်မှ ဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်းပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ပထမမင်းသားအား ဂါရဝပြုပါသည်…” အားလုံးသည် ဦးညွှတ်ကာ ကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်း၏ တောင်ဘက်တွင် ဝမ်ချောင်သည် ဂုဏ်ယူစွာ ဆက်လက်ရပ်တည်နေသည်။
ပထမမင်းသားသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည့် ရာထူးဂုဏ်ဒြပ်ရှိသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ဖြစ်ပြီး တရားရုံးတွင် ရှိနေချိန်မှလွဲ၍ ဝမ်ချောင်အနေနှင့် ဦးညွှတ်ရန် မလိုအပ်ပေ။
“အရှင်မင်းသား… ဟိုကောင်လေးက အတော်လေး နားမထောင်တာပဲ…”
ချီဘုရင်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပထမမင်းသားထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။
မန့်တူသည် ပြုံးလျက် ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ “ အရှင်ချီဘုရင်… စိတ်မပူပါနဲ့… အရှင်မင်းသားက ဒီပြိုင်ပွဲတစ်ခုလုံးကို အစီအစဉ်ဆွဲထားပြီးသားပါ… သူ အနိုင်ရမယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား…”
“မန့်တူ… မပေါ့ဆနဲ့… နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်ထိ သမင်ကို ဘယ်သူရမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး…” ပထမမင်းသားသည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မန့်တူ၏ စကားကို သဘောတူညီမှုကို ပြသနေသည်။
“မိန်းမစိုးရင်… အချိန်မဖြုန်းနဲ့တော့… စတင်လိုက်တော့…”
ပထမမင်းသားသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အရှေ့နန်းဆောင်၏ တစ္ဆေသဖွယ် မိန်းမစိုးအကြီးအကဲသည် အနီးရှိ စစ်သည်တစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဘွမ်း…
တံပိုးခရာသံ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ထွက်လာပြီး ဗုံသံများသည် တိုးညင်းစွာ စတင်ကာ မကြာမီမှာပင် ကြီးမားသည့် ဟိန်းဟောက်သံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤအသံများနှင့်အတူ အငွေ့အသက်သည် သိမ်မွေ့ပြီး ဖိစီးမှုဖြည့်စွမ်းလာသည်။
မင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် မျိုးရိုးကြီးများသည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များတွင် စစ်ပွဲနှင့် တိုက်ပွဲများအကြောင်း အနုစိတ်စကားပြောလေ့ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့အနက် အနည်းငယ်သာလျှင် စစ်မြေပြင်၏ ဖိစီးမှုဖြည့်စွမ်းသည့် အငွေ့အသက်ကို အမှန်တကယ် ခံစားဖူးသူများဖြစ်ပြီး အားလုံးသည် ဤဖြည့်စွမ်းမှုကြောင့် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဗုံသံများ ရပ်တန့်သွားသည်နှင့်အမျှ တက်ကြွပြီး အနည်းငယ် ငယ်ရွယ်သည့် မိန်းမစိုးတစ်ဦးသည် နောက်ဘက်မှ ထွက်လာသည်။
“မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေခင်ဗျာ… ပထမမင်းသားက ဧကရာဇ်စစ်တပ်ရဲ့ သိုင်းပညာပြပွဲကို အခုချက်ချင်း စဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်… အခု ပြိုင်ပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ကျွန်တော် ကြေညာမယ်…”
သူသည် သိပ်ကျယ်လောင်စွာ မပြောပုံရသော်လည်း သူ၏ စကားသံများသည် အားလုံး၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိနေပြီး ၎င်းသည် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။
အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် အာရုံစိုက်ကြည့်နေသည်။ မိန်းမစိုးသည် စည်းမျဉ်းများကို စတင်ကြေငြာလိုက်သည်။
******
အခန်း ၁၇၁၇ - ပထမအဆင့် (၁)
“…ပြိုင်ပွဲမှာ အဆင့်သုံးဆင့်ရှိပါတယ်… ပထမအဆင့်ကတော့ ဗိုလ်ချုပ်ရာထူးတွေအတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုပါ… ဧကရာဇ်စစ်တပ်ရဲ့ ထိပ်တန်းဒုဗိုလ်ချုပ်ဆယ်နှစ်ဦးက လက်ရှိဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ဦးကို စိန်ခေါ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ခြောက်ဦးသာ ကျန်ရစ်မှာပါ…
“ဒုတိယအဆင့်ကတော့ ဗိုလ်ချုပ်ရာထူးတိုးမြှင့်မှုပြိုင်ပွဲပါ… ပထမအဆင့်မှာ အနိုင်ရသူတွေက တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ယှဉ်ပြိုင်ပြီး သုံးဦးသာ ကျန်ရစ်မယ်… အဲဒီသုံးဦးက နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ မဟာဗိုလ်ချုပ်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရမှာပါ…
“နောက်ဆုံးအဆင့်ကတော့ မဟာဗိုလ်ချုပ်ပြိုင်ပွဲပါ… ဒုတိယအဆင့်မှာ အနိုင်ရတဲ့ သုံးဦးက လက်ရှိ မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးကို စိန်ခေါ်ရမှာဖြစ်ပြီး အနိုင်ရသူတွေက ဧကရာဇ်စစ်တပ်ရဲ့ မဟာဗိုလ်ချုပ်အသစ်တွေ ဖြစ်လာမှာပါ… သူတို့ဟာ ပထမမင်းသားထံမှ တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ကိုယ်တိုင်လက်ခံရရှိမှာဖြစ်ပြီး ရာထူး အသိအမှတ်ပြု လက်မှတ်ကိုလည်း တရားဝင်ရရှိမှာပါ…
“ဒီဧကရာဇ်စစ်တပ်ရဲ့ သိုင်းပညာပြသပွဲဟာ လေ့ကျင့်ရေးတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်… ဒါကြောင့် တစ်ဖက်သတ်လူဟာ မြင်းပေါ်က ပြုတ်ကျသွားရင် ရှုံးနိမ့်တယ်လို့ သတ်မှတ်ပြီး ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရမှာဖြစ်ကာ အခြားတိုက်ပွဲတွေမှာ ပါဝင်ခွင့်မရှိပါဘူး… ဒါပေမဲ့ ဓားနဲ့ဓားသွားတွေမှာ မျက်လုံးမရှိတာမို့ ဒဏ်ရာရတာကို ရှောင်ရှားဖို့ ခက်ခဲပါတယ်… ဒီပြိုင်ပွဲမှာ အားလုံးက သတိထားဖို့ မမေ့ကြပါနဲ့…”
မိန်းမစိုး၏ ထက်ထက်သြသြသံသည် စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်းတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
“အရှင်မင်းသားရဲ့အမိန့်တော်ကို လိုက်နာပါမယ်…” ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သည်များအားလုံးက ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။
စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်း၏ အစွန်းတွင် ဝမ်ချောင်သည် ခံစားချက်မပြသည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရပ်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သည့် အလင်းတန်းတစ်ခု လှုပ်ခတ်နေသည်။
“ဓားနဲ့ဓားသွားတွေမှာ မျက်လုံးမရှိဘူးတဲ့… ဆိုလိုတာက အားလုံးကို သတ်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီလား…” ဝမ်ချောင်သည် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ပထမမင်းသားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ ဗိုလ်ချုပ်နှစ်ဦးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူတို့သည် သံချပ်ကာဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ၎င်းတို့သည် ပထမမင်းသား၏ အကြီးမားဆုံးသော အကွက်များဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။
ပထမမင်းသားအနေနှင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ဝမ်ချောင်ထံမှ ဖုံးကွယ်ရန် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။
ဘုန်း…
နောက်ထပ် ပြင်းထန်သည့် ဗုံသံတစ်ခုနှင့်အတူ ပြိုင်ပွဲသည် စတင်လိုက်သည်။
အရှေ့နှင့် အနောက်ဘက်တွင် ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ စစ်သည်များသည် တန်းစီစွဲပြီး သပ်ရပ်စွာ ချီတက်လာကြသည်။
“ချောင်အာ… အဲဒါတွေက ဧကရာဇ်စစ်တပ်ရဲ့ ဒုဗိုလ်ချုပ်ဆယ်နှစ်ဦးပဲ… ဒီလိုပြိုင်ပွဲမျိုးက ဧကရာဇ်စစ်တပ်ထဲမှာ ရာထူးတိုးမြှင့်မှု လမ်းကြောင်းတစ်ခုလို့လည်း ယူဆနိုင်တယ်… မဟာဗိုလ်ချုပ်တော်တော်များများဟာ သူတို့အထက်ကလူတွေကို တဆင့်ချင်း စိန်ခေါ်ပြီး အဲဒီရာထူးတွေကို ရယူခဲ့ကြတာ… ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုရင် ဒုဗိုလ်ချုပ်တွေက ဗိုလ်ချုပ်တွေကို မယှဉ်နိုင်ဘူး… ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သေချာတာတော့ မဟုတ်ဘူး… ဧကရာဇ်စစ်တပ်ထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ မျိုးရိုးကြီးများရဲ့ သားသမီးတချို့ဟာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ခံစားခွင့်ရှိတယ်… မျိုးရိုးကြီးတွေရဲ့ နောက်ခံရှိတဲ့ ဒုဗိုလ်ချုပ်တွေဟာ ရုတ်တရက် ခွန်အားတိုးတက်လာနိုင်တယ်… ပိုင်ဟန်ကျိုးဟာ အဲဒီလိုလူတွေထဲက တစ်ယောက်လို့ ယူဆလို့ရတယ်…” လီကျင်းကျုံးက ဝမ်ချောင်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
ပိုင်ဟန်ကျိုးသည် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးထဲတွင် အကျော်ကြားဆုံးနှင့် ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူ၏ ထူးချွန်သည့် ပါရမီနှင့် ဉာဏ်ရည်သည် သူ့တစ်မျိုးသားလုံးထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော်လည်း မြို့တော်ရှိ ပိုင်မျိုးရိုး၏ ကြီးမားသည့် စည်းစိမ်ဥစ္စာသည် သူ့ကို မဟာဗိုလ်ချုပ်ရာထူးရရှိရန် ကူညီပေးခဲ့သည်မှာ ငြင်းမရနိုင်ပေ။
ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းတစ်ချက်သာ ညိမ့်ပြလိုက်သည်။
သူသည် ယခုအခါ အလွန်အာဏာရှိသူဖြစ်သည့်အတွက် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဤဒုဗိုလ်ချုပ်ဆယ်နှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ ဤပထမအဆင့်တွင် ဤဆယ်နှစ်ဦးအနက် မည်သူမျှ ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ရာထူးကို ယိမ်းယိုင်စေရန် လုံလောက်သည့် ခွန်အားမရှိပေ။
“စောင့်ကြည့်လိုက်ကြတာပေါ့… ဒါ့အပြင် ရွှယ်ချန်ကျွင်း… မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးရဲ့ သတင်းဘာမှ ရပြီလား…” ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းမလှည့်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ သူသည် ပထမအဆင့်ထက် ယခုအခါ မရောက်ရှိသေးသည့် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးကို ပို၍ ဂရုစိုက်သည်။
မနေ့ညက မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးအနက် နှစ်ဦး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြောင်း သူသိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း မည်သူနှစ်ဦးဖြစ်သည်နှင့် သူတို့၏ ဒဏ်ရာများ မည်သို့ရှိသည်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် ကျန့်ချွဲကို စုံစမ်းရန် စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ကျန့်ချွဲသည် ဧကရာဇ်နန်းတော်ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ဖယ်ကွန်သိမ်းငှက်များ၊ ဧရာမသိမ်းငှက်များနှင့် ရွှေရောင်လင်းယုန်များက လေကြောင်းမှ သတင်းများ ပေးပို့ခြင်းကို တားဆီးထားကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။
ဝမ်ချောင်သည် အတွင်းကိစ္စများကို သိရှိနိုင်သည့် လုံလောက်သည့် ရာထူးရှိသူ ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အရှေ့နန်းဆောင်က တစ်လှမ်းသာလွန်သွားခဲ့သည်။ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သည့် အရာရှိအားလုံးသည် အကောင်းဆုံးအခြေအနေတွင် ရှိနေရန် လိုအပ်သည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ပထမမင်းသားသည် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် သူရွေးချယ်ထားသည့် ရွှမ်းဝူစစ်တပ်၏ ထိပ်တန်းစစ်သည် ငါးရာကို သီးသန့်ထားရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး ဧည့်သည်များကို လုံးဝပိတ်ပင်ထားသည်။
ပထမမင်းသား၏ ရည်ရွယ်ချက်များသည် ထင်ရှားလှသည်။
ရွှယ်ချန်ကျွင်းသည် ဦးညွှတ်ကာ လေးစားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ကျန့်ချွဲက စုံစမ်းဖို့ သွားပြီးပါပြီ… လေကြောင်းကနေ သတင်းပို့ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ကျန့်ချွဲမှာ တခြားနည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်… ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက နည်းနည်းအချိန်ပိုကြာမှာပါ…”
“သူ့ကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်အပြီးသတ်ဖို့ ပြောလိုက်… ဒါက အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ကိစ္စပဲ…” ဝမ်ချောင်က ပြောလိုက်သည်။
ဤပြိုင်ပွဲနှင့်ပတ်သက်ပြီး သူ့ထံတွင် သီအိုရီအချို့ရှိသော်လည်း ကျန့်ချွဲ ပြန်လာမှသာ ၎င်းတို့ကို အတည်ပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“ပထမအဆင့်… ဖုန်းထျယ်ချောင် (Feng Tieqiong) က ရွှမ်းဝူစစ်တပ်ဗိုလ်ချုပ် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စိန်ခေါ်တယ်…”
ကျယ်လောင်သည့် ကြေငြာသံသည် ဝမ်ချောင်၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး သူသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သန်မာကြံ့ခိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထည်ကြီးမားသည့် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးသည် သုံးခွခက်ရင်းလှံကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး စစ်သည်ငါးရာနှင့်အတူ ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ ကျောက်ဖုန်းချန်ဆီသို့ တည့်တည့်ချီတက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထိုသူသည် သာမန်ဗိုလ်ချုပ်များထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်လှိုင်းများကို ဖြည့်စွမ်းထားပြီး ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ အခြားဗိုလ်ချုပ်များနှင့်ပင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ယှဉ်နိုင်သည်။
သူစိန်ခေါ်သည့် ပထမဆုံးသူမှာ ကျောက်ဖုန်းချန်မှတစ်ပါး အခြားသူမဟုတ်ပေ။
ဝမ်ချောင်သည် ထိုသူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးတွန့်ကာ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
သို့သော် စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်းပေါ်တွင် တိုက်ပွဲသည် စတင်ခဲ့ပြီ။
“ဗိုလ်ချုပ်ကျောက်… စိတ်မရှိပါနဲ့…”
ဖုန်းထျယ်ချောင်ဟုခေါ်သည့် ဒုဗိုလ်ချုပ်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ သုံးခွခက်ရင်းလှံကို ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်ကာ စစ်သည်ငါးရာကို ဦးဆောင်ပြီး ချီတက်လာသည်။ ခလွပ်… လေးလံသည့် မြင်းခွာတစ်ခုက မြေပေါ်သို့ ထောက်ကျသွားသည်နှင့်အမျှ သံမဏိကဲ့သို့ ခိုင်မာပြီး လေးလံသည့် တောက်ပသည့် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဖုန်းထျယ်ချောင်၏ မြင်းပေါ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ စစ်တပ်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။
သူ၏ အလင်းတန်း၏ စွမ်းအားသည် ဤစစ်သည်ငါးရာတို့၏ ခွန်အားကို တိုးမြှင့်စေပြီး ၎င်းတို့သည် ရွေ့လျားနေသည့် ခံတပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကျောက်ဖုန်းချန်ဆီသို့ ချီတက်လာသည်။
တောင်အလင်းတန်း
ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်စစ်တပ်တွင် အသုံးပြုသည့် အလွန်အားကောင်းသည့် အလင်းတန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ဤအဆင့်အထိ အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး စစ်သည်ငါးရာအထိ အကျုံးဝင်စေနိုင်ခြင်းသည် ဒုဗိုလ်ချုပ်ဖုန်းထျယ်ချောင်တွင် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ပါရမီနှင့် ခွန်အားရှိကြောင်း သက်သေပြလျက်ရှိသည်။
ဖွတ်… ဖုန်းထျယ်ချောင်၏ မြင်းတပ်ချီတက်မှုအောက်တွင် စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်းသည် တုန်ခါလျက် အားဖြည့်ထားသည့် ကျောက်သားပြားများသည် ကွဲအက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်းပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးသည် ဖုန်းထျယ်ချောင်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်ဆီသို့ ချီတက်လာသည်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်နေကြသည်။
ဖုန်းထျယ်ချောင်နှင့်မတူဘဲ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် မြင်းပေါ်တွင် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး ရွှမ်းဝူစစ်တပ်၏ စစ်သည်ငါးရာသည်လည်း အလားတူ တည်ငြိမ်ပြီး စည်းကမ်းရှိစွာ ရပ်တည်နေသည်။
တစ်ထောင်ပေ၊ ခုနှစ်ရာပေ၊ ငါးရာပေ… ဖုန်းထျယ်ချောင်၏ စစ်သည်များသည် ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ တင်းမာမှုသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။
“ဒီဖုန်းထျယ်ချောင်က တော်တော်လေး အစွမ်းထက်ပုံပဲ… ဘယ်သူ အနိုင်ရမလဲ မသိဘူး…”
မျိုးရိုးကြီးတစ်ဦးသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် ဤပြိုင်ပွဲ၏ ပထမပွဲသည် သူတို့စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာကွဲပြားစွာ အဆုံးသတ်သွားသည်။
ခလွပ်…
ငါးရာပေအကွာတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အေးစက်စွာ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဖုန်းထျယ်ချောင်ဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ဘုန်း…
လျှပ်စီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်၏ စစ်သည်များသည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး မည်သူမျှ တုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ၎င်းတို့သည် ဖုန်းထျယ်ချောင်၏ စစ်သည်ငါးရာနှင့် တိုက်မိသွားသည်။
ထိမှု၏ ပြင်းထန်မှုကို ဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ နားထဲတွင် မိုးကြိုးသံများစွာ တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲသွားသည့်အလား ဖြစ်သည်။
အရာအားလုံး ဗရုတ်သုတ်ခပြီး ပရမ်းပတာဖြစ်ကာ အော်ဟစ်သံများသည် လေထုကို ဖြည့်စွမ်းထားသည်။ ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ စစ်သည်ငါးရာသည် ပြိုကျသွားသည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် သူ၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သည် သူတို့၏ ထင်ရှားသည့် ရွှမ်းဝူအလင်းတန်းကိုပင် မသုံးဘဲ ဖုန်းထျယ်ချောင်ကို သန့်စင်သည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ စစ်သည်ငါးရာသည် လွင့်မျောနေသည့် ပန်းပွင့်များကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး ကြည့်ရှုသူများ၏ လူအုပ်သည် အံ့အားသင့်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“သိပ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ…”
မျိုးရိုးကြီးလူငယ်များသည် အံ့အားသင့်စွာ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် စစ်မြေပြင်အကြောင်း စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ ဇာတ်လမ်းများကို ကြားဖူးပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များနှင့် အရက်ဆိုင်များတွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ထိုခမ်းနားထည်ဝါသည့် တိုက်မိမှုကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင်မှ သူတို့၏ စိတ်ကူးအိပ်မက်များသည် မည်မျှ ကျဉ်းမြောင်းခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။
“ဆုတ်ခွာကြစမ်း…”
ဖုန်းထျယ်ချောင်ကို လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူပြီးနောက် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဓားကို အိမ်သို့ပြန်ထည့်ကာ သူ၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်၏ စစ်သည်ငါးရာကို စည်းကမ်းရှိစွာနှင့် အေးဆေးစွာ ဦးဆောင်ပြီး ဆုတ်ခွာသွားသည်။
သုံးရက်ကြာ ခွဲခွာပြီးနောက် လူတစ်ဦးကို တွေ့ဆုံရာတွင် မျက်လုံးအသစ်ဖြင့် စစ်ဆေးရမည်ဖြစ်သည်။ ဖုန်းထျယ်ချောင်၏ ဧကရာဇ်စစ်တပ်စစ်သည်များသည် အားကောင်းသော်လည်း ချွီတီပါးဦးဆောင်သည့် အာရေးဗီးယားထိပ်တန်းစစ်သည်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အားနည်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တာလာ့စစ်ပွဲအပြီးတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဝမ်ချောင်ထံမှ စစ်ပညာကို လေ့လာခဲ့ပြီး အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သည် ယခင်ထက် များစွာ သန်မာလာခဲ့သည်။
ပထမတိုက်ပွဲသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ လျင်မြန်စွာနှင့် ရိုးရှင်းစွာ အဆုံးသတ်သွားသည်။
လူအုပ်သည် အံ့အားသင့်နေသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် အတော်လေး တည်ငြိမ်နေသည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ အနာဂတ်မဟာဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်ပြီး သမိုင်းစာမျက်နှာများတွင် တောက်ပသည့် အမှတ်အသားတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သူဖြစ်သည့်အတွက် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်များသည် ဝမ်ချောင်၏ မျှော်လင့်ချက်အတွင်းမှာပင် ရှိနေသည်။
ဖုန်းထျယ်ချောင်သည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။
ဒုတိယပွဲသည် စတင်ခဲ့ပြီး အားလုံးသည် ဒုတိယတပ်ဖွဲ့သည် ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ ဤတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သည့် ဒုဗိုလ်ချုပ်သည် ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်ခုံးထောင့်မှ နဖူးတစ်လျှောက် ဆန့်ထွက်နေသည့် အမာရွတ်တစ်ခုရှိသည်။ သူသည် ကြမ်းတမ်းပြီး ရိုင်းစိုင်းသည့် အငွေ့အသက်ကို ဖြည့်စွမ်းထားပြီး သူ၏ စွမ်းအင်သည် ဖုန်းထျယ်ချောင်နှင့် တန်းတူရည်တူဖြစ်ပုံရသည်။
ပထမအဆင့်တွင် ဒုဗိုလ်ချုပ်များသည် ဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ဦးကို စိန်ခေါ်နိုင်ပြီး အောင်မြင်ပါက ရှုံးနိမ့်သည့် ဗိုလ်ချုပ်ကို အစားထိုးကာ နောက်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်။
အားလုံးသည် ဤဒုတိယဒုဗိုလ်ချုပ်ကို ကြည့်နေကြပြီး သူသည် ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ ဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏကြာပြီးနောက် သူသည် ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကွင်းအစွန်းတွင် ရပ်နေသည့် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ဒုတိယပွဲအတွက်… ကျွန်တော် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စိန်ခေါ်တယ်…” ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ ဒုဗိုလ်ချုပ်သည် ချီတုံချတုံမရှိဘဲ ကြေငြာလိုက်ပြီး သူ၏ အသံသည် စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်းတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
******
အခန်း ၁၇၁၈ - စည်းမျဉ်းများထဲက အားနည်းချက်...
ဘူး…
ဒုတိယဒုဗိုလ်ချုပ်၏ စကားများသည် လူအုပ်ကို ဆူညံပွက်လောရိုက်စေခဲ့သည်။
ဝမ်ချောင်၏ ယောက္ခမဖြစ်သူ လီကျင်းကျုံးသည် မျက်ခုံးတစ်ခုကို မြှောက်ကာ စိတ်မသက်မသာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ချောင်အာ… တစ်ခုခုတော့ မဟုတ်မတရားဖြစ်နေတယ်… ကျောက်ဖုန်းချန်က တာလာ့စစ်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့ဖူးပြီး ရွှမ်းဝူစစ်တပ်ရဲ့ ခွန်အားကို နိုင်ငံထဲမှာ လူတိုင်းသိတယ်… ဒီလူတွေက တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို စိန်ခေါ်ချင်တယ်ဆိုရင် ဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ယောက်ထဲက အားအနည်းဆုံးသူကို ရွေးမှာပဲ… ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ပထမနှစ်ယောက်လုံးက ကျောက်ဖုန်းချန်ကို ဆက်တိုက်စိန်ခေါ်နေကြတာလဲ…”
ဝမ်ချောင်သည် ဘာမှမပြောဘဲ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်းကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးနေသည်။
“ဒါက အကြံအစည်တစ်ခုပဲ… သူတို့က ကျောက်ဖုန်းချန်ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ…” ဝမ်ချောင်သည် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
“အာ…”
လီကျင်းကျုံးသည် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဝမ်ချောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဒုဗိုလ်ချုပ်နှစ်ဦးက ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စိန်ခေါ်တာမှာ တစ်ခုခုမမျှတကြောင်း သူခံစားမိသော်လည်း ဝမ်ချောင်လောက် သေချာမသိခဲ့ပေ။
ဘုန်း…
ထိုအချိန်တွင် အနည်းငယ်ဝေးကွာသည့်နေရာမှ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့် ရုတ်တရက် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လီကျင်းကျုံးသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သူ၏ ရန်သူကို အနိုင်ယူပြီး ဆုတ်ခွာနေပြီဖြစ်သည်ကို တွေ့ရသည်။
သူ၏ ရန်သူသည် အားကောင်းသော်လည်း ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် ရွှမ်းဝူစစ်တပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ အားနည်းနေဆဲဖြစ်သည်။
“ဗိုလ်ချုပ်ကျောက်… ဗိုလ်ချုပ်ကျောက်…”
ကျောက်ဖုန်းချန်၏ လျင်မြန်သည့် အောင်မြင်မှုသည် မျိုးရိုးကြီးလူငယ်များ၏ စိတ်အားထက်သန်သည့် အော်ဟစ်သံများကို ရရှိခဲ့သည်။ ဒုဗိုလ်ချုပ်နှစ်ဦးဆက်တိုက် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စိန်ခေါ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဆွေးနွေးမှုများသည် လျင်မြန်စွာ ငြိမ်သက်သွားပြီး ဝမ်ချောင်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ အမှန်တရားကို သတိမပြုမိကြပေ။
“အဲဒီဧကရာဇ်စစ်တပ်ရဲ့ ဒုဗိုလ်ချုပ်ကို မြင်လား… ဒါပေမဲ့ သေချာကြည့်မယ်ဆိုရင် စိန်ခေါ်သူ ဆယ်နှစ်ယောက်ထဲက ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေတာ သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သတိထားမိမယ်…” ဝမ်ချောင်က မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။
လီကျင်းကျုံးသည် ကြည့်လိုက်ရာ ဒုဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးသည် သူ၏ တပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ ဆုတ်ခွာနေရင်း စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်း၏ အစွန်းတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် စိန်ခေါ်သူတစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်ကို တွေ့ရသည်။ လီကျင်းကျုံးသည် သူတို့နှစ်ဦး ထူးဆန်းသည့် အကြည့်တစ်ချက် ဖလှယ်လိုက်သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။
“မကောင်းတော့ဘူး… သူတို့တကယ်ပူးပေါင်းနေတာပဲ…”
လီကျင်းကျုံး၏ နှလုံးသည် တဒိတ်ဒိတ်ခုန်လျက် ဝမ်ချောင်၏ စကားသည် အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“သူတို့က ဆက်တိုက်တိုက်ပွဲတွေနဲ့ ကျောက်ဖုန်းချန်ကို ပင်ပန်းအောင်လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာ… အဲဒီအခါကျရင် သခင်ကျောက်ဟာ အကောင်းဆုံးအခြေအနေမှာ ရှိမှာမဟုတ်တော့ဘဲ ဧကရာဇ်စစ်တပ်ရဲ့ အခြားဗိုလ်ချုပ်တွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး… မဟာဗိုလ်ချုပ်တွေကို စိန်ခေါ်ဖို့ဆိုတာက ပိုတောင်မဖြစ်နိုင်ဘူး…”
ယနေ့၏ ပြိုင်ပွဲသည် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးအတွက် ရွေးချယ်မှုတစ်ခုသာမဟုတ်ပေ။ အင်ပါယာ၏ ကံကြမ္မာသည် ဤပြိုင်ပွဲပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် မျိုးရိုးကြီးအကြီးအကဲများစွာသည် ဤအခိုက်အတန့်သည် မည်မျှ အရေးပါသည်ကို သိရှိသဖြင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပြေးလွှားနေသည်။
စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်း၏ မြောက်ဘက်အစွန်းတွင် ပထမမင်းသား၏ အကြံပေးဖြစ်သူ မန့်တူသည် ရှေ့သို့တက်လှမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်မင်းသား… နိုင်ငံခြားဘုရင်သခင်က သတိထားမိပြီထင်တယ်…”
သူသည် ပထမမင်းသားကို ပြောနေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ဟိုကျွမ်းကျီဆီသို့ ရောက်ရှိနေသည်။
ဆည်မြောင်နေဝင်အိမ်တော်ဖြစ်ရပ်နှင့် ကြယ်စုံမြို့ဖြစ်ရပ်တို့ဖြင့် အရှေ့နန်းဆောင်သည် ပေထင်နှင့် ကြယ်စုံမြို့မှ စစ်သည်များကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အချို့အရာများသည် တဖြည်းဖြည်း မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်၊ ဥပမာအားဖြင့် ပထမမင်းသားထံဝယ် အမှုထမ်းနေသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အကြီးအကဲ၏ အမှန်တကယ်သော အထောက်အထား။
တစ္ဆေဘုရင်၏ အမှန်တကယ်သော အထောက်အထားကို သိရှိပြီးနောက် အရှေ့နန်းဆောင်၏ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် သူ့ကို အလွန်အမင်း လေးစားကြသည်။ ဤဧကရာဇ်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲကို ပထမမင်းသားက အမိန့်ပေးခဲ့သော်လည်း ဤအကြံအစည်၏ အမှန်တကယ်သော ဗိသုကာဖြစ်သူမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို လူတိုင်းသိရှိထားသည်။
မန့်တူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဟိုကျွမ်းကျီသည် ပြုံးလိုက်ရုံသာ။
“ဒါမျိုးတောင် မမြင်နိုင်ရင် အဲဒီလူက သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး…” ဟိုကျွမ်းကျီသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
အနည်းငယ် အနားယူပြီးနောက် တတိယဒုဗိုလ်ချုပ်သည် မြင်းဖြင့် ထွက်လာသည်။
“ကျွန်တော်လည်း ဗိုလ်ချုပ်ကျောက်ကို စိန်ခေါ်ချင်တယ်…”
ဤဒုဗိုလ်ချုပ်သည် အခြားမည်သူကိုမျှ မကြည့်ဘဲ မြင်းဇက်ကို ကိုင်ထားရင်း ကျောက်ဖုန်းချန်ကို ပြောလိုက်သည်။
ဝူး…
တတိယဒုဗိုလ်ချုပ်၏ စကားများသည် လူအုပ်ကို ထပ်မံဆူညံပွက်လောရိုက်စေခဲ့သည်။
“ဘာဖြစ်နေတာလဲ… ဘာလို့ သုံးယောက်လုံးက ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စိန်ခေါ်နေကြတာလဲ…”
“အခြားဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ယောက်က ဘာဖြစ်သွားလဲ… သုံးယောက်လုံးက တစ်ယောက်တည်းကို စိန်ခေါ်နေတာ… ဒါက မမျှတဘူးလို့ ထင်တယ်…”
“ဘာလို့ ဒီလောက်များတဲ့လူတွေက ဗိုလ်ချုပ်ကျောက်ဖုန်းချန်ကို ပစ်မှတ်ထားနေကြတာလဲ… ဒီလိုဆက်သွားရင် သူ ပင်ပန်းသွားမှာပေါ့… အဲဒီအခါကျရင် နောက်အဆင့်ကို ဘယ်လိုဆက်ယှဉ်ပြိုင်မှာလဲ…”
ပထမနှင့် ဒုတိယအကြိမ်တွင် လူအုပ်သည် ဘာမှသတိမထားမိသော်လည်း တတိယဒုဗိုလ်ချုပ်ကပါ ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စိန်ခေါ်လိုက်သည့်အခါ သိပ်ကို ထင်ရှားလွန်းသွားသည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည်လည်း ဤစကားများကြောင့် မျက်နှာအနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားပြီး တစ်ခုခုထူးဆန်းနေကြောင်း သတိပြုမိပုံရသည်။
“ချောင်အာ… ဘယ်လိုလုပ်မလဲ… သူတို့ကို မတားရင် ဒီပြိုင်ပွဲက သိသာထင်ရှားကို မမျှတတော့ဘူး…” လီကျင်းကျုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ပထမမင်းသားသည် ဧကရာဇ်စစ်တပ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို လုပ်ဆောင်လိုစိတ်ရှိသော်လည်း ဤသည်မှာ အနည်းငယ် ယုတ်မာလွန်းသည်။
“မလိုပါဘူး…”
ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းခါကာ လီကျင်းကျုံး၏ အကြံပြုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
“သူဒါကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့လုပ်ရဲတယ်ဆိုရင် ပထမမင်းသားက အားလုံးကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးသားပဲ… ဒုဗိုလ်ချုပ်ဆယ်နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကွင်းထဲဝင်လာပြီး ဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ယောက်ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမဆို စိန်ခေါ်ခွင့်ရှိတယ်… ဒါကြောင့် သူတို့က ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စိန်ခေါ်လို့ရတာပဲ… သူတို့လုပ်တာတွေက စည်းမျဉ်းတွေကို မချိုးဖောက်ဘူး…”
ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ ရွေးချယ်မှုစည်းမျဉ်းများတွင် ပြဿနာမရှိပေ။ ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ စစ်သည်များသည် အောက်ခြေမှ တဖြည်းဖြည်း တက်လှမ်းလာကြပြီး ဒုဗိုလ်ချုပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ဦးကို စိန်ခေါ်နိုင်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးသည် အားမလုံလောက်ပါက သဘာဝအတိုင်း ဖယ်ရှားခံရမည်ဖြစ်ပြီး ပိုမိုအားကောင်းသူသည် အထက်သို့ တက်လှမ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်စစ်တပ်တွင် သွေးသစ်များ အမြဲစီးဆင်းနေပြီး အကောင်းဆုံးများသာ မဟာဗိုလ်ချုပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန် အာမခံပေးသည်။
သို့သော် ထိုစည်းမျဉ်းများကို ဖန်တီးသူသည် တစ်ယောက်တည်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ စိန်ခေါ်ရန်အတွက် ဤစည်းမျဉ်းများကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤအခြေအနေသည် ဖြစ်ပေါ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဝမ်ချောင်၏ စကားများကြောင့် လီကျင်းကျုံး၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။ “ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ… ဒါက မမျှတတဲ့ ပြိုင်ပွဲပဲ… ဒီလိုဆက်သွားရင် ကျောက်ဖုန်းချန်မှာ မဟာဗိုလ်ချုပ်တွေကို စိန်ခေါ်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး…”
“စိတ်မပူပါနဲ့… အခုတော့ အဆုံးမဟုတ်သေးဘူး…”
ဝမ်ချောင်သည် တည်ငြိမ်စွာ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရာကွင်းတစ်ဖက်ရှိ ဟိုကျွမ်းကျီကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဒါတွေအားလုံးက သူ့ရဲ့ အကြံအစည်ဖြစ်ရမယ်… ဒါပေမဲ့ သူ တကယ်ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ… ဒီလောက်နဲ့ ကျောက်ဖုန်းချန်ကို အနိုင်ယူပြီး ဧကရာဇ်စစ်တပ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား…
ဤအတွေးများသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြေးလွှားနေသော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာသည် ခံစားချက်မပြသဘဲ တည်ရှိနေသည်။
“ကျောက်ဖုန်းချန်ကို ဒီလိုလွယ်လွယ်နဲ့ အနိုင်ယူလို့ မရဘူး… ပြိုင်ပွဲမှာ တစ်ယောက်တည်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ စိန်ခေါ်တာကို တားမြစ်မထားပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်လောက်က ဒီစည်းမျဉ်းတွေကို စတင်ချမှတ်ချိန်မှာ တစ်ဦးတည်းကို ခြောက်ကြိမ်ထက်ပို စိန်ခေါ်လို့ မရဘူးဆိုတဲ့ စည်းမျဉ်းတစ်ခုရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်မှတ်မိတယ်… ကျောက်ဖုန်းချန်က ခြောက်ပွဲပဲ ခံနိုင်ရည်ရှိရင် ပြီးပြီ… ဒါကြောင့် သူ လုံးဝပင်ပန်းသွားမှာ မဟုတ်ဘူး…” ဝမ်ချောင်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ပွဲစဉ်သည် လျင်မြန်စွာ စတင်ခဲ့သည်။ စိန်ခေါ်ခံရသူအနေနှင့် ကျောက်ဖုန်းချန်တွင် ငြင်းဆိုခွင့် မရှိပေ။
ဘမ်း…
မြင်းခွာသံများ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး တပ်ဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ တိုက်မိသွားသည်။ ပထမနှစ်ဦးနှင့်မတူဘဲ ဤဒုဗိုလ်ချုပ်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ တပ်သားများနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
သူသည် မြင်းကုန်းနှီးပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်ကို ထောက်ကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး ချက်ချင်း တောက်ပသည့် ဓားသွားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကျောက်ဖုန်းချန်ကို လှီးဖြတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြင်းတပ်ငါးရာကို လုံးဝလျစ်လျူရှုထားသည်။
ခလွပ်…
လေထဲတွင် မီးပွားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားနှင့် ဓားသွားတို့ ထိခတ်သွားသည့်အခါ ရှော့ခ်လှိုင်းများသည် ဧရိယာကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ တတိယဒုဗိုလ်ချုပ်သည် ကြံ့ခိုင်သည့် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သိသာစွာ အားနည်းနေပြီး ချက်ချင်း ဆယ်မီတာခန့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။
သို့သော် ဤသူသည် အလွန်အားကောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျခြင်းမရှိသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုသည် အနည်းငယ် မတည်မငြိမ်ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် သိသာထင်ရှားစွာ စွမ်းအင်များစွာကို သုံးစွဲခဲ့ရသည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်မရခင်မှာပင် ဒုဗိုလ်ချုပ်သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော် အရှုံးပေးတယ်…”
“ယုတ်မာလိုက်တာ… သိပ်ကို မရှက်မကြောက်ဘူး…”
ဝမ်ချောင်နောက်တွင် ရပ်နေသည့် ပိုင်စီလင်းသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမပင်လျှင် ရန်သူသည် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားခြင်းမပြုခဲ့ကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သူ၏ အားကောင်းသည့် ကျင့်ကြံမှုကို အသုံးပြုပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်ကို တိုက်ခိုက်ကာ သူ၏ ခွန်အားကို တဖြည်းဖြည်း ချေမှုန်းရန်ဖြစ်သည်။
ဤသို့သော ထင်ရှားသည့် ကြိုးပမ်းမှုများသည် သိပ်ကို ယုတ်မာလွန်းသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့… ကျောက်ဖုန်းချန်က ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး…” ဝမ်ချောင်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်ဖြင့် ပိုင်စီလင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်။
“ဝမ်ချောင်… မင်းပြောတာက…” ပိုင်စီလင်းသည် တံတောင်ဆစ်တင်လိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ရန်သူများ၏ ယုတ်မာမှုကို ဘယ်သောအခါမှ အနည်းထင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို သူ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ယခုအချိန်အထိ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်သည့် မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။
ပိုင်စီလင်းသည် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်ပုံရပြီး ဝမ်ချောင်၏ အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် စစ်မြေပြင်မှ ဆုတ်ခွာပြီးနောက် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ သေးသွယ်သည့် သေတ္တာတစ်လုံးကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မည်သူမျှ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရခင်မှာပင် တစ်ခုခုကို ထုတ်ယူပြီး မျိုချလိုက်သည်။
“လူယုတ်မာ… သူ ဆေးတွေ ယူလာတယ်…”
အရှေ့နန်းဆောင်၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် အံ့အားသင့်စွာ တုန်ယင်သွားကြသည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဧကရာဇ်စစ်တပ်တွင် ဝမ်ချောင်၏ အရေးပါသည့် မဟာမိတ်ဖြစ်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ဤလုပ်ဆောင်မှု၏ အဓိကပစ်မှတ်ဖြစ်သည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် သေတ္တာထဲတွင် ဘာရှိသည်ကို တစ်ချက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ဖလွတ်…
ပိုင်စီလင်းသည် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
“မင်းက သူ့ကို ဆေးတွေ ပို့ပေးထားပြီးသားပဲ… အရှေ့နန်းဆောင်က သိပ်ကို ဒေါသထွက်နေမှာပဲ…”
တကယ်တော့ ပိုင်စီလင်းသည် ကြည့်လိုက်ရာ ပထမမင်းသားနှင့် သူ၏ အကြံပေးများ၏ မျက်နှာများတွင် မကျေမနပ်အမူအရာများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ကိုယ်ထဲမှ အငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ စွမ်းအင်သည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ထူထောင်လာသည်နှင့်အမျှ အကြံပေးများ၏ မျက်နှာများ ပို၍ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဟိုကျွမ်းကျီဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
******
အခန်း ၁၇၁၉: ဝမ်ချောင်၏ နည်းလမ်းများ...
“အကြီးအကဲတစ္ဆေဘုရင်… အခု ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…”
ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သိုင်းပညာများ အလွန်ထွန်းကားသော်လည်း ဆေးပညာများမှာ ထိုမျှထွန်းကားမှုမရှိပေ။ ဆေးပြားတစ်လုံးသည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားပြီး နယ်ပယ်တွင်းရှိ အကောင်းဆုံးဆေးဖော်သူများသည် ဧကရာဇ်နန်းတော်အတွက်သာ အလုပ်လုပ်ကြသည်။
ဤဆေးပြားများသည် အဓိကအားဖြင့် ဧကရာဇ်မင်းမျိုးစုအတွက်သာ ရည်ရွယ်ထားပြီး ဘုရင်များပင်လျှင် သူတို့ကို များများစားစား ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ခြင်းမရှိ။ သို့သော် ဝမ်ချောင်တွင် ၎င်းတို့ကို ရယူရန် နည်းလမ်းများရှိပုံရသည်။
“ဟဲ...”
တစ္ဆေဘုရင်က အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် သိမ်မွေ့သော အလင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
“ဒါကတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ… သူက ကျောက်ဖုန်းချန်အတွက် တချို့အရာတွေ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီပဲ… ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ပြင်ဆင်ထားပါစေ နောက်ဆုံးရလဒ်ကို ပြောင်းလဲလို့ မရနိုင်ဘူး… သူ့ကို လွှတ်ထားလိုက်ပါ… စတုတ္ထဒုဗိုလ်ချုပ်ကို ပို့လိုက်…”
ဟိုကျွမ်းကျီက စကားမဆက်တော့သော်လည်း အားလုံးချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားကြသည်။ တစ္ဆေဘုရင်၏ မျက်နှာပေါ်က အမူအရာအရ အရာအားလုံးသည် သူ၏အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေပုံရသည်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်တွင် ပြိုင်ပွဲများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း နောက်ထပ်ဒုဗိုလ်ချုပ်များအားလုံးက ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စိန်ခေါ်ရန် ရွေးချယ်ကြသည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်က ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဆေးသောက်နေသည်ကို မြင်ထားသော်လည်း ဤဒုဗိုလ်ချုပ်များသည် မတွန့်ဆုတ်ကြဘဲ၊ နောက်ဆုံးတွင် ဒုဗိုလ်ချုပ် ဆယ့်နှစ်ဦးအနက် ခုနစ်ဦးက ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ တိုက်ပွဲပုံစံများမှာလည်း တူညီပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကို ဖြုန်းတီးရန် တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ကြသည်။
“သူတို့က ကျောက်ဖုန်းချန်မှာ ဆေးတွေရှိတာကို မမြင်ရဘူးလို့ မယုံနိုင်ပါဘူး… တလှည့်စီ ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စိန်ခေါ်ပြီး ဘာလုပ်ချင်နေကြတာလဲ…”
ပိုင်စီလင်သည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာသည်။ သူတို့၏ အစီအစဉ်သည် ထိရောက်မှုမရှိကြောင်း သူတို့သိထားသင့်သော်လည်း လမ်းကြောင်းပြောင်းရန် အရိပ်အယောင်မပြပေ။
ဝမ်ချောင်သည် မြောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဆေးတွေက ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကို ပြန်ဖြည့်ပေးနိုင်ပေမဲ့ စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ ကိုယ်စွမ်းအားကို ပြန်မဖြည့်ပေးနိုင်ဘူး…”
စစ်ဖြိုဖျက်နတ်ဘုရားသည် အမှန်တကယ်ပင် အသေးစိတ်ကျသော အစီအစဉ်များရှိပြီး အသေးစိတ်အချက်တိုင်းကို အသုံးချသည်။ သို့သော် အရှေ့နန်းဆောင်တွင် ၎င်း၏ အစီအစဉ်များရှိသည့်အလျှင် သူ့တွင်လည်း အစီအစဉ်များရှိသည်။
“စီလင်၊ ဦးလေး၊ ဒီမှာ နေကြဦး… ကျွန်တော် ခဏထွက်လိုက်အုံးမယ်…”
ဝမ်ချောင်သည် လူအုပ်ကြားထဲမှ အလျင်အမြန် တစ်ဖက်သို့ လျှောက်သွားသည်။
“ဆရာကြီး… ဝမ်ချောင်က လှုပ်ရှားနေပြီ…”
ဂိုဂူရယံသိမ်းငှက်ဘုရင် ကင်မ်ယူဆော့သည် ဝမ်ချောင်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤပြိုင်ပွဲတွင် ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်ထက် ပိုမိုအရေးကြီးပြီး အရှေ့နန်းဆောင်သည် သူနှင့်ပတ်သက်၍ အထူးသတိထားနေသည်။
“သွားလိုက်...”
တစ္ဆေဘုရင်က လက်ညှိုးထောင်ပြီး အမူအရာပြလိုက်ပြီး မျက်လုံးကိုပင် မလှည့်ပေ။
……
“ရပ်လိုက်... ဧကရာဇ်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့အချိန်မှာ ဘယ်သူမှ ချဉ်းကပ်ခွင့်မရှိဘူး…”
ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်ထံမှ မီတာ နှစ်ဆယ်ကျော်အကွာတွင်ရှိသေးသည့်အခါ အလင်းတစ်ခုဖြတ်သွားပြီး ရွှေရောင်အစောင့်တပ်သား နှစ်ဦးက သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ကာ ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆူညံမှုသည် အနီးဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်နှင့် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
သူ၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် ပြည့်လျှံနေသော်လည်း သေချာစွာ ကြည့်လျှင် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ စီရင်ချက်သည် မှန်ကန်ခဲ့သည်။ အရှေ့နန်းဆောင်၏ အလှည့်ကျတိုက်ခိုက်မှုဗျူဟာသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ကိုယ်စွမ်းအားကို အောင်မြင်စွာ ဖြုန်းတီးခဲ့သည်။
“အရှင်မင်းသား… ပထမမင်းသားအရှင်က ပြိုင်ပွဲဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ ဘယ်သူမှ ပြိုင်ပွဲကို အနှောင့်အယှက်မပေးဖို့ အမိန့်ပေးထားပါတယ်…” လူအုပ်ထဲမှ မကောင်းဆိုးဝါးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မန့်တူက ကြိုတင်စောင့်နေခဲ့သည့်အတိုင်း ရှေ့သို့ လျှောက်လာသည်။ “အရှင်ဘုရင်က ဒီအမိန့်ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်…”
မန့်တူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ရွှေရောင်အစောင့်တပ်သား နှစ်ဦးသည် ဝမ်ချောင်ကို တားဆီးနိုင်စွမ်းမရှိသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း စေလွှတ်ခံရခြင်းဖြစ်သည်။
“ဟာ...”
ဝမ်ချောင်က ပြုံးလိုက်ပြီး မန့်တူကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူ၏ ညာဖက်ခြေထောက်သည် ရှေ့သို့လှမ်းနေခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ထိလိုက်သည်။
ဘုန်း...
သူ၏ ခြေထောက်ထိလိုက်သည်နှင့်အမျှ မမြင်နိုင်သော ကြယ်တာရာစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ခြေဖဝါးမှတစ်ဆင့် မြေပြင်ထဲသို့ စီးဆင်းကာ ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဟုန်းကနဲ ဝင်ရောက်သွားသည်။
“မကောင်းတော့ဘူး…”
မန့်တူက မျက်နှာတည်လိုက်ပြီး တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားသော်လည်း ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။
သူက ခြေထောက်ကို တင်းကြပ်စွာ နင်းလိုက်ပြီး ဝမ်ချောင်ကို တားဆီးရန် ကြယ်တာရာစွမ်းအင်တစ်ခုကို အလိုလို ပို့လိုက်သော်လည်း ဤလုပ်ရပ်သည် သူ့ကိုယ်သူ အရှက်ရစေရုံသာ ဖြစ်သွားသည်။ သူခြေထောက်နင်းလိုက်ပြီး တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် မြေပြင်မှ တွန်းထုတ်စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အား...”
မန့်တူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။
မန့်တူက သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် အားထုတ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မဲ့သွားသည်။
ဝမ်ချောင်က သူ့ကို ပြိုင်ဘက်အဖြစ်ပင် မထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ခဏအကြာတွင် မန့်တူသည် တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောပေါက်သွားပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စွမ်းအင်အသစ်တစ်ခု စီးဆင်းနေသည်ကို မန့်တူခံစားမိသည်။
“မကောင်းတော့ဘူး…”
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဒုဗိုလ်ချုပ်ခုနစ်ဦးနှင့် ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ကိုယ်စွမ်းအား ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဤစွမ်းအင်အသစ်၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ သုတ်သင်ပယ်ရှင်းခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ကိုယ်စွမ်းအားသည် လျင်မြန်စွာ ပြည့်လျှံလာသည်။
“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ…”
မန့်တူမဟုတ်ဘဲ အနီးဝန်းကျင်ရှိ အရှေ့နန်းဆောင်၏ အကြံပေးအရာရှိများက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို အကန့်အသတ်မရှိ တိုးမြှင့်နိုင်ပြီး မြေပြင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကိုပင် လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်သည်ကို လူတိုင်းသိသည်။ သို့သော် သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ကိုယ်စွမ်းအားသည် ထိုနည်းတူ အကန့်အသတ်မရှိ တိုးမြှင့်မှုကို မခံစားရပေ။
အကျယ်ဆုံးသော သိုင်းသမားပင်လျှင် သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ကိုယ်စွမ်းအားတွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသည်။
ထို့အပြင် သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ကိုယ်စွမ်းအား ဖြုန်းတီးမှုသည် ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကဲ့သို့ ဆေးပြားများဖြင့် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ဤသည်မှာ အရှေ့နန်းဆောင်၏ အကြံပေးအရာရှိများက ကျောက်ဖုန်းချန်တွင် ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဆေးပြားများရှိသည်ကို မြင်ပြီးနောက်ပင် သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို ပြောင်းလဲရန် မကြိုးစားခဲ့သည့် အကြောင်းအမှန်ဖြစ်သည်။
သို့သော် တစ်ဦး၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် အခြားသူ၏ စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ကိုယ်စွမ်းအားကို မည်သို့ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်မည်နည်း...
အရှေ့နန်းဆောင်၏ အကြံပေးအရာရှိများထဲမှ မည်သူမျှ ဤအရာကို နားမလည်ခဲ့ကြပေ။
“အကြီးအကဲတစ္ဆေဘုရင်… အရှင်က ဗဟုသုတအရမ်းများတဲ့သူပဲ… ဒီသိုင်းပညာက ဘာလဲဆိုတာ သိလား…” ပထမမင်းသားဘေးတွင် ရွှေရောင်အစောင့်တပ်သား၏ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
သို့သော် သာမန်ရွှေရောင်အစောင့်တပ်သားတစ်ဦးသည် ပထမမင်းသားနှင့် ဤမျှနီးကပ်စွာ ရပ်တည်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ ဦးထုပ်အောက်တွင် ဧကရာဇ်တရားရုံးမှ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည့် အဇူရာရှိနေသည်။
ပထမမင်းသားက သူ့ကို ရွှေရောင်အစောင့်တပ်သား၏ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်စေခဲ့သဖြင့် အရှေ့နန်းဆောင်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ သူ၏ အမှန်တရားကို မသိကြပေ။
အဇူရာ၏ မေးခွန်းသည် အားလုံးကို ဟိုကျွမ်းကျီထံသို့ အကြည့်ရောက်စေသည်။
ဟိုကျွမ်းကျီသည် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပြီး မေးခွန်းကို မကြားသလိုပင်ဖြစ်သည်။
အဇူရာသည် ရှက်ရွံ့သွားသော်လည်း ထပ်မံပြောဆိုရန် မရဲတင်းပေ။ တစ္ဆေဘုရင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် အကြံအစည်များသည် နက်နဲလှပြီး ဝမ်ချောင်၏ လုပ်ရပ်များသည် သူ၏ မျှော်မှန်းချက်အတွင်း အပြည့်အဝရှိနေပေလိမ့်မည်။
ဒီကောင်လေး…
သို့သော် ဝမ်ချောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသော ဟိုကျွမ်းကျီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် အလေးအနက်ထားမှုကို အဇူရာက သတိမထားမိခဲ့ပေ။
အဇူရာသည် ဟိုကျွမ်းကျီက နက်နဲမှုကို ဟန်ဆောင်နေသည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ဘဲ သူသည် အဖြေကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မသိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။
ထိုက်ကျုံး၏ အရေးပါသော အမတ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လင်ယန်ပြခန်းမှ နှစ်ဆယ့်လေးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ထိပ်တန်းစစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဟိုကျွမ်းကျီသည် စာအုပ်များစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သိုင်းပညာအားလုံးနီးပါးကို သိရှိထားပြီး ဧကရာဇ်ထိုက်ကျုံး၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် နယ်ပယ်တွင်းရှိ ဖြစ်နိုင်သမျှ သိုင်းပညာများကို လေ့လာခဲ့သည်။
ကျွန်းမျိုးရိုးအိမ်တော်အောက်တွင် သိုင်းပညာလျှို့ဝှက်စာအုပ်နှစ်သောင်းပါဝင်သည့် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သိုင်းသမားအားလုံးကို မနာလိုဖြစ်စေမည်မှာ သေချာသည်။ ဆယ်စုနှစ်များစွာ အထီးကျန်နေခဲ့သည့်အချိန်တွင် သူသည် ထိုသူများနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို အသုံးပြုပြီး စာအုပ်များပိုမိုစုဆောင်းခဲ့ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်သူများ၏ သိုင်းပညာများကိုပင် လေ့လာခဲ့သည်။
သိုင်းပညာလောကတွင် ဗဟုသုတပိုင်းဖြည့်ဆည်းမှုအရ သူနှင့်ယှဉ်နိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်...
သို့သော် ဝမ်ချောင်အသုံးပြုခဲ့သော သိုင်းပညာနှင့်ပတ်သက်၍ ဟိုကျွမ်းကျီတွင် အနည်းငယ်သာ အာရုံရှိခဲ့သည်။
ဒါက စုကျန်းချန်၏ သိုင်းပညာမဟုတ်ဘူး… သူ ဒါကို ဘယ်က သင်ယူခဲ့တာလဲ…
ဟိုကျွမ်းကျီက မျက်ခုံးတွန့်လိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် အဆင့်လွန်အဆုံးအစမဲ့မူလအမရသိုင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ သဘာဝကျသည်။ ၎င်းသည် မဟာထန်မင်းဆက်တွင် ရာစုနှစ်များစွာကတည်းက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်သည်။ မူလအမရသိုင်းသည် တိုက်ခိုက်မှုများကို စုပ်ယူနိုင်ရုံသာမက ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုသူများထံ ပြန်လည်ပို့ဆောင်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတွင် အခြားသိုင်းပညာများတွင် မရှိသော စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ကိုယ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည့် အားကောင်းသော ကုသမှုဂုဏ်သတ္တိများ ရှိသည်။
ဟိုကျွမ်းကျီက သိုင်းပညာစာအုပ်များစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့သော်လည်း မူလအမရသိုင်းသည် မဟာထန်မင်းဆက်တွင် လွန်ခဲ့သော ကာလများစွာကတည်းက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သဖြင့် ၎င်းကို ဖတ်ရှုခွင့်ရနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် မြင်တွေ့ခွင့်ရခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ဟိုကျွမ်းကျီနှင့် အရှေ့နန်းဆောင်၏ အကြံပေးအရာရှိများ ရှုပ်ထွေးနေချိန်တွင် ဝမ်ချောင်၏ အကူအညီဖြင့် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် လျင်မြန်စွာ သူ၏ အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…”
ကျောက်ဖုန်းချန်က အနီးရှိ ဝမ်ချောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် ကာလရှည်ကတည်းက အလိုလိုနားလည်မှုတစ်ခု ရရှိထားခဲ့သည်။
ဒုန်း... ကျောက်ဖုန်းချန်က မြင်း၏ ဇက်ကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ တပ်ဖွဲ့များထဲသို့ ပြန်လည်စီးနင်းသွားကာ နောက်ထပ်ပြိုင်ပွဲအတွက် စောင့်ဆိုင်းသည်။
ဝမ်ချောင်လည်း လှည့်ပြီး သူ၏ မူလနေရာသို့ ပြန်လည်သွားနေသည်။ မန့်တူကိုတော့ လုံးဝမေ့လျော့ထားခဲ့သည်။
သူသည် ဝမ်ချောင်၏ ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း သူ၏ မျက်နှာသည် အစိမ်းနှင့် အဖြူ လှည့်ပတ်ပြောင်းလဲနေသည်။
“ဟိုကျွမ်းကျီကို ပြောပေးပါ… သူ ဘယ်လိုလှည့်ကွက်တွေ သုံးသုံး အားလုံးဟာ အလကားပဲ…” ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်ပြီး ဤစကားနှင့်အတူ သူပျောက်ကွယ်သွားသည်။
******
အခန်း ၁၇၂၀: သွမ့်ကျူးယန်၏ စွမ်းအား...
“ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ…”
ဝမ်ချောင်ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပိုင်စီလင်းနှင့် လီလင်းတို့ စိတ်ပူပင်သောမျက်နှာဖြင့် ကြိုဆိုရန် ထွက်လာကြသည်။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်သည် ထူထပ်လှသဖြင့် တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။
“အကုန်လုံး ဖြေရှင်းပြီးပြီ…” ဝမ်ချောင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ပြီး ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးကို ဖျတ်ကျော်လိုက်ကာ လျင်မြန်စွာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ အာရုံပြန်လှည့်လိုက်သည်။
ဘုန်း...
ဗုံသံပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြိုင်ပွဲသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဆက်တိုက် ပြိုင်ပွဲခြောက်ကြိမ်တိုက်ခိုက်ပြီးသွားသဖြင့် ဤအဆင့်တွင် အရှေ့နန်းဆောင်သည် သူ့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်တော့ပေ။ ကျန်ရှိသော ဒုဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ဦးသည် ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ဝမ်ချောင်မျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်း အခြားဧကရာဇ်စစ်တပ်ဌာနများမှ ဗိုလ်ချုပ်များကို စိန်ခေါ်ကြသည်။
သို့သော် အရှေ့နန်းဆောင်ထောက်ခံထားသော သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် ဗိုလ်ချုပ်နှစ်ဦးကို မည်သူမျှ စိန်ခေါ်ခြင်းမရှိပေ။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမြောက်ဘက်စွန်းတွင် ပထမမင်းသားသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ထားကာ ဤအရာအားလုံးကို ကြည့်ရှုနေပြီး စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့်ပတ်သက်၍ သူလိုချင်သည့်အရာကို မရရှိခဲ့သော်လည်း ပြိုင်ပွဲတစ်ခုလုံးသည် သူမျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူရွေးချယ်ထားသော ဒုဗိုလ်ချုပ်ဆယ့်နှစ်ဦးသည် သူ၏လူများကို စိန်ခေါ်ခြင်းမရှိပေ။
“ဒုတိယအဆင့်အတွက် ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်...”
“အမိန့်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းသား...”
ရွှေရောင်အစောင့်တပ်သားတစ်ဦးက လျင်မြန်စွာ လှည့်ပြီး အမိန့်ကို သယ်ဆောင်သွားသည်။
“နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ကျွန်တော် တောင်ပံတပ်က ဗိုလ်ချုပ် သွမ့်ကျူးယန်ကို စိန်ခေါ်ချင်ပါတယ်…”
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲမှ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသော ကျယ်လောင်သည့်အသံသည် တစ်နေရာလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။ အရှေ့နန်းဆောင်မှ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကာ အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ဒါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ…”
ပထမမင်းသားက ဒေါသတကြီး မန့်တူထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါ… ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး…”
မန့်တူသည် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ပထမမင်းသားထက်ပင် ပိုမိုအံ့အားသင့်နေသည်။
“ကျွန်တော် ဒုဗိုလ်ချုပ်ဆယ့်နှစ်ဦးစလုံးထံ သွားခဲ့ပြီး အရှင်မင်းသားထံ သစ္စာခံဖို့ ကတိပြုခိုင်းခဲ့ပါတယ်…”
ဒုဗိုလ်ချုပ်ဆယ့်တစ်ဦးသည် အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်နာခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတစ်ဦးက လမ်းလွဲသွားခဲ့သည်။
“အဲဒီ ဒုဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ နာမည်က ဘယ်သူလဲ…”
ပထမမင်းသားသည် မျက်နှာထဲတွင် မှောင်မိုက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။
“သူ့နာမည်က ဝေ့ရှီယွမ်လို့ ထင်ပါတယ်…” မန့်တူက ပြောလိုက်သည်။
……
“ဝမ်ချောင်… ဒါ မင်းလုပ်ထားတာလား…”
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတောင်ဘက်စွန်းတွင် ပိုင်စီလင်က ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း အရှေ့နန်းဆောင်မှ အဖွဲ့ဝင်များ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်ပြီးနောက် သူမသည် ဝမ်ချောင်က တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ခဲ့သည်ဟု အလိုလို ခံစားမိသည်။
“ဟဲ… ပထမမင်းသားက အရမ်းသေချာနေခဲ့တာ… ထန်မင်းဆက်ထဲက လူအားလုံးက သူ့ထံ သစ္စာခံမယ်လို့ ယုံကြည်ထားတာ… ဒါပေမဲ့ ဒီအင်ပါယာထဲမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက သူ့ထက် အများကြီး မြင့်မားနေသေးတယ်ဆိုတာကို လုံးဝမေ့ထားခဲ့တယ်…” ဝမ်ချောင်က ငြင်းဆိုခြင်းမပြုဘဲ ပြောလိုက်သည်။
ပထမမင်းသားသည် ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ ဒုဗိုလ်ချုပ်ဆယ့်တစ်ဦးကို သစ္စာခံစေရန် ဝယ်ယူခဲ့ပြီး သူတို့အနက် ခုနစ်ဦးက ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ဒုဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကို သူတော်စင်ဧကရာဇ်ထံ သစ္စာခံစေပြီး ပထမမင်းသားထံ ဟန်ဆောင်ပူးပေါင်းရန် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်မှာ သဘာဝကျသည်။
“ဟွန်း… လှည့်ကွက်ကြီးပဲ…” ပိုင်စီလင်က နှုတ်ခမ်းစူပြီး ပြောလိုက်သော်လည်း သူမမျက်လုံးများထဲတွင် ဆွဲဆောင်မှုမရှိဘဲ ဂုဏ်ယူမှုသာ ရှိနေသည်။ “ပထမမင်းသားက ဒေါသထွက်နေပုံပဲ… မင်း မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်ပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် သူ့ရဲ့ ဒုဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်ကို ဝယ်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ခဲ့ဘူးထင်တယ်…”
“ဟဲ… ဒါက ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး… ငါ ဒါကို ကြာကြာကတည်းက စီစဉ်ထားခဲ့တာ…” ဝမ်ချောင်က လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို ကြည့်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
ပိုင်စီလင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ချီးကျူးစကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောရန် အလိုလို လုပ်လိုက်သော်လည်း ဝမ်ချောင်ပြောသည့်စကားကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ပထမမင်းသားသည် သူ၏ ရည်မှန်းချက်များကို မကြာသေးမီကမှ စတင်ပြသခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ဤဒုဗိုလ်ချုပ်ကို အချိန်ကြာရှည်ကတည်းက ဝယ်ယူထားခဲ့ပုံရသည်။ သူသည် ပထမမင်းသားက ဤလုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်အချိန်ကတည်းက ခန့်မှန်းခဲ့သနည်း။
ပိုင်စီလင်သည် မင်းသားသုံးပါးပုန်ကန်မှုအကြောင်းကို ဝမ်ချောင်က ကာလရှည်ကတည်းက သိရှိထားပြီး ၎င်းသည် ယခုမှ သူတို့ရှေ့တွင် ပုံသဏ္ဌာန်စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို သဘာဝကျစွာ မသိခဲ့ပေ။
ထို့အပြင် အစီအစဉ်များကို ကာလရှည်ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားမှသာ ပထမမင်းသားနှင့် အရှေ့နန်းဆောင်ထံမှ အမှန်တကယ် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဟီး...
ဤအတောအတွင်း လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲတွင် ပြင်းထန်သော မြင်းဟီးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြိုင်ပွဲစတင်သည်။
တောင်ပံတပ်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဗိုလ်ချုပ် သွမ့်ကျူးယန်သည် သံချပ်ကာအပြည့်ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ တပ်သားငါးရာနှင့်အတူ ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ စီးနင်းလာသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးမားသော စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
အားလုံးသည် တောင်ပံတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဗိုလ်ချုပ်နှစ်ဦးသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲသို့ မဝင်ရောက်သေးဘဲ သူတို့နှင့်ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များသည် အလွန်နည်းပါးသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာအမှန်ကိုပင် မည်သူမျှ မသိကြပေ။
“ပြိုင်ပွဲစတင်ပါ...”
ဗုံသံများ ဟိန်းထွက်လာပြီး ပြိုင်ပွဲစတင်သည်...
ဘုန်း...
ဗုံသံများ ရပ်တန့်သွားသည်နှင့်အမျှ အရှေ့ဘက်ခြမ်းမှ မိုးကြိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးဒုဗိုလ်ချုပ်က ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒဖြင့် သွမ့်ကျူးယန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“သတ်...”
သူ၏ လှံကို ထိုးထုတ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ သူ၏ မြင်းတပ်သားငါးရာသည် အလျင်အမြန်ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ အမြန်နှုန်းသည် ချက်ချင်း အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မတားဆီးနိုင်သော လှိုင်းတစ်ခုသည် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးစီးဆင်းလာပြီး ၎င်းတို့လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိပုံပေါ်သည်။
“အား...”
ဤစွမ်းအားသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအနောက်ဘက်စွန်းရှိ မျိုးနွယ်ကြီးများ၏ သားသမီးများနှင့် မင်းမျိုးမင်းနွယ်များကို ကြောက်ရွံ့စွာ အော်ဟစ်ကာ နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။ အားလုံးက တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ဧကရာဇ်စစ်တပ်သားများသည် သွမ့်ကျူးယန်ကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။
ရှစ်ရာပေ၊ ခြောက်ရာပေ၊ သုံးရာပေ...
အကွာအဝေးသည် ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး ဒုဗိုလ်ချုပ်၏ သိဒ္ဓိစွမ်းအင်သည် သူ၏ တပ်သားများနှင့် ပေါင်းစည်းလာကာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော စစ်ရေးသိဒ္ဓိစွမ်းအင်အဝိုင်းများသည် သူတို့၏စွမ်းအားကို ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပေးသည်။
သို့သော် သွမ့်ကျူးယန်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။
ဘုန်း...
မည်သူမျှ မတုံ့ပြန်နိုင်မီ သွမ့်ကျူးယန်သည် သူ၏ တပ်သားငါးရာကို ဦးဆောင်ကာ မိုးကြိုးလက်များကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးဒုဗိုလ်ချုပ်၏ တပ်သားများနှင့် ရှေးခေတ်ဧရာမတိုက်တန်နှစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်သွားသည်။
အချိန်သည် ရပ်တန့်သွားပုံရပြီး တစ်စက္ကန့်သည် ထာဝရအဖြစ်သို့ ဆန့်ထွက်သွားသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် သွမ့်ကျူးယန်၏ တပ်သားငါးရာသည် ထက်ရှသောဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ရန်သူတပ်ဖွဲ့ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်သံများနှင့် မြင်းများ၏ အော်မြည်သံများသည် နောက်ဆုံးတပ်ဖွဲ့သည် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသည်နှင့်အမျှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်တွင် သွေးများ ပက်ဖျန်းသွားသည်။ တိုက်ပွဲသည် အလွန်တိုတောင်းခဲ့သော်လည်း လူများစွာ စိတ်ကူးထားသည်ထက် ပိုမိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခဲ့သည်။
တပ်သားနှစ်ရာကျော်သည် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ နာကျင်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိတော့ပေ။
ဤသည်မှာ တစ်ဖက်သတ် အပြတ်အသတ် တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်သည်...
“အရမ်းသန်လိုက်တာ…”
မြင်းပေါ်တွင် ကျောက်ဖုန်းချန်က မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်လိုက်သည်။ ဤလူသည် အလွန်သန်မာသည်ကို သူသိထားခဲ့သော်လည်း ဤအဆင့်ထိ မဟုတ်ခဲ့ပေ။
ဒုဗိုလ်ချုပ်သည် အားနည်းသူမဟုတ်ဘဲ တကယ်တော့ အသန်မာဆုံးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သွမ့်ကျူးယန်ကို ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပေ။
“ဒါက ခက်ခဲလာပြီ…” လီလင်းက တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “သခင်ကျောက်မှာ တကယ့်ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ရှိလာပြီ…”
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အားနည်းသူမဟုတ်ဘဲ သူ၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သည် တာလာ့တိုက်ပွဲ၏ သွေးချောင်းစီးမြေပြင်တွင် ပြုပြင်ပြီးစီးခဲ့ပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားသည် မငြင်းဆိုနိုင်ပေ။ သို့သော် ဤတိုက်ပွဲမှ သွမ့်ကျူးယန်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် ယှဉ်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိပြီး သူ၏ တောင်ပံတပ်သည် ရွှမ်းဝူစစ်တပ်နှင့် တန်းတူဖြစ်သည်ကို သူမြင်နိုင်သည်။
ထို့အပြင် ဤသည်မှာ ပထမအဆင့်သာဖြစ်ပြီး သူ၏ ရန်သူက သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို မသုံးရသေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်...
“ပထမမင်းသားက ဒီပြိုင်ပွဲအတွက် အချိန်ကြာရှည်ကတည်းက စီစဉ်ထားခဲ့ပြီး အောင်မြင်ဖို့ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားတယ်… ထို့အပြင် သူ့မှာ စစ်ဖြိုဖျက်နတ်ဘုရားက ကူညီပေးနေတယ်… ဒါတွေအားလုံးက မထင်မှတ်ထားစရာ မရှိဘူး…”
ဝမ်ချောင်သည် လီလင်းထက် များစွာတည်ငြိမ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်မျှ မပြသပေ။
သာမန်အခြေအနေများတွင် ဧကရာဇ်စစ်တပ်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်နှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိသော်လည်း ဟိုကျွမ်းကျီပါဝင်လာသောအခါ အရာများသည် ကွဲပြားသွားသည်။ ထိုက်ကျုံး၏ အဓိကအရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဟိုကျွမ်းကျီသည် စစ်သားများကို လေ့ကျင့်သင်ကြားရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဘုန်း...
ဗုံသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိန်းမစိုးတစ်ဦးသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
“နောက်ဆုံးပြိုင်ပွဲ... သွမ့်ကျူးယန်အနိုင်ရရှိသွားပါပြီ...
“နောက်ထပ်အဆင့်သည် ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်း စတင်ပါမယ်…”
ဤဆယ့်ငါးမိနစ်သည် မကြာမီ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ခရာသံတစ်ခုက ဒုတိယအဆင့်၊ တက်လှမ်းမှုအဆင့်ကို စတင်ကြေညာသည်။
ဒုတိယအဆင့်သည် ပထမအဆင့်ထက် ပိုမိုတင်းမာမှုဖြစ်ပေါ်သည်။
“သခင်… မကြာခင် ကျွန်တော်တို့အလှည့် ရောက်တော့မယ်…” ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ဒုဗိုလ်တစ်ဦးက အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ့ဘေးသို့ လှမ်းလာသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ပထမအဆင့်၏ ရလဒ်သည် လူတိုင်းမျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒုဗိုလ်ချုပ်ဆယ့်နှစ်ဦးထဲမှ မည်သူမျှ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ဤအဆင့်တွင် ဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ဦးအနက် သုံးဦးကို ဖယ်ရှားရမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်သုံးဦးသည် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ ဌာနခြောက်ခုသည် အမြဲတမ်း စွမ်းအားအဆင့်တူညီပြီး ဤအဆင့်တွင် ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ အားနည်းသူမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးစီသည် ပြိုင်ပွဲတွင် ၎င်းတို့နှင့်အတူ ပါဝင်မည့် တပ်သားငါးရာကို ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ထားသဖြင့် ဤတပ်သားငါးရာသည် အကောင်းဆုံးထဲမှ အကောင်းဆုံးများဖြစ်သည်မှာ အာမခံချက်ရှိသည်။
အခြားအချိန်များတွင် ဤအရာသည် အရေးမကြီးသော်လည်း ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ အဖွဲ့ဝင်တိုင်းသည် ဤပြိုင်ပွဲသည် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦး၏ ရာထူးများအတွက်သာမကဘဲ ပိုမိုကြီးမားသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ကို သိရှိထားသည်။
“ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေကို ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်… ငါတို့ လေ့ကျင့်ထားသလို လုပ်ကြပြီး ကျန်တာကို ငါနဲ့ ထားလိုက်…” ကျောက်ဖုန်းချန်က တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ပုံပန်းအရ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အခြားဌာနခြောက်ခုကို ကြည့်ရင်း သူ၏ လက်သီးများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆုပ်ထားသည်။
ရှုံးနိမ့်မှုသည် ရွေးချယ်စရာမဟုတ်ပေ...