အခန်း (၁၇၂၁-၁၇၂၅)
Vol. 105 Ch. 1721-1725
အခန်း ၁၇၂၁ - ကျောက်ဖုန်းချန် ထိုးဖောက်အောင်မြင်ခြင်း
ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...
စစ်ဗုံသံများ မြည်ဟီးလျက် သံချပ်ဝတ်စည်းထားသော စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ခြောက်ဖွဲ့သည် ရှေ့သို့ချီတက်လာသည်။ စစ်ကစားကွင်းထက်တွင် လေထုသည် တင်းမာပြီး သိမ်မွေ့တည်ငြိမ်သော အငွေ့အသက်သို့ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။
ခြောက်ဖွဲ့စလုံးသည် အရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တွင် တပ်ဖွဲ့များကို စီစဉ်ပြီး စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
တောင်ဘက်စွန်းတွင် ဝမ်ချောင်သည် ခြောက်ဖွဲ့စလုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ အကဲချယ်လှည့်ကြည့်နေသည်။ ဒုတိယအဆင့်သည် စစ်မှန်သောတိုက်ပွဲစတင်ရာ အဆင့်ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ချောင်မှာ သိပ်မစိုးရိမ်ပုံရသည်။
ဟင်းးးး...
ရုတ်တရက် သူ၏နောက်မှ သက်ပြင်းချသံနှစ်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ချောင်အံ့သြသွားသော်လည်း မကြာမီ အကြောင်းရင်းကို နားလည်လိုက်သည်။
“စိတ်အေးအေးထားပါ... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး...” ဝမ်ချောင်က နှစ်သိမ့်စကားဆိုသည်။
“ကျွန်မက ပထမမင်းသားက ပထမအဆင့်ကလို ထပ်ပြီးသက်စွမ်းအားချေမွတဲ့ နည်းဗျူဟာကို သုံးလာမှာကို စိုးရိမ်နေတာပါ...” ပိုင်စီလင်းက စကားကို ဆက်မပြောတော့ပေ။
ပိုင်မျိုးရိုးမှ နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေသော ဖြစ်ထွန်းနေသည့် မိသားစုဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ပိုင်စီလင်းသည် နန်းတွင်းအကြောင်း လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို သိရှိထားသည်။ ပထမမင်းသားသည် ယခုအခါ အာဏာကြီးစိုးနေပြီး ဧကရာဇ်စစ်တပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် ပထမအဆင့်ကဲ့သို့ သက်စွမ်းအား ချေမွတဲ့ နည်းဗျူဟာကို ထပ်မံအသုံးပြုရန် ဆန္ဒရှိနေပုံရသည်။
“စိတ်အေးအေးထားပါ... ဒုတိယအဆင့်မှာ အရှေ့နန်းဆောင်က တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ပထမအဆင့်ကထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲပါလိမ့်မယ်...” ဝမ်ချောင်က ပြောသည်။ သူ၏စကားသံထဲမှ ယုံကြည်မှုအပြည့်အဝသည် ပိုင်စီလင်းကို စိတ်တည်ငြိမ်စေသည်။
“ဗိုလ်မှူးအဆင့်မြှင့်တင်ရေးပြိုင်ပွဲမှာ တပ်ဖွဲ့ခြောက်ဖွဲ့သာ ပါဝင်ပြီး ယခင်ဧကရာဇ်လက်ထက်က ချမှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက အလွန်မျှတပါတယ်။ ဒီမှာဆိုရင် ပထမမင်းသားတောင်မှ လှည့်ကွက်တွေ သုံးလို့မရပါဘူး။ ဒီအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကိုပဲ အားကိုးရမှာပါ...”
“ဒါပေမဲ့...” ပိုင်စီလင်းက စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဝမ်ချောင်နှင့် တစ်ဖက်တည်းတွင်ရပ်တည်နေသူဖြစ်သဖြင့် သူ့အတွက် စိုးရိမ်မှုများ မဖြစ်မနေပေါ်ပေါက်လာသည်။
“ပြိုင်ပွဲစည်းမျဉ်းအရ သုံးကြိမ်ရှုံးရင် ထွက်ခွာရပြီး သုံးကြိမ်အနိုင်ရရင် ဆက်လက်တက်လှမ်းနိုင်ပါတယ်။ ကျောက်ဖုန်းချန်က သုံးကြိမ်အနိုင်ရရင်တော့ ပထမမင်းသားက ဘယ်လိုလှည့်ကွက်သုံးသုံး ဂရုစိုက်စရာမလိုတော့ပါဘူး...”
ဝမ်ချောင်သည် ရှေ့သို့စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် နက်ရှိုင်းသောအလင်းတန်းတစ်ခုထင်ဟပ်နေသည်။
ယခုအခါ ဝမ်ချောင်သည် အလွန်အစွမ်းထက်လှသည်။ စွမ်းအင်လောကနှင့် မူလလောကမှတစ်ဆင့် သူမြင်နိုင်သည်မှာ ပထမမင်းသားက ဧကရာဇ်စစ်တပ်ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသော ဗိုလ်မှူးနှစ်ဦးသာလျှင် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို အမှန်တကယ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည်ကို သိရှိထားသည်။
ဝမ်ချောင်သည် စစ်ကစားကွင်းမှ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သူသည် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးအကြောင်းကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားနေသည်။
ဝမ်ချောင်သည် လီကျင်းကျုံးကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဦးလေးကျင်း... ကျွန်တော်လုပ်ပေးစေချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုရှိပါတယ်...”
စစ်ကစားကွင်းထဲတွင် ပရိသတ်များစွာ ရှိနေသဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် လီကျင်းကျုံး၏နားထဲသို့ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောလိုက်သည်။ ခဏအကြာ လီကျင်းကျုံးက ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်သွားသည်။
ပထမမင်းသားသည် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးနှင့်ပတ်သက်သော သတင်းများကို တမင်တကာ ပိတ်ဆို့ထားသည်ဖြစ်ရာ ကျန်းချွယ်တစ်ဦးတည်းဖြင့် သတင်းရှာဖွေရန်ခက်ခဲလှသည်။ နန်းတွင်းရှိ အခြားသူများ၏အကူအညီကို အားကိုးရမည်ဖြစ်သည်။
ဝူး...
ခဏအကြာ စစ်ကစားကွင်းထဲသို့ စာပို့ငှက်တစ်ကောင် ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး လီကျင်းကျုံးသည် စာတစ်စောင်ဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
“ယူးကျန်နန်းဆောင်က သတင်းပါ။ ရဖို့အတွက် အချိန်နည်းနည်းယူလိုက်ရတယ်...” လီကျင်းကျုံးက ပြောသည်။
ဝမ်ချောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး စာကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ မထင်မှတ်ထားစွာပင် စာထဲတွင် စကားလုံးခြောက်လုံးသာပါရှိပြီး ထိုစကားလုံးများသည် ဝမ်ချောင်၏မျက်ဝန်းများကို ကျုံ့သွားစေကာ မျက်နှာကို ဖြူဖျော့သွားစေသည်။
ဘမ်း...
ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ထဲမှ မိုးကြိုးပစ်သံလို အားပေးသံများထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်၏အာရုံကို ဆွဲယူလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စစ်ကစားကွင်းအလယ်တွင် ကျောက်ဖုန်းချန်ရပ်နေပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဧကရာဇ်စစ်တပ်မြင်းတပ်သားများ မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျလျက်ရှိသည်။ သူ့ရှေ့တွင် မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော ဧကရာဇ်စစ်တပ်ဗိုလ်မှူးတစ်ဦးက မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။
ပြိုင်ပွဲစည်းမျဉ်းအရ မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသူသည် ရှုံးနိမ့်သူဖြစ်သည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဤမျှလွယ်ကူစွာ အနိုင်ရရှိခဲ့သဖြင့် စစ်ကစားကွင်းပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မျိုးရိုးမိသားစုမှ လူငယ်များသည် သူ့ကို ရိုသေလေးစားသောအကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုမီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်။ တာလာ့စစ်ပွဲတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ဒဏ္ဍာရီလာစွမ်းရည်များနှင့် သူ၏ထိတ်လန့်ဖွယ်အင်အားသည် ဤမျိုးရိုးလူငယ်များအတွက် ရုပ်တုတစ်ခုဖြစ်လာသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“ဒါ ဘယ်ပွဲမြောက်လဲ...” ဝမ်ချောင်က မေးလိုက်သည်။
“ဒုတိယပွဲပါ...”
ပိုင်စီလင်းက ဝမ်ချောင်ကို မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဤလူငယ်လေး ဘာတွေတွေးနေသလဲဆိုတာ တကယ်မသိခဲ့ပေ။ ပရိသတ်တစ်ယောက်အနေနှင့် ရှိနေရင်း သူ၏အာရုံသည် တစ်ခုခုပေါ်တွင်သာ အာရုံစူးစိုက်နေပုံရသည်။
ဝမ်ချောင်က ဘာမှရှင်းမပြခဲ့ဘဲ ထိုအချိန်တွင် နောက်တစ်ပွဲ စတင်လိုက်သည်။
“နောက်တစ်ပွဲ... သွမ့်ကျူးယန်... ကျန်းဝူယူး...”
ခဏအကြာ ဘုန်းကြီးသံတစ်ခုနှင့်အတူ သွမ့်ကျူးယန်၏ မြင်းတပ်ငါးရာသည် ကျန်းဝူယူးကို လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူလိုက်သည်။ ဗိုလ်မှူးတစ်ဦးစီသည် အင်အားထက်မြက်သော်လည်း သွမ့်ကျူးယန်သည် အင်အားအထူးကြီးမားသူတစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
အရာအားလုံးသည် ဝမ်ချောင်၏မျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဗိုလ်မှူးခြောက်ဦးထဲတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်၊ တောင်ပံစောင့်တပ်နှင့် တော်ဝင်သစ်တောအစောင့်တပ်တို့၏ တပ်မှူးများသည် ကျန်သူများထက် အများကြီး သာလွန်သည်။
“ဗိုလ်မှူးတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီ...” လီကျင်းကျုံးက ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်များသည် စစ်ကစားကွင်းထောင့်တစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထိုနေရာတွင် မိုးကြိုးနဂါးတပ်၏ ဗိုလ်မှူးဟွမ်ရှောင်ထျန်းသည် မျက်နှာမဲ့စွာဖြင့် သူ၏တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး ထွက်ခွာနေသည်။
ပြိုင်ပွဲစည်းမျဉ်းအရ သုံးကြိမ်ရှုံးနိမ့်သူသည် ဆက်လက်ပါဝင်ခွင့် ဆုံးရှုံးရသည်။ သို့သော် ဟွမ်ရှောင်ထျန်းသည် ဤမျှလျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
“တစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားပြီဆိုတော့... တစ်ယောက်က နှစ်ပွဲဆက်တိုက် အနိုင်ရထားတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ...” ဝမ်ချောင်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ ဤစွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦးမှာ ကျောက်ဖုန်းချန်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ သွမ့်ကျူးယန်ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ပြိုင်ပွဲသည် ဆက်လက်ပြုလုပ်သည်။ စည်းမျဉ်းအရ ဗိုလ်မှူးတစ်ဦးစီသည် ကျန်ဗိုလ်မှူးများအားလုံးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး မကြာမီ နောက်ထပ်ဗိုလ်မှူးတစ်ဦး စိတ်ပျက်လျက် ထွက်ခွာသွားသည်။
ယခုအခါ ဗိုလ်မှူးလေးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်၊ ပထမမင်းသား၏ ထည့်သွင်းထားသူနှစ်ဦးနှင့် နောက်ဆုံးဗိုလ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ခဏအကြာ မိန်းမစိုးတစ်ဦးက ကျောက်ဖုန်းချန်၏ တတိယပွဲစတင်ရန် အချိန်ကျရောက်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။
လေပြင်းများ ဟူးဟူးတိုက်ခတ်လျက် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သူ၏ရွှမ်းဝူစစ်တပ်ငါးရာကို ဦးဆောင်ပြီး ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ လေထုသည် တင်းမာလာသည်။ ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် သူ၏အာရုံစူးစိုက်မှုအားလုံးကို စစ်ကစားကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
“သခင်ကျောက်က သွမ့်ကျူးယန် ဒါမှမဟုတ် အရှေ့နန်းဆောင်ရဲ့ နောက်ထပ်တစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်းများတယ်... ဘယ်သူက ပိုသာတယ်ဆိုတာ ပြောဖို့ခက်တယ်...” လီကျင်းကျုံးက ပြောလိုက်သည်။
ယခင်အဆင့်တွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ထိုဗိုလ်မှူးနှစ်ဦးနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခွင့် မရခဲ့ပေ။ ယခုမှ စစ်မှန်သောစမ်းသပ်မှုအချိန် ရောက်ရှိလာသည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သွေးနှင့်မီးတောက်ထဲတွင် ပြုပြင်ဖြည့်စွမ်းခံထားရသူဖြစ်ပြီး ဝမ်ချောင်၏လမ်းညွှန်မှုကိုပင် ရရှိထားသည်။ သို့သော် သွမ့်ကျူးယန်သည် အရှေ့နန်းဆောင်၏ အင်အားကြီးမားသောအကွက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အားနည်းသူဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် သူတို့ဘက်တွင် စစ်တပ်ဖျက်ဆီးနတ်ဘုရား၏ ထောက်ခံမှုလည်း ရှိသည်။
ဤသည်မှာ ကျားဖြူများထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲမပြီးမချင်း မည်သူက ပိုသာလွန်သည်ကို မည်သူမျှ မပြောနိုင်ပေ။
ကျောက်ဖုန်းချန်အနိုင်ရလျှင် အရာအားလုံးအဆင်ပြေမည်ဖြစ်သော်လည်း ရှုံးနိမ့်လျှင်... မဟုတ်ပေ၊ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ရှုံးနိမ့်လို့မဖြစ်ပေ။
လူတိုင်းသည် သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို ကြားလိုက်ရရန် အသက်ရှူမှုကို ထိန်းထားလျက် စောင့်မျှော်နေကြသည်။
“...လီကျုံးရန်” မိန်းမစိုးက နောက်ဆုံးတွင် ကြေညာလိုက်သည်။ “သင်တို့နှစ်ဦး... တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြပါ...”
“လီကျုံးရန်... သွမ့်ကျူးယန်မဟုတ်ဘူး... အရှေ့နန်းဆောင်ရဲ့ နောက်ထပ်တစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ဘူး...”
ဤရလဒ်သည် ဝမ်ချောင်ကိုပင် အံ့သြသွားစေသည်။
“အံ့သြစရာပဲ... သခင်ကျောက်အနိုင်ရတော့မယ်...”
ပိုင်စီလင်းက ဝမ်ချောင်၏ပုခုံးကို ဝမ်းမြောက်စွာ ပုတ်လိုက်ပြီး သူမမျက်ဝန်းများသည် လမင်းသေးသေးလေးများအဖြစ် ကျုံ့သွားသည်။ အကယ်၍ ထိုနှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပါက ရလဒ်သည် အမှန်တကယ် ခန့်မှန်းရခက်ခဲမည်ဖြစ်သော်လည်း လီကျုံးရန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဆိုပါက သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ။
ကျောက်ဖုန်းချန်၏စွမ်းရည်ဖြင့် ဤသည်မှာ ကျောက်ဖုန်းချန် တက်လှမ်းမည်ဟု ကြေညာခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်တစ်ဦးတည်းသာ ဤအချက်ကို နားလည်ထားသူမဟုတ်ပေ။ လူအုပ်ထဲတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ပရိသတ်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်အားပေးနေကြသည်။
“သုံးဦးလယ်...”
“သုံးဦးလယ်...”
လူအုပ်ထဲမှ မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ စိတ်လှုပ်ရှားသောအော်ဟစ်သံသည် ကျန်သူများထက် ထင်ရှားသည်။ ထိုသူမှာ အဝါရောင်ဝတ်စုံဖြင့် အသက်နှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် လှပသော မိန်းမပျိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏မျက်နှာလေးသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကျောက်ဖုန်းချန်အတွက် အားပေးနေရင်း နီမြန်းနေသည်။ သူမသည် လူငယ်ယောက်ျားများထက်ပင် ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။
ဝမ်ချောင်သည် မျက်ခုံးပင့်ကာ အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။ “အဲဒီသူက ဘယ်သူလဲ...”
“သူ့ကို မင်းမသိဘူးလား...”
ပိုင်စီလင်းက ဝမ်ချောင်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒီသူက ကျောက်ဖုန်းချန်ရဲ့ တူမဖြစ်တဲ့ ကျောက်မီချိုးပါ။ ကျောက်မီချိုးရဲ့ ဖခင်က သူမငယ်ငယ်လေးတုန်းက စစ်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်က သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုတွေ အထွတ်အထိပ်ရောက်နေတဲ့အချိန်ပဲ။ ကျောက်ဖုန်းချန်က ဒီမိဘမဲ့ကလေးကို သနားပြီး အလိုလိုက်ခဲ့တယ်။ သူအိမ်ပြန်လာတိုင်း အချိန်တစ်ဝက်ကျော်ကို ကျောက်မီချိုးနဲ့ အတူတူဖြတ်သန်းခဲ့တယ်...”
ဝမ်ချောင်နှင့် လီကျင်းကျုံးတို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့သြသွားကြသည်။ သူတို့သည် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို အချိန်အတော်ကြာ သိထားခဲ့သော်လည်း သူ၏တူမအကြောင်းကို သူက ရှားရှားပါးပါး ပြောဖူးသည်။
“ဒီကျောက်ဖုန်းချန်ကလည်း... တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ထားတတ်တဲ့သူပဲ...”
လီကျင်းကျုံးက ခေါင်းခါပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်ကမူ ဤမေးခွန်းကို စဉ်းစားပြီးနောက် မကြာမီ နားလည်လိုက်သည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် မလိုအပ်ပါက ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို ဖွင့်ဟပြောပြတတ်သူ မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဤမိဘမဲ့ကလေးကို ဘေးကင်းစေရန်အတွက်လည်း လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။
စစ်ကစားကွင်းထဲတွင် တပ်ဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ တိုက်ပွဲဝင်လိုက်ကြပြီး ဘုန်းကြီးသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် လီကျုံးရန်ကို အနိုင်ယူကာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
ဘမ်း...
စစ်ကစားကွင်းထဲတွင် ယခင်ကမရှိခဲ့ဖူးသော အားပေးသံများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် စစ်ကစားကွင်း၏ အာရုံစူးစိုက်မှုဗဟိုချက်ဖြစ်လာသည်မှာ ငြင်းမရနိုင်ပေ။
မိန်းမစိုးတစ်ဦးသည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့ထွက်လာပြီး ရလဒ်ကို ကြေညာလိုက်သည်။ “ဗိုလ်မှူးကျောက်သည် မဟာထန်၏ စစ်သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပါသည်... တက်လှမ်းမှုအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်... ဤအဆင့်ပြီးသွားလျှင် နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါသည်...”
“ကောင်းပါပြီ...”
ကျောက်ဖုန်းချန်က ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် နောက်ဆုံးတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဝမ်ချောင်သည် ဤအရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေရင်း သူ၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။
“ချောင်အာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ...”
လီကျင်းကျုံးက ဝမ်ချောင်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဝမ်ချောင်၏ဘေးတွင် အချိန်အကြာကြီး ရှိနေခဲ့ပြီး သူ၏စိတ်ခံစားမှု အနည်းငယ်ပြောင်းလဲမှုကိုပင် သတိပြုမိသည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် လွယ်ကူစွာ အနိုင်ရခဲ့ပြီး ဤသည်မှာ ဂုဏ်ပြုစရာဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်မှာ လုံးဝဝမ်းမြောက်ပုံမပေါ်ပေ။
******
အခန်း ၁၇၂၂ - မဟာဗိုလ်ချုပ်စိန်ခေါ်ပြိုင်ပွဲ
ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ တွေးတောမှုနှင့်အတူ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ မမှန်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်...”
လီကျင်းကျုံးနှင့် ပိုင်စီလင်းတို့သည် အံ့သြသွားကာ ဝမ်ချောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ... ဘယ်နေရာမှာ ပြဿနာရှိနိုင်လဲ...” လီကျင်းကျုံးက စိုးရိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
“ပြောဖို့ခက်တယ်... အရာအားလုံးက အရမ်းချောမွေ့လွန်းနေတယ်လို့ပဲ ထင်တယ်...” ဝမ်ချောင်က ပြောသည်။
ဒုတိယအဆင့်သည် ဗိုလ်မှူးခြောက်ဦးထဲမှ အင်အားအထူးကြီးမားသူ သုံးဦးကို ရွေးချယ်ပြီး နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ပထမမင်းသား၏ လူနှစ်ဦးစလုံးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူ့အတွက် အရာအားလုံးသည် အံ့သြဖွယ်ချောမွေ့စွာ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ထိုနှစ်ဦးနှင့် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မဆုံတွေ့ခဲ့ပေ။
ဆိုလိုသည်မှာ ဤအခြေအနေသည် အရှေ့နန်းဆောင်အတွက် တစ်ဖက်သတ် အဆင်မပြေမှုဖြစ်ပြီး ပထမအဆင့်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် ယုတ္တိအရ ကြည့်လျှင် အရာအားလုံးသည် ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
*မင်းဘာတွေ တွေးနေတာလဲ...*
ဝမ်ချောင်သည် မြောက်ဘက်ရှိ ပထမမင်းသားနှင့် တစ္ဆေဘုရင်ဟိုကျွမ်းကျီတို့ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူနှစ်ဦးသည် စစ်ကစားကွင်းကို ကြည့်နေပြီး ဝမ်ချောင်ကို သတိပင်မထားမိပုံရသည်။
ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးထက်တွင် စိုးရိမ်မှုအမှိုက်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
စစ်ကစားကွင်းထဲတွင် အားပေးသံများ ဆက်လက်မြည်ဟီးနေသည်။ ဤပြိုင်ပွဲများ၏ အဆင့်အတန်းသည် မျိုးရိုးမိသားစုမှ လူငယ်များ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
ဒုတိယအဆင့်၏ ကျန်ရှိသည့်အပိုင်းများသည် ဝမ်ချောင်၏ မျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး သွမ့်ကျူးယန်နှင့် ပထမမင်းသား၏ နောက်ထပ်လူတစ်ဦးတို့သည် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဧကရာဇ်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲသည် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဤအဆင့်သည် အရေးအပါဆုံးဖြစ်သည်။
“မဟာဗိုလ်ချုပ်များ...”
“မဟာဗိုလ်ချုပ်များ...”
မိုးကြိုးပစ်သံလို အားပေးသံများသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
“မဟာဗိုလ်ချုပ်များ ရောက်လာပြီ...”
ချွန်ထက်သော အော်သံတစ်ခုနှင့်အတူ အရှေ့ဘက်စွန်းမှ ကြီးမားသော စွမ်းအင်သုံးခုသည် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝမ်ချောင်သည် ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူအုပ်ကွဲထွက်သွားပြီး ဧကရာဇ်စစ်တပ်သားများစွာ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ပြိုင်ပွဲသည် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသဖြင့် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးသည် နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူသည် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦး၏ ဂုဏ်သတင်းကို အချိန်ကြာရှည်ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း လီရွမ်းရီတစ်ဦးတည်းကိုသာ တွေ့ဖူးခဲ့သည်။
ညာဘက်တွင် ရွှေရောင်အလံတစ်ခုကို လေထဲသို့ မြှောက်ထားပြီး ထိုအလံပေါ်တွင် ‘လီ’ ဟူသော စာလုံးကြီးသည် အလွန်ထင်ရှားသည်။ ဤသည်မှာ လီရွမ်းရီ၏ အလံဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဧကရာဇ်စစ်တပ်တွင် တပ်ဖွဲ့ခြောက်ဖွဲ့စီအတွက် အလံများရှိသော်လည်း မဟာဗိုလ်ချုပ်များသာလျှင် ၎င်းတို့၏ မျိုးရိုးအမည်ပါဝင်သော အလံကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိသည်။
ထိုအလံအောက်တွင် ဝမ်ချောင်သည် လီရွမ်းရီကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်နှင့် လီရွမ်းရီ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုမဟုတ်သော်လည်း သူသည် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လီရွမ်းရီနှင့် ဆက်ဆံမှုနည်းပါးသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ဆက်ဆံရေးသည် ရင်းနှီးဖော်ရွေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး ယခုအချိန်ထိလည်း လီရွမ်းရီ၏ အနှစ်သက်ဆုံးလက်နက်မှာ ဝမ်ချောင်၏ အစောဆုံးလက်ရာတစ်ခုဖြစ်သည့် သေမင်း၏ချောက်ကမ်းပါး ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် သူ၏မျက်နှာအရောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာမဲ့သွားသည်။
“သူ ဒဏ်ရာရထားတယ်...”
လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က သူတို့ပထမဆုံးတွေ့ဆုံချိန်နှင့်မတူဘဲ မဟာဗိုလ်ချုပ်လီရွမ်းရီ၏ မျက်နှာသည် ဖျော့တော့နေပြီး မဟာဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် အကောင်းဆုံးကြိုးစားနေသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အားနည်းမှုကို ခံစားမိသည်။
လီရွမ်းရီ၏အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက် မျက်နှာဖျော့တော့မှုသည် အလွန်ရှားပါးသည်။
ဤသည်မှာ သူ၏ဒဏ်ရာများသည် မည်မျှဆိုးရွားသည်ကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြသည်။
“ဒါ ဆိုးရွားတယ်... လီရွမ်းရီ၏ ဒဏ်ရာတွေက ကျွန်တော်တို့ထင်ထားတာထက် ပိုဆိုးတယ်...” လီကျင်းကျုံးက ပြောသည်။
လီရွမ်းရီသည် သစ္စာရှိပြီး ဖြောင့်မတ်မှုကြောင့် အမြဲလူသိများခဲ့ပြီး နန်းတွင်းရှိ အရေးပါသော အရာရှိများနှင့် ဘယ်သောအခါမှ ဆက်ဆံမှုမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ဝမ်ချောင်ထံမှ သေမင်း၏ချောက်ကမ်းပါးကို ဝယ်ယူစဉ်ပင် တမင်တကာ အကွာအဝေးထားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အရာရှိတစ်ဦးသည် ပထမမင်းသားအတွက် အကြီးမားဆုံး အတားအဆီးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သူ၏အားနည်းနေသောပုံစံကို ကြည့်လျှင် ယနေ့အနိုင်ရရန် ခက်ခဲမည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“အစ်ကိုကြီး...”
ဝမ်ချောင်သည် ပိုင်စီလင်း၏ စိုးရိမ်သောအော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ဝမ်ချောင်သည် သူမအကြည့်လိုက်ကြည့်ရာ လီရွမ်းရီ၏ဘေးတွင် အသက်နှစ်ဆယ့်ရှစ် သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ့်ကိုးနှစ်အရွယ် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သူကြီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်တပ်မှူးသည် အေးစက်သောမျက်နှာနှင့် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူအားလုံးကို ခေါင်းမာစွာ ဖယ်ကြဉ်ထားပုံရသည်။
ဤအရေးကြီးသောအခါသမယတွင် လီရွမ်းရီ၏ဘေးတွင် ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ပါက ဤသူသည် ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သူ အင်မတန်နည်းပါးမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏စွမ်းအင်အရောင်သည် အနည်းငယ် မမှန်ကန်နေပြီး ၎င်းသည် သူလည်း ဒဏ်ရာရထားသည့် သက်သေဖြစ်သည်။ သို့သော် လီရွမ်းရီကဲ့သို့ ပြင်းထန်မှုမရှိပေ။
ယမန်ညက တိုက်ခိုက်ခံရသူများသည် လီရွမ်းရီနှင့် ပိုင်ဟန်ကျိုးတို့ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
အကယ်၍ လီရွမ်းရီနှင့် ပိုင်ဟန်ကျိုးတို့ ဒဏ်ရာရထားပါက ဒဏ်ရာမရထားသူတစ်ဦးတည်းမှာ... ဟွမ်ထျန်းကျောက်ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
လီရွမ်းရီနှင့် ပိုင်ဟန်ကျိုးတို့၏ဘေးတွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့် ခေါင်းမော့ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးရှိပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအင်လှိုင်းများ လှိမ့်ထွက်လာကာ လီရွမ်းရီနှင့် ပိုင်ဟန်ကျိုး၏ အားနည်းနေသောပုံစံနှင့် သိသာစွာ ခြားနားနေသည်။
ဝမ်ချောင်သည် ဟွမ်ထျန်းကျောက်ကို ယခင်က တွေ့ဖူးခြင်းမရှိသော်လည်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ပထမမင်းသားက သူ့ကို ဆွဲဆောင်ရန် အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို နားလည်လိုက်သည်။ သူ၏ ပါးလှည့်နှုတ်ခမ်းနှင့် ချွန်ထက်သော မျက်လုံးများသည် သေသပ်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အထင်ကို ပေးသည်။
“မဟာဗိုလ်ချုပ်များကို ဂုဏ်ပြုပါသည်...”
ကျောက်ဖုန်းချန်၊ သွမ့်ကျူးယန်နှင့် ဧကရာဇ်စစ်တပ်အရာရှိများအားလုံးသည် ခေါင်းငုံ့ကာ လေးစားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ဧကရာဇ်စစ်တပ်တွင် မဟာဗိုလ်ချုပ်များသည် အမြင့်ဆုံးသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး စစ်သည်များအတွက် တောက်ပသော နေမင်းများနှင့် တူသည်။
သစ္စာမထားသူ ဟွမ်ထျန်းကျောက်ပင်လျှင် သူ၏အံ့သြဖွယ်ဒဏ္ဍာရီများကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
ဤဧကရာဇ်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲသည် မဟာဗိုလ်ချုပ်အသစ်များကို ရွေးချယ်ရန်ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးရလဒ်မထွက်ပေါ်မချင်း ဤသုံးဦးသည် ၎င်းတို့၏လူများအတွက် မဟာဗိုလ်ချုပ်များအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။
လူအများကြည့်ရှုနေစဉ် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးသည် ၎င်းတို့၏မြင်းများကို ဖြည်းညင်းစွာ စီးနင်းလာကြသည်။
“ပထမမင်းသားကို ဂုဏ်ပြုပါသည်...”
ပထမမင်းသားမှ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာတွင် ၎င်းတို့သုံးဦးသည် မြင်းပေါ်မှဆင်းကာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။
“ထလိုက်ကြပါ...”
ပထမမင်းသားသည် ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့လှမ်းလာပြီး စကားစပြောသည်�।
“တော်ဝင်ဖခင်က ငါ့ကို နိုင်ငံအုပ်ချုပ်ရေးတာဝန်ပေးထားတယ်... ဒီမင်းသားအနေနဲ့ သေသေချာချာ အုပ်ချုပ်ရမှာပေါ့... အခုအချိန်က အဟောင်းတွေကို ဖယ်ရှားပြီး အသစ်တွေကို ကြိုဆိုရမယ့်အချိန်ပဲ... အရင်တုန်းက နေဝင်စံအိမ်ဖြစ်ရပ်မှာ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ရာက နန်းတွင်းရဲ့အမိန့်မပါဘဲ စုဝေးတွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး သစ္စာမထားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်... ဒါက ပုပ်သိုးယိုယွင်းနေတဲ့ လက္ခဏာတစ်ခုပဲ...”
စစ်ကစားကွင်းထဲရှိ လူအားလုံးသည် ကြည့်ရှုနားထောင်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ ပထမမင်းသားက နေဝင်စံအိမ်ဖြစ်ရပ်အကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ် လူသိရှင်ကြား ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။
“ဟမ့်...”
ဝမ်ချောင်သည် သရော်စွာ နှာမှုတ်လိုက်မိသည်။
ဝမ်ချောင်နှင့် ပထမမင်းသားတို့သည် နေဝင်စံအိမ်ဖြစ်ရပ်၏ အမှန်တရားကို သိရှိကြပြီး ထို့အပြင် ဤစကားများသည် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပေ။
ပထမမင်းသားက ဆက်ပြောသည်။ “ဒီလိုမျိုး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်သုံးလာတဲ့ မတော်မတရားတွေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ လိုအပ်တယ်... နယ်စပ်စစ်တပ်တွေအတွက်လည်း ဒီလိုပဲ... သားရဲမင်း၊ နန်းမြို့တော်နဲ့ မြို့တော်ကို ကာကွယ်ရတဲ့ ဧကရာဇ်စစ်တပ်အတွက်ကတော့ ဒါက ပိုပြီး အမှန်တရားပဲ...”
“ပြီးခဲ့တဲ့ စစ်ဆေးမှုရဲ့ ရလဒ်တွေကို အားလုံးသိထားပြီးပြီ... အခုအကြိမ်မှာ ဒီမင်းသားက မင်းတို့ကို ဧကရာဇ်စစ်တပ်နဲ့ မြို့တော်ပြည်သူတွေရှေ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြဖို့ နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်... မင်းတို့ရဲ့စွမ်းရည်တွေကို ပြသနိုင်ပြီး ဒီဧကရာဇ်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရခဲ့ရင် လူတိုင်းက မင်းတို့ကို အသစ်တစ်ဖြည်းနဲ့ မြင်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါယုံတယ်...”
ယခင်ဧကရာဇ်စစ်တပ်စစ်ဆေးမှုတွင် ပထမမင်းသားသည် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် ရွှမ်းဝူစစ်တပ်ကို အသုံးပြုပြီး ပြဿနာဖြစ်စေကာ ဧကရာဇ်စစ်တပ်ကျန်ရှိသူများကို သူတို့၏ စစ်ရေးအတွေ့အကြုံမရှိမှုကြောင့် ဆူပူခဲ့ပြီး ယနေ့ဤပြိုင်ပွဲသို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်စစ်တပ်တွင် စစ်ရေးအတွေ့အကြုံ နည်းပါးသည်မှာ မှန်သော်လည်း ဤကိစ္စ၏ အမှန်တရားကို လူများစွာက သိရှိထားကြသည်။
“အမိန့်ကို လိုက်နာပါတယ်...”
မဟာဗိုလ်ချုပ်များသည် တစ်ဦးချင်း ဒူးထောက်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။
“သွားကြပါ...”
ပထမမင်းသားက လက်စွမ်းဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးသည် ၎င်းတို့၏မြင်းများပေါ်သို့ တက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ခဏအကြာ စစ်ဗုံသံများသည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲသို့ ရိုက်ခတ်သည့်နှယ် မြည်ဟီးလာသည်။
ပြိုင်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။ ဧကရာဇ်စစ်တပ်တစ်သိန်းသော စစ်သည်များ၏ သစ္စာခံမှုနှင့် မဟာထန်၏ ကံကြမ္မာသည် ဤနေရာတွင် ဆုံးဖြတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။
စစ်ကစားကွင်းထက်ရှိ လေထုသည် တင်းမာလာပြီး လူတိုင်းသည် အလယ်ဗဟိုသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ယခင်က ဂရုမစိုက်ပုံပေါ်ခဲ့သော ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် မျက်နှာတည်သွားသည်။
“ယခုအခါ ပြိုင်ပွဲစည်းမျဉ်းများကို ကြေညာပါမည်...”
အဆင့်မြင့်သော မိန်းမစိုးတစ်ဦးသည် ရွှေရောင်စာလိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ စစ်ကစားကွင်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာသည်။
“မဟာဗိုလ်ချုပ်စိန်ခေါ်ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်သူခြောက်ဦးရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကျောက်ဖုန်းချန်၊ သွမ့်ကျူးယန်၊ လုချုံကျိ၊ ပိုင်ဟန်ကျိုး၊ လီရွမ်းရီနှင့် ဟွမ်ထျန်းကျောက်တို့ဖြစ်သည်။ စည်းမျဉ်းများသည် ယခင်အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသူ သို့မဟုတ် အညံ့ခံသူသည် ရှုံးနိမ့်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်။ ထို့အပြင် စိန်ခေါ်သူများအဖြစ် ဗိုလ်မှူးသုံးဦးသည် မဟာဗိုလ်ချုပ်များကို စိန်ခေါ်နိုင်သည်။”
“ယခင်အဆင့်နှင့်မတူဘဲ စိန်ခေါ်သူတစ်ဦးစီတွင် တစ်ကြိမ်သာ အခွင့်အရေးရှိပြီး ရှုံးနိမ့်ပါက ထွက်ခွာရမည်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကို အနိုင်ယူမှသာ ၎င်း၏ရာထူးကို ဆက်ခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲကို စတင်ပါ...”
မြည်တွန်သောအသံသည် လူတိုင်း၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သံပေးလျက် ၎င်းနောက်တွင် ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခုက လွှမ်းခြုံသွားသည်။ မိန်းမစိုးသည် လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်သွားသည်။
သူမနောက်တွင် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးနှင့် စိန်ခေါ်သူဗိုလ်မှူးသုံးဦးသည် ၎င်းတို့၏လူငါးရာစီနှင့်အတူ ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီး အားလုံးသည် ဗဟိုချက်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချီတက်လာကြသည်။
“ပြိုင်ပြွ စတင်လိုက်ပြီ...”
စစ်ကစားကွင်း၏ မြောက်ဘက်စွန်းတွင် ပထမမင်းသား၏ အဝတ်အစားနှင့် ဆံပင်များသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် စွမ်းအင်အပြည့်ဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိသည်။
“တစ္ဆေဘုရင်... နောက်ဆက်တွဲအပိုင်းကို မင်းကို အပ်လိုက်ပြီ... ဒီမင်းသားကို မင်း စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါယုံတယ်...”
ပထမမင်းသား၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ချွန်ထက်သောအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်သည် ပေါင်းပင်တစ်ပင်နှယ် အဆမတန် ကြီးထွားလာသည်။
******
အခန်း ၁၇၂၃ - ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ရွေးချယ်မှု
ယနေ့တွင် ဧကရာဇ်စစ်တပ်တစ်သိန်းသော စစ်သည်များသည် ပထမမင်းသား၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်မည်ဖြစ်ပြီး သူ နယ်စပ်တွင် ထိန်းချုပ်ထားပြီးသား တစ်သိန်းကျော်သော စစ်သည်များနှင့်အတူ မဟာထန်သည် သူ၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ရည်မှန်းချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်နှင့် အဆုံးသတ်အခိုက်အတန့်ကို ကြိုဆိုရန် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သူမျှ သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
“အရှင်မင်းသား၊ စိတ်အေးအေးထားပါ... ငါ အားလုံးကို စီစဉ်ပြီးသားပါ...” တစ္ဆေဘုရင် ဟိုကျွမ်းကျီသည် အာမခံပြောဆိုရင်း သူ၏အကြည့်များကို ဝေးကွာသော ကျောက်ဖုန်းချန်ဆီသို့ စူးစိုက်ထားသည်။ သူ၏အသံထဲတွင်ရော မျက်နှာထားထဲတွင်ပါ အေးဆေးတည်ငြိမ်မှုနှင့် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသည်။ သူ၏ ဆယ်စုနှစ်များစွာသော အတွေ့အကြုံများဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် သူ့ကို လှုပ်ခတ်စေနိုင်သည့် အရာများသည် အင်မတန်နည်းပါးသည်။
“ဒီနေ့ပြီးသွားရင် မင်းသားအနေနဲ့ ကွန်းဖုန်လို ပျံသန်းဖို့ ပြင်ဆင်ပြီး မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်အားလုံးကို အပြည့်အဝထုတ်လွှတ်လိုက်ပါ...” (Kun Pengဆိုတာ တရုတ်ဒဏ္ဍာရီထဲက အလွန်ကြီးမားပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ သတ္တဝါတစ်မျိုး ဖြစ်ပါတယ်။)
ဟိုကျွမ်းကျီသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောနေသည့်နှယ် ပြောလိုက်သော်လည်း ပထမမင်းသားကမူ သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
သူသည် ထိုလူများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့စဉ်ကတည်းက ၎င်းတို့၏ အကောင်းဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အကြီးမားဆုံး အကူအညီမှာ စစ်တပ်ဖျက်ဆီးသူစစ်နတ်ဘုရားကို သူ၏အနားသို့ ပို့လွှတ်ပေးခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
“စတင်ကြစို့...”
အရှေ့နန်းဆောင်မှ လူအားလုံးသည် ပြုံးရွှင်ကာ ဝမ်ချောင်ရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်�।
ဝမ်ချောင်ဘာလုပ်မည်ကို ကြည့်ရှုရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။
……
စစ်ကစားကွင်း၏ တောင်ဘက်စွန်းတွင် လေထုသည် တင်းမာနေသော်လည်း လီကျင်းကျုံးနှင့် ပိုင်စီလင်းတို့သည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေချိန်တွင် ဝမ်ချောင်ကမူ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေသည်။
“ဝမ်ချောင်... ဒီလူတွေက သိပ်ကိုမျက်နှာပိုးမရှိတာပဲ... မဟာဗိုလ်ချုပ်လီကိုရော ကျွန်မရဲ့အစ်ကိုကြီးကိုပါ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်... ဒီပြိုင်ပွဲမှာ နေရာခြောက်နေရာထဲက သုံးနေရာကို သူတို့က သိမ်းထားတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ကို တားရမယ်...” ပိုင်စီလင်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
ပိုင်စီလင်းသည် ပုန်ကန်တတ်သော စရိုက်ရှိသော်လည်း သူမသည် ပိုင်မျိုးရိုးမှ သမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ပိုင်မျိုးရိုးမှ လူအများစုအပေါ် သူမခံစားချက်မရှိသော်လည်း ထူးချွန်သော သူမအစ်ကိုကြီးအပေါ်တွင်မူ လေးစားမှုသာရှိသည်။
သူမငယ်စဉ်ကတည်းက ပိုင်ဟန်ကျိုးသည် သူမအတွက် စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး ပိုင်မျိုးရိုးမှ သားသမီးများစွာအတွက်လည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ပိုင်ဟန်ကျိုးသည် တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် ပိုင်စီလင်းသည် သဘာဝကျကျပင် ဒေါသထွက်နေသည်။
ဝမ်ချောင်ကမူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။
“ဒါက ဧကရာဇ်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်တာမို့ ပထမမင်းသားက ဒီအတိုင်း ငြိမ်မနေဘူး... ဒါက သူ့အတွက် လှုပ်ရှားဖို့ အခွင့်အရေးပဲ... ဦးလေးလီ၊ ကျောက်ဖုန်းချန်ကို သတိထားဖို့ အမိန့်ပေးသူတစ်ယောက်ကို ပို့လိုက်ပါ...” ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ ဤစကားကြောင့် လီကျင်းကျုံးနှင့် ပိုင်စီလင်းတို့ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
“ချောင်အာ... မင်းပြောတာက...” လီကျင်းကျုံးက တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။
“ခဏကတည်းက ကျွန်တော်ရဲ့ ပင်ကိုယ်ဥာဏ်က တစ်ခုခုမမှန်ဘူးလို့ ပြောနေတယ်... အရာအားလုံးက အရမ်းချောမွေ့နေတယ်... ဒါက ပထမမင်းသားရော ဟိုကျွမ်းကျီရဲ့ ပုံစံမဟုတ်ဘူး... အရာတွေက ပုံမှန်မဟုတ်ရင် မကောင်းတဲ့အရာတွေ ရှိလာနိုင်တယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို သတိထားဖို့ ပြောတာက မမှားဘူး...” ဝမ်ချောင်က တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။
“အင်း...”
လီကျင်းကျုံးက ခေါင်းညိတ်ပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်သွားသည်။
စက္ကန့်များက တစ်လှည့်စီ ကုန်လွန်သွားပြီး လူတိုင်းသည် နောက်ဆုံးစာရင်းကို ကြေညာရန် အသက်ရှူကျပ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
တိုက်ခိုက်သူများ၏ အစီအစဉ်ကို ကြေညာသော စာရင်းသည် အလွန်အရေးကြီးပြီး ရလဒ်ကို တိုက်ရိုက်ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် စောင့်ဆိုင်းနေရသည်။
“ဟိုကျွမ်းကျီ... မင်းဘာတွေ တွေးနေတာလဲ...”
ဝမ်ချောင်သည် အရှေ့နန်းဆောင်မှ အုပ်စုဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အထူးသဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တစ္ဆေဘုရင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ပထမမင်းသားသည် တိုက်ခိုက်သူများ၏ အစီအစဉ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ ပထမမင်းသားက လူသိရှင်ကြား ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သည့် ပြိုင်ပွဲ၏ တစ်ခုတည်းသော အပိုင်းဖြစ်သည်။
ခဏအကြာ တောက်ပသော ရွှေရောင်အစောင့်တစ်ဦးသည် စစ်ကစားကွင်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ မြင်းစီးလာပြီး မျှော်လင့်နေသော လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များကို ခံယူလျက်ရှိသည်။
“ပထမမင်းသားက ဧကရာဇ်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်အတွက် တိုက်ခိုက်သူများ၏ စာရင်းကို တရားဝင်ကြေညာရန် အမိန့်ပေးထားသည်... ပထမပွဲစဉ်မှာ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်ဗိုလ်မှူး ကျောက်ဖုန်းချန်...”
နောက်ဆုံးစကားနှစ်လုံးသည် မိုးကြိုးသံတစ်ခုလို စစ်ကစားကွင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ဤအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ချောင်၊ လီကျင်းကျုံး၊ ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် ဤကိစ္စ၏ အမှန်တရားကို သိရှိထားသော မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများမှ လူများစွာသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ... အစီအစဉ်ကို ပထမမင်းသားက ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာလေ... သွမ့်ကျူးယန် ဒါမှမဟုတ် လုချုံကျိတို့က ပထမဆုံးသွားရင် ဒဏ်ရာရထားတဲ့ ပိုင်ဟန်ကျိုး ဒါမှမဟုတ် လီရွမ်းရီကို တိုက်ရိုက်စိန်ခေါ်ပြီး မဟာဗိုလ်ချုပ်နေရာသုံးနေရာထဲက တတ်နိုင်သမျှ သိမ်းပိုက်နိုင်မှာပေါ့... ဒါဆို ဘာလို့ ကျောက်ဖုန်းချန်ကို ပထမဆုံးသွားခိုင်းရတာလဲ...” လီကျင်းကျုံးက မျက်ခုံးတွန့်လျက် တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
ဧကရာဇ်စစ်တပ်ထဲရှိ လူတိုင်းသိထားသည့်အတိုင်း ကျောက်ဖုန်းချန်၏ တိုက်ရိုက်အထက်အရာရှိမှာ လီရွမ်းရီဖြစ်သည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဤမျှမြင့်မားသော ရာထူးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းသည် သူ၏ နောက်ခံနှင့် ကြိုးပမ်းမှုများကြောင့်သာမက မဟာဗိုလ်ချုပ် လီရွမ်းရီ၏ ထောက်ပံ့မှုကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျောက်ဖုန်းချန်က ပထမဆုံးသွားမည်ဆိုပါက လီရွမ်းရီ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ သူသည် ဘေးဖယ်ပေးပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်ကို သူ၏နေရာယူခွင့်ပြုလိမ့်မည်။
နောက်ဆုံးအနိုင်ရသူကမည်သူဖြစ်မည်ကို မသေချာသေးသော်လည်း ဤတစ်ပွဲသည် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို အလွန်အမင်း အားသာချက်ရှိသော အနေအထားသို့ ရောက်ရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့လုပ်ခြင်းသည် ပထမမင်းသားအတွက် အကျိုးမရှိပေ။
ဝမ်ချောင်က ဘာမှမပြောဘဲ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် တွေးတောမှုအရိပ်အမြွက်များ ပေါ်လွင်နေသည်။
ဝေးကွာသောနေရာတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် လီရွမ်းရီတို့သည်လည်း တစ်ခုခုထူးဆန်းနေသည်ကို ခံစားမိပြီး ‘ဆရာ’ နှင့် ‘တပည့်’ တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လီရွမ်းရီရှုံးနိမ့်ပါက သူသည် သူ မနှစ်သက်သော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးထံ ရှုံးနိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ ထွက်ခွာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ရွှေရောင်အစောင့်တပ်ဝတ်စုံအောက်ရှိ အဇူရာသည်လည်း အလားတူ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ရှေ့သို့လှမ်းလာကာ ပထမမင်းသားနားသို့ တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ “အရှင်မင်းသား... ဒါက ကျွန်တော်မျိုးတို့အတွက် မကောင်းဘူးလို့ ထင်တယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့လူတွေကို ပထမဆုံးသွားခိုင်းခဲ့ရင် လီရွမ်းရီက အနိုင်ရဖို့ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတယ်လေ...”
“ဒီကိစ္စမှာ... ဒီမင်းသားက ဘယ်လိုလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိတယ်...”
ပထမမင်းသားက ပြုံးလိုက်ပြီး အဇူရာကို လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
လူအုပ်ကြီးသည် ၎င်းတို့၏ မှန်းဆချက်များနှင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ရွှေရောင်အစောင့်သည် မြင်းကို လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ခဏအကြာ ကျယ်လောင်သော တံပိုးသံတစ်ခုက မြည်ဟီးလာပြီး ပွဲစဉ်သည် မကြာမီ စတင်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။
ပြိုင်ပွဲစည်းမျဉ်းအရ ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် အခြားစိန်ခေါ်သူနှစ်ဦးသည် မဟာဗိုလ်ချုပ်များထဲမှ မည်သူ့ကိုမဆို စိန်ခေါ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် စိန်ခေါ်မှုတွင် အောင်မြင်ပါက ထိုမဟာဗိုလ်ချုပ်၏ ရာထူးကို အစားထိုးယူနိုင်သည်။
မြင်းခြေသံများ မိုးကြိုးသံလို မြည်ဟီးလာပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သူ၏ ထိပ်တန်းစစ်သည်ငါးရာကို ဦးဆောင်ကာ ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ လူတိုင်းသည် အရှေ့နန်းဆောင်မှ လူများအပါအဝင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။
“သခင်ကျောက်... ပြိုင်ဘက်ကို ရွေးပြီးပြီလား...” စစ်ကစားကွင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်နေသော မိန်းမစိုးက ခံစားချက်မပါသော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဘာမှမပြောဘဲ သူ၏မျက်လုံးများကို တစ်ဝက်မှိတ်ထားကာ တွေးတောနေပုံရသည်။ ဟွမ်ထျန်းကျောက်၊ ပိုင်ဟန်ကျိုးနှင့် လီရွမ်းရီတို့သည် သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းကြည့်ရှုနေကြသည်။
“သခင်ကျောက်... တွေးပြီးပြီလား...” ခဏအကြာ မိန်းမစိုးက ထပ်မံမေးလိုက်သည်။
“မိန်းမစိုးကြီး... ဒီပွဲအတွက် ကျွန်တော် စိန်ခေါ်ချင်တာက...”
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးကို ဖြည်းညင်းစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ဟွမ်ထျန်းကျောက်သည် သူ၏အင်အားကို ယုံကြည်ပုံရပြီး မာန်ဖီကာ ပြုံးလိုက်သည်။ ပိုင်ဟန်ကျိုးကမူ အေးစက်စွာ ခံစားချက်မပြဘဲ တည်ရှိနေသည်။ လီရွမ်းရီတစ်ဦးတည်းကသာ အားပေးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသည်။
သို့သော် လူတိုင်းက ကျောက်ဖုန်းချန်သည် လီရွမ်းရီကို ရွေးချယ်မည်ဟု ယုံကြည်နေချိန်တွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ရုတ်တရက် စစ်ကစားကွင်းရှိ ဝမ်ချောင်ရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဤအကြည့်ဖလှယ်မှုတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် တွေးပြီးပြီ... ဒီပွဲအတွက် ကျွန်တော် စိန်ခေါ်ချင်တာက... သွမ့်ကျူးယန်...”
ဤစကားများသည် ကျောက်တုံးကြီးတစ်လုံး ပြိုကျသံလို ဖြစ်ပြီး စစ်ကစားကွင်း၏ အနောက်ဘက်စွန်းတွင် ချက်ချင်း ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားသည်။
“သွမ့်ကျူးယန်... ဘာလို့ သွမ့်ကျူးယန်ဖြစ်ရတာလဲ...”
“ကျောက်ဖုန်းချန်က အစကတည်းက အဲဒီနှစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူချင်နေတာလား...”
“ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်တာလဲ... မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ကို ရွေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား...”
လူအုပ်ကြီးသည် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားပြီး အော်ဟစ်သံများ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အလွန်ရုတ်တရက်ဖြစ်သွားသည်......
မည်သူမျှ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အခြားဗိုလ်မှူးနှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးကို စိန်ခေါ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
“ဒီလူယုတ်မာက ဘာတွေတွေးနေတာလဲ...”
ပထမမင်းသားသည် ရုပ်ဆိုးစွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်ဖုန်းချန်ထံမှ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
“ဗိုလ်မှူးကျောက်... သေချာလား...”
မိန်းမစိုးကလည်း မသာယာသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မိန်းမစိုးကြီး... ကျွန်တော် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဧကရာဇ်စစ်တပ်ရဲ့ ရာထူးတိုးမြှင့်မှု စည်းမျဉ်းအရ မဟာဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကို အောင်မြင်စွာ စိန်ခေါ်မှသာ ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရပြီး မဟာဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်လာနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက အခြားဗိုလ်မှူးတစ်ဦးကို စိန်ခေါ်တာကို တားမြစ်မထားဘူး... ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က စိန်ခေါ်သူသုံးဦးထဲက တစ်ဦးက နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲအတွက် အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးလို့ ခံစားရရင် အဲဒီသူကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဖယ်ရှားဖို့ ခွင့်ပြုထားတယ်...”
“မိန်းမစိုးကြီး... ဒီဥပဒေအတွက် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာက သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်က ဥပမာပြခဲ့တယ်... ကျွန်တော်ပြောတာ မမှားဘူးမဟုတ်လား...” ကျောက်ဖုန်းချန်က ပြောသည်။
“ဒါ...”
မိန်းမစိုးသည် ခဏတာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
“သခင်ကျောက်ပြောတာ မှန်ရဲ့လား... ဧကရာဇ်စစ်တပ်မှာ ဒီလိုစည်းမျဉ်းမျိုး တကယ်ရှိတာလား...”
ကျောက်ဖုန်းချန်၏ မြည်ဟီးသော အသံကို လူတိုင်းကြားနိုင်ခဲ့ပြီး သူဖော်ပြခဲ့သော အချက်အလက်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။
“တကယ်ပဲ ဒီလိုစည်းမျဉ်းမျိုး ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ရှားရှားပါးပါးပဲ သုံးခဲ့ကြတယ်...” မျိုးရိုးကြီးအိမ်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ပြောသည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်ဖော်ပြခဲ့သော စည်းမျဉ်းသည် လူအများစုအတွက် အသစ်ဖြစ်သော်လည်း မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများစွာတွင် ဧကရာဇ်စစ်တပ်ထဲတွင် အဖွဲ့ဝင်များရှိသဖြင့် စည်းမျဉ်းများကို စေ့စပ်စွာ နားလည်ထားကြသည်။
စည်းမျဉ်းနှင့် ဥပဒေများမရှိဘဲ မည်သည့်အရာမှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။ မဟာထန်သည် စတင်တည်ထောင်ချိန်မှစ၍ အားလုံးနီးပါးကို လွှမ်းခြုံထားသော ပြည့်စုံသော ဥပဒေများရှိသည်။ ဧကရာဇ်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲသည်လည်း ခြွင်းချက်မဟုတ်ပေ။ ပထမမင်းသားသည် နိုင်ငံအုပ်ချုပ်သူသာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် ဧကရာဇ်မဟုတ်သဖြင့် ဤစည်းမျဉ်းများကို ပြောင်းလဲပိုင်ခွင့်မရှိဘဲ သူ၏ရှေ့ဆက်သူများချမှတ်ထားသော ဥပဒေများကို လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။
စစ်ကစားကွင်း၏ တောင်ဘက်စွန်းတွင် လီကျင်းကျုံးသည် တစ်ခုခုကို နားလည်သဘောပေါက်ပုံရပြီး ဝမ်ချောင်နားသို့ တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ “ဒါက မင်းနဲ့ ကျောက်ဖုန်းချန်တို့ ကြိုတင်ဆွေးနွေးထားတာလား...”
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အလွန်ဖြောင့်မတ်သော စရိုက်ရှိသူဖြစ်သဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ဤမျှထူးခြားသော အရာကို ဘယ်သောအခါမှ မတွေးမိပေ။ လီကျင်းကျုံးသည် ဤအရာတွင် ဝမ်ချောင်ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်ခြေ ရာနှုန်းပြည့်နီးပါးရှိသည်ဟု ယုံကြည်သည်။
ဝမ်ချောင်ကမူ ပြုံးလိုက်ရုံသာဖြစ်ပြီး ငြင်းဆိုရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ လီကျင်းကျုံး၏ ခန့်မှန်းချက်သည် အတိအကျ မှန်ကန်ခဲ့သည်။
******
အခန်း ၁၇၂၄ - မဟာကျူးယန်ရောင်ဝါ
“ဧကရာဇ်စစ်တပ် ပြိုင်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းများသည် ထင်သလောက် တင်းကြပ်မှုမရှိပါ… စိန်ခေါ်သူများသည် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးအနက် မည်သူ့ကိုမဆို စိန်ခေါ်နိုင်သလို အခြားစိန်ခေါ်သူများကိုလည်း စိန်ခေါ်နိုင်ပါတယ်… ဒါက အဓိကအားဖြင့် မဟာဗိုလ်ချုပ်များသည် ဧကရာဇ်စစ်တပ်တွင် အလွန်မြင့်မားသော ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူများဖြစ်သောကြောင့်ပါ… ဤစည်းမျဉ်းသည် မဟာဗိုလ်ချုပ်များ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် ရည်ရွယ်ထားတာပါ…” ဝမ်ချောင်က ပြောလိုက်သည်။
ပထမမင်းသားသည် အရာအားလုံးကို စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သည်ဟု ထင်နေပေမည်၊ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည်လည်း ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။
“အဲဒီဧကရာဇ်စစ်တပ်မှူးနှစ်ဦးက ဧကရာဇ်စစ်တပ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ပထမမင်းသားက ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အကြီးမားဆုံး အကွက်တွေ ဖြစ်တာ သေချာတယ်… ကျောက်ဖုန်းချန်တစ်ယောက် ထွက်လာတာနဲ့ သူ ဘယ်သူ့ကို စိန်ခေါ်ပစေ၊ နောက်ဆုံးမှာ သွမ့်ကျူးယန် ဒါမှမဟုတ် လုချုံကျိဆီမှ စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရမှာ… အဲဒါမှ သူတို့နှစ်ဦးက ဟွမ်ထျန်းကျောက်နှင့်အတူ ဧကရာဇ်စစ်တပ်ကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်…”
သို့သော် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးကို စိန်ခေါ်မည့်အစား သွမ့်ကျူးယန် သို့မဟုတ် လုချုံကျိကို စိန်ခေါ်လျှင်၊ သူသည် ၎င်းတို့အနက် တစ်ဦးကိုသာ အနိုင်ယူရန် လိုအပ်သည်… ကျန်ရှိသူက မည်သူ့ကို စိန်ခေါ်သည်ဖြစ်စေ၊ တစ်ဦးတော့ ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်သည်… ဆိုလိုသည်မှာ ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ တစ်သိန်းသော စစ်သည်များအနက် အနည်းဆုံး သုံးပုံတစ်ပုံသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို ကြည့်လျက်၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နက်နဲသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ အမှန်တွင်၊ ကျောက်ဖုန်းချန်အား ပထမမင်းသား၏ လူနှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးကို စိန်ခေါ်စေခြင်းသည် ပထမမင်းသားအား ဧကရာဇ်စစ်တပ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ခြင်းမှ တားဆီးရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ အချို့သော ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင်၊ ဉာဏ်ရည်နှင့် စီစဉ်မှုသည် နှစ်ဖက်စလုံး၏ သိုင်းပညာစွမ်းအားထက် ပိုမိုအရေးပါလာခဲ့သည်။
အကယ်၍ တစ်ဖက်က သူတို့၏ စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ကျောက်ဖုန်းချန် အနိုင်မရခဲ့လျှင်တောင်၊ ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် သူ၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်၏ စွမ်းအားအပြင် သူ ထိုသူ့အတွက် ဖန်တီးပေးထားသော ဝုစ်သံမဏိလက်နက်သည် ရန်သူ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို သိသိသာသာ ထိခိုက်စေပြီး သူ၏ အကြီးမားဆုံး အကွက်များကို ထုတ်ဖော်စေရန် တွန်းအားပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်… ဤသည်မှာ လီရွမ်းရီနှင့် ပိုင်ဟန်ကျိုးတို့အတွက် အခွင့်အလမ်းများ ဖန်တီးပေးရန်နှင့် သူတို့ရင်ဆိုင်ရမည့် စိန်ခေါ်မှုများ၏ ခက်ခဲမှုကို လျှော့ချရန် လုံလောက်မည်ဖြစ်သည်။
သူနှင့် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဤပြိုင်ပွဲမတိုင်မီ ဤအစီအစဉ်ကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ပထမမင်းသားသည် ဒုဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ဦးကို အသုံးပြုပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်ကို အားလျော့စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို အသုံးပြုပြီး သွမ့်ကျူးယန်နှင့် လုချုံကျိကို အားလျော့စေရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သေချာသည်မှာ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဒုဗိုလ်ချုပ်များထက် များစွာ သန်မာသည်။
နောက်ဆုံးအဆင့် မစတင်မီ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သွမ့်ကျူးယန်ကို စိန်ခေါ်သည့်အချိန်တွင် မျှတမှုသည် ဝမ်ချောင်ဘက်သို့ စတင်ယိမ်းယိုင်လာခဲ့သည်။
စစ်ရေးဗျူဟာတွင် ရန်သူ၏ အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ တပ်ဖွဲ့များကို ဖျက်ဆီးခြင်းထက် သာလွန်သည်။ ဧကရာဇ်စစ်တပ်သည် အင်ပါယာ၏ အနာဂတ်နှင့် ဆက်စပ်နေပြီး၊ ဝမ်ချောင်သည် လူတစ်ဦး၏ သိုင်းပညာစွမ်းအားနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိဖြင့် ဤမျှအရေးပါသော ကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပေးလိုစိတ်မရှိပေ။ အကယ်၍ ပထမမင်းသားသည် သူ ကြယ်စုမြို့တွင် ရှိနေစဉ် ဧကရာဇ်စစ်တပ် ပြိုင်ပွဲကို ရုတ်တရက် ကြေညာပြီး သူ့ကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်အနည်းငယ်သာ ပေးကာ အောင်မြင်မှုရရှိမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့လျှင်၊ ၎င်းသည် အကြီးမားဆုံး အမှားတစ်ခုဖြစ်သည်။
ပိုင်စီလင်းနှင့် လီကျင်းကျုံးတို့သည် ဝမ်ချောင်၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေကြသည်။
စိန်ခေါ်မှုအတွက် ရွေးချယ်မှုသည် အမျိုးမျိုးသော ဗျူဟာများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဤအကြောင်းကို တစ်ခါမှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးဘဲ၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် ရိုးသားစွာ အံ့သြလေးစားမိသည်။
အထူးသဖြင့် ပိုင်စီလင်းသည် ဝမ်ချောင်၏ ဘေးဘက်ပုံရိပ်ကို မျက်လုံးများ တဖျတ်ဖျတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။
ဝမ်ချောင်သည် ပိုင်စီလင်း၏ အကြည့်ပြောင်းလဲမှုကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သူပြောပြီးသည်နှင့် ထူးဆန်းသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ မြောက်ဘက်စွန်းသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ပထမမင်းသားသည် မျက်နှာမသာမယာဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“လူယုတ်မာ!”
ပထမမင်းသား၏ လက်နှစ်ဖက်သည် ၎င်း၏ လက်ရံတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားလျက်၊ အဆစ်များ တကျွတ်ကျွတ်ဖြစ်လျက် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
အရှေ့နန်းဆောင်၏အကြံပေးအရာရှိများသည် အနည်းငယ် နောက်ကျစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ချောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဤနောက်ဆုံးအဆင့်၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် ပတ်သက်ပြီး၊ ဝမ်ချောင်သည် ပထမမင်းသားအား ပထမဆုံး ခြေလှမ်းတွင်ပင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
“အရှင်မင်းသား… ဒီလောက်ဒေါသထွက်နေဖို့ ဘာလိုလို့လဲ… ဒါက သာမန်လှည့်ကွက်တစ်ခုပဲလေ… အောင်မြင်မလားဆိုတာတောင် မသေချာဘူး…” ဟူလူးဂန်က ဂရုမစိုက်သည့်အလား ပြောလိုက်သည်။ “သူအောင်မြင်ချင်ရင် အရင်ဆုံး သွမ့်ကျူးယန်ကို အနိုင်ယူရမယ်…”
ပထမမင်းသားသည် ဤစကားများကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း၊ ဟူလူးဂန်ပြောသည့်အရာကို ချက်ချင်း နားလည်သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ဟုတ်တယ်… နောက်ဆုံးတွင်၊ အစီအစဉ်များသည် အစီအစဉ်မျှသာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သွမ့်ကျူးယန်၏ စွမ်းအားကို အားလျော့စေနိုင်မည်မဟုတ်လျှင်၊ ဝမ်ချောင်၏ အစီအစဉ်သည် အလဟဿဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
“ငါ့အမိန့်ကို ဖြန့်ဝေလိုက်… သွမ့်ကျူးယန်ကို ဒီတိုက်ပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်လို့မရဘူးလို့ ပြောလိုက်… လီရွမ်းရီကိစ္စမှာတော့၊ ဒီမင်းသားက သူများအဲဒီလောက်ထူးချွန်တယ်လို့ မယုံဘူး!” ပထမမင်းသားက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့!”
ရွှေရောင်အစောင့်တပ်သားတစ်ဦးသည် အမိန့်ကို ဖြန့်ဝေရန် အလျင်စလို ပြေးထွက်သွားသည်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အလယ်တွင်၊ မိန်းမစိုးရင်သည် ပထမမင်းသား၏ အမိန့်ကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်၊ သခင်ကျောက်၊ သခင်သွမ့်၊ ပထမအကြိမ် ပြိုင်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ပါ!”
ဤအမိန့်ကို ကြေညာပြီးနောက်၊ မိန်းမစိုးရင်သည် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည်။
ဘုန်းဘုန်းဘုန်း!
စည်တီးသံများသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်လျှောက် မြည်ဟီးလာသည်။ ပထမအကြိမ် ပြိုင်ပွဲသည် နောက်ဆုံးတွင် စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။
“သွားစို့!”
လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အနောက်ဘက်စွန်းတွင်၊ သွမ့်ကျူးယန်သည် အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်ပြီး မြင်းကို ရိုက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
ရွှတ်!
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်လျှောက် မုန်တိုင်းတစ်ခုသဖွယ် လှိုင်းထနေစဉ်၊ ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် သွမ့်ကျူးယန်သည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တပ်ဖွဲ့များသည် ထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးတွင် ဝေးကွာစွာ ရင်ဆိုင်နေကြသည်။
တစ်ဖက်တွင် စစ်မြေပြင်တွင် သန်မာသော ရွှမ်းဝူစစ်တပ်ရှိပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဧကရာဇ်စစ်တပ်၏ ရွေးချယ်ထားသော တောင်ပံစောင့်တပ်ရှိသည်။ ဤတပ်ဖွဲ့နှစ်ခုသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် သန်မာပြီး၊ ဧကရာဇ်စစ်တပ်အတွင်း၌ပင် ဤအဆင့်မြင့် ပြိုင်ပွဲများသည် အလွန်ရှားပါးသည်။
ဝမ်ချောင်သည်လည်း လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုနေသည်။ သူသည် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို အမြဲယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း၊ သွမ့်ကျူးယန်ကတော့… ‘သွမ့်ကျူးယန်’သည် သေချာပေါက် အမည်ပြောင်းဖြစ်ပြီး၊ ဝမ်ချောင်သည် ဤလူသည် သူ၏ စွမ်းအားကို တစ်ချိန်လုံး ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။
ဝမ်ချောင်သည် ရန်သူများကို အထင်သေးမှုမရှိသူဖြစ်ပြီး၊ ပထမမင်းသားသည် ဤလူများကို ဧကရာဇ်စစ်တပ်တွင် ထားရှိခဲ့သည့်အခါ ၎င်းတို့သည် သိသာစွာ သန်မာသူများဖြစ်သည်။
“ကျောက်ဖုန်းချန်… အားလုံးက မင်းပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်!” ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲတွင် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
ဘွုံးးး!
သောင်းကျန်းသည့် ဦးချိုသံသည် ပြိုင်ပွဲစတင်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။
ဘုန်း! ဦးချိုသံမြည်လာသည်နှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သွမ့်ကျူးယန်၏ ခြေထောက်များမှ ဧရာမအနက်ရောင် အနီရောင်ရောင်ဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၎င်း၏ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ရိုးအာ!
ရောင်ဝါပုံဖော်လိုက်သည်နှင့်၊ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသည့် ဟောက်သံတစ်ခု လေထဲတွင် မြည်ဟီးလာသည်။ သွမ့်ကျူးယန်၏ နောက်တွင်၊ အာကာသသည် လိမ်ကျည်လှည့်ပတ်လျက်၊ ခုနစ်မီတာမှ ရှစ်မီတာအထိ အမြင့်ရှိသော ဧရာမသတ္တဝါတစ်ကောင်သည် မြေပြင်မှ ထလာပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်ထဲသို့ ပေါင်းစည်းလာသည်။
ထိုသတ္တဝါသည် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသည့် အသွင်အပြင်ရှိပြီး၊ ဦးခေါင်းဖြူဖွေးဖွေးနှင့် အနီရောင်ခြေထောက်များရှိသည်။ ၎င်းသည် ဧရာမမျောက်ဝံတစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း၊ မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါမှ ဤသတ္တဝါနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ၎င်းသည် သွားများကို ပြလျက်၊ ခိုင်မာသန်မာသည့် လက်မောင်းများကို ဝှေ့ယမ်းလျက်၊ စွမ်းအားကို ဖြာထွက်စေပြီး ၎င်း၏လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အလား ထင်ရသည်။
“အာ!”
ပရိသတ်များထံမှ ထိတ်လန့်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြို့တော်မှ သခင်ငယ်များသည် ဤမျှထူးဆန်းသော သတ္တဝါကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။
“အဲဒါ ဘာလဲ…”
“ဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်လဲ… သူက ဘာလို့ အရင်က ဒါကို မပြခဲ့တာလဲ…”
စစ်မြေပြင်၏ အရှေ့ဘက်စွန်းရှိ ပရိသတ်များသည် ဤသတ္တဝါ၏ စွမ်းအားကို အနီးကပ်ခံစားရပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့လျက် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
“ကျူးယန်… ကျူးယန်ပဲ! ‘တောင်ပေါ်ပင်လယ်မှတ်တမ်း’ မှာ ဦးခေါင်းဖြူဖွေးဖွေးနဲ့ အနီရောင်ခြေထောက်ရှိပြီး၊ မျောက်ဝံတစ်ကောင်နဲ့တူတယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ်… ဒါ ကျူးယန်မဟုတ်ဘူးလား… သူ့ရဲ့ ဝင်္ကပါရဲ့ စွမ်းအားက ကျူးယန်ကို အတုခိုးထားတာ!” လူအုပ်ထဲမှ တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
(မှတ်ချက်: ကျူးယန်သည် ‘တောင်ပေါ်ပင်လယ်မှတ်တမ်း’ တွင် ဖော်ပြထားသော ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ပေါ်ထွက်လာမှုသည် မကြာမီ အကြီးစားစစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည့် နိမိတ်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။)
မြို့တော်မှ သခင်ငယ်များသည် စစ်မြေပြင်သို့ မသွားဖူးကြသော်လည်း၊ သူတို့အနက် အများအပြားသည် ကောင်းစွာ ပညာသင်ယူထားသူများဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင်သည် သေချာပေါက် ပညာတတ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သူတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့်၊ ဤသတ္တဝါကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။
ခဏအကြာ၊ သတ္တုမြည်သံများသည် လူအုပ်၏ မှတ်ချက်များကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
သွမ့်ကျူးယန်၏ နောက်တွင် ထင်ရှားလှသော သတ္တဝါပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်၊ အလားတူသော ရောင်ဝါများသည် ၎င်း၏ တောင်ပံစောင့်တပ်မှ ရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်ငါးရာတို့၏ နောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သွမ့်ကျူးယန်၏ ရောင်ဝါနှင့် ပေါင်းစည်းကာ ဧရာမရောင်ဝါဝင်္ကပါတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ၊ ဤရောင်ဝါ၏ စွမ်းအားသည် သွမ့်ကျူးယန်၏ လူများကို အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ အဆင့်သို့ စွမ်းအားမြင့်တက်စေခဲ့သည်။
“မဟာကျူးယန်ရောင်ဝါ!”
ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာသည် သိမ်မွေ့လေးနက်သွားသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရေးကြီးသော စာအုပ်များအားလုံးနီးပါးကို ကမ္ဘာပျက်ခေတ်တွင် ဖတ်ရှုခဲ့သဖြင့်၊ ဤရောင်ဝါသည် အလွန်ရှားပါးသော မဟာကျူးယန်ရောင်ဝါဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။
ဤသည်မှာ လေ့ကျင့်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော စစ်ရောင်ဝါတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရိုင်းစိုင်းသော စွမ်းအားအမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်သော်လည်း၊ ဤအမျိုးအစားတွင် အကောင်းဆုံးထဲမှ တစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုသောအခါ၊ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ စွမ်းအားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။
ဤရောင်ဝါကို အောင်မြင်စွာ လေ့ကျင့်သူများသည် ဖီးနစ်ငှက်၏ အမွှေးအတောင် သို့မဟုတ် ချီလင်၏ ဦးချိုများသဖွယ် ရှားပါးပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ထူးချွန်သော အရည်အချင်းများရှိသူများဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ စစ်ဆင်ရေးများတွင် ထင်ရှားသော ဗိုလ်ချုပ်များစွာကို တွေ့ဆုံခဲ့သော်လည်း၊ ဤရောင်ဝါကို အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုသူကို ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရပြီး၊ ၎င်းသည် ဧကရာဇ်စစ်တပ်မှ တစ်ဦးဖြစ်နေသည်!
ဤအချက်တစ်ခုတည်းကပင် ဝမ်ချောင်၏ မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။
ဝမ်ချောင်သည် ရုတ်တရက် နားလည်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တောင်ပံစောင့်တပ်မှူးသည် ‘သွမ့်ကျူးယန်’ ဟူသော အမည်ပြောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို နားလည်သွားသည်။
မဟာကျူးယန်ရောင်ဝါသည် သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ၎င်းပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ တောင်ပံစောင့်တပ်မှ ရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်ငါးရာသည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်ကို စွမ်းအားအရာဖြင့် ချက်ချင်း ကျော်လွန်သွားသည်။
“ပထမမင်းသားမှာ ဒီလိုစွမ်းရည်မရှိဘူး… စစ်နတ်မင်း! သူ့မှာ ဒီဘွဲ့အမည်ရှိတာ အကြောင်းပြချက်ရှိတယ်!”
ဝမ်ချောင်သည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ရွှေရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ပထမမင်းသားကို ကျော်လွန်ကာ၊ တည်ငြိမ်ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော ဟူလူးဂန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
******
အခန်း ၁၇၂၅: ကျူးယန်နှင့် ရွှမ်းဝူ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း...
ပထမမင်းသားတွင် ဤမျှထူးချွန်သော စစ်သူကြီးတစ်ဦးကို စုဆောင်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်မရှိခဲ့သော်လည်း စစ်နတ်ဘုရား ဟူလူးဂန်အတွက်မူ အနည်းငယ်ကွဲပြားသည်။ သူ၏စွမ်းရည်ဖြင့် မဟာကျူးယန်ရောင်ဝါကို အလွယ်တကူ လေ့ကျင့်ပေးနိုင်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ဘုန်း...
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းလယ်တွင် တင်းမာမှုများ သိသာစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သွမ့်ကျူးယန်အတွက် ပရိသတ်တို့၏ အတွေးအမြင်များ သို့မဟုတ် သူ၏ရောင်ဝါ၏ဇာစ်မြစ်ကို သိရှိထားသည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ခဲ့။ မဟာကျူးယန်ရောင်ဝါကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် သွမ့်ကျူးယန်သည် ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ရိုးအာ...
လေထဲတွင်ရှိသော ဧရာမကျူးယန်သည် ပါးစပ်ဟလျက် ဟောက်တင်းတင်း အော်ဟစ်ကာ လက်မောင်းများကို မြှောက်ပြီး မြေပြင်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။ အနီရောင်ရောင်ဝါအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလျက် သွမ့်ကျူးယန်နှင့် သူ၏ ရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်ငါးရာတို့နှင့်အတူ ဥက္ကာပျံများသဖွယ် ကျောက်ဖုန်းချန်တပ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။
ဤအရှိန်အဟုန်သည် မဖျောက်ဖျက်နိုင်သည့်အလား ထင်ရှားပြီး အာကာသပင်လျှင် ဖိအားကို မခံနိုင်သဖြင့် ဝေဝါးမှုန်ဝါးဖြစ်သွားသည်။ အနည်းငယ်ဝေးကွာသောနေရာမှ ကြည့်လျှင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုသဖွယ် တလှုပ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
မြေပြင်သည် ညည်းညူလျက် တုန်ခါလာသည်။
“သွမ့်ကျူးယန်... သွမ့်ကျူးယန်...”
ပထမမင်းသားကို ထောက်ခံသော မျိုးရိုးမိသားစုဝင်များနှင့် အထင်ကြီးလေးစားသူများသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုကာ အားပြည့်ဝအောင်ကြွေးကြော်ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။
“ဟားဟား၊ ထူးချွန်လှချည်လား... မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မင်းက ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး...”
ပထမမင်းသား၏ မျက်လုံးများပင်လျှင် ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် တောက်ပလာသည်။ တစ္ဆေဘုရင်က အရာအားလုံးကို စီစဉ်ထားသည်ကို သိထားသော်လည်း ‘သွမ့်ကျူးယန်’ သည် ဤမျှအစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။
သုံးထောင်ပေ၊ နှစ်ထောင်ပေ၊ တစ်ထောင်ငါးရာပေ...
အကွာအဝေးကျဉ်းမြောင်းလာသည်နှင့်အမျှ အရှိန်အဟုန်များ တိုးလာပြီး မြေပြင်ပင်လျှင် ပြိုကျတော့မည့်အလား ထင်ရသည်။ စည်းကမ်းကျသော ရွေးချယ်ထားသည့်စစ်သည်များပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြသော်လည်း ကျောက်ဖုန်းချန်သည် တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည့်အလား ခန္ဓာကိုယ်မလှုပ်ရှားဘဲ ရပ်တည်နေသည်။
သူ့နောက်တွင်ရှိသော ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ စစ်သည်ငါးရာသည် မြေပြင်တွင် အမြစ်စွဲထားသည့်အလား ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေကြသည်။
တာလာ့စ်တွင် အာရေးဗီးယားတို့၏ အဆုံးမရှိသည့်တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး သေမင်းနှင့် နီးကပ်လှသည့် အခြေအနေများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သည် လုံးဝကွဲပြားသည့် သတ္တဝါတစ်မျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဆန္ဒများသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသန်မာသည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများသည် ကျောက်သားသဖွယ် ခိုင်မာသည်ဟု ဆိုလျှင် မည်သည့်အတိုင်းအတာကိုမှ မလွန်ကျူးပေ။ ဤထက်သန်မာသည့် တပ်ဖွဲ့များပင်လျှင် သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားမှုကို မဖျောက်ဖျက်နိုင်ပေ။
တစ်ထောင်ပေ...
သွမ့်ကျူးယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သံမဏိသဖွယ် စိတ်စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်ကို သော့ခတ်ထားလိုက်သည်။
သွမ့်ကျူးယန်နှင့် သူ၏ စစ်သည်ငါးရာတို့၏ မဟာကျူးယန်ရောင်ဝါဖြင့် အားဖြည့်ထားသည့် ဧရာမဖိအားသည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ပခုံးများပေါ်သို့ သက်ရောက်လာသည်။
သို့သော် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ပင်လယ်ထဲရှိ ကျောက်သားတစ်တုံးသဖွယ် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေပြီး မယိမ်းယိုင်ခဲ့ပေ။
ပရိသတ်များသည် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြဘဲ နှလုံးသားများ လည်ချောင်းထဲသို့ တက်လာကာ ချွေးစီးချွေးပြောက်များ စီးကျလာသည်။
ပရိသတ်များသည် ပါဝင်သူများထက်ပင် ပိုမိုစိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြသည်...
ရှစ်ရာပေ၊ ခုနစ်ရာပေ… အကွာအဝေး လျင်မြန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ငါးရာပေသာ ကျန်ရှိချိန်တွင်…
ခလင်း...
အေးစက်သော ဓားတစ်လက်သည် လျှပ်တစ်ပြက်လှပ်လျက် လေထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဘုန်း...
သူ၏ဓားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ချိန်တွင် သိပ်သည်းပြီး ရိုးရှင်းသော ရောင်ဝါတစ်ခု သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းသဖွယ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏စစ်သည်များဆီသို့ ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားသည်။
ဟီးဟီး... မှုန်ဝါးသောအရာဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားသော ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သူ၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ စစ်သည်ငါးရာနှင့်အတူ စိမ်းပုလဲရောင်နဂါးတစ်ကောင်သဖွယ် သွမ့်ကျူးယန်ဆီသို့ တည့်တည့်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။
သုံးရာပေ၊ တစ်ရာပေ၊ ဘုန်း... မည်သူမှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သည် သွမ့်ကျူးယန်၏ တောင်ပံစောင့်တပ်နှင့် မိုးကြိုးပစ်သံသဖွယ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာမြေပင်လျှင် တုန်ခါသွားသည့် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏတာမျှ အချိန်ပင်လျှင် ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ထင်ရသည်။
အာဝူး...
နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းသည် ဆယ်မီတာကျော် အမြင့်ရှိသော နဂါးခေါင်းနှင့် လိပ်ကျောက်ကိုယ်ထည်ရှိပြီး အနက်ရောင်အဆင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဧရာမသတ္တဝါတစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤလိပ်ကျောက်သတ္တဝါသည် သွမ့်ကျူးယန်ဖိတ်ခေါ်ထားသော ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသည့် မျောက်ဝံသတ္တဝါထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။
ရွှမ်းဝူသတ္တဝါသည် ကျူးယန်၏ လက်မောင်းများကို ပိတ်ချလိုက်ပြီး ကိုက်ခဲလျက် ဝါးစားနေသည်။ ဤရက်စက်သည့်သတ္တဝါနှစ်ကောင်သည် လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ခဏအကြာ ပြင်းထန်သည့် ထိခိုက်သံများနှင့်အတူ တပ်ဖွဲ့နှစ်ခုသည် ၎င်းတို့၏ ခဏတာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး တစ်ဖွဲ့နှင့်တစ်ဖွဲ့ ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။
တပ်ဖွဲ့နှစ်ခုခွဲထွက်သွားချိန်တွင် မြင်းများနှင့် လူများ၏ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧရာမအင်အားသည် မြင်းသည်များစွာကို လေထဲသို့ လွင့်ပစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားစေသည်။
အနည်းငယ်ဆယ်ပေအကွာတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် သွမ့်ကျူးယန်သည် သူတို့၏ မြင်းများ၏ ကြိုးများကို ဆွဲလိုက်ပြီး သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့များသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုမှ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောကြချေ။
ဤထူးဆန်းသည့် မြင်ကွင်းဖြစ်ပေါ်နေစဉ် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများသည် ထိုတပ်ဖွဲ့နှစ်ခုကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး ဤဖြစ်ရပ်သည် မည်သို့ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။
“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ… ကျောက်ဖုန်းချန်က အနိုင်ရသလား… ဒါမှမဟုတ် သွမ့်ကျူးယန်ကလား…” ပိုင်စီလင်းသည် ဝမ်ချောင်၏အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲလျက် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပုံပန်းသွင်ပြင်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားတတ်သော်လည်း ပိုင်စီလင်းသည် ဝမ်ချောင်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသူဖြစ်သဖြင့် ထိုကဲ့သို့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျိုး မရှိခဲ့ပေ။
ယခုဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် လွန်ကဲစွာ လျင်မြန်လွန်းခဲ့သည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် လှုပ်ရှားလာချိန်တွင် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် ခွဲထွက်သွားကြသည်။ အပြင်လူများသည် ဤထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု၏ အကြောင်းပြချက်ကို ရိုးရှင်းစွာ နားမလည်နိုင်ကြပေ�।
“စိတ်အေးအေးထားပါ… သူတို့က တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စမ်းသပ်နေတာပါ… ကျောက်ဖုန်းချန်ပဲဖြစ်ဖြစ် သွမ့်ကျူးယန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမှာ သူတို့ရဲ့ အပြည့်အဝအင်အားကို မသုံးခဲ့ကြဘူး…” ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းမလှည့်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“အာ...”
ပိုင်စီလင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါလျက် ပါးစပ်ဟလျက် အံ့အားသင့်စွာ ရပ်တန့်သွားသည်။
ဤမျှပြင်းထန်သည့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စမ်းသပ်ခြင်းသာဖြစ်သည်တဲ့လား… ပိုင်စီလင်းသည် ပိုင်မျိုးရိုးမှ ဖြစ်သော်လည်း ဤတိုက်ပွဲသည် သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်မှုထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။
အမှန်တွင် လီကျင်းကျုံးပင်လျှင် အံ့အားသင့်စွာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေသည်။
“မြို့တော်မှာ ဒီလောက်ထူးချွန်တဲ့သူတစ်ယောက် ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ… ကျောက်ဖုန်းချန်နဲ့ သူ့ရဲ့ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်က တာလာ့စ်တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကိုးနဂါးသွေးစစ်တိုင်း ဝင်္ကပါမှာ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဦးဆောင်ခဲ့တာ… ကမ္ဘာပေါ်မှာ သူနဲ့ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ အနည်းငယ်ပဲရှိတယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ သခင်ကျောက်တောင် မကျော်လွှားနိုင်တဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်ရှိနေတယ်...” လီကျင်းကျုံးသည် အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဤပြိုင်ပွဲမဖြစ်ပေါ်မီ သူသည် သွမ့်ကျူးယန်သည် သိပ်မသန်မာဘဲ ကျောက်ဖုန်းချန်ထက် အနည်းငယ်အားနည်းမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခြေအနေအရ ဤနှစ်ဦးသည် လုံးဝတန်းတူဖြစ်နေပြီး နောက်ဆုံးရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
“အခု ကိုးနဂါးသွေးစစ်တိုင်း ဝင်္ကပါဆိုတာက ဆူးမင်းဆက် ပြိုလဲပြီး စစ်ပွဲတွေ ပြီးသွားတဲ့နောက်မှ ထင်ရှားလာတာ။ အဲဒီတုန်းကဆိုရင် ဧကရာဇ်ထိုက်ကျုံးက ဧကရာဇ် ကောင်းဇူနဲ့ပေါင်းပြီး အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်တစ်ဝက်လောက်ကို သိမ်းထားပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါမတိုင်ခင်ကတည်းက ကမ္ဘာပေါ်မှာ တခြား အင်အားကြီး ဝင်္ကပါတွေ အများကြီးရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီဟာတွေက ကိုးနဂါးဝင်္ကပါရဲ့ ကိုးခုလောက်တော့ မကောင်းပေမဲ့ သူတို့မှာလည်း ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိခဲ့ကြတယ်။ အခုလို ကြည့်ရတာ ဒီ သွမ့်ကျူးယန် သုံးနေတဲ့ဟာက အဲဒီလို ထူးခြားတဲ့ ဝင်္ကပါဟောင်းတွေထဲက တစ်ခုခု ဖြစ်နေမှာပဲ” ဝမ်ချောင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
ဒါအိုလမ်းပေါင်းသုံးထောင်နှင့် ဘေးထွက်တံခါးပေါင်းရှစ်ရာရှိသည်ဟု ဆိုထားပြီး ဘေးထွက်တံခါးများသည် ပင်မလမ်းကြောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ၎င်းတို့တွင် သန်မာသည့် သိုင်းပညာများ ရှိမနေဟူသည် မဟုတ်ပေ။ ဤသဘောတရားသည် ဝင်္ကပါများအတွက်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် သွမ့်ကျူးယန်သည် ၎င်းတို့၏ တပ်ဖွဲ့များကို ပြန်လည်စီစဉ်ပြီး နောက်ထပ် တင်းမာသော ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခုတွင် ရပ်တည်နေကြသည်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် စုဝေးနေသော လူအုပ်ကြီးသည် ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေသည်။
“တောက်ကျံ... ဒီကောင်က သန်မာလှချည်လား...”
ပထမမင်းသားသည် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို မည်းမှောင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤသည်မှာ အခြားသူများအတွက် ဧကရာဇ်စစ်တပ်နှစ်ဖွဲ့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသာဖြစ်သော်လည်း ပထမမင်းသားအတွက်မူ ၎င်း၏ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များနှင့် ဆက်စပ်နေပြီး မအောင်မြင်နိုင်သည့် အခြေအနေကို သူ မဖြစ်စေနိုင်ပေ။
“တစ္ဆေဘုရင်… တစ်ခုခုမတော်မတရားဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးမဟုတ်လား… သူ တကယ်ပဲ ကျောက်ဖုန်းချန်ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာလား…”
ပထမမင်းသားသည် ယုံကြည်မှုအနည်းငယ် ချို့တဲ့နေသည်။ သူသည် ဤသွမ့်ကျူးယန်အကြောင်း ဘာမှမသိခဲ့ဘဲ ဟူလူးဂန်၏ အကြံပြုချက်အပေါ်သာ တောင်ပံစောင့်တပ်မှူးအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။
အာမခံချက်များစွာ ရရှိထားသော်လည်း စစ်မြေပြင်တွင် ပြသခဲ့သော စွမ်းဆောင်မှုသည် သူတို့ကတိပြုထားသည့်အတိုင်း မဖြစ်ခဲ့ပေ။
ပထမမင်းသားသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို စတင်ခံစားလာရသည်�।
“အရှင်မင်းသား… စိတ်ရှည်ထားပါလေ… ဒါကတော့ စတင်ခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်… တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ပြီး ဆွေးနွေးတာက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး…”
ဟူလူးဂန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ကျောတွင် ထားလျက် ဂရုမစိုက်သည့်အလား ထင်ရသော်လည်း သူ၏ ရိုးရှင်းသော မှတ်ချက်သည် ပထမမင်းသား၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖယ်ရှားရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။
ဘုန်းဘုန်းဘုန်း...
စည်တီးသံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး ဧကရာဇ်စစ်တပ်နှစ်ဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ ဒုတိယအကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုအတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့်အတိုင်း စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
စွမ်းအင်များ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ တပ်ဖွဲ့နှစ်ခုသည် သောင်းကျန်းသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လာသည်။
“ဗိုလ်ချုပ်… ဟိုဘက်က လူတွေက အရမ်းသန်မာတယ်… အာရေးဗီးယားတွေကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ငါတို့ကို ဒီအဆင့်ထိ တွန်းအားပေးခဲ့တာ မရှိဘူး…”
ကျောက်ဖုန်းချန်နောက်ရှိ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ အရာရှိများသည် မျက်နှာမသာယာစွာ သတိပေးပြောဆိုနေကြသည်။
ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ယခုဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင် နှစ်ဖက်စလုံးသည် စစ်သည်များစွာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သည် မည်သည့်အားသာချက်မှ မရရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် သိသာစွာ သန်မာသည့် ရန်သူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။
“ငါ့အမိန့်ကို ဖြန့်ဝေလိုက်… အားလုံးက အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားရမယ်… ငါတို့ လေ့ကျင့်ထားသလို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြ…”
“ဟုတ်ကဲ့ ဗိုလ်ချုပ်...”
သံချပ်ကာများ၏ တအုန်းအုန်းသံများနှင့်အတူ ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဧရာမစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သွမ့်ကျူးယန်ကို သော့ခတ်ထားလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အငွေ့အသက်သည် ယခင်ထက် ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်။