အခန်း (၁၇၂၆-၁၇၃၀)

အခန်း ၁၇၂၆ - ထိုက်မြစ်ဝင်္ကပါ

ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ်ဆင်ထားသည့် သွမ့်ကျူးယန်ဘေးတွင်ရှိသော အတောင်ပံအစောင့်တပ်အရာရှိတစ်ဦးက ရုတ်တရက် တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

“ဗိုလ်ချုပ်... ရွှမ်းဝူစစ်တပ်က တိုက်ခိုက်လာပြီ...”

ယခင်တိုက်ပွဲတွင် ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင် သူတို့သည် ဦးစွာထိုးဖောက်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

“ဟမ့်...”

ချပ်ဝတ်တန်ဆာအောက်မှ အေးစက်စွာ နှာမှုတ်သံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

မြင်းများတဟီးဟီးအော်သံများကြားတွင် စစ်သည်၏ခန့်မှန်းချက်သည် အမှန်ဖြစ်လာသည်။ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ မြင်းသည်ငါးရာသည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ဦးဆောင်မှုဖြင့် အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးဖောက်လာသည်။ ရုတ်တရက် စစ်တပ်သည် နှစ်သွယ်ခွဲထွက်ကာ သွမ့်ကျူးယန်ကို ထောင့်နှစ်ထောင့်မှ တိုက်ခိုက်လာသည်။

မြားဝင်္ကပါ...

ဝမ်ချောင်၏ ဝူရှန်းမြင်းသည်တပ်သည် ဤဝင်္ကပါကို ပို၍ထင်ရှားကျော်ကြားစေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရိုးရာနှင့် အလွန်အားကောင်းသော ထိုးစစ်ဝင်္ကပါတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သည် ထိုးစစ်နှင့်ခုခံစစ်နှစ်ခုစလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်သော်လည်း ခုခံစစ်ပိုင်းတွင် သာလွန်ထူးကဲသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ထိုးစစ်မြားဝင်္ကပါကို အသုံးပြုသည်မှာ အလွန်ရှားပါးသည်။

တစ်ရာပေ... နှစ်ရာပေ... သုံးရာပေ...

မြင်းသည်ငါးရာသည် လျင်မြန်စွာ နှစ်သွယ်ခွဲထွက်သွားပြီး သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများသည် ချောမွေ့လှသဖြင့် တစ်ကိုယ်တည်းသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ သုံးရာပေအကွာအဝေးအတွင်း မြင်းသည်များသည် အမြင့်ဆုံးအရှိန်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူတို့၏အရှိန်သည် မုန်တိုင်းလှိုင်းကြီးသဖွယ် ရှေ့မှအရာအားလုံးကို ပိုင်းဖြတ်ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သုံးရာပေအကွာအဝေးအတွင်း အမြင့်ဆုံးအရှိန်သို့ ရောက်အောင် တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းသည်လည်း ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဝမ်ချောင်ထံမှ သင်ယူခဲ့သည့်အရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကျွမ်းကျင်မှုကို ကျွမ်းကျင်စွာဆောင်ရွက်နိုင်ပြီး ဤမျှတိုတောင်းသောအချိန်အတွင်း ဤမျှလောက် အရှိန်တည်ဆောက်နိုင်သူများသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အနည်းငယ်သာရှိသည်။

ရွှတ်...

မြင်းသည်တပ်၏ထိုးဖောက်မှုမှ ဖန်တီးလိုက်သော စွမ်းအင်သည် လျင်မြန်စွာ ဟူးဟူးမြည်သံဖြင့် လေပြင်းမုန်တိုင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်ကြီးများကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ ပရိသတ်များသည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်ကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများ ဖြူဖျော့လာကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

သို့သော် ဤအလွန်ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သွမ့်ကျူးယန်နှင့် သူ၏အတောင်ပံအစောင့်တပ်သည် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်။

“ဟမ့်...”

ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သည် တစ်ထောင်ပေကျော် ထိုးဖောက်လာသောအခါ သွမ့်ကျူးယန်သည် မထီမဲ့မြင်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ မြည်သံများဖြင့် သူ၏အတောင်ပံအစောင့်တပ်သည် မြှားတစ်စင်းလွှတ်လိုက်သည့်အလား အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးဖောက်လာသည်။

“အား...”

ဤရုတ်တရက်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လူများစွာသည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်ကြပြီး တင်းမာမှုသည် ချက်ချင်းမြင့်တက်သွားသည်။ စစ်တပ်နှစ်ခုသည် ယခင်ကဲ့သို့ တိုက်မိတော့မည်ဖြစ်သည်။

တစ်ထောင်ပေ... ငါးရာပေ...

တဒိန်း...

သို့သော် စစ်တပ်နှစ်ခုသည် ယခင်ကဲ့သို့ တိုက်မိတော့မည့်အချိန်တွင် ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ မြင်းသည်ငါးရာသည် ရုတ်တရက် ဆယ်ဖွဲ့ခွဲထွက်သွားပြီး တစ်ဖွဲ့လျှင် ငါးဆယ်စီဖြစ်သွားသည်။

“အား...”

ပရိသတ်များသည် ထိတ်လန့်စွာ ထပ်မံအော်ဟစ်ကြပြီး ဤအကြိမ်တွင် ပထမမင်းသားပင်လျှင် မျက်လုံးများကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါ...

မြို့တော်၏ စားသောက်ဆိုင်များနှင့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များတွင် လှည့်ပတ်ပြောဆိုနေသည့် ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ပုံပြင်များတွင် ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါကို အမြဲဖော်ပြလေ့ရှိသည်။

မည်သူမျှ ၎င်းကို ကိုယ်တိုင်မတွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း စစ်တပ်သည် လေပေါ်တွင် မျောပါသွားသော ပန်းရနံ့များသဖွယ် ဖြန့်ကျက်သွားသည့်အခါ သေမင်းသည် သူ၏တံစဉ်ဖြင့် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းသိသည်။

ဝမ်ချောင်သည် စစ်မြေပြင်တွင် ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါကို အသုံးပြုသည့်အခါတိုင်း ထင်ရှားကျော်ကြားသော ရန်သူတစ်ဦးသည် ပြိုလဲသွားသည်။ ရန်သူတိုင်းသည် ကြီးမားသော စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကို ခံစားရပြီး ထူးကဲသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားရသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ဤဝင်္ကပါကို စတင်အသုံးပြုပြီးကတည်းက ၎င်းကို မည်သူမျှ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပါ။

ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သည် ဝမ်ချောင်၏ ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါကို အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

အရှေ့နန်းဆောင်မှ အဖွဲ့ဝင်များလည်း ထပ်တူထိတ်လန့်ကြပြီး ၎င်းတို့၏မျက်လုံးများ ဖွင့်ဟသွားကာ စိုးရိမ်မှုဖြင့် ၎င်းတို့၏လက်သီးများကို မသိမသာ ဆုပ်ထားမိသည်။

သွမ့်ကျူးယန်၏ စွမ်းအားကို သူတို့သည် မယုံကြည်သည်မဟုတ်ပါ။ ဝမ်ချောင်၏ ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါသည် အလွန်ကျော်ကြားလွန်းသည်သာ ဖြစ်သည်။

တဟီးဟီး...

လူအုပ်ကြီးသည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်နေဆဲဖြစ်သောအခါ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ ဆယ်ဖွဲ့သည် ပြန်လည်လှည့်ပတ်ကာ ပေါက်ကွဲထွက်သည့်အရှိန်ဖြင့် စုစည်းလာပြီး အတောင်ပံအစောင့်တပ်ထဲသို့ ဓားထက်ဆယ်ချောင်းသဖွယ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

ဘမ်း...

မြင်းတစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင်... ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်မိသံသည် ကြီးမားသောဆူညံသံကို ဖန်တီးပေးပြီး မြေကြီးပင်လျှင် တုန်ခါသွားသည်။ တစ်ထောင်ပေနီးပါးအထိ ပေါက်ကွဲထွက်သည့် ရှော့ခ်လှိုင်းကြီးသည် လေထုကို မှုန်ဝါးဝါးဖြစ်စေသည်။

ခဏတာအတွင်း တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး အချိန်သည် တစ်စက္ကန့်ခန့် ရပ်တန့်သွားသည့်နှယ်ဖြစ်သည်။

ဘုန်း...

လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ဗဟိုတွင် မြင်ကွင်းကိုတွေ့လိုက်ရသောအခါ တော်ဝင်စစ်တပ်မှ စစ်သည်များအပါအဝင် လူတိုင်းသည် အံ့အားသင့်စွာ အသက်ရှူသံများထွက်ပေါ်လာသည်။

သွမ့်ကျူးယန်၏ အတောင်ပံအစောင့်တပ်သည် စည်းကမ်းတကျ စီစဉ်ထားသည့် တန်းလျားများမှ ရုတ်တရက် ငါးကြေးခွံသဖွယ် ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် အဝိုင်းပုံစံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှမ်းဝူစစ်တပ်၏ ထိုးဖောက်မှုများကို ခုခံတားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ လွှတ်ထုတ်လိုက်သော ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြှားဆယ်စင်းသည် တိကျစွာနှင့် မယုံနိုင်စရာပင် ဟန့်တားခံလိုက်ရသည်။ ဤဝင်္ကပါပြောင်းလဲမှုကို ပြီးမြောက်ရန် စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

“မယုံနိုင်စရာ...”

မျိုးနွယ်စုမှ လူငယ်များသည် အံ့အားသင့်စွာ ကြက်သေသေသွားသည်။

ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါ၏ စွမ်းအားကို လူတိုင်းသိသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ဤဝင်္ကပါကို အသုံးပြုသည့်အခါ မည်သူမျှ ၎င်းကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ သို့သော် ယနေ့မတိုင်မီ လူအများစုအတွက် အမည်မသိဖြစ်နေခဲ့သော သွမ့်ကျူးယန်သည် ၎င်းကို လွယ်ကူစွာ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည်။

အခြားသူများကို ထားလိုက်ပါဦး... ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မျက်နှာသည် တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါသည် မရပ်တန့်နိုင်သည့်အရာမဟုတ်ပါ။ ၎င်း၏အားကောင်းဆုံးအချက်မှာ ရုတ်တရက်ဖြန့်ကျက်လိုက်ခြင်း... ရန်သူကို ရှောင်ရှားပြီး အံ့အားသင့်စေခြင်းဖြင့် ဖရိုဖရဲနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ရန်သူတွင် လုံလောက်သော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုရှိပြီး ၎င်းတို့၏စစ်သည်များသည် လုံလောက်စွာ လေ့ကျင့်ထားသည်ဆိုလျှင်... ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ဝင်္ကပါကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲပြီး လှုပ်ရှားလာသည့် စစ်သည်များကို ဟန့်တားနိုင်သည်ဆိုလျှင်... ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါ၏ သေစေနိုင်စွမ်းကို လုံးဝလျှော့ချနိုင်သည်။

သို့သော် ဤအရာသည် ပြောရတာ လွယ်ကူပြီး စာရွက်ပေါ်တွင်သာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိပုံပေါ်သည်။

ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါ၏ ဖြန့်ကျက်ခြင်းနှင့် စုစည်းခြင်းကြား အချိန်သည် တစ်စက္ကန့်အောက်သာရှိပြီး ဤမျှတိုတောင်းသောအချိန်အတွင်း ဝင်္ကပါကို ပြောင်းလဲနိုင်သူများသည် တစ်သောင်းတွင် တစ်ဦးသာရှိသည်။

“အင်္ဂါးကောင်းတယ်...”

“အတောင်ပံအစောင့်တပ်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်...”

“သွမ့်ကျူးယန်... သွမ့်ကျူးယန်...”

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်လျှောက် အော်ဟစ်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရှေ့နန်းဆောင်အဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် သွမ့်ကျူးယန်နှင့် သူ၏အတောင်ပံအစောင့်တပ်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ထောက်ခံကြသည်။

သွမ့်ကျူးယန်သည် ယခင်က သိပ်မထင်ရှားခဲ့သလို သူ၏မျက်နှာသည်ပင် လုံးဝအမည်မသိဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းသည် အရေးမကြီးတော့ပါ။ သူသည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါတိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သောအခါ သူသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ထိပ်တန်းစစ်သူရဲများထဲသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

ပိုင်စီလင်းသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“အဲ့ဒါ ဘယ်လိုဝင်္ကပါလဲ...”

လူတိုင်းသည် သွမ့်ကျူးယန်၏ စွမ်းဆောင်မှုကို အံ့အားသင့်နေချိန်တွင် ပိုင်စီလင်းသည် သွမ့်ကျူးယန်၏ ငါးကြေးခွံသဖွယ် ဝင်္ကပါပေါ်တွင် ပိုမိုအာရုံစိုက်နေသည်။

ပိုင်စီလင်းသည် ဝမ်ချောင်ကို ကောင်းစွာသိသည်။ ထို့အပြင် ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါသည် ဤမျှလွယ်ကူစွာ ဟန့်တားနိုင်သည့်အရာမဟုတ်ကြောင်း သူမသိသည်။ အကယ်၍ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်မှုသာလျှင် ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါကို ပျက်ပြယ်စေရန် လုံလောက်သည်ဆိုပါက ၎င်းသည် လွန်ခဲ့သောကာလကတည်းက အသုံးမဝင်တော့သည့်အရာဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ပိုင်စီလင်းသည် သွမ့်ကျူးယန်အသုံးပြုခဲ့သော ထူးဆန်းသော ဝင်္ကပါတွင် အမှန်တကယ် စွမ်းအားရှိနေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

“ထိုက်မြစ်ဝင်္ကပါ...” ဝမ်ချောင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ပုံမှန်မဟုတ်စွာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။

ပိုင်စီလင်းသည် နားမလည်သေးသည်ကို သိသဖြင့် ဝမ်ချောင်က ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

“ဒါက ထိုက်ကျုံးခေတ်မတိုင်မီက အားကောင်းတဲ့ ဝင်္ကပါတစ်ခုပါ... ဆူးအဆုံးခေတ်မှာ ပေါ်ထွက်ခဲ့ပြီး အဲဒီနောက်ပိုင်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်...”

အချိန်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသေစေနိုင်ဆုံး လက်နက်ဖြစ်ပြီး အားကောင်းဆုံးအရာများပင်လျှင် ၎င်း၏ချေမှုန်းမှုကို ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ထိုက်ကျုံးခေတ်က နာမည်ကျော်ကြားသော နဝမြောက်နဂါးသွေးဝင်္ကပါသည် နှစ်ပေါင်းရာချီအကြာတွင် ၎င်း၏ကိုယ်စားပြုသော သိမ်းဆည်းမှုကွင်းများထဲမှ အများအပြားကို အချိန်၏မြစ်ထဲတွင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ဆူးအဆုံးခေတ်မှ အနုပညာများအပေါ် ထိခိုက်မှုသည် ပို၍ပင် ကြီးမားခဲ့သည်။

ဆူးအဆုံးခေတ်သည် နိုင်ငံအတွက် အရှုပ်ထွေးဆုံးအချိန်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သိုင်းပညာ... ဝင်္ကပါများ... သိမ်းဆည်းမှုကွင်းများနှင့် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများ အများအပြား ပေါ်ထွက်လာသည့် ပန်းပွင့်ခေတ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်... ထိုက်မြစ်ဝင်္ကပါသည် ဤခေတ်၏ အကောင်းဆုံး ဝင်္ကပါများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်...

၎င်းသည် ကမ္ဘာ့မြစ်များကို အတုယူထားပြီး ရေသည် ပုံသဏ္ဍာန်မရှိသလို... ဤဝင်္ကပါ၏ အနှစ်သာရမှာ အခြေအနေနှင့်အညီ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲပြီး ထိုခေတ်မှ အခြားဝင်္ကပါများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တန်ပြန်ရန်ဖြစ်သည်... ၎င်းသည် ရန်သူကို အတုယူပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်... ၎င်း၏အကြီးမားဆုံး အထူးပင်ကိုယ်စွမ်းရည်မှာ လိုက်လျောညီထွေသော ပြောင်းလဲမှုဖြစ်သည်...

ထိုက်မြစ်ဝင်္ကပါသည် လေ့ကျင့်ရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး စစ်သည်များနှင့် စစ်သူရဲများအပေါ် မြင့်မားသော လိုအပ်ချက်များထားရှိသည်... ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူများသည် အနည်းငယ်သာရှိပြီး... ဤအကြောင်းများကြောင့်ပင် ထိုက်မြစ်ဝင်္ကပါသည် မဟာထန်တည်ထောင်မှုမတိုင်မီကပင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ဤဝင်္ကပါ ပေါ်ထွက်လာမည်ဟု မည်သူထင်မှတ်မည်နည်း...

ထိုက်မြစ်ဝင်္ကပါ၏ ခက်ခဲမှုသည် ပထမမင်းသားသည် ဆူးအဆုံးခေတ်မှ ဤဝင်္ကပါကို ပြန်လည်အသက်သွင်းနိုင်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ကြောင်း သေချာစေသည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူ၏အကြည့်ကို ပထမမင်းသားဘေးတွင် သိသာထင်ရှားမှုမရှိသော ဟိုကျွမ်းကျီဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်သည်။

အခြားသူများအတွက် ထိုက်မြစ်ဝင်္ကပါကို ပြန်လည်အသက်သွင်းရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း... စစ်မျက်နှာဖျက်ဆီးနတ်ဘုရား ဟိုကျွမ်းကျီအကြောင်းပြောလျှင် လုံးဝထူးခြားသည့်ကိစ္စဖြစ်သည်...

ချွင်...

သတ္တုထိမိသံဖြင့် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် သွမ့်ကျူးယန်သည် ထပ်မံဖြတ်သန်းသွားကြသည်။

ဤတိုက်ပွဲပြီးနောက် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ပို၍တည်ကြည်လေးနက်လာသည်။ သွမ့်ကျူးယန်သည် မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ဖြစ်စေ... သူသည် ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည့်အချက်က ၎င်းကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရန်သူတစ်ဦးအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

******

အခန်း ၁၇၂၇ - ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်း

“ဗိုလ်ချုပ်... သူတို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီ...” အတောင်ပံအစောင့်တပ်မှ အရာရှိတစ်ဦးက တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သည် အမှန်တကယ် ထူးကဲသည်။ ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါကို ဟန့်တားပြီးနောက် အတောင်ပံအစောင့်တပ်သည် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီး ရွှမ်းဝူစစ်တပ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။ သို့သော် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အလွန်ထက်မြက်သည်။ သူ၏ဝင်္ကပါသည် ထိုက်မြစ်ဝင်္ကပါကို မဖျက်ဆီးနိုင်ကြောင်း သူသိရှိသည့်အခါ ဦးတည်ရာပြောင်းလဲပြီး ဖြတ်သန်းသွားကာ အခွင့်အရေးပင် မပေးခဲ့ပါ။

“ဟမ့်... သူတို့ကို လွှတ်ထားလိုက်... သူတို့ပြသတာ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ အခု ငါတို့ပြီးပြီ...”

သွမ့်ကျူးယန်၏ ခံစားချက်မပါသော အသံသည် သူ၏ထူထဲသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤစကားသည် ယနေ့တိုက်ပွဲတွင် သူပြောလိုက်သည့် ပထမဆုံးစာကြောင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သွမ့်ကျူးယန်သည် သူ၏လူများကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်မပေးခဲ့ပါ။ အစားအနေဖြင့် သူသည် မြောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မလှုပ်မယှက်ရပ်နေသော တစ္ဆေဘုရင်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုသည် သိမ်မွေ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်က ၎င်းကို ချက်ချင်းသတိပြုမိသည်။

ဟိုကျွမ်းကျီသည် ယနေ့တွင် စကားလုံးများနှင့် လှုပ်ရှားမှုများကို အနည်းငယ်သာ ထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း ဤအကြိမ်တွင် သူသည် သွမ့်ကျူးယန်အား သိမ်မွေ့စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“စတင်လိုက်...”

တစ္ဆေဘုရင်၏ မျက်လုံးများက ဤသတင်းစကားကို ရှင်းလင်းစွာ ပေးပို့သည်။

“သူတို့ စလှုပ်ရှားပြီ...” ပိုင်စီလင်းက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ပင်ကိုယ်ဉာဏ်က အန္တရာယ်တစ်ခုခု နီးကပ်လာနေပြီဟု သတိပေးနေသည်။

တစ္ဆေဘုရင်သည် ဤပြိုင်ပွဲတွင် အခြေခံအားဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ အကြည့်များ ထိတွေ့သည့် ထိုအခိုက်အတန့်သည် ရှင်းလင်းစွာ အချက်ပြမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် သိသာထင်ရှားသော စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိခဲ့ချေ။ ဤတိုက်ပွဲ၏ အရေးပါမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်း ပထမမင်းသားနှင့် ဟိုကျွမ်းကျီတို့သည် ထိုက်မြစ်ဝင်္ကပါတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ လာခဲ့သည်ဆိုပါက ပို၍ထူးဆန်းလိမ့်မည်။

ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် သိမ်မွေ့စွာ ခေါင်းညိတ်ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

“စတင်လိုက်...” ဝမ်ချောင်သည် သူ၏အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် သတင်းစကားပေးပို့သည်။

စမ်းသပ်မှု နှစ်ကြိမ်ပြီးနောက် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် သွမ့်ကျူးယန်တို့သည် ရန်သူ၏စွမ်းအားကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အမှန်တကယ် ရုန်းကန်ရမည့်အချိန်ရောက်ပြီ။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ မြောက်ဘက်စွန်းတွင် ကင်မ်ယူဆော့က ကြေညာလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းသား... သူတို့ စလှုပ်ရှားတော့မယ်...”

ဝမ်ချောင်နှင့် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ သိမ်မွေ့သော ဖလှယ်မှုသည် သူ၏အာရုံမှ လွတ်မသွားခဲ့ပါ။

“ငါမြင်တယ်...”

ပထမမင်းသားသည် လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်လျက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ခွေးကောင်...”

ပထမမင်းသားသည် အနီးအနားရှိ ဝမ်ချောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထကြွလာသည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ရွှမ်းဝူသိမ်းဆည်းမှုကွင်းနှင့် ဖြတ်တောက်ဝင်္ကပါကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူ၏အကွက်များအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားပြီဟု သူထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့တွင် နောက်ထပ်အကွက်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်ပုံရသည်။ ဤအချက်က ပထမမင်းသားအား ဝမ်ချောင်ကို အရိုးထိအောင် မုန်းတီးစေသည်။

“ဟမ့်... ဒီမင်းသားက မင်း အနိုင်ရနိုင်သေးတယ်လို့ မယုံဘူး...”

ပထမမင်းသားသည် စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

သူသည် အရာအားလုံးကို ဟိုကျွမ်းကျီထံ လွှဲအပ်ထားခဲ့ပြီး အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မသိခဲ့သော်လည်း တော်ဝင်စစ်တပ်၏ အရေးပါမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်း အစီအစဉ်၏ အချို့အစိတ်အပိုင်းများကို သူနားလည်ထားသည်။

ဘာဖြစ်ဖြစ် ဝမ်ချောင်သည် ဘယ်သောအခါမှ အနိုင်ရမည် မဟုတ်ပါ။

ဤအတောအတွင်း လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် လေပြင်းများ ဟူးဟူးမြည်သံဖြင့် မသာယာစွာ တိုက်ခတ်နေပြီး စစ်တပ်နှစ်ခုသည် နောက်ထပ် တင်းမာသော ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဘုန်း...

အဆုံးမရှိသည့် စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် သွမ့်ကျူးယန်တို့သည် ထပ်မံထိုးဖောက်လာကြသည်။

ဤအကြိမ်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ထိုးစစ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး မြင်းများ၏ တဖွဲဖွဲပြေးသံများသည် မြေကြီးကို ပိုင်းဖြတ်လုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။ နှစ်ဖက်စလုံး၏ စွမ်းအင်များသည် မြင့်တက်လာပြီး ရာပေအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ဖက်စစ်တပ်များသည် အမြင့်ဆုံးအရှိန်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်�।

ပတ်ဝန်းကျင်အာကာသသည် ယိုယွင်းလာပြီး အတွင်းရှိပုံရိပ်များသည် မှုန်ဝါးဝါးဖြစ်လာသည်။

ဟောက်...

ဝူး...

အလင်းတစ်ခုဖြတ်ပြီးသည့်နောက် ကြီးမားသော ကျူးယမ်းနှင့် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော ရွှမ်းဝူသည် စစ်တပ်နှစ်ခု၏ အထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဘယ်စစ်တပ်အနိုင်ရမလဲ မပြောနိုင်ဘူး...”

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်တွင် အာရုံစိုက်နေသော မျက်လုံးများသည် တင်းမာမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤစစ်တပ်နှစ်ခုသည် အလွန်အားကောင်းလွန်းသည်။ ယခုအခါ ပရိသတ်များသည် ဤတိုက်ပွဲတွင် မသိမသာစွဲလမ်းသွားကြသည်။

ခလျှံ...

နှစ်ဖက်စစ်တပ်များသည် တစ်ထောင်ပေခန့် အကွာအဝေးတွင်ရှိနေသေးသည့်အခါ သွမ့်ကျူးယန်သည် ရုတ်တရက် သူ၏မြင်းပေါ်သို့ ကိုယ်ကိုကပ်လိုက်ပြီး မြင်းသည် နောက်ခြေထောက်များဖြင့် ထောင်ထလာကာ မြေပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

သတ္တုထိမိသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး မဟာကျူးယမ်းသိမ်းဆည်းမှုကွင်းထက် ပိုကြီးမားသော သိမ်းဆည်းမှုကွင်းတစ်ခုသည် မုန်တိုင်းသဖွယ် စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလာသည်။

“သိမ်းဆည်းမှုကွင်း နှစ်ခု...”

.

“သူ့မှာ သိမ်းဆည်းမှုကွင်း နှစ်ခုရှိတယ်... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအနှံ့မှ အံ့အားသင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းသည် ဤဒုတိယသိမ်းဆည်းမှုကွင်းကို ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လူတစ်ဦးသည် သိမ်းဆည်းမှုကွင်းများစွာကို လေ့ကျင့်နိုင်သော်လည်း ထုံးတမ်းစဉ်လာပစ္စည်းကဲ့သို့ ပြင်ပအကူအညီမရှိဘဲ ၎င်းတို့ကို တစ်လှည့်စီသာ အသုံးပြုနိုင်သည်မှာ လူတိုင်းသိသည်။ သိမ်းဆည်းမှုကွင်းများကို တစ်ပြိုင်နက် အသုံးပြုနိုင်သည်မှာ ရှားပါးသည်။

အထူးသဖြင့် မဟာကျူးယန်သိမ်းဆည်းမှုကွင်းကဲ့သို့ ထိပ်တန်းသိမ်းဆည်းမှုကွင်းအတွက် အားကောင်းသော သိမ်းဆည်းမှုကွင်းနှစ်ခုကို ထပ်နေအောင် အသုံးပြုရန်သည် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

အနည်းဆုံး တော်ဝင်စစ်တပ်တွင် အားကောင်းသော သိမ်းဆည်းမှုကွင်းနှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် အသုံးပြုနိုင်သူ မရှိခဲ့ပါချေ။

သွမ့်ကျူးယန်သည် မည်သူမဆို စိတ်ကူးထားသည်ထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်။ သို့သော် လူအုပ်သည် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ဟီး ဟီး...

သိမ်းဆည်းမှုကွင်းပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အရှေ့ဘက်ခြမ်းရှိ မြင်းများစွာသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ထိတ်လန့်စွာ ထောင်ထလာကာ တော်ဝင်စစ်တပ်မှ စစ်သည်များကို ကျောပေါ်တင်လျက် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ...”

တော်ဝင်စစ်တပ်မှ စစ်သည်များသည် ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

၎င်းတို့သည် မြင်းဇက်များကို အလျင်အမြန်ဆွဲထုတ်ကာ မြင်းများကို သက်သာအောင် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

“ဟိုမှာ ကြည့်ကြည့်...”

ဤရှုပ်ထွေးမှုအလယ်တွင် ထိတ်လန့်သံတစ်ခုသည် အထူးထင်ရှားပြီး လူတိုင်းသည် ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မျိုးနွယ်စုမှ လူငယ်များနှင့် မျိုးရိုးမြင့်သူများကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ ကမ္ဘာပျက်သဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထိုသိမ်းဆည်းမှုကွင်းပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ အတောင်ပံအစောင့်တပ်မှ စစ်သည်ငါးရာသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းလာသည်။

ဤမီးတောက်များသည် ဆယ်မီတာကျော်အထိ မြင့်တက်လာပြီး အလင်းရောင်ပင်လျှင် ဤမီးတောက်များ နီးကပ်လာသည့်အခါ မှိန်ဖျော့သွားသည်။

ဟစ်စ်... ခရက်...

မြေပြင်မှ ငွေရောင်လျှပ်စီးများသည် ဓားနှင့်ထားကဲ့သို့ လေထုကို ဖြတ်တောက်ကာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သော အက်ကွဲများနှင့် ပေါက်ကွဲမှုများကို ဖန်တီးသည်။

ထိုအက်ကွဲများသည် ပါးစပ်များသဖွယ် နီးကပ်လာသည့် ရုပ်ဝတ္ထုများကို မျိုချလိုက်သည်။

“အဲဒါ ဘာလဲ...”

လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ တောင်ဘက်စွန်းတွင် လီလင်းသည် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။

လီလင်းသည် စစ်မြေပြင်ပေါ်သို့ ရှားရှားပါးပါး ခြေချခဲ့သော်လည်း သူ့တွင် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ဦးဖြစ်သည့် တူမျိုးဖြစ်သူ ဝမ်ချောင်ရှိသည်။ သူ့ဘေးတွင် အချိန်ကုန်လွန်ခဲ့ခြင်းက စစ်ဗျူဟာများနှင့် သိုင်းပညာများကို ပိုမိုနားလည်စေခဲ့သော်လည်း သွမ့်ကျူးယန်၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဤပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းအကြောင်း သူဘယ်တုန်းကမှ မကြားဖူးခဲ့ပါ။

သို့သော် ဤသိမ်းဆည်းမှုကွင်း၏ စွမ်းအားကို သံသယဖြစ်စရာ မရှိပါ။

အကွာအဝေးမှ ကြည့်ရင်း ဤသိမ်းဆည်းမှုကွင်းအတွင်း ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ ဆူဖြိုးနေသည်ကို ခံစားရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ်ရှိ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်း...”

“ဒါ စစ်မျက်နှာဖျက်ဆီးနတ်ဘုရား ဟိုကျွမ်းကျီ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်း မဟုတ်ဘူးလား...”

သူသည် သွမ့်ကျူးယန်အသုံးပြုနေသော သိမ်းဆည်းမှုကွင်းကို မမှတ်မိခဲ့သော်လည်း လေထုထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော သေးငယ်သော ပေါက်ကွဲမှုများနှင့် အာကာသထဲတွင် ပါးလှယ်သော အက်ကွဲများသည် သူ၏အဖိုးပြောပြခဲ့သော ပုံပြင်များထဲက ထိုအရာများနှင့် ထပ်တူဖြစ်သည်။

ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အထိတ်တလန့်ဖြစ်စေနိုင်ဆုံး သိမ်းဆည်းမှုကွင်းများထဲမှ တစ်ခုဟု ယူဆနိုင်သည်။ ၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် ရန်သူ၏ဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးရန်၊ ပိုင်းဖြတ်ရန်နှင့် ချေမှုန်းရန်အတွက် အာရုံစိုက်ထားပြီး အခြားဝင်္ကပါများအပေါ် အလွန်ရန်လိုသည်။

ဟိုကျွမ်းကျီသည် ဤပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းကို အားကိုးပြီး လူသိများလေးစားခံရသော စစ်မျက်နှာဖျက်ဆီးနတ်ဘုရားအဖြစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤသိမ်းဆည်းမှုကွင်း၏ ပေါက်ကွဲဖျက်ဆီးသည့် သဘောသဘာဝကြောင့် ၎င်းကို အခြားဝင်္ကပါများနှင့် ပေါင်းစပ်မရနိုင်ခဲ့သဖြင့် ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းသည် နဝမြောက်နဂါးသွေးစစ်တိုက်ဆိုင်ရာ အလံထဲသို့ ထည့်သွင်းမထားခဲ့ပါချေ။

ဤဒဏ္ဍာရီလာ သိမ်းဆည်းမှုကွင်းသည် ဟိုကျွမ်းကျီနှင့်အတူ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် ၎င်းကို ထပ်မံမြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ခဲ့ပါ။

ဝမ်ချောင်သည် မျက်နှာတင်းမာနေပြီး သွမ့်ကျူးယန်သည် ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းကို အသုံးပြုနေသည်ဟူသော အံ့အားသင့်သံများသည် သူ၏နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်နေသည်။

“ဝမ်ချောင်...”

လီလင်းနှင့် ပိုင်စီလင်းတို့သည် စိုးရိမ်တကြီး ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ ၎င်းတို့သည် တစ္ဆေဘုရင်၏ အမှန်တရားကို သိရှိထားသည်။ အကယ်၍ ဤအရာသည် အမှန်တကယ် ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းဖြစ်ပါက ရွှမ်းဝူသိမ်းဆည်းမှုကွင်းသည် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပါ။

တဒိန်း...

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်တွင် မြင်းဖြူဖြူသံများသည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို ရိုက်ခတ်နေသည်။ အံ့အားသင့်မှုနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် အတောင်ပံအစောင့်တပ်သည် အရှိန်မြှင့်လာသည်။

တစ်ထောင်ပေအကွာအဝေးသည် ဤအလွန်မြန်ဆန်သော စစ်တပ်နှစ်ခုအတွက် အနည်းငယ်သာဖြစ်သည်။ ၎င်းကို နှစ်စက္ကန့်မှ သုံးစက္ကန့်အတွင်း ဖြတ်သန်းနိုင်သည်။

ကျောက်ဖုန်းချန်တွင် အချိန်များစွာ မရှိတော့ပေ။ အခြေအနေသည် အလွန်ဆိုးရွားနေသည်။ အရှိန်အဟုန်အရ အတောင်ပံအစောင့်တပ်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ စစ်တပ်ကို လုံးဝကျော်လွန်သွားပြီ။

သိမ်းဆည်းမှုကွင်း နှစ်ခု၏ စွမ်းအားက အတောင်ပံအစောင့်တပ်ကို ရွှမ်းဝူစစ်တပ်ထက် အင်အား၊ သွက်လက်မှု သို့မဟုတ် မြန်နှုန်းအရ သာလွန်စေသည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို ဆက်လက်စိုက်ကြည့်နေသည်။

အကွာအဝေးသည် သုံးရာပေသို့ ကျဆင်းသွားသည်ကို သူမြင်နိုင်သည်။ ယခုအခါ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ပြန်လှည့်လိုလျှင်ပင် နောက်ကျသွားပြီ။

ထွက်ပြေးခြင်းသည် လျင်မြန်စွာ ရှုံးနိမ့်မှုကိုသာ သေချာစေလိမ့်မည်။

“အခုပဲ အချိန်ရောက်ပြီ...”

စစ်တပ်နှစ်ခုသည် တိုက်မိတော့မည့်အခါ ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများသည် ထက်ထက်သြသြဖြစ်လာသည်။

ရွှမ်းဟွမ်ဆက်သွယ်ဝင်္ကပါ..

(မှတ်ချက်။ ဤဆက်စပ်မှုတွင် “ရွှမ်” သည် “အနက်ရောင်” ကို ဆိုလိုပြီး ရွှမ်းဝူတွင်အသုံးပြုသည့် “ရွှမ်” နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် “လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပါယ်လည်း ရှိနိုင်သည်။ “ဟွမ်” သည် “အဝါရောင်” ကို ဆိုလိုသည်။ ဤသတ်မှတ်ထားသည့်အကြောင်းအရာတွင် “ရွှမ်” နှင့် “ဟွမ်” ကို အတူတွဲသုံးသောအခါ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာကို ဖော်ညွှန်းသည်။ ရွှမ်/အနက်ရောင်သည် ကောင်းကင်၏အရောင်ဖြစ်ပြီး ဟွမ်/အဝါရောင်သည် မြေကမ္ဘာ၏အရောင် ဖြစ်သည်။)

ဘုန်း...

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ အကွာအဝေးတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ စစ်သည်ငါးရာသည် ရုတ်တရက် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခွဲထွက်သွားပြီး ဝင်္ကပါအသစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

******

အခန်း ၁၇၂၈ - ရွှမ်းဟွမ်ဆက်သွယ်ဝင်္ကပါ

ဘုန်း...

ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သူ၏ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ စစ်သည်ငါးရာကို ဦးဆောင်ကာ မဟာကျူးယမ်းသိမ်းဆည်းမှုကွင်းနှင့် ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းဖြင့် အားဖြည့်ထားသော အတောင်ပံအစောင့်တပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

“အား...”

“အဲ့ဒါ ဘာလဲ...”

“ဘယ်လို... ဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သူ၏လူများကို ဦးဆောင်ထိုးဖောက်လာစဉ် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအနှံ့ရှိ ပရိသတ်များသည် မဖြစ်နိုင်သည့်အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသလို ခံစားရပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများ တုန်လှုပ်သွားကာ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

မြောက်ဘက်ရှိ အရှေ့နန်းဆောင်အဖွဲ့ဝင်များပင်လျှင် လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ၎င်းတို့၏မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားသည်။

“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေတတ်သော စစ်မျက်နှာဖျက်ဆီးနတ်ဘုရား ဟိုကျွမ်းကျီထက် မည်သူမျှ ပို၍အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။

သဘာဝကျစွာ သွမ့်ကျူးယန်အား ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းကို ပေးအပ်ခဲ့သူမှာ သူပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏နာမည်ကို ထင်ရှားစေခဲ့သော ကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်ပြီး ထိုးစစ်စွမ်းအားတွင် ယှဉ်လို့မရသည့်အရာဖြစ်ကာ ထိုက်မြစ်ဝင်္ကပါထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။ ထိုက်မြစ်ဝင်္ကပါ၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ပင်လျှင် သူ၏ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းကို မတားဆီးနိုင်ပါ။

ဟိုကျွမ်းကျီသည် ဤတော်ဝင်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲတွင် မည်သူမျှမသိသော လူပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးကို မဟာဗိုလ်ချုပ်များကို စိန်ခေါ်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သည့် အကြီးမားဆုံး ယုံကြည်မှုရင်းမြစ်မှာ ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟိုကျွမ်းကျီပင်လျှင် သူ၏ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်သူတစ်ဦးရှိလိမ့်မည်ဟု စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ပါ။

ဘမ်း...

လူတိုင်းသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မဖြစ်နိုင်ဆုံး ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

အနက်ရောင်နှင့် အဝါရောင်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ စစ်သည်ငါးရာ၏ သိမ်းဆည်းမှုများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အမြင့်တစ်ရာမီတာနီးပါးရှိသော အနက်ရောင်နှင့် အဝါရောင်စွမ်းအင်တိုင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းတိုင်ကြီးသည် မရေမတွက်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံစံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး တစ်ချက်ရိုက်ချက်ဖြင့် အတောင်ပံအစောင့်တပ်ထဲသို့ အပေါက်တစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဤအရာသည် တစ်ခုတည်းသော အံ့အားသင့်စရာမဟုတ်ပါ။

အနက်ရောင်နှင့် အဝါရောင်တိုင်ကြီးပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ သွမ့်ကျူးယန်၏ မဟာကျူးယမ်းသိမ်းဆည်းမှုကွင်းနှင့် ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းတို့သည် ထိုတိုင်ကြီးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤသိမ်းဆည်းမှုကွင်းနှစ်ခုသည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံကာကွယ်နိုင်ခြင်းမရှိသည့်အပြင် ၎င်းတို့သည် စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ စစ်သည်ငါးရာကို ပို၍အားကောင်းစေသည်။

သတ္တုထိမိသံများနှင့်အတူ သွမ့်ကျူးယန်နှင့် အတောင်ပံအစောင့်တပ်မှ စစ်သည်များ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ သိမ်းဆည်းမှုကွင်းများသည် နေပူအောက်တွင် ရေခဲတုံးများသဖွယ် အရည်ပျော်သွားသည်။ သိမ်းဆည်းမှုကွင်းတစ်ခုစီပျောက်ကွယ်သွားတိုင်း ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ စစ်သည်များ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ သိမ်းဆည်းမှုကွင်းများသည် ပို၍အားကောင်းလာသည်။

၎င်းသည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ တပ်ဖွဲ့များသည် ၎င်းတို့၏စွမ်းအားကို စုပ်ယူနေသလိုပင်။

ဘုန်း...

ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက အတောင်ပံအစောင့်တပ်မှ စစ်သည်များကို ကြောက်မက်ဖွယ်အင်အားဖြင့် နှစ်ဖက်လုံးသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း ...

မြင်းများသည် တဟီးဟီးအော်ဟစ်ပြီး လူများသည် အော်ဟစ်ကြသည်။ အတောင်ပံအစောင့်တပ်မှ စစ်သည်များစွာသည် မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် သွေးထွက်နေကာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ စုတ်ပြတ်နေပြီး ၎င်းတို့၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ပင် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားပြီ။

“ဒါ ဘယ်လိုဝင်္ကပါလဲ...”

ဟိုကျွမ်းကျီ၏ မျက်နှာသည် တင်းမာနေပြီး စကားပြောရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

သူသည် ထိုးစစ်နှင့် ခံစစ်အတွက် အားကောင်းသော ဝင်္ကပါများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်—လျှပ်စီးမြန်နှုန်းဖြင့် ခရီးသွားနိုင်ပြီး အရှိန်မလျော့ဘဲ ဦးတည်ရာပြောင်းလဲနိုင်သော ဝင်္ကပါများပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရန်သူ၏ သိမ်းဆည်းမှုကွင်းများနှင့် စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားဖြည့်နိုင်သော ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ဟိုကျွမ်းကျီသည် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပါ။

မြင်ဖူးရုံသာမက ထိုကဲ့သို့သော ဝင်္ကပါတစ်ခုအကြောင်း တစ်ခါမှမကြားဖူးသလို ဒဏ္ဍာရီများ သို့မဟုတ် ပုံပြင်များထဲတွင်ပင် အနည်းငယ်မျှ ဖော်ပြချက်မရှိခဲ့ပါ။

ထို့အပြင် ဟိုကျွမ်းကျီသည် သူ၏ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းကို မည်သူမဆို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်ကို မှတ်မိသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ကျွမ်းကျင်မှုသည် အနည်းငယ်မျှပင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပါ။

ဤပွဲမတိုင်မီအထိ ထိုသို့ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူစိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ပါ။

ဟိုကျွမ်းကျီသည် ပင်ကိုယ်ဗီဇအရ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အခြားတစ်ဖက်စွန်းရှိ ထိုလူငယ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါ စုကျန်းချန်ရဲ့ ဝင်္ကပါမဟုတ်ဘူး... အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်က ဒီဝင်္ကပါကို ဘယ်ကသင်ယူလာတာလဲ...”

ဟိုကျွမ်းကျီ၏ မျက်နှာသည် ရှုံ့တွန့်သွားသည်။ သူသည် ဧကရာဇ်ထိုက်ကျုံး၏ အမိန့်ဖြင့် စုကျန်းချန်ထံမှ ဝင်္ကပါများကို လေ့လာခဲ့ဖူးသည်ဖြစ်ရာ ကျောက်ဖုန်းချန်အသုံးပြုသော ဝင်္ကပါသည် စုကျန်းချန်ထံမှ မဟုတ်ကြောင်း အပြည့်အဝ သေချာနိုင်သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဟိုကျွမ်းကျီသည် အခြားတစ်ဖက်ရှိ ထိုလူငယ်ကို နက်နဲစွာ နားမလည်နိုင်သည့်အရာအဖြစ် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသည် ဝမ်ချောင်သည် စုကျန်းချန်၏ တပည့်ဖြစ်သည်ဟု အမြဲယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းသည် အမှန်တရားနှင့် ဝေးကွာနေပုံရသည်။

ဒိန်း...

ဤအရာအားလုံးကြားတွင် အနက်ရောင်နှင့် အဝါရောင်တိုင်ကြီးသည် သွမ့်ကျူးယန်၏ အတောင်ပံအစောင့်တပ်ကို ဆောင်းဦးလေညင်းသဖွယ် အရွက်ကြွေများကို လွင့်စင်သွားစေသည့်နည်းဖြင့် သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အတောင်ပံအစောင့်တပ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး မြင်းဖြူဖြူသံများနှင့်အတူ စစ်တပ်နှစ်ခု ခွဲထွက်သွားသည်။ အကွာအဝေး ပေအနည်းငယ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် မြင်းဇက်ကို ဆွဲလိုက်ပြီး သူ၏နောက်တွင် အတောင်ပံအစောင့်တပ်မှ စစ်သည်များ၏ ညည်းညူသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

အကွာအဝေးတွင် သွမ့်ကျူးယန်သည်လည်း သူ၏မြင်းကို လှည့်လာသည်။ သူ့တွင် ယခုအခါ အတောင်ပံအစောင့်တပ်မှ စစ်သည်နှစ်ရာခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ၎င်းသည်ပင် သူသည် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ထိုက်မြစ်ဝင်္ကပါကို အသုံးပြုကာ ကျောက်ဖုန်းချန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သွမ့်ကျူးယန်၏ မျက်နှာကို မြင်ရရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ ပြင်းထန်စွာ တက်လျက်ရှိသော အသက်ရှူသံများမှ အတောင်ပံအစောင့်တပ်မှ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ ထိတ်လန့်မှုကို လူတိုင်းခံစားမိသည်။

“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

သွမ့်ကျူးယန်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ ပကတိအရှက်ရမှုဖြစ်သည်။ သူသည် ဤမျှလောက် လွှမ်းမိုးနိုင်သော ပုံစံဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်ထံ ရှုံးနိမ့်ရလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမှ မထင်မှတ်ခဲ့ပါ။

“အောင်မြင်သွားပြီ...”

လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ တောင်ဘက်စွန်းတွင် ဝမ်ချောင်သည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသော ကျောက်ဖုန်းချန်ကို သိမ်မွေ့စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရွှမ်းဟွမ်ဆက်သွယ်ဝင်္ကပါ...

ကမ္ဘာပျက်ခေတ်တွင် ၎င်းသည် ဆယ်ချက်ဆယ်အနိုင်ဝင်္ကပါ၊ ရှစ်လွင်ပြင်စစ်မျက်နှာဖျက်ဆီးဝင်္ကပါ နှင့် မတော်တဆခံတပ်ဝင်္ကပါတို့ထက် သာလွန်သော အားအပြင်းဆုံး ဝင်္ကပါသုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ထိုကမ္ဘာပျက်ခေတ်၏ အကြီးကျယ်ဆုံး ဝင်္ကပါဆယ်ခုအနက် ထိပ်တန်းသုံးခုတွင် အဆင့်နိမ့်သည့်ဝင်္ကပါများနှင့် အနှစ်သာရအားဖြင့် ကွဲပြားပြီး စွမ်းအား၊ တိုက်ခိုက်ပုံစံ နှင့် ထူးခြားချက်များတွင် ထူးခြားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤဝင်္ကပါသုံးခုကို လေ့ကျင့်ရန် အလွန်ခက်ခဲစေသည့် အကြောင်းအမျိုးမျိုးလည်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် ရွှမ်းဟွမ်ဆက်သွယ်ဝင်္ကပါကို မလေ့ကျင့်ခဲ့ပါ။ ကျောက်ဖုန်းချန်ဆိုလျှင် ပို၍မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဝမ်ချောင်သည် သူ့အား အမှန်တကယ်ပုံစံကို မပေးခဲ့ဘဲ ရိုးရှင်းသည့်ပုံစံတစ်ခုကိုသာ ပေးခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ရွှမ်းဟွမ်ဆက်သွယ်ဝင်္ကပါနှင့် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ရွှမ်းဝူသိမ်းဆည်းမှုကွင်းတို့သည် “ရွှမ်း” ဟူသော စကားလုံးတွင် အနည်းငယ်ဆက်စပ်မှုရှိသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ရွှမ်းဟွမ်ဆက်သွယ်ဝင်္ကပါသည် ရွှမ်းဝူသိမ်းဆည်းမှုကွင်းကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားသည်။ ၎င်းသည် ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်အား ၎င်း၏ အခြေခံဗားရှင်းကို သင်ကြားပေးခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ကျောက်ဖုန်းချန်၏ လက်ရှိအင်အားအဆင့်တွင် ရွှမ်းဟွမ်ဆက်သွယ်ဝင်္ကပါကို လေ့ကျင့်ရန်သည် အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူအောင်မြင်ခဲ့သည်။

“တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်...”

ဝမ်ချောင်သည် အကွာအဝေးရှိ ကျောက်ဖုန်းချန်အား အချက်ပြလိုက်သည်။ မပြည့်စုံသော ရွှမ်းဟွမ်ဆက်သွယ်ဝင်္ကပါသည် စွမ်းအင်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်အားကို အလွန်ပင်ပန်းစေသော်လည်း သွမ့်ကျူးယန်ကို ကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်မည်ဖြစ်သည်။

ဘူး...

အကွာအဝေးတွင် မြေကြီးသည် တဒိန်းဒိန်းမြည်လျက် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သူ၏တပ်ဖွဲ့များကို လှည့်ပြီး သွမ့်ကျူးယန်ဆီသို့ ပြန်လည်ထိုးဖောက်လာသည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် ယခုအခါ အဆုံးသတ်ခါနီးပြီ။ သွမ့်ကျူးယန်ကို အနိုင်ယူပြီးသည်နှင့် ဤတော်ဝင်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲတွင် သူ၏အလုပ်သည် တစ်ဝက်ပြီးစီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးထဲတွင် ပထမမင်းသားသည် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် နေရာတစ်ခုအနည်းဆုံး ကျန်ရှိနေသေးပြီး သူသည် ဟွမ်ထျန်းကျောက်၏ သစ္စာခံမှုကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် နောက်တစ်ဆင့်တွင် လီရွမ်းရီကို စိန်ခေါ်ရန် ပြင်ဆင်မထားပါချေ။

ပထမမင်းသားအား တော်ဝင်စစ်တပ်ကို လုံးဝထိန်းချုပ်ခြင်းမှ တားဆီးနိုင်သမျှ မည်သူမဆို မဟာဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်လာခြင်းကို သူဂရုမစိုက်ပါ။

အတောင်ပံအစောင့်တပ်မှ စစ်သည်များသည် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။ ရလဒ်သည် ယခုအခါ သံသယဖြစ်စရာမရှိတော့ပါ။

မဟာကျူးယမ်းသိမ်းဆည်းမှုကွင်းနှင့် ပေါက်ကွဲသိမ်းဆည်းမှုကွင်းတို့သည် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး ၎င်းတို့၏ အင်အားသည်ပင် တစ်ဝက်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ရိုးရှင်းစွာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ပါ�।

“သွားမယ်...”

သို့သော် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သူ၏လူများကို ဦးဆောင်ထိုးဖောက်လာစဉ် မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သွမ့်ကျူးယန်သည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏အတောင်ပံအစောင့်တပ်မှ စစ်သည်နှစ်ရာခန့်ကို ဦးဆောင်ကာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ဘမ်း...

လူအုပ်သည် ဆူညံစွာ အုတ်ကြွလာသည်။ သွမ့်ကျူးယန်ကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ဦးသည် ဤမျှလောက်များပြားသော လူများကြည့်ရှုနေရင်း ရိုးရှင်းစွာ ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပါ။

“တစ္ဆေဘုရင်...”

ပထမမင်းသားသည် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထိုအံ့အားသင့်သံများနှင့် အော်ဟစ်သံများသည် သူ့မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သည့် ကဲ့ရဲ့သံများသဖွယ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အရှိန်အဝါအားလုံးကို ဆုံးရှုံးစေသည်။

သို့သော် ပထမမင်းသားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် ဒေါသတွင် ဟိုကျွမ်းကျီသည် ရိုးရှင်းသော ပြန်လည်ဖြေကြားမှုတစ်ခုသာရှိသည်။

“အရှင်မင်းသား... စိတ်ရှည်ပါ...”

ဟိုကျွမ်းကျီ၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်နေသည်။ ထိုအချိန်တိုအတွင်း သူသည် သူ၏စိတ်ခံစားမှုများကို လုံးဝသက်သာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

“သူတို့ ထွက်ပြေးနိုင်မယ် ထင်နေလား...”

ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏မြင်းကို ပို၍မြန်ဆန်စွာ ပြေးလွှားစေသည်။ သူသည် သူ၏ရန်သူကို အလွန်အထင်ကြီးမိခဲ့သည်ကို ဝန်ခံရမည်။ သူထင်ခဲ့သည့် သူရဲကောင်းတစ်ဦးသည် ဤမျှရှုံးနိမ့်မှုကို လက်မခံနိုင်ခဲ့ပါ။ သို့သော် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသည် ဤမျှသာရှိသည်။ သူသည် တကယ်ပင်ထွက်ပြေးနိုင်မည်ဟု ထင်နေသလား...

တဒိန်း... လူအုပ်၏ ဆူညံသံများကြားတွင် တော်ဝင်စစ်တပ်နှစ်ဖွဲ့သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းလာကြသည်။

ပြင်းထန်သော ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုသည် နောက်ဆုံးတွင် လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤအရာကို မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။

“ဒီလူယုတ်မာတွေမှာ အဆင့်အတန်းမရှိဘူး... ရှုံးနိမ့်မှုကိုတောင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ လက်မခံနိုင်ဘူး...”

ပိုင်စီလင်းသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ မထီမဲ့မြင်ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုက သူမကို ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“တစ်ခုခု မဟုတ်မမှန်ဖြစ်နေတယ်...”

ပိုင်စီလင်းသည် ဤမှတ်ချက်ကို အစပိုင်းတွင် သိပ်ဂရုမထားခဲ့သော်လည်း မည်သူပြောသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

“ဝမ်ချောင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ...”

“တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်...”

ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သွမ့်ကျူးယန်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည်ကို ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးများ တွန့်လိမ်သွားသည်။

“ဒါပေမဲ့... သခင်ကျောက်က အနိုင်ရပြီးပြီလေ... သူတို့ဟာ နောက်ဆုံးရလဒ်ကို သိပ်မနှောင့်နှေးနိုင်ဘူးလေ...” ပိုင်စီလင်းက သတိထားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် နောက်ဆုံးရလဒ်တွင် သံသယဖြစ်စရာ မရှိတော့ပါ။ သို့သော် သူမသည် ဝမ်ချောင်၏ စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုကို ဘယ်သောအခါမှ လျှော့တွက်မထားခဲ့ပါ။

“အတိအကျ မနှောင့်နှေးနိုင်လို့သာ ထူးဆန်းနေတာပဲ...” ဝမ်ချောင်က တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

******

အခန်း ၁၇၂၉ - ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်မှု... ကျောက်ဖုန်းချန် သွေးအန်...

“ချောင်အာ... မင်းဘာတွေ့လိုက်တာလဲ...”

လီလင်းသည် ၎င်းတို့၏စကားဝိုင်းကို နားထောင်နေသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းသာခါလိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ လူအုပ်ကြီးသည် သွမ့်ကျူးယန်ကို ကဲ့ရဲ့ဟစ်အော်နေသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ပို၍မသက်မသာခံစားလာရသည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် အစမှအဆုံးထိ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်သာ ရှိခဲ့သော်လည်း ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ရွှမ်းဟွမ်ဆက်သွယ်ဝင်္ကပါကို သွမ့်ကျူးယန်အား အသုံးပြုပြီးနောက် သူသည် ထိန်းချုပ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ပုံမှန်အားဖြင့် သွမ့်ကျူးယန်ဟာ အခုဆိုရင် ရှုံးနိမ့်နေရမှာ... မင်းတို့မြင်တဲ့အတိုင်း လေ့ကျင့်ရေးကွင်းက ဒီလောက်ပဲကျယ်တယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူဟာ ဒီနယ်နိမိတ်ထဲက ထွက်သွားလို့မရဘူး... နောက်ဆုံးမှာ သူဟာ ရှုံးနိမ့်မှာပဲ... ဒါပေမဲ့ လုချုံကျိကို သတိထားမိလား... သူ့ဘက်ကလူတစ်ယောက်က ရှုံးနိမ့်တော့မယ့်အချိန်မှာ သူက အရမ်းတည်ငြိမ်နေတာလေ...” ဝမ်ချောင်က ပြောလိုက်သည်။

လီလင်းနှင့် ပိုင်စီလင်းတို့သည် နှလုံးခုန်သံများ တဒိမ့်ဒိမ့်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် သွမ့်ကျူးယန်တို့၏ တိုက်ပွဲကို အလွန်အာရုံစိုက်နေခဲ့သဖြင့် တခြားအရာများကို မဖြစ်မနေ သတိမထားမိခဲ့ပါ။ သို့သော် ယခုအခါ လုချုံကျိကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဝမ်ချောင်သည် တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားရသည့်အကြောင်းကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

လုချုံကျိသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တည်ငြိမ်လွန်းနေသည်...

သူနှင့် သွမ့်ကျူးယန်တို့သည် ပထမမင်းသား၏ လူများဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် တော်ဝင်စစ်တပ်ကို လုံးဝထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ဤပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ သွမ့်ကျူးယန်သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲတွင် လိုက်လံဖမ်းဆီးခံနေရပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ရှုံးနိမ့်နိုင်သော်လည်း လုချုံကျိသည် သူ၏မြင်းပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေရင်း ဤတိုက်ပွဲသည် သူနှင့်ဘာမှမသက်ဆိုင်သလို ပုံစံပေါက်နေသည်။ ၎င်းသည် သွမ့်ကျူးယန်၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို ကြည့်နေသူတစ်ဦး၏ ပုံစံမဟုတ်ပါ။

“ထို့အပြင် ပထမမင်းသားနဲ့ ဟိုကျွမ်းကျီကိုရော သတိထားမိလား... အစီအစဉ်တစ်ခုက မအောင်မြင်တော့မဲ့အချိန်မှာ သူတို့က ဒီလောက်တည်ငြိမ်နေသေးတယ်...” ဝမ်ချောင်က တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

တော်ဝင်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲသည် ပထမမင်းသားအတွက် အလွန်အရေးပါသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ပထမမင်းသားသည် နောက်ဆုံးတွင် ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ။ သူသည် ရှုံးနိမ့်မှုကို လုံးဝခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပါ။

အကယ်၍ သွမ့်ကျူးယန်သည် ရှုံးနိမ့်တော့မည်ဆိုပါက သူသည် ဤမျှတည်ငြိမ်နေမည်မဟုတ်ပါ။

ဤအတွေးများသည် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက်ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူသည် နက်ရှိုင်းသော မသက်မသာခံစားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အရာများသည် ထူးဆန်းနေသည့်အခါ မကောင်းမှုတစ်ခုခု ရှိနေတတ်သည်။ ပထမမင်းသားနှင့် လုချုံကျိ၏ တုံ့ပြန်မှုများသည် အလွန်ထူးဆန်းလွန်းနေသည်။

လီလင်းနှင့် ပိုင်စီလင်းတို့လည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသည်ကို သတိပြုမိလာသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အရှေ့နန်းဆောင်က မည်သည့်လှည့်ကွက်ကို ကစားနိုင်မည်ကို တွေးမထွက်နိုင်ပါ။

ဝမ်ချောင်သည် ပိုင်စီလင်းနှင့် လီလင်းကို ဂရုမထားဘဲ သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ တွေးတောနေသည်။

ရုတ်တရက် ဝမ်ချောင်သည် ပထမအဆင့်တွင် ဒုဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ဦးက ကျောက်ဖုန်းချန်ကို ဆက်တိုက်စိန်ခေါ်ခဲ့သည့်အပြင် အရာအားလုံးသည် အလွန်ချောမွေ့လွန်းခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်သည်။

ဒုတိယအဆင့်တွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သွမ့်ကျူးယန်နှင့် လုချုံကျိကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ရှောင်ရှားခဲ့ပြီး အားနည်းဆုံးသော ပြိုင်ဘက်သုံးဦးကို အနိုင်ယူကာ တက်လှမ်းခဲ့သည်။

တတိယအဆင့်တွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ပထမဆုံးသွားရန် ခွင့်ပြုခံရပြီး သူအလွန်လေးစားသော လီရွမ်းရီ အပါအဝင် မဟာဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးအနက်မှ တစ်ဦးကို စိန်ခေါ်ခွင့်ရခဲ့သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် လီရွမ်းရီကို စိန်ခေါ်ပြီး သူ၏နေရာကို သိမ်းယူလိုက်ပြီး ကျန်သူများ၏ တိုက်ပွဲများကို ကြည့်ရှုမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မှ သွမ့်ကျူးယန်နှင့် လုချုံကျိတို့ထံမှ စိန်ခေါ်မှုများကို လက်ခံရမည်ဖြစ်သည်...

“ခဏ... သူတို့က အချိန်ဆွဲနေတာ...”

ဤအတွေးပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ချောင်သည် ရုတ်တရက် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

လီကျင်းကျုံးနှင့် ပိုင်စီလင်းတို့သည် ဝမ်ချောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ မြောက်ဘက်စွန်းတွင် ဟိုကျွမ်းကျီသည် လိုက်ဖမ်းသူနှင့် လိုက်ခံရသူ ပို၍နီးကပ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ...”

ဟိုကျွမ်းကျီသည် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏အသံသည် သူတစ်ဦးတည်းသာ ကြားနိုင်လောက်အောင် တိုးညှင်းသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏မျက်လုံးများသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် အလင်းတန်းများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အကွာအဝေးတွင် ဟိုကျွမ်းကျီ၏ စကားများကို တုံ့ပြန်သည့်နှယ် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သွမ့်ကျူးယန်ကို လိုက်မီတော့မည့်အချိန်တွင်...

ဘာမှသတိပေးခြင်းမရှိဘဲ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး အနက်ရောင်သွေးတစ်ချွမ်းကို အန်ထွက်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် လျင်မြန်စွာ ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ့ခြေထောက်အောက်ရှိ တောက်ပလှသော သိမ်းဆည်းမှုကွင်းများသည် ရုတ်တရက် မှေးမှိန်သွားသည်။ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ စစ်သည်များ၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အဝါသည် တစ်ဆင့်လျော့ကျသွားသည်။

ဘမ်း...

ပရိသတ်အားလုံးသည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“ဘာ... ဒီမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...”

“ဗိုလ်ချုပ်ကျောက်က အနက်ရောင်သွေးအန်လိုက်တယ်လား...”

ဤသည်မှာ အလွန်ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အောင်မြင်မှုနှင့် နိုင်ပွဲရရှိရန် အနီးကပ်ရောက်ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏သိမ်းဆည်းမှုသည် ပူးပြွမ်းသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသလို အနက်ရောင်သွေးကို အန်ထွက်လိုက်သည်။

ဤခြားနားမှုသည် အလွန်သိသာထင်ရှားလွန်းပြီး မည်သူမျှ ဘာဖြစ်နေသည်ကို သဲသဲကွဲကွဲ မသိခဲ့ပါ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အံ့အားသင့်ဆုံးသူများသည် ပရိသတ်များမဟုတ်ဘဲ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ စစ်သည်ငါးရာဖြစ်သည်။

“ဗိုလ်ချုပ်...”

“ဗိုလ်ချုပ်...”

သူတို့၏တပ်မှူး၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ယိမ်းယိုင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ စစ်သည်များသည် ထိတ်လန့်စွာ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး သူ့ကို ထိန်းရန် အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် လုံးဝထိတ်လန့်နေကြပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို လုံးဝမသိကြပါ။ သူတို့သိသည်မှာ ဗိုလ်ချုပ်ကျောက်၏အခြေအနေသည် အလွန်ဆိုးရွားနေသည်သာဖြစ်သည်။

“အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေး...”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သွမ့်ကျူးယန်သည် ရုတ်တရက် လှည့်လာသည်။ မည်သူမျှ မမြင်နိုင်သော်လည်း သူ၏ထူထပ်သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာအောက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ငါ့အလှည့်ရောက်ပြီ...”

သွမ့်ကျူးယန်သည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ခလွပ်... သူ၏ဓားသည် အိမ်မှထွက်လာပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်၏အားနည်းနေသည့်အချိန်ကို အသုံးချကာ ပြန်လည်ထိုးစစ်ဆင်လိုက်သည်။

“သတ်ပစ်...”

ဤမိုးကြိုးပစ်သံဖြင့် သွမ့်ကျူးယန်သည် သူ၏မြင်းသည်နှစ်ရာခန့်ကို ဦးဆောင်ကာ ထိုးဖောက်လာသည်။ မဟုတ်ပါ... ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏လူများကို စောင့်ဆိုင်းရန်မလိုအပ်တော့ပါ။

ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အားနည်းနေပြီး သူ၏လူငါးရာသည် ပူးပြွမ်းသွားသည်။ ၎င်းတို့တွင် မည်သူမျှ သွမ့်ကျူးယန်အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်စေနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပါ။

သူလုပ်ရန်လိုအပ်သည်မှာ ကျောက်ဖုန်းချန်ကို သတ်ပစ်ရုံသာဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တဟီးဟီး...

ပြင်းထန်သောအော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ သွမ့်ကျူးယန်သည် စစ်သည်အနည်းငယ်ကို ဦးဆောင်ကာ ရိုးရှင်းသော မြားဝင်္ကပါဖြင့် ကျောက်ဖုန်းချန်ဆီသို့ ထိုးဖောက်လာသည်။

“မရှက်မကြောက်ရာ...”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပရိသတ်အားလုံးသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသည်။ သွမ့်ကျူးယန်၏ပြသခဲ့သော စွမ်းအားဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် သူ့ကို သူရဲကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း သူသည် သူ၏ပန်းတိုင်သို့ရောက်ရန် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုလိုသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

“ဟမ့်... ခေါင်းမာတဲ့ လူတွေ...”

ပထမမင်းသား၏မျက်နှာသည် အေးစက်သွားပြီး သွမ့်ကျူးယန်ကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ကျိန်ဆဲမှုများနှင့် ကဲ့ရဲ့မှုများကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပါ။

တော်ဝင်စစ်တပ်ပြိုင်ပွဲသည် အရေးကြီးဆုံးအခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ။ သူသည် တော်ဝင်စစ်တပ်မှ စစ်သည်တစ်သိန်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သမျှ ထီးနန်းသည် သူ၏ဟာဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကျိန်ဆဲမှုများနှင့် ကဲ့ရဲ့မှုများအားလုံးသည် အရေးမပါတော့ပါ။

အခြားတစ်ဖက်တွင် သွမ့်ကျူးယန်သည် မတားဆီးနိုင်သော အရှိန်အဝါကို တည်ဆောက်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ခလွပ်...

ချွန်ထက်သောဓားသည် လေထဲတွင် သိမ်မွေ့သောအကွေ့တစ်ခုကို ဖြတ်သွားပြီး သွမ့်ကျူးယန်သည် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ကျောက်ဖုန်းချန်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ သူသည် ဤအားနည်းသည့်အခိုက်အတန့်ကို အသုံးချကာ ကျောက်ဖုန်းချန်၏ဘဝကို အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ဤပြိုင်ပွဲကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်မည်ဖြစ်သည်။

“ဗိုလ်ချုပ်ကို ကာကွယ်ကြ...”

ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ စစ်သည်များ၏ပါးစပ်မှ ထိတ်လန့်အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့သည် သွမ့်ကျူးယန်ကို တားဆီးရန် အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာကြသည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံးသည် နီးကပ်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ခင် လွင့်စင်သွားကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သွမ့်ကျူးယန်သည် တပ်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“သေလိုက်စမ်း...”

သွမ့်ကျူးယန်၏မျက်လုံးများသည် အေးစက်နေပြီး သူ၏တန်တီယမ်မှ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ မီးတောက်များသည် ကျောက်ဖုန်းချန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းလာသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအင်အောက်တွင် အာကာသသည် ကွေးညွှတ်သွားပြီး ရွှမ်းဝူစစ်တပ်မှ စစ်သည်များအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏မြင်းများနှင့်အတူ လွင့်စင်သွားကာ ကျောက်ဖုန်းချန်ပတ်လည်တွင် ကျယ်ပြန့်သော ရှင်းလင်းရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“သခင်ကျောက်...”

လီလင်းနှင့် ပိုင်စီလင်းတို့သည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သွေးအန်သည်မှသည် သွမ့်ကျူးယန်သည် လှည့်ပြန်လာပြီး ထိုးဖောက်လာသည်အထိ စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အနိုင်ရရှိရန် အနီးကပ်ရောက်နေသူမှ သူ၏ဘဝသည် ပြင်းထန်သောအန္တရာယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့အပြင် သူ၏လက်ရှိအခြေအနေတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သွမ့်ကျူးယန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ပါ။

လက်တွေ့သည် လူတိုင်းကြောက်ရွံ့ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဘမ်း...

သွမ့်ကျူးယန်၏လက်ထဲရှိ လှံသည် ကျောက်ဖုန်းချန်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်အင်အားဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ တဟီးဟီး... ကျောက်ဖုန်းချန်၏မြင်းသည် ပထမဆုံး ပြိုလဲသွားပြီး ၎င်း၏ခြေထောက်များ အားယုံးသွားကာ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းများမှ သွေးများ ထွက်လာရင်း မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်အတွက်ဆိုလျှင် သူ၏ရင်ဘတ်၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ပိနံသွားသည်။

အကယ်၍ ဝမ်ချောင်ပေးထားသော မိုးကျယမ်းသတ္တုချပ်ဝတ်မရှိခဲ့ပါက ကျောက်ဖုန်းချန်သည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။

“သေစမ်း...”

သွမ့်ကျူးယန်၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်လက်ထိုးဖောက်လာသည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်၏မြင်းသည် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် စည်းမျဉ်းအရ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သေဆုံးရန် မလိုသော်လည်း မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသည်နှင့် ရှုံးနိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူတိုင်းသည် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ရှုံးနိမ့်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်နေချိန်တွင်—

ခလပ်...

အချိန်သည် ရပ်တန့်သွားသလို ဖြစ်သွားပြီး သံမဏိလက်အိတ်တစ်ခုသည် သွမ့်ကျူးယန်၏လှံထိပ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျခြင်းမှ မိမိကိုယ်ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး လေထဲတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

“အား...”

လူတိုင်းသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သွမ့်ကျူးယန်လည်း ထိုနည်းတူ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏လက်ကောက်ကို ခါလိုက်ပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်ကို မြေပေါ်သို့ ပစ်ချရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏မျက်လုံးများထဲမှ အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ၏မျက်လုံးများသည် မှေးမှိန်နေပြီး အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်နေသော်လည်း သူတို့ထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သွမ့်ကျူးယန်သည် ပင်ကိုယ်ဗီဇအရ မကောင်းသောနိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းသည် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

******

အခန်း ၁၇၃၀ - ကျောက်ဖုန်းချန် အောင်ပွဲခံသည်

ကလင်...

ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ဒန်တျန်နေရာတွင် အနက်ရောင်နှင့် အဝါရောင်ရောယှက်နေသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သားများဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သွမ့်ကျူးယန်သည် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်မှ စွမ်းအင်စီးကြောင်းများ စုစည်းလာကာ ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုစည်းဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"သွား..."

ဤအင်အားကြီးမားမှု၏ အကူအညီဖြင့် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ကျန်းမာသန်စွမ်းသည့် အရောင်အသွေးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများမှ အင်အားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး..."

သွမ့်ကျူးယန်သည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ကျသွားပြီ။

ဘုန်း...

အံ့အားသင့်နေသော ပရိသတ်များသည် ကျောက်ဖုန်းချန်က သွမ့်ကျူးယန်ကို လှည့်ပတ်ဆွဲယူကာ မြေပြင်သို့ အားပြင်းစွာ ထိမှန်လွှတ်ချလိုက်ပြီး မြေကြီးသည် ခဏတာ တုန်ခါသွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ဤထိုးနှက်မှု၏ အင်အားကို အသုံးချကာ အနီးရှိ စစ်မြင်းတစ်ကောင်၏ နောက်ကျောပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

"..."

အံ့အားသင့်ခြင်း။

မယှဉ်နိုင်သော အံ့အားသင့်ခြင်း။

ဤမျှ ကြီးမားသော အလှည့်အပြောင်းကို နောက်ဆုံးအချိန်တွင် မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အနိုင်ရသွားမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ကြပေ။

"ဒီလိုဖြစ်နိုင်စရာ မရှိဘူး..."

ပထမမင်းသား၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အံ့အားသင့်စွာ တောင့်တင်းသွားသည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သွမ့်ကျူးယန်သည် ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

ပထမမင်းသား၏ နှလုံးသည် ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားသည်။

ဘမ်း...

သို့သော် ပရိသတ်ဖြစ်သော တော်ဝင်စစ်တပ်သားများ၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုဝင်များကမူ လုံးဝထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှုပြသခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးရလဒ်ကို မြင်သောအခါ တောင်ကြီးပြိုကျသည့်နှယ် အောင်မေ့လျော့ဖွယ် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ထူးချွန်သော ပြိုင်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်နန်းတော်ကဲ့သို့ သိက္ခာတင့်တယ်သော နေရာတွင် သွမ့်ကျူးယန်ကဲ့သို့ မသမာသူမျိုး အနိုင်ရခွင့် လုံးဝမရှိပေ။

ကျောက်ဖုန်းချန်၏ အောင်ပွဲသည် လူအုပ်ကြီး၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိထားသည်။

"ဗိုလ်ချုပ်... ကျွန်တော်တို့ အနိုင်ရပြီ... အနိုင်ရပြီ..."

အော်ဟစ်သံများကြားတွင် ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သားများအားလုံး ပျော်ရွှင်စွာ ကျောက်ဖုန်းချန်ထံ စုရုံးလာကြသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်စဉ် သူ၏ အမြင်အာရုံသည် ရုတ်တရက် မှောင်မဲသွားပြီး သတိလစ်သွားသည်။

ကြယ်တာရာစွမ်းအင်အားလုံး ပြန့်ကျဲသွားပြီးနောက် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ နီရဲနေသော မျက်နှာသည် ယခင်ထက်ပင် ပိုမိုဖြူဖျော့သွားသည်။

" ဗိုလ်ချုပ်..."

" ဗိုလ်ချုပ်..."

ဤဖြစ်ရပ်သည် ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သားများအားလုံး ထိတ်လန့်ကာ သူ့ထံ စုရုံးလာကြသည်။

"ဝမ်ချောင်... မကောင်းတော့ဘူး..."

ပိုင်စီလင်း၏ နှလုံးသည် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားပြီး အလှမ်းဝေးရာမှ အော်ခေါ်သည်။ သူမသည် ဝမ်ချောင်ကို ဆွဲယူကာ အတူတူ အလျင်အမြန် သွားရောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဝမ်ချောင်သည် ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။ တကယ်တော့ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သွေးအန်လိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ ဝမ်ချောင်သည် လူအုပ်ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖုန်းချန်၏ သတိလစ်မှုသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို အဓိကရုဏ်းဖြစ်အောင် ဖန်တီးလိုက်ပြီး တော်ဝင်စစ်တပ်သားများ၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုဝင်များစွာသည် အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြသည်။ တော်ဝင်စစ်တပ်၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ဤသို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ကြပေ။

"ခွေးကောင်..."

အနီးအနားတွင် ပထမမင်းသား၏ မျက်နှာသည် အိုးအောက်ခြေကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားသည်။ သူသည် ဝေးကွာသော သွမ့်ကျူးယန်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အသုံးမကျတဲ့အရာ... အဲဒီမှာ ဘာလို့ ဆက်ရပ်နေသေးတာလဲ... သူ့ကို အခုချက်ချင်း ဒီကို ခေါ်လာစမ်း..."

ဤအတောအတွင်း ဝမ်ချောင်သည် လဲကျနေသော ကျောက်ဖုန်းချန်ဘေးတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သားဆယ်ဦးခန့်နှင့် ကျောက်မျိုးနွယ်မှ ကျောက်မီချိုး ဟု ခေါ်သော တူမဖြစ်သူသည် သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေကြပြီး မကျေနပ်သည့် မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ရှိနေကြသည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ အထူးသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး "ဦးလေးသုံး" ဟု အော်ခေါ်ကာ မျက်ရည်များ ပါးပြင်ပေါ် စီးကျနေသည်။ သို့သော် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို မည်သူမျှ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

"ဘေးဖယ်ကြစမ်း... ငါကို လုပ်ခွင့်ပေး..."

ဝမ်ချောင်သည် လူအုပ်ကို ဖယ်ရှားကာ ကျောက်ဖုန်းချန်ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပုံရသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ပိုးမွှားနှယ် ဖြူဖျော့နေပြီး သွားများ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားသည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံသည် အားနည်းပြီး ယိမ်းယိုင်နေကာ နှုတ်ခမ်းများသည် အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ အနက်ရောင်သွေးစီးကြောင်းများ စိမ့်ထွက်လာကာ လျင်မြန်စွာ ခြောက်သွေ့သွားသည်။

သွေးခဲသွားသည့် မြန်နှုန်းသည် အဆိပ်၏ ပြင်းထန်မှုကို ညွှန်ပြနေသည်။

ဘမ်း...

စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိသဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ လက်ဖဝါးဖြင့် ဖိထားလိုက်သည်။ ခဏအကြာ မူလအမရသိုင်း၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်တစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်၏ နှလုံးကို ကာကွယ်ကာ အရေးပါသော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုစွမ်းအင်သည် အဆိပ်ကို တွန်းထုတ်ရန် စတင်လုပ်ဆောင်သည်။

ဘယ်လောက်ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်လဲ...

ခဏအကြာ ဝမ်ချောင်သည် မျက်ခုံးများကို တွန့်လိမ်ကာ မျက်နှာသည် မသာမယာဖြစ်သွားသည်။

မူလအမရသိုင်းသည် ဤလောက၏ အမြင့်မားဆုံးသိုင်းပညာဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားကိုသာမက ထူးခြားသော ကုသမှုဂုဏ်သတ္တိများကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်း၏ အံ့ဖွယ်ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းသည် ရန်သူ၏ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်ရုံသာမက အဆိပ်များကိုလည်း တန်ပြန်နိုင်သည်။ သို့သော် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အဆိပ်သည် မူလအမရသိုင်းပင်လျှင် ဖယ်ရှားရန် ခက်ခဲလှသည့် အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ ဤအဆိပ်သည် သာမန်အဆိပ်မဟုတ်မှန်း ထင်ရှားသည်။

"ခွေးကောင်တွေ... ဒီလူယုတ်မာတွေက သူတို့လက်နက်တွေမှာ အဆိပ်ထည့်ထားတယ်..."

ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သားများသည် ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးတွန့်နေသည်ကို မြင်ပြီး ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဒေါသတကြီး သွားများကို ကျိတ်ရင်း ဝေးကွာသော သွမ့်ကျူးယန်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သွမ့်ကျူးယန်သည် မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ဖြစ်စေ တော်ဝင်စစ်တပ်၏ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အပြုအမူသည် မသမာလွန်းနိုင်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် သူသည် လက်နက်ပေါ်တွင် အဆိပ်ထည့်ထားခဲ့ပြီး ထို့နောက် သူ၏ လုပ်ရပ်များသည် အဆိပ်အာနိသင်ပြသည်အထိ အချိန်ဆွဲရန်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ခဏစောင့်ပါ... လက်နက်တွေမှာ အဆိပ်မရှိဘူး..." ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားသည် အားလုံး၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

"ကျောက်ဖုန်းချန်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကြည့်ရင် သွေးအချို့က အနီရောင်ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရမယ်... သူ့သံချပ်ကာပေါ်က သွေးကလည်း အရောင်ဖျော့တယ်... လက်နက်ပေါ်မှာ အဆိပ်ရှိခဲ့ရင် ဒဏ်ရာတွေနားက သွေးတွေက ပိုမည်းနေရမယ်..."

အားလုံးက ထပ်မံကြည့်လိုက်ကြသည်။ တကယ်ပဲ ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ဒဏ်ရာများမှ ထွက်လာသော သွေးသည် သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော သွေးထက် အရောင်ဖျော့သည်။

"ကျောက်ဖုန်းချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်ဟာ သွမ့်ကျူးယန်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး... အဲဒါက သူ့ထဲမှာ အစကတည်းက ထည့်ထားခံရတာ... သူ ဒီမနက် ဘာစားခဲ့လဲ... ငါ ဒီပွဲမတိုင်ခင် သူစားသောက်တဲ့အရာအားလုံးကို သူကိုယ်တိုင် စီမံရမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား... အပြင်က အစားအသောက်တွေ လုံးဝမယူဖို့ မပြောခဲ့ဘူးလား..."

ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လက်ဖဝါးဖြင့် ဆက်လက်ဖိထားရင်း ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် ထည့်သွင်းပေးနေသည်။ သူ ပြောနေရင်း မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာလာသည်။

ဆည်းဆာနေဝင်သိုင်းကျောင်းဖြစ်ရပ်နှင့် ကြယ်စုံမြို့ဖြစ်ရပ်တို့၏ နမူနာများနှင့်အတူ ကျောက်ဖုန်းချန်၏ သစ္စာရှိလက်အောက်ငယ်သားများကြားတွင် မည်သည့် လှည့်ကွက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မည်သူ ပြောနိုင်မည်နည်း။ ဝမ်ချောင်သည် သူ့ကို အထူးသတိပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်သည် ရန်သူ၏ ကြံစည်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အဆိပ်သည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်ကဲ့သို့ သန်မာသူပင်လျှင် ၎င်းကို မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"အရှင်ဘုရင်... ကျွန်တော်တို့ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး..."

"ဒီမနက် ကျွန်တော်တို့ တော်ဝင်စစ်တပ်ရဲ့ အစားအစာတွေပဲ စားခဲ့တယ်... ဗိုလ်ချုပ်ကလည်း ဒီနောက်ဆုံးရက်တွေမှာ အရမ်းသတိထားခဲ့ပြီး အပြင်က ဘာမှမစားဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်..."

"ဟုတ်တယ်... ဒီနောက်ဆုံးရက်တွေမှာ ကျွန်တော်တို့ အတူတူ စားသောက်အိပ်စက်ခဲ့ကြပြီး ပုံမှန်နဲ့ ဘာမှ မထူးခြားခဲ့ဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ အစားအစာနဲ့ သက်ဆိုင်ရင် ဗိုလ်ချုပ်စားတဲ့အရာတွေကို ကျွန်တော်တို့လည်း စားခဲ့တာပဲ... ဒါဆိုရင် ဗိုလ်ချုပ်က အဆိပ်သင့်နေပြီး ကျွန်တော်တို့က ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်တာလဲ..."

ဤသဘောပေါက်မှုသည် တပ်သားများကို အံ့အားသင့်စွာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်... ကျောက်ဖုန်းချန်က အဆိပ်သင့်ထားတယ်ဆိုရင် သူတို့အားလုံး တူညီတဲ့အရာတွေကို စားခဲ့ပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်တစ်ယောက်တည်း အဆိပ်သင့်ပြီး သတိလစ်သွားတာက ဘာ့ကြောင့်လဲ..."

ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးများ ပိုမိုတွန့်လိမ်သွားပြီး ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အဆိပ်သင့်ထားသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ။ သို့သော် အဆိပ်သည် အစားအစာမှ တစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်ဆိုပါက တပ်သားအားလုံး ထိခိုက်ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး ကျောက်ဖုန်းချန်တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်ပေါ်မည်မဟုတ်ပေ။

"ငါ... ငါသိတယ်..." ဤအချိန်တွင် တိမ်တိုက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်အပါအဝင် အားလုံးသည် စကားပြောသူဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဦးလေးသုံးရဲ့ ပြိုင်ပွဲက ဒီနေ့ဖြစ်တော့ ကျွန်မက ဦးလေးသုံးရဲ့ အကြိုက်ဆုံး မက်မွန်ပန်းကိတ်မုန့်တစ်ဗူးကို ပို့ပေးခဲ့တယ်... ဒီနေ့ ဦးလေးသုံးက အဲဒါတွေကို စားခဲ့တယ်..."

အနီးတွင် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ တူမဖြစ်သူ ကျောက်မီချိုးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ထိုင်နေပြီး မျက်ရည်များ ပါးပြင်ပေါ် စီးကျနေကာ ဝမ်ချောင်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သားများကို စိတ်မသက်မသာ ကြည့်နေသည်။

"ဒီပြိုင်ပွဲက အရမ်းအရေးကြီးတယ်... ဦးလေးသုံးက အနိုင်ရရင် မဟာဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်လာမယ်... ဦးလေးက ကျွန်မကို အမြဲတမ်း ကောင်းကောင်းဆက်ဆံခဲ့တာ... ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ အကြိုက်ဆုံး မုန့်တွေကို ယူလာပြီး အားပေးဖို့ လုပ်ခဲ့တာ... အဲဒီကိတ်မုန့်တွေ... တကယ်ပဲ အဲဒီကိတ်မုန့်တွေကြောင့်လား..."

မိန်းကလေးသည် ငိုကြွေးလိုက်ပြီး သူမမျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ ရောယှက်နေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးသည် ပို၍ အောက်သို့ နိမ့်ကျသွားပြီး ရွှမ်းဝူစစ်တပ်သားများလည်း နားလည်သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ဤမနက်တွင် အားလုံးသည် တူညီသော အစားအစာများကို စားခဲ့ကြသော်လည်း ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သူ၏ တူမဖြစ်သူထံမှ မက်မွန်ပန်းကိတ်မုန့်များကိုလည်း စားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဤအရာသည် အစားအစာနှင့် သက်ဆိုင်သည်ဆိုပါက ကျောက်မီချိုး၏ မက်မွန်ပန်းကိတ်မုန့်များကိုသာ အပြစ်တင်နိုင်သည်။ သို့သော် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ချစ်လှစွာသော တူမသည် သူ့ကို သစ္စာဖောက်ဖွယ် မည်သို့ရှိမည်နည်း။

"ငါမေးမယ်... ဒီ မက်မွန်ပန်းကိတ်မုန့်တွေကို ဘယ်ကရလာတာလဲ... မင်းကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့တာလား ဝယ်လာတာလား..." ဝမ်ချောင်က တင်းကြပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် အချိန်အကြာကြီး စီစဉ်ပြင်ဆင်ခဲ့သော်လည်း ကျောက်မီချိုးတစ်ဦးတည်းကြောင့် ၎င်းတို့၏ ပြင်ဆင်မှုများ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် အမှန်တရားကို သိသွားပါက လက်ခံနိုင်ဖွယ် မရှိပေ။

"ကျွန်မ... ဒီမနက် ဦးလေးကို အားပေးဖို့ နန်းတွင်းကို သွားမယ်လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ မျိုးရိုးအကြီးအကဲက ကျွန်မကို တားပြီး မက်မွန်ပန်းကိတ်မုန့်တစ်ဗူးကို ပေးလိုက်တယ်... အဲဒါတွေကို ဦးလေးအတွက် စားဖို့ဆိုပြီး... အရှင်မင်းကြီး... ကိတ်မုန့်တွေမှာ ပြဿနာမရှိပါဘူးမဟုတ်လား..."

ကျောက်မီချိုးသည် ဝမ်ချောင်၏ လက်ကို ဆွဲယူထားရင်း စိုးရိမ်မှုနှင့် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အမူအရာဖြင့် မျက်ရည်များ ပိုမိုစီးကျလာသည်။

သူမသည် မိဘများမရှိဘဲ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရပြီး သူမ၏ ဦးလေးသုံးဖြစ်သူ ကျောက်ဖုန်းချန်သည် သူမအလေးစားဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမ၏ သုံးဦးလေးသည် ကိတ်မုန့်များကြောင့် အဆိပ်သင့်ခဲ့ရသည်ဆိုပါက သူမသည် ဘယ်သောအခါမျှ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခွင့်လွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ချောင်၏ နှလုံးသည် ပို၍ နိမ့်ကျသွားသည်။ အမှန်တရားသည် ယခု ထင်ရှားလာပြီ။ သူသည် ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် သူ၏မျိုးနွယ်စုက မတည့်ကြောင်း သိရှိထားခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ကျောက်မျိုးရိုးသည် မျိုးရိုး၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှုအတွက် ဤမျှလောက် အလွန်အမင်း လုပ်ဆောင်သွားလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချောင် ဘယ်သောအခါမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

သူတို့သည် ကျောက်ဖုန်းချန်၏ ချစ်လှစွာသော တူမဖြစ်သူကို အသုံးပြုကာ အဆိပ်သင့်ထားသော မက်မွန်ပန်းကိတ်မုန့်များကို စားမိအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။