ကမ္ဘာဦး အဖိုးတန်ရတနာ ၅ ပါး

"ဒေါင်ဒေါင်ဒေါင်....... "

ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်းကြီးက ကောင်းကင်ယံ၌ ရုတ်တရက် ရူးသွပ်မတတ် ဆက်တိုက် မြည်ဟည်းလာတော့သည်။

အရင်က ထွက်ပေါ်ခဲ့သော လေးနက်တည်ငြိမ်သည့် အသံများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏အစား မြန်ဆန်ပြီး တင်းမာလှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ တစ်စုံတစ်ရာကို သတိပေးနေသကဲ့သို့ပင်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

လူတိုင်း ချက်ချင်း မှင်တက်သွားကြသည်။

ထျန်းဖူနန်းတော်၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမျှ မဖြစ်ဖူးခဲ့ပေ။

"ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ အစဉ်ထာဝရ မြည်ဟည်းခြင်းထက် ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ရှိသေးလို့လား"

"မကြားဖူးပါဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီအသံက နားထဲမှာ အရမ်း စူးနေတာပဲ"

"တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

"ထန်ထျန်းက နဂါးတံခါးထဲမှာ ဘာတွေ လုပ်လိုက်တာလဲ"

လူအုပ်ကြီးမှာ ဘာမှန်းမသိဘဲ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း၏ အသံမှာ ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာ၏။

၎င်းက ရူးသွပ်စွာ မြည်ဟည်းနေသည်နှင့်အမျှ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော လှိုင်းအဝိုင်းများမှာ နဂါးတံခါးထိပ်မှနေ၍ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တစ်လောကလုံးသို့ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း လှုပ်ရှား လိုက်သည်။

ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားပုံရိပ် တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ဝက်နီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

ထိုပုံရိပ်ကြီးက နဂါးတံခါးကို ကြည့်ကာ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာ များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ထိုလှိုင်းများကို သူ၏ လက်ဝါးအတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်၌ ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။

သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ မြန်ဆန်လှသော်လည်း အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက ထွက်ပေါ်ခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်း အချို့မှာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ အောက်ဘက်ရှိ စင်မြင့် သို့ ရိုက်ခတ်သွား၏။

"ဒါက ဘာကြီးလဲ"

တပည့်အများစုမှာ ဘာမှန်းမသိသေးခင်မှာပင် ထိုအာကာသလှိုင်းမှာ သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဘုန်း"

လှိုင်းများ ရိုက်ခတ်သွားသည့်အခါ ၎င်းနှင့် ထိတွေ့မိသော တပည့်များမှာ ရှေးဦးဧရာမသားရဲကြီးနှင့် တိုက်မိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးအန်ကာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားကြတော့သည်။

စင်မြင့် တစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ကုန်၏။

၎င်းနောက်တွင် ကျန်ရှိနေသော လှိုင်းများလည်း ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာသဖြင့် တပည့်များမှာ ထပ်မံ ဒုက္ခရောက်ကြရပြန်သည်။ အချို့သော အဆင့်နိမ့် တပည့်များမှာမူ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိပြီး မြေပြင်ပေါ်၌ သတိလစ်သွားကြသည်။

ထိုအခါမှ လူများက သတိဝင်လာကြပြီး လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံထားရသော နဂါးတံခါးကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တကယ်ပဲ တစ်ခုခု လွဲချော်သွားပြီဆိုတာကို သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"အားလုံးကို ချက်ချင်း ထွတ်သွားကြ"

လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ရှေ့မှ နဂါးတံခါးကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

နဂါးတံခါးကို တိုက်ရိုက် စီမံရသူဖြစ်သဖြင့် ၎င်းမှာ ပုံမှန်အခြေအနေ မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

ဒါဆိုလျှင် နဂါးတံခါးအတွင်း၌ အဘယ်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသနည်း။

လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်၏ အမိန့်အရ စီမံသူများမှာ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားကြတော့သည်။

နဂါးတံခါးတွင် ထိန်းချုပ်မရသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီကို သူတို့လည်း သဘောပေါက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့က တပည့်များအားလုံးကို နဂါးကျွန်းမှ ဘေးကင်းရာသို့ အမြန် ပြောင်းရွှေ့ပေးကြ၏။ အထူးသဖြင့် သတိလစ်နေသော တပည့်များကို အရင်ဆုံး ကယ်ထုတ်ကြသည်။

သို့သော် တပည့်အသစ် အရေအတွက်မှာ များပြားလွန်းသဖြင့် အားလုံးကို ပြောင်းရွှေ့ရန် အချိန်အတော်ကြာပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များကလည်း ၎င်းကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ဆင်းသက်လာပြီး ကယ်ဆယ်ရေးတွင် ပါဝင်ကြသည်။

အကယ်၍ ယနေ့ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက မည်သူမျှ တာဝန်မှ လွတ်ကင်းကြမည် မဟုတ်ပေ။

အရေးကြီးသော အခြေအနေတွင် လူတိုင်း၏ စည်းလုံးမှုမှာ အားကောင်းလှသည်။

သို့သော်လည်း ကယ်ဆယ်သည့် အမြန်နှုန်း မှာ မမြန်လှပေ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ နဂါးကျွန်းပေါ်တွင် ကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအားမှာ ကန့်သတ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ တပည့်ပေါင်း နှစ်သိန်းနီးပါး ရှိနေပြီး ယခင်က ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မထားခဲ့ကြသဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ မရှိခဲ့ကြပေ။

ဤအခြေအနေကို ကြည့်ပြီး လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်နေ၏။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း၏ တုန်ခါမှုမှာ ပို၍ ပို၍ မြန်လာပြီး ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များမှာလည်း ပို၍ ပို၍ အားကောင်းလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူက လက်ထဲရှိ ခေါင်းလောင်းလေးကို သုံးပြီး နဂါးတံခါးကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဘာမှ ထူးမလာပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူက စိတ်ထဲမှသာ အော်ဟစ်နေမိသည်။

"ထန်ထျန်း... မင်း ဘာတွေ လုပ်လိုက်တာလဲ"

နိယာမကမ္ဘာအတွင်း၌

ထန်ထျန်းကလည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နိယာမ အာကာသတွင်းနက် ကြီးက သူနှင့် ခေါင်းလောင်းကြီး၏ ဘေး၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

ခုနက သူသည် ခေါင်းလောင်းကြီးကို ထိတွေ့လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှ အဆုံးမရှိသော ဖန်တီးမှု စွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုစွမ်းအားများကိုသာ အကုန် စုပ်ယူနိုင်မည်ဆိုလျှင် ပြန်ရောက်သည့်အခါ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သေချာပေါက် နောက်တစ်ဆင့် တက်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ မလှုပ်ရှားရသေးခင်မှာပင် အာကာသတွင်းနက်ကြီး ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အသံလည်း မရှိ၊ အာရုံခံလို့လည်း မရဘဲ အကြောင်းမဲ့ ပေါ်လာခဲ့ခြင်းပင်။

ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူအားမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

၎င်းနောက် သူနှင့် ခေါင်းလောင်းကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိယာမများမှာ ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးကုန်၏။

သူက "ဟင်းလင်းပြင်သားတော်" ဖြစ်သောကြောင့် နိယာမအချို့က သူ့ကို အတင်းအကျပ် ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် အာကာသတွင်းနက်အတွင်းသို့ ဝါးမြိုမခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်းကြီးမှာမူ ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေး မရပေ။

အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုမည့် ထိုစွမ်းအားအောက်တွင် ၎င်းမှာ အာကာသတွင်းနက်ရှိရာသို့ တဖြည်းဖြည်း ရွေ့သွားတော့သည်။

၎င်းက အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး တုန်ခါနေသော်လည်း ထိုဆွဲငင်အားမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ထန်ထျန်းက ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်နေသည်။ ဤကိစ္စများမှာ သူ၏ သိမြင်နားလည်မှုကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ကာ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမည်ကို သူ မသိတော့ပေ။

ကြေးနီရောင် ခေါင်းလောင်းကြီးမှာ အာကာသတွင်းနက်ထဲသို့ တစ်ဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းသွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေမိသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိယာမများကလည်း သူ့ကို ဤနေရာမှ အမြန် ထွက်သွားရန် တိုက်တွန်းနေကြ၏။

သို့မဟုတ်ပါက သူကိုယ်တိုင်ပင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်။

မတတ်သာသည့်အဆုံး ထန်ထျန်း ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်ခု သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။

"ကယ်... ပါ..."

ထိုအသံမှာ သက်ရှိတစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံနှင့် မတူဘဲ ဘာသာစကားတစ်ခုလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ သန့်စင်သော သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ ခေါင်းလောင်းကြီးကို စိုက်ကြည့်သည်။

ထိုကယ်တင်ရန် တောင်းဆိုသံမှာ အစောပိုင်းက ကြီးမြတ် သော အသိစိတ်ကြီးဆီမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ့မှာ ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်းကြီးကို ကယ်တင်နိုင်သည့် နည်းလမ်း ရှိသလား။

တကယ်တော့ ရှိသည်။

ယခု သူက ခေါင်းလောင်းကြီးနှင့် မဝေးလှသဖြင့် ၎င်းကို သူ၏ "ထူးဆန်းသော ဥ" ကမ္ဘာအတွင်းသို့ သိမ်းလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

၎င်းမှာ ဤလောကအပြင်ရှိ သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ခေါင်းလောင်းကြီးကို ကယ်တင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး အလွန်များသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်း ထိုသို့ မလုပ်ချင်ပေ။

ထို "ဥ" မှာ သူ၏ အစစ်အမှန် ဝှက်ဖဲ ဖြစ်ပြီး ၎င်းရှိနေသရွေ့ သူက သေခြင်းတရားကိုပင် လျစ်လျူရှုထားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းကို အမှားခံ၍ မဖြစ်ပေ။

အရင်က "ကြောင်ကလေး" ကိုလည်း သူ သေချာ စိတ်ချရမှသာ ထိုဥအတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်းကြီးရော၊ ထိုကြီးမြတ် သော အသိစိတ်ရော၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အာကာသတွင်းနက်ရော အားလုံးမှာ သူ မထိန်းချုပ်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ထိုဥကမ္ဘာအတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် အန္တရာယ်မှာ အလွန်ကြီးမားလှပေသည်။

ထန်ထျန်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ခေါင်းလောင်းကြီး၏ ကိုယ်ထည်မှာ အာကာသတွင်းနက်နှင့် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုဘက်မှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများပင် ထွက်ပေါ်လာပုံရ၏။

အာကာသတွင်းနက်၏ ဆွဲဖြဲမှုကို ခံနေရသောကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် ထန်ထျန်း၏ ဝေခွဲမရဖြစ်နေမှုကို မြင်သွား၍လား မသိပေ။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရှုပ်ထွေးလှသော မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစများမှာ ထန်ထျန်းဆီသို့ တလဟော စီးဝင်လာတော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထန်ထျန်းက ထိုမှတ်ဉာဏ်များအတွင်း နစ်မြုပ်သွား၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထန်ထျန်းက သူ့ကိုယ်သူ စကြာဝဠာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုအတွင်း ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်၌ အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများသာ လှုပ်ခတ်နေပြီး အခြားဘာမျှ မရှိပေ။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာဦး၏ ဟင်းလင်းပြင် မူလအစ နေရာသို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ပင်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ပစ္စည်း ၅ ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့၏ အစစ်အမှန် ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထန်ထျန်း မှင်တက်သွားတော့သည်။

၎င်းတို့မှာ ထူးခြားသော နတ်ဘုရားလက်နက် ၅ မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်ဓားရှည်တစ်လက်၊ ကြေးနီရောင် သုံးခြေထောက်အိုး တစ်လုံး၊ အဝိုင်းပုံစံ ကျောက်စိမ်းမှန်တစ်ချပ် နှင့် အနက်ရောင် တံဆိပ်တုံးကြီး တစ်ခု။

နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာမူ...

ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း ပင် ဖြစ်သည်။