← Chapters

တကယ်ပဲ အာရုံစိုက် ခံရပြီ

Vol. 27 Ch. 292

တကယ်ပဲ အာရုံစိုက် ခံရပြီ

Vol. 27 Ch. 292

ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး တုန်ဟည်းသွားစေသည့် ပေါက်ကွဲသံကြီး လောကအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

နဂါးကျွန်းအနီးတစ်ဝိုက်တွင် အင်အားပြင်း ငလျင်တစ်ခု တိုက်ရိုက် ဖြစ်ပွားခဲ့၏။

မိုင်ပေါင်း ရာချီ ဝေးကွာသော နေရာများမှပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

လူငယ်တစ်ယောက်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ မှင်တက်နေမိ၏။

"ဒါက... နဂါးကျွန်းဘက်က မဟုတ်လား"

သူ တိုးတိုးလေး ပြော လိုက်သည်။

အကယ်၍ ထန်ထျန်းသာ ဤနေရာ၌ ရှိနေပါက ထိုသူမှာ ပြီးခဲ့သည့်ရက်က သူ၏ စမ်းသပ်မှု ဗီဒီယိုကို ဖုံးကွယ်ပေးခဲ့သော ရှန်းကျိုခန်းမ မှ တာဝန်ခံ လော့စု ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

"တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် ဖြစ်နေပြီလား"

လောလောဆယ်တွင် လော့စုမှာ အရပ်ဝတ်ဖြင့် ခရီးဝေးသွားရန် ပြင်ဆင်နေပုံရသည်။

"ထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အကုန် အဲဒီမှာ ရှိနေတာပဲ၊ ဘာ အကြီးအကျယ် ဖြစ်မှာလဲ"

အခြား တပည့်တစ်ယောက်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

၎င်းနောက် သူက လော့စုကို ဆက်မေး၏။ "တာဝန်ခံလော့၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ထျန်းဖူနန်းတော်က ထွက်ပြီး အပြင်လောကကို သွားတော့မှာလား။"

" အဲဒီလောက်အထိတော့ မလိုပါဘူး။ "

"ထန်ထျန်းက ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်ပြီး အထက်လူကြီးတွေရဲ့ အလေးပေးမှုကို ခံရပါစေ၊ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို ရှောင်နေလိုက်ရင် ရပြီပဲ။ "

"သူက ကျွန်တော်တို့ ရှန်းကျိုခန်းမအထိ လိုက်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လော့စုက နှုတ်ခမ်းတစ်ချက် တွန့်လိုက်ရင်း အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာထက် ဖြစ်လာနိုင်တာကို ကြိုပြင်ရမယ်။"

" သူက တိုက်ပွဲသူတော်စင်မျှော်စင် က ကျန်းကျဲ့ကိုတောင် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သတ်နိုင်တာ၊ နောက်ဆို ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်လာဦးမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ။"

" တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ သူက တောင်ကိုးလုံး စမ်းသပ်ပွဲတုန်းက ကိစ္စကို သတိရသွားရင် ငါ သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။"

" အစောကြီး ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းပါတယ်ကွာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကလည်း လမ်းဆုံးနေပြီပဲ၊ အပြင်လောကမှာ အေးအေးဆေးဆေး ပျော်ပျော်ပါးပါး နေတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"

သူက ထွက်ခွာရန် အပြီးသတ် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စကိုလည်း ခန်းမသခင် ပိုင်နိုယီ ထံမှ ခွင့်ပြုချက် ရရှိပြီးသားဖြစ်သဖြင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ပြောရုံသာ ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လော့စုက အထုပ်အပိုးများကို ပြင်ဆင်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

သူနှင့် မနီးမဝေးသော နေရာတစ်ခုတွင်မူ လူငယ်တစ်ယောက်က လက်ထဲ၌ ရွှေရောင် ယပ်တောင်တစ်ချပ်ကို ကိုင်ထားရင်း နဂါးကျွန်းဘက်သို့ ကြည့်နေသည်။

သူက မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မဖော်ပြဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေရင်း ခဏအကြာတွင် ပါးစပ်၌ ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"မင်းကတော့ ဘယ်ကိုရောက်ရောက် ဘယ်သူမှ ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးပဲ... "

"ထန်ထျန်း"

......

ထိုအချိန်တွင် နဂါးကျွန်းပေါ်၌

ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း ပေါက်ကွဲမှုမှာ ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှသဖြင့် လူများအနေဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။

လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်က အလွန် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် နဂါးတံခါးအနီးရှိ ဝင်ခွင့်စောင့်နေသော တပည့်များနှင့် လော့ရှီး အပါအဝင် စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်ပြီးသား တပည့်များကို အမြန်ဆွဲယူကာ ဘေးကင်းအောင် လုပ်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်ရှိသော သူများမှာ ထိုကဲ့သို့ ကံမကောင်းကြပေ။

နဂါးတံခါး ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားသည်နှင့်အမျှ နဂါးကျွန်းတစ်ခုလုံးမှာ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားပြီး မြေတုံးကြီးငယ်များမှာ ကောင်းကင်အနှံ့ လွင့်မျောကုန်သည်။

ကျွန်းပေါ်မှ အချိန်မီ မထွက်နိုင်သေးသော တပည့်များမှာ လွင့်စင်သွားကြသဖြင့် စီမံသူများနှင့် အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များပင် အားလုံးကို အချိန်မီ မကယ်နိုင်တော့ပေ။

အထူးသဖြင့် စင်မြင့် အတွင်းရှိ တပည့်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်မုန်တိုင်းအောက်တွင် လွင့်မျောနေစဉ်မှာပင် သတိလစ်သွားကြသည်။

တပည့်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော်မှာ ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ လွင့်တက်သွားကြပြီး မြေကြီး များ၊ ကျောက်စရစ်များ၊ သစ်ပင်မြက်ပင်များကြားတွင် ရောနှောကုန်သဖြင့် မည်သို့မျှ ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူတော့ပေ။

ကမ္ဘာပျက်ကိန်းကဲ့သို့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်မှာ အလွန် ပူပန်နေသော်လည်း ခေါင်းလောင်း ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့ပေ။

တပည့်များမှာ အခြေအမြစ်မရှိဘဲ ကောင်းကင်၌ ပျံ့ကြဲနေသည်ကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်မှာ မျက်လုံးများ နီမြန်းလာ၏။ ဤအတိုင်းသာဆိုလျှင် တပည့်သစ် ထက်ဝက်ခန့်မှာ ဤဘေးအန္တရာယ်အတွင်း သေဆုံးသွားနိုင်ပြီး မည်သူမျှ ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်ကို တာဝန်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ အလွန် စိုးရိမ်နေစဉ်မှာပင် လူရိပ်တစ်ခုမှာ နဂါးကျွန်းအထက်သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင် မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အလွန် ဝမ်းသာသွား၏။

ရောက်ရှိလာသူမှာ ထျန်းဖူနန်းတော်၏ ဂိုဏ်းသခင် များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ပင် ဖြစ်သည်။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ဤဘေးအန္တရာယ်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

သို့သော် သူက အချိန်ဆွဲမနေဘဲ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

နတ်ဘုရားတို့၏ အော်ရာ ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဖိအားများ အောက်သို့ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး တိုက်ရိုက် အေးခဲရပ်တန့်သွားတော့သည်။

စိုးရိမ်နေသော အင်မော်တယ်အရှင်များ၊ ထိတ်လန့်နေသော စီမံသူများ၊ အော်ဟစ်နေသော တပည့်များ၊ သတိလစ်နေသော ဒဏ်ရာရရှိသူများအပြင် ကွဲအက်နေသော မြေပြင်နှင့် လွင့်မျောနေသော မြေကျောက်ခဲများ အားလုံး ကောင်းကင်ယံ၌ ရပ်တန့်သွားကြ၏။

နဂါးတံခါး ပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဧရာမ စွမ်းအင်များပင်လျှင် လုံးဝ ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ စွမ်းအားမှာ ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

ထို့နောက် သူက လက်ချောင်းကို တစ်ချက် ခါလိုက်ရာ နဂါးကျွန်းပေါ်မှ မထွက်ရသေးသော တပည့် တစ်သိန်းကျော်နှင့် စီမံသူများ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး လူတိုင်းမှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ သူတို့က နဂါးကျွန်းနှင့် ဝေးကွာသော ဘေးကင်းသည့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းနောက် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က သူ၏ စွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ သူသည်လည်း နဂါးကျွန်း ပြိုလဲပျက်စီးမှုကို မတားဆီးနိုင်ပုံရသဖြင့် တပည့်အားလုံးကို ကယ်တင်ပြီးနောက် ကျွန်းကြီးကို သူ့အလိုအလျောက် ပျက်စီးသွားရန် လွှတ်ထားလိုက်သည်။

အခြားသော အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များလည်း ရှင်းဟဲ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ အော်ရာ ကို ခံစားမိကြသည်။

ပျောက်ကွယ်သွားသော တပည့်များကို ကြည့်ရင်း သူတို့ ယာယီ စိတ်အေးသွားကြပြီးနောက် ပြိုကျနေသော ကုန်းမြေများကြားမှ ဖြတ်ကျော်ကာ သူတို့၏ မူလနေရာများသို့ ပြန်လာကြသည်။

လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် နဂါးကျွန်းမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး မြေပြင်သို့ ကျဆင်းသွားရာ ပြင်းထန်သော ငလျင်တစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပွားပြန်သည်။ လွင့်ပျံလာသော ဖုန်မှုန့်များမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး မှိုပွင့်ပုံစံ တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွား၏။

ထိုဖုန်မှုန့် တိမ်တိုက်ကြီးအတွင်းမှ ပျက်စီးနေသော နဂါးတံခါးမှာ ပြင်းထန်သော ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းများကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လူရိပ်တစ်ခု နဂါးတံခါးအတွင်းမှ ပြေးထွက်လာ၏။

၎င်းမှာ ထန်ထျန်း ပင် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း အပြင်သို့ ရောက်လာပြီးနောက် ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တစ်ကိုယ်လုံး မှင်တက်သွားတော့သည်။

နိယာမကမ္ဘာအတွင်းရှိ ခေါင်းလောင်းကြီးကို အာကာသတွင်းနက်က အကုန် ဝါးမြိုတော့မည့် အလွန် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ထန်ထျန်းက "ထူးဆန်းသော ဥ" ကမ္ဘာ၏ အပေါက်ကို ဖွင့်ကာ ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အနည်းငယ် နောက်ကျသွားသဖြင့် မသိမ်းဆည်းရသေးခင်မှာပင် ခေါင်းလောင်းကြီးမှာ လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

မူလဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း အပိုင်းအစနှင့် နောက်ပိုင်း ပြန်လည် ပြုပြင်ထားသော နတ်ဘုရားသတ္တု အပိုင်းအစများသာ ဥကမ္ဘာအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း၏ ပျက်စီးနေသော အသိစိတ်မှာမူ အာကာသတွင်းနက်အတွင်းသို့ လုံးဝ ဝါးမြိုခံလိုက်ရပုံရ၏။

ထို့နောက် ထန်ထျန်းမှာ ဆက်လက် မနေရဲတော့ဘဲ နိယာမများ၏ အကူအညီဖြင့် အာကာသတွင်းနက်၏ အတိုင်းအတာမှ လွတ်အောင် ပြေးခဲ့ပြီးနောက် နိယာမကမ္ဘာမှ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ထွက်လာလိုက်ချင်းမှာပင် အပြင်ဘက်မှ ရှုပ်ထွေးမှုများကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

နဂါးတံခါးအတွင်းပိုင်း ဟင်းလင်းပြင် မှာလည်း လုံးဝ ရှုပ်ထွေးနေပြီဖြစ်ကာ အချိန်မရွေး ပြိုကျပျက်စီးနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်။

ထန်ထျန်းမှာ အရှိန်မြှင့်ကာ နဂါးတံခါး ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းမှ ပြေးထွက်ခဲ့ရ၏။

သို့သော် အပြင်သို့ ရောက်လာသည့်အခါ မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

နဂါးကျွန်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားပြီလား

အံ့သြမှုများ ပြီးနောက် ထန်ထျန်းမှာ ဘာမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ တကယ်ပဲ ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရှာလိုက်မိပြီဆိုတာ သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

သူ စဉ်းစားနေသည့်အတိုင်းပင် သူ အပြင်သို့ ပေါ်လာပြီး တစ်စက္ကန့်ပင် မပြည့်သေးခင်မှာပင် လူရိပ်ပေါင်းများစွာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရောက်လာပြီး သူ့ကို ဝိုင်းထားလိုက်ကြသည်။

လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်၊ ထျန်းယွမ် အင်မော်တယ်အရှင်နှင့် ပဉ္စမမြောက် အင်မော်တယ်အရှင်တို့ အားလုံး ပါဝင်နေကြသည်။

ကျန်ရှိသော သူများ၏ အော်ရာ မှာလည်း သူတို့ထက် မနိမ့်ပေ။

ကြည့်ရသည်မှာ ထျန်းဖူနန်းတော်မှ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံးပင် ဖြစ်ရမည်။

အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အမူအရာချင်း မတူညီကြသော်လည်း အားလုံးမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေကြပြီး အလယ်ရှိ ထန်ထျန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လေထု၏ တင်းမာမှုကို ခံစားရင်း ထန်ထျန်း၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ဒါဆို သူက ထျန်းဖူနန်းတော် အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ တကယ်ပဲ အာရုံစိုက် ခြင်းကို ခံလိုက်ရတာလား

"ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းကို စုံစမ်းကြစမ်း"

ကြီးမြတ် လှသော အသံတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

All Chapters