အခန်း (၁၇၄၁-၁၇၄၅)
Vol. 106 Ch. 1741-1745
အခန်း ၁၇၄၁
“ဘုရင်၊ သတင်းရောက်လာပြီ။ ကျန်းကျန့် ဦးဆောင်တဲ့ ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ်က ကျားနှိမ်နှင်းရာဂိတ်ကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီ”
ထိုစဉ်မှာပင် နောက်ကျောဘက်မှ ခြေသံ "တဒေါက်ဒေါက်" နဲ့ ကြားလိုက်ရပြီး၊ ချန်စန်းယွမ် (Cheng Sanyuan) သည် ခန်းမဆောင်ပေါ်သို့ တက်လာကာ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်၍ လျှောက်တင်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ အခုထိ စုဟန်ရှင်းရဲ့ စစ်တပ်ကို မတွေ့ရသေးပါဘူး။ တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းဆီကို စာတစ်စောင် ထပ်ပို့ပြီး စုဟန်ရှင်းကို အလျင်စလို လုပ်ခိုင်းဖို့ လိုပါသလား”
ချန်စန်းယွမ်၏အသံကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချောင်သည် မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။
“မလိုဘူး”
ဝမ်ချောင်၏ အကြည့်တို့သည် ဧရာမ သဲပုံးပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ရုပ်သိမ်းသွားပြီး မျက်နှာထားမှာ ငြိမ်သက်နေသည်။
“ကျန်းကျန့်ကိစ္စ စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ စုဟန်ရှင်းကိုပဲ အပြည့်အဝ ကိုင်တွယ်ခွင့် ပေးလိုက်ပါ။ စုဟန်ရှင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ ဒီကိစ္စကို ကောင်းကောင်း ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်”
ကမ္ဘာပျက်ခေတ် နောက်ဆုံးကာလမှ ထူးချွန်သော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် စုဟန်ရှင်း၏ အရည်အချင်းသည် ကျန်းကျန့်ထက် များစွာသာလွန်သည်။ တာလာ့စ်စစ်ပွဲနှင့် ခိုရာစန်းစစ်ပွဲ၏ ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် စုဟန်ရှင်းသည် မီးဖြင့် ထုနှက်ခံခဲ့ရသလိုပင် သူ၏ ထက်မြက်မှုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထုတ်ဖော်ပြသလာသည်။
“အခုကစပြီး မင်းတို့အားလုံး ကြယ်စုတန်းမြို၊ အန်းရှီနဲ့ မြို့တော်ရဲ့ ထူးခြားလှုပ်ရှားမှုတွေကိုပဲ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေဖို့ လိုတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျန်းချွယ်ကိုလည်း သုံးနာရီတစ်ကြိမ် ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ်ရဲ့ တည်နေရာကို သတင်းပို့ခိုင်း”
ဝမ်ချောင်က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ အရှင်ဘုရင်”
ချန်စန်းယွမ်က ခိုင်မာသော အသံဖြင့် လျှောက်တင်သည်။
“သတင်းပို့ပါတယ်”
သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အလျှင်အမြန်လာသည့်ခြေသံကို ထပ်မံကြားလိုက်ရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝမ်ချောင်၏ သက်တော်စောင့်တစ်ဦးသည် လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဝင်လာပြီး
“အရှင်ဘုရင်၊ နန်းတော်ထဲက စာတစ်စောင် ခုပဲရောက်ပါတယ်။ သတင်းရဲ့ အဆင့်က အလွန်မြင့်ပါတယ်။ စစ်တပ် စည်းမျဉ်းအရဆိုရင် ဒီစာကို အရှင်ပဲ ဖတ်ရှုခွင့်ရှိပါတယ်”
ထိုသက်တော်စောင့်သည် မြေပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်၍ စာအိတ်တစ်စောင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကိုင်ထားသည်။ ဘေးမှ ချန်စန်းယွမ်သည် စာအိတ်မျက်နှာစာရှိ မီးတံဆိပ်ကြီး သုံးခုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်နှင့် မျက်နှာသွင်ပြင် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
အဆင့်…
၎င်းသည် သတင်းအချက်အလက် အဆင့်သတ်မှတ်ရန်အတွက် ဝမ်ချောင် တီထွင်ခဲ့သော စနစ်ဖြစ်သည်။ အဆင့် မြင့်မားလေ၊ ပို၍ လျှို့ဝှက်ပြီး အရေးကြီးလေ ဖြစ်ကာ၊ ဖတ်ရှုခွင့်ရှိသူ နည်းပါးလေ ဖြစ်သည်။ စာအိတ်၏ မျက်နှာစာတွင် မီးတံဆိပ် သုံးခုရှိနေခြင်းက စနစ်တစ်ခုလုံးတွင် အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို ပြသသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဤစာသည် ရေးသူမှ တိုက်ရိုက် ပေးပို့ပြီး ဝမ်ချောင်ကိုသာ ပြသရန် ဖြစ်ကာ၊ ကျန်းချွယ်ပင် စစ်ဆေးခွင့် မရှိပေ။
ချန်စန်းယွမ်သည် ဝမ်ချောင်ကို ကြာရှည်စွာ လိုက်ပါလာခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ အမြင့်ဆုံး အဆင့် စာအိတ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ချောင်သည်လည်း စာအိတ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် "ရှပ်" ကနဲ အသံဖြင့် ထိုသက်တော်စောင့်၏ လက်ထဲမှ စာအိတ်သည် လေကို ဖြတ်၍ မြားကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။
“ယန်ကျောက်ဆီက စာပဲ”
ဝမ်ချောင်သည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ချက်ချင်း ခွဲခြားသိရှိလိုက်သည်။ စာအိတ်ပေါ်တွင် ဝမ်ချောင်နှင့် ရင်းနှီးသော အမှတ်အသားများ ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် ဝမ်ချောင်နှင့် ယန်ကျောက်တို့ သဘောတူထားသည့် အထူးဆက်သွယ်ရေး နည်းလမ်းဖြစ်ကာ၊ အလွန်အရေးကြီးသည့် ကိစ္စများတွင်သာ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။
“…”
ဝမ်ချောင်သည် စာအိတ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ အတွင်းမှ စာရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာသည် ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ စာကို အဆုံးထိ ဖတ်ပြီးသောအခါ ဝမ်ချောင်၏ အမူအရာသည် အလွန်လေးနက် တင်းမာသွားသည်။
ခန်းမဆောင်အတွင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ အငွေ့အသက်များ ပျံ့လွင့်နေသည်။
“အရှင်၊ ဘာဖြစ်တာလဲ”
ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်သံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ ချန်စန်းယွမ်သည် ဝမ်ချောင်ကို အဆက်မပြတ် ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ စာအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာထားသည် ပို၍လေးနက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ချန်စန်းယွမ်သည် ဝမ်ချောင်နှင့် အတော်ကြာ အတူရှိခဲ့သော်လည်း ဤသို့သော အမူအရာမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်း ကိုယ်တိုင် ဖတ်ကြည့်”
ဝမ်ချောင်သည် လက်ချောင်းဖြင့် တစ်ချက် ပစ်လိုက်ရာ “ရွှတ်” ခနဲ အသံဖြင့် လက်ထဲမှ စာရွက်သည် လေထဲမှ ပျံသန်းကာ ချန်စန်းယွမ်ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ချန်စန်းယွမ်သည် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အကြီးအကျယ် ထိမှန်သွားသလို မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲကာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။
“ထုန်လော်လူမျိုးတွေ ပုန်ကန်နေပြီး အာ့ပုစ်က ပထမမင်းသားကို သစ္စာခံလိုက်ပြီ”
စာအိတ်ပေါ်ရှိ ပထမဆုံး စာကြောင်းခေါင်းစဉ်သည်ပင် ချန်စန်းယွမ်၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲစေပြီး မျက်နှာဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားစေသည်။
“ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ”
ထိုအချိန်တွင် ချန်စန်းယွမ်၏ စိတ်နှလုံးသည် ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ထုန်လော် စစ်သည် တစ်သောင်းအောက်ဆိုလျှင် အရေးမကြီး၊ တစ်သောင်းကျော်လျှင် မယှဉ်သာ” ဟူသော စကားသည် ထုန်လော် သံမဏိမြင်းစီးတပ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထုန်လော်လူမျိုးများ စစ်မှန်သော ကမ္ဘာ့အင်အားကြီး မဟုတ်သည့်တိုင်၊ တာလာ့စ်စစ်ပွဲတွင် အာ့ပုစ်ဦးဆောင်သော ထုန်လော် သံမဏိ မြင်းစီးတပ်သည် အပြိုင်မရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
အာရေဗျတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံ စစ်တပ်သည် စစ်မြေပြင်တွင် အနှောင့်အယှက်ကင်းစွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး ရှန်ဝူ၊ ရှန်ယု၊ ရွှမ်းဝူတပ်ဖွဲ့များပင် ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အခါ အာ့ပုစ် ဦးဆောင်သော ထုန်လော်သံမဏိမြင်းစီးတပ်သည်သာ သူတို့၏ ပြင်းထန်မှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး အရေးပါသော အခိုက်အတန့်တွင် အာရေဗျတို့ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်အရဆိုလျှင် ထုန်လော်သံမဏိမြင်းစီးတပ်သည် ဝူရှန်းသံမဏိ မြင်းစီးတပ်ထက် မနိမ့်ဘဲ ကွာခြားချက်ရှိလျှင်ပင် အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။
ပိုအရေးကြီးသည်မှာ တာလာ့စ်တွင် တပ်ချထားသော ထုန်လော် သံမဏိ မြင်းစီးတပ်သည် စစ်သည် ထောင်ဂဏန်းသာ ရှိသော်လည်း၊ ဤမြို့တော်တွင်မူ ထုန်လော်သံမဏိ မြင်းစီးတပ် တစ်သောင်း ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် စစ်ပွဲ၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားတစ်ခု ဖြစ်သည်။
“ဘုရင်၊ အခု ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ”
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ချန်စန်းယွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် လန့်ဖျပ်တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒီနေရာက မြို့တော် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်ဟာ နယ်စပ်ဒေသလို နယ်စပ်စစ်တပ်တွေကို ခေါ်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ထုန်လော်လူမျိုးတွေနဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်တာနဲ့ အကြီးစား၊ ရက်စက်တဲ့ စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။
မြို့တော်တစ်ခုလုံး မီးပင်လယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာ ဖြစ်ပြီး၊ ပြည်သူတွေ ဘယ်လောက် အသတ်ခံရမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။ စစ်ပွဲရဲ့ ပြင်းထန်မှုကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး
ဝမ်ချောင်သည် စကားမပြောဘဲ ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေပြီး အပ်ကျသံပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။
ဤစာကို ယန်ကျောက်က နန်းတော်မှ ပေးပို့ခြင်းဖြစ်ပြီး သတင်းသည် အလွန်လျှို့ဝှက်သည်။ ယန်ကျောက်သည် နန်းတော်တွင် လူမှုဆက်ဆံရေး ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး မကြာမီကာလအတွင်းတွင် ရာထူးမြင့်သော မိဖုရားများ၊ ရာထူးနိမ့်သော နန်းတွင်းသူများ၊ နန်းတွင်း အစေခံများနှင့် တာဝန်ကျ နန်းတော်အစောင့်တပ်များနှင့်ပင် မိတ်ဆွေဖွဲ့ကာ အတူတကွ ပေါင်းသင်းနိုင်ခဲ့သည်။
ထုန်လော်လူမျိုးများ၏ သတင်းကို သူက မတော်တဆ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထုန်လော်လူမျိုးများ ပထမမင်းသားကို သစ္စာခံသည့် ကိစ္စကို လူသိနည်းပြီး နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အပေါက်မပါသော နံရံဟူ၍ မရှိသဖြင့် အလွန်လျှို့ဝှက်သော သတင်းများပင် ပေါက်ကြားတတ်သည်။
အာ့ပုစ်သည် ထက်မြက်သော စစ်ဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ သားဖြစ်သူ အာ့ပုထုံသည် မထူးချွန်ပေ။ ယန်ကျောက်သည် မတော်တဆပင် ထိုသားဖြစ်သူ၏ ပါးစပ်မှ သတင်းကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ယန်ကျောက်က စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ထုန်လော်တို့၏ စခန်းတွင် ရုတ်တရက် ရွှေငွေ ရတနာများစွာ ပေါ်လာပြီး လုံခြုံရေးလည်း ပိုမို တင်းကျပ်လာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဤကိစ္စကို သံသယရှိစရာ မရှိတော့ပေ။
“ထုန်လော်လူမျိုးတွေကို ခဏ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ စီစဉ်စရာ ရှိပါတယ်”
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် ရုတ်တရက် စကားစပြောကာ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။
ချန်စန်းယွမ်သည် ဝမ်ချောင်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာထားသည် တည်ငြိမ်ပြီး အကြည့်များသည်လည်း သမာဓိရှိနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် များစွာ အားတက်သွားသည်။ ဤခြိမ်းခြောက်မှုကြီး ဖြစ်နေသည့် ထုန်လော် သံမဏိ မြင်းစီးတပ် တစ်သောင်းကို ဘုရင်က မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်ကို မသိရသေးသော်လည်း၊ ဝမ်ချောင်က “အရာအားလုံး စီစဉ်ထားပြီးသား” ဟု ပြောလျှင် သေချာပေါက် ထိုအတိုင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဝမ်ချောင်တွင် အဆုံးမရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများ ရှိနေသကဲ့သို့ပင် မည်မျှပင် ကြီးမားသော အခက်အခဲကို တွေ့ရတွေ့ရ ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း အမြဲရှိနေသည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ အရှင်”
ချန်စန်းယွမ်က လေးစားစွာ လျှောက်တင်သည်။
“ငါတို့ရဲ့ စစ်တပ် အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ”
ဝမ်ချောင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
“ဘုရင့် အမိန့်အတိုင်း အရာအားလုံး အဆင်ပြေပြီး ပထမအဆင့် တာဝန် ပြီးစီးသွားပါပြီ”
ချန်စန်းယွမ်သည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်၍ လေးစားစွာ လျှောက်တင်သည်။
“အင်း”
ဝမ်ချောင်က ခေါင်းညိတ်သည်။
“သူတို့ကို ပြောလိုက်၊ ငါ့အမိန့်မပါဘဲ လွယ်လွယ်ကူကူ မလှုပ်ရှားကြနဲ့။ ဒီမငြိမ်မသက်မှုက အရေးအကြီးဆုံး အချိန်ကို ရောက်နေပြီ။ အမှားအယွင်း အနည်းငယ်မျှတောင် ဖြစ်လို့ မရဘူး”
“ဟုတ်ကဲ့”
ချန်စန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လေးစားသော အသံ၊ ပို၍ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် လျှောက်တင်သည်။
“ပတ်”
ရုတ်တရက် မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ၊ ခေါင်းပေါ်မှ ပြတ်သားသောအသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အရာဝတ္ထု တစ်ခုခုက အိမ်ခေါင်မိုးကို ရိုက်ခတ်လိုက်သလို၊ အမိုးပျဉ်ပြားများ ကွဲအက်သံနှင့် အရာဝတ္ထုတစ်ခုက အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် လှိမ့်ဆင်းသွားသံများ ပါဝင်သည်။
“ဟင်?”
ချက်ချင်းဆိုသလို ဝမ်ချောင်နှင့် ချန်စန်းယွမ်တို့သည် ခေါင်းများကို မော့၍ အပေါ်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ညကောင်းကင်မှ ပြင်းထန်သော ငှက်အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
“ကျွီ—”
ထိုပြင်းထန်သော အော်သံသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ “ဒုန်း” ကနဲ အသံဖြင့်၊ တိုင်နှစ်ခုကြားတွင် ထိုငှက်ကြီးသည် လှိမ့်ဆင်းလာကာ ကျောက်တုံးတစ်ခုကဲ့သို့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်၏ အမိုးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာသည်။
“ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း”
သို့သော် ဤအရာက အစသာ ရှိသေးသည်။ အချက်ပြသကဲ့သို့ နောက်ဆက်တွဲ ခေါင်မိုးပေါ်မှ မိုးရေပမာ ရိုက်ခတ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ခဏချင်းတွင် ဝမ်ချောင်နှင့် ဘေးမှ ချန်စန်းယွမ်တို့သည် မျက်နှာသွင်ပြင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ “ရှပ်” ကနဲ အလင်းရောင်တစ်ချက်ဖြင့် ချန်စန်းယွမ် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ဝမ်ချောင်သည် သူ့ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်ကာ ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်တွင် ညသည် မှောင်မိုက်နက်ရှိုင်းနေပြီး အချိန်မှာ အတော်ပင် နောက်ကျနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချောင် ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာသည်နှင့် “ပတ်” ကနဲ အသံဖြင့် ကျောက်စွန်ငှက်ကြီးတစ်ကောင်သည် သွေးများ စွန်းထင်းလျက် လည်ပင်းကျိုးကာ ကောင်းကင်မှ ဒေါင်လိုက်ကျဆင်းလာပြီး ဝမ်ချောင်၏ ခြေရင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်၏ အပေါ်ဘက်၊ အဆုံးမဲ့ ညကောင်းကင်ယံတွင် ဟိုင်တုံးချင်၊ ရွှေလင်းယုန်၊ စွန်ငှက်၊ သိမ်းငှက် စသည်တို့သည် အနက်ရောင် တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုသဖွယ် အထပ်ထပ် စုဝေးနေပြီး တစ်ဖက်တွင်လည်း ငှက်အုပ်စုတစ်စုက သူတို့နှင့် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက် ဆွဲဆုတ်နေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေ့မြင်ရသည်။(ဟိုင်တုံးချင် ဆိုတာ အရွယ်အစားကြီးမားပြီး အလွန်ထက်မြက်တဲ့ Gyrfalconသိမ်းငှက်ကို ရည်ညွှန်းတာဖြစ်ပြီး၊ တရုတ်သမိုင်းနဲ့ မြောက်ပိုင်းဒေသ စစ်ရေး-ယဉ်ကျေးမှုတို့မှာ အထူးအရေးပါတဲ့ အင်အားကြီးမားမှုရဲ့ သင်္ကေတအဖြစ် မှတ်ယူထားပါတယ်။)
ပြင်းထန်သော ငှက်အော်သံများသည် အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေပြီး ကောင်းကင်မှ အတောင်များသည် တစ်စစီ ကြွေကျလွင့်ပျံနေသည်။ “တဒေါက်ဒေါက်” အသံများနှင့်အတူ ငှက်အများအပြား ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး တိုက်ပွဲသည် အလွန် ပြင်းထန်နေသည်။
“ဘုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ နန်းတော် အပေါ်မှာ ဟိုင်တုံးချင်နဲ့ စွန်ငှက် အများအပြား ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ကျွန်တော်တို့ လွှတ်ထားတဲ့ သတင်းပို့ငှက်တွေကို အကြီးအကျယ် ဖမ်းဆီးနေပါတယ်။ နန်းတော်ထဲ ဝင်ထွက်နေတဲ့ သတင်းပို့ငှက်တွေ အားလုံးကို သူတို့ တိုက်ခိုက်နေတာပါ။ ရန်သူ လွှတ်လိုက်တဲ့ သိမ်းငှက်တွေ အရေအတွက် အလွန်များပြားပါတယ်။ ကျန်းချွယ်က ငှက်အများအပြားကို လွှတ်ပြီး အစွမ်းကုန် ခုခံနေပါတယ်”
ခဏအကြာတွင် ဝမ်ချောင်ကို မြင်သည်နှင့် နန်းတော်အစောင့်တစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် လာရောက်၍ ခါးညွတ်ကာ သတင်းပို့သည်။
“အရှင်ဘုရင်၊ ကုန်းယွီသခင်မလေးက သတင်းပို့ပါတယ်။ နန်းတော်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရုတ်တရက် သူလျှိုတွေ အများကြီးပေါ်လာပြီး သူတို့က အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးတွေကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေပါတယ်။ ကုန်းယွီ သခင်မလေးက လူတွေကို ခေါ်ပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက် ချေမှုန်းနေပါတယ်၊ တိုက်ပွဲက အရမ်း ပြင်းထန်ပါတယ်”
အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး လူသတ်သမား ပုံစံဝတ်ဆင်ထားကာ မျက်လုံးတစ်စုံသာ ဖော်ထားသူတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် ဝမ်ချောင်ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ဒူးတစ်ဖက် ထောက်၍ လျှောက်တင်သည်။
ထိုတစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီး သူ၏ အကြည့်များသည် အလွန် အေးစက်ခက်ထန်သွားသည်။
...
မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်မှ မြောက်ဘက်သို့ မြင့်မားသော နန်းတော် နံရံများကို ကျော်ဖြတ်သွားသောအခါ၊ ဤအချိန်တွင် အရှေ့နန်းဆောင်သည် မီးရောင်များ ထိန်ထိန်လင်းနေပြီး အခြေအနေမှာ တူညီစွာ တင်းမာနေသည်။
******
အခန်း ၁၇၄၂
မီးတိုင်များ၏ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်မှုအောက်တွင် ဂိုဂူလျော၏ သိမ်းငှက်ဘုရင်ဖြစ်သူ ကျင်ယို့ရှီးသည် ခါးကိုင်းကာ ဦးခေါင်းညွတ်၍ ခန်းမဆောင်အလယ်မှ တစ္ဆေဘုရင် ဟိုကျင်းကျီအား လေးစားစွာ လျှောက်တင်နေသည်။
“တစ္ဆေဘုရင်၊ အမိန့်တော်အတိုင်း၊ ကျွန်တော်တို့လူတွေက မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ သူလျှိုတွေနဲ့ ထောက်လှမ်းသူတွေကို အစွမ်းကုန် ဖိနှိပ်နေပါတယ်။ ဒါ့အပြင် လေ့ကျင့်ထားတဲ့ သိမ်းငှက်နဲ့ စွန်ငှက် တစ်သောင်းကျော်ကို အကုန်လွှတ်ပြီး မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ နန်းတော်ကို ဖိအားပေး ထိန်းချုပ်ထားပါတယ်။ အခုချိန်ကစပြီး အဲဒီစံအိမ်ထဲက ငှက်တစ်ကောင်တောင် အပြင်ကို ပျံထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ သတင်း အချက်အလက်အားလုံး ကျွန်တော်တို့ လက်ထဲမှာ ရှိနေပါပြီ”
ဂိုဂူလျောသိမ်းငှက်ဘုရင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျင်ယို့ရှီးသည် မာနကြီးသော်လည်း၊ မျက်မှောက်မှ နက်နဲလှသော တစ္ဆေဘုရင်ကိုမူ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ကြောက်ရွံ့ ရိုသေနေရသည်။
“ကောင်းပြီ”
ခန်းမဆောင် အထက်ပိုင်းရှိ တစ္ဆေဘုရင် ဟိုကျင်းကျီသည် အထူးဩဇာအာဏာရှိဟန်ဖြင့် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကိုယ်နှင့်သူ စစ်မပြိုင်ခင် သိအောင်လုပ်ရင် အကြိမ်တစ်ရာ စစ်တိုက်လည်း အန္တရာယ် မရှိဘူး (အခြေအနေ သိလျှင် အမြဲအောင်နိုင်သည်)။ နားနဲ့မျက်စိနဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေရဲ့ အရေးပါပုံကို ငါ မင်းတို့ကို ထပ်ရှင်းပြနေဖို့ မလိုပါဘူး။ အခုချိန်ကစပြီး အမှားအယွင်း တစ်ခုတစ်လေကိုမှ ငါ မမြင်ချင်ဘူး”
“ဟုတ်ကဲ့၊ သခင်”
လူအများက အသံကျယ်လောင်စွာ ပြန်ထူးကြသည်။
ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ်သည် မြို့တော်သို့ ဦးတည်ချီတက်နေပြီ၊ အန်းရှီကာကွယ်ရေးတပ်နှင့် ကြယ်စုတန်းကာကွယ်ရေးတပ်တို့သည်လည်း အချိန်မရွေး ထွက်ခွာနိုင်ရန် အသင့်ရှိနေသည်။ တော်ဝင်အစောင့်တပ်များလည်း အသင့်ပြင်ပြီး ဖြစ်၍ အရာအားလုံးသည် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်မှစ၍ ပထမမင်းသားသည် စစ်တပ်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့်ကို တစ္ဆေဘုရင် ဟိုကျင်းကျီထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သူ၏ မူလနေရာကို တစ္ဆေဘုရင်အား ပေးအပ်၍ မိမိကိုယ်တိုင် ဘေးတွင် ရပ်တည်နေခြင်းကပင် ပထမမင်းသား၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုနှင့် သဘောထားကို ထင်ရှားစေသည်။
“မင်းတို့ အားလုံးကြားတယ်မလား။ အခုချိန်ကစပြီး တစ္ဆေဘုရင်ရဲ့ အမိန့်ကို မလိုက်နာဘဲ ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ် ပျက်ပြားသွားအောင် လုပ်တဲ့သူ ရှိရင်၊ ငါ ကိုယ်တိုင် မေးမြန်း အပြစ်ပေးမယ်။ အဲဒီအခါ ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်ကြနဲ့”
ထိုအချိန်တွင် ဘေးနားမှ ပထမမင်းသားကလည်း စကားစပြောလာသည်။ ယခု ပထမမင်းသားသည် အရင်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာထားသည် တင်းမာခက်ထန်ပြီး၊ မျက်လုံးများသည်လည်း အလွန်အေးစက်နေကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဤအချိန်အခါအတွက် သူသည် နေ့များ ညများစွာကို သည်းခံခဲ့ရပြီး၊ ဤနောက်ဆုံးအဆင့်တွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူ၏ အဓိက အစီအစဉ်ကို လာရောက် နှောင့်ယှက်ခြင်းကို လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
“မင်းသားရဲ့ အမိန့်ကို လိုက်နာပါ့မယ်”
မန့်တူ၊ ကျူးထုံအန်း၊ အဇူရာ၊ ကျင်ယို့ရှီး၊ ပိုင်ဟန်ကျိုး၊ ဟွမ်ထျန်းကျောက်စသူတို့သည် ခေါင်းငုံ့၍ အလေးအနက် လေးစားစွာ လျှောက်တင်ကြသည်။
“တစ္ဆေဘုရင်၊ နောက်ဆက်တွဲ အရာအားလုံးကို ခင်ဗျားကိုပဲ လွှဲအပ်ပါပြီ”
ပထမမင်းသားသည် စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ဘေးမှ တစ္ဆေဘုရင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဟိုကျင်းကျီသည် ခေါင်းသာ ညိတ်ပြပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပြချေ။
“ကျင်ယို့ရှီး၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့စံအိမ်အပြင် ကျင်ယန်နန်းတော် ကိုလည်း အခုကစပြီး လူအင်အား ထပ်ဖြည့်၊ နေ့မအား ညမအား စောင့်ကြည့်ရမယ်။ မင်းသား ၅နဲ့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်တို့ကြားက လေကြောင်းကနေ ဆက်သွယ်မှု မှန်သမျှကို မင်း ဖြတ်တောက်ရမယ်”
“မှန်ပါ့”
ကျင်ယို့ရှီးက ရိုသေစွာ လျှောက်တင်သည်။
“ဒါ့အပြင်၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ စစ်တပ် လှုပ်ရှားမှု ရှိမရှိ စုံစမ်းတွေ့ရှိပြီလား”
တစ္ဆေဘုရင်က မေးလိုက်သည်။ ဤစကားကြောင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်များ ကျင်ယို့ရှီးထံသို့ ရောက်သွားပြီး ပထမမင်းသားကပါ ကြည့်လာသည်။
ယခုအချိန်တွင် မြို့တော်တစ်ခုလုံးနီးပါး ပထမမင်းသား၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်စရာမှာ နန်းတော်၏ အနောက်တောင်ဘက်မှ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်၏ နန်းတော်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် ထန်မင်းဆက်၏ ယာယီ စစ်ဘက်ဝန်ကြီးသာမက ထန်မင်းဆက်၏ ခေတ်သစ် စစ်နတ်ဘုရားလည်း ဖြစ်သဖြင့် စစ်တပ်နှင့် တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးတွင် ကြီးမားသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိနေသည်။ စစ်သည်အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ဟု ဆိုစေကာမူ၊ သူ၏လက်ထဲတွင် ထိုစစ်သည်များက အလွန်အစွမ်းထက်သော စစ်ပွဲစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။ သူ့ထက် ဆယ်ဆ ပိုများသော စစ်တပ်များ ရှိနေသည့်တိုင် ပေါ့ဆ၍ မရပေ။ အနောက်တောင်ဘက် စစ်ပွဲနှင့် တာလာ့စ်စစ်ပွဲများတွင် ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းရည်ကို ကမ္ဘာအနှံ့ ဖော်ပြပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချောင်ဟူသော အတွင်းရန်ကို မဖယ်ရှားနိုင်ပါက၊ ပထမမင်းသားသည် စစ်တပ်မည်မျှပင် ပိုင်ဆိုင်ပါစေ၊ သူ၏ ရည်မှန်းချက် ပြည့်ဝရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
“ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် စုံစမ်းနေပါတယ်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင် တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းနေရာမှာ ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ အခုထိ လှုပ်ရှားမှု တစ်စိုးတစိမျှ မရှိသေးပါဘူး။ ကျန်းကျန့်နဲ့ ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ်တွေဘက်ကလည်း ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုး မခံရသေးပါဘူး”
ထိုအချိန်တွင် ကျင်ယို့ရှီး၏အသံကို လူတိုင်း ကြားလိုက်ရသည်။
“ဒါဆို အဲဒီ ကုန်းပြင်မြင့်ပေါ်က စစ်တပ်တွေကော အရေအတွက် လျော့သွားတာမျိုး ရှိလား”
ဟိုကျင်းကျီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ဆက်မေးသည်။
“လောလောဆယ်မှာတော့ တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းကို သွားတဲ့ လမ်းကို သူတို့ ပိတ်ဆို့ထားပြီး၊ အဲဒီမှာ အင်အားကြီး စစ်တပ် ချထားပြီး စောင့်ကြပ်နေတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့လူတွေ အပေါ်ကို တက်လို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က လူတွေကို စေလွှတ်ပြီး ညဘက်ရောက်ရင် ဟိုင်တုံးချင်ငှက်တွေကို သုံးပြီး စုံစမ်းခိုင်းထားပါတယ်။ အခုရရှိထားတဲ့ သတင်းတွေအရဆိုရင် တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းက စစ်အင်အားမှာ သိသာတဲ့ ပြောင်းလဲမှု မရှိသေးပါဘူး။ လှုပ်ရှားမှု မလုပ်သေးဘူးလို့ ယူဆရပါတယ်”
ကျင်ယို့ရှီးက ရိုးသားစွာ လျှောက်တင်သည်။
“ဟွန့်၊ တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းက စစ်တပ်တွေ ထန်မင်းဆက် နယ်ထဲ ဝင်လာရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ သူ သဘောပေါက်ပုံရတယ်။ ငါက သူ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်လို့ ထင်ခဲ့မိတာ၊ သူ့ကို အထင်ကြီး လွန်သွားတာပဲ”
ဘေးနားမှ ပထမမင်းသားက ရုတ်တရက် အသံတစ်ချက်ဖြင့် မဲ့ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းတွင် စုဆောင်းထားသော စစ်အင်အားသည် အမှန်ပင် အစွမ်းထက်သည်။ စစ်ပွဲစွမ်းရည်အရဆိုလျှင် ဒေသကာကွယ်ရေးတပ် တစ်ခုထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော်လည်း ထိုစစ်တပ်ကို လှုပ်ရှား၍ မရပေ။ အစွမ်းထက်သော အင်အားတစ်ခုဖြစ်စေကာမူ လွတ်လပ်စွာ အသုံးမပြုနိုင်ပါက အသုံးမဝင်ချေ။
“မင်းသားက ထက်မြက်ပါတယ်၊ ဒီတစ်ခေါက် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ဟာ ကျွန်တော်တို့ ဖိအားပေးတာကြောင့် လမ်းပိတ်မိနေပြီး သူ့မှာ သုံးစရာ စစ်အင်အားလည်း မကျန်တော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ သိနေသည့်တိုင် ဘာမှ မတတ်နိုင်ပါဘူး”
ထိုအချိန်တွင် မန့်တူကလည်း ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်းတိုး၍ ထောက်ခံ ပြောဆိုသည်။
ကျန်သူများက စကားမပြောကြသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်သက်သာရာရဟန် မျက်နှာထားများအရ မန့်တူနှင့် အမြင်တူကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ဝမ်ချောင်၏ အဓိက စစ်အင်အားကို တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းတွင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်းသည် သူတို့အားလုံးအတွက် သတင်းကောင်း ဖြစ်သည်။
“အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး”
လူအများ စိတ်သက်သာရာ မချရသေးမီမှာပင် ခန်းမဆောင်ပေါ်မှ တစ္ဆေဘုရင်၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးသည် ရေအောက်သို့ ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ကြရသည်။
“မင်းတို့ အရင်က ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ နယ်စပ်ဒေသ အရေးအခင်းနဲ့ စစ်ဆေးရေးတပ်ဖွဲ့ အကြောင်းကို မေ့နေကြပြီလား။ တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းမှာ ငါတို့ကထောက်လှမ်းသူတွေ ချထားပြီး သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို အချိန်မရွေး စောင့်ကြည့်နေတယ်၊ အားနည်းချက် ပေါ်လာရင် ဖမ်းဖို့ ချောင်းနေတယ်ဆိုတာကို တခြားသူသာ သိရင် လက်နက်ချပြီး ရပ်တန့်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ လုံးဝ ရပ်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ဟိုကျင်းကျီသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ထားပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အကြည့်များသည် အလွန်နက်နဲကာ၊ အချိန်နှင့် နေရာကို ဖောက်ထွင်း၍ အဆုံးမရှိသော နေရာနက်နက် တစ်ခုကို မြင်နေရသကဲ့သို့ ရှိသည်။
ဟိုကျင်းကျီ၏ စကားကြောင့် ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ လေထုသည် တိတ်ဆိတ် တင်းမာလာသည်။
မှန်သည်။ သာမန်လူ တစ်ယောက်ဆိုလျှင် အခက်အခဲကို သိသောကြောင့် ရှောင်ဖယ်သွားမည်။ သူ၏ စစ်တပ်များ ထန်မင်းဆက်နယ်ထဲ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပုန်ကန်မှုဖြင့် အပြစ်ပေးခံရမည်ကို သိသောကြောင့် ဆက်မတိုးဝံ့ဘဲ ရပ်တန့်နေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်က ထိုသို့လူမျိုး မဟုတ်ပေ။
နယ်စပ်ဒေသ အရေးအခင်းဖြစ်စေ၊ စစ်ဆေးရေးတပ်ဖွဲ့ အရေးအခင်းဖြစ်စေ၊ ဝမ်ချောင်သည် ပထမမင်းသားနှင့် နန်းတော်၏ အမိန့်များကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ စစ်သည် ရာဂဏန်းမျှဖြင့် တစ်သောင်းနီးပါးရှိသော စစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ဝံ့ခြင်း၊ အနောက်တူရကီခန်ကိုပင် ခြိမ်းခြောက်ဝံ့ခြင်းတို့က ဝမ်ချောင်၏ စိတ်နေသဘောထားကို ဖော်ပြနေသည်။ နန်းတော်၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် စစ်ဆေးရေးတပ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းကာ မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် ဥပဒေ စိုးမိုးရေးကို လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မကြားဖူးသော၊ မကြုံဖူးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော ပြိုင်ဘက်သည် မည်သည့်ကိစ္စကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ အရာရာကို လုပ်ဆောင်ဝံ့သူ ဖြစ်သည်။
“တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းဘက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်၊ လူ ဘယ်နှစ်ယောက် ကျဆုံးကျဆုံး၊ တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ အခြေအနေကို သေချာပေါက် စုံစမ်းရမယ်”
တစ္ဆေဘုရင်က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။
“မှန်ပါ့”
ကျင်ယို့ရှီးသည် စိတ်ထဲ တင်းကျပ်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါ့အပြင်၊ တခြား စစ်တပ်တွေ လှုပ်ရှားမှု ရှိမရှိ စုံစမ်းတွေ့ပြီလား”
ဟိုကျင်းကျီသည် ခေါင်းကို မော့ကာ မျက်လုံးများကို အသာမှိတ်၍ မေးလိုက်သည်။ လိမ္မာပါးနပ်သည်ဆိုသကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်၏ စစ်တပ်များသည် တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းတွင်သာ ရှိနေမည် မဟုတ်ဘဲ၊ တခြား လျှို့ဝှက် အစီအစဉ်များလည်း ရှိနေရမည်။
“လောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့လူတွေက မြို့ပြင်တံခါးအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ မြို့ထဲကို ဝင်လာတဲ့သူ မှန်သမျှ၊ အထူးသဖြင့် မြင်းလှည်း၊ ကုန်တင်ကားနဲ့ ပစ္စည်းကြီးတွေ သယ်ယူတဲ့ အရာမှန်သမျှကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စစ်ဆေးနေပါတယ်။ သံချပ်ကာဝတ်စုံ တွေ့တာနဲ့ ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးပြီး ထောင်ချဖို့ အမိန့်ပေးထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိအနေအထားအရတော့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ ရွှေကာကွယ်ရေးတပ်ကလွဲလို့ မြို့တော်တစ်ခုလုံး ငြိမ်သက်နေပါတယ်။ ဒေသတွင်း မြို့နယ်တွေမှာတော့ လှုပ်ရှားမှု တချို့ ရှိနေပြီး စစ်တပ်တွေ စုရုံးနေဟန် ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်က တိုတောင်းလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ စစ်ဒေသအပြောင်းအလဲ သတင်းထုတ်ပြန်ခဲ့တဲ့ အချိန်က သိပ်မကြာသေးတော့ ဒေသခံစစ်တပ်တွေဟာ လေးငါးရက်လောက်မှ မြို့တော်ကို ရောက်နိုင်မှာပါ”
ကျင်ယို့ရှီးသည် ခေါင်းငုံ့၍ အလေးအနက် လျှောက်တင်ပြီး ပေါ့ဆမှု တစ်စိုးတစ်စိမျှ မရှိချေ။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်တွင် ပထမမင်းသား၊ ကျင်ယို့ရှီးနှင့် အောက်ခြေမှ လူအားလုံးသည် သတိဝီရိယ အပြည့်အဝဖြင့် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြသည်။ ထန်မင်းဆက်၏ နိုင်ငံအင်အားသည် ဂိုဂူလျောထက် များစွာ သာလွန်ပြီး၊ ထိုကဲ့သို့ အာဏာကို ဂိုဂူလျောက မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ဤတော်လှန်ရေး အောင်မြင်ပါက၊ သူသည် ဧကရာဇ်အသစ်၏ ဘေးတွင် ပထမဆုံးသော ဂိုဂူလျော အရာရှိ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ အကန့်အသတ်မဲ့ အာဏာသည်လည်း ရေလှိုင်းပမာ သူ့ဆီသို့ လှိမ့်ဝင်လာပေလိမ့်မည်။
တစ္ဆေဘုရင်သည် စကားမပြောဘဲ မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ စဉ်းစားနေသည်။
“မင်း မှားနေပြီ၊ သူ့တပ်တွေ မြို့ထဲ ဝင်နှင့်နေပြီ”
ခဏကြာသော် ဟိုကျင်းကျီသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ဖွင့်ကာ ပြောလိုက်သည့် စကားကြောင့် လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးများ တုန်လှုပ်သွားသည်။
“အရှင်၊ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ…”
ကျင်ယို့ရှီးသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မသိစိတ်မှ မေးလိုက်သည်။ ဒေသခံ မြို့နယ်များက မြို့တော်နှင့် အလှမ်းဝေးကွာလှပြီး၊ သူတို့ မည်သို့မျှ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
“မင်းတို့အားလုံး သူ့ကို အထင်သေးလွန်းတယ်။ သူက ငါတို့ လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်ဆင်နေတာကို ဘယ်အချိန်က သိသွားလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့၊ သူ့တပ်တွေ မြို့တော်ထဲကို သေချာပေါက် ဝင်နှင့်နေပြီ။ ငါ အမိန့်ပေးမယ်၊ အခုချိန်ကစပြီး ညမထွက်ရအမိန့် ထုတ်ပြန်၊ ဒါ့အပြင် လျှို့ဝှက်သူလျှို ရှာဖွေရေး အမည်ခံပြီး မြို့အနှံ့ လိုက်လံ ရှာဖွေဖို့ နန်းတော်အစောင့်တပ်ကို လွှတ်လိုက်၊ သံသယရှိသူ မှန်သမျှကို ဖမ်းဆီးအကျဉ်းချရမယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူ မြို့ထဲမှာ ဖွက်ထားတဲ့ စစ်တပ်ကို အမိန့်နဲ့တကွ ရှာဖွေရမယ်”
နောက်ဆုံး စကားကို ပြောသောအခါ တစ္ဆေဘုရင်၏ မျက်လုံးများတွင် စူးရှပြင်းထန်သော အေးစက်သည့် အလင်းတန်းတစ်သွယ် ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လက်ျာလက်ရှိ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ဖြင့် အနက်ရောင် စစ်တုရင်ခဲတစ်ခုကို ပစ်လိုက်ရာ၊ ထိုစစ်တုရင်ခဲသည် လူးလဲပျံဝဲသွားပြီး အနည်းငယ် အကွာအဝေးမှ ရွှေရောင် စစ်တုရင်ခုံပေါ်သို့ “ပလပ်” ဟူသော အသံဖြင့် ကျသွားသည်။
ထိုစစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခဲများသည် ထူထပ်စွာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ အနက်ရောင် စစ်တုရင်ခဲ အားလုံးသည် တစ်စုတစ်ဝေးတည်း ဖြစ်နေပြီး နဂါးကြီးသဏ္ဌာန် ပေါက်လာကာ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အဆုံးမဲ့ သတ်ကွင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုသတ်ကွင်းအတွင်း၌ တစ်ဖက်မှ အဖြူရောင် စစ်တုရင်ခဲများ ရှိနေသည်။
“ဝှီး… ဖတ်… ဖတ်…”
သတင်းပို့ငှက် အများအပြား ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် မြင်းခွာသံ တဒုန်းဒုန်းနှင့်အတူ နန်းတော်အစောင့်တပ် အများအပြားသည် အရှေ့နန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်း တစ်ရက်တာ အချိန် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မြို့တော်၏ အရှေ့တောင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီးသည် စည်ကားစွာ သွားလာနေကြသည်။ မြို့တော် မည်သို့ပင် လှုပ်ခတ်နေစေကာမူ၊ အောက်ခြေလူတန်းစားများအတွက် နေထွက်လျှင် အလုပ်လုပ်၊ နေဝင်လျှင် အနားယူဟူသော နေ့စဉ်ဘဝသည် ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။
—နန်းတော်တွင် မည်သို့ဖြစ်ပျက်သည်မှာ သူတို့ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုရှိ တိတ်ဆိတ်သော လမ်းကျဉ်းလေး တစ်ခု၌။
“သေချာ စုံစမ်းပြီးပြီလား”
ရေညှိများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တံတိုင်းမြင့်တစ်ခု၏ နောက်ကွယ်မှ တမင်ဖိနှိပ်ထားသော အသံတစ်သံက ဂရုတစိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“စုံစမ်းပြီးပါပြီ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို အချိန်အတန်ကြာ လိုက်နေတာပါ။ သူက ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ သတိထားပြီး လှုပ်ရှားနေတာ၊ သာမန် အရပ်သားတစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝ မတူပါဘူး။ ဒါ့အပြင်၊ သူက တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိပေမဲ့ ဝယ်တဲ့ပစ္စည်းက လူ ၁၅၊ ၁၆ ယောက်စာလောက် ရှိပါတယ်။ အိမ်မှာ မိသားစု တစ်စုလုံး ရှိရင်တောင် ဒီလောက် အများကြီး စားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား”
နောက်ထပ် အသံတစ်သံက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“ကောင်းပြီ၊ သူတို့ကို အရင် သတိမပေးမိအောင် ဂရုစိုက်။ ငါ အားလုံးကို ခေါ်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖမ်းဆီးနိုင်အောင် ပြင်ဆင်ထားကြ”
ထိုသူသည် စကားပြောပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
ခဏအကြာတွင် အနည်းငယ် ဝသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိသူ တစ်ဦးသည် အဝေးမှ လမ်းလျှောက်လာပြီး၊ လမ်းကျဉ်း တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဟောင်းနွမ်းနေသော ကျောက်တုံးအိမ်တစ်လုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို လုံးဝ သတိမထားမိဟန် ရှိသည်။
******
အခန်း ၁၇၄၃
“ဒုန်း…”
ထိုလူ ဝင်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ကမ္ဘာမြေ တုန်လှုပ်စေသော အသံကြီးနှင့်အတူ ကျောက်တုံးအိမ်တစ်ခုလုံးကို လက်နက်အပြည့်အစုံဖြင့် သံချပ်ကာဝတ်စုံဝတ်ထားသော နန်းတော်အစောင့်တပ်သားများစွာတို့သည် ရုတ်တရက် အမှောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ အိမ်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။
“မလှုပ်နဲ့။ နန်းတော်အစောင့်တပ်က စစ်ဆေးနေတယ်။ လှုပ်ရှားသူ မှန်သမျှ သေဒဏ်ပေးမယ်”
လက်နက်များ၏ ခက်ထန်သော အသံနှင့်အတူ မြားများစွာသည် အိမ်တွင်းသို့ ဦးတည်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဒေါသထွက်နေသည့် နန်းတော်အစောင့်တပ်သား ဒါဇင်များစွာတို့သည် တံခါးကို ပိတ်ကန်ဖွင့်ပြီး အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
“ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့ မသတ်ပါနဲ့”
ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ဓား၊ လှံများ၊ နှင့် လက်နက် ဒါဇင်များစွာကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ တရုတ်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်၍ ဟန်ဆောင်ထားသော အခြားမျိုးနွယ်စုဝင် ၁၀ ဦးကျော်တို့သည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ နောက်တွင် သတ္တုသေတ္တာများဖြင့် ပြည့်နေသော သေတ္တာများ စုပုံနေသည်။
“ဆိုးတာပဲ။ ဘာလို့ အခြားမျိုးနွယ်စုလူတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”
ကျောက်တုံးအိမ်ထဲမှ နန်းတော်အစောင့်တပ်သားများအားလုံး အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်ကာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ကြာရှည်စွာ လှုပ်ရှားပြီးနောက်၊ ဤနေရာတွင် သတ္တုပစ္စည်းများကို တိတ်တဆိတ် ရောင်းဝယ်နေသော အခြားမျိုးနွယ်စုကုန်သည်အုပ်စု ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ထန်မင်းဆက်၏ အဆင့်မြင့် သတ္တုပစ္စည်းများသည် စစ်ရေးပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ဝမ်ချောင်ကြောင့် စစ်ရေးပစ္စည်း ထိန်းချုပ်မှုများအောက်တွင် ထားရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဤအရာသည် သူတို့ ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းနေသည့် ပစ်မှတ်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။
“သူတို့အားလုံးကို ခေါ်သွားပြီး ထောင်ထဲမှာ အပြင်းအထန် သင်ခန်းစာပေးလိုက်”
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ပထမမင်းသား၏ သူလျှိုသည် လက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊
“ဒါ့အပြင်၊ အပေါ်ကို သတင်းပို့လိုက်။ စစ်ဆင်ရေး မအောင်မြင်ဘူး၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို ရှာမတွေ့သေးဘူးလို့ ပြောလိုက်”
“တခြားသူတွေကတော့၊ ချက်ချင်းပဲ အဖွဲ့ခွဲပြီး ရှာဖွေရေး ဆက်လုပ်၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မြို့တော်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ စစ်တပ်ကို ရှာကိုရှာရမယ်”
“ဟုတ်ကဲ့”
သေချာသည့်အဖြေများဖြင့် ပထမမင်းသား၏ သူလျှိုများနှင့် ထောက်လှမ်းရေးများ အဖွဲ့ခွဲကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ သူတို့ ခေါ်လာသော ကြီးမားသော နန်းတော်အစောင့်တပ်သားအုပ်စုလည်း ထွက်ခွာသွားသည်။
ခဏအကြာတွင် ထိုလမ်းကြားသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ ထို ထွက်ခွာသွားသည့် သူလျှိုများ၊ ထောက်လှမ်းရေးများနှင့် နန်းတော်အစောင့်တပ်သားများသည် သူတို့ ဝိုင်းရံစစ်ဆေးခဲ့သည့် ကျောက်တုံးအိမ်နောက်ဘက်၊ မလှမ်းမကမ်းတွင် မျက်လုံးတစ်စုံသည် သူတို့ကို အဝေးကြီးသို့ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်နေသည်ကို မသိရှိခဲ့ကြပေ။
“အရှင်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်တယ်။ အရှေ့နန်းဆောင်က လူတွေက တကယ် သတိထားမိနေပြီ၊ ငါတို့ကို စတင်တိုက်ခိုက်နေပြီ။ ကံကောင်းလို့ ဘုရင်က အစောတည်းက အခြေအနေကို မှန်းဆမိပြီး နေရာတွေ ကြိုတင်ပြောင်းခိုင်းခဲ့လို့၊ မဟုတ်ရင် အခု ဖမ်းခံရမှာက ငါတို့ပဲ”
ထိုသူသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ပြီးနောက် ချက်ချင်း လှည့်ကာ၊
“အားလုံး နားထောင်… ဒီက သတင်းကို ချက်ချင်း ဘုရင်ဆီ သတင်းပို့။ ဒါ့အပြင် ဒီနေရာကလည်း မလုံခြုံတော့ဘူး။ လူတိုင်း နေရာပြောင်းကြ၊ ငါ့အမိန့်မပါဘဲ အပြင်ထွက်တာ တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ထားတယ်”
“ဟုတ်ကဲ့”
အခန်းထဲမှ လူအုပ်စုတစ်စုသည် ဖြေကြားပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာရသွားပုံရသည်။ သေချာကြည့်လိုက်လျှင် ဤလူများသည် မျက်လုံးများ ထက်မြက်ပြီး နဖူးကြွက်သားများ ထူထဲနေကာ၊ လက်ဖဝါးများတွင် ကြမ်းတမ်းသော အရည်ကြည်ဖုများ ရှိနေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ စည်းကမ်းရှိသော စစ်အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ထောက်၍ သူတို့သည် စစ်တပ်မှ လူများဖြစ်ကြောင်း ရှင်းနေသည်။
ကျင်ယို့ရှီး၏ နန်းတော်အစောင့်တပ်သားများက သူလျှိုများ၊ မြို့ပြကာကွယ်ရေးတပ်သားများနှင့် မြို့တော်အစောင့်တပ်သားများကို ပေါင်းစည်းကာ ရန်သူ့သူလျှိုများကို ဖမ်းဆီးသည့် အမည်ခံဖြင့် မြို့တော်တွင် ဝမ်ချောင်၏ စစ်သည်များကို လိုက်လံရှာဖွေနေချိန်တွင်၊ မြို့တော်၏ အနောက်ဘက်တံခါးမှ မြောက်ဘက်သို့သွားသည့် လမ်းပေါ်တွင် မြို့တော်နှင့် ဝေးကွာသော တခြားနေရာ၌ တောင်တန်းကြီးများ ဆက်နေသည်။
ဤသို့သော လူမနေသော နေရာမျိုးတွင် အမဲလိုက်သမားများနှင့် ကုန်သည်အနည်းငယ်မှလွဲ၍ အခြေခံအားဖြင့် မည်သူမျှ ရောက်ရှိလာခြင်း မရှိပေ။
ဤအချိန်တွင် တောင်တန်းများနှင့် မြေပြင်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။
“ဖျတ် ဖျတ် ဖျတ်”
ရုတ်တရက် မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ တောအုပ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ငှက်များစွာတို့သည် ထိုတောင်ကြား လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ တောင်တန်းများမှ ကြောက်လန့်တကြား အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားကြသည်။ “ကျွီ” ဟူသော အော်သံနှင့်အတူ ကြီးမားသော သိမ်းငှက်များစွာသည် အဝေးမှ ပုံသဏ္ဌာန်များ ဖွဲ့စည်းကာ လာရောက်ပြီး ကောင်းကင်တွင် လှည့်ပတ်ပျံသန်းကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ထောက်လှမ်းနေပုံရသည်။
“ဒုန်းခနဲ”
ခဏအကြာတွင် မြေပြင်သည် တဒုန်းဒုန်းမြည်လာပြီး အဆုံးမဲ့သော တောင်တန်းများသည် တုန်ခါလာသည်။ မြင်းခွာသံ “တဒေါက်ဒေါက်” သည် မိုးရေကဲ့သို့ ပိုမိုမြန်ဆန်လာကာ စစ်သည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သည့် ကြီးမားသော စစ်တပ်တစ်ခုသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ဤနေရာသို့ ဦးတည်လာသည်။
“ဟီ….”
အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော မြင်းဟီသံနှင့်အတူ မည်းနက်သော အရောင်နှင့် ကြီးမားသော သံချပ်ကာဝတ် မြင်းကောင်းတစ်ကောင်သည် တောင်ကြားအောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက်ခုန်တက်လာပြီး မြင်းကျောပေါ်တွင် မည်းနက်သော မုတ်ဆိတ်ရှိသော ကြမ်းတမ်းပြီး သန်မာသည့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြေးခေါင်းလောင်းများကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး ကြောက်စရာကောင်းသည်။
“မြန်မြန် မြန်မြန်…. ပစ်မှတ်က မြို့တော်၊ အရှိန်အပြည့်နဲ့ ရှေ့ဆက်ချီတက် အားလုံး အရှိန်မြှင့်လိုက်၊ အမိန့်မနာခံသူကို သေဒဏ်ပေးမယ်”
ထိုကြမ်းတမ်းသော အသံသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ တောင်ပေါ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ဤတင်းကျပ်သောအသံများကြောင့် မြင်းများ ဟီလာပြီး စစ်အလံများ လွင့်ပျံလာသည်။ ထို ပေထင်စစ်တပ်သည် ချက်ချင်း အရှိန်ပိုမြှင့်ကာ တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်သော တောင်တန်းလမ်းအတိုင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့ဆက်ချီတက်ကြသည်။
စစ်အခြေစိုက်ဒေသမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် နေ့ရောညပါ ချီတက်ခဲ့သည့် ကျန်းကျန့် ဦးဆောင်သော ကြီးမားသော စစ်တပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် တောင်တန်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချင်လုတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လက်ရှိ ခြေလှမ်းအတိုင်းဆိုလျှင် သုံးရက်အတွင်း မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“ငါ့စစ်တပ် မြို့တော်ရောက်တဲ့အခါ၊ အဲဒါဟာ အရေးကြီးတဲ့အချိန်ပဲ မင်းသား၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ကတိအတိုင်း လုပ်ဆောင်တော့မယ်။ ကျန်းကျန့်က သူ့အသက်ကို ပေးရရင်တောင် မင်းကို ရာထူးအမြင့်ဆုံးနေရာကို ရောက်အောင် ကူညီရမယ်”
ကျန်းကျန့်သည် မည်းနက်သော ကျားသစ်ရောင် မြင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှ စူးရှသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ဤတောင်ထိပ်တွင် ရပ်နေပြီး ကြည့်လိုက်သောအခါ အနီးအဝေးရှိ မြစ်များနှင့် တောင်များအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရသည်။ ဤတစ်ခဏတွင် ကျန်းကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ရဲစွမ်းသတ္တိများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဓားရှည်တစ်ချက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် စစ်သည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သည့် စစ်တပ်သည် ပင်လယ်လှိုင်းများသဖွယ် လှိမ့်ဆင်းလာပြီး မြို့တော်သို့ ဦးတည်ကာ တောင်တန်းများအတိုင်း ရှေ့ဆက်ချီတက်ကြသည်။ သို့သော် စစ်တပ်သည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရောက်သည့်အခါ အခြေအနေ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ဟီ——”
မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ မြင်းဒါဇင်များစွာတို့သည် နာကျင်စွာ ဟီလာပြီး လျင်မြန်စွာ အောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။
“ပွက်…..”
သွေးများ လွင့်စဉ်လာပြီး မြင်းဒါဇင်များစွာတို့သည် မြေအောက်မှ ချွန်ထက်သော ဆူးများကြောင့် ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ခံရကာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားသည်။ နောက်ဘက်တွင် စစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာတို့သည် ကြီးမားသော အရှိန်ကြောင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်နေကြသည်။
“မကောင်းတော့ဘူး၊ ရှေ့မှာ ထောင်ချောက်ရှိတယ်”
အားလုံး အံ့အားသင့်သွားပြီး မြင်းများကို ရပ်တန့်စေရန် ကြိုးစားကာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာကြသည်။ သို့သော် နောက်ကျသွားပြီ။ မြင်းဟီသံများနှင့်အတူ နောက်ထပ် မြင်းများစွာ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်ပြီး မြေပြင်များစွာလည်း ပြိုကျကာ လမ်းတစ်ခုလုံး ပိတ်ဆို့သွားသည်။
“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ”
နောက်ဘက်တွင် ကျန်းကျန့်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။
အချိန်ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် တစ်ဖက်ရှိ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်၌
“သတင်းပို့ပါတယ် ဘုရင် သတင်း ခုပဲ ရောက်လာပြီ။ အရှေ့နန်းဆောင်ဘက်က တကယ်ပဲ လှုပ်ရှားမှု ရှိနေပါတယ်။ သူတို့က သူလျှိုရှာဖွေရေး အမည်ခံပြီး မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ ကျွန်တော်တို့လူတွေကို ဖမ်းဆီးနေပါတယ်”
ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့မှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ လေးစားစွာ လျှောက်တင်သည်။
“တကယ် မြန်လိုက်တာ”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားသည်။ ဤစစ်ဆင်ရေးတွင် သူသည် ဒေသခံစစ်တပ်များကို ခေါ်ယူကာ စစ်တပ်လှုပ်ရှားမှုများ၏ အရိပ်အယောင်များ ဖန်တီး၍ ရန်သူ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
သို့သော် ရန်သူသည် ထောင်ချောက်ထဲသို့ လုံးဝ မဝင်ဘဲ သူ၏စစ်တပ်များသည် မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီဟု တိုက်ရိုက် မှန်းဆနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ အနံ့ခံနိုင်စွမ်းနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အံ့မခန်းနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ဤမျှ စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားသော ရန်သူမျိုးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟိုကျင်းကျီသည် တကယ်ပင် ခက်ခဲသော ရန်သူဖြစ်ပြီး ထန်မင်းဆက်၏ ဒုတိယမြောက် စစ်နတ်ဘုရား ဖြစ်ခြင်းမှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။
ထိုအတွေးများ ခေါင်းထဲမှ လျှင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် ချက်ချင်း တည်ငြိမ်မှုရရှိသွားသည်။ စစ်နတ်ဘုရားသည် တကယ်ပင် ခက်ခဲလှသည်၊ သို့သော် သူသည်လည်း သာမန်လူမဟုတ်ပေ။
“ငါတို့ ဘယ်လောက် ထိခိုက်မှု ရှိလဲ”
“ရန်သူရဲ့လှုပ်ရှားမှုက မြန်ဆန်ပြီး ရုတ်တရက် ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘုရင်က ကြိုတင်သတိပေးထားခဲ့လို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ အားလုံး မြေအောက်ကို ပြောင်းရွှေ့ထားပြီးပါပြီ။ အဲဒီမှာ အစားအသောက်တွေ အများကြီးရှိတာကြောင့် ခုနစ်ရက်၊ ရှစ်ရက်လောက် ထောက်ပံ့နိုင်ပါတယ်”
ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်သည် ခေါင်းငုံ့၍ လေးစားစွာ လျှောက်တင်ပြီး စကားပြောနေရင်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော လေးစားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လှစ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
“အနည်းငယ်လေး ကွာဟရင် ဆိုးဝါးစွာ မှားယွင်းနိုင်သည်” ဟူသော စကားကို ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ဝင်များသာ နားလည်သည်။ ဘုရင်၏ လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှုနှင့် မှန်းဆနိုင်စွမ်းသည် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။
အရှေ့နန်းဆောင်က လူသည် ခက်ခဲသော်လည်း ဘုရင်က ရန်သူ လုပ်ဆောင်မည့် အရာများကို ကြိုတင်မှန်းဆကာ ကြိုတင်စီစဉ်ပေးပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။
ဤအခြေအနေသည် တစ်ကြိမ်သာမကဘဲ အရင်ကလည်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ငါ သိပြီ”
ဝမ်ချောင်သည် ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်၏ အတွေးများကို မသိပေ။ သူ၏ အကြည့်များသည် တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လှုပ်ခတ်နေသည်။
“ငါ့ဆီက နောက်ထပ် အမိန့်မရမချင်း လွယ်လွယ်ကူကူ မလှုပ်ရှားကြနဲ့”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဘုရင်”
ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်သည် ခေါင်းကို ချက်ချင်း ငုံ့ကာ လျှောက်တင်သည်။
“ကျွန်တော်မျိုးကို သွားခွင့်ပြုပါ”
“ခဏနေဦး”
ခန်းမဆောင်ပေါ်မှ ဝမ်ချောင်သည် ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက် ပစ်လိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့ရှိ စန္ဒကူးသစ်သားစားပွဲပေါ်မှ မှင်ခြောက်သေးသည့် စာရွက်တစ်စောင် လွင့်ပျံသွားသည်။
“ဒီစာကို ယူသွားပြီး စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း လုပ်ဆောင်”
“အမိန့်တော်ကို နာခံပါတယ်”
ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်သည် ဖြေကြားပြီးနောက် စာကို ယူကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
“သတင်းပို့ပါတယ်”
ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ထွက်သွားသည်နှင့် အခြားသူတစ်ဦးသည် ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်လာသည်။
“ဗိုလ်ချုပ် စုဟန်ရှင်းက သတင်း ခုပဲ ပို့လိုက်ပါတယ်။ ဘုရင်ရဲ့အမိန့်အတိုင်း ချင်လုတောင်ထိပ်မှာ ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ်ကို အောင်မြင်စွာ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ပြီလို့ ပြောပါတယ်”
“ဝုန်း”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်နှလုံးသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ ထိုတစ်ခဏတွင် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုံးရယ်လိုက်သည်။
အရှေ့နန်းဆောင်၊ သိမ်းငှက်များ ပျံဝဲနေပြီး လုံခြုံရေးများ တင်းကျပ်နေသည်။
“ဘာ”
ခန်းမဆောင်ထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
“ကျန်းကျန့်ရဲ့ ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ်က ချင်လုတောင်ထိပ်မှာ ပိတ်ဆို့ခံရတယ်။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
ထိုတစ်ခဏတွင် ခန်းမဆောင်အောက်မှ ကျင်ယို့ရှီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပထမမင်းသား၏ မျက်နှာသည် ဒေါသထွက်နေပြီး အလွန်ကြမ်းတမ်းနေသည်။
“မင်းသား၊ ဒီကိစ္စက တကယ်ပါ။ ကျွန်တော်မျိုး ခုပဲ သတင်းရတာပါ”
ကျင်ယို့ရှီးသည် ခေါင်းငုံ့၍ ချွေးစေးများ ပျံနေသည်။
ခန်းမဆောင်ထဲမှ လူတိုင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။ တစ္ဆေဘုရင်ဟိုကျင်းကျီပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ကျန်းကျန့်သည် ကောင်းရှန်းကျစ်နှင့် ကော်ရှုဟန်ကဲ့သို့ မဟုတ်သော်လည်း တိုက်ပွဲတွင် ကျွမ်းကျင်သော စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်အဆင့်နှင့် အနည်းငယ်သာ ကွာတော့သည်။ ဒါ့အပြင် သူ၏ဘေးတွင် ပေထင် ဒေသကာကွယ်ရေးတပ်မှ ထူးချွန်သော စစ်သည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသေးသည်။
စစ်သည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာပါဝင်သော စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကို တားဆီးရန် တစ်ဦးတည်း လုပ်ဆောင်၍ မရနိုင်ပေ။
“တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းက စစ်တပ်ကို ငါတို့ အမြဲစောင့်ကြည့်နေတယ်။ အပေါ်က စစ်သည်တွေလည်း မလှုပ်ရှားသေးဘူး။ ကျန်းကျန့်မှာ စစ်သည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေတာကို ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပိတ်ဆို့ခံရတာလဲ”
မန့်တူသည် မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။
ဤသတင်းသည် ကျန်းကျန့်ထံမှ ခဏအကြာတွင် ရောက်ရှိလာပြီး အလွန်အရေးကြီးသော လက္ခဏာဖြင့် ပို့ခဲ့သည်။ ဤအရာသည် သူတို့အားလုံးအတွက် အလွန်ကြီးမားသော အံ့အားသင့်စရာနှင့် ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေသည်။
“ကျန်းကျန့်က သူ ဘယ်စစ်တပ်နဲ့ တွေ့တယ်ဆိုတာ ပြောခဲ့လား”
ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ ခန်းမဆောင်အပေါ်မှ အမြဲတိတ်ဆိတ်နေသော တစ္ဆေဘုရင်သည် ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။ သူ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်နေပြီး စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးနေပုံရသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလို ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မျက်လုံးများဖြင့် ကျင်ယို့ရှီးကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ကျန်းကျန့်နဲ့ ပေထင်ဒေသကာကွယ်ရေးတပ်ဟာ ကြီးမားတဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုနဲ့ မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး”
ကျင်ယို့ရှီး ပြောလိုက်သည့် ပထမဆုံး စကားကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
စစ်တပ်နဲ့ မတွေ့ခဲ့ဘူး။ ဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
စစ်တပ်နဲ့ မတွေ့ခဲ့ရင် ဘာလို့ ကျန်းကျန့်ရဲ့ စစ်တပ်က ရှေ့မတိုးနိုင်တာလဲ။
******
အခန်း ၁၇၄၄
“ရန်သူဟာ ချင်လုတောင်ထိပ်မှာ မြင်းကျင်းထောင်ချောက်တွေ၊ ကြိုးတားဆီးမှုတွေ အများကြီး ပြင်ဆင်ထားတယ်။ သံဆူးကြိုးတွေလည်း အများကြီး အသုံးပြုထားပြီး ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ဆန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ တောင်ဘက်ကို ဆင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားတယ်။ ဒီ အတားအဆီးတွေကို ရှင်းလင်းဖို့နဲ့ မြေဖို့ဖို့ အချိန်အများကြီး ကုန်လိမ့်မယ်။”
“ချင်လုတောင်ထိပ်ရဲ့ ဘေးနှစ်ဖက်စလုံးမှာ တောင်တန်းတွေ ဆက်နေပြီး ချုံပုတ်တွေ ထူထပ်တယ်။ သစ်ပင်တွေကလည်း အရမ်းကျပ်နေတာကြောင့် တချို့နေရာတွေမှာ မြင်းတွေ လုံးဝသွားလို့မရဘူး။ ဘေးဘက်ကနေ ကွေ့ပတ်သွားမယ်ဆိုရင် စစ်တပ်ရဲ့ အရှိန်က အများကြီး နှေးသွားလိမ့်မယ်။ တခြားလမ်းကနေ ကွေ့ပတ်သွားမယ်ဆိုရင်တောင် အနည်းဆုံး နေ့တစ်ဝက် ပိုကြာဦးမယ်”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ မြို့တော်ကို ရောက်မဲ့အချိန်က အများကြီး နောက်ကျသွားမှာ သေချာတယ်”
ကျင်ယို့ရှီးသည် ခေါင်းငုံ့၍ ပြောနေသည်။ နောက်ဆုံး စကားစုတွင် “အများကြီး နောက်ကျသွားမယ်” ဆိုသည့် စကားလုံး လေးလုံးကို ပြောဖို့အတွက်ပင် တစ်ကိုယ်လုံး အားကုန်သုံးလိုက်ရသလိုပင်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်နေပြီး ချွေးများက မိုးရေပမာ ရွာကျနေသည်။
ယခုလို အချိန်မျိုးတွင် စစ်တပ်ရောက်ရှိမှု နောက်ကျခြင်းက ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုတာ ကျင်ယို့ရှီးထက် ပိုသိသူ မရှိပေ။ ပိုအရေးကြီးတာက ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ် တိုက်ခိုက်ခံရခြင်းက သူ၏ ထောက်လှမ်းရေး အားနည်းချက်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်ဆိုတာ ရှင်းနေသည်။
သို့သော် ကျင်ယို့ရှီးသည် ရန်သူက ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးကို အသုံးပြုလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် တွေးမိမှာလဲ။ စစ်အခြေစိုက်ဒေသမှ မြို့တော်အထိ လမ်းကြောင်းက ကွေ့ကောက်ပြီး မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ ရှည်လျားတယ်။ နေရာတိုင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ထောက်လှမ်းနိုင်မှာလဲ။
သို့သော်လည်း အခြေအနေက ရှင်းနေပြီဖြစ်လို့ သူ ကင်းလွတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
“ဒီကိစ္စ မင်းနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး”
ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေချိန်တွင် တစ္ဆေဘုရင်၏ အသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ရှပ်” ကနဲ အသံဖြင့် လူအများ တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရခင်မှာပင် သံမဏိခြေသံများ ဆူညံစွာ ကြားလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် တစ္ဆေဘုရင်သည် လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားကာ နံရံပေါ်မှ ကန့်လန့်ကာ တစ်ခုကို ဆွဲချလိုက်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလို နံရံပေါ်တွင် ထန်မင်းဆက်၏ စစ်ရေးမြေပုံ တစ်စောင် ပေါ်လာသည်။
မြေပုံပေါ်တွင် နေရာများစွာက မှုန်ဝါးနေပြီး တိကျစွာ ရေးဆွဲထားခြင်းမရှိသော်လည်း အရေးကြီးသော နေရာများစွာကိုမူ အသေးစိတ် ရေးဆွဲထားသည်။
ဤယှဉ်ပြိုင်မှုသည် မြို့တော်မှ နယ်စပ်အထိ ကဏ္ဍအသီးသီးကို အကျုံးဝင်သောကြောင့် အရှေ့နန်းဆောင်က ထန်မင်းဆက်၏ မြေပုံအပြည့်အစုံကို မရေးဆွဲဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဝမ်ချောင်ဘက်မှ မြေပုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အရှေ့နန်းဆောင်၏မြေပုံက အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းနေသေးသည်။
ဟိုကျင်းကျီသည် မြေပုံကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ချင်လုတောင်ထိပ်၏ တည်နေရာကို ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဟိုကျင်းကျီ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်လာပြီး အကြည့်တို့သည် အလွန် စူးရှပြတ်သားလာသည်။
“ငါတို့ ထောင်ချောက်မိသွားပြီ၊ တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းက စစ်တပ် ဒီကို ရောက်နေပြီ”
ဟိုကျင်းကျီသည် မြေပုံပေါ်ရှိ ချင်လုတောင်ထိပ်၏ တည်နေရာကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည့် ပထမဆုံးစကားသည် လူအများ၏ စိတ်နှလုံးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသည်။
“သေချာတယ်၊ ချင်လုတောင်ထိပ်ကနေ ပြန်လှည့်တဲ့ တခြားလမ်း သုံးသွယ်ကိုလည်း သူတို့ ပိတ်ဆို့ထားပြီးသားဖြစ်လိမ့်မယ်။ လမ်းကြောင်း သုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပိတ်ဆို့ဖို့၊ စစ်တပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တားဆီးဖို့ ထောင်ချောက်တွေ ချဖို့ဆိုတာ စစ်သည် ရှစ်ထောင်ကျော် မပါဘဲ လုံးဝ မလုပ်နိုင်ဘူး”
“ငါ ကြားဖူးတာက တာလာ့စ်စစ်ပွဲတုန်းက ယွီစန်းနဲ့ အနောက်တူရကီ ပူးပေါင်းတပ်ပေါင်းများစွာက နောက်ဘက်ကနေ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့ပေမဲ့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ စစ်သည်တွေက ရက်ပေါင်းများစွာ တားဆီးထားလို့ တစ်လှမ်းမှ ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်ခဲ့ဘူးတဲ့။ အဲဒီ ဗိုလ်ချုပ်ငယ်လေး နာမည်က စုဟန်ရှင်းလို့ ကြားတယ်။ ကျင်ယို့ရှီး၊ တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းက ဗိုလ်ချုပ်နာမည်က ဒါပဲလား”
“ဟုတ်ကဲ့”
ကျင်ယို့ရှီးသည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။
“သူပဲ”
ဟိုကျင်းကျီသည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သိမ်မွေ့စွာ ပြောသည်။
“မင်းသား၊ တိဗက် လူမျိုးတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ အခက်တွေ့မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ သူတို့ကို စုံစမ်းကြည့်ဖို့ ပြောပါ။ သေချာတာကတော့ တြိဂံချိုင့်ဝှမ်းမှာ လူအများကြီး မရှိတော့ဘူး”
“ကောင်းပြီ”
ပထမမင်းသားသည် ခဏမျှ တွေဝေပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်တွင် ပထမမင်းသားရော ဟိုကျင်းကျီပါ တိဗက်တို့၏ အင်အားကို မသုံးချင်ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ လုပ်နေသည့် ကိစ္စကို သိသူ နည်းနိုင်သမျှ နည်းလေ ကောင်းလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ယခုမူ သူတို့၏ အင်အားကို မဖြစ်မနေ အသုံးပြုရတော့မည်။
“ငါတို့ ရင်ဆိုင်ရမှာက ဝမ်မိသားစုရဲ့ သားငယ်လေးပဲလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ သူရဲ့ လက်အောက်မှာ ဒီလို ထူးချွန်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ကျန်းကျန့်ကို သွားပြီး ဟွမ်ကျင်တောင်တန်းကို ရောက်တဲ့အခါ ဒီလမ်းကနေ ပြောင်းသွားဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်”
ဟိုကျင်းကျီသည် ပြောဆိုရင်း မြေပုံပေါ်ရှိ နေရာတစ်ခုကို လက်ညှိုးဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိချလိုက်သည်။
လူအများ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး ကြည့်လိုက်ကြရာ ဟိုကျင်းကျီ ဖိထားသည့် နေရာသည် ပထမတစ်ချက်ကြည့်လျှင် မြင့်မားသော တောင်တန်းကြီးများဖြစ်သော်လည်း သေချာကြည့်လိုက်လျှင် လျှို့ဝှက်သော ချိုင့်ဝှမ်းနှင့်ချောင်းငယ်လေး ဖြစ်နေသည်။
ထို ချိုင့်ဝှမ်း-ချောင်းငယ်လေးသည် အလွန် ကျဉ်းမြောင်းပြီး ရေတိမ်သော ချောင်းအတိုင်း တောင်ဘက်သို့ ဆက်သွားပါက ချိုင့်ဝှမ်း၏ အဆုံးသည် နွားခေါင်းဂိတ်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေသည်။ ၎င်းသည် စစ်တပ် တောင်ဘက်သို့ ချီတက်ရန် နောက်ဆုံး ဂိတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
တစ်ခဏချင်းတွင် လူအများ၏ စိတ်နှလုံးသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။
“ဟုတ်ကဲ့”
ဤအချိန်တွင် ကျင်ယို့ရှီးသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် လေးစားမိသွားသည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် သူ၏ ရှေ့မှ တစ္ဆေဘုရင်ကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်အထိ လေးစားနေမိသည်။
“တဒေါက်ဒေါက်”
စကားပြောနေစဉ်တွင် နောက်ကျောဘက်မှ ခြေသံကြားလိုက်ရပြီး ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက လူအများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ဟိုကျင်းကျီ၊ ပထမမင်းသား၊ ကျင်ယို့ရှီး၊ မန့်တူတို့သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“သတင်းပို့ပါတယ်”
လူအများ၏ အကြည့်များအောက်တွင် ကျင်းဝူနန်းစောင့်စစ်သည်တစ်ဦးသည် လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် အပြင်ဘက်မှ အလျင်အမြန် ဝင်လာပြီး၊
“သတင်းရပါတယ်။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်ဘက်က သံချပ်ကာအပြည့်အစုံဝတ်ထားတဲ့ မြင်းစီးတပ် တစ်ထောင်ကို နန်းတော်ထဲ ခေါ်သွားပါတယ်။ ဒီလူတွေက နန်းတော်ပတ်ဝန်းကျင် နေရာအနှံ့အပြားကို စောင့်ကြပ်နေပါတယ်။ အခု အဲဒီနေရာမှာ လုံခြုံရေး တင်းကျပ်နေလို့ ကျွန်တော်တို့လူတွေ ချဉ်းကပ်ဖို့ ခက်ခဲနေပါတယ်”
“ဘာ?”
ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ ပထမမင်းသားသည် ရုတ်တရက် မျက်နှာပျက်သွားသည်။
“ဒီကောင် သတ္တိကောင်းလိုက်တာ။ ဧကရာဇ်ရဲ့ခြေရင်းမှာ ဒီလိုမျိုး မြင်းစီးတပ်ကို အာခံပြီး ခေါ်ယူရဲတယ်၊ သူ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ”
မြင်းစီးတပ် တစ်ထောင်ဆိုတာ အရေအတွက် နည်းတာမဟုတ်ဘူး၊ အထူးသဖြင့် သံချပ်ကာအပြည့်အစုံနဲ့ဆိုရင် ပိုဆိုးတယ်။ ပထမမင်းသား စိုးရိမ်တာ အပြစ်မဆိုသာဘူး။ သူတို့ကို ဦးဆောင်တာ ဝမ်ချောင် ဖြစ်နေတာကိုး။ ဝမ်ချောင် ပြသခဲ့တဲ့ အရည်အချင်းအရ ဒီ မြင်းစီးတပ် တစ်ထောင်ဟာ စစ်သည် တစ်သောင်း၊ ဒါမှမဟုတ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာရဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ပြနိုင်တယ်။ ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ အရှေ့နန်းဆောင်အတွက် ဒါဟာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အင်အားတစ်ခုပဲ။
“ကျူးထုံအန်း၊ မင်း လူအနည်းငယ် ခေါ်ပြီး မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်ကို သွားစစ်ပါ။ သူ ဘာလုပ်ချင်လဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်”
ပထမမင်းသားက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းသား”
ထိုအချိန်တွင် ဘေးမှ မန့်တူသည် နှစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလာပြီး အသံကို နှိမ့်ကာ တွေဝေစွာ ပြောသည်။
“နန်းတော်ရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ ဝမ်ချောင်ဟာ ဘုရင်ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်ရဲ့ အထူးခွင့်ပြုချက်လည်း ရထားတယ်။ သံချပ်ကာအပြည့်အစုံပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အင်အားစုကို ဖွဲ့စည်းခွင့်ဟာ သူ့ရဲ့ အခွင့်အာဏာ အောက်မှာ အပြည့်အဝ ရှိနေတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ သူ့ကို တားဆီးပိုင်ခွင့် မရှိဘူး”
မန့်တူ၏အသံ ရပ်သွားသည်နှင့် ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ပထမမင်းသား လီယင်း၏ အမူအရာ တောင့်တင်းသွားပြီး အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။
“ဒါ့အပြင် စည်းမျဉ်းအရ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်က ကျင်းဝူစစ်သည်ရာပေါင်းများစွာဟာ အဲဒီ လူတစ်ထောင်ထဲမှာ မပါဝင်သေးပါဘူး။ ဒါ့အပြင် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်ဟာ မြင်းစီးစစ်သည်မြားပစ်လက်နက်တွေကို အသုံးပြုခွင့်လည်း ရှိတယ်။ ဒီ အခွင့်အာဏာတွေက တခြား မင်းသားတွေမှာ မရှိဘူး”
မန့်တူသည် ခက်ခဲစွာ ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အပ်ကျသံပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဖိအားများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဟုတ်ကဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်သည် တော်ဝင်မျိုးနွယ် မဟုတ်သော်လည်း ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ချီးမြှင့်ထားသော ဘုရင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ အခွင့်အာဏာသည် တခြားမင်းသားများထက်ပင် မြင့်မားနေပြီး ဤအချက်ကို ပထမမင်းသားပင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခွင့် မရှိပေ။
အခြားတစ်ဖက်တွင် တစ္ဆေဘုရင်ပင် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။ ဝမ်ချောင်၏ ဤလုပ်ရပ်က သူ့ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စေပြီး ခဏတာအတွင်း ဟိုကျင်းကျီသည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
“ငါ့အမိန့်ကို ပေးပို့လိုက်၊ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ထားပါ။ ဒါ့အပြင် ကျင်ယို့ရှီး၊ ရှင်းလင်းရေး စီမံကိန်းအတွက် မင်းကို သုံးရက်ပဲ အချိန်ပေးမယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း လုပ်နိုင်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ပထမမင်းသားဆီ မင်းခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး ပို့လိုက်”
ဟိုကျင်းကျီက ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့”
ကျင်ယို့ရှီးသည် ချွေးစေးများဖြင့် ချက်ချင်း ခါးညွတ်ကာ လျှောက်တင်သည်။
“ဖျတ် ဖျတ်”
ခဏအကြာတွင် အတောင်ပံ ခတ်သံများနှင့်အတူ စာပို့ငှက်များ၊ ဟိုင်တုံးချင်ငှက်များနှင့် သိမ်းငှက်များစွာသည် အရှေ့နန်းဆောင်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြပြီး တစ္ဆေဘုရင်၏ အမိန့်များလည်း လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။
မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်။
“ကျွီ”
မြေပြင်မှ မီတာ ထောင်ချီ မြင့်သော ကောင်းကင်ယံတွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ကြီးမားသောစွန်ငှက်တစ်ကောင်သည် သိမ်းငှက် ခုနစ်ရှစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ တောင့်တင်းကာ ကောင်းကင်မှ ဒေါင်လိုက် ကျဆင်းလာသည်။ “ဖုတ်” ခနဲ အသံဖြင့် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်၏ အမိုးပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီး အမိုးပေါ်မှ အုတ်ကြွပ်များနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ သွေးများ စွန်းထင်းနေသည်။
စွန်ငှက်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အနည်းဆုံး ငှက်နှုတ်သီးဖြင့် ထိုးဆိတ်ထားသော ဒဏ်ရာ ဆယ်ခုကျော် ရှိနေသည်။
“ဖုတ်”
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နောက်ထပ်စွန်ငှက်တစ်ကောင် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာပြန်သည်။
လွန်ခဲ့သော ၁၂ နာရီအတွင်း မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ် အပေါ်မှ သိမ်းငှက်တိုက်ပွဲသည် မလျော့ကျဘဲ ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ဖိုငှက်တို့၏ မြင်ကွင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြို့တော်သူ မြို့တော်သားများစွာ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင် လေးဘက်လေးလွှာတွင် ရပ်နေသည့် မြို့တော်အစောင့်တပ်နှင့် မြို့ပြကာကွယ်ရေးတပ်များက သူတို့ကို နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။
“အရှင် အခြေအနေက တော်တော် ဆိုးနေပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ သိမ်းငက်တွေ အားလုံးကို လွှတ်ပြီးပါပြီ။ သိမ်းငှက်ဘုရင်ကိုပါ လွှတ်ပြီးပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ရန်သူ့ငှက်တွေက အဆက်မပြတ် ရောက်လာနေပြီး လုံးဝ မလျော့ကျပါဘူး။ ဒါ့အပြင် သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ချင်တာ ဖြစ်ပုံရတယ်။ နန်းတော်ကနေ ပျံထွက်သွားတာနဲ့ ဖြတ်တောက်ခံရမှာ သေချာတယ်။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဟာ နေရာဒေသ အသီးသီးနဲ့ အဆက်အသွယ် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မယ်”
ခြံဝန်းထဲတွင် ကျန်းချွယ်သည် ဝမ်ချောင်၏ ဘေးတွင် ရပ်လျက် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။
၎င်းသည် ထန်မင်းဆက်၏ မြို့တော်တွင် ပထမဆုံး လေကြောင်းတိုက်ပွဲ ဖြစ်ပြီး အတိုင်းအတာကလည်း သမိုင်းတွင် မကြုံဖူးလောက်အောင် ကြီးမားသည်။ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လက်ရှိ အခြေအနေသည် လုံးဝ မပြောင်းလဲဘဲ ပို၍သာ ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။
ဝမ်ချောင်သည် ခြံဝန်းထဲတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ နားများတွင် ကြေကွဲဖွယ် ငှက်အော်သံများ ဆူညံစွာ ကြားနေရသည်။ အချိန်တိုင်းလိုလို ငှက်တစ်ကောင် ပြုတ်ကျလာပြီး ဝမ်ချောင်၏ ဘေးနားတွင် လဲကျနေသည်။
ဝမ်ချောင်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်ထားပြီး သူ ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။
“အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား”
ရုတ်တရက် ဝမ်ချောင်က စကားစပြောလိုက်သည်။
ကျန်းချွယ်သည် အမူအရာ ပျက်သွားပြီး အံ့ဩနေစဉ်တွင် နောက်ကျောဘက်မှ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အရှင် အရာအားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ”
အသံမဆုံးခင်မှာပင် ချန်စန်းယွမ်သည် သံချပ်ကာဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်လျက် နောက်ဘက်မှ အရိပ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူ၏ ဘေးတွင်မူ နုပျိုသော်လည်း လေပြေလေညင်းများ ဖြတ်သန်းဖူးသည့် မျက်နှာပိုင်ရှင်တစ်ဦး ရှိနေသည်။
“ချန်ပုရန်”
ကျန်းချွယ်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ စစ်တပ်တွင် ရှိနေရမည့် ချန်ပုရန်သည် ရုတ်တရက် ဒီနေရာကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲဆိုတာကို သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ချက်ချင်းဆိုသလို သူ တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်လိုက်ပုံရသည်။
“ပြင်ဆင်”
ဝမ်ချောင်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ချန်း ချန်း ချန်း” နောက်တစ်ခဏတွင် ပြတ်သားသော ခြေသံများဖြင့် သံချပ်ကာအပြည့်အစုံဝတ်ထားသော စစ်သည်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ညီညာသော ခြေလှမ်းများဖြင့် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်မှ တန်းစီ၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသံချပ်ကာစစ်သည်များ၏တစ်ဦးချင်းခန္ဓာကိုယ်သည် တောင့်တင်းခန့်ညားပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါရှိသည်။ ပိုအရေးကြီးတာက သူတို့အားလုံးရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ လူတစ်ဝက် အရွယ်အစားရှိတဲ့ သတ္တုလေးကြီးတွေ လွယ်ထားကြခြင်းဖြစ်သည်။
“ပြင်ဆင်”
ချန်ပုရန်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သံချပ်ကာစစ်သည် ၅၀ ကျော်တို့သည် ဒူးထောက်ကာ ထိုင်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကျောပေါ်မှ သတ္တုလေးကြီးကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြားငါးစင်း သို့မဟုတ် ခြောက်စင်းခန့်ကို ကိုင်ထားကြသည်။ “ကျစ်ကျစ်” မြည်သံများနှင့်အတူ လေးများအားလုံးကို ကောင်းကင်ရှိ ထူထပ်သော သိမ်းငှက်များဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
လူတိုင်း မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။
ဤလုပ်ဆောင်ချက်များသည် ပြတ်သားမြန်ဆန်ပြီး စည်းကမ်းညီညွတ်ကာ လူတစ်ဦးတည်း လုပ်ဆောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် အလွန်မြင့်မားသော လေ့ကျင့်မှု အဆင့်ကို ပြသနေသည်။
“ပစ်”
အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် မြားရာပေါင်းများစွာသည် မိုးကြိုးပမာ လျှပ်စီးပမာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကာ အဆုံးမဲ့သော ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်ခတ်သွားကြတော့သည်။
******
အခန်း ၁၇၄၅
“မကောင်းတော့ဘူး။ ဆုတ်ခွာ”
အဝေးမှ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ သဲ့သဲ့ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အရာအားလုံးက နောက်ကျနေပြီ ဖြစ်သည်။
“ကျွီ”
လေနဲ့ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့သော လေးကြိုး တုန်ခါသံများနှင့်အတူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ကြားလိုက်ရပြီး၊ တစ်ခဏချင်းတွင် ကောင်းကင်ယံမှ ဆူညံနေသော ငှက်နှုတ်သီးသံများ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ငှက်များစွာတို့သည် ထက်မြက်သော မြားများစွာဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရကာ ကောင်းကင်မှ ဒေါင်လိုက် ပြုတ်ကျလာကြသည်။
“ဒုန်း ဒုန်း”
မိုးရေကဲ့သို့သော မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သံများက ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သွေးများ မိုးရွာသကဲ့သို့ ပျံကျလာပြီး သိမ်းငှက်အလောင်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
တစ်ခဏချင်းတွင် ကျယ်လောင်သော အော်သံတစ်သံ ကြားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ သိမ်းငှက်များအားလုံး ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်ကာ အလျင်အမြန် ပျံတက်သွားပြီး အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်အပေါ်တွင် စုဝေးနေသည့် ငှက်များသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လုံးဝ ကင်းစင်သွားသည်။
“ဘုရင်”
တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသောအခါ ချန်ပုရန်သည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ဝမ်ချောင်၏ နောက်တွင် ရိုသေစွာ ရပ်လိုက်သည်။
“ရန်သူ့သိမ်းငှက်တွေကို ယာယီ မောင်းထုတ်လိုက်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ တိုက်ပွဲက မပြီးသေးပါဘူး။ ရန်သူက ပြန်လာဦးမှာ သေချာပါတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်က ဘုရင်ရဲ့ မြင်းစီးတပ် တစ်ထောင်ကို နန်းတော်ထဲ ခေါ်ယူတဲ့ အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ရန်သူ သတိမထားမိတဲ့ အချိန်မှာ အောင်မြင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ကြိမ်မှာ ရန်သူက ပြင်ဆင်လာပြီး ပိုမြင့်တဲ့နေရာကနေ ပျံသန်းလာမှာ သေချာပါတယ်။ အဲဒီအခါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထိရောက်မှုက အကန့်အသတ်ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်”
စစ်တပ်ထဲက မြားပစ်ကျွမ်းကျင်သူ အများစုဟာ မီတာ တစ်ထောင်အထိ ပစ်နိုင်ကြသည်။ သို့သော် အဲဒီထက် ပိုမြင့်တဲ့နေရာဆိုလျှင် မီတာ ငါးရာကို တစ်ဆင့်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး၊ မီတာ နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်အထိ ပစ်နိုင်တဲ့သူကတော့ အလွန်ရှားပါးသည်။
ချန်ပုရန် ခေါ်လာတဲ့ သူတွေက မြားပစ်ကျွမ်းကျင်သူထဲမှ လေးပစ်အားကောင်းသူတွေ ဖြစ်သည်။ ဒါဇင်အနည်းငယ်ပဲရှိပေမဲ့ ပစ်ခတ်နိုင်တဲ့ အကွာအဝေးက မီတာ နှစ်ထောင်နီးပါးအထိ ရောက်၏။ သို့သော် ထို့ထက် ပိုမြင့်တဲ့နေရာကို ရောက်ဖို့ကတော့ ခက်ခဲသည်။ မြားပစ်ပညာမှာ ပစ်ခတ်နိုင်တဲ့ အမြင့်နဲ့ ပစ်ခတ်နိုင်တဲ့ အကွာအဝေးဆိုတာ သဘောတရား နှစ်ခု မတူကြပေ။ လူတစ်ယောက်က အဝေးကြီး ခုန်နိုင်ပေမဲ့ အဲဒီလို အမြင့်ကို ခုန်နိုင်ချင်မှ ခုန်နိုင်မှာလိုမျိုးပငါ်။
“သိပါပြီ။ မင်း ပင်ပန်းသွားပြီ။ အနားယူတော့”
ဝမ်ချောင်က ပြောလိုက်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ရန်သူကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာမရစေနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ သိမ်းငှက် အကောင် နှစ်ရာကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက် ပစ်ချနိုင်ခဲ့တာကတော့ သူ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေခဲ့ပြီး ကျန်းချွယ်တို့ရဲ့ ဖိအားကို ယာယီ သက်သာစေခဲ့၏။
“သခင်လေး”
ထိုအချိန်တွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ရောက်လာသည်။ မီယာစမိ အာရာကာသည် လုပ်ကြံရေးဝတ်စုံဖြင့် တစ္ဆေကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး တစ်ဖက်ဒူးထောက်ကာ အလွန် ရိုသေစွာ လျှောက်တင်သည်။
“မြို့တော်ထဲက အခြေအနေက အတော်ဆိုးနေပါတယ်။ ရန်သူ့လူအင်အားက ကျွန်မတို့ထက် အများကြီး များပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ဟာ လိုက်လံထောက်လှမ်းတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေပါ ခေါ်ထားပုံရပြီး တစ်မြို့လုံးမှာ ကျွန်မတို့လူတွေကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့လုပ်ကြံရေးအဖွဲ့ကို အပြည့်အဝ စေလွှတ်ပြီး သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်ခိုင်းနေပေမဲ့ ကြာကြာ ခုခံနိုင်ဖို့ ခက်ပါတယ်”
မီယာစမိ အာရာကာ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အမဲရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်နေသော မျက်လုံးပတ်လည်တွင် ချွေးစက်များ ပြည့်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများ စိုရွှဲနေသည်ကို ထောက်၍ သူတို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရကြောင်း ရှင်းနေသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ အခြေအနေက အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။ နန်းတော်အပေါ် ကောင်းကင်ယံကို ပိတ်ဆို့ထားရုံသာမက မြို့တော်၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် လျှို့ဝှက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုများပါ လုပ်ဆောင်နေသည်။ ရန်သူသည် ဝမ်ချောင်၏ မြို့တော်အတွင်းရှိ ထောက်လှမ်းရေးများနှင့် မျက်စိများကို လုံးဝ ရှင်းလင်းပစ်ရန် ကြိုးပမ်းနေပုံရသည်။
“နားလည်ပြီ”
ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းညိတ်သည်။ သူ၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေပြီး အားလုံးကို သိနေသည့်အပြင် ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးသားပုံ ပေါက်သည်။
“လေ၊ တော၊ မီး၊ တောင် အဖွဲ့တွေ ရောက်ပြီလား”
“မဖြစ်မနေ လိုအပ်တဲ့ နယ်စပ် ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့တွေကို စောင့်ကြည့်ရတဲ့ ကိုယ်ခံပညာ မလိုအပ်သူတွေကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေ အားလုံး ရောက်လာပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ လေ၊ တော၊ မီး၊ တောင် လေးဖွဲ့စလုံးက သခင်လေးရဲ့ အမိန့်ကိုပဲ နာခံတာမို့ သူတို့အားလုံး သခင်လေးရဲ့ အမိန့်ကို စောင့်နေကြတာပါ။ ကျွန်မလည်း အမိန့်ပေးလို့ မရပါဘူး”
မီယာစမိ အာရာကာက ရိုးသားစွာ လျှောက်တင်သည်။
“လေ၊ တော၊ မီး၊ တောင် အဖွဲ့တွေကို လှုပ်ရှားဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါ။ ပြီးတော့...”
ဝမ်ချောင်သည် ခဏရပ်လိုက်ပြီး “ဖြောင်း” ကနဲ အသံဖြင့် သူ၏ ခါးမှ တံဆိပ်ကို ဖြုတ်ယူကာ လျင်မြန်စွာ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
“အခုကစပြီး လေ၊ တော၊ မီး၊ တောင် အဖွဲ့တွေကို မင်း စီမံခန့်ခွဲလိုက်ပါ”
လေ၊ တော၊ မီး၊ တောင် အဖွဲ့များသည် ဝမ်ချောင် တည်ထောင်ခဲ့သည့် သူလျှိုနှင့် ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့လေးဖွဲ့ထဲမှ အထက်တန်းစား အင်အားစုဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သတင်းအချက်အလက် ထောက်လှမ်းရာတွင် ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းအားလည်း အလွန် အံ့မခန်းဖွယ် ကောင်းသည်။ မူလက ဝမ်ချောင်သည် ၎င်းတို့ကို တိုင်းတပါးရပ်ခြားသို့ စေလွှတ်ပြီး နိုင်ငံများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အရှေ့နှင့်အနောက်တာ့ခ်၊ အာရေဗျ သို့မဟုတ် ဂိုဂူလျောတို့၏ လှုပ်ရှားမှု မှန်သမျှ ဝမ်ချောင်၏ မျက်စိအောက်မှ မလွတ်ကင်းခဲ့ပေ။
သို့သော် ယခုအခါ ထန်မင်းဆက်၏ သမိုင်းတွင် အကြီးမားဆုံးသော ပြည်တွင်းပဋိပက္ခသည် အခြားနိုင်ငံများအား စောင့်ကြည့်ခြင်းထက် ပိုမို အရေးကြီးလာခဲ့သည်။ အရှေ့နန်းဆောင်၏ လူအင်အား စစ်ဆင်ရေးကို ရင်ဆိုင်ရန် လေ၊ တော၊ မီး၊ တောင် လေးဖွဲ့စလုံးကို ပြန်ခေါ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မ တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားပါ့မယ်”
မီယာစမိ အာရာကာသည် တံဆိပ်ကို လက်ခံယူပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရာ မီးခိုးကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ချန်ပုရန်နှင့် မီယာစမိ အာရာကာတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တစ်ဖက်တွင် ကျန်းချွယ်သည်လည်း ဒဏ်ရာရထားသည့် သိမ်းငှက်များကို ပြန်ခေါ်ပြီး ကုသမှု စတင်ခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်တစ်ခုလုံး အလုပ်များနေကြသည်။
ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ညကောင်းကင်တွင် တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အနီးအဝေးရှိ မီးရောင်များကပါ မှိန်ပျပျသာ ရှိနေသည်။ ပုံမှန်လို စည်ကားခြင်းနဲ့ ကြွယ်ဝချမ်းသာခြင်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်စံအိမ်နဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာရှိတဲ့ အရပ်သား အိမ်တွေ အများစုကလည်း တံခါးတွေ ပိတ်ထားပြီး အလင်းရောင် လုံးဝ မရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်ခြောက်သွေ့နေသည်။
—မြို့တော်တစ်ခုလုံးက လူတွေလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားသိရှိနေကြပုံရသည်။
“ချန်စန်းယွမ်”
ဝမ်ချောင် ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်မျိုး ရှိပါတယ်”
ချန်စန်းယွမ်သည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ခါးညွှတ်ကာ လျှောက်တင်သည်။
“ဒီစာရွက်ကို ယူသွားပါ။ စာရွက်ထဲက အတိုင်း အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပါ”
ဝမ်ချောင်သည် လက်ကို ဆန့်တန်းကာ ဘယ်ဘက်လက်စွပ်အင်္ကျီထဲမှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော စာရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ အရှင်”
ချန်စန်းယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးလာကာ စာရွက်ကို ရိုသေစွာ လက်ခံယူပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။
ဝမ်ချောင်သည် ခြံဝန်းထဲတွင် တစ်ဦးတည်း ရပ်နေသည်။ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကျင်းဝူနန်းဆောင်စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာနှင့် သံချပ်ကာဝတ်စုံ တောက်ပနေသည့် မြင်းစီးတပ် တစ်ထောင်တို့က အလင်းရောင်နှင့် အရိပ်အောက်တွင် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။
ဆောင်းဦးလေသည် တိုက်ခတ်လာသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းကို မော့ကာ အဝေးရှိ မီးရောင် ထိန်ထိန်လင်းနေသော ထန်မင်းဆက် နန်းတော်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်တို့သည် နက်နဲသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ ဘာတွေ တွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
“ဒင်”
ခဏအကြာတွင် နန်းတော် နက်ရှိုင်းရာမှ ကျယ်လောင်သော ခေါင်းလောင်းသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤခေါင်းလောင်းသံနှင့်အတူ နန်းတော်တံခါးကြီးများ ပွင့်သွားပြီး မြင်းခွာသံ စူးစူးများဖြင့် နန်းတော်အစောင့်တပ် အများအပြားသည် အေးစက်သော မြစ်ရေကဲ့သို့ နန်းတော်ထဲမှ အလုံးအရင်းဖြင့် ထွက်လာကြသည်။
“မြန်မြန် မြန်မြန်”
မြင်းများကို ကြိမ်ဖြင့် ရိုက်နှက်သံများနှင့် မြင်းခွါများကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ကျောက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နန်းတော်အစောင့် မြင်းစီးတပ် အားလုံး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“နန်းတော်ရဲ့ အမိန့်အရ ညဥ့်အချိန် ရှုရှီ (ည ၇ နာရီမှ ၉ နာရီ) ကျော်ရင် တစ်မြို့လုံးကို ညမထွက်ရအမိန့် ထုတ်ပြန်တယ်။ အမိန့် မနာခံသူကို သေဒဏ်ပေးမယ်”
ပြင်းထန်သော ဟစ်အော်သံများက မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
နန်းတော်ထဲမှ ထွက်လာသည့် နန်းတော်အစောင့်တပ်များသည် ၁၀ ဦးစီ အဖွဲ့များ ဖွဲ့ကာ မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် အဖွဲ့ တစ်ထောင်ကျော်အဖြစ် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မူလက စည်ကားနေသည့် မြို့တော်သည် ညဥ့်အချိန် ကျော်လွန်သွားသည့်အခါ လုံးဝတိတ်ဆိတ်သွားပြီး ညအမှောင်ထဲတွင် မြင်းခွာသံများသာ အဝေးကြီးသို့ ပျံ့လွင့်နေတော့သည်။
“အဖေ၊ ညမထွက်ရအမိန့်ဆိုတာ ဘာလဲ”
မြို့တော် အရှေ့ဘက်ရှိ အိမ်တစ်အိမ်တွင် ဆံပင် နှစ်မြီး ချထားသော ခုနစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦးသည် ပြတင်းပေါက်မှ ခေါင်းပြူကာ အပြင်ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်နေသည်။ သို့သော် သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် “ရှူး” ကနဲ အသံတစ်သံက နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်တစ်ဖက်က ကလေး၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ လျင်မြန်စွာ ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။
“ခွပ်”
ပြတင်းပေါက် နှစ်ချပ် ချက်ချင်း ပိတ်သွားပြီး အထဲတွင် မူလက ထွန်းညှိထားသည့် မီးရောင်များလည်း “ဖျပ်” ကနဲ ငြိမ်းသွားကာ အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက် လမ်းကြားတွင်မူ ဆူညံသံများ ဆက်လက်ရှိနေသည်။ မြင်းခွာသံသည် ပို၍ နီးကပ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ပြားများပင် တုန်ခါနေသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် နန်းတော်အစောင့်တပ် တစ်ဖွဲ့သည် အိမ်ရှေ့မှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး အဝေးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ခွပ် ခွပ် ခွပ်”
အရက်ဆိုင်၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များနှင့် မီးရောင်လင်းနေသည့် နေရာများစွာတို့သည် ရုတ်တရက် တံခါးများကို ပိတ်လိုက်ကြသည်။
ဧကရာဇ် နန်းတက်ပြီး နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ရှုပ်ထွေးမှုမှစ၍ ယခုတစ်ကြိမ်သည် မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ညမထွက်ရအမိန့် ထုတ်ပြန်ခြင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော မြို့တော်သည် တစ်ခဏချင်းတွင် ဗလာနတ္တိ ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် သာမန်လူများ သတိမထားမိသည့် အခြားနေရာများ၊ မှောင်မိုက်သော လမ်းကြားများတွင်မူ နောက်ထပ် မမြင်နိုင်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
“ဟူး”
လေသံ တဝီဝီ မြည်လာသည်။ ရေညှိများ ပေါက်နေသော လမ်းကြား နံရံတစ်ခုပေါ်တွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး ပုံရိပ်အချို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ဤလူများသည် ဓား၊ ဓားမြှောင် စသည့် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လုပ်ကြံရေးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ခါးများကို ကြိုးတင်းထားပြီး ဆွဲထားသည့် လေးကြိုးကဲ့သို့ ပုံစံမျိုးဖြင့် ရှိနေကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများက သားရဲကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို စူးစူးနစ်နစ် ကြည့်နေသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ ဟောင်းနွမ်းသော နံရံကို ကျော်လွန်ကြည့်လိုက်ရာ ညအမှောင်ထဲတွင် အေးခဲနေသည့် ကြယ်များကဲ့သို့ မျက်လုံးများစွာ တောက်ပနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဒုတိယအဖွဲ့ ဖြစ်ပြီး ဓားနှင့် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြင်းထန်စွာ ကွေးညွှတ်ထားပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ထွက်သွားရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။
လေထုသည် ဓားသွားဖြင့် ပစ်ပေါက်ထားသကဲ့သို့ တင်းမာနေပြီး နှစ်ဖက်စလုံး အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်နေကြကာ မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။
“ဝုတ်”
ရုတ်တရက် အဝေးမှ ခွေးဟောင်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဘယ်ဘက်မှ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမားသော လူတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ နံရံကို ကျော်ဖြတ်၍ ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ညာဘက်ရှိ လမ်းကြား နံရံပေါ်မှ လုပ်ကြံရေးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ ၁၀ ဦးကျော်တို့သည် အသံမထွက်ဘဲ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်မှ လူများကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
“ဖျစ်”
ထက်မြက်သော ဓားသွားသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး သွေးများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မှောင်မိုက်သော ညတွင် အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ အသံမရှိသော တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး အစပိုင်း အော်ဟစ်သံမှလွဲ၍ အမှောင်ထဲတွင် မည်သူမျှ အသံမထွက်ကြပေ။
“ရွှတ် ရွှတ် ရွှတ်”
ထက်မြက်သော ဓားသွားများက လေထဲတွင် လျင်မြန်စွာ လင်းလက်တောက်ပနေပြီး အေးစက်သော အကွေးအဝိုက်များကို ဖန်တီးနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ဤထိုးခွဲသံများကြားတွင် ဆက်တိုက် ပြုတ်ကျသွားကြပြီး အေးစက်သော ကျောက်ပြားပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ လျင်မြန်စွာ အေးစက်သွားသည်။ သွေးများက ချောင်းကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသည်။
တိုက်ပွဲက မြန်မြန် စတင်ခဲ့ပြီး ပို၍မြန်မြန် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ခဏလေးအတွင်းတွင် ဒဏ်ရာအပြည့်ဖြင့် လူအနည်းငယ်သာ ရပ်နေနိုင်တော့ပြီး ကျန်သူများမှာ အလောင်းများအဖြစ် မြေပေါ်တွင် လဲကျနေသည်။
“ရွှတ်”
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျန်ရစ်သော လူအနည်းငယ်တို့သည် ခုန်တက်၍ ထွက်ခွာသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ခဏအကြာတွင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများပါ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နှစ်ဖက်စလုံးသည် စည်းမျဉ်းအချို့ကို လိုက်နာကြပုံရပြီး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤတိုက်ပွဲက မြို့တော်ရှိ သာမန်လူများကို မသိစေရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။
နေရာတစ်နေရာတွင် တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း နောက်တစ်နေရာတွင် တိုက်ပွဲက စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
“ရွှတ်”
မြို့တော် အရှေ့ဘက်ရှိ အမိုးမိုးထားသော နေရာတစ်ခုပေါ်တွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး ကြောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်သော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ခုန်တက်လိုက်ရုံဖြင့် ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ရောက်သွားသည်။ အမိုးမိုးကို အနည်းငယ် လှုပ်လိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့် အသံမျှ မထွက်ပေါ်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကွေးထားပြီး ခေါင်မိုးပေါ်တွင် တစ်ဝက် ပုံစံဖြင့် မှီနေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိဖြင့် ကြည့်နေသည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် “ဖျောက်” ခနဲ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခြေထောက်အောက်မှ အမိုးမိုးတစ်ခု ရုတ်တရက် ကွဲထွက်သွားသည်။ သံမဏိကဲ့သို့ လက်တစ်ဖက်သည် အမိုးမိုးကို ဖောက်ထွက်ပြီး ထိုလူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ “အား” လျှပ်စီးပမာ မြန်ဆန်စွာ ထိုလူသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လွတ်မြောက်ရန် ခုန်တက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မကြာမီ အောက်မှ ဓားတစ်ချောင်းက ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
အစိပ်စိပ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသံများနှင့်အတူ ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး ပြုတ်ကျသွားကာ ထို့နောက် အသံ လုံးဝ ပျောက်သွားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင် အားလုံးလည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။
မြို့တော် တောင်ဘက်၊ မြို့တော် အရှေ့ဘက်၊ မြို့တော် မြောက်ဘက်၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်၊ အရက်ဆိုင်၊ လမ်းကြား... အမှောင်ထုထဲတွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုနဲ့ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုများသည် နေရာတိုင်းတွင် ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ယနေ့ညတွင် မြို့တော်တစ်ခုလုံးသည် စစ်မြေပြင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤသည်မှာ ခိုးရာပါ မီးမပါဝင်သည့် စစ်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ကာ အချိန်တိုင်းတွင် အသက်များသည် အမှောင်ထဲတွင် အသံမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်နေကြသည်။
ဤအရာအားလုံးကို မည်သူမျှ အာရုံစိုက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။