အခန်း (၁၇၆၁-၁၇၆၅)
Vol. 107 Ch. 1761-1765
အခန်း ၁၇၆၁
ချန်ဂိတ်
“သတ်”
အရှေ့နန်းဆောင် တော်ဝင်စစ်တပ် နှစ်ရာကျော်သည် ရိုးရှင်းသော ရှစ်ထောင့်စစ်အစီအမံ တစ်ခု ဖွဲ့စည်းကာ နန်းတော်တံခါးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ပြင်းထန်စွာ လှည့်ပတ်ကာ တစ်ဖက်ရှိ ဝူရှန်း သံချပ်ကာမြင်းစီးစစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာကို တိုက်ခိုက်သည်။
“ဒုန်း”
သို့သော် ဤလူနှစ်ရာကျော်သည် အဝေးကြီး မသွားရသေး၊ မြင်းဟီသံများစွာ ကြားပြီးနောက် ကောင်းကင်က မှောင်လာသည်။ သံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည် ထောင်ပေါင်း များစွာသည် တစ်ခဏချင်း တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာသည်။
“ဖြတ်တောက်ရေး စစ်အစီအမံ”
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်များသည် ကောင်းကင်မှ ပန်းများကျသကဲ့သို့ တစ်ခဏချင်း ပြန့်ကျဲသွားကြပြီး မြို့ရိုးနား ရောက်သောအခါ နောက်ပြန်လှည့်ကာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ရှေ့နောက် ဖြတ်တောက်မှု တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဟိုကျွင်းကျီ၏ “နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သတ်ဖြတ်သော စစ်အစီအမံ” ၏ အထောက်အပံ့ ရှိသော်လည်း ဤလူနှစ်ရာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အသေးစား စစ်အစီအမံသည် တစ်ခဏချင်း ပျက်စီးသွားသည်။
—တိုက်ခိုက် စွမ်းအားကို ကြည့်လျှင် ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်၏ တိုက်ခိုက် နိုင်စွမ်းသည် မျိုးနွယ်စုမှ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ထောင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်များထက် အများကြီး သာလွန်သည်။
“ဒုန်း”
စစ်အစီအမံပုံစံ ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဝူရှန်း သံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက် ဝင်ရောက်လာပြီး ကြီးမားသော ဓားကဲ့သို့ ချန်ဂိတ်ကို ဖြတ်သန်းကာ နောက်ဘက်ရှိ တပ်ဖွဲ့များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
“အား”
ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံများစွာကိုသာ ကြားရသည်။ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အချိန်အတွင်း ပုံရိပ်များစွာ ဆက်တိုက် လဲကျသွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် ခွန်ဂိတ်…
“ဟိန်း”
“ဟာ”
…
မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ အော်ဟစ်သံများစွာနှင့်အတူ ကြီးမားသော နန်းတော်တံခါး ရှေ့တွင် မိုဓားတပ်ဖွဲ့ မြင်းစီးစစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် စစ်အစီအမံများ ဖွဲ့စည်းကာ သူတို့ မိုဓားများကို ကိုင်မြှောက်ပြီး အော်ဟစ်ကာ တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့သို့ တက်လှမ်းကြသည်။ မိုဓားတပ်ဖွဲ့ စစ်သည်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ညီညာသော ခြေလှမ်းများဖြင့် နံရံတစ်ခုကဲ့သို့ ရှေ့တက်လာသောအခါ ထိုအရှိန်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး တောင်များနှင့် ပင်လယ်များကို တွန်းထုတ်သကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည် တိုက်ခိုက်ခြင်းထက်ပင် သာလွန်သည်။
“ဒုန်း”
မိုဓားများကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။ ကြီးမားသော ခွန်အားသည် တစ်ဖက်ရှိ တော်ဝင်စစ်တပ် ရာပေါင်းများစွာကို မြေပြင်မှ တိုက်ရိုက်ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီး နောက်ဘက်ရှိ တပ်ဖွဲ့များထဲသို့ အော်ဟစ်လျက် ကျရောက်စေသည်။
“မြန်မြန် ဆုတ်”
“သတိထား”
…
မိုဓား တပ်ဖွဲ့၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အဝါနှင့် ခွန်အားကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မြို့ရိုးနောက်တွင် တော်ဝင်စစ်တပ်များစွာသည် ထိတ်လန့်သော မျက်နှာများဖြင့် ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်ကြသည်။
တာ့လော့စစ်ပွဲမှ ဤစစ်သည်အသစ်၏နာမည်ကို ကြားဖူးသော်လည်း ဒဏ္ဍာရီက တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်အဖြစ် ကိုယ်တိုင် ခံစားရခြင်းက အခြားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုခံစားချက်သည် တောင်တစ်ခုက မိမိအပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လူများကို ကြောက်လန့်စေကာ လုံးဝ မယှဉ် ပြိုင်နိုင်ပေ။
“ရိုင်းစိုင်းလိုက် တာ”
မိုဓားတပ်ဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သောင်းနှင့်ချီသော တော်ဝင်စစ်တပ်များ ရှုံးနိမ့်ပြီး ပြိုကွဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ တပ်ဖွဲ့နောက်ဘက်ရှိ သံချပ်ကာထဲတွင် ရှိထားသော သွမ့်ကျူးယန်၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်ပြီး အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။
“ချွမ်”
လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အချိန်အတွင်း သွမ့်ကျူးယန်သည် သူ့ခြေထောက်ကို နင်းလိုက်သည်။ ကြီးမားသော အနီရောင်အလင်းကွင်းတစ်ခုက ဓားသွားကဲ့သို့ လွတ်ထွက်ပြီး စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံး ကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သွမ့်ကျူးယန်သည် သူ့မြင်းနှင့်လူ ပေါင်းစပ်ကာ လေထဲတွင် ရှည်လျားသော အစင်းကြောင်း တစ်ခုဆွဲပြီး တစ်ဖက်ရှိ မိုဓားတပ်ဖွဲ့ထံသို့ တိုက်ခိုက် ဝင်ရောက်သည်။
“ဟိန်း”
အလင်းရောင် လက်သွားပြီး လေဟာနယ် ပုံပျက်သွားသည်။ သွမ့်ကျူးယန် ခုန်ထွက် လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းဖြူပြီး ခြေထောက်အနီရောင်ရှိသော ဧရာမမျောက်သားရဲတစ်ကောင်က ဟိန်းလျက် သွမ့်ကျူးယန်နှင့်အတူ ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက် ဝင်ရောက်သည်။ ထိုအမွေးထူသော ကြီးမားသည့် မျောက်လက်မောင်းနှစ်ဖက်သည် တောင်များ ကဲသို့ ဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း ခွန်အားဖြင့် ပတ်လည်ဝိုင်းရံကာ တစ်ဖက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
“ဟီးးး”
ထိုအချိန်မှာပင် မြင်းဟီသံများ ကျယ်လောင်စွာ ကြားလိုက်ရသည်။ သန်မာသော လူထွားကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည့် လီစီယီသည် စစ်မြင်းတစ်ကောင်ကိုစီးကာ ဝုစ်သံမဏိ ဓားရှည်ကို ကိုင်စွဲထားပြီး အံ့အားသင့်ဖွယ်အရှိန်ဖြင့် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်သည်။
“ချွင် ချွင်”
ဓားများ ထိမိကြသည်။ လျင်မြန်သော အချိန်အတွင်း မြင်းနှစ်ကောင်သည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် လီစီယီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးရှိ ကြမ်းတမ်းသော ချီသည် လေဟာနယ်တွင် သွမ့်ကျူးယန်၏ ချီနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြိုကွဲသကဲ့သို့ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကြီးမားသော အသံတစ်ခုသာ ကြားရသည်။ ထို တစ်ခဏတွင် နေရာတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက် မရှိသော ခွန်အားသည် လူနှစ်ဦးကို ဗဟိုပြုကာ ပတ်လည်သို့ ဖြန့်ကျက်သွားသည်။ ခွန်အား လှိုင်းလုံးများ နံရံကို တိုက်မိသောအခါ သံမဏိကဲ့သို့ မြည်ဟည်းသံများ ထွက်ပေါ်သည်။
“ဝုန်း”
လီစီယီသည် မြင့်မြတ်သောလူတစ်ဦးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး တစ်ဖက်ရှိ သွမ့်ကျူးယန်သည် သူ့မြင်းနှင့်အတူ နောက်ဆုတ်ရန် ခြေလှမ်းများစွာ လှမ်းခဲ့ရသည်။
“ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မလဲ”
တစ်ဖက်ရှိ လူထွားကြီးကို မြင်သောအခါ သွမ့်ကျူးယန်သည် ချက်ချင်း မျက်လုံးမှေးကျဉ်းသွားပြီး မယုံနိုင်သော အမူအရာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
…
ချန်ဂိတ်၊ အလယ်ဂိတ်၊ ခွန်ဂိတ်….အချိန်တိုအတွင်း တော်ဝင်စစ်တပ်တစ်သိန်းသည် ယခင်က မကြုံဖူးသော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ယခင်နှင့် မတူသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟိုကျွင်းကျီ၏ “နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သတ်ဖြတ်သော စစ်အစီအမံ” သည် ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားခဲ့ရသည်။
လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။ ညအမှောင်ထဲတွင် လေထုသည် အလွန်တင်းမာနေ၏။ ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသော တိုက်ပွဲဟစ်အော်သံများသည် မြို့တော်တစ်ခုလုံးရှိ အရပ်သားများစွာကို ထိတ်လန့် စိုးရိမ်စေခဲ့သည်။
“သတင်း ပို့”
တိုက်ပွဲ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ နားထင် မှ ဆံပင်ရှည်များ လေထဲတွင် လွင့်နေသည်။ သူ့အကြည့်က ရှေ့သို့ ကြည့်နေပြီး စစ်အစီအမံ တစ်ခုလုံးကို ဆက်လက် ဦးဆောင်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်တစ်ဦး မြင်းကို စီးကာ ပြေးလာနေသည်။
“အရှင်၊ အပြင်ဘက်မှာ ကျောက်ကော်အိမ်တော်က လူတစ်ဦးကို တွေ့တယ်။ မင်းသား နဲ့ အရေးကြီး ကိစ္စ ရှိလို့ တွေ့ခွင့် တောင်းနေပါတယ်”
ဆယ်လှမ်းကျော် အကွာတွင် ထိုသံချပ်ကာမြင်းစီးစစ်သည် လျင်မြန်စွာ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ ဒူးထောက်ပြီး ပြောသည်။
“ကျောက်ကော်ကုန်း အိမ်တော်က လူလား”
ဝမ်ချောင် မျက်မှောင် ကြုတ်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။
“သူ့ကို လာခိုင်း”
ယခု နန်းတော်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် ကျောက်ကော်ကုန်း အိမ်တော်မှ လူတစ်ဦးသည် ဤအချိန်တွင် ရှေ့တန်းသို့ အန္တရာယ်ကို စွန့်စားပြီး ပြေးလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ အရေးကြီးသော ကိစ္စ မရှိလျှင် ဤသို့ လုံးဝ မလုပ်သင့်ပေ။
တစ် ခဏချင်း ခြေသံ မြန်မြန် ကြားပြီး အပြာရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အလယ်အလတ် အရွယ် ပညာတတ် တစ်ဦး သည် မျက်နှာ ဖြူဖျော့လျက် စိုးရိမ်သော အမူအရာ ဖြင့် ဝမ်ချောင် ထံသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက် လာသည်။
“မင်းသား၊ အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး”
ထိုသူ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။ စကား မပြောမီ ဝမ်ချောင်အား သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် ခေါင်းတိုက်လိုက်သည်။
“ဒီနေ့ မနက်ခင်းညီလာခံမှာ ပထမမင်းသားက မှူးမတ် အရာရှိ အားလုံး ကို ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်ထဲကို လှည့်စားပြီး ခေါ်သွားတယ်။ အခုဆိုရင် စစ်သည်တွေနဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ ထားပြီး လူတိုင်းကို အကျဉ်းချ ထားတယ်။ ကျွန်တော် ခက်ခက်ခဲခဲ ထွက်ပြေးလာနိုင်ခဲ့တယ်။ အရှင်ဘုရင်က ဘယ်လို ဖြစ်ဖြစ် မှူးမတ်တွေနဲ့ကျွန်တော့် သခင်ကို ကယ်တင်ပေးပါ”
ထိုသူပြောသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုစိုးရိမ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခေါင်းတိုက်သည်။ သူ့ ဆံပင်စည်းပင် ပြေသွားပြီး သူ့ခေါင်းမှ သွေးထွက်လာသည်။
တစ်ခဏချင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွှီခဲ့ယွီနှင့် အခြားသူများလည်း ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
မှူးမတ်အရာရှိများသည် တရားရုံး၏ အဓိက အချက်အချာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ မရှိလျှင် တရားရုံးသည် ပုံမှန်လည်ပတ်ရန် ခက်ခဲသည်။ ပထမမင်းသားက သူတို့ကို ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်တွင် အတင်းအကျပ် ထားရှိခြင်းသည် ကိစ္စအောင်မြင်ပြီးနောက် မှူးမတ်များကို အတင်းအကျပ် လက်ခံစေရန် ပြင်ဆင်ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ရှင်းနေသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ပုန်ကန်မှုနှင့် ပုန်ကန်ကြံစည်မှုများကို တရားဝင် ဖြစ်စေရန် ဖြစ်သည်။
သူ၏တရားဝင်အဆင့်အတန်းကိုလက်ခံလျှင် အဆင်ပြေမည်။ ငြင်းဆိုလျှင် … ပထမမင်းသား၏ သဘောထားအရ သူ ကရုဏာ ပြလိမ့်မည်ဟု သံသယ ဖြစ်စရာ မရှိပေ။
ကိစ္စက အရေးကြီးပြီး လုံးဝနှောင့်နှေး၍ မရပေ။ သို့သော် လက်ရှိအချိန်သည် တိုက်ပွဲ အပြင်းထန်ဆုံး အချိန် ဖြစ်ပြီး ဝမ်ချောင် မရှိမဖြစ် လို နေသည်။
“အရင် စိတ်မပူ ပါနဲ့”
ဝမ်ချောင်က နှစ်သိမ့်ပြီး ချက်ချင်း ဘေးရှိ အခြားပုံရိပ်တစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဝေ့ချင်းကော ”
“လက်အောက်ခံ ရှိပါတယ်”
ဝေ့ချင်းကော ခေါင်းငုံ့ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြောသည်။
“မင်း လူတစ်စု ခေါ်ပြီး ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်ကို တိုက်ရိုက်သွား။ ဟိုကျွင်းကျီ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုက ထိုက်ကျီနန်းဆောင်ပေါ်မှာ ရှိတယ်။ ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်က လူတွေ အများကြီး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းကို ဝုစ်သံမဏိ သံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည် အယောက် နှစ်ဆယ် ပေးမယ်။ နောက်ပြီး ထျန်းလုံ”
“အရှင် အမိန့်ပေးပါ”
ဝမ်ချောင်၏နောက်ဘက်တွင် အသံတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသူမှာ ထျန်းလုံ ဖြစ်သည်။ “မင်းသား သုံးပါး ပုန်ကန်မှု” သည် အရေးကြီးပြီး ဝမ်ချောင်၏စစ်သည် အင်အား နည်းပါးသည်။ မျိုးနွယ်စုမှ ကျွမ်းကျင်သူများအပြင် ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ကို လည်း သူ ခေါ်ယူထားသည်။
“ခင်ဗျားတို့ကို ဒုက္ခ ပေးမိပြီ။ မှူးမတ်တွေ အားလုံးကို လုံခြုံစွာ ခေါ်ထုတ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာ ပေးပါ”
ဝမ်ချောင်က ပြောလိုက်သည်။
“မင်းသား စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့က သေချာ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင် ပါ့မယ်”
မြင်းခွာသံတွေနှင့်အတူ ထျန်းလုံသည် ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူ အုပ်စုကို ဦးဆောင်ကာ စကား မပြောတော့ဘဲ ဝေ့ချင်းကောနှင့်အတူ ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
တိုက်ပွဲသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အော်ဟစ်သံများက ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက်ဖိုးတက်သွားသည်။ နန်းတော် အတွင်းရှိ မီးခိုးနှင့် မီးတောက်များလည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
ဝမ်ချောင်သည် ရှေ့သို့ ကြည့်နေပြီး သူ့စိတ်အာရုံအားလုံးကို အရှေ့ဘက်တွင် အာရုံစူးစိုက်ထားသည်။
“သခင်လေး”
ဝေ့ချင်းကောနှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာပြီး မကြာမီ ရုတ်တရက် အလင်းရောင် လက်သွားသည်။ မီယာစမိ အာရာကာသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ပြီး မျက်နှာ ဖုံး အုပ်ထားကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမဝမ်းဗိုက်ကို ကိုင်ထားလျက် ရုတ်တရက် အမှောင် တစ်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မင်း ဒဏ်ရာ ရထားတယ်”
ဝမ်ချောင် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ့အမူအရာသည် ချက်ချင်း လေးနက်လာသည်။ မီယာစမိ အာရာကာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံး ချွေးများ ထွက်နေပြီး သူမ ကိုင်ထားသော နေရာတွင် သွေးစွန်းနေသည်မှာ သူမဒဏ်ရာရထားသည်က မသေးကြောင်း ရှင်းနေသည်။ ထပ်မံစဉ်းစားရန် အချိန် မရတော့၊ ဝမ်ချောင်သည် သူ့လက်ဖဝါးကို ရိုက်လိုက်သည်။ ကြီးမားပြီး တောက်ပသော ချီလှိုင်းလုံးတစ်ခုသည် မြစ်ကဲ့သို့ မီယာစမိ အာရာကာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ တစ်ခဏချင်း ဝင်ရောက်သွားသည်။
မီယာစမိ အာရာကာ သည် “အင်း” ဟု ညည်း လိုက်သည်။ ဤချီဖြင့် ကုသခြင်းကို ခံစားရသောအခါ သူမ၏အခြေအနေက သိသိသာသာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်။
“သခင်လေး အခြေအနေ မကောင်းဘူး။ ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်ကိုယ်တိုင် စစ်အစီအမံ ချမှတ်ပြီး စစ်သည် သုံးထောင် နဲ့ ဒီကို တိုက်ခိုက် ဝင်ရောက်နေပါတယ်။ ပထမမင်းသားက သူတို့ကို တွေ့ပြီး ဝိုင်းပြီး သတ်ဖို့ စစ်သည်တွေ စေလွှတ်နေပါတယ်။ ကျွန်မ အသက် စွန့်ပြီး ထွက်ပြေး လာခဲ့တယ်။ မင်းသားက အမြန်ဆုံး သွားပြီး ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန်ကို ကယ်တင် ပါ”
မီယာစမိ အာရာကာ ပြောသည်။ စကား တစ်ခွန်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း၏ အမူအရာ တင်းမာသွားပြီး ဝမ်ချောင်ပင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့အမူအရာက လေးနက်လာသည်။
ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန်သည် ထန်မင်းဆက်၏ အနာဂတ် “စစ်မှန်သော နဂါးဧကရာဇ်”ဖြစ်ပြီး ပထမမင်းသားနှင့် တကယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ၊ ရာဇပလ္လင်ကို လုယူနိုင်သူ တစ်ဦးတည်သော သူ ဖြစ်သည်။ ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန် သေဆုံးလျှင် အကျိုးဆက်များကို စဉ်းစားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
“ဝမ်ချောင် စစ်တုရင်ခုံ ပြင်ပြီးပြီ၊ ငါနဲ့အတူ ကစားဖို့မလာဘူးလား”
ထိုအချိန်တွင် ဟိုကျွင်းကျီ၏ရင်းနှီးသော အသံသည် နန်းတော်တစ်နေရာမှ အဝေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ ပြုံးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
“ဒါနဲ့၊ ပဉ္စမ မင်းသားကို ကယ်တင်ချင်ရင် မင်း အမြန်ဆုံး သွား ဖို့ လိုလိမ့်မယ်”
ဟိုကျွင်းကျီ၏ နောက်ဆုံး စကားက လူတိုင်း၏ အမူအရာကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။
“မင်းသား”
မီယာစမိ အာရာကာ၏ အမူအရာ တင်းမာသွားပြီး သတိမထားမိဘဲ ဝမ်ချောင်ကို မော့ကြည့်သည်။ ရှင်းနေသည်၊ ဟိုကျွင်းကျီလည်း ပဉ္စမ မင်းသားကို တွေ့ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းအတွက် အချိန် မရှိတော့ပေ။
“ဟိုကျွင်းကျီ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်တော့မယ်။ သူ ငါ့ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ပဉ္စမ မင်းသားကို သုံးချင်ပုံ ရတယ်”
မမျှော်လင့်ဘဲ ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းမော့သည်။ သူ့အမူအရာတွင် အနည်းငယ်မျှ စိတ်ပူပန်မှု မရှိဘဲ အစား ပြုံး လိုက်သည်။
“ဒီတိုက်ပွဲက အခုမှ အမှန်တကယ် စတာပဲ ကျိလိ လောင်ဇူ၊ ကျန်တာကတော့ ခင်ဗျားအပေါ် မူတည် ပါပြီ”
“ကျိလိ လောင်ဇူလား”
မီယာစမိ အာရာကာသည် အံ့အားသင့်သော အမူအရာဖြင့် ဝမ်ချောင်ကို မော့ကြည့်သည်။
သူမ သည် သတိမထားမိဘဲ လှည့်ကြည့်သည်။ ဝမ်ချောင်ဘေးတွင် စစ်သည်များမှအပ အခြား မည်သူမျှ မရှိပေ။
“ဟဲဟဲ၊ ငါ့ အချိန် ရောက်ပြီလား”
နောက်တစ်ခဏတွင် မီယာစမိ အာရာကာ၏ ထိတ်လန့်သော အကြည့်များကြားတွင် စစ်သည်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် အနောက်ဘက်မှ ပတ်ပတ်လည် လျှောက်လာပြီး ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း လှမ်းလာသည်။ သူ့သံချပ်ကာ အောက်မှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤစစ်သည်၏ အငွေ့အသက်သည် မူလက မပြင်းထန်ပေ။ သူသည် စစ်သည် အုပ်စု ထဲတွင် လုံးဝမထင်ရှားပေ။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ အငွေ့အသက်တစ်ခု သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာပြီး အငွေ့အသက်သည် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသည်။
“ချွမ်”
တစ်ချိန်တည်းတွင် ထိုသူက လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းပေါ်မှ ခေါင်းဆောင်းကို အသာအယာ ချွတ်လိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပစ်ချလိုက်သည်။
လေပြင်း တိုက်ခတ်လာသည်။ ထိုသူ၏ ဆံပင်များစွာ လွင့်နေပြီး အိုမင်းသော်လည်း အလွန်သန်မာသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ဒါ …”
ဤရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုက ဝမ်ချောင့်ဘေးရှိ ရွှီခဲ့ယွီတို့ပင် တစ်ခဏချင်း အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်ဘေးတွင် ဤသက်ကြီးရွယ်အို ဘယ်အချိန်က ဝင်လာခဲ့သည်ကို သူတို့ပင် မသိရှိခဲ့ပေ။
“ကျိလိ လောင်ဇူ ၊ ခဏ နေရင် ဒုက္ခ ပေးမိပြီ။”
ဝမ်ချောင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
ကျိလိ လောင်ဇူကို သူ ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ အနောက်မြောက်ဘက် ခရီးစဉ် ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကျိလိ လောင်ဇူသည် မြို့တော် သို့ လာရန် ပြောခဲ့ဖူးသည်။ အခု အချိန် က အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ “မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရား အစီအမံ” သည် ခွန်အား ကြီးမားသော လူတစ်ဦးကို စစ်အစီအမံ ဦးဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။ ဝမ်ချောင် ထွက်ခွာလျှင် တစ်စုံတစ်ဦးက အစားထိုး ရမည်။ ကျိလိ လောင်ဇူသည် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။
“အင်း”
ကျိလိ လောင်ဇူသည် စကား မပြောဘဲ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
အနောက်မြောက်ဘက် ခရီးစဉ် တွင် ဝမ်ချောင် “မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရား အစီအမံ” ကို ချိုးဖျက်စဉ် သူလည်း ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဤ စစ်အစီအမံကို အနည်းငယ် နားလည်သည်။ ထို့အပြင် စစ်အစီအမံ ဦးဆောင်ခြင်းသည် ချီစုဆောင်း ပုလဲထဲသို့ ချီကို ဆက်တိုက် သွင်း ရန်သာ လိုအပ်ပြီး ကျိလိ လောင်ဇူ၏ စွမ်းရည်ဖြင့် လုံလောက်သည်ထက် ပိုသည်။
******
အခန်း ၁၇၆၂
“ချန်စန်းယွမ်၊ ရွှီခဲ့ယွီ ခင်ဗျားတို့အားလုံး အခု ကျိလိ လောင်ဇူရဲ့ အမိန့်ကို လိုက်နာ ရမယ်။ သူ့ အမိန့်က ငါ့ အမိန့်ပဲ၊ နားလည်လား”
ဝမ်ချောင်က ပြောသည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
လူတိုင်း လေးစားစွာ ပြောသည်။ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ အမိန့်ကို မည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ် ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
“ မီယာစမိ အာရာကာ မင်း ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့”
အရာရာ စီစဉ်ပြီးစီးသောအခါ ဝမ်ချောင်သည် မီယာစမိ အာရာကာနှင့် လူတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ပြီး မြင်းပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ တက်ကာ ပဉ္စမမင်းသားရှိရာသို့ လျှင်မြန်စွာ အပြေးသွားသည်။
ဟိုကျွင်းကျီ၏ အငွေ့အသက် သည် ပဉ္စမ မင်းသားရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသဖြင့် ဝမ်ချောင် မဆိုင်းမတွဘဲ သူ့အရှိန်ကို မြှင့် လိုက်သည်။
…
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားတစ်ဖက်ရှိ ချန်ဂိတ်၊ အလယ်ဂိတ်၊ နှင့် ခွန်ဂိတ်တို့ နှင့် အလွန် ဝေးလံသော အခြား နေရာတစ်ခု။
“သတ်”
အမှောင်ထဲတွင် မီးလျှံများ ကောင်းကင်သို့ တက်သွားသည်။ အော်ဟစ်သံများက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လောင်ကျွမ်းနေသော မီးလျှံများကို အသုံးပြုကာ အမှောင်ထဲတွင် သံချပ်ကာနှင့် ဓားလက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်နှစ်စုသည် အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံး၏ မျက်လုံးများသည် လူသတ်အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့ လက်ထဲရှိ ဓား၊ဒိုင်းနှင့်သံချပ်ကာသည် အကြိမ်ကြိမ် ညကောင်းကင်တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်မိနေသည်။
“မင်းသားကို ကာကွယ် ကြ”
“ပထမမင်းသား အမိန့်ပေးတယ်၊ လီဟန်ကို ဖမ်းနိုင်ရင် ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ် ပေးမယ်”
…
အမှောင်ထဲတွင် တော်ဝင်စစ်တပ်များစွာသည် ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ် တစ်ခုထံသို့ တိုက်ခိုက် ဝင်ရောက်နေကြသည်။ သူ့ဘေးတွင် အစောင့် များစွာ ဆက်တိုက် စုဝေးလာပြီး တစ်ဖက်ရှိ တော်ဝင်စစ်တပ်နှင့် အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ကာ ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန်ကို အစွမ်းကုန် ကာကွယ်နေကြသည်။
လူတိုင်း၏အမြင်တွင် ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန်သည် အမြဲတမ်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု အချိန်တွင် ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန် သည် လုံးဝ ခြားနားသော ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ သူ့ မျက်နှာ နီမြန်းနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ချီများ လိပ်ပတ်နေကာ မရပ်မနား တိုက်ခိုက်နေသော စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူသည်။
“ဗိုလ်ချုပ်တွေ နားထောင်ကြ ငါနဲ့ အတူ ပုန်ကန်သူတွေကို သတ်ပြီး ဧကရာဇ်ကို ကာကွယ်ကြ။ မဟာထန်ရဲ့ လုံခြုံရေးက ဒီညပေါ်မှာ မူတည် နေပြီ”
လီဟန်သည် လေးလံသော သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့ မျက်လုံး များ နီမြန်းနေကာ သူ၏စကားသံများက ကောင်းကင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။
ဒုန်း
အသံမဆုံးမီ လီဟန်သည် ချက်ချင်း လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့် ထုတ်လိုက်သည်။ မြင်းဟီသံ ကြားတွင် သူသည် မြင်းနှင့်အတူ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ဖက်ရှိ အပြည့်အဝ ထူထပ်သော နန်းတော် အစောင့် မြင်းစီးစစ်သည်များ ထံသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက် ဝင်ရောက်သည်။
မြေကြီး ပြိုကွဲသကဲ့သို့ ကြီးမားသော အသံတစ်ခု ကြားရသည်။ လျှပ်စီးတစ်ခု ကျရောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ လီဟန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှု အောက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ နန်းတော် အစောင့် မြင်းစီးစစ်သည်များစွာ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ခံရပြီး လူရော မြင်းပါ အော်ဟစ်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေးကွာစွာ လွင့်စင်သွားကြသည်။
သို့သော် ဤအရာ မပြီးဆုံးသေးပေ။ နောက်တစ်ခဏတွင် နက်ရှိုင်းသော အနီရောင် သွေးရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ပဉ္စမ မင်းသားကိုယ်ခန္ဓာ ထဲမှထွက်လာပြီး မြင်းအော်သံနှင့်အတူ အနည်းငယ်မျှပင် မရပ်မနားဘဲ ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန်သည် မြင်းနှင့်အတူ ထပ်မံပူးပေါင်းကာ နောက်တစ်ကြိမ် စစ်သည်အုပ်စုထဲသို့ ထပ်မံဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်သည်။
“အား”
ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပဉ္စမမင်းသားလက်ထဲရှိ ဓားရှည်သည် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်ရှိ နန်းတော် အစောင့် မြင်းစီးစစ်သည်များကြားတွင် အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုများ စတင်ခဲ့သည်။ သူ ရောက်ရှိသည့် နေရာ တိုင်းတွင် တိုက်ခိုက်နိုင်သော ပြိုင်ဘက် တစ်ဦး မျှ မရှိပေ။
ဝမ်ချောင်သည် ယခင်က လီဟန်၏ သွေးကို လဲလှယ်ပြီး သူ့အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်၊ ထို့အပြင် သူ့ အား ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်၊ ယခု အချိန်တွင် အရာရာသည် နောက်ဆုံးတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် လီဟန်သည် ရန်သူကို သတ်ရန် ပြင်းပြစွာ ဆန္ဒရှိပြီး သူ့ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးသာ ရှိသည်၊ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ သူ ဧကရာဇ်ကို ကယ်တင် ရမည်။
“ပြေး ကြ မြန်မြန်”
ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန်၏ အသက်ကို မစွန့်ဘဲ ထပ်ခါတလဲလဲ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဤ တော်ဝင်စစ်တပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝပြိုကွဲသွားပြီး လူတိုင်း ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေး သွားကြသည်။
“ဘယ်ကို ပြေးကြမလဲ”
“ပုန်ကန် ကြံစည်သူတွေကို လူတိုင်း သတ်သင့်တယ်”
လီဟန်သည် သူ့ဖခင်ဖြစ်ကို ကယ်တင်ရန် ပြင်းပြစွာ ဆန္ဒရှိပြီး ပုန်ကန်သူများ ထွက်ပြေးသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ မြင်းဗိုက်ကိုရိုက်ပြီး နောက်မှ လိုက်လံဖမ်းဆီးသည်။
မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်း သွေးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ မြေကြီး ပြိုကွဲသကဲ့သို့ ချီပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ဤ တော်ဝင်စစ်တပ်သည် မစုဝေးနိုင်မီ ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန်ဆီမှ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ချေမှုန်းခံရသည်။
“မင်းသား”
လီဟန်၏နောက်ဘက်တွင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော လီကျင်းကျုံးသည် သူ့ မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်သွားပြီး ဝေးကွာသော နန်းတော် နံရံကို မြင်သောအခါ ဗီဇအရ မကောင်းဆိုးဝါး ကို ခံစားမိသည်။
“မင်းသား သတိထားပါ၊ တစ်ခုခု မှားနေတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို တမင်သက်သက် ဆွဲဆောင် နေပုံ ရတယ်”
လီကျင်းကျုံးသည် စစ်ရေးကို နားမလည်သော်လည်း နန်းတော် တင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံအရ အန္တရာယ်ကို အလိုလို သိနိုင်သော ပြင်းထန်သော အာရုံခံ နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
လီဟန်၏ ပြသခဲ့သော ရဲစွမ်းသတ္တိ အရ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရန်သူများသည် ပိုမိုပြန့်ကျဲသွားသင့်သည်။ သို့သော် ယခု အချိန်တွင် ကြည့်လိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ စစ်သည်များ မလျော့နည်းဘဲ ပိုမို များပြားလာသည်။
တိုင်းတာ မရသော တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ချေမှုန်းလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နောက်ထပ် စစ်သည်တစ်စုသည် အမှောင်ထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး လီဟန်ကို ပိတ်ဆို့ကာ လူတိုင်းကို လိုက်လံဖမ်းဆီးသည်။ ထို့အပြင် လီကျင်းကျုံးသည် သူတို့အားလုံး ထိုက်ကျီနန်းဆောင်နှင့် သိပ်မဝေးတော့သည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ဤတွေ့ရှိမှုက လီကျင်းကျုံးကို တုန်လှုပ် စေခဲ့သည်။
“ဘာ”
လီဟန်လည်း ကြားသောအခါ တုန်လှုပ်သွားပြီး ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်သည်။
“မကောင်းဘူး ဆုတ် ကြ”
လီဟန်၏ တုံ့ပြန်မှုသည် အလွန် မြန်ဆန်သော်လည်း သူသည် နောက်ကျ နေဆဲပင်။
“ဟားဟားဟား၊ ပဉ္စမ မင်းသား၊ မင်း ဘယ်ကို သွားချင် တာလဲ”
ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ရယ်မောသံ တစ်ခု ဘေးဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်း တုံ့ပြန်နိုင်မီ နောက်တစ်ခဏတွင် မြင်းခွာသံများက မိုးခြိမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ စစ်သည် ထောင်ပေါင်း များစွာသည် ကြီးမားသော အရှိန်အဝါဖြင့် အလွန်မြန်နှုန်းဖြင့် လီဟန်တို့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။
ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူကို လီကျင်းကျုံးသည် ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ ထိုသူသည် အရှေ့နန်းဆောင်၏ ပထမမင်းသား လက်အောက်ခံ ကိုယ်ရံတော်မှူး တစ်ဦးဖြစ်သူ ဖေယွီဟန် ဖြစ်သည်။
ဤလူသည် ပထမမင်းသား၏ သစ္စာခံတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ ဤနေရာတွင် ပေါ်လာခြင်းသည် ပြဿနာကို ရှင်းလင်းစေသည်။
“သတ်”
တစ်ချိန်တည်းတွင် စစ်သည်များစွာသည် ပတ်ဝန်းကျင် လေးဖက်လေးမျက်နှာမှ အမှောင် ထဲတွင် ကြိုတင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရာမှ ရေလှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ လီဟန်ရှိရာကို တိုက်ခိုက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။ စစ်သည် အုပ်စု များစွာသည် ပေါင်းစည်းသွားပြီး လီဟန်နှင့် သူ့လက်အောက်ခံ လူများ အားလုံးကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံ လိုက်သည်။
“မကောင်း ဘူး မင်းသားကို ကာကွယ် ကြ”
အုံကြွလာသော တော်ဝင်စစ်တပ်များကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း၏မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားသည်။ လီဟန်၏ မျက်နှ ပင် ချက်ချင်း သိသိသာသာ ဖြူဖျော့သွားသည်။
ဤအရာက ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ တစ်လျှောက်လုံး တစ်ဖက်က တမင် သက်သက် ရပ်တန့်ပြီးသွားခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့အား ဤနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ကာ အုပ်စုဖွဲ့ တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်သည်။
“ဟီးးးး”
စစ်မြင်းများ ဟီလိုက်သည်။ အချိန်တိုအတွင်း ဟီသံ ပေးသော စစ်မြင်းများ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာပြီး နှစ်ဖက် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ကြေကွဲဖွယ် မြင်းဟီသံများစွာနှင့်အတူ စစ်မြင်းများ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ဓားချင်း ထိမိသံများ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်လာသည်။ အချိန်တိုအတွင်းပင် လီဟန်ဘေးရှိ မြင်းစီးစစ်သည်များ လဲကျပြီး ပျက်စီး ဆုံးရှုံးမှု များစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
“ပဉ္စမ မင်းသားကို ဖမ်းနိုင်ရင် ရွှေတစ်သောင်းနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်နေရာ ခန့်အပ်မယ်”
ထိုအချိန်တွင် ဖေယွီဟန်သည် သူ့ဓားရှည်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး လူစုထဲရှိ ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန်အား ညွှန်ပြလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် မြင်းဟီသံကြားတွင် ဖေယွီဟန်သည် မြင်းဗိုက်ကို ကန်လိုက်သည်။ သူသည် သူ့မြင်းနှင့်အတူ နဂါး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ခုန်ပျံတက်သွားပြီး သူ့ဘေးရှိ စစ်သည်ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့်အတူ မိုးခြိမ်းသကဲ့သို့ အော်ဟစ်သံများကြားတွင် လီဟန်ထံသို့ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါ ဖြင့် တိုက်ခိုက်သည်။
နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ဖေယွီဟန်အား ကြည့်လိုက်ကာ လီကျင်းကျုံး၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး သူ့မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ပြီးပြီ”
ဤသည် သူ့စိတ်ထဲရှိ တစ်ခုတည်းသော အတွေး ဖြစ်သည်။
“ရပ်”
ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန်သည် မကြာမီ ဒုက္ခ ရောက်တော့မည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ဖေယွီဟန်၏ ဖမ်းဆီးခံရတော့မည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက် မိုးခြိမ်းသကဲ့သို့ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဒုန်း”
ဖေယွီဟန်နှင့် ပဉ္စမမင်းသားတို့၏ကောင်းကင် အလယ်တွင် ကြီးမားသော ခွန်အားလှိုင်းလုံးတစ်ခုက ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသည်။ လေပြင်း တိုက်ခတ်ပြီး တွန်းအားများ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံ တစ်ခု နှင့်အတူ စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာသည် လူရော မြင်းပါ ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားဖြင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။
“ဝုန်း”
လူတိုင်း တုံ့ပြန်နိုင်မီ အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။ ဝမ်ချောင်သည် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ပြီး ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာကာ ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန်၏ စစ်မြင်းရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။
“သတ်”
ပတ်ဝန်းကျင် လေးဖက်လေးမျက်နှာမှ စစ်မြင်းများစွာ ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက် ဝင်ရောက်လာပြီး သူတို့ ရှေ့တွင် မည်သူရှိသည်ကို ဂရုမစိုက် ကြပေ။ သို့သော် အချိန်တိုတစ်ခုတွင် ဝမ်ချောင်၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ့လက်တစ်ဖက်သည် မြွေကဲ့သို့ ဝတ်ရုံလက်ရှည်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။ စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာသည် ရိုက်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လျက် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။
“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်၊ ငါသာ မင်းဆိုရင် ဒီလို လုံးဝ မလုပ် ဘူး”
ထိုအချိန်တွင် အေးစက်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ဝမ်ချောင်၏နားတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံသည် မတိုးမကျယ်ဖြစ်နေကာ ဤမျှပြင်းထန်သော စစ်မြေပြင်တွင် လုံးဝ အရေးမပါဟန် ဖြစ်သင့်သည်။
သို့သော် ဖိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည့် တစ်ခဏတွင် အော်ဟစ်သံများ၊ စစ်မြင်း ဟီသံ များ၊ သံချပ်ကာလှုပ်ရှားမှုများ၊ ဓားနှင့် သံချပ်ကာ ထိမိသံများအားလုံး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။
မျက်တောင်တစ်ချက်အတွင်း ပတ်ဝန်းကျင်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဝမ်ချောင်၏ လက်ဖဝါးဖြင့် ခုနက ကန်ထုတ် ခံရသော အရှေ့နန်းဆောင် ကိုယ်ရံတော်မှူး ဖေယွီဟန်ပင် မြေပြင်ပေါ်မှ ထရပ်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်သွားကာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
ဟိုကျွင်းကျီ
ဝမ်ချောင်ရင်ထဲ တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ဟုန်ခနဲ
ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲရှိ အသံကို တုံ့ပြန်သကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်အရှေ့တွင် ရှိနေသော အရှေ့နန်းဆောင် တော်ဝင်စစ်တပ် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ပြိုကွဲပြီး နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုတော်ဝင်စစ်တပ်များ၏ နောက်ဘက်တွင် ဝမ်ချောင်သည် “ရင်းနှီး” သော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
ဓားကိုင်ဆောင်ထားပြီး သန်မာသော အစောင့်အချို့၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် စစ်ပွဲဖျက်ဆီးသူ စစ်နတ်ဘုရားဟိုကျွင်းကျီသည် သူ၏ ထင်ရှားသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ပြီး စစ်သည်များ၏ နောက်ဆုံးနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။
သူ့အောက်တွင် ထိုင်ခုံငယ်လေး တစ်ခု ရှိသည်၊ သူ့ရှေ့တွင် သစ်သားဝိုင် စားပွဲတစ်လုံး ရှိသည်၊ စားပွဲ ပေါ်တွင် လက်ဖက်ရည် အိုးတစ်လုံး၊ ရွှေရောင် လက်ဖက်ရည် ခွက် နှစ်လုံး ရှိသည်၊ လက်ဖက်ရည်များ ပြည့်နေပြီး ရနံ့ မွှေးပျံ့သည်။
ဝမ်ချောင် ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟိုကျွင်းကျီသည် လက်ဖက်ရည် ခွက်တစ်လုံးကို ကိုင်ကာ တည်ငြိမ်စွာ အရသာ ခံနေသည်၊ သူ့ အမူအရာ သည် အေးဆေး တည်ငြိမ်သည်။
—သူသည် ဤနေရာတွင် ခဏ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပုံ ရသည်။
“သခင်လေး”
ထိုအချိန်တွင် မီယာစမိ အာရာကာသည် ကောင်းကင တွင် တစ်ပတ်လှည့်ပြီး လူတိုင်းကို ဦးဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသည်။
ဝမ်ချောင်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်ပြီးနောက် သူမ၏အကြည့်က ချက်ချင်းပင် အဝေးရှိ ဟိုကျွင်းကျီကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်ခဏတွင် သူမ၏ မျက်လုံး မှေးကျဉ်းသွားပြီး သူမ၏ အမူအရာက ပြင်းထန်လာသည်။
ဟိုကျွင်းကျီသည် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမအား အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ဟု ခံစားရစေသည်။ လုပ်ကြံသူတစ်ဦး အနေဖြင့် သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် လုံးဝ မမှား နိုင်ပေ။
ဝမ်ချောင်သည် စကားမပြောဘဲ နှစ်သိမ့်သော အမူအရာကိုသာ ပေးလိုက်သည်။
“ဟိုကျွင်းကျီ မင်း ငါ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် ဒီအစီအမံကို ပြင်ဆင်ထားတာလား”
ဝမ်ချောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူထပ်သော တော်ဝင်စစ်တပ်ကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောသည်။
မြင်ကွင်းမှ အခြေအနေအရ ဟိုကျွင်းကျီသည် အမှန်တကယ်လိုလျှင် လီဟန်ကို စောစောစီးစီး ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု အချိန်အထိ သူ မလုပ်ခဲ့ပေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ သည် ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ လူများအား ရပ်တန့် စေခဲ့သည်။ ဤအရာက တစ်ခုတည်းသာ ပြသနေသည်၊ သူ ဖမ်းဆီးလိုသော လူသည် ပဉ္စမ မင်းသားလီဟန်ထက်ပင် ပိုမို အရေးကြီးသည်။
“ဟားဟား၊ မင်းက စုကျန်းချန်ရဲ့ တပည့်ပဲ၊ မင်းရဲ့ဆရာက ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး အနေနဲ့ ခေါင်းဆောင်ကောင်းရဲ့သဘောထားကို မသင်ပေးခဲ့ဘူးလား။ စစ်ရေးဗျူဟာနဲ့ ဉာဏ်ပညာကို အလေးပေးသူ တစ်ဦးအနေနဲ့ ရိုင်းစိုင်းသော လူတစ်ဦးလို အော်ဟစ်ပြီး တိုက်ခိုက်နေတာက ဘယ်လိုလုပ်သင့်တာလဲ။ ဒါက မျက်နှာ မပျက်ဘဲနေ မလား၊ သိမ်မွေ့မှုကို ပျက်စီးစေမလား”
ဟိုကျွင်းကျီသည် စစ်သည်ထောင်ပေါင်းများစွာကြားတွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းမော့ကာ မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
******
အခန်း ၁၇၆၃
ဝမ်ချောင် ကြားလိုက်သောအခါ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဤစကားကို အခြားသူ တစ်ဦး၏ပါးစပ်မှပြောလျှင် ရယ်စရာ ကောင်းနိုင်သော်လည်း၊ အသက်တစ်ရာကျော်ပြီး ထိုက်ကျုံးခေတ်ကတည်းက နာမည်ကျော်ခဲ့သော ဟိုကျွင်းကျီလို နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး အတွက်မူ အမှန်တရား ဖြစ်သည်။
ဤအဆင့်ရှိကျွမ်းကျင်သူများအတွက် ဂုဏ်သည် အသက်ထက်ပင်ပို၍အရေးကြီးသည်။
“ဒါဆို ဘာလုပ်ချင်တာလဲ”
“ငါမပြောခဲ့ဘူးလား။ စစ်တုရင် ကစားပွဲ ပြင်ဆင်ထားပြီး ငါက မင်းကို တစ်ပွဲကစားဖို့ ဖိတ်ခေါ် တာပါ”
ဟိုကျွင်းကျီသည် ပြောရင်း သူ့လက်ချောင်းကို အသာအယာ လှုပ်၍ အချက်ပြ လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်ရှေ့ရှိ လူအုပ်သည် လူစုကွဲသွားသည်။ အနက်ရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော နန်းတော် အစောင့်နှစ်ဦးသည် ရွှေရောင် စစ်တုရင်ခုံ တစ်ချပ်ကို ကိုင်ပြီး ထွက်လာကာ ဟိုကျွင်းကျီအရှေ့ရှိ သော သစ်သားဝိုင်းစားပွဲ ငယ်လေးပေါ်သို့ တည့်တည့် တင်လိုက်သည်။
“ဒီ တိုက်ပွဲ ဒီလောက် ရောက်လာတော့ မင်း နဲ့ ငါ နှစ်ယောက်စလုံး စီစဉ်သင့်တာတွေ အကုန်ပြီးလောက်ပြီလို့ထင်တယ်။ ဒီလို ဆိုရင် စစ်တုရင်ခုံပေါ်မှာ တကယ့်စွမ်းရည်ကို ဘာလို့ မပြတာလဲ”
ဟိုကျွင်းကျီသည် သူ့ရှေ့ရှိ ရွှေရောင် စစ်တုရင်ခုံကို ညွှန်ပြကာ အနည်းငယ် ပြုံး လိုက်သည်။
“သခင်လေး၊ မလုပ်ပါနဲ့”
ဘေးရှိ မီယာစမိ အာရာကာ၏ မျက်နှာက တင်းမာသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် သူမသည် အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို အလိုလို ခံစားမိသည်။ ယခု အချိန်တွင် ဟိုကျွင်းကျီသည် အခြေအနေကို ချုပ်ကိုင် ထားပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူ့တပ်ဖွဲ့များ ရှိနေ သည်။ ဝမ်ချောင် အခုသွားလျှင် မိမိကိုယ်ကို ထောင်ချောက်ထဲ ပစ်ထည့် ရာ ရောက် လိမ့် မည်။
“ ငါ လှည့်စားမယ်လို့ စိုးရိမ်နေတာလား”
ဟိုကျွင်းကျီသည် သူ့လက်ချောင်းကို အသာအယာ လှုပ်၍ အချက်ပြလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နန်းတော်အစောင့် စစ်သားများအားလုံးသည် အလိုအလျောက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြပြီး ဟိုကျွင်းကျီပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးမားသော စက်ဝိုင်းပုံ နေရာလွတ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ချန်ထားခဲ့ကြသည်။
“သခင်လေး၊ ပေါ့ဆ လို့ မရပါ ဘူး၊ ဒီလူကို မယုံနိုင်ဘူး”
မီယာစမိ အာရာကာသည် ဝမ်ချောင်ရှေ့တွင် ကာကွယ်ထားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများ ထဲတွင် သတိထားသည့် အမူအရာ လုံးဝမလျော့နည်းခဲ့ပေ။ ဝမ်ချောင်သည် ယခုအချိန်တွင် မိမိတို့ဘက်ရှိ အရေးအကြီးဆုံးနှင့် အဓိကကျဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင် ဒီမှာတစ်ခုခုဖြစ်လျှင် စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံး တိုက်ခိုက်စရာမလိုဘဲ ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားလိမ့်မည်။ ဤအန္တရာယ်သည် အလွန်ကြီးမားသည်။
“ကိစ္စမရှိဘူး။ ငါ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိပါတယ်”
မမျှော်လင့်ဘဲ ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မီယာစမိ အာရာကာ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ သူမကို ကျော် ၍ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ သွားလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် စစ်မြေပြင်မှ ထွက်ခွာပြီး ဤနေရာတွင် ပေါ်လာခြင်းသည် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ချောင်သည် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး၏ သော့ချက်ဖြစ်သကဲ့သို့ ဖောက်ဖျက်သူ စစ်နတ်ဘုရား ဟိုကျွင်းကျီသည်လည်း အရှေ့နန်းဆောင်ဘက်၏ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။ ပထမမင်းသားဘက်၏ စီမံကိန်းနှင့် လုပ်ဆောင်ချက် အားလုံးကို ဟိုကျွင်းကျီက ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ခဲ့သည်။
ဟိုကျွင်းကျီကိုထိန်းချုပ်ထားခြင်းသည် အရှေ့နန်းဆောင်ဘက်၏အကြီးဆုံးစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် ဟိုကျွင်းကျီ၏ “ဖိတ်ကြားချက်” ကို လက်ခံရရှိသောအခါ မဆိုင်းမတွ ဤနေရာသို့ အလျင်အမြန် လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဤကိစ္စသည် ပဉ္စမမင်းသား၏ လုံခြုံရေးနှင့်လည်း ပတ်သက်နေသည်။
“ထိုင်ခုံပေးပါ”
ဝမ်ချောင်သည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဆန့်ကျင်ဘက်မှ လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ဟိုကျွင်းကျီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်နဲသောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဝေးရာသို့ အချက်ပြလိုက်ရာ မကြာမီ နန်းတော်အစောင့်စစ်သားတစ်ဦး ထွက်လာပြီး ဟိုကျွင်းကျီ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ဝိုင်းသော ခုံတန်းလျားတစ်ခုကို ချပေးလိုက်သည်။
“မင်းသား?”
လူနှစ်ဦးအကြား အကွာအဝေး ပိုမိုနီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုတစ်ခဏတွင် လီကျင်းကျုံးပင် နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားမိသည်။
“ကိစ္စမရှိဘူး၊ ငါ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကို ယုံတယ်”
ပဉ္စမမင်းသားသည် ရှေ့သို့ကြည့်နေသည်၊ ခေါင်းပင် မလှည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ သူ့အသံသည် တည်ငြိမ်သည်၊ သူ ပတ်ဝန်းကျင် ဝိုင်းရံခံနေရသော်လည်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်လေးဖက်လေးမျက်နှာတွင် ဖေယွီဟန်ဦးဆောင်သော တော်ဝင်စစ်တပ်များသည် သူတို့ကို ထပ်ပြီး ဝိုင်းရံထားသော်လည်း၊ သူသည် မည်သည့်ထိတ်လန့်မှုကိုမျှ မပြခဲ့ပေ။
ဤပုံမှန်မဟုတ်သော စိတ်အေးချမ်းမှုက လီကျင်းကျုံးကိုလည်း အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး တည်ငြိမ်လာစေခဲ့သည်။
လီဟန်သည် ဝမ်ချောင်အပေါ် မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမိုပြင်းထန်သော ယုံကြည်မှု ရှိပုံရသည်။
ဟူး
လေတိုက်ခတ်သံ ကြားရသည်။ နန်းတော်အတွင်းပိုင်းမှ မိုးခြိမ်းသကဲ့သို့အော်ဟစ်သံများနှင့် ချန်ဂိတ်၊ အလယ်ဂိတ်နှင့် ခွန်ဂိတ်သုံးခုရှိ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ ဤအချိန်တွင် အလွန်ဝေးကွာသော အခြားနေရာတစ်ခုတွင် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံး၏ အကြီးဆုံးဗိသုကာဖြစ်ကြသော ဝမ်ချောင်နှင့် ဟိုကျွင်းကျီတို့သည် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုအောက်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖြည်းဖြည်းချင်း အတူတကွ ရပ်လိုက်ကြသည်။
ဝမ်ချောင်သည် ဆန့်ကျင်ဘက်မှ ဟိုကျွင်းကျီကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ ဟိုကျွင်းကျီကို တွေ့ဖူးသည်မှာ ဤသည် ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သော်လည်း ဤမျှသေချာစွာ ကြည့်ရှုခြင်းသည် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။
ဟိုကျွင်းကျီ၏ စိတ်နေစိတ်ထားသည် အလွန်ရဲရင့်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများ အလွန်နည်းပါးသည်။ သူသည် အသက်ရှစ်ဆယ်ကျော်သွားပြီဖြစ်သော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးနှင့် လုံးဝမတူပေ၊ ထို့အပြင် သူ့အသားအရေသည်လည်း အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်၊ နေရောင်ခြည်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ မမြင်ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဝမ်ချောင်ကို အထင်ကြီးဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ သူ့မျက်လုံးများဖြစ်သည်။ နက်ရှိုင်းပြီး မှောင်မိုက်သည်။ အဆုံးမဲ့သမုဒ္ဒရာကြီးနှင့် တူသည်။
ဝမ်ချောင် ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် ဆွဲဆောင်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်၊ သူ၏ ဤမျက်နှာပေါ်တွင် သူ့အတွေးများကို လုံးဝမမြင်နိုင်ပေ၊ သူ့စိတ်ထဲရှိ ကြံစည်မှုများနှင့် အစီအစဉ်များကို ဆိုဖို့မလိုပေ။
“မထိုင်ဘူးလား”
ဟိုကျွင်းကျီသည် ဝမ်ချောင်ရှေ့ရှိ ဝိုင်းသောခုံတန်းလျားကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက်တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြတ်တောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“သက်ကြီးရွယ်အိုက ပေးရင် မငြင်းဝံ့ပါဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် ငယ်ရွယ်သူအနေနဲ့ မနာခံရင် မရိုသေရာ ကျပါလိမ့်မယ်”
ဝမ်ချောင်သည် သူ့လက်ရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဟိုကျွင်းကျီ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်လိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်အားလုံး တိတ်ဆိတ်နေသည်၊ အပ်ကျလျှင်ပင် ကြားနိုင်သည်။ လေထုသည် အရင်တိုက်ခိုက်ချိန်ကထက်ပင် ပိုမိုတင်းမာ ပြင်းထန်သည်။
စစ်သားနှင့်စစ်သား၊ ဗိုလ်ချုပ်နှင့်ဗိုလ်ချုပ်၊ နှစ်ဖက်ခေါင်းဆောင်များသည် နောက်ဆုံးတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အကြား ဘာတွေဆက်ဖြစ်မည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။
သို့သော် သံသယမရှိသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုသည် ဤမျှရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ပေ။
“ငါ့ကို ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် အကြီးအကဲ တော်တော်ကြိုးစားခဲ့ရတာပဲ။ အခု ပဉ္စမမင်းသားကို သွားခွင့်ပေးလို့ ရပြီလား”
ဝမ်ချောင်သည် ဟိုကျွင်းကျီ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ထိုင်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ကို နိုင်ရင် မင်း သူ့ကို ခေါ်သွားလို့ ရပါတယ်။ ပြီးတော့၊ ငါ သူ့ကို သွားခွင့်ပေးရင်တောင် သူ ဘယ်လောက်ဝေးဝေး သွားနိုင်မလဲလို့ မင်း ထင်လဲ”
ဟိုကျွင်းကျီသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ ဤစကားများကို ပြောသောအခါ သူ့အမူအရာတွင် မာန ရှိသည်။
ယခုအချိန်တွင် နန်းတော်သာမက မြို့တော်တစ်ခုလုံးနီးပါးသည် သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။ ပဉ္စမမင်းသားဘေးရှိ စစ်သည်အနည်းငယ်ဖြင့် သူသည် ဝေးဝေးသွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
“ဒီလိုဆိုရင် သူ့ကို ဒီမှာ ထားခဲ့တာ ပိုကောင်းတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ ပိုလုံခြုံလိမ့်မယ်”
ဟိုကျွင်းကျီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ ဆက်လက်မငြင်းဆိုတော့ပေ။ ဤ “မင်းသားသုံးပါး၏ ပုန်ကန်မှု”တွင် နောက်ဆုံးအောင်ပွဲ မရရှိလျှင်၊ ပဉ္စမမင်းသားကို ခဏတာ ကယ်တင်ခြင်းသည် မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်မျှ မရှိပေ။
သူ့အကြည့်ကို ပြောင်းလိုက်ရာ ဝမ်ချောင်၏ အာရုံစိုက်မှုသည် သူ့ရှေ့ရှိ ရွှေရောင်နှင့် အလွန်လှပသော စစ်တုရင်ခုံပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။
သို့သော် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်နှလုံးခုန်နှုန်း ချက်ချင်း မြန်လာသည်။
ဤစစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် အနက်နှင့်အဖြူရောင် စစ်တုရင်ရုပ်များ ပြည့်နှက်နေသည်၊ ၎င်းသည် ပြီးစီးပြီးသား တဝက် စစ်တုရင်ပွဲစဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဝမ်ချောင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် စစ်တုရင်ခုံပေါ်ရှိ အနက်နှင့်အဖြူရောင်ရုပ်များသည် ဤအချိန်တွင် မြို့တော်၏ အခြေအနေနှင့် ဆင်တူနေသည်ကို ချက်ချင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။
လူအနည်းငယ်သာ သိကြသည်မှာ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်နန်းဆောင်နှင့် အရှေ့နန်းဆောင်ရှိ စစ်တုရင်ခုံနှစ်ခုသည် ဤအချိန်တွင် ပေါင်းစည်းသွားပြီး စစ်တုရင်ခုံတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဝမ်ချောင်နှင့် ဟိုကျွင်းကျီတို့သည်လည်း သူတို့၏နန်းဆောင်များမှ ထွက်လာပြီး ဤရွှေရောင်စစ်တုရင်ခုံရှေ့တွင် အဆုံးအဖြတ်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးအကြား စစ်တုရင်ကစားခြင်းသည် ဧကရာဇ်နိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်လိမ့်မည်။
ဟူး
လေတိုက်ခတ်သံ ကြားရသည်။ မီယာစမိအာရာကာ၊ ပဉ္စမမင်းသား၊ လီကျင်းကျုံးဖြစ်စေ၊ ဖေယွီဟန်ဖြစ်စေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တော်ဝင်စစ်တပ်များ ဖြစ်စေ၊ လူတိုင်းသည် ဝေးရာသို့ ကြည့်နေကြသည်။ လူနှစ်ဦးကြားရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော ရွှေရောင်စစ်တုရင်ခုံကို အာရုံစိုက်ရင်း စိတ်ပူပန်နေကြသည်။
သို့သော် ဤအချိန်တွင် ဝမ်ချောင်နှင့် ဟိုကျွင်းကျီတို့သည် အလွန်အေးဆေးတည်ငြိမ်ကြသည်။
“ဘာလဲ။ ဒီလိုအချိန်ရောက်နေပြီတောင် မင်းဆရာ စုကျန်းချန်က မထွက်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာလား”
ဟိုကျွင်းကျီ၏ အသံသည် အမှောင်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးလျှံများက သူ့၏ခိုင်မာသောမျက်နှာကို ထင်ဟပ်ပြနေသည်၊ သို့သော် ဟိုကျွင်းကျီသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ ဝမ်ချောင်ကို အေးဆေးစွာ ကြည့်နေသည်၊ စစ်တုရင်ခုံကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်ပေ။
“ကိစ္စရှိရင် တပည့်က ဝန်ဆောင်လို့ ရပါတယ်။ ကျွန်တော်ရှိနေရင် ဆရာ လိုအပ်သေးလား”
ဝမ်ချောင်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ပြီး ဟိုကျွင်းကျီ၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း အနည်းငယ်မျှ မရှောင်ရှားခဲ့ပေ။
“ဟုတ်လား။ ဒီစစ်ပွဲကို မင်းနိုင်ပြီလို့ တကယ်ထင်တာလား”
ဟိုကျွင်းကျီသည် ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့စိတ်ထဲရှိ လှောင်ပြောင်မှုကို မဖုံးကွယ်ပေ။
“အကြီးအကဲလည်း မနိုင်သေးပါဘူး မဟုတ်လား”
ဝမ်ချောင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
ဟိုကျွင်းကျီသည် စကားမပြောပေ။ လူနှစ်ဦး၏ အကြည့်များ ဆုံနေသည်။ မည်သူမျှ စကားမပြောဘဲ နှစ်ဖက်ကြား တိတ်ဆိတ်မှု ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
“ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မင်းမှာ တော်တော်ကောင်းတဲ့ စိတ်ကူးရှိတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက စိတ်ကူးယဉ်သက်သက် ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သေချာနေတယ်။ မင်း သတိထားသည်ဖြစ်စေ မထားသည်ဖြစ်စေ၊ ဒီတိုက်ပွဲကို မင်း ရှုံးပြီးသားပါ”
ဟိုကျွင်းကျီသည် စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ကို ကောက်ယူကာ အသာအယာ သောက်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
“အစီအစဉ်တွေ ချမှတ်ပြီးတော့ အောင်ပွဲကို ဝေးကွာစွာ ဆုံးဖြတ်ခြင်း၊ စုကျန်းချန်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို မင်းလေ့လာတာ မလုံလောက်သေးဘူး”
ဤစကားများသည် မြင့်မားသောနေရာမှ ဖြစ်ပြီး မာနကြီးသည်၊ လုံးဝသက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး၏ပုံစံ ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ဟိုကျွင်းကျီသည် ဤအရည်အချင်းရှိသည်။ ရာထူးနှင့် အသက်အရ ဖျက်ဆီးသူစစ်နတ်ဘုရားသည် ဝမ်ချောင်ထက် အတွေ့အကြုံများစွာ ပိုမိုရှိသည်။
ဝမ်ချောင်၏ ပါရမီသည် အလွန်မြင့်မားသည်။ ချီဘုရင်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး ချီဘုရင်ကို အောင်ပွဲမှ ရှုံးနိမ့်စေနိုင်ခြင်းသည် ပြဿနာကို ရှင်းပြနိုင်သည်၊ သို့သော် ဖျက်ဆီးသူစစ်နတ်ဘုရား ဟိုကျွင်းကျီကို ရင်ဆိုင်သောအခါ အရာရာသည် ဤမျှမရိုးရှင်းတော့ပေ။
နှစ်ဖက်ကြား အနည်းဆုံး အဆင့်တစ်ခု ကွာခြားသည်။
“တောင်မမြင့်သော်လည်း နတ်ဘုရားရှိရင် နာမည်ကြီးသည်၊ ရေမနက်သော်လည်း နဂါးရှိရင် အစွမ်းထက်သည်။ စစ်ပညာသည် အသက်နဲ့ ဘာဆိုင်သလဲ”
ဝမ်ချောင်သည် ခါးကို ဖြောင့်မတ်စွာထားပြီး တည့်တည့်ထိုင်ကာ ပယ်ချခြင်းမပြုဘဲ ပြောလိုက်သည်။
“အိုး စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”
ဝမ်ချောင်၏ ပါးစပ်မှ စကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားသောအခါ ဟိုကျွင်းကျီပင် သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် မြေအောက်လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ နေထိုင်ခဲ့သည်၊ စာအုပ်များစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့သည်၊ စစ်ရေးနှင့် စစ်ပညာသာမက ကဗျာနှင့် စာစီစံကုံးများကိုလည်း ကျယ်ပြန့်စွာ လေ့လာခဲ့သည်။
သို့သော် ဝမ်ချောင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သော ထိုနှစ်ကြောင်းကို သူ မှတ်မိသလောက် ရှာဖွေသော်လည်း တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။ ဝမ်ချောင်သည် ကဗျာကို အသုံးပြု၍ သူ့ဆန္ဒကို ဖော်ပြခြင်းက သူ့အား ပိုမိုလေးစားစေခဲ့သည်။
“ဒါပေမဲ့ စစ်ပွဲက ကဗျာစပ်ဆိုတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ဘယ်လောက်ကောင်းအောင် လုပ်လုပ် အသုံးမဝင်ပါဘူး။ ချန်ဂိတ်၊ အလယ်ဂိတ်၊ နဲ့ ခွန်ဂိတ်မှာ မင်း ချထားတဲ့ စစ်သည်သုံးစုက ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုးတစ်သိန်းသုတ်သင်ရေးဖွဲ့စည်းပုံကို မဖောက်ဖျက်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပထမမင်းသားက တပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ ထိုက်ကျီနန်းဆောင်ကို သွားနေပြီ၊ မင်းမှာ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး”
ဟိုကျွင်းကျီသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“အခြေအနေတွေ တည်ငြိမ်ပြီး ပထမမင်းသား အောင်မြင်စွာ ထီးနန်းတက်တဲ့အခါ၊ မင်း လီဟန်ကို ကယ်တင်ရင်တောင် ဘာဖြစ်လာမလဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ မင်းတို့ ဝမ်မိသားစု ဘယ်လိုရပ်တည်မလဲဆိုတာတော့ ငါ မသိဘူး”
“မျိုးဆက်သုံးဆက် နာမည်ကျော်ဝန်ကြီးတွေ၊ ဗိုလ်ချုပ်နဲ့ အမတ်မိသားစုတွေ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ပြာဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”
နောက်ဆုံးတွင် ဟိုကျွင်းကျီသည် ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ရင်း သူ့အနာဂတ်ကံကြမ္မာကို မြင်ပြီးသားကဲ့သို့ ညည်းတွားလိုက်သည်။
“ဟားဟား”
မမျှော်လင့်ဘဲ ဟိုကျွင်းကျီ၏စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချောင်သည် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်၊ သူ့အပြုံးသည် အလွန်ထူးဆန်းသည်။
“အကြီးအကဲ၊ ထိုက်ကျီနန်းဆောင်ဘက်မှာ တိုးတက်မှုက မဖောက်ဖျက်နိုင်သေးဘူး ထင်တယ်နော်”
“ဝုန်း”
မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ တစ်ခဏချင်း ပတ်ဝန်းကျင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဟိုကျွင်းကျီ၏ အမူအရာလည်း ချက်ချင်း ခဲသွားသည်။
“အဟင်း”
ဝမ်ချောင်သည် ဟိုကျွင်းကျီရှေ့ရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်တစ်လုံးကို ယူလိုက်သည်၊ ထို့နောက် လက်ဖက်ရည်အိုးကို ယူကာ သူ့ကိုယ်သူ အေးဆေးစွာ တစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်သည်၊ အသာအယာ သောက်လိုက်သည်၊ သူ့အမူအရာသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် တည်ငြိမ်သည်–
“အကြီးအကဲ ပြောသလိုသာ လွယ်ကူရင်၊ အကြီးအကဲ ဘာလို့ ပဉ္စမမင်းသားကို မြှူဆွယ်ပြီး ဒီနေရာကို ခေါ်လာဖို့ ကြိုးစားနေရတာလဲ”
“အဆင့်မြင့်သည်မှာ ကြံစည်မှုကို တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး အဆင့်နိမ့်သည်မှာ စစ်သည်များကို တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်၊ စိတ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်၊ မြို့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သည်”၊ စစ်ပညာနှင့် ပတ်သက်၍ ဝမ်ချောင်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ဖျက်ဆီးသူစစ်နတ်ဘုရားထက် ပိုမိုရင်းနှီးသည်။ ဟိုကျွင်းကျီသည် သူ့အား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုနည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုခြင်းသည် လူမှားကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအတွေးများသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဝမ်ချောင်သည် လျင်မြန်စွာ သတိပြန်ရလာပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပြန်ချလိုက်သည်။
******
အခန်း (၁၇၆၄)
“နန်းတော်အနက်ပိုင်းမှာ အင်အား ခြောက်ထောင်ကနေ ရှစ်ထောင်ကြားရှိတဲ့ ရှန်ဝူတပ်ရင်း တစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒီတပ်ရင်းက ဘုရင့်ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် သီးသန့်တာဝန်ယူထားတာ။ ငါ မှားယွင်းမမှတ်မိဘူးဆိုရင် ထိုက်ကျီနန်းဆောင်ရဲ့ မြေအောက်နက်နက်မှာ 'စကြာဝဠာ (၁၉) ဆင့် ဘုရင်သုံးပါး ဥပဒေအစီအရင်' တစ်ခုလည်း ရှိဦးမယ်။ ရှန်ဝူတပ်သား ရှစ်ထောင်ဆိုတာ အရေအတွက်အားဖြင့် နည်းတယ်ဆိုပေမဲ့၊ အဲဒီ ဘုရင်သုံးပါးအစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ၊ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ နန်းတော်လမ်းကြားတွေထဲမှာတော့ ကာကွယ်ရတာလွယ်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ခက်တယ်။ အဲဒီတော့ ပထမမင်းသားဘက်က အခြေအနေ မကောင်းလောက်ဘူး မဟုတ်လား”
“ဒါ့အပြင်၊ ထိုက်ကျီနန်းဆောင်ရဲ့ရှေ့မှာ နဂါးအစောင့်တပ်တွေရှိပြီး၊ သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းဟာ ဗိုလ်မှူးအဆင့် ဒါမှမဟုတ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအဆင့် အထိရှိတဲ့ အဆင့်အတန်းတွေနဲ့ ပြည့်စုံတယ်။ ဒီလိုစနစ်တွေကို နန်းတွင်းသူပုန်ထမှုတွေကို ကြိုတင်ကာကွယ်ဖို့အတွက် အစကတည်းက စီစဉ်ထားတာပဲ။ ခေတ်အဆက်ဆက်က နန်းတွင်းပုန်ကန်မှုတွေဟာ နန်းမြို့မှာ အပေါဆုံးပဲ။ ဒါမျိုး ချင်မှာရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဟန်မှာ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဆွေ မှာလည်း ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီမင်းဆက် စတင်တည်ထောင်ကတည်းက ကောင်းဇူဧကရာဇ်ဟာ ဒီလိုကိစ္စတွေကို ကြိုတင်ကာကွယ်ထားခဲ့တာ။ 'ဘုရင်သုံးပါးအစီအရင်' ဆိုတာ အဲဒီအတွက် စီစဉ်ထားတာပဲ။ မင်းက ပထမမင်းသားအတွက် ကြိုးပမ်းစီမံပေးခဲ့တာဆိုတော့ ဒါကို မသိစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။”
ဝမ်ချောင်သည် တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“နောက်ပြီး အကြီးအကဲက ငါ့ကို စစ်သည်တွေနဲ့ နန်းတော်ထဲကို အပြင်းအထန် ဝင်ရောက်လာပြီး ရှေ့နောက်ညှပ်တိုက်ခြင်းခံရတဲ့ အခြေအနေကနေ ရှောင်ရှားနိုင်ဖို့၊ ပိတ်ပင်တားဆီးဖို့အတွက် အင်အားတစ်သိန်းရှိတဲ့ အင်ပါယာအစောင့်တပ်ကို အစီအရင်တစ်ခုထဲ ထည့်သွင်းပြီး နေရာချထားတယ်။ တခြားနည်းနဲ့ ပြောရရင်၊ ထိုက်ကျီနန်းဆောင်ကို တကယ်တိုက်ခိုက်နေတဲ့ လူတွေက အများကြီး မရှိဘူး။ အများဆုံး လေးသောင်းကနေ ငါးသောင်းကြားပဲ ရှိမယ်။ အားလုံးက ထိပ်တန်းစစ်သည်တွေ ဖြစ်နေရင်တောင် ထိုက်ကျီနန်းဆောင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုတာ အလွန်ခက်ခဲတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ (မိနစ် ၃၀)အတွင်းမှာ အောင်မြင်ဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး”
“ဒါ့အပြင် အကြီးအကဲနဲ့ ပထမမင်းသားက အင်ပါယာအစောင့်တပ်နဲ့ မြို့တော်ကာကွယ်ရေးတပ်တွေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပေမဲ့၊ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မြို့တော်မှာရှိတဲ့ ပြည်သူတွေက ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေတယ်။ အကြီးအကဲက လူတွေကိုတော့ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးတွေကိုတော့ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက အကြီးအကဲ ‘ဂုဏ်သိက္ခာကို နှိမ့်ချပြီး’ ငါ့ကို ဒီနေရာကို ဆွဲဆောင်ခေါ်ယူလာခဲ့တဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်းပဲ။ ဒါကြောင့် တကယ်တမ်း စိတ်ပူစရာ ရှိနေတဲ့သူက ငါ မဟုတ်ဘူး။ အကြီးအကဲပဲ ဖြစ်နေတယ်”
“သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ပုန်ကန်တတ်တဲ့ ဝန်ကြီးတွေနဲ့ ပုန်ကန်သူတွေ ဘယ်လိုအဆုံးသတ်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ငါ အများကြီး ပြောပြနေစရာ မလိုပါဘူး ထင်ပါတယ်။”
ဝမ်ချောင်သည် ခပ်မတ်မတ်ထိုင်လျက်၊ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး စကားလုံးတိုင်းသည် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုရှိကာ၊ ပြင်းထန်ထိရောက်လှသည်။ သူ၏ စကားများကြောင့် တစ်ဖက်ရှိ ဟိုကျွင်းကျီ၏ မျက်နှာသည် အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အလွန်မှောင်မည်းသွားသည်။
“ငါ မင်းကို တကယ်ပဲ အထင်သေးသွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းပြောခဲ့တာတွေက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ မှန်တယ်၊ အကုန်လုံးတော့ မဟုတ်ဘူး”
ဟိုကျွင်းကျီက ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး၊ ဤအချိန်မှစ၍ သူသည် ဝမ်ချောင်ကို တကယ်ကို အလေးအနက်ထား ဆက်ဆံရမည့် ပြိုင်ဘက်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပုံရသည်။
“အစီအစဉ်ချပြီးမှ လှုပ်ရှားတာမျိုး၊ မင်းပြောတဲ့အရာတွေအားလုံးကို ဒီလူအိုကြီးက မသိဘဲ ဘယ်နေမလဲ။ အဲဒီ ဘုရင်သုံးပါးအစီအရင်က နန်းတော်တစ်ခုလုံးနဲ့ မြေအောက်ရှိ ထောင်ပေါင်းများစွာသော အစီအရင်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားပြီး အလွန်ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင်တွေ စုဆောင်းထားတယ်။ ဘယ်သူမှ ပြောင်းလဲလို့မရဘူး။ ဒါ့အပြင်၊ ငါက အဲဒီ ဘုရင်သုံးပါးအစီအရင်ကို ငါ့ရဲ့နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်းရဲ့ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်အဖြစ် သုံးလိုက်ပြီ။ ဒါကြောင့်၊ ဟမ့်… အဲဒီ ရှန်ဝူတပ်သား ရှစ်ထောင်တွေဟာ အစီအရင်ကနေ ရရှိတဲ့ အားဖြည့်မှုက အဲဒီလောက် မကြီးမားတော့ဘူး”
“ဒါကြောင့်၊ မင်းက မှားယွင်းစွာ တွက်ချက်ခဲ့တယ်။ အဲဒီ ရှန်ဝူတပ်သားတွေဟာ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ သူတို့ကို လုံးဝချေမှုန်းဖို့က အချိန်ပိုနည်းနည်းပဲ လိုတာပါ။”
ဟိုကျွင်းကျီက တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ငါက သိန်းဂဏန်းရှိတဲ့ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအစီအရင်ကို မင်းတစ်ယောက်တည်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက်ချည်းပဲ စီစဉ်ထားတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား”
တစ်ဖက်ရှိ ဝမ်ချောင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။ သံသယဖြစ်စရာမရှိသည်မှာ ဟိုကျွင်းကျီသည် သူတွေ့ဖူးသမျှထဲတွင် ရင်ဆိုင်ရအခံဆုံး ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သည်။
ထိုအတွေးများ ခေါင်းထဲမှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် လျင်မြန်စွာ သတိပြန်ဝင်လာသည်။
“အကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျား ဘာတွေပဲ ပြောနေပါစေ၊ ဒီပွဲကို ခင်ဗျား မနိုင်သေးဘူး မဟုတ်လား”
ဝမ်ချောင်သည် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ရှေ့ရှိ ရွှေရောင်စစ်တုရင်ခုံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းပါသည်။
“အမည်းရောင်အကွက်က စတင်ရမှာ။ အကြီးအကဲ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စတင်ပါ။”
“ဟဲဟဲ။”
ဟိုကျွင်းကျီသည် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မကျေမနပ်မဖြစ်ပေ။ သူ၏ အကြည့်များကလည်း စစ်တုရင်ခုံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
“တကယ်တော့ သူရဲကောင်းဆိုတာ ငယ်ရွယ်သူတွေထဲက ပေါ်ထွက်လာတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကို တွက်ကြည့်ရင်လည်း၊ အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်နေပြီ”
ဟိုကျွင်းကျီသည် နက်ရှိုင်းသောအဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးဖြင့် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“ဖြတ်”
နောက်တစ်ခဏတွင် လူအများ၏ အကြည့်များအောက်၌ ဟိုကျွင်းကျီသည် သူ၏ ညာလက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကြားတွင် အမည်းရောင်အကွက်တစ်ခုကို ညှပ်ကိုင်ကာ 'ဖြတ်' ဆိုသောအသံဖြင့် ရွှေရောင်စစ်တုရင်ခုံ၏ အလယ်ဗဟိုနေရာတွင် ရုတ်တရက် ချလိုက်သည်။
ပထမတစ်ချက်တွင် မည်သူမျှ ဘာကိုမှ သဘောမပေါက်သေးပေ။ အမှန်တကယ်တော့ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ ဝမ်ချောင်နဲ့ ဟိုကျွင်းကျီတို့ ဘာကြောင့် စစ်တုရင်ကစားနေရသလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။
ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ လူတိုင်း နားလည်သွားကြသည်။
“မြန်မြန်ကြည့်”
လူအများ၏ အာမေဋိတ်သံများကြားထဲမှာ ရုတ်တရက် မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး တောက်ပသော ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်တိုင်တစ်ခုသည် နန်းတော်အနက်ပိုင်းမှ ကောင်းကင်သို့ ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားသည်။ ဤခရမ်းရောင်စွမ်းအင်တိုင်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးမားခမ်းနားသည်။ စွမ်းအင်တိုင် ကောင်းကင်ကို ထိုးတက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ခရမ်းရောင်အလင်းဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားပြီး၊ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများသည် စွမ်းအင်တိုင် ထွက်ပေါ်လာသည့် နေရာမှ စတင်၍ အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ တဟုန်ထိုး ပျံ့နှံ့သွားသည်။
“ဟီးးး”
မြင်းများသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကြပြီး လေပြင်းများက မျက်နှာများကို ရိုက်ခတ်နေသည်။ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးရှိ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သော မျက်နှာများနှင့်အတူ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။
ဝေးကွာနေသော်လည်း ထိုခရမ်းရောင်စွမ်းအင်တိုင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို လူတိုင်း ခံစားနိုင်သည်။
“သတ်ကြ”
တစ်ချိန်တည်းနီးပါးမှာပင်၊ ကျယ်လောင်သော ဟစ်အော်သံများနှင့်အတူ၊ အလယ်ဂိတ်ဘက်မှ ကြီးမားသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးသည် နန်းတော်တံတိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သလိုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အင်ပါယာအစောင့်တပ်ဘက်မှ အားအင်များ အလွန်အမင်း ကြီးထွားလာသည်။
ချန်ဂိတ်နှင့် ခွန်ဂိတ် တံခါးများ အင်ပါယာအစောင့်တပ်များ၏ ဟစ်အော်သံများက ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခတ်နေပြီး ထိုအသံလှိုင်းများက အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းနေသည်။
“မင်းသားလေး ”
ဝမ်ချောင်၏ အနောက်ဘက် အတော်အတန်ဝေးသော နေရာတွင် လီကျင်းကျုံးသည် အသံလှိုင်းများ လာရာအရပ်ကို ကြည့်ပြီး ထိတ်လန့်နေသောအမူအရာဖြင့် ရှိနေသည်။
ဝမ်ချောင်ဘက်မှ တပ်ဖွဲ့များနှင့် အင်ပါယာအစောင့်တပ်ဘက်မှ တပ်ဖွဲ့များသည် မူလက အင်အားတူညီနေပြီး၊ ဝမ်ချောင်ဘက်ကပင် အနည်းငယ် အသာစီးရကာ ထိုးစစ်ဆင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ခဏအတွင်း၌ အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိ၊ ရုတ်တရက် အင်ပါယာအစောင့်တပ်၏ စိတ်ဓာတ်သည် အလွန်တက်ကြွလာပြီး ဝမ်ချောင်ဘက်ကို လုံးဝ ဖိအားပေးလိုက်သည်။
ယခု မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် ဝမ်ချောင်၏ တပ်ဖွဲ့များသာလျှင် လူတိုင်း၏ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်ပင် ခုခံမထားနိုင်တော့ပါက နောက်ဆုံးတွင် မည်သို့သောအကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို မည်သူမျှ စဉ်းစား၍မရနိုင်တော့ပေ။
“စိတ်မပူပါနဲ့ ဒီပွဲမှာ ဘယ်သူနိုင်မလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး။ ငါ သူ့ကို ယုံကြည်တယ်”
ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်သည် အဝေးမှ ဝမ်ချောင်၏ နောက်ကျောကို ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး မျက်နှာတွင် အနည်းငယ်မျှပင် ဂယက်ရိုက်ခြင်း မရှိပေ။ အဝေးမှလာသော ကျယ်လောင်သော တိုက်ခိုက်သံများသည် သူ့အပေါ် လုံးဝ သက်ရောက်မှု မရှိပုံရသည်။
“ဒီလောက်ကြာတဲ့နောက်မှာ၊ ဘုရင်သုံးပါးအစီအရင်မှာ စုဆောင်းထားတဲ့ စွမ်းအင်တွေဟာ အကုန်နီးပါး ထွက်ပေါ်လာပြီ။ စွမ်းအင်အားလုံးကိုလည်း နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးအစီအရင်ထဲကို ထည့်သွင်းပြီးသွားပြီ။ မင်း အခု မြင်နေရတာက... ဒီအစီအရင်ရဲ့ တကယ့်မျက်နှာစာပဲ”
ဟိုကျွင်းကျီသည် တစ်ဖက်မှ ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏အမူအရာသည် ငြိမ်သက်သော်လည်း၊ ထိုငြိမ်သက်မှုထဲတွင် ဓားသွားကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
“သတ်ကြ”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အဝေးမှ အလယ်ဂိတ်၊ ချန်ဂိတ်နှင့် ခွန်ဂိတ် တံခါးများရှိ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများအားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်သည် အလွန်တက်ကြွလာသည်။ 'ချန်း ချန်း ချန်း' သံများဖြင့် သံမဏိသံများ တဝုန်းဝုန်း မြည်ဟည်းလာပြီး အလင်းစက်ဝိုင်းများ တုန်ခါလာသည်။ စက်ဝိုင်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားတိုင်း၏ ခြေထောက်အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ၊ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားတိုင်းရဲ့ ခြေထောက်အောက်မှာ အရွယ်အစားမတူညီတဲ့ နို့နှစ်ရောင် အလင်းစက်ဝိုင်းသုံးခု ထပ်ပေါင်းလာတယ်။ ဒီအစီအရင်စက်ဝိုင်းတွေရဲ့ အားဖြည့်မှုအောက်မှာ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားအားလုံးရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ အလွန်တက်ကြွလာပြီး သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေလည်း တစ်ဆင့်တိုး မြင့်တက်လာတယ်။
ဒီရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုက အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေပြီး ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စေခဲ့တယ်။
“ဟားဟား၊ ကောင်းပြီ လူအားလုံး နားထောင်ကြ၊ ငါနဲ့အတူ ပုန်ကန်သူတွေကို သုတ်သင်ချေမှုန်းကြ”
ချန်ဂိတ် တံခါးမှာရှိတဲ့ လုချုံကျိဟာ စိတ်ဓာတ်အကြီးအကျယ် တက်ကြွလာပြီး သူရဲ့ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ သူဟာ မြင်းနဲ့အတူတူ တစ်ဖက်က ကော်ကျစ်ရီနဲ့ ဝူရှန်းသံမဏိတပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြေးဝင်သွားတယ်။
တစ်ချိန်တည်းနီးပါးမှာပဲ၊ အလယ်ဂိတ်က ဟွမ်ထျန်းကျောက်နဲ့ ခွန်ဂိတ်တံခါးက သွမ့်ကျူးယန်တို့ဟာလည်း ဒီပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိကြပြီး ခုခံမှုကနေ ထိုးစစ်ဘက်ကို ပြောင်းလဲကာ သူတို့ ကာကွယ်ထားတဲ့ မြို့တံခါးတွေနောက်ကနေ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ထိုးစစ်ဆင်လာတယ်။
ဝမ်ချောင်ဘက်မှ လူများ၏ အခြေအနေသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အလွန်ဆိုးရွားသွားသည်။ အဝေးမှ လာသော စစ်ခေါ်သံများကို ခံစားရင်း မီယာစမိ အာရာကာသည် သူမ၏ မျက်ခုံးများ ရှုံ့မဲ့သွားပြီး စိုးရိမ်သော မျက်လုံးများဖြင့် အဝေးမှ ဝမ်ချောင်ကို မသိစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“အကြီးအကဲက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ဧကရာဇ်ထိုက်ကျုံးတောင်မှ အကြီးအကဲရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ကမ္ဘာမှာ ရှားပါးတယ်လို့ ပြောခဲ့တာပေါ့”
လေပြင်းတိုက်ခတ်လာပြီး ဝမ်ချောင်ရဲ့ ဆံပင်တွေ လှုပ်ခါနေပေမဲ့ သူ့မျက်နှာက ပုံမှန်အတိုင်းပဲ၊ လုံးဝ မတုန်လှုပ်ပုံမရဘူး။
“ကြားဖူးတာတော့ အကြီးအကဲဟာ စာအုပ်ပေါင်းများစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး၊ ကမ္ဘာပေါ်က စစ်ပညာနဲ့ အစီအရင်တွေကို အားလုံးသိတယ်။ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သူဟာ အစွမ်းအထက်ဆုံး အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့အတွက် သူတို့အားလုံးကို ပေါင်းစပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အောင်မြင်မှုမရဘဲ ပြီးဆုံးခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒီဆယ်စုနှစ်တွေအတွင်း အကြီးအကဲဟာ လေးလေးနက်နက် လေ့လာပြီး ဒီအစီအရင်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။”
ဝမ်ချောင် စကားပြောနေချိန်မှာ ပြုံးနေပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးဟာ ဆန့်ကျင်ဘက်ရန်သူတွေလို မဟုတ်ဘဲ ဆက်ဆံရေးကောင်းတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလို ဖြစ်နေပုံရတယ်။
ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်က ဟိုကျွင်းကျီရဲ့မျက်ခုံးတွေ လှုပ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို တင်းမာသွားတယ်။
“စုကျန်းချန်က မင်းကို အားလုံး ပြောပြပြီးပြီလား”
ဟိုကျွင်းကျီက ရုတ်တရက် မေးလိုက်တယ်။
“ဟဲဟဲ၊ တကယ်တော့ တစ်ခုနှစ်ခုတော့ ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။”
ဝမ်ချောင်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။
ဟိုကျွင်းကျီရဲ့မျက်လုံးတွေ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်းဆိုသလို အလွန်အလေးအနက် ဖြစ်လာတယ်။
“မင်းရဲ့ဆရာက တခြားဘာတွေ ပြောသေးလဲ”
ဟိုကျွင်းကျီရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ဝမ်ချောင်ဟာ အရေးမပါတဲ့ နောက်မျိုးဆက်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်ပါစေ အကန့်အသတ်တော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ စုကျန်းချန်ကတော့ မတူဘူး။ ဒီမင်းဆက်ရဲ့ အထင်ရှားဆုံး စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေနဲ့ ဟိုကျွင်းကျီရဲ့ခေတ်မှာတောင် သူဟာ လူတိုင်းကို မော့ကြည့်စေတဲ့ နေမင်းလို၊ လမင်းလိုမျိုး ထွန်းလင်းတောက်ပနေသူ ဖြစ်တယ်။
စုကျန်းချန်က သူ့ရဲ့ အစီအရင်အကြောင်းကို ကြိုပြောထားခဲ့တယ်ဆိုရင်၊ ကိစ္စတစ်ခုလုံးရဲ့ သဘောသဘာဝက လုံးဝကွဲပြားသွားပြီ။
“အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ဘူး။ အကြီးအကဲရဲ့ 'နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးအစီအရင်က ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုတာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်ဆရာတောင် မမြင်ဖူးဘူး။ ဘယ်လိုများ အကြံပေးနိုင်ပါ့မလဲ”
ဝမ်ချောင်က ညင်သာစွာ ပြောပြီး စားပွဲပေါ်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူကာ ဖြည်းညှင်းစွာ သောက်လိုက်သည်။
ဟိုကျွင်းကျီ သည် တစ်ဖက်က ဝမ်ချောင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေသည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် ဟိုကျွင်းကျီ၏ အမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။
ဟုတ်တယ်….
နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးအစီအရင်ဟာ သူ့ရဲ့တစ်သက်တာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုရဲ့ ထက်ဝက်ကျော်ကို အသုံးပြုခဲ့ရတာ။ သူဟာ အဲဒီအစီအရင်ကို မနည်းမရမက ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သား တစ်သိန်းကို ကောင်းကင်စစ်သည်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နတ်ဆိုးတွေတောင် ကျော်ဖြတ်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့ သဘာဝအတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တယ်။ စုကျန်းချန်ဆိုရင်တောင် သူ့ရဲ့ အစီအရင်ကို တကယ်ပဲ ဖျက်ဆီးနိုင်မှာလား။
“သူ မင်းကို ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူးလား”
ဟိုကျွင်းကျီက ဝမ်ချောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုအမူအရာက လုံးဝ မယုံကြည်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေသည်။
“မပြောခဲ့ပါဘူး။ ဆရာက ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် သူ့ကို ကိုယ့်ဘာသာ ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး လုံလောက်တယ်လို့ပဲ ပြောခဲ့တာပါ။”
ဝမ်ချောင်သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
“အို… ဟုတ်လား”
ဟိုကျွင်းကျီသည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာက ရုတ်တရက် ပိုမို အေးခဲသွားသည်။
“ဒါဆို မင်း ဘယ်လို ဖျက်ဆီးဖို့ စီစဉ်ထားလဲ”
ဝမ်ချောင်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ရုံသာ။ ဟိုကျွင်းကျီ၏အတွေးများကို သူ နားလည်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ငြင်းခုံမနေတော့ပေ။ အမှန်တရားသည် စကားလုံးများထက် ပိုမို အရေးပါသည်မှာ အမြဲတမ်းဖြစ်သည်။
“အကြီးအကဲက မဟာလော့ဝ် နတ်ဘုရားအစီအရင်အကြောင်း ကြားဖူးပါသလား”
ဝမ်ချောင်က မေးသည်။
“ဒါဆို၊ မင်းက ဒီ မဟာလော့ဝ် နတ်ဘုရားအစီအရင်က ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးအစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”
ဟိုကျွင်းကျီက မဖြေဘဲ ပြန်မေးလိုက်သည်။
“မှန်ပါတယ်”
ဝမ်ချောင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မရှောင်မတိမ်းဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟိုကျွင်းကျီ၏ အကြည့်များအောက်တွင် ဘေးရှိစစ်တုရင်ဘူးထဲမှ အဖြူရောင်အကွက်တစ်ခုကို ယူကာ 'ဖြတ်' ဆိုသောအသံဖြင့် စစ်တုရင်ခုံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ချလိုက်သည်။
“ငါ့အလှည့်”
ဒုန်း
ဝမ်ချောင်၏ အသံကို တုံ့ပြန်နေသကဲ့သို့၊ အဖြူရောင်အကွက် ချလိုက်သည့် နောက်တစ်ခဏတွင်၊ လူအများ၏ အကြည့်များအောက်၌ အဝေးမှ အလယ်ဂိတ်ဘက်မှ အဖြူရောင် စွမ်းအင်တိုင်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။
ထိုစွမ်းအင်တိုင်သည် အစပိုင်းတွင် အလွန်တောက်ပခြင်း မရှိသေးသော်လည်း၊ လျင်မြန်စွာပင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သကဲ့သို့ အနှစ်သာရသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး၊ အဖြူရောင်မှ ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် 'ဒုန်း' ဆိုသော အသံဖြင့် ကောင်းကင်ယံတွင် ရွှေရောင်နှင့် အမည်းရောင် ပေါင်းစပ်ထားသော 'ဝူကျီ' ပုံစံသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ညကောင်းကင်တွင် အလွန်တောက်ပနေသည်။
******
အခန်း (၁၇၆၅)
“ဟိန်း”
ဝေးကွာသော အရပ်မှ ရုတ်တရက် အားကုန်ထုတ်ထားသော ဒေါသတကြီး ဟိန်းသံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝမ်ချောင်ဘက်မှ တပ်ဖွဲ့များသည် မူလက နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးအစီအရင်၏ အင်အားဖြင့် လုံးဝဖိနှိပ်ခြင်း ခံနေရသော်လည်း၊ ဤတစ်ခဏတွင်မူ အားဖြည့်ဆေးတစ်လုံး ထိုးသွင်းလိုက်သကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာကာ တစ်ဖက်မှ ရန်သူများကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန် ပြန်လည် ထိုးစစ်ဆင်သွားကြသည်။
တစ်ဆက်တည်းမှာပင်၊ ဝမ်ချောင်၏ တစ်ဖက်ရှိ ဟိုကျွင်းကျီမှာ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။
“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
အနောက်ဘက် အတော်အတန် ဝေးသောနေရာမှ အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်မှူး ဖေယွီဟန်သည် အဝေးမှ ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားမိသောအခါ မလှုပ်မယှက် မနေနိုင်တော့ပေ။
နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးအစီအရင်ကို စီမံရာတွင် သူ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ဤအစီအရင်သည် မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူ နက်နက်နဲနဲ သိသည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် အစီအရင်ဖြင့် အစီအရင်ကို ပြန်လည်ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး လူအင်အား သိသိသာသာ နည်းပါးသော်လည်း သွမ့်ကျူးယန် ၊ လုချုံကျိနှင့် ဟွမ်ထျန်းကျောက်တို့နှင့် အင်အားချင်း တူမျှစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းသည် မယုံနိုင်စရာပင်။
ထိုအခြေအနေသည် ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာသဖြင့် ဝမ်ချောင်ဘက်မှ လူတိုင်းသည် စိတ်ဓာတ် တက်ကြွလာသည်။
“အရမ်းကောင်းတယ်”
လီကျင်းကျုံးသည် ရှည်လျားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မူလက ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်ကာ ကြောက်လန့်နေသော သူ၏ မျက်နှာသည် ပြေလျော့သွားသည်။
ပဉ္စမမင်းသားလီဟန်နှင့် မီယာစမိ အာရာကာတို့၏ အမူအရာများလည်း အတော်အတန် ပြေလျော့သွားကြသည်။
“အကြီးအကဲ၊ ဘယ်လိုလဲ”
ဝမ်ချောင်သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း ပြုံးရယ်နေသော်လည်း မပြုံးရယ်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။
နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးအစီအရင်ကဲ့သို့ပင် ဝမ်ချောင်၏ မဟာလော့ဝ် နတ်ဘုရားအစီအရင်သည်လည်း အခုမှ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံချထားခြင်းသာ ရှိသေးသည်။ အမှန်တကယ် စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရန် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ကိုက်ညီရန်နှင့် လုံလောက်သော စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရန် လိုအပ်သေးသည်။
ကျိလိ လောင်ဇူသည် အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင်ရှိသော ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလွန်ခိုင်မာသော စွမ်းအားရှိသည်။ ဝမ်ချောင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျိလိ လောင်ဇူသည် စွမ်းအင်များကို စွမ်းအင်စုဆောင်းရေးပုလဲထဲသို့ အဆက်မပြတ် သွန်းလောင်းကာ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းခဲ့ပြီး ဤအစီအရင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ အစွမ်းသတ္တိကို တဖြည်းဖြည်း ထုတ်ဖော်ပြသလာခဲ့သည်။
“မင်းကို တကယ်ပဲ အထင်သေးခဲ့မိတာပဲ။ မင်း ဒီလို အစီအရင်မျိုးကို အသုံးပြုနိုင်တာက စုကျန်းချန်ရဲ့ တပည့်ဆိုတာနဲ့ ထိုက်တန်ပြီး သူ့ဂုဏ်သတင်းကိုလည်း မထိခိုက်စေဘူး”
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဟိုကျွင်းကျီ၏ မျက်လုံးများက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာသည်။ တစ်ဖက်မှ ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ရင်း ရှားရှားပါးပါး ချီးကျူးသည့် အမူအရာကို ပြသခဲ့သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ဆိုရင်တော့ လုံးဝ မလုံလောက်သေးဘူး ထင်တယ်။ ဒီ မဟာလော့ဝ် နတ်ဘုရားအစီအရင်က တကယ်ကို ကောင်းမွန်တယ်လို့ မြင်ရပေမဲ့ အတိုင်းအတာကတော့ နည်းနည်း သေးငယ်နေသေးတယ်။ နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ စွမ်းအင်ပြင်းအားက အဆင့်အတန်း မတူဘူး။ ခြင်္သေ့ကို ယုန်ကလေးနဲ့ တိုက်ခိုက်တာမျိုး၊ ပုရွက်ဆိတ်က လှည်းဘီးကို တွန်းလှန်တာမျိုး ဖြစ်နေတယ်။ ခဏတာ တားဆီးထားနိုင်ရင်တောင် နောက်ဆုံးမှာတော့ သေလမ်းပဲ။ မင်းရဲ့ အစီအရင်က အကြာကြီး ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“လူများလေ ကောင်းလေ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ အဲဒီလိုသာဆိုရင် အကြီးအကဲက 'စစ်ဘုရင်ဖိုကျွင်း' ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ဘယ်လိုများ ရရှိနိုင်မှာလဲ။ နည်းလမ်းအားလုံးဟာ ဆက်စပ်နေတယ်။ စစ်ရေးဗျူဟာအတွက် ဒီအတိုင်းဆိုရင် အစီအရင်အတွက်လည်း ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။”
“ဟုတ်လား”
ဟိုကျွင်းကျီသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားစကား မဆိုတော့ပေ။
ညလေသည် တိုက်ခတ်နေသည်။ လူနှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသည် လျင်မြန်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အချိန်ပင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် အဝေးတွင် ဝမ်ချောင်နှင့် ဟိုကျွင်းကျီတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေကြချိန်တွင် ချန်ဂိတ်၊ အလယ်ဂိတ်နှင့် ခွန်ဂိတ်သုံးခုရှိ တိုက်ပွဲများသည် ယခင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
...
တောင်မြစ်၊ စက်ဝန်းဓားချက်
ခွန်ဂိတ်တံခါးတွင် လီစီယီသည် သူ၏ဧရာမဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အားကောင်းခမ်းနားသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုကို တစ်ဖက်မှ သွမ့်ကျူးယန်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။ ထိုဓားချက်၏ အင်အားသည် မြို့တံခါးတစ်ခုလုံးကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်ပစ်မည့်အလား ထင်ရသည်။
“ကျူယန် ထူးခြားစွမ်းရည်”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ မြင့်မားသော နန်းတော်တံခါးရှေ့တွင် သွမ့်ကျူးယန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် လူတစ်ယောက်နှင့် မြင်းတစ်ကောင်သည် လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားကာ စစ်သည်တော်များစွာကြားမှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သွမ့်ကျူးယန်သည် သူ၏ လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ကြီးမားသော ကြမ်းတမ်းပြီး ဆိုးရွားလှသည့် ကျူယန်တစ်ကောင်သည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုဓားစွမ်းအင်၏ ရှေ့တွင် ကာဆီးလိုက်သည်။
“ဒုန်း…”
ကောင်းကင်မြေပြင်ကို လှုပ်ခတ်စေသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြီးမားသော ကျူယန်သည် သူ၏ လက်များကို ချိတ်ဆွဲကာ လီစီယီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချက်ကို အသေအလဲ တောင့်ခံထားသည်။ သို့သော် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် 'ဒုန်း' ဆိုသော အသံဖြင့် ကျူယန်၏ လက်များက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြွေထည်ကဲ့သို့ ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားသည်။ အားကောင်းခမ်းနားသော ဓားစွမ်းအင်သည် အရှိန်မသေသေးဘဲ သွမ့်ကျူးယန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသော်လည်း သတ္တုနှင့်သံတို့ ရိုက်ခတ်သံသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဒုန်း...ဒုန်းဒုန်း”
လီစီယီနှင့် သွမ့်ကျူးယန်တို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးရှိသော အစီအရင်၏ အင်အားများသည်လည်း မတူညီသော လမ်းကြောင်းများအတိုင်း လည်ပတ်နေသော ဂီယာနှစ်ခုကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် တိုက်မိ ပွတ်တိုက်နေပြီး အချိန်တိုင်း ပြင်းထန်စွာ စားသုံးနေကြသည်။
“ဖူး”
ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ရုတ်တရက် လေထဲသို့ တက်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အပြာရောင်ရေခဲများ ပျံ့နှံ့သွားကာ သံချပ်ကာမြင်းစီးစစ်သည်များကို ရေခဲတိုင်များအဖြစ် အေးခဲသွားစေသည်။
မီးတောက်များနှင့် ရေခဲများအားလုံးသည် တခဏအတွင်း ပေါ်လာပြီး မကြာမီတွင်ပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“အား”
တစ်ချိန်တည်းနီးပါးတွင် အခြားတစ်ဖက်မှ အာမေဋိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အင်ပါယာအစောင့်တပ်မှ စစ်သည်တစ်စုသည် လှံများကို ပစ်လိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်မှ ပုံရိပ်များသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်းတို့သည် အရိပ်များ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။
၎င်းသည် မဟာလော့ဝ် နတ်ဘုရားအစီအရင်၏ စွမ်းအားဖြစ်သည်။
အစီအရင်နှစ်ခု ဆက်တိုက် ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ နှစ်ဖက်စလုံးမှ စစ်သည်များသည် အတွင်းပိုင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး အစီအရင်၏စွမ်းအားသည် ချက်ချင်း ပျက်ပြယ်သွားသည်။ မီး၊ ရေခဲနှင့် အရိပ်များသည် ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များတွင်သာမကဘဲ ရောနှောကာ ပေါ်လာနေပြီဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အစီအရင်စွမ်းအားများကြားက စွမ်းအင် ချွေတာခြင်းဆိုင်ရာ တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလယ်ဂိတ်နှင့် ချန်ဂိတ်တို့တွင်လည်း အလားတူ အခြေအနေများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
အချိန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ အလယ်ဂိတ်၊ ချန်ဂိတ်နှင့် ခွန်ဂိတ် တံခါးများတွင် စစ်သည်အမြောက်အမြားသည် အချိန်တိုင်း လဲကျနေကြသည်။ ညဘက်တွင် ထိုပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်သံများသည် နန်းတော်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အဝေးကြီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
“ဖြစ်သင့်ပြီ”
အဝေးမှ လေတိုက်ခတ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ဟိုကျွင်းကျီသည် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သတိပြန်ဝင်လာကာ သူ၏ လက်ချောင်းကို ဆန့်တန်းပြီး စစ်တုရင်ဘူးထဲမှ နောက်ထပ် အမည်းရောင်အကွက်တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
ဤရိုးရှင်းသော လုပ်ဆောင်ချက်သည် လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ အဝေးမှ မီယာစမိ အာရာကာ၊ လီကျင်းကျုံးနှင့် လီဟန်၏ လက်အောက်ခံများ၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းသိနေကြပြီ။ တစ်ဖက်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသော ထိုလူအိုကြီးသည် ပထမမင်းသား၏ အကြီးမားဆုံးသော အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး ဤပြည်တွင်းပုန်ကန်မှု၏အဓိက ကြိုးကိုင်သူလည်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အထူးရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ စစ်တုရင်အကွက်တိုင်းသည် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သော ကိုယ်စားပြုမှုများ ဖြစ်သည်။
“ခြင်္သေ့ကို ယုန်ကလေးနဲ့ တိုက်ခိုက်တာက ဒဏ္ဍာရီထဲမှာပဲ ရှိခဲ့ဖူးတာ။ မင်းရဲ့ အစီအရင်က ဒီအချိန်ထိ ကြံ့ကြံ့ခံနေနိုင်တာဆိုတော့ စွမ်းအင်တွေ ကုန်ခမ်းနေလောက်ပြီ”
ဟိုကျွင်းကျီက ပြောရင်း 'ဖြတ်' ဆိုသောအသံဖြင့် သူ၏ လက်ထဲမှ ဒုတိယ အမည်းရောင်အကွက်ကို စစ်တုရင်ခုံပေါ်သို့ ထပ်မံ ချလိုက်သည်။
“ဒုန်း”
ဤအမည်းရောင်အကွက် ချလိုက်သည်နှင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တောက်ပသော ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်တိုင်တစ်ခု ထပ်မံ၍ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး စွမ်းအင်များသည် နန်းတော်အနက်ပိုင်းမှ အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပင်လယ်လှိုင်းများကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
“ကရွတ်”
လူအများ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် အဝေးမှ ချန်ဂိတ်၊ အလယ်ဂိတ်နှင့် ခွန်ဂိတ်များ၏ အရပ်မျက်နှာမှ မြေပြင်ကွဲအက်သွားသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
...
‘နေ၊ လ၊ စက်ဝန်းဓားချက်’
‘ကြယ်တာရာ၊ စက်ဝန်းဓားချက်’
ခွန်ဂိတ်ဘက်တွင် လီစီယီသည် သူ၏ ဓားနောက်သို့ မြင်းနှင့်အတူတူ လိုက်ပါသွားသည်။ သူ၏ သန်မာထွားကြိုင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဓားတစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် မုန်တိုင်းကဲ့သို့ သွမ့်ကျူးယန်ဆီသို့ အဆက်မပြတ် ခုတ်ချနေသည်။
ချွင် ချွင်
လီစီယီ၏ ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် သွမ့်ကျူးယန်သည် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ရွေ့လျား ပြောင်းလဲနေပြီး သူ၏ စွမ်းအင်များ သွန်းလောင်းမှုအောက်တွင် ကြီးမားသော ကျူယန်သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနီရောင် ပြောင်းသွားကာ အရွယ်အစား တစ်ဆင့်တိုး မြင့်တက်လာသည်။ သို့သော် ကွာခြားချက်မှာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။
လီစီယီ၏ အနိုင်ယူနိုင်သော အားသာချက်ရှေ့တွင် သွမ့်ကျူးယန်သည် ခုခံရန်သာ တတ်နိုင်ပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိပေ။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အထူးသံချပ်ကာကိုသာ အားပြုကာ လီစီယီ၏သံမဏိဓားကို တောင့်ခံထားရသည်။
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား လီစီယီ ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်တိုင်း သွမ့်ကျူးယန်သည် ပေအနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
‘စကြာဝဠာ၊ စက်ဝန်းဓားချက်’
လီစီယီသည် တိုက်ခိုက်လေလေ ပိုမိုရဲရင့်လာလေဖြစ်သည်။ သူ၏ ဧရာမဓားကို လှည့်လိုက်ပြီး မတွေးတောဘဲ လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်ကာ အင်အားကြီးမားသော ဓားချက်တစ်ခုကို သွမ့်ကျူးယန်ဆီသို့ ထပ်မံ ခုတ်ချလိုက်သည်။
“ဒုန်း”
သို့သော် လီစီယီ မြင့်မားစွာ ပျံသန်းနေသည့်အချိန်တွင် မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လီစီယီကို အားဖြည့်ပေးနေသော အစီအရင်စွမ်းအားသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာလော့ဝ် နတ်ဘုရားအစီအရင်၏ စွမ်းအားသည် အဆင့်များစွာ ကျဆင်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ မိုဓားတပ်ဖွဲ့၏ စစ်သည်များအား အားဖြည့်ပေးနေသော အလင်းစက်ဝိုင်းများသည် မှေးမှိန်သွားကာ ပိုးသားကဲ့သို့သော အလင်းတန်းများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားရသောအခါ လီစီယီ ၏ နဖူးသည် ချက်ချင်းဆိုသလို တင်းမာသွားသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင် 'ဒုန်း' ဟူသောအသံနှင့်အတူ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများသည် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ မြို့တံခါးကို ဖြတ်၍ အဝေးမှ ပေါက်ကွဲရောက်ရှိလာသည်။ အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သားများသည် မူလကတည်းက အစီအရင်၏ အားဖြည့်မှုများကို အကြီးအကျယ် ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်။ ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ အလင်းစက်ဝိုင်းများသည် ယခင်ကထက် ပိုမို တောက်ပလာပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများသည် ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။
“ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ”
ကိုယ်ပေါ်တွင် သံချပ်ကာအပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သွမ့်ကျူးယန်သည် ဤပြောင်းလဲမှုကို ချက်ချင်းဆိုသလို သိရှိလိုက်သည်။ သူသည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ သန်မာသော အကာအကွယ် စွမ်းအင်များသည် အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး အစီအရင်၏ မူလစွမ်းအားနှင့်အတူ သွမ့်ကျူးယန်၏ ကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်သွားသည်။
သွမ့်ကျူးယန်ကိုယ်ပိုင်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားသည် ရုတ်တရက် အံ့ဩဖွယ်ရာ အဆင့်တစ်ခုသို့ မြင့်တက်သွားသည်။
‘ဟုန်ဟွမ် ကျူယန်’
လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သွမ့်ကျူးယန်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
“တပ်အားလုံး ထွက်တိုက်၊ သူတို့ကို အကုန် သတ်”
သူ၏ အသံမပြီးဆုံးမီမှာပင် သွမ့်ကျူးယန်သည် လူလုံးဝန်ရံဖြင့် အမြောက်ဆံတစ်ခုကဲ့သို့ လေထဲသို့ ထိုးတက်သွားပြီး အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ယခင်ကထက် အရှိန်အဆများစွာဖြင့် လီစီယီကို လှံဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
“ဟိန်း”
ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခတ်စေသော ဟိန်းသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကြီးမားသော ကျူယန်သည် ရုတ်တရက် အနီရောင်အလင်းတန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သွမ့်ကျူးယန်၏ လှံရှည်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် တောင်ပြိုလှိုင်းထန်သကဲ့သို့ တန်ပြန်၍ မရနိုင်သော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားတစ်ခုသည် သွမ့်ကျူးယန်၏ လှံရှည်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ဒုန်း
သွမ့်ကျူးယန်၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားရှေ့တွင် လီစီယီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးများပင် ကွဲအက်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားက လီစီယီကို ပြင်းထန်စွာ လွင့်ထွက်စေသည်။
“ဟီးးးး”
ဖာဂါနာမြင်းသည် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး ဒူးဆစ်များ ကွေးညွတ်သွားကာ ခြေထောက်လေးချောင်းလုံးကို ကျိုးသွားစေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ လီစီယီက သူ့ကို ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ သန်မာသော အကာအကွယ် ချီစွမ်းအင်များဖြင့် အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး ထိခိုက်မှုများကို လျှော့ချပေးခဲ့သော်လည်း ဤဖာဂါနာမြင်း၏ ဒွါရခုနှစ်ပေါက်မှ သွေးများ ထွက်ကျလာနေဆဲ ဖြစ်သည်။
“သေပေတော့”
သွမ့်ကျူးယန်သည် လီစီယီကို လှံတစ်ချက်တည်းဖြင့် လေထဲမှ အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ချက်ချင်း ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချလိုက်သည်။ သူသည် မြင်းနှင့်အတူတူ ရူးသွပ်နေသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှယ် လီစီယီဆီသို့ ထိုးနှက်သွားသည်။
“ခွေးကောင်”
သွမ့်ကျူးယန်သည် ထိုးစစ်ဆင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လီစီယီ၏ မျက်လုံးများတွင် သွေးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူ၏မြင်းဖြစ်သော ဖာဂါနာမြင်းသည် သူနှင့်အတူ စစ်ပွဲပေါင်းများစွာတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးပြီး တာလော့စစ်ပွဲအပါအဝင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသည်။
သူ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခြင်းမှာလည်း ဤမြင်း၏ အကူအညီများစွာကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သွမ့်ကျူးယန်သည် လှံတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဤ ဖာဂါနာမြင်း ကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်အောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းက လီစီယီ၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသအမျက်များကို တောက်လောင်စေခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ဤတိုက်ပွဲသည် အင်ပါယာတစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် အောင်ပွဲခံရမည်၊ မရှုံးနိမ့်ရပေ။