အခန်း (၁၇၆၆-၁၇၇၀)

အခန်း (၁၇၆၆)

“ငါးထောင်နတ်ဆိုးဓားချက်”

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လီစီယီသည် သူ၏ ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားသော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ဓားကြီးထဲသို့ ချက်ချင်း စုဝေးရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုမျှမက လီစီယီ ရပ်နေသည့် နေရာကို ဗဟိုပြုကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ရုတ်တရက် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ထူးခြားသည့် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

လီစီယီ၏ဘယ်ဘက်တွင် ကောင်းကင်သည် မှောင်မိုက်နေပြီး၊ အမြင့် ခြောက်မီတာကျော်ကျော်ရှိကာ သံချပ်ကာဝတ်ထားသော တစ်ခြမ်းသာပြည့်စုံနေသည့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါး ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။ ထိုနတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများက စူးရှပြီး အင်အားသည် ပြင်းထန်ခိုင်မာကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိ၍ မြင်သူတိုင်းကို အထိတ်တလန့် ဖြစ်စေသည်။

သူ၏ ညာဘက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပြင်းထန်သော နေမင်းများ တောက်လောင်နေပြီး အမြင့်ခြောက်မီတာကျော် ကျော်ရှိကာ ထိုနည်းတူ ထွားကြိုင်းကာ ရုပ်ဆိုးကြမ်းကြုတ်သည့် ရှေးဟောင်း နတ်ဆိုးတစ်ပါး ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။

ထိုနတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးနှစ်ပါး၏ ခြေရင်းတွင်မူ ပင်လယ်ကဲ့သို့ အဆုံးမဲ့သော အရိုးဖြူများ ရှိနေသည်။

“ဒါ ဒါ ဘာလဲ”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သွမ့်ကျူးယန် သည် အလွန်အံ့ဩသွားသည်။

သူသည်လည်း အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိသူဖြစ်သောလည်း ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းသော သိုင်းပညာကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပေ။ ထိုမျှသာမက ဤထူးခြားသော ပညာကို အသုံးပြုပြီးနောက် လီစီယီ၏စိတ်ဓာတ်သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ စွမ်းအားတစ်ခုလုံးသည် တစ်ဆင့်တိုး မြင့်တက်လာသည်။ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်ရှိ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးနှစ်ပါးသည်လည်း သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် မထင်မရှား ပေါင်းစပ်သွားပြီး မြင့်မား၍ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။

ဒုန်း…

သွမ့်ကျူးယန် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီ လီစီယီ၏မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ သူ၏ ဖာဂါနာမြင်းကျောပေါ်မှ ခုန်ထွက်လာပြီး အချိန်တိုအတွင်း အာကာသလွှာများကို ဖြတ်ကျော်ကာ သွမ့်ကျူးယန်၏ ရင်ဘတ်ကို ဓားကြီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

“ရွတ်”

ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို လှုပ်ခတ်စေသော ကြီးမားသည့် အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ လေထဲတွင် သွမ့်ကျူးယန်သည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ မြင်းနှင့်လူပါ လီစီယီ၏ ဓားချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ နောက်ဘက်ရှိ မြင့်မားသော နန်းတော်တံတိုင်းပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဤဓားချက်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် သွမ့်ကျူးယန်သည် နန်းတော်တံတိုင်းထဲသို့ တစ်ကိုယ်လုံး ထိုးသွင်းခံလိုက်ရသလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ကြီးမားသော စွမ်းအားကြောင့် နန်းတော်တံတိုင်းတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများသည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ မျက်နှာပျက်နေကြသည်။

“သေပေတော့”

လီစီယီသည် သူ၏ ဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ သွမ့်ကျူးယန် ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ တိုက်ခိုက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပင်လယ်ကဲ့သို့ များပြားလှသော အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများသည် အစီအရင်၏ အားဖြည့်မှုဖြင့် မြို့တံခါးနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ နောက်ဘက်ရှိ မိုဓားတပ်ဖွဲ့ ဆီသို့ အပြေးအလွှား သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်လာကြသည်။

မဟာလော့ဝ် နတ်ဘုရား အစီအရင်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်အမင်း အားနည်းသွားပြီး ရန်သူ၏ အရေအတွက်သည် မိမိတို့ဘက်ထက် များစွာ သာလွန်နေသဖြင့် မိုဓားတပ်ဖွဲ့သည် ရုတ်တရက် အန္တရာယ်ကြီးစွာဖြင့် ဝိုင်းရံခံလိုက်ရသည်။

လီစီယီ၏မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို လှည့်ကာ ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ စီးဆင်းလာသော အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများကို မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ချက်ချင်း ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်သည်။

“တောင်မြစ်၊ စက်ဝန်းဓားချက်”

လီစီယီ၏ ဓားကြီးတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်သောအခါ အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သား ဆယ်ဂဏန်းမှ ရာဂဏန်းအထိသည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံရကာ အော်ဟစ်ငိုယိုရင်း လွင့်စင်သွားကြသည်။

အားးးး…

အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သားများစွာသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နန်းတော်တံတိုင်းများကို တိုက်မိကြသည်။

ထိုသို့ဖြစ်သော်ငြားလည်း နောက်ဘက်မှ အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သားများသည် အဆက်မပြတ် စီးဆင်းဝင်ရောက်လာပြီး ခွန်ဂိတ်တံခါးသည် ရုတ်တရက် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသူမှာ လီစီယီနှင့် သူ၏ မိုဓားတပ်ဖွဲ့ သာမကပေ။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

ချန်ဂိတ်တံခါးတွင် ပေါက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကော်ကျစ်ရီ၏ လှံသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သား အစုလိုက် အစုလိုက်သည် လေထဲတွင် ကြိုးပြတ်နေသော စွန်များကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

“သခင် သူတို့ရဲ့ အစီအရင်က အရမ်းအားကောင်းလွန်းတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက အလွန်အမင်း အားနည်းနေတယ်”

“အခု အခြေအနေက ကျွန်တော်တို့အတွက် မကောင်းဘူး၊ သခင်၊ ဘာလုပ်ရမလဲ”

...

စိတ်ပူပန်နေသော အသံများ နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်သည် လက်နက်များတွင် အားသာချက်ရှိသော်လည်း နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးအစီအရင် ၏ အားဖြည့်မှုသည် ထိုအားသာချက်ကို အဆက်မပြတ် လျော့ပါးစေသည်။ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားတစ်ဦးစီတွင် အနည်းဆုံး အလင်းစက်ဝိုင်း သုံးခု အားဖြည့်ထားသည်။

မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရားအစီအရင်၏ တန်ပြန်ထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့သဖြင့် ခြေထောက်အောက်တွင် အမျိုးမျိုးသော မီးတောက်များ၊ ရေခဲများနှင့် စွမ်းအင်လှိုင်းများ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ပြင်းထန်သော မီးတောက်များသည် ပြဿနာမရှိသော်လည်း အပြာရောင်ရေခဲများ ပေါ်လာသည်နှင့် ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည် အားလုံးသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ကြရသည်။

မြင်းစီးတပ်၏ ထိုးစစ်ဆင်မှုသည် အရှိန်ကို အဓိကထားသည်။ ရေခဲဖြင့် အေးခဲသွားပြီး ရွေ့လျားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါက အကြီးမားဆုံးသော လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း အားသာချက်ကို ဆုံးရှုံးသွားခြင်းဖြစ်ပြီး ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည် အတွက် အလွန်ဒုက္ခဖြစ်စေသည်။

“သတ်”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်အားလုံးသည် တပ်စုဖွဲ့ကာ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း လှုပ်ရှားနိုင်သည့် ဧရိယာသည် ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး လူတိုင်း ရုန်းကန်နေကြရသည်။

ဒုန်း

ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်မှ စစ်သည်တစ်ဦးသည် အချိန်မမီဘဲ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သားဆယ်ဂဏန်းခန့် ရုတ်တရက် ဝိုင်းအုံလာပြီး တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးသည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ကျရောက်လာသည်။

အားး

အော်ဟစ်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရပြီး ထိုဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်သားသည် မြင်းနှင့်လူပါ အားကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြောင့် လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားကာ အလွန်ဝေးသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

“ဆုတ်”

ကော်ကျစ်ရီ၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မြင်းနှင့်အတူတူ ထိုဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်သားရှေ့မှ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများဆီသို့ ထိုးစစ်ဆင်သွားသည်။

“ဟမ့်၊ မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ၊ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ”

ထိုအချိန်တွင် လေထု တုန်ခါသွားပြီး အေးစက်သော ဟစ်အော်သံတစ်ခု နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံမပြီးဆုံးမီ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်လာပြီး လုချုံကျိသည် မြင်းနှင့်အတူတူ ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စစ်တပ်အပေါ်မှ ပျံသန်းကာ ကော်ကျစ်ရီဆီသို့ အပြင်းအထန် ခုတ်ချလာသည်။

ဒုန်း

လှံနှင့်ဓား ရိုက်ခတ်မိပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုကြောင့် ကော်ကျစ်ရီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တုန်ခါသွားပြီး သူသည် နောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်သွားရသည်။ ရှေ့ဘက်တွင် တိုက်ခိုက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သားများသည် ခုခံရာမှ ထိုးစစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လူတိုင်းဆီသို့ သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ချန်ဂိတ်တံခါး၏ စစ်ပွဲသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလယ်ဂိတ်ဘက်တွင်လည်း တိုက်ခိုက်သံများ ဆူညံနေပြီး အခြေအနေသည် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်နေသည်။

“သူတို့ မခံနိုင်တော့ဘူး၊ အားလုံး အဆင်သင့်ပြင်၊ ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်၊ သူတို့ကို အကုန် သတ်ပစ်”

ဟွမ်ထျန်းကျောက်သည် ရူးသွပ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မြို့တံခါး သုံးခုစလုံးသည် ပြိုကွဲလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

“သေစမ်း ရန်သူရဲ့ အစီအရင်က အရမ်းအားကောင်းလွန်းတယ်၊ ဒီအတိုင်းဆိုရင် ငါတို့ မကြာခင် မခံနိုင်တော့ဘူး”

နောက်ဘက်တွင် ကျိလိ လောင်ဇူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှ ချီစွမ်းအင်များ တလိပ်လိပ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် နီရဲနေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးရှိ စွမ်းအင်များကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်ကာ မြစ်ချောင်းပင်လယ်များကဲ့သို့ စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် သူ၏ ရှေ့တွင် လေထဲ၌ ရပ်နေသော စွမ်းအင်စုဆောင်းရေးပုလဲထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်နေသည်။

ကျိလိ လောင်ဇူသည် နဖူးမှ သွေးကြောများ ထောင်ထွက်သည်အထိ အစွမ်းကုန် အားဖြည့်ပေးနေသော်လည်း အစီအရင်၏ စားသုံးမှု အရှိန်ကို မလိုက်မီနိုင်ဘဲ ရှုံးနိမ့်ခြင်းသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖြစ်တော့မည်။

“ဘယ်လိုလဲ”

နောက်တစ်ဖက်တွင် ညလေသည် တိုက်ခတ်နေသည်။ အဝေးမှ ကျယ်လောင်သော တိုက်ခိုက်သံများကို နားထောင်ရင်း ဟိုကျွမ်းကျီသည် တစ်ဖက်မှ ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ညင်သာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အရှေ့နန်းဆောင်ဘက်မှ တပ်ဖွဲ့များသည် ဝမ်ချောင်၏ တပ်များကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားသည်။

“မင်းရဲ့ သတ္တိကို ချီးကျူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က တစ်လှမ်းလျော့နေတယ်။ မင်း ဘယ်လို အစီအရင်ကိုပဲ သုံးသုံး အခုဆိုရင် စွမ်းအင်တွေ ကုန်ခမ်းနေလောက်ပြီ”

ဟိုကျွမ်းကျီ၏စကားကို ကြားသောအခါ နောက်ဘက်မှ ဖေယွီဟန်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်ကြသည်။ အဝေးမှ အခြေအနေကို မမြင်ရသော်လည်း အသံများအရ သူတို့ဘက်မှ လူများက လုံးဝအသာစီးရနေသည်ကို ကြားသိရသည်။

“ကောင်းမွန်သောငှက်သည် သစ်ပင်ကို ရွေးချယ်သကဲ့သို့၊ ပညာရှိဝန်ကြီးသည် သခင်ကို ရွေးချယ် အလုပ်အကျွေး ပြု၏။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် မင်းက မင်းသားလေးနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး မှားယွင်းတဲ့ သခင်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်”

ဖေယွီဟန်သည် အဝေးမှ ဝမ်ချောင် ကို သနားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ မူလကတည်းက ပထမမင်းသားသည် လုံးဝ အသာစီးရနေသည်။ ယခု ဝမ်ချောင်သည် မြို့တံခါး သုံးခုကိုပင် မဖျက်ဆီးနိုင်တော့ဘဲ အမှန်တကယ်တော့ အခြေအနေသည် လုံးဝဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

မကြာမီ လုပ်ငန်းစဉ် အောင်မြင်ပြီး ပထမမင်းသားသည် ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်သောအခါ ဝမ်မိသားစုကို စောင့်မျှော်နေသည်မှာ ကြေကွဲဖွယ် ကံကြမ္မာသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“သခင်လေး”

အခြားတစ်ဖက်တွင် မီယာစမိ အာရာကာ ၊ လီကျင်းကျုံးနှင့် လီဟန်တို့သည် အဝေးမှ ဝမ်ချောင်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။ အခြေအနေသည် အလွန်အမင်း အရေးပေါ်နေသော်လည်း ၎င်းတို့သည် မည်သည့်နေရာကိုမှ မသွားနိုင်တော့ပေ။ အရာအားလုံးသည် ဝမ်ချောင် အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့သည်။

ညဘက်တွင် မီးများ လင်းလက်နေသည်။ ဝမ်ချောင်၏အမူအရာသည် တည်ငြိမ်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှု လုံးဝ မရှိပုံရပေ။

“အကြီးအကဲ၊ ဒီစကားကို အခုပြောဖို့က စောလွန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား”

ဝမ်ချောင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ဘေးရှိ ဘူးထဲမှ အဖြူရောင် ကျားစေ့တစ်စေ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကောက်ယူလိုက်သည်။ ဤသေးငယ်သော လုပ်ဆောင်ချက်သည်ပင် တစ်ဖက်ရှိ ဟိုကျွမ်းကျီ၏မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းသွားစေပြီး နောက်ဘက်ရှိ ဖေယွီဟန်၏ မျက်နှာသည်လည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းနီးပါးမှာပင် နောက်ဘက်ရှိ မီယာစမိ အာရာကာ၊ လီကျင်းကျုံး ၊ လီဟန်နှင့် အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများ အားလုံးသည် ဤအဖြူရောင်အကွက်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။ ဤသေးငယ်သော ကျားစေ့သည် တန်ချိန်ထောင်ပေါင်းများစွာ လေးလံနေပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ဆွဲငင်ထားသည်။

အကယ်၍ အခြားနေရာများတွင်ဆိုပါက ဝမ်ချောင်၏ဤလုပ်ရပ်သည် မည်သည့် လှုပ်ခတ်မှုကိုမျှ ဖြစ်ပေါ်စေမည်မဟုတ်သော်လည်း ဤအချိန်တွင်မူ ဟိုကျွမ်းကျီ ဖြစ်စေ၊ ဝမ်ချောင်ဖြစ်စေ မည်သူမဆို ကျားစေ့ကို ကောက်ယူလိုက်သည်နှင့် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေသည် ပြောင်းလဲသွားမည်ကို လူတိုင်း သိရှိထားကြသည်။

“မင်းမှာ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရှိသေးလား”

ဟိုကျွမ်းကျီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှေးစင်းကာ တစ်ဖက်မှ ဝမ်ချောင် ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ယခင်က အပြုံးများ မရှိတော့ပေ။

ဝမ်ချောင် သည် စကားမပြောဘဲ အရှေ့ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်ခုခုကို ခံစားမိသကဲ့သို့ သူ၏ ညာလက်ဖြင့် ဖိချလိုက်ပြီး လူများစွာ၏ အကြည့်များအောက်တွင် ထိုအဖြူရောင်ကျားစေ့ကို စစ်တုရင်ခုံပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော့်အလှည့်ပဲ”

တောက်…

အဖြူရောင်ကျားစေ့ စစ်တုရင်ခုံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့် အသံသည် ဤညဘက်တွင် အလွန်ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထိုတစ်ခဏတွင် လေဟာနယ်သည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အချိန်နှင့် အာကာသပင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ဒုန်း”

၎င်းသည် တစ်ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် မြေပြင်တစ်ခုလုံး လှုပ်ခတ်သွားသည်။ လူတိုင်း၏ အာရုံခံစားမှုတွင် မြေပြင်သည် တုန်ခါနေပြီး၊ ကြီးမားသည့် ပင်လယ်ကဲ့သို့သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် အစိုင်အခဲဖြစ်လုနီးပါး အရှိန်ဖြင့် မြေအောက်နက်နက်မှ အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ တစ်နေရာတည်းသို့ စုဝေးရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းများ စီးဆင်းသွားသည့်အခါ လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်ပင် အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားနိုင်သည်။

“ဒါ၊ ဒါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ”

အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သားများသည် မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းကာ ကြောက်လန့်တကြား နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်အောက်မှ စီးဆင်းနေသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းကို ရှောင်ရှားလိုကြသည်။ မြို့တော်တွင် ဤမျှကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးကြပေ။

“မြန်မြန်ကြည့်၊ အဲဒါ ဘာလဲ၊ ဘာလို့ မြူတွေ ရောက်လာတာလဲ”

ရုတ်တရက် အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သားတစ်ဦးက အဝေးကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ လူတိုင်း သူ၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ညဘက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမှ မြူခိုးများသည် အံ့ဩဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ဤနေရာဆီသို့ စီးဆင်းလာသည်ကို တွေ့မြင်ကြရသည်။ အနည်းငယ် ဝေးကွာနေသေးသော်လည်း မြူခိုးများ ပျံ့နှံ့သည့် အရှိန်အရ မကြာမီ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

—ညသည် မှောင်မိုက်နေပြီး နန်းတော်တစ်ခုလုံးလည်း မှောင်မိုက်နေကာ မီးရောင် အနည်းငယ်သာ နန်းတော်ပတ်လည်တွင် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုသို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် မြူခိုးများကို မမြင်ရသင့်သော်လည်း ထိုမြူခိုးများက အလွန်သိပ်သည်းနေသောကြောင့် ညဘက်တွင်ပင် ဤမျှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပေါ်ထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်၏တစ်ဖက်ရှိ ဟိုကျွမ်းကျီ ၏ အမူအရာသည် တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး ယခင်က တည်ငြိမ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

******

အခန်း (၁၇၆၇)

“ဒါက တောင်နှင့်မြစ်တို့ရဲ့ စွမ်းအင်ပဲ။ မင်းက မဟာအစီအရင် အပြင်ဘက်မှာ နောက်ထပ် အစီအရင်တစ်ခုကို ထပ်ပြီး ချထားပြီး တောင်နှင့်မြစ်တို့ရဲ့ စွမ်းအင်ကို ဆွဲယူနေတာပဲ”

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဟိုကျွမ်းကျီသည် ဝမ်ချောင်ဘက်မှ ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ချောင်သည် မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရားအစီအရင်ကို ချထားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နောက်ထပ် အစီအရင်တစ်ခုကို ထပ်မံချထားကာ တောင်နှင့်မြစ်တို့၏ စွမ်းအင်ကို အစီအရင်အတွက် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်အဖြစ် ဆွဲယူလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ အခြားမည်သည့်အရာမှ မဟုတ်ဘဲ ဤအချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဝမ်ချောင် ပြသခဲ့သည့် ဉာဏ်ပညာနှင့် စွမ်းရည်သည် မည်သည့်ပြိုင်ဘက်မဆို အလေးထားရန် ထိုက်တန်ပေသည်။

“ဟဲဟဲ၊ ကျွန်တော်က အကြီးအကဲလို နန်းတော်ထဲက ' ဘုရင်သုံးပါးအစီအရင်' ကို တိုက်ရိုက် အသုံးမပြုနိုင်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် မြို့တော်ကလည်း အလွန်ပြန့်ပြူးပြီး အားကိုးစရာ ဘာမှမရှိတဲ့အတွက် ဆင်ခြေဖုံးက တောင်တွေ၊ မြစ်တွေဆီက အကူအညီ ရယူဖို့ပဲ စဉ်းစားလို့ရပါတယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ မြို့တော်မှာ ကွန်ဝူ (Kunwu)၊ ရွှမ်ဝေ (Shenwei) နဲ့ လုံဝေ (Longwei) စစ်လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကြီးသုံးခု ရှိတယ်။ အနောက်မြောက်ဘက်မှာ 'ရွှေနွားတောင် (Golden Ox Mountain)' လည်း ရှိနေတော့ အခြားတောင်နှင့်မြစ်တို့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့အတူ အသုံးပြုလို့ အဆင်ပြေပါတယ်”

ဝမ်ချောင်သည် တစ်ဖက်မှ ဟိုကျွမ်းကျီ ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

စစ်အစီအမံအကြီးအကဲ၏ လုပ်ဆောင်ချက်သည် သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။ စစ်ရေးတွင် အရှိန်အဟုန်သည် အရေးကြီးသည်။ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် သူသည် ကိုးကောင်းကင် တောင်နှင့်မြစ် မဟာအစီအရင်ကို အောင်မြင်စွာ စီစဉ်နိုင်ခဲ့ပြီး မြို့တော်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်နှင့်မြစ်တို့၏ စွမ်းအင်ကို ဤနေရာသို့ အောင်မြင်စွာ ပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်၏စကား ပြီးဆုံးသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်နှင့်မြစ်တို့၏ စွမ်းအင်များသည် ပို၍ ပို၍ သိပ်သည်းလာသည်။

အဝေးတွင် ကျိလိလောင်ဇူသည် မူလက ခက်ခက်ခဲခဲ ရပ်တည်နေရပြီး စွမ်းအင်စုဆောင်းရေးပုလဲထဲမှ စွမ်းအင်များလည်း ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ဤအချိန်တွင် မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ရုတ်တရက် လေထဲတွင် ဝဲပျံလာပြီး 'ဒုန်း' ဟူသောအသံဖြင့် စွမ်းအင်စုဆောင်းရေးပုလဲထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

လေထဲရှိ စွမ်းအင်စုဆောင်းရေးပုလဲသည် မူလက အရောင်မှိန်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ဤကြီးမားပြီး မတွေးနိုင်သော တောင်နှင့်မြစ်တို့၏ စွမ်းအင် သွန်းလောင်းမှု ရရှိသောအခါ ချက်ချင်းဆိုသလို အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ညဘက်တွင် နေမင်းထက်ပင် ပိုမိုတောက်ပသော သွေးနီရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုမျှသာမက ဤပြင်းထန်သော စွမ်းအားသည် စွမ်းအင်စုဆောင်းရေးပုလဲကို ဖြတ်သန်းကာ အစီအရင်၏ စွမ်းအားအတိုင်း ချန်ဂိတ်၊ အလယ်ဂိတ်နှင့် ခွန်ဂိတ်တံခါး သုံးခုဆီသို့ ထပ်မံ ထိုးနှက်သွားသည်။

“ဒါ… အရမ်းကောင်းတာပဲ”

အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းသည့် ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် ကျိလိ လောင်ဇူ ပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ဓာတ်တစ်ခုလုံး တက်ကြွလာသည်။

“ဟားဟားဟား၊ ဝမ်ချောင် ကလေး၊ မင်း ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေပါဘူး”

အမှန်တကယ် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသော်လည်း ကျိလိ လောင်ဇူ သည် ၎င်းသည် ဝမ်ချောင် ၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း သံသယမရှိဘဲ သိရှိခဲ့သည်။

“ဒုန်း”

မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ကျိလိ လောင်ဇူ သည် ဤတောင်နှင့်မြစ်တို့၏ စွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း အစီအရင်၏ အစိတ်အပိုင်းအသီးသီးသို့ ပိုမိုလျင်မြန်စွာ စီးဆင်းစေခဲ့သည်။

ခွန်ဂိတ်

လီစီယီသည် ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်နေပြီး သူ၏ ဝုစ်သံမဏိဓားကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ခက်ခက်ခဲခဲ ရပ်တည်နေရသည်။

“တက် အကုန်လုံး တက် လူတွေနဲ့ ဝိုင်းပြီး သတ်ရမယ်ဆိုရင်တောင် သူ့ကို သတ်ရမယ်”

ကြီးမားသော နန်းတော်တံတိုင်းရှေ့တွင် သွမ့်ကျူးယန်သည် မျက်လုံးများ နီရဲကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ အမိန့်အရ အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သားအားလုံးသည် အော်ဟစ်သံများဖြင့် လီစီယီဆီသို့ အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်လာကြသည်။ လီစီယီ၏ တိုက်ခိုက်ပုံသည် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ပြီး စွမ်းအားသည်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်သောကြောင့် သွမ့်ကျူးယန်သည် လီစီယီ ၏ စွမ်းအားကို ဤနည်းလမ်းဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ချေဖျက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

“ဒုန်း”

လီစီယီသည် အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားအစုလိုက် အစုလိုက်ဖြင့် ဝိုင်းရံခံနေရချိန်တွင် သွမ့်ကျူးယန်သည် သူ၏ လှံရှည်ကို ညွှန်ပြလိုက်ရာ ကြီးမားသော ရေခဲစွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူ၏ လှံထိပ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ကရွတ်... ကရွတ်... ကရွတ်၊ ရေခဲများ ခဲသွားသောအသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုဓားတပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရဘဲ ဤရေခဲစွမ်းအင် ထိမှန်ခံရပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ဝက်ကျော်သည် ချက်ချင်း မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

သွမ့်ကျူးယန်၏ အဓိက ပစ်မှတ်ဖြစ်သော လီစီယီသည်လည်း ရေခဲစွမ်းအင် အများစုကို ထိမှန်ခံရသည်။

ကြီးမားသော ရေခဲစွမ်းအင်သည် သူ၏ သံချပ်ကာပေါ်တွင် ထူထဲသော ရေခဲအလွှာကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး ပုံသဏ္ဍာန်မရှိသော ချီစွမ်းအင်ပင် ရေခဲတုံးများအဖြစ် ခဲသွားသည်။

—မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရားအစီအရင်၏ အနှောင့်အယှက်နှင့် ခုခံမှု မရှိတော့သည့်အပြင်၊ အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်မှ စီးဆင်းလာသော စွမ်းအားသည် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသောကြောင့် သွမ့်ကျူးယန်သည် လီစီယီကို တိုက်ခိုက်ရန် အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို ပိုမို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

“ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး”

လီစီယီ၏ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး နေရာတွင် အေးခဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သွမ့်ကျူးယန် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းပြစွာ ပေါ်လာသည်။

“ဟုန်ဟွမ် ကျူယန်”

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခတ်စေသော နဂါးဟိန်းသံတစ်ခုနှင့်အတူ သွမ့်ကျူးယန် သည် လှံနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီး သက်တံရှည်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လေထဲသို့ ထပ်မံ တက်သွားကာ ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ပြောင်းလဲထားသော ကြီးမားသည့် ကျူယန်နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး လီစီယီကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

“ခွေးသူတောင်းစား ယုတ်မာလိုက်တာ”

လီစီယီသည် ခေါင်းကို မော့ကြည့်ပြီး သွမ့်ကျူးယန် ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားမိသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်ဒေါသထွက်သည့် အမူအရာတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုကို သွမ့်ကျူးယန် အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ ဤတစ်ကြိမ် ပထမဆုံး မဟုတ်တော့ပေ။ အကြိမ်တိုင်းတွင် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများကို အသုံးပြုကာ သူ၏ စွမ်းအားကို တတ်နိုင်သမျှ ချေဖျက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး အားသာချက်ကို ဖန်တီးကာ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ သတ်ဖြတ်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

လီစီယီသည် တစ်ဖက်လူ၏ အကြံအစည်ကို သိသော်လည်း မည်သည့် နည်းလမ်းမျှ မရှိပေ။ မိုဓားတပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်များကို ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေရန်အတွက် သူသည် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို အတင်းအကျပ် ခံယူခဲ့ရသည်။

ဝုန်း

စကားပြောနေစဉ် အချိန်များက လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ သွမ့်ကျူးယန်သည် မြင်းနှင့်အတူတူ ကြီးမားသည့် ဟုန်ဟွမ် ကျူယန်နှင့်အတူ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ လီစီယီကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်တော့မည့်အချိန်တွင် မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ ရွှေရောင်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ကြီးမားပြင်းထန်စွာ၊ ကောင်းကင်မြေပြင်၏ စွမ်းအားပင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသကဲ့သို့၊ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ နောက်ဘက်မှ လျှပ်စီးပမာ ရောက်ရှိလာပြီး လီစီယီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ချက်ချင်း ထိုးနှက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဒုန်း

ကောင်းကင်မြေပြင်ကို လှုပ်ခတ်စေသော ကြီးမားသည့် အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ လီစီယီကို ချုပ်နှောင်ထားသော ထူထဲသည့် ရေခဲလွှာများသည် တစ်စစီ ကွဲအက်သွားသည်။ ထိုမျှမက ထိုစွမ်းအားသည် လီစီယီ၏ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သူ၏ ချီစွမ်းအင် ကို ဖြည့်တင်းပေးခဲ့ရုံသာမကဘဲ သူ၏ စွမ်းအင် အားလုံးကို အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

ချွင်... ချွင်... ချွင်

သံမဏိပစ္စည်းများ တိုက်ခိုက်သောအသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင် အလင်းစက်ဝိုင်းများသည် လေဟာနယ်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကာ လီစီယီ၏ ခြေထောက်ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်သွားသည်။ ထိုတစ်ခဏတွင် လီစီယီ ၏ စွမ်းအား၊ အရှိန်၊ လျင်မြန်မှုသည် ချက်ချင်း သိသိသာသာ မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးရှိ သံချပ်ကာ မျက်နှာပြင်တွင်ပင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ စီးဆင်းနေသည်။

“ဘာ”

လေထဲတွင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သွမ့်ကျူးယန်သည် အလွန်အံ့ဩသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဟမ့် ငါ့အလှည့် ရောက်ပြီ”

မြေပြင်ပေါ်ရှိ လီစီယီသည် ခေါင်းမော့ကာ အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် လှုပ်ရှားသွားရာ နေမင်းထက်ပင် ပိုမိုတောက်ပသော ချီစွမ်းအင်သည် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် လေးဖက်လေးတန်မှ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ထိုးစစ်ဆင်လာသော အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သားများကို ချက်ချင်း ထိမှန်သွားသည်။

အားးးးး…

အလွန်နာကျင်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအားလုံးသည် အနီးသို့ပင် မရောက်နိုင်ဘဲ စက္ကူများကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ကြားတွင် လီစီယီသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝုစ်သံမဏိဓားကြီးဖြင့် လေထဲရှိ သွမ့်ကျူးယန်ကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

“အား—”

လေထဲတွင် သွမ့်ကျူးယန်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှ သွေးများ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ စီးကျလာသည်။ လီစီယီ ၏ ဓားချက်သည် တစ်ချက်တည်းနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ချီစွမ်းအင်ကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကြိုးပြတ်နေသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားစေကာ လေထဲမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားစေသည်။

ဓားချက်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် သွမ့်ကျူးယန် ပြုတ်ကျသည့်အခါ မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုကြောင့် အစီအရင်များနှင့် စာလုံးပေါင်းများစွာ ပါဝင်သော မြေပြင်ပေါ်ရှိ အုတ်ခဲများပင် အက်ကြောင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

“သတ်”

လီစီယီသည် သွမ့်ကျူးယန်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ဓာတ်သည် တစ်ဆင့်တိုး မြင့်တက်လာကာ ရှေ့သို့ ဦးဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်သွားသည်။

သူ၏ နောက်ဘက်တွင် ရွှေရောင် အလင်းစက်ဝိုင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရားအစီအရင် ၏ အလင်းစက်ဝိုင်းများ အားဖြည့်ပေးမှုအောက်တွင် မိုဓားတပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်များသည်လည်း စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်လာကြသည်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အော်ဟစ်ကာ သူတို့၏ မိုဓားများကို မြှောက်ကာ တံတိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်တည်ကာ ရှေ့သို့ ထပ်မံ ချီတက်ကြသည်။

ဒုန်း... ဒုန်းဒုန်း

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယခင်ကနှင့် မတူဘဲ မိုဓားတပ်ဖွဲ့သည် သိသိသာသာ အသာစီးရခဲ့သည်။ တပ်ကြီး ချီတက်သွားရာ နေရာတိုင်းတွင် မြင်းနှင့်လူများ လဲကျကုန်သည်။ အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သားများစွာသည် ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာများဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည် သို့မဟုတ် မြင်းပေါ်မှ ခုတ်ချခံရကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျသွားကြသည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် မိုဓားတပ်ဖွဲ့သည် သူတို့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် မြို့တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ကာ အတွင်းသို့ ထပ်မံ ချီတက်နိုင်ခဲ့သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ဂိတ်တံခါးတွင်။

နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သတ်ဖြတ်သော စစ်အစီအရင်၏ အနှောင့်အယှက်နှင့် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှုများအပြင် လုချုံကျိ ဦးဆောင်သော အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သည် ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းဝင်ရောက်လာသည်။ ကော်ကျစ်ရီ ဦးဆောင်သော ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်တပ်သည် မူလက နောက်ဆုတ်နေရပြီး နန်းတော်တံတိုင်းမှ ပေ (၂၀) အပြင်ဘက်အထိ အတင်းအကြပ် တွန်းထုတ်ခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ချွင်... ချွင်... ချွင်၊ မြေပြင် တုန်ခါသွားသည်။ မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ရွှေရောင် အလင်းစက်ဝိုင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လူတိုင်း၏ ခြေထောက်ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်သွားသည်။

ဤရွှေရောင် အလင်းစက်ဝိုင်းများ အားဖြည့်ပေးမှုအောက်တွင် လူတိုင်း၏ ချီစွမ်းအင်သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး အမြင့်ဆုံး အဆင့်သစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ရုံသာမက တစ်ဖက်မှ နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သတ်ဖြတ်သော စစ်အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို လုံးဝ တွန်းထုတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

“ဒါက မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရားအစီအရင်ပဲ”

“ငါတို့ရဲ့ အစီအရင် နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ကောင်းလာပြီ”

...

သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားမိသောအခါ ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်သား တစ်ဦးချင်းစီသည် စိတ်ဓာတ် တက်ကြွလာကြသည်။ မတွေးတောဘဲ ၎င်းသည် အရှင်ဘုရင်၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။

“အားလုံး နားထောင်၊ တပ်ဖွဲ့ပုံစံကို ဖြတ်၊ သတ်”

ဤအချိန်တွင် ကော်ကျစ်ရီသည် အပျော်ရွှင်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ စွမ်းအားသည် အစွမ်းထက်သော်လည်း လီစီယီကဲ့သို့ စစ်မှုထမ်းဟောင်းကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ် ကွာဟမှု ရှိနေသေးသည်။ လီစီယီကဲ့သို့ အလွန်အမင်း အ不利ဖြစ်သော အခြေအနေမျိုးတွင် ရှုံးနိမ့်မှုကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ပြီး ရန်သူကို တားဆီးနိုင်ခြင်းမျိုး မရှိပေ။

သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အစီအရင် အားဖြည့်ပေးမှုများကြောင့် ယခုအခါ အရာအားလုံး လုံးဝ ကွဲပြားသွားပြီဖြစ်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကော်ကျစ်ရီသည် ရှေ့မှ ဦးဆောင်ကာ ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာကို ခေါ်ဆောင်၍ ထိုးစစ်ဆင်လာသည်။

“ဆုတ် မြန်မြန် ဆုတ်”

ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည် ၏ တစ်ဖက်ရှိ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သား (Imperial Army Soldiers) များသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် သူတို့သည် လုံးဝ အသာစီးရနေပြီး ရန်သူကို ချက်ချင်း အနိုင်ယူတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတစ်ခဏတွင် ဤသို့သော ပြောင်းလဲမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ကြပေ။

“သေစမ်း အားလုံး တက်”

ဤအချိန်တွင် လုချုံကျိသည် အဒေါသထွက်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် သူ၏ လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိတ်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်နေသော အင်ပါယာအစောင့်တပ်သား အချို့ကို ချက်ချင်း ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့သို့ သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဒုန်း

ညဘက်တွင် စစ်တပ်ကြီးနှစ်ခုသည် နန်းတော်တံတိုင်းရှေ့တွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မိကြသည်။

ဓားနှင့် လှံများ တိုက်ခိုက်သည့် ပြင်းထန်သော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သားသည် လုံးဝ မခုခံနိုင်တော့ပေ။ တပ်ဖွဲ့ပုံစံ တစ်ကြိမ်ဖြတ်လိုက်ရုံဖြင့် အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်သားရာပေါင်းများစွာ လုံးဝ ပြိုကွဲသွားသည်။ အလားတူ အခြေအနေမျိုးသည် အလယ်ဂိတ်တွင်လည်း ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

အလယ်ဂိတ်တံခါးမှ တပ်ဖွဲ့များသည် ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်နှင့် မိုဓားတပ်ဖွဲ့ကဲ့သို့ ထိပ်တန်း အထူးတပ်ဖွဲ့များ မဟုတ်သော်လည်း လူအင်အား ပေါများပြီး၊ မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း ပါဝင်ကာ ဝုစ်သံမဏိ မြင်းစီးတပ် တစ်ထောင်ကို ရှေ့တန်းတွင် ထားရှိခဲ့သည်။ အလင်းစက်ဝိုင်း သုံးခု အားဖြည့်ပေးမှုဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လူတစ်သိန်းက လူအနည်းငယ်ကို မတားဆီးနိုင်ဘူးလား”

ဤအချိန်တွင် ဟွမ်ထျန်းကျောက်၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသအမျက်များ ပြင်းပြစွာ တောက်လောင်နေသည်။ အခြားသော အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများနှင့် မတူဘဲ သူသည် ပထမမင်းသားဘက်သို့ ပြောင်းပြီးသည့်အချိန်မှစ၍ နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။ ပထမမင်းသား အောင်မြင်ပါက သူသည် နဂါးနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူ တစ်ဦးဖြစ်လာပြီး ရှေးက ဝမ်မိသားစုမှ အကြီးအကဲ ဝမ်ကျူလင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်အသစ် နန်းတက်သောအခါ ပုန်ကန်မှုတွင် ပါဝင်သူအားလုံးသည် ဘုရင်၊ မှူးမတ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး အဆုံးမရှိသော ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် ဂုဏ်အမျိုးမျိုးကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျရှုံးပါက သူသည် သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်ခြင်း ခံရကာ ဆွေမျိုးကိုးဆက်အထိပင် အပြစ်ပေးခံရမည်ဖြစ်သည်။

******

အခန်း (၁၇၆၈)

“ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့”

ဟွမ်ထျန်းကျောက်သည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အခြားသူများ မချဉ်းကပ်မီပင် သူသည် လျှပ်စီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုးထွက်သွားပြီး တစ်ဖက်ရှိ မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရားအစီအရင်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဒုန်း

ကောင်းကင်မြေပြင်ကို လှုပ်ခတ်စေသော ကြီးမားသည့် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ ဟွမ်ထျန်းကျောက် ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ချီစွမ်းအင်များ တလိပ်လိပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုံသဏ္ဍာန်မရှိသော စွမ်းအင်သည် မီးခိုးရောင်-အညိုရောင်ရှိသော ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တစ်ချက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် ပေဆယ်ဂဏန်းအတွင်းရှိ ဝမ်ချောင် ဘက်မှ စစ်သည်များနှင့် ဝုစ်သံမဏိ မြင်းစီးတပ်သား ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို လုံးဝ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

ဟွမ်ထျန်းကျောက်၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားရှေ့တွင် ဤသာမန်စစ်သားများသည် ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ သေးငယ်လှသည်။ ၎င်းတို့တွင် များပြားသော စွမ်းအား အားဖြည့်မှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ ထို့အပြင် အစီအရင်သည် ခံနိုင်ရည်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသူများထံသို့ ဖြန့်ဝေ၍ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်သော်လည်း ဟွမ်ထျန်းကျောက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

“သဲဝါများ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းခြင်း”

ဟွမ်ထျန်းကျောက် ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ထိုမီးခိုးရောင်-အညိုရောင်ရှိသော ဧရာမ သားရဲကြီးနှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်သည် ခြောက်သွေ့သော သဲဝါများအဖြစ်သို့ အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်သွားသည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

ပေါက်ကွဲမှုများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လူရှစ်ထောင်သည် ၎င်းကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။

ဝမ်ချောင် မရှိသည့်အပြင် ကျိလိ လောင်ဇူသည်လည်း အစီအရင်ကြီးကို ဦးဆောင်နေရသောကြောင့် အလယ်ဂိတ်တံခါး တစ်ခုလုံးတွင် ဟွမ်ထျန်းကျောက်ကို တားဆီးနိုင်သူ မရှိသလောက် ဖြစ်နေသည်။

“ခွေးသူတောင်းစား… မင်းလုပ်ရဲတယ်”

နောက်ဘက်တွင် ကျိလိ လောင်ဇူသည် အစီအရင်ကို အစွမ်းကုန် ဦးဆောင်နေစဉ် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ နီရဲသွားသည်။

တောင်ပေါ်မှာ ကျားမရှိရင် မျောက်က ဘုရင်ဖြစ်သလို ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ ထွက်လိုသော်လည်း စွမ်းအင်စုဆောင်းရေးပုလဲသည် အလွန်အရေးကြီးပြီး ဆုံးရှုံး၍ မဖြစ်ပေ။

“အကြီးအကဲ၊ စွမ်းအင်စုဆောင်းရေးပုလဲက သူ့ဘာသာသူ လည်ပတ်နိုင်တဲ့ စနစ်ဖြစ်နေပြီ၊ အကြီးအကဲ ချီစွမ်းအင် ထပ်သွင်းဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။ အကြီးအကဲ ဟွမ်ထျန်းကျောက်ကို သွားတားပေးပါ၊ ကျန်တာကို ကျွန်မကို ထားခဲ့ပါ”

ထိုအချိန်တွင် ကြည်လင်သော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အသံသည် နောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိလိ လောင်ဇူ သည် စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလိုအလျောက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နန်းတော်တံခါးဘက်မှ မြင်းခွာသံများနှင့်အတူ အစွမ်းထက်သော အသွင်အပြင်ရှိသည့် အသက်လတ်ပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူ ခုနစ်၊ ရှစ်ဦးသည် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် အနည်းငယ် အားနည်းပုံရသော အလွန်လှပသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို အလယ်မှ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် မိမိတို့ဘက်သို့ လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဒါက ဘယ်သူလဲ”

ကျိလိ လောင်ဇူ သည် ထိတ်လန့် အံ့ဩသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

စစ်မြေပြင်သည် အမျိုးသားများအတွက် နေရာဖြစ်ပြီး ယနေ့ညကဲ့သို့ သွေးထွက်သံယို ဖြစ်နေသည့် ငရဲဘုံမျိုးတွင် သူသည် ဤမျှငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဤအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ပိုအရေးကြီးသည်မှာ အဖြူရောင်မြင်းဖြူကို စီးနင်း၍ ဤနေရာသို့ လာနေသည့် မိန်းကလေးကို ကျိလိ လောင်ဇူ လုံးဝ မမှတ်မိပေ။

“သခင်မလေးရွှီ”

“မင်း ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ”

...

ထိုအချိန်တွင် ချန်စန်းယွမ်၏ နားထဲတွင် အံ့အားသင့်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အဝေးမှ အမြန်ပြေးလာသော ရွှီချီချင်ကို ကြည့်ပြီး ကြောင်သွားသည်။ အများကြီး စဉ်းစားရန် အချိန်မရဘဲ ရှေ့မှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူသည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာကာ အဝေးသို့ ပြေးသွားသည်။ ရွှီချီချင်နှင့် ဝမ်ချောင်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို နန်းတော်မှ လူတိုင်း သိရှိကြပြီး တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ပါက ချန်စန်းယွမ် မည်သို့ ရှင်းပြရမည်ကို မသိတော့ပေ။

“အကြီးအကဲ၊ ဒီလူက ရွှီမိသားစုမှ ရွှီချီချင်ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ အရှင် နဲ့ ရင်းနှီးသူပါ”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီခဲ့ယွီ သည်လည်း ကျိလိ လောင်ဇူ ဘေးတွင် ပြောလိုက်သည်။

ကျိလိ လောင်ဇူ သည် ၎င်းကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

“နောက်ကျနေပြီ၊ ဟွမ်ထျန်းကျောက် ကို ငါ ကိုင်တွယ်မယ်၊ မင်းတို့ ရွှီမိန်းကလေးကို ကာကွယ်ပေးပါ”

ကျိလိ လောင်ဇူ သည် လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အဝေးတွင် တိုက်ခိုက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟွမ်ထျန်းကျောက်သည် အင်ပါယာအစောင့်တပ်သား ခေါင်းဆောင်ကြီး သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတိုင်း သူ၏ စွမ်းအားသည် အပြိုင်မရှိဘဲ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် သူ့ကို မတားဆီးနိုင်သူများသာ ရှိသည်။ သူ့ကို ဆက်လက် မတားဆီးနိုင်ပါက အစီအရင်ကို မစဉ်းစားမီပင် အလယ်ဂိတ်တံခါး မကြာမီ ပြိုကွဲတော့မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုမိန်းကလေး ပြောခဲ့သည့် စကားတစ်ခွန်းက မှန်ကန်နေသည်၊ စွမ်းအင်စုဆောင်းရေးပုလဲသည် လုံလောက်သော ကြီးမားသည့် စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင်၏ လည်ပတ်မှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

“ကလေး၊ မင်းနဲ့ ငါ တိုက်ခိုက်ဖို့ လာပြီ”

ကျိလိ လောင်ဇူသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် လူများစွာ၏ အကြည့်များအောက်တွင် ကျိလိ လောင်ဇူ သည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ နောက်ကွယ်တွင် ဝိုးတဝါး ပုံရိပ်များ ဆက်တိုက် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ညဘက်တွင် ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ် အရှိန်ဖြင့် အဝေးမှ နတ်ဆိုးတစ်ပါးကဲ့သို့ ခက်ထန်စွာ ပြုမူနေသည့် ဟွမ်ထျန်းကျောက် ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူ ခုန်ထွက်သွားသည့် တစ်ပြိုင်နက် ဝုန်းခနဲ... ဝုန်းခနဲ၊ ညဘက်တွင် ရေငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရေလှိုင်းများသည် မြေပြင်ရှိ ကြမ်းခင်းအုတ်များမှတဆင့် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိလိ လောင်ဇူ ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သူနှင့်အတူ အဝေးမှ ဟွမ်ထျန်းကျောက် ဆီသို့ တိုက်ခိုက်သွားသည်။

—ကျိလိ လောင်ဇူသည် အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်နေစဉ် မြို့ရိုးတစ်ဝိုက်မှ မြစ်ရေကို မည်သည့်အချိန်ကမှန်းမသိ ဆွဲယူခဲ့ပြီး သူ၏ ခြေထောက်အောက်သို့ ရောက်စေကာ သူကိုယ်တိုင်အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။

“ဒုန်း”

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကောင်းကင်မြေပြင် စကြဝဠာ စတင်ဖြစ်ပေါ်သည့် အချိန်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ ကျိလိ လောင်ဇူ ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထိုရေလှိုင်းများသည် ရေဓား၊ ရေလှံ၊ ရေအပ်များစွာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိလိ လောင်ဇူ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင်နှင့်အတူ ဟွမ်ထျန်းကျောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ သဲဝါများအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော ချီစွမ်းအင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

တစ်ချက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံဖြင့် သဲဝါများ ပြန့်ကျဲကာ ကွဲအက်သွားသည်။ သဲမှုန်များနောက်တွင် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သား ခေါင်းဆောင်ကြီး ဟွမ်ထျန်းကျောက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သား ဆယ်ဂဏန်းခန့်နှင့်အတူ လုံးဝ ထိန်းမနိုင်ဘဲ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

“အဘိုးကြီး၊ မင်း ဘယ်သူလဲ။ မင်းက ပထမမင်းသားနဲ့ နန်းတော်ကို ဆန့်ကျင်ရဲတယ်”

အဝေးတွင် ဟွမ်ထျန်းကျောက် ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေသည်။ သူသည် ရင်ဘတ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ တစ်ဖက်တွင် အဝတ်အစားများ တလွှားလွှားဖြင့် ရပ်နေသော ကျိလိ လောင်ဇူ ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက အလွန် ကြမ်းတမ်းနေသည်။ ကျင်ယို့ရှီးဘက်မှ စုဆောင်းထားသော သတင်းအချက်အလက်များကို သူဖတ်ဖူးသော်လည်း ဤအဘိုးကြီးသည် သတင်းအချက်အလက်များတွင် လုံးဝ ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“ဘာနန်းတော်လဲ။ လောဘကြီးပြီး ပုန်ကန်တဲ့ လူတစ်စုသက်သက်ပဲ။ ငါက နန်းတော်အမတ် မဟုတ်ပေမယ့် မင်းတို့လို လူမျိုးတွေကို ဆိုးသွမ်းမှုတွေ လုပ်ခွင့်ပေးပြီး အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခပင်လယ်ထဲ ဆွဲသွင်းတာကို ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး”

ဟွမ်ထျန်းကျောက် ၏ စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကျိလိ လောင်ဇူသည် လှောင်ပြုံးသာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ကလေး၊ ငါ မင်းကို လိုက်ပို့ပေးပါရစေ”

စကားမဆုံးမီ ဟွမ်ထျန်းကျောက် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မပေးဘဲ ကျိလိ လောင်ဇူ သည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အဝေးတွင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဟွမ်ထျန်းကျောက် ၏ ချီစွမ်းအင်ကို ထပ်မံ ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီး သူ့ကို လုံးဝ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

“ချန်စန်းယွမ်၊ မင်း ဘာပြောချင်လဲဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်။ အခု ဆွေးနွေးရမယ့်အချိန် မဟုတ်ဘူး။ ဒီည ပထမမင်းသားကို မတားဆီးနိုင်ရင် မင်းရဲ့အရှင်ဘုရင်နဲ့ ဝမ်မိသားစု အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်မှာပဲ။ ကျွန်မတို့ ရွှီမိသားစုလည်း အတူတူပဲ၊ မြို့တော်တစ်ခုလုံး ဘယ်သူမှ မလွတ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်မမှာ မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရားအစီအရင်ရဲ့ ပုံစံ ရှိတယ်။ မြန်မြန် ကျွန်မကို ကူညီပြီး အရှင်အောင်ပွဲရအောင် အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ။ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးကလွဲရင် စစ်ရေးဗျူဟာမှာ မင်းရဲ့အရှင် ပြီးရင် ကျွန်မပဲ ရှိတယ်ဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့”

အဝေးတွင် စိတ်ပူပန်နေသော ချန်စန်းယွမ်သည် အပြေးအလွှား ရောက်လာသော်လည်း စကားမပြောရသေးမီ ရွှီချီချင်သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မြင်းကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ နူးညံ့သော လက်ကို ဆန့်တန်းကာ ချန်စန်းယွမ်ကို တားဆီးလိုက်သည်။

ချန်စန်းယွမ်သည် ရပ်တန့်သွားပြီး ပါးစပ်ဟောင်းလောင်း ဖြစ်သွားသည်။ ရွှီချီချင်ကို နားချရန် စကားပေါင်း ထောင်သောင်းမက ရှိခဲ့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် စကားတစ်လုံးမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။ ရွှီချီချင် ပြောခဲ့သည့် စကားသည် မှန်ကန်သည်။ ဤညတွင် အောင်နိုင်သူနှင့် ရှုံးနိမ့်သူသည် အလွန်အရေးကြီးပြီး ဆုံးရှုံး၍ မဖြစ်ပေ။ ကျရှုံးပါက လူတိုင်း သေခြင်းတရားနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

“ဒီမှာပဲ ရပ်ပြီး ကြောင်နေတော့မလား၊ မလိုက်လာတော့ဘူးလား”

ရွှီချီချင်သည် ခြေထောက်ကို ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ချန်စန်းယွမ်ဘေးမှ ဖြတ်သွားကာ အဝေးရှိ အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားသည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

ချန်စန်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူသည် ရွှီမိသားစုမှ ရွှီချီချင်ကို ကာကွယ်ပေးသော အနီးကပ် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့်အတူ ရွှီချီချင်ဘေးတွင် လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားပြီး အဝေးရှိ ပြင်းထန်သော စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

“အားလုံး ငါ့အမိန့်ကို နားထောင် ဒုမင် (Dumen) နဲ့ ကျင့်မင် (Jingmen) ကနေ လူငါးရာစီ ခွဲထုတ်”

“ရှုမင် (Shengmen) နဲ့ ရှန်မင် (Shangmen) ကို လူနှစ်ရာစီ ထပ်ဖြည့်”

“အားလုံး ငါ့အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြ”

...

ရွှီချီချင်သည် စွမ်းအင်စုဆောင်းရေးပုလဲဘေးသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမိန့်များကို ဆက်တိုက် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။ ရွှီချီချင်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရားအစီအရင် တစ်ခုလုံးသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မြေပြင် တုန်ခါသွားပြီး အစီအရင် လည်ပတ်လာသည်နှင့်အမျှ ခမ်းနားထည်ဝါသော စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ အမီလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ”

အဝေးတွင် မြို့တော်၏ ဆင်ခြေဖုံးရှိ အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုတွင် စစ်အစီအမံအကြီးအကဲသည် စိမ်းစိုမြင့်မားသော တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သုံးမီတာကျော်အမြင့်ရှိသော အလံတိုင်တစ်ခု စိုက်ထူထားပြီး သူသည် အဝေးကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

စစ်အစီအမံအကြီးအကဲသည် အမြဲတမ်း စစ်တိုက်ရခြင်းကို နှစ်သက်သူဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားအစီအရင် စာအုပ် ကို ရရှိပြီးနောက် စစ်အစီအမံအကြီးအကဲသည် စာအုပ်ထဲမှ အစီအရင်များကို စတင် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး အစီအရင်အတွက် လိုအပ်သော အလံများနှင့် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကိုးကောင်းကင် တောင်နှင့်မြစ် မဟာအစီအရင်သည် နတ်ဘုရားအစီအရင် စာအုပ်တွင် အခက်အခဲ မရှိလှဘဲ ပြုလုပ်ရလွယ်ကူသော အစီအရင်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့်အတိုင်း စစ်အစီအမံအကြီးအကဲ၏ ပြုလုပ်မှုထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

“အချိန် နည်းပါးလို့ ဒီလောက်ပဲ လုပ်ပေးနိုင်တာ၊ ဝမ်ချောင် ကလေး၊ နောက်ကိစ္စတွေက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပြီ”

ထိုအချိန်တွင် အဝေး၌ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။ တောင်နှင့်မြစ်တို့၏ စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် စုစည်းလာသည်နှင့်အမျှ မြို့တော်တစ်ခုလုံးရှိ မြူခိုးများလည်း ပို၍ ပို၍ ထူထပ်လာသည်။ အထူးသဖြင့် မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရားအစီအရင်သည် ပုံစံအသစ်ဖြင့် စတင် လည်ပတ်လာသောအခါ ဝမ်ချောင် နှင့် ဟိုကျွမ်းကျီတို့ပင် ဤပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိကြသည်။

“သူမလည်း ရောက်လာပြီ ထင်တယ်”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင်များ ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားရင်း ဝမ်ချောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုများ စီးဆင်းလာသည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် သူသည် ရွှီချီချင်ကို မလာရန် မူလက တားဆီးခဲ့သည်။ သို့သော် ရွှီချီချင်က သူ့ကို နားချခဲ့သည့်အတိုင်း ဝမ်ချောင်ဘက်တွင် မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရားအစီအရင်ကို နားလည်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်သူမှာ သူမမှလွဲ၍ အခြားသူ မရှိတော့ပေ။

ရွှီချီချင်၏ သိုင်းပညာသည် ဝမ်ချောင်၏စစ်တပ်တွင် အဆင့်သတ်မှတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူမ၏ ဉာဏ်ကောင်းမှုနှင့် ပညာရှိမှုသည် လူတိုင်း၏ အထဲတွင် ထိပ်ဆုံးနေရာ၌ ရှိနေသည်။

“ကောင်းတယ်၊ တကယ်ကို စွဲမှတ်စရာပဲ”

ထိုအချိန်တွင် ဟိုကျွမ်းကျီ က ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းကို ဒီကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရင် မင်းရဲ့လက်အောက်ခံ တပ်ဖွဲ့တွေဟာ ခေါင်းဆောင်မဲ့ ဖြစ်သွားပြီး စစ်အင်အား တစ်ဝက် လျော့ကျသွားမယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာ မင်း အားလုံးကို အဆင်သင့် စီစဉ်ထားပြီးသားပဲ။ ဒီစစ်ပွဲကို မင်း ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာပဲ”

“အကြီးအကဲရဲ့ နာမည်က 'စစ်တပ်ကို ဖျက်ဆီးသူ နတ်ဘုရား' လို့ ခေါ်ဆိုခြင်း ခံရတဲ့အတိုင်း ဂုဏ်သတင်းနဲ့ အဆင့်အတန်းက ကျွန်တော်တို့ထက် သာလွန်ပါတယ်။ ဒီအပေးအယူမှာ ကျွန်တော်က ရှုံးနိမ့်တယ်လို့ မခံစားရပါဘူး”

ဝမ်ချောင် သည် သူ၏ ခွက်ထဲမှ မွှေးကြိုင်သော လက်ဖက်ရည်ကို ညင်သာစွာ သောက်ရင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းကို မလိမ်ညာနိုင်ဘူးပဲ”

ဟိုကျွမ်းကျီက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းက တောင်နှင့်မြစ်တို့ရဲ့ စွမ်းအားကို ချေးယူရင်တောင် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မလဲ။ ထန်နန်းတော် မြေအောက်က 'ဘုရင်သုံးပါးအစီအရင်'က ရှေးပဝေသဏီကတည်းက ရှိခဲ့တာ။ အနောက်ဟန်မင်းဆက် လက်ထက်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပေမယ့် ဆွေ့နဲ့ထန်မင်းဆက်တွေမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့တာကြောင့် အစကအတိုင်း ပြန်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုနှစ်တွေ ကြာလာတော့ ဒီပတ်ဝန်းကျင်က ကောင်းကင်နဲ့မြေပြင် စွမ်းအင်တွေကို အကုန်လုံး ဆွဲဆောင်ယူသွားခဲ့ပြီး ကျန်ရှိနေတဲ့ စွမ်းအင်တွေကပဲ ကွန်ဝူ၊ လုံဝေ၊ ရွှမ်ဝေနဲ့အနောက်မြောက်ဘက်က ရွှေနွား တောင်တန်းတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာ”

“မင်းက အစီအရင်နဲ့ ဖြတ်ယူရင်တောင် တောင်နှင့်မြစ်တို့ရဲ့ စွမ်းအင် အကန့်အသတ်နဲ့ပဲ ရနိုင်မှာဖြစ်ပြီး 'ဘုရင်သုံးပါးအစီအရင် ' နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရနိုင်ဘူး။ ခဏတာ တားဆီးနိုင်ရင်တောင် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မလဲ”

“ဒါ့အပြင် မမေ့ပါနဲ့၊ အခု မင်းက ငါ ချထားတဲ့ နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးအစီအရင်ကို ဖြိုခွဲဖို့ လိုအပ်တာ၊ ငါတို့ မဟုတ်ဘူး။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်၊ မင်းအတွက် အချိန် သိပ်မရှိတော့ဘူး”

ဟိုကျွမ်းကျီက ပြောရင်း ဝမ်ချောင်ကို စူးစမ်းသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီလိုဆိုရင် စိတ်ပူရမှာက ကျွန်တော်ပဲ၊ အကြီးအကဲက ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေတာလဲ”

ဝမ်ချောင်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ့အပြင် အကြီးအကဲက အောင်ပွဲ ရတော့မယ်ဆိုရင် ဘာလို့ အခုလို ထိုင်မရ ထမရ ဖြစ်နေပြီး ကျွန်တော့်အတွက် စိတ်ပူပေးနေရတာလဲ”

ဝမ်ချောင် ၏ စကားသံ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များ ဆုံမိသွားပြီး လေဟာနယ်တွင် ချက်ချင်းဆိုသလို လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခု ဝိုးတဝါး ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

******

အခန်း (၁၇၆၉)

ဝမ်ချောင် ဖြစ်စေ၊ ဟိုကျွမ်းကျီ ဖြစ်စေ၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ စကားများသည် အတွင်းသဘောကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း အတွင်းထဲတွင်မူ အပ်နှင့်ထိုးသကဲ့သို့ စူးရှပြတ်သားနေသည်။ စကားလုံးတိုင်းသည် တစ်ဖက်လူကို ခြေရာလက်ရာမပြဘဲ ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်နေသည်။

“အစီအရင်က ကောင်းပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အစီအရင်ကြီးလေလေ လူအင်အားနဲ့ ပစ္စည်းအင်အား ပိုလိုလေပဲ။ မင်းရဲ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တပ်အင်အားက လုံးဝ မလုံလောက်သေးဘူး၊ အားနည်းနေတုန်းပဲ။ ဒီစစ်ဆင်ရေးကို ငါ ဆယ်စုနှစ်များစွာ စီစဉ်ခဲ့တာ၊ ငါ့မှာ ဒီလောက်ပဲ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးမလား”

ဟိုကျွမ်းကျီက ပြောရင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ညာလက်ကို ဆန့်တန်းကာ ကျားစေ့ဘူးထဲမှ တတိယမြောက် ကျားစေ့ကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အဝေးရှိ ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်၊ မီယာစမိ အာရာကာ၊ လီကျင်းကျုံးနှင့် ကျင်းယန်နန်းဆောင်မှ လူများသည် စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားကြသည်။ ဝမ်ချောင်သည် တောင်နှင့်မြစ်တို့၏ စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ အင်အားနည်းခြင်းဖြင့် အင်အားကြီးများကို တိုက်ခိုက်ကာ၊ အစီအရင်ဖြင့် အစီအရင်ကို ရင်ဆိုင်၍ တိုက်ပွဲကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်သည်မှာပင် အလွန်ခက်ခဲနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟိုကျွမ်းကျီတွင် နောက်ထပ် အကြံအစည်များ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

ဟိုကျွမ်းကျီ၏ အနေအထားအရ မြို့တံခါးကို ကာကွယ်ရုံဖြင့် လုံလောက်သော်လည်း ဤ ထိုက်ကျုံးခေတ်မှ စစ်တပ်ကို ဖျက်ဆီးသူ နတ်ဘုရားသည် လက်ပိုက်ကြည့်နေကာ ခုခံကာကွယ်ရုံကို လက်ခံမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“မင်းရဲ့ စစ်အင်အားအားလုံးက မြို့တံခါး သုံးခုကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရှေ့တန်းမှာ အာရုံစိုက်ထားတယ်။ ဒီအချိန်မှာ နောက်ထပ် စစ်တပ်တစ်ခုက နောက်ဘက်ကနေ ရုတ်တရက် ထိုးစစ်ဆင်လာရင် မင်း ဘယ်လို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်မလဲဆိုတာ မသိဘူး။ အဲဒီစစ်တပ်က ကမ္ဘာပေါ်မှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ထုံလော့ သံရဲတပ် ဆိုရင်ကော”

ဟိုကျွမ်းကျီသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

‘တက်’

ဟိုကျွမ်းကျီ၏ လက်ချောင်းသည် ဖိချလိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲရှိ တတိယမြောက် ကျားစေ့မဲသည် ဝမ်ချောင်၏ကျားစေ့ဖြူ နောက်ဘက်တွင် ချက်ချင်း ကျရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာရှိ ကျားစေ့အမဲများသည် မူလက အစုနှစ်ခု ခွဲနေသော်လည်း ဟိုကျွမ်းကျီ၏ ဤအမဲစေ့ ကျရောက်သောအခါ ကျားစေ့မဲနှစ်ဖက်လုံး ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်သွားကာ နဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့နောက် နှစ်ဖက် ညှပ်ထားသဖြင့် အလယ်မှ ကျားစေ့ဖြူသည် အန္တရာယ်ကြီးမားစွာဖြင့် ဝိုင်းရံခံရလေသည်။

ထိုကျားစေ့အမဲ ကျရောက်သည့်အခါ ဟိုကျွမ်းကျီ ၏ ကျောနောက်တွင် ဝှက်ထားသော နောက်တစ်ဖက် လက်ကို အင်္ကျီလက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ နောက်ဘက်သို့ အချက်ပြလိုက်သည်ကို လူအများစု သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

တစ်ချိန်တည်းနီးပါးတွင် ပင်လယ်လင်းယုန်တစ်ကောင်၏ ကျယ်လောင် စူးရှသော အော်ဟစ်သံသည် အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ညကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုအသံသည် ညကောင်းကင်တွင် အလွန်ဝေးလံစွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပင်လယ်လင်းယုန်၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချောင် လည်း ပို၍ လေးနက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ နန်းတော်၏ အနောက်မြောက်ဘက်၊ အခြားတစ်နေရာတွင် မြေပြင်ပေါ်၌ သံရဲတပ်သား အများအပြားသည် ခံ့ညားထည်ဝါသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် စတုရန်းပုံစံများအဖြစ် စီတန်းကာ ညဘက်တွင် ရပ်တည်နေကြသည်။

ဤစစ်တပ်သည် မျက်လုံးများ တောက်ပပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းပြကာ စစ်ပွဲများစွာကို ဖြတ်သန်းဖူးသည့် သံရဲတပ်အဖွဲ့ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

အခြား သံရဲတပ်များနှင့်မတူဘဲ သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသည့် သံချပ်ကာများနှင့် မြင်းများ၏ ထူထဲသော သံချပ်ကာများအားလုံးသည် ကြေးနီဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အသေးစိတ်ကြည့်ပါက ပုံစံများစွာ ပါဝင်ပြီး ထွင်းထုထားသော စာများနှင့် အစီအရင်များ ပါဝင်နေသည်။

ထုံလော့ သံရဲတပ်…

ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဤကဲ့သို့ ကြေးနီသံချပ်ကာကို အသုံးပြုနိုင်သူမှာ ကမ္ဘာကျော် ထုံလော့ သံရဲတပ်သာ ရှိသည်။ ဥဇဘက်သံမဏိ လက်နက်များ မရှိသော်လည်း ထုံလော့ သံရဲတပ် သည် ၎င်းတို့၏ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ဖြင့် နာမည်ကျော်ပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ဝမ်ချောင် ၏ ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်ထက် လုံးဝ မနိမ့်ပေ။

“အကြီးအကဲ၊ ဟိုကျွမ်းကျီဆီက သတင်းရပြီ။ အစီအစဉ်အတိုင်း အခု စစ်ချီဖို့ လိုအပ်တယ်”

ညလေများ တိုက်ခတ်နေပြီး မြင်းခွာသံများ ကြည်လင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထုံလော့ မျိုးနွယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် လေထဲမှ ကျလာသော ပင်လယ်လင်းယုန်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ လှည့်ကာ တပ်ရှေ့တွင် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရပ်နေသော ထုံလော့ စစ်သူကြီး အာဘူစစ်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

အာဘူစစ်သည် သူ၏ ထုံလော့မြင်းပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမြဲတမ်းလိုပင် ကြီးမားထွားကျိုင်းပြီး တောင်တန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ပုံမှန်နှင့်မတူဘဲ ဤအချိန်တွင် အာဘူစစ်သည် နန်းတော်အတွင်းမှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည့် နေရာကို ကြည့်နေပြီး ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခတ်စေသော တိုက်ခိုက်သံများကို နားထောင်နေရင်း သူ၏ စိတ်သည် လွင့်ပျံနေသည်။

ထိုတစ်ခဏတွင် သူ ဘာကို စဉ်းစားနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

“စစ်သူကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ တကယ် တိုက်ခိုက်ရမှာလား။ ကျွန်တော်တို့ ချီတက်ပြီး မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကို တိုက်ခိုက်တာနဲ့ နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ဘူး။ တကယ်လို့ အဲဒီအခြေအနေကို ရောက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ ထုံလော့မျိုးနွယ်ဟာ သေဖို့ နေရာတောင် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

နောက်ဘက်မှ မြင်းခွာသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထုံလော့စစ်သည် နောက်တစ်ဦးသည် သူ၏မြင်းကို စီးနင်းကာ နောက်မှ လာနေပြီး စိုးရိမ်ပူပန်သော အမူအရာကို ပြသနေသည်။

“ပြီးတော့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ဟာ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မဟာမိတ်ဟောင်းပါ။ တာ့လော့စ်တိုက်ပွဲမှာလည်း သူ့နဲ့အတူ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ်။ မျိုးနွယ်စုထဲက ညီအစ်ကိုတွေ အများကြီးက သူ့ကို သိကြတယ်။ အရှင်ဘုရင်ကလည်း ကျွန်တော်တို့ကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့တာပဲ၊ ဒီလိုလုပ်တာ တကယ်ပဲ တန်ဖိုးရှိရဲ့လား”

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထိုသူ၏ စကားများသည် လူများစွာ၏ ရင်ထဲမှ အသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပြီး ထုံလော့ စစ်သူကြီး အာဘူစစ်ထံသို့ မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များ ရောက်ရှိလာသည်။

အာဘူစစ်သည် စကားမပြောသော်လည်း ထိုတစ်ခဏတွင် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တွေဝေမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။ ဤဆုံးဖြတ်ချက်သည် သူ့အတွက်လည်း လုံးဝ လွယ်ကူသော ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ပေ။

“အကြီးအကဲ၊ အခု တွေဝေနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး”

ပထမဆုံး ထုံလော့ စစ်သည်က စတင်ပြောဆိုလာသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကြမ်းတမ်းသော ပင်လယ်လင်းယုန်ကို ဆက်လက် ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။

“ဟိုကျွမ်းကျီ ပြောခဲ့တဲ့ စကားကို မေ့နေပြီလား။ အခု ပထမမင်းသားက အာဏာရနေပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ ထုံလော့လူမျိုးတွေက သူ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်အတိုင်း မလုပ်ရင် အနာဂတ်မှာ ဧကရာဇ်အသစ် နန်းတက်တဲ့အခါ ဘယ်လို အခြေအနေမျိုး ရင်ဆိုင်ရမလဲ။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်မင်း ဖြစ်စေ၊ ဒါမှမဟုတ် ပထမမင်းသားဖြစ်စေ၊ ဒီကိစ္စမှာ အရေးအကြီးဆုံးက ကျွန်တော်တို့ ထုံလော့လူမျိုးတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ဘာကြောင့် ထန်အင်ပါယာကို လက်နက်ချခဲ့ရလဲဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့”

ထိုသူ၏ နောက်ဆုံးစကားကို ကြားသောအခါ အာဘူစစ် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နောက်ဆုံးတွင် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ရှိလာသည်။

“မှန်တယ်”

ဝမ်ချောင် ဖြစ်စေ၊ ပထမမင်းသား ဖြစ်စေ၊ ဒီညရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ အရေးအကြီးဆုံးက ထုံလော့ လူမျိုးတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားပဲ။

“ခလွမ်”

ဤအတွေးများသည် သူ၏ စိတ်ထဲမှ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ အာဘူစစ်သည် ခါးတွင်ရှိသော ဓားရှည်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်-

“အားလုံး နားထောင်၊ ပစ်မှတ်က ချန်ဂိတ်၊ အလယ်ဂိတ်နဲ့ ခွန်ဂိတ်ကို အရှိန်အပြည့်နဲ့ ချီတက်”

ဟိန်း

အာဘူစစ်၏ အသံ ပြီးဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင် လေးဖက်လေးတန်ရှိ ထုံလော့လူမျိုးများစွာသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကောင်းကင်မြေပြင်ကို လှုပ်ခတ်စေသော အသံဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် မြေပြင်သည် တုန်ခါသွားသည်။ စိတ်အားထက်သန်သော မြင်းဟီသံများကြားတွင် အာဘူစစ် ကို ဦးဆောင်ကာ ထုံလော့ သံရဲတပ် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် သံမဏိရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းကာ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ရှေ့သို့ ချီတက်သွားသည်။

အရင်ကနှင့် မတူဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထုံလော့ မျိုးနွယ်မှ စစ်သည်များအားလုံးနီးပါး ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။

“ထုံလော့ လူတစ်သောင်း မပြည့်သော်လည်း၊ တစ်သောင်းကျော်လျှင် မရှုံးနိုင်”၊ ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်းသည် နန်းတော်၏ အနောက်မြောက်ဘက်မှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းပြစွာဖြင့် လျှပ်စီးပမာ ထိုးထွက်လာသောအခါ ထိုအရှိန်အဟုန်သည် ကောင်းကင်မြေပြင်ကို လှုပ်ခတ်စေပြီး တောင်တန်းများကို တွန်းလှန်နိုင်သလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုးစစ်ဆင်လာရာ ထိုအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်သည် နန်းတော်အတွင်းမှ တိုက်ခိုက်သံများထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်နေပြီး ချန်ဂိတ်၊ အလယ်ဂိတ်နှင့် ခွန်ဂိတ်တို့တွင် တိုက်ခိုက်နေသော စစ်တပ်များပင် ဤအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိသွားကြသည်။

ထုံလော့ သံရဲတပ်ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ထိုကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်နေသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များနှင့် ရန်လိုသော စိတ်များကြောင့် နန်းတော်အပေါ်မှ လေဟာနယ်ပင် လိမ်ယှက်သွားပြီး နန်းတော်တစ်ခုလုံးသည် ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်း၏ ထိုးစစ်ကြောင့် တုန်ခါနေသည်။

“ အာဘူစစ် ၊ မင်း နောက်ဆုံးတော့ စစ်ချီလာပြီပဲ”

မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသော နန်းတော်အတွင်းပိုင်းရှိ တစ်နေရာတွင် ပထမမင်းသားသည် နဂါးပုံပါ အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်နေသော စွမ်းအင်များ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာသည်။ ‘နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးအစီအရင်’ နှင့် ‘ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်း’၊ ၎င်းတို့သည် ဝမ်ချောင်အတွက် သူ ပြင်ဆင်ထားသော လက်ဆောင်ကြီး နှစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထုံလော့လူမျိုးများကို စည်းရုံးရန်အတွက် သူသည် စကားများစွာ ပြောခဲ့ရပြီး ယခု နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့ စစ်ချီလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင် သည် တပ်များ ဦးဆောင်ကာ နန်းတော်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန်နှင့် ထိုက်ကျိနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေချိန်တွင် ချန်ဂိတ် ၊ အလယ်ဂိတ်နှင့် ခွန်ဂိတ်တို့တွင် နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးအစီအရင်ဖြင့် ချုပ်နှောင်ခံထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အာဘူစစ်သည် ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်းကို ဦးဆောင်ကာ နောက်ဘက်မှ ထိုးစစ်ဆင်လာပြီး အတွင်းနှင့် အပြင် ပူးပေါင်းကာ ဝမ်ချောင် ကို လုံးဝ အနိုင်ယူချေမှုန်းလိမ့်မည်။

ထုံလော့ လူမျိုးများ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အတုမရှိပေ။ ဝမ်ချောင် ခေါ်ဆောင်လာသော ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည်သည် ထောင်ဂဏန်းမျှသာ ရှိပြီး အားလုံးကို ခေါ်ဆောင်လာလျှင်ပင် အတွင်းနှင့် အပြင် နှစ်ဖက်ညှပ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

“ဝမ်ချောင်၊ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ရင် နောက်ဆုံးတော့ ပေးဆပ်ရမှာပဲ။ အခု မင်းကို သေရာပါအောင် လုပ်ပစ်မယ်”

ညဘက်တွင် ပထမမင်းသားသည် အလယ်ဂိတ်၊ ချန်ဂိတ်နှင့်ခွန်ဂိတ် တို့၏ ဦးတည်ရာကို ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းပြစွာဖြင့် အေးစက်နေသည်။

...

“အရှင်ဘုရင်၊ ထုံလော့ လူမျိုးတွေ၊ ထုံလော့ လူမျိုးတွေက ကျွန်တော်တို့ဆီ ဦးတည်ပြီး ထိုးစစ်ဆင်လာနေပါတယ်”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားတစ်နေရာတွင် အဝေးမှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အချက်အလက်ယူလာသူ (Intelligence Member) တစ်ဦးသည် မှောင်မိုက်သော ညထဲမှ ဝမ်ချောင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာသည်။ သူ မြေပေါ်သို့ ဆင်းသည်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာသည် တုန်ခါသွားပြီး ခြေလှမ်းများ မခိုင်မဲဘဲ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“သူ့ကို ဖမ်း”

ထိုသူကို မြင်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများသည် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားဆယ်ဂဏန်းခန့်သည် ချက်ချင်း ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ ဒဏ်ရာရနေသော အချက်အလက်ယူလာသူ (Intelligence Member) ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

အဝေးတွင် ဟိုကျွမ်းကျီ သည် စိတ်ဓာတ် တည်ငြိမ်နေပြီး လက်နှစ်ချောင်းကို ထောင်ကာ အချက်ပြလိုက်သည်။ နောက်ဘက်တွင် အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်မှူး ဖေယွီဟန်သည် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ “စိတ်ဓာတ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းက မြို့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် သာလွန်တယ်”၊ ဤအချိန်တွင် ထိုသူလျှိုကို လာခွင့်ပြုခြင်းသည် မိမိတို့ဘက်အတွက် ပို၍ အကျိုးရှိမည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“ဖယ်လိုက် သူ့ကို လာခွင့်ပြု”

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် မူလက ပြေးဝင်သွားသော အင်ပါယာအစောင့်တပ်သား များသည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ဘေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ထိုမျှသာမက ရှေ့တန်းတွင် မီယာစမိ အာရာကာ ၊ လီဟန်၊ လီကျင်းကျုံးနှင့် ကျင်းယန်နန်းဆောင် (Jinyang Palace) မှ လူများကို ဝိုင်းရံထားသော အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများစွာသည် ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ဘေးသို့ ကွဲလွင့်သွားပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖယ်ပေးလိုက်သည်။

“သွားချင်သေးလား”

ဟိုကျွမ်းကျီသည် တစ်ဖက်ရှိ ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ပြီး အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အချက်အလက်ယူလာသူ (Intelligence Member) ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ ပြုံးရယ်နေသည့် ပုံစံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“မလိုတော့ပါဘူး”

ဝမ်ချောင်သည် ထိုင်ရာမှ မထဘဲ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

အဝေးတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော မြင်းခွာသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေးလံသော မြင်းခွာသံများသည် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ နန်းတော်အတွင်းသို့ ပတ်ကာ လှည့်ပတ်နေပြီး အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အလယ်ဂိတ်၊ ချန်ဂိတ်နှင့် ခွန်ဂိတ်တို့ဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။

ဝေးကွာနေသော်လည်း ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအင်ကို ခံစားနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်မြေပြင်ကိုပင် အရောင်ပြောင်းလဲစေနိုင်သော အစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအားဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင် သည် ထိုဝိုင်းဝိုင်းသော ခုံတန်းလေးပေါ်တွင် မြေ၌ အမြစ်တွယ်နေသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေသည်။

ဟိုကျွမ်းကျီနှင့် ထုံလော့ သံရဲတပ်တို့ ပူးပေါင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားသော်လည်း၊ မြို့တော်နှင့် အင်ပါယာတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အကောင်းဆုံး ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်းသည် လီစီယီ၊ ကော်ကျစ်ရီနှင့် ကျိလိ လောင်ဇူ တို့ထံသို့ ထိုးစစ်ဆင်နေကြောင်း နားလည်ထားသော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးချမ်းတည်ငြိမ်နေပြီး စိတ်ခံစားမှု လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်မျှပင် မပြသခဲ့ပေ။

“အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော့်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် ထုံလော့လူမျိုးတွေကိုတောင် စည်းရုံးနိုင်ခဲ့တာဆိုတော့ တော်တော်လေး ကြိုးစားခဲ့ရမှာပဲ”

ဝမ်ချောင်သည် ရှေ့ရှိ ဟိုကျွမ်းကျီ ကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ စစ်ရေးဗျူဟာဆိုတာ အနိုင်ရသူတွေရဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ။ အောင်ပွဲရဖို့ဆိုရင် နည်းလမ်းအချို့ကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါ့အပြင် ထုံလော့လူမျိုးတွေက အစွမ်းထက်တဲ့ တပ်ဖွဲ့ဖြစ်နေတာပဲ၊ အဲဒါကို အသုံးမချဘဲ ဘာလို့ ထားရမှာလဲ”

ဟိုကျွမ်းကျီ သည် စားပွဲပေါ်မှ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူကာ စိတ်အေးလက်အေး ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အဝေးမှ မြင်းခွာသံများသည် ပို၍ ပို၍ ကျယ်လောင်လာပြီး ရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဤနေရာသို့ လာရောက် တိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အရှိန်ပိုမြန်လာသော အသံကို နားထောင်ရင်း ဟိုကျွမ်းကျီ ၏ အမူအရာသည် ပို၍ လျော့ရဲလာသည်။ ယခုအခါ သူ၏ အခြေအနေကို စိုးရိမ်ပူပန်ရမည့်သူမှာ ရှေ့မှ ဝမ်ချောင် ဖြစ်ပြီး ဝမ်ချောင် နောက်ဘယ်လို လုပ်ဆောင်မည်ကို သူ တကယ် မျှော်လင့်နေသည်။

******

အခန်း (၁၇၇၀)

“အရာအားလုံးကို အသုံးချတာဆိုရင် အကြီးအကဲ အာဘူစစ် နဲ့ ထုံလော့ သံရဲတပ်ကို ထိုက်ကျိနန်းတော်ကို ဘာလို့ မစေလွှတ်တာလဲ။ ထုံလော့ သံရဲတပ် ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ်ကို အများကြီး ထိခိုက်စေနိုင်မှာပဲ”

ဝမ်ချောင်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဟိုကျွမ်းကျီ၏ မျက်ခွံသည် ရုတ်တရက် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အပြုံးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထုံလော့ သံရဲတပ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အတုမရှိသည်မှာ မှန်ပါသည်။ ဝမ်ချောင် ပြောသည့်အတိုင်း သူတို့ကို မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စေလွှတ်ပါက အမှန်တကယ် အကူအညီများစွာ ဖြစ်စေမည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင် ဖြစ်စေ၊ ဟိုကျွမ်းကျီ ဖြစ်စေ နှစ်ဦးစလုံးက သူသည် ထိုသို့ လုံးဝ လုပ်ဆောင်ရဲမည် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထုံလော့ သံရဲတပ်သည် ထန်မင်းဆက် တော်ဝင်မိသားစုကို ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ သစ္စာခံခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စေလွှတ်နိုင်သော်လည်း မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စေလွှတ်လျှင်... တစ်ချိန်က ထုံလော့ သံရဲတပ် သစ္စာဖောက်ပြီး မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ်နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ပါက အကြီးမားဆုံး ထိခိုက်နစ်နာမှုကို ခံစားရမည့်သူမှာ အရှေ့နန်းဆောင်ဘက်ခြမ်းဖြစ်သည်။ ပထမမင်းသားသည် ဤအန္တရာယ်ကို လုံးဝ စွန့်စားရဲမည် မဟုတ်သလို ဟိုကျွမ်းကျီ သည်လည်း ထိုသို့ ဖြစ်လာရန် လုံးဝ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အတုမရှိသော ထုံလော့ သံရဲတပ်ကို စစ်မြေပြင်၏ နောက်ဆုံးဘက်တွင်သာ ထားရှိကာ ဝမ်ချောင် ကို တိုက်ခိုက်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ထိုအချက်ကို ထောက်ပြကာ လျှို့ဝှက် ပြောင်လှောင်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“မင်းက စိတ်တည်ငြိမ်နိုင်သူပါပဲ။ ဒီအချက်နဲ့ပဲ မင်းရဲ့ ဆရာသမား နာမည်ကို မဖျက်ဆီးဘူးလို့ ဆိုနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဒီလို ထိုင်နိုင်ဦးမလဲဆိုတာကို ငါလည်း သိချင်နေပြီ”

ဟိုကျွမ်းကျီသည် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို နှုတ်ခမ်းနားသို့ မြှောက်ကာ ဆက်လက် ဖြည်းညှင်းစွာ သောက်လိုက်ပြီး မူလကအတိုင်း အေးဆေးတည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည် ရရှိသွားသည်။

ထုံလော့ သံရဲတပ်သည် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာသည်။ ဝမ်ချောင်တွင် မည်မျှပင် ဉာဏ်ပညာရှိစေကာမူ သူ့အတွက် အချိန် မရှိတော့ပေ။ ဤပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါက သူသည် သေလမ်းသို့သာ ရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထုံလော့ သံရဲတပ်၏ ပြင်းထန်သော ထိုးစစ်ရှေ့တွင် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားနှင့် တည်ငြိမ်မှုသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

အဝေးတွင် ထုံလော့လူမျိုးများသည် ကြီးမားသော အကွေ့ကို ကွေ့လိုက်ပြီး ချန်ဂိတ် ၊ အလယ်ဂိတ်နှင့် ခွန်ဂိတ် တို့နှင့် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာသည်။ နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော အသံသည် ကောင်းကင်မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဝမ်ချောင် နှင့် ထိုနေရာမှ လူတိုင်း အခြား မည်သည့်အသံကိုမျှ မကြားနိုင်တော့ပေ။

“ထုံလော့”

“ထုံလော့”

“ထုံလော့”

...

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းပြသော ဟစ်အော်သံများသည် ကောင်းကင်မြေပြင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ၎င်းသည် ထုံလော့လူမျိုးများ တိုက်ခိုက်မှု မစတင်မီ အကျင့်ဖြစ်သည်။ ထုံလော့သံရဲတပ်တစ်သောင်းသည် တစ်ပြိုင်နက် ဟစ်အော်လိုက်သောအခါ ထိုအရှိန်အဟုန်သည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

“သခင်လေး”

အဝေးတွင် မီယာစမိ အာရာကာသည် သူ၏လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး ချွေးအေးများပင် စီးကျလာသည်။ ထုံလော့လူမျိုးများသည် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာပြီး အရှိန်လည်း ပို၍ ပို၍ မြန်လာသည်။ မီယာစမိ အာရာကာသည် သူ၏ ခြေအောက်မှ မြေကြီးပင် လှိုင်းများကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် အစိုင်အခဲကဲ့သို့ စုစည်းနေပြီး မီယာစမိ အာရာကာ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို တုန်ယင်စေသည်။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤကဲ့သို့သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို အလွန် အာရုံခံစားနိုင်သည်။

“ပြီးပြီ၊ ဒီကျွန် အာဘူစစ်က သူတော်စင်ဧကရာဇ်မင်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး ပထမမင်းသားဘက်ကို ပါသွားပြီ၊ ငါတို့အားလုံး သေပြီ”

ဤအချိန်တွင် အကြောက်ရွံ့ဆုံးသူမှာ လီကျင်းကျုံးဖြစ်သည်။ သူသည် ပဉ္စမမင်းသား လီဟန်ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး အားယူကာ တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည်။ အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း သူ၏ နားနောက်နှင့် အဝတ်အစားများအတွင်းတွင် ချွေးများ စိုရွှဲနေပြီး သူသည် လုံးဝ ထိတ်လန့်နေသည်။

သူသည် အဝေးရှိ ဝမ်ချောင်ကို သတိလက်လွတ် ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက လက်ရှိအခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ကယ်တင်နိုင်ပါက ဝမ်ချောင် သာလျှင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် လီကျင်းကျုံးသည် ဝမ်ချောင် ၏ စစ်တပ်အားလုံးကို စေလွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း အနည်းငယ် သိရှိထားပြီး၊ သူ၌ စစ်တပ်ရှိနေသေးလျှင်ပင် ထုံလော့ သံရဲတပ်တစ်သောင်းကို လုံးဝ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထုံလော့လူမျိုးများသည် စစ်တိုက်ရာတွင် အလွန် ထူးချွန်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ထိုက်ကျုံးဧကရာဇ်ပင် ချီးမွမ်းခဲ့ဖူးသည်။ မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် ၎င်းတို့ကို တားဆီးနိုင်မည့် စွမ်းအား လုံးဝမရှိနိုင်ပါ။ မြို့တော်ရှိ မိသားစုကြီးများအားလုံးကို စုဆောင်းပြီး မြို့တော် ကာကွယ်ရေးတပ်နှင့် မြို့တော် အစောင့်တပ်ကိုပင် အတူတကွ ခေါ်ယူလာလျှင်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

အရေးအကြီးဆုံးက အချိန်မီ မဖြစ်နိုင်တော့ခြင်းပင်။

“ဝမ်ချောင်၊ အခု မင်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်”

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။ ထုံလော့လူမျိုးများ၏ ထိုးစစ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော လေစီးကြောင်းသည် နန်းတော်၏ မြင့်မားသော နံရံများကို ဖြတ်ကျော်ကာ အရွက်ခြောက်များကို လှုပ်ရှားစေပြီး လီဟန်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်နေသည်။ သို့သော် လီဟန်သည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသော်လည်း သူ၏ အကြည့်များသည် ဝမ်ချောင် ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေသည်။

“မိန်းကလေးရွှီ၊ မကောင်းဆိုးဝါးပဲ ထုံလော့ စစ်သူကြီး အာဘူစစ်က ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်းကို ဦးဆောင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ဆီကို ထိုးစစ်ဆင်လာနေတယ်”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထုံလော့ သံရဲတပ် ထိုးစစ်ဆင်လာသည့် သတင်းသည် အလယ်ဂိတ်သို့လည်း ရောက်ရှိလာပြီး စစ်တပ်တစ်ခုလုံး ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

“ဘာ”

“ထုံလော့ လူမျိုးတွေ တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်နေပြီ”

“ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ။ ကျွန်တော်တို့မှာ ထုံလော့ လူမျိုးတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အပိုဆောင်း စစ်အင်အား လုံးဝ မရှိဘူး”

ထိုတစ်ခဏတွင် လူများစွာ၏ အကြည့်များသည် ရွှီချီချင်ဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။ ချန်စန်းယွမ်နှင့် ရွှီခဲ့ယွီတို့၏ မျက်နှာများသည်ပင် ဖြူဖျော့သွားသည်။ သုတို့သည် ထုံလော့ လူမျိုးများ၏ အံ့ဩဖွယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့ဖူးသည့်အတွက် သူတို့၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် ထုံလော့လူမျိုးများကို လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ပို၍ နားလည်ထားကြသည်။

“မိန်းကလေးရွှီ၊ ဒီနေရာက အရမ်း အန္တရာယ်များလာပြီ၊ ဒီမှာ ဆက်နေဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး၊ ကျွန်တော် အခုပဲ ခင်ဗျားကို အစောင့်အရှောက်နဲ့ ထွက်ခွာခွင့်ပြုမယ်”

ရွှီခဲ့ယွီသည် သွားကိုက်ကာ ရုတ်တရက် နောက်ကွယ်မှ ရွှီချီချင်ကို ပြောလိုက်သည်။ စကားမဆုံးမီ သူသည် ခုန်လိုက်ပြီး ရွှီချီချင်ဘေးသို့ ရောက်သွားကာ သူမကို ဆွဲယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ရွှီချီချင်သည် အရှင် အလေးထားဆုံးသူ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့အားလုံး ဒီမှာ ကျဆုံးသွားလျှင်ပင် ရွှီချီချင်မှာ ဘာမှ မဖြစ်ရပေ။

နောက်ဆုံး အားကိုးရာအနေဖြင့် ရွှီချီချင်ကို အတင်းအကျပ် ထွက်ခွာစေရန်သာ လိုတော့သည်။

သို့သော် ရွှီခဲ့ယွီ၏ ဆွဲယူမှုသည် လေထဲတွင်သာ ဖြစ်သွားသည်။ ရွှီချီချင်သည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ရွှီခဲ့ယွီ၏ ဆွဲယူမှုကို ဆံပင်တစ်မျှင်စာလေးဖြင့် ရှောင်ရှားလိုက်သည်။

“အခု ဒါကို ဆွေးနွေးရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး”

ရွှီချီချင်သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်-

“အင်ပါယာတစ်ခုလုံးရဲ့ ကံကြမ္မာက ဒီညမှာ မူတည်နေတယ်။ ကျွန်မတို့ နောက်ဆုတ်စရာ နေရာ လုံးဝ မရှိဘူး။ အရှင်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ကျွန်မ မသိပေမယ့် သူ့မှာ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်”

နောက်ဆုံးစကားသည် ခိုင်မာပြတ်သားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှီခဲ့ယွီသည် သူ၏ ရှေ့မှ ရွှီချီချင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမကို ထွက်ခွာရန် မည်သည့် စကားမျှ ပြောနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

လေတိုက်ခတ်သံသည် အလယ်ဂိတ်ကို ဖြတ်ကျော်လာသည်။ ရွှီချီချင်၏ အဖြူရောင် ဂါဝန်ရှည်သည် လိပ်ပြာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကခုန်နေသည်။ ထိုတစ်ခဏတွင် သူမ၏ အကြည့်များသည် နန်းတော်၏ အခြားတစ်နေရာသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများတွင် အဆုံးမရှိသော မျှော်လင့်ချက်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

“ဝမ်ချောင်၊ အခု ရှင့်ကိုပဲ ကြည့်ရတော့မယ်”

...

အဝေးတွင် ထုံလော့ လူမျိုးများ၏ သံရဲတပ်သံများ ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လူများစွာ၏ အကြည့်များသည် ဝမ်ချောင်ထံသို့ စုစည်းသွားကြသည်။ ထိုတစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ပါ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အပ်တစ်ချောင်း ပြုတ်ကျသံပင် ကြားနိုင်သည်။

“အကြီးအကဲက ကျွန်တော့်ကို အနိုင်ရပြီလို့ ထင်နေပုံရတယ်”

လူများစွာ၏ အကြည့်များအောက်တွင် ဝမ်ချောင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ဆန့်တန်းကာ ဘေးရှိ ကျားစေ့ဘူးထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး ကျားစေ့ဖြူခဲကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

အွန်း….

ဝမ်ချောင်၏ ဤသေးငယ်သော လုပ်ဆောင်ချက်ကို မြင်သောအခါ တစ်ဖက်ရှိ ဟိုကျွမ်းကျီ၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွားပြီး အပ်နှင့် အထိုးခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ မူလက တည်ငြိမ်မှုသည် ချက်ချင်း ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် အရှေ့နန်းဆောင် အစောင့်တပ်မှူး ဖေယွီဟန်နှင့် အင်ပါယာအစောင့်တပ်သားများအားလုံး မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ဤအချိန်အထိ ဝမ်ချောင် နှင့် ဟိုကျွမ်းကျီ တို့၏ ကျားစေ့များ၏ အရေးပါမှုကို လူတိုင်း နားလည်သွားကြပြီဖြစ်သည်။

“ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မလဲ။ သူ့မှာ အာဘူစစ်နဲ့ သူ၏ ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ စစ်အင်အား ရှိနေသေးတာလား?”

ထိုတစ်ခဏတွင် ဖေယွီဟန်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဂိုဂူလျောမှ လင်းယုန်ဘုရင် ကျင်ယို့ရှီးစုံစမ်းခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များအရ ဝမ်ချောင်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ဝူရှန်းသံချပ်ကာ မြင်းစီးစစ်သည် အများစုကို ပင်လယ်ရပ်ခြားသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပုံရပြီး ဤတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို ချန်ဂိတ်တွင် စုစည်းထားသည်။

လက်ရှိ ဝမ်ချောင်သည် အသုံးပြုရန် စစ်အင်အား မရှိသင့်ပေ။ အာဘူစစ် ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဝမ်ချောင် တွင် မည်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိနေသေးသည်ကို ဖေယွီဟန် လုံးဝ စဉ်းစားမရပေ။

“မင်းမှာ တခြား စစ်တပ်တွေ ရှိသေးလား”

ဟိုကျွမ်းကျီသည် တစ်ဖက်ရှိ ဝမ်ချောင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ နဖူးကြောများ တွန့်ချိုးကာ အလွန်လေးနက်သော အမူအရာကို ပြသနေသည်။

“အာဘူစစ် ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ စစ်တပ် အများကြီး မလိုပါဘူး။ အကြီးအကဲက သူ့ကို ပထမမင်းသားအတွက် အသုံးချဖို့ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့သလိုပဲ၊ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို ကျွန်တော့်အတွက် အသုံးချဖို့ စည်းရုံးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိတာပေါ့”

ဝမ်ချောင် သည် မိုးတိမ်များကဲ့သို့ ညင်သာပေါ့ပါးသော အမူအရာဖြင့် ရှိနေပြီး ဟိုကျွမ်းကျီ ၏ လေးနက်မှုနှင့် ခြားနားနေသည်။

“အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော့် အလှည့် ကျပြီ”

တက်…

ဝမ်ချောင်၏အသံ ပြီးဆုံးသည်နှင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ အဖြူရောင်ကျားစေ့သည် ထိုအမည်းရောင် နဂါးကြီးရှေ့တွင် ဖြတ်ခနဲ အသံဖြင့် ကျရောက်သွားသည်။ ဤသေးငယ်သော ကျားစေ့ဖြူ ကျရောက်သောအခါ စစ်တုရင်ခုံသည် တုန်ခါသွားပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး၏ လေထုသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ကျောက်တန်းကို တိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

“သတ်”

အဝေးတွင် တိုက်ခိုက်သံများ ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခတ်နေပြီး ထုံလော့ လူမျိုးများသည် ပို၍ ပို၍နီးကပ်လာသည်။ လူတိုင်း စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း ဝမ်ချောင် သည်သာ ပုံမှန်အတိုင်း မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

...

ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်၏ အနောက်တောင်ဘက်တွင် ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပျံနေပြီး ထုံလော့ သံရဲတပ်တစ်သောင်းသည် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းပြစွာဖြင့် မိုးခြိမ်းသံနှင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ထိုးစစ်ဆင်နေသည်။

ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်း၏ အစွမ်းကုန် ထိုးစစ်ဆင်မှု၏ အရှိန်အဟုန်သည် စစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ထုံလော့ သံရဲတပ် ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာများတွင် လေဟာနယ်တွင် ဝိုးတဝါး ပုံရိပ်များစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“အကြီးအကဲ၊ ရှေ့မှာ နန်းတော်ရဲ့ အလယ်ဂိတ်ရှိတယ်။ အဲဒီမှာ ထောင်ဒဏ်ပေးရေးဌာနက စစ်သည် သုံးထောင်လောက် ကာကွယ်နေတာ။ ချီဘုရင်ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က လက်နက်ချခိုင်းထားပုံရတယ်”

အာဘူစစ်ဘေးတွင် ထုံလော့ စစ်သည်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အားလုံး နားထောင်၊ အစွမ်းကုန် ထိုးစစ်ဆင်ပြီး သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်၊ တစ်ယောက်မှ မကျန်စေနဲ့။ သူတို့ကို ရှင်းလင်းပြီးတာနဲ့ ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့ပြီး ဗဟိုကို တိုက်ခိုက်မယ်၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကို တစ်ချက်တည်း ချေမှုန်းပစ်မယ်”

အာဘူစစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအင်များ ပင်လယ်ပြင်နှင့် တောင်တန်းများကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ကျားမျက်လုံးများမှလည်း ကောင်းကင်ကို လွှမ်းမိုးမည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြှားတစ်စင်း လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်မလှည့်နိုင်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဤအခြေအနေသို့ ရောက်လာသောအခါ ထုံလော့ မျိုးနွယ်တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ဝမ်ချောင် ကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကာ ချေမှုန်းပြီးမှသာ ဧကရာဇ်အသစ် နန်းတက်ပြီးနောက် အနာဂတ်တွင် သူတို့အတွက် နေရာတစ်နေရာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“ခလွမ်”

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ အာဘူစစ်သည် သူ၏ ခါးမှ ဓားရှည်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူတော်စင်ဧကရာဇ်မင်း မှ ပေးသနားထားသော ကမ္ဘာကျော် နတ်ဓား “ကြေးငှက် (Copper Sparrow)” သည် ကောင်းကင်ကို တည့်တည့် ညွှန်ပြနေသည်။ ထိုတစ်ခဏတွင် နဂါးဟီသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားချီသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးဖောက်သွားသည်။

“အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်”

ထိုအော်ဟစ်သံသည် ကောင်းကင်မြေပြင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်းသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းပြစွာဖြင့် အရှိန်မြှင့်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ထိုးစစ်ဆင်သွားသည်။

စကားပြောရန် အချိန်မရှိ။ ထုံလော့ သံရဲတပ် တစ်သောင်းသည် နန်းတော်တံခါးကို တိုက်ခိုက်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် ထူထဲသော အသံတစ်ခုသည် ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာပြီး လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အာဘူစစ် တို့၏ အပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ အသံတွင် ပါဝင်သော ကြီးမားသော စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်မြေပြင်တွင် လေပြင်းများကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

“စစ်သူကြီး ၊ ကျန်းချိုး ဒီမှာ ကြာကြာ စောင့်နေခဲ့တာပါ”