စွမ်းအားပြသခြင်း

"ဒါ ချန်ကွမ် ခရမ်းသန္တာသစ်ပင်နဲ့ တွဲဖက်နေထိုင်တဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သားရဲပဲ..."

မင်ဆုရှင်းက ပြောဆိုသည်။

ကျုံးချင်သည် မည်သည့်စကားမျှ မပြောချေ။ ဤဧရာမလိပ်ကြီးသည် အမှန်တကယ်ကိုပင် ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း သူ ပြောနိုင်သည်။

ထို့ပြင် ထိုသားရဲသည် ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်အရ ကျုံးချင်ထက် လျော့နည်းခြင်းမရှိပေ။ အမှန်အားဖြင့် ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသည်မှာ မကြာသေးသော ကျုံးချင်ပင်လျှင် ထိုသားရဲကို ယှဉ်နိုင်ချင်မှ ယှဉ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူ မြင်ဖူးသမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သားရဲများ အနက် သူ လတ်တလော နှိမ်နင်းခဲ့သော လက်တံရှည်သားရဲကြီးသာလျှင် ဤဧရာမလိပ်ကြီးထက် စွမ်းအားသာလွန်နိုင်သည်။

"ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်ထိ စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သားရဲတစ်ကောင် ရှိနေတာပဲ... မကောင်းတော့ဘူး..."

မင်ဆုရှင်း၏တည်ငြိမ်မှုဖြင့်ပင် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏မျက်လုံးများထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ထင်ဟပ်လာသည်။

သန္တာသစ်ပင်တစ်ပင်တည်းအတွက် သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သားရဲတစ်ကောင်ကို နှိုးလိုက်မိလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

အကယ်၍ သူမ၏ဆရာ မင်ယွဲ့ရှန်း ဤနေရာတွင် ရှိနေလျှင်ပင် ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သားရဲကို ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးရုံသာ ရှိမည်ဟု သူမ အတပ်ပြောနိုင်သည်။

ယခုချိန်၌ သူမတို့နှစ်ဦးသာ ရှိနေသဖြင့် ထည့်ပြောရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

ကျုံးချင်သည် ယခင်က ဝင်္ကပါများကို ဖြတ်ကျော်ရာတွင် သူ၏အရည်အချင်းကို ပြသခဲ့သော်လည်း...

သူသည် ဤဧရာမလိပ်ကြီးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်ဟု သူမ မယုံကြည်ချေ။

ကျုံးချင်သည်လည်း ဧရာမလိပ်ကြီးကို အံ့အားသင့်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူသည် သားရဲ၏ ကြီးမားသော အရွယ်အစားကြောင့် အံ့အားသင့်နေရုံသက်သက်ပင်။

"ဒါက ကြီးလိုက်တာ..."

ကျုံးချင်က တွေးတောလိုက်သည်။

'နှစ်တစ်ထောင်လိပ် နှစ်တစ်သောင်းလိပ် ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ... ဒီလောက်ထိ ကြီးထွားလာဖို့ ဒီလိပ်ကြီးက နှစ်ပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ရမလဲ...သူ ဘာတွေကို စားတာလဲ မသိဘူး..."

သို့သော် မင်ဆုရှင်းသည် ထိတ်လန့်တကြား အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားကြီးမားသည့် ဧရာမလိပ်ကြီးသည် သူမ၏အမြင်အရ သူမတို့နှစ်ယောက် ကိုင်တွယ်နိုင်မည့် အရာမျိုး သေချာပေါက် မဟုတ်ချေ။

"သူက အခုမှ နိုးလာတာဆိုတော့ အသိစိတ် အပြည့်အဝ မဝင်သေးခင် ငါတို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရအောင်... အချိန်ဆွဲနေရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်..."

သို့သော် သူမ၏စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် မင်ဆုရှင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ရပ်က သူမတို့နှစ်ဦးကို လာရောက် ချိတ်ပိတ်လိုက်သည်အား ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒုက္ခပဲ... သူ ငါတို့ကို ချိတ်ပိတ်လိုက်ပြီ... ဒါပေမဲ့ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိသွားတာလဲ... ဟုတ်သားပဲ...ဒါက ချန်ကွမ် ခရမ်းရောင် သန္တာသစ်ပင်ကြောင့်ပဲ..."

မင်ဆုရှင်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အမှန်ပဲ... သူက ချန်ကွမ် ခရမ်းသန္တာသစ်ပင်နဲ့ တွဲဖက်နေထိုင်တဲ့ သားရဲလေ... သူက သန္တာသစ်ပင်ရဲ့အရှိန်အဝါကို အာရုံခံနိုင်တာပေါ့..."

မင်ဆုရှင်းက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

"ခရမ်းရောင် သန္တာသစ်ပင်ကို သူ့ဆီ အမြန် ပြန်ပေးလိုက်ပါ... အဲ့ဒါဆိုရင် သူ့ရဲ့ဒေါသ ပြေသွားကောင်း ပြေသွားနိုင်တယ်..."

ကျုံးချင်သည် လက်နောက်ပစ်ကာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူမကို ဂရုမစိုက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့အရည်အချင်းနဲ့ ငါ နှုတ်ယူထားတဲ့ သစ်ပင်ကို ဘာလို့ ပြန်ပေးရမှာလဲ..."

မင်ဆုရှင်းက ကျုံးချင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင် ရူးသွားပြီလား... ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် ရှင်က သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ဂရုစိုက်နေသေးတာလား..."

သူမ၏စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် အောက်ဘက်ရှိ ဧရာမလိပ်ကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားပုံရပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်သံကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ဤဟိန်းဟောက်သံအောက်တွင် မင်ဆုရှင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိုးနှင့်မြေ တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဧရာမလိပ်ကြီး ဒေါသထွက်နေသည်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ မင်ဆုရှင်းက အံ့တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ကျုံးချင်ကို ဆွဲခေါ်ကာ ထွက်ပြေးရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

ဧရာမလိပ်ကြီး၏စွမ်းအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူ၏အမြန်နှုန်းသည် မြန်ဆန်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုကြောင့် ဧရာမလိပ်ကြီးသည် သူမတို့နှစ်ဦးကို အမီလိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမက တွက်ချက်ထားသည်။

သို့သော် နောက်ထပ်အချိန်တခဏတွင် မည်းနက်သော အပေါက်ကြီးများသည် ဧရာမလိပ်ကြီး၏ ကျောပေါ်၌ မည်သည့်အချိန်က ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မသိရဘဲ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများသည် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးများအတွင်း၌ စုစည်းနေသည်။ ထိုအရာများကို ထုတ်လွှတ်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ပူပြင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ရပ်က သူတို့ထံသို့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နေပြီဖြစ်ကာ မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်အတွင်းရှိ ရေခဲနှင့်နှင်းများသည် ချက်ချင်းအရည်ပျော်သွားပေ၏။

နောက်ထပ်အချိန်တခဏတွင် သွေးနီရောင် အလင်းတန်း အမြောက်အများသည် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးများမှ တပြိုင်နက်တည်း ပွင့်အံ့ထွက်လာသည်။ ထိုအရာများသည် ကျုံးချင်နှင့်မင်ဆုရှင်းတို့ကို အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်မှ လွှမ်းခြုံသွားကာ သူတို့၏ ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်းများအားလုံးကို ချက်ချင်းပိတ်ဆို့ဟန့်တားလိုက်သည်။

မင်ဆုရှင်း၏မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ထင်ဟပ်လာသည်။

ဤဧရာမလိပ်ကြီး၏အရှိန်နှုန်းသည် မြန်ဆန်ချင်မှ မြန်ဆန်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူ့တွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသော ပစ်မှတ်များကို ဖမ်းဆီးနိုင်စွမ်း ရှိနေပေ၏။

သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများသည် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်မှ ကျဆင်းလာပြီး ပူပြင်းသော အရှိန်အဝါသည် နောက်ထပ်အချိန်တခဏတွင် သူမကို ဝါးမြိုတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။ မင်ဆုရှင်းသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို မသိစိတ်မှ စုံမှိတ်လိုက်ပြီးနောက် မလိုလားစွာဖြင့် ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

ငါ ဒီနေရာမှာ ခုလိုမျိုး သေဆုံးသွားရတော့မှာလား...

ငါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ဝင်ပေါက်ကိုတောင် မရောက်သေးဘူး...

ငါရဲ့ဆရာက သေချာပေါက် အရမ်းစိတ်ပျက်သွားလိမ့်မယ်...

သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ဖြတ်ပြေးနေပြီး ခုခံရန် လက်လျှော့လိုက်ချိန်တွင် ကျုံးချင်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် လေမှုတ်ထုတ်လိုက်သည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဖူး..."

မမြင်နိုင်သော လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လူအများကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေသော သရဲလေဖြူထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ပြင်းထန်သည်။

သူမအား လွှမ်းခြုံထားသော သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများသည် ချက်ချင်းလွင့်ထွက်သွားပေ၏။

ထို့နောက် မင်ဆုရှင်း၏မျက်နှာအမူအယာသည်လည်း ထိုအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် အေးခဲတောင့်တင်းသွားသည်။

သူမ မည်သည့်အရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသနည်း...

ယင်သုံးပါးနယ်ပယ်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပြီး သူမ၏ ဆရာထက်ပင် များစွာသာလွန်သော ဤလိပ်သားရဲ၏ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုသည်... ကျုံးချင်မှ လေတစ်ချက်မှုတ်ထုတ်ရုံဖြင့် လွင့်စင်သွားခဲ့သလော...

အောက်ဘက်ရှိ ဧရာမလိပ်ကြီးသည် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အချိန်တခဏကြာခန့် မှင်သက်သွားပုံရပြီးနောက် ပို၍ဒေါသထွက်သွားပုံရကာ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ကျုံးချင်က ထပ်မံ၍ လှုပ်ရှားလိုက်၏။

သူသည် လက်ဝါးတစ်ချက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရိုက်နှက်လိုက်ရာ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဧရာမလိပ်ကြီး၏ ကြီးမားသည့် ခန္ဓာကိုယ်သည် လဲကျသွားပြီး ဘေးတိုက် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသည့် တည်ရှိမှုကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသဖြင့် သူမ၏အမြင်အာရုံအပေါ် သက်ရောက်မှုသည် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သလောက်နီးပါးပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး တိုက်ရိုက်ပြားချပ်သွားပြီး ယခင်ထက် ပို၍ပြားချပ်သော လွင်ပြင်တစ်ခု သို့မဟုတ် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုက ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုချိုင့်ဝှမ်း၏ တခြားတစ်ဖက်တွင် ဧရာမလိပ်ကြီးသည် ပက်လက်လန်နေပြီး ခြေထောက်လေးချောင်း ယက်ကန်ယက်ကန် ဖြစ်နေကာ သနားစဖွယ် အော်ဟစ်သံများကို မရပ်မနား ပြုလုပ်နေသည်။

ထိုဧရာမလိပ်ကြီး၏ကျောပေါ်ရှိ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားသော အခွံကြီးသည် ထိုရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် တစ်ဝက်ခန့် ပျက်စီးသွားသည်။

မင်ဆုရှင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လုံးလုံးလျားလျား မှင်သက်နေမိသည်။

သူမ၏မျက်လုံးများကို သူမ ယုံကြည်နိုင်ရန်ပင် ခဲယဉ်းနေပေ၏။

တောင်ကုန်းတစ်ခုစာ အရွယ်အစားရှိသော ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သားရဲ တစ်ကောင်ကို ကျုံးချင်က လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သလော...

ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်ကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် ဤဧရာမလိပ်ကြီး၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ထိုသားရဲ ထုတ်လွှတ်နိုင်သော စွမ်းအားသည် ယင်သုံးပါးနယ်ပယ်အောက် လျော့နည်းခြင်းမရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

သို့သော် ကျုံးချင်၏လက်ဝါးအောက်တွင် ထိုဧရာမလိပ်ကြီးသည် အလွန်ကျိုးပဲ့လွယ်ပြီး အားနည်းနေပုံရသည်။

ဧရာမလိပ်ကြီး၏ ညည်းတွားသံများသည် မြေပြင်တစ်ပြင်လုံးကို တုန်ခါလုနီးပါး ဖြစ်စေပြီးနောက် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဒေါသထွက်နေသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျုံးချင်၏ရိုက်ချက်သည် ဧရာမလိပ်ကြီးကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရစေခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။

ဧရာမလိပ်ကြီး၏ပါးစပ်တွင် ပူပြင်းသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သွေးနီရောင် အလင်းလုံးကြီးတစ်လုံး စတင်၍စုဝေးလာသည်။

ထိုအရာ၏အတွင်းတွင် သွေးနီရောင်အလင်းတန်းများသည် မီးတောင်ချော်ရည်များကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အပူချိန်မြင့်မားမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်ကို ခြောက်သွေ့အက်ကွဲသွားစေသည်။

နောက်ထပ်အချိန်တခဏတွင် ထိုအလင်းလုံးကြီး ပျံ့လွင့်လာပြီး ကျုံးချင်ထံသို့ တဝီဝီမြည်သံနှင့်အတူ တိုးဝင်လာပေ၏။

ထိုအလင်းလုံးကြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လေဟာနယ်ပင်လျှင် အပူချိန်မြင့်မားမှု၏ ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုအောက်၌ ဆက်တိုက်တွန့်လိမ်ပုံပျက်နေသည်။

ကျုံးချင်သည် တည်ငြိမ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီးနောက် သူ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအလင်းလုံးကြီးသည် သူ၏ရိုက်ထုတ်မှုကြောင့် တိုက်ရိုက်လွင့်ထွက်သွားပေ၏။

နောက်ထပ်အချိန်တခဏတွင် သူ၏ပုံရိပ် ရွေ့လျားသွားပြီး ဧရာမလိပ်ကြီး၏အထက်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဧရာမလိပ်ကြီးပေါ်သို့ ခြေထောက်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။

ဧရာမလိပ်ကြီးတစ်ကောင်လုံးသည် ဤခြေဆောင့်နင်းချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် မြေကြီးထဲသို့ နင်းချေခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ပေထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ကြီးမားသည့် ခြေရာကြီးတစ်ခုသည် ဧရာမလိပ်ကြီး၏ ရင်ဘတ်နှင့်ဝမ်းဗိုက်ကို ရုတ်တရက် ချိုင့်ဝင်သွားစေသည်။

ထို့နောက် ဧရာမလိပ်ကြီးသည် တွင်းနက်ကြီးထဲတွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏အသက်စွမ်းအားများ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

ဧရာမလိပ်ကြီး၏ ကြီးမားပြီး အသက်မဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် လေထုတွင် လက်နောက်ပစ်ပြီး တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ မတ်တတ်ရပ်နေသော ကျုံးချင်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း...

မင်ဆုရှင်း၏နီမြန်းသောနှုတ်ခမ်းများ ပွင့်ဟသွားပြီး သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ပြူးကျယ်သွားကာ စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမ၏စိတ်အာရုံ လုံးလုံးလျားလျား ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။