← Chapters

အခန်း (၁၇၈၆-၁၇၉၀)

Vol. 109 Ch. 1786-1790

အခန်း (၁၇၈၆-၁၇၉၀)

Vol. 109 Ch. 1786-1790

အခန်း (၁၇၈၆)

“ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ။ သောက်ကျိုးနဲ”

အဝေးတစ်နေရာတွင် ပထမမင်းသား လီယင်းသည် မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အမူအရာသည် အလွန်ဆိုးရွားနေသည်။ အောင်မြင်တော့မလို ဖြစ်နေချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ဆယ့်နှစ်ဦးက ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ခဲ့မည်နည်း။

ထိုလူများသည် ဓားချက် တစ်ချက်စီသာ ထုတ်သုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ တပ်ကြီးသည် မခံမရပ်နိုင်သော ထိခိုက်မှုများကို ခံယူလိုက်ရသည်။

“ထိုက်ကျီ နန်းတော်မှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ ဘယ်လို ရှိနိုင်မှာလဲ။ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ပထမမင်းသားသည် အဝေးကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ ဤ စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦး ပေါ်လာခြင်းက သူ၏ အစီအစဉ်အားလုံးကို လုံးဝ ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ သူတို့ ပြသခဲ့သော စွမ်းအားသည် သူ၏ ခံစားချက်အရ အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်များထက်ပင် သာလွန်နေပုံရသည်။ သို့သော် ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ဝမ်ချောင် အပါအဝင် အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ် ကိုးဦးသာ ရှိသည်။ ထိုက်ကျီ နန်းတော်တစ်ခုတည်းတွင် အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ဆယ့်နှစ်ဦး ပုန်းအောင်းနေသည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါ လုံးဝ မယုံဘူး”

ပထမမင်းသားသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေသည်။

ဘုန်း

ထိုအချိန်တွင် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် တစ်ဦးသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ သူ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ချိန်တွင် သံမဏိသံများ ဆူညံလာပြီး သူ၏ ခြေထောက်အောက်မှ ကောင်းကင်ကို တုန်ဟီးစေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အား… မကောင်းဘူး၊ သူ့ခြေထောက်ကို ကြည့်”

ပတ်ဝန်းကျင်မှ တအံ့တသြ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထို သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုသည် လူအများ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ လူအများ၏ အမြင်တွင် ထို စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦး၏ ခြေထောက်အောက်တွင် လှပသော ပုံစံများပါရှိသည့် တောက်ပသော အလင်းကွင်း ဆယ့်နှစ်ကွင်းသည် ထင်ရှားစွာ လင်းလက်နေသည်။

ထိုတောက်ပသော အလင်းကွင်း ဆယ့်နှစ်ကွင်းသည် တုန်ခါနေပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တုံ့ပြန်နေကာ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ နေ၊ လ၊ ကြယ်များကဲ့သို့ လင်းလက် တောက်ပနေသည်။

အနီးကပ် ကြည့်ရှုပါက တောက်ပသော အလင်းတန်းများစွာသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပိုးမျှင်များကဲ့သို့ ယက်လုပ်နေပြီး စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦးကို ချိတ်ဆက်ပေးထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဖွဲ့စည်းမှု တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲနေကြောင်း တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

ဖွဲ့စည်းမှု၏ အပြင်ဘက်တွင် ဤစစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ဆယ့်နှစ်ဦး ရှိနေပြီး ဖွဲ့စည်းမှု၏အဓိကစွမ်းအားသည် ထိုက်ကျီ နန်းတော်၏ နန်းတော် အနက်နစ်နေရာမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖွဲ့စည်းမှု

သူတို့သည် ဖွဲ့စည်းမှု၏ စွမ်းအား ထပ်ပေါင်းခြင်းကြောင့်သာ ဤမျှ အစွမ်းထက်လာခြင်း ဖြစ်သည်ကို လူအများက ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။

ရှင်းနေသည်မှာ ဤစစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ဆယ့်နှစ်ဦးသည် ဟိုကျွမ်းကျီ၏ နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးဖွဲ့စည်းမှုကဲ့သို့ မြေအောက်ရှိ ဘုရင် သုံးပါး၏ မှော်ဖွဲ့စည်းမှုမှ စွမ်းအင် အစိတ်အပိုင်း အများအပြားကို ရယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦးအား စွမ်းအား ပေးသည့် ဖွဲ့စည်းမှု၏ နယ်ပယ်သည် သိသိသာသာ သေးငယ်သည်။ ၎င်းက စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦးသည် ထိုက်ကျီ နန်းတော်မှ အလွန် ဝေးကွာစွာ ထွက်ခွာနိုင်ခြင်း မရှိကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန် နည်းပါးစွာ ပေါ်လာပြီး လှုပ်ရှားမှု နည်းပါးရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်လင့်ကစား စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦးသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် အရှေ့နန်းဆောင်မှလူများ ကျော်လွှားရန် ခက်ခဲသော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

“လာကြ တက်ကြ အားလုံး တက်ပြီး သူတို့ကို သတ်ကြ”

“ငါ့ အမိန့်ကို လက်ခံရယူကြ၊ ထိုက်ကျီ နန်းတော်ကို ပထမဆုံး ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်သူကို ရွှေသန်းပေါင်းများစွာ ဆုချမယ်။ သံမဏိ စာလိပ်နဲ့ဘုရင်ချင်း ပခုံးချင်းယှဉ်နိုင်သော မင်းသားဘွဲ့ကို ချီးမြှင့်မယ်”

“ဟိုနတ်ဘုရားတွေရော။ သူတို့ဆီ လူအင်အား ပိုပို့ဖို့ ပြောလိုက်၊ နောက်ထပ် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူတွေ ပိုပို့ခိုင်းလိုက်၊ ငါ သူတို့ကို မသတ်နိုင်ဘူးလို့ မယုံဘူး”

...

ပထမမင်းသားသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ နီမြန်းနေပြီး သူ၏အော်ရာသည် ရူးသွပ်နေသည်။

အောင်မြင်ဖို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ ဤအချိန်တွင် သူ့ကို ရပ်တန့်ခိုင်းခြင်းသည် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

“အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူအားလုံးကို လွှတ်လိုက်ပြီးပါပြီ။ ချုံ့ရှန့်ဂိတ် ကျိုးပေါက်သွားလို့ ကျန်တဲ့သူတွေ အနောက်မှာ အစွမ်းကုန် ခုခံနေရပါတယ်”

“ခုနကပဲ သတင်းရပါတယ်၊ နတ်ဘုရားနှစ်ဦးထဲက တစ်ဦး သေဆုံးပြီး ဒဏ်ရာရထားတဲ့ ထျန်းဖူနတ်ဘုရားလည်း နန်းတော်ကနေ ထွက်ပြေးသွားပါပြီ”

“ကျွန်တော်တို့ ကြိုတင် စီစဉ်ထားတဲ့ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူတွေ အားလုံးကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ အားလုံးက သေဆုံးသူ သေ၊ ဒဏ်ရာရသူ ရ ဖြစ်နေကြပြီး အခု ဘယ်သူမှ စေလွှတ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး”

ပထမမင်းသား၏ နောက်ဘက်တွင် သတင်းများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

“ဘာ”

သူ၏ လက်အောက်ခံများ၏ သတင်းပေးပို့မှုများကို ကြားရသောအခါ ပထမမင်းသားသည် အလွန် ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ထဲ၌ အေးစက်သွားသည်။

ချုံ့ရှန့်ဂိတ် ကျိုးပေါက်သွားပြီ၊ နတ်ဘုရားက အသတ်ခံလိုက်ရပြီ၊ စေလွှတ်စရာ လူမရှိတော့ပေ။

ပထမမင်းသားသည် ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သူသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသို့ တွန်းပို့ခံရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ အင်ပါယာအစောင့်တပ်တစ်သိန်း ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။ သူ၏ တပ်များ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။ ဝမ်ချောင် တစ်ယောက်တည်းက ဒီလောက်များတဲ့ လူတွေကို သတ်နိုင်တာလား။

“ကျန်းကျန့်ဘယ်မှာလဲ။ ကျန်းကျန့်ကို အမိန့်ပေးလိုက်၊ မြို့ထဲကို ချက်ချင်း ဝင်ပြီး ထိုက်ကျီ နန်းတော်ကို အပြည့်အဝ အားဖြည့်ဖို့ အမြန်ဆုံး နန်းတော်ထဲကို လာခဲ့”

တစ်ခဏအတွင်း ပထမမင်းသားသည် ကျန်းကျန့်နှင့် သူ ဦးဆောင်သော ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ်ကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။ အချိန်ကို ကြည့်လျှင် သူတို့ ရောက်သင့်ပြီ မဟုတ်လား။

“အရှင်မင်းသား၊ မြို့တော်ရဲ့အပြင်ဘက် ဂိတ်တံခါးကို မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က သိမ်းယူသွားပါတယ်။ ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းကျန့်ရဲ့ တပ်တွေက အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေရပါတယ်”

“ဘာ ထပ်ပြောစမ်း”

ပထမမင်းသားသည် ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့သြ မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အပြင်ဘက် တံခါးကို သူ ထိန်းချုပ်ထားတယ် မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ ဝမ်ချောင်ရဲ့ အဓိက တပ်ဖွဲ့ကို နန်းတော်ထဲမှာ ချုပ်နှောင်ထားတယ် မဟုတ်လား။ သူ ဘယ်လို နည်းလမ်းမျိုးကို သုံးခဲ့ပါစေ၊ တံခါးကို လုယက်ဖို့ လူတချို့ကို စေလွှတ်ခဲ့ရင်တောင် ကျန်းကျန့်ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ သူ ဦးဆောင်တဲ့ အထက်တန်းစား လေးသောင်းကို ပေါင်းပြီး လူရာပေါင်းများစွာ ကာကွယ်ထားတဲ့ တံခါးကို မဖြိုဖျက်နိုင်ဘူးလား။

“အရှင်မင်းသား၊ ပြိုင်ဘက်မှာ လူအင်အား အများကြီး ရှိပါတယ်။ ရှစ်ထောင်ကျော်လောက် ရှိပါလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ဟာ ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းနဲ့ သူရဲ့ ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ်အဖြစ် အယောင်ဆောင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ တံခါးကို လှည့်စားဖွင့်ခိုင်းခဲ့ပါတယ်။ ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းကျန့်ဘက်က အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေပေမယ့် ခဏတာအတွင်း လုံးဝ ဖြိုဖျက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး...”

ထိုအစောင့်အရာရှိသည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ပထမမင်းသားသည် ထိုနေရာတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ဖြူဖျော့သွားကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

“လူ ရှစ်ထောင်၊ ဘယ်က လာတဲ့ လူ ရှစ်ထောင်လဲ။ ဒါတွေ အားလုံးက ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”

ပထမမင်းသား၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးပွေလီနေပြီး ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အမှန်တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားမှန်း မသိတော့ပေ။

“ဒါဆို ဒုတိယ မင်းသားနဲ့ တတိယ မင်းသားတွေရော။ သူတို့ကို အရှေ့နဲ့ အနောက် တံခါးတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူတို့ရဲ့ တပ်တွေကို အမြန်ဆုံး ဦးဆောင်ပြီး ဒီကို လာဖို့ ပြောလိုက်”

ပထမမင်းသားသည် လေကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မကြာမီ စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်။

ဒုတိယ မင်းသား လီဂျူး နှင့် တတိယ မင်းသား လီယောင်တို့သည် သူ့ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အမြဲတမ်း သတ်မှတ်ထားပြီး သုံးဦးကြား ဆက်ဆံရေးသည် အလွန် ရင်းနှီးသည်။ ထို့အပြင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် စစ်သည်ကောင်းများနှင့် ဗိုလ်ချုပ်များစွာကို ဦးဆောင်ခဲ့ကြပြီး နှစ်ဦးပေါင်းလျှင် လူနှစ်သောင်းနီးပါး ရှိနေသေးသည်။ ဤအချိန်တွင် သူတို့ကို အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

“အရှင်မင်းသားကို ပြန်လည် တင်ပြပါသည်၊ ကျွန်တော်တို့ ဒုတိယ မင်းသားနဲ့ တတိယ မင်းသားတို့ကို ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ မင်းသား နှစ်ပါးဆီက အကြောင်းပြန်စာမှာ သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေ ပုန်ကန်နေကြောင်း၊ ရွှမ်ဝူတပ်မှူး ကျောက်ဖုန်းချန်နဲ့ အကြီးအကဲ မှူးမတ် လီရွှမ်းရီတို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး အရှင်မင်းသား သူတို့ကို ခွဲပေးထားတဲ့ ရွှမ်ဝူ တပ်ကို ထပ်မံထိန်းချုပ်လိုက်ပြီလို့ ပါရှိပါတယ်။”

“နောက်ပြီး နတ်ဘုရား-နတ်ဆိုး တစ်သိန်း သုတ်သင်ရေးဖွဲ့စည်းမှုကို ဖြိုခွဲလိုက်ပြီ ဖြစ်ပြီး စစ်ဘက်ရေးရာ ဝန်ကြီး ကျန်ချိုးကျန့်ချူံးက တတိယ မင်းသားရဲ့ တပ်တွေကို အနောက်တံခါးမှာ ချုပ်နှောင်ထားပါတယ်။ မင်းသား နှစ်ပါးလုံး အခု အချိန်မပေးနိုင်ကြပါဘူး”

အခြား အမိန့်ပေး စစ်သည်တစ်ဦးက ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဘုန်း…

မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပထမမင်းသားသည် ထိုနေရာတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သူ အချိန်နှင့် ခွန်အား အများကြီး ပေးဆပ်ခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ချောင်နှင့် အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦးကိုပင် အနိုင်မယူနိုင်ဘူးလား။

ထို့အပြင် ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူများသည် သူတို့၏ ခွန်အားသည် လောကီလူသားများထက် သာလွန်ပြီး မိမိကိုယ်ကို နတ်ဘုရားနှင့် မသေမျိုးများအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ စွမ်းအားဖြင့်ပင် မအောင်မြင်နိုင်ဘူးလား။

သူသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော အနေအထားတွင် ရှိနေသော်လည်း ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဤ အခြေအနေသို့ တွန်းပို့ခံရလိမ့်မည်ဟု ပထမမင်းသားသည် မည်သည့်အခါမျှ မယုံနိုင်ခဲ့ပေ။

“ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ငါ အနိုင်ရမှ ဖြစ်မယ်”

ပထမမင်းသားသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်နေသည်။

ပြောမလောက် မြန်ဆန်လှသည့် အချိန်၌ပင် ပထမမင်းသား၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေး ဖြတ်သွားသည်နှင့် နောက်တစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်ခါသွားသည်။ လူအများ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီ မိုးကြိုးပစ်သံများ၊ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ခြင်းနှင့် မြေမှုန့်များ လွင့်ပျံခြင်းတို့နှင့်အတူ နန်းတော် အပေါ်ရှိ ကောင်းကင် မြင့်မြင့်တွင် နေမင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ ကျယ်လောင်သည့် အသံများဖြင့် ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားစွာ နန်းတော် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းသို့ ကျဆင်းလာသည်။

ထိုတစ်ခဏတွင် နန်းတော် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ခုလုံးသည် နေ့အလင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသွားပြီး လူတို့၏ မျက်လုံးများကိုပင် ဖွင့်မကြည့်နိုင်တော့ပေ။

“ ‘အဝါရောင် နဂါး(ရွှေနဂါး)တစ်ချက် ဟောက်သံနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မွေးဖွားလာ၏။’ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မပေါ်ပေါက်မီကပင် ငါ ရှိနေပြီ။ လီယင်း၊ ငါ မင်းကို ကူညီဖို့ လာခဲ့ပြီ”

ခံစားချက် အနည်းငယ်မျှ မပါဝင်သော အေးစက်ပြီး ကြီးမားသည့် အသံတစ်ခုသည် ကောင်းကင် မြင့်မြင့်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို တုန်ဟီးစေသည်။

ဘုန်း…

ထိုအသံ မဆုံးမီ နောက်တစ်ခဏတွင် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ပထမမင်းသား၏ နောက်ဘက် ပေ ဆယ်ဂဏန်း အကွာအဝေးရှိ နေရာသို့ ချက်ချင်း ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

မြို့တော်သည် တုန်ခါသွားသည်။ ထိုအလင်းတန်း ကျရောက်သည့် နေရာမှ မီးခိုးလုံးကြီး တစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ အပြင်းအထန် ထိုးထွက်သွားပြီး အမြင့်ပေ ရာချီအထိ မြင့်တက်သွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အလင်းတန်း ကျရောက်သည့် ခဏတွင် နန်းတော် တစ်ခုလုံးသည် ရေပြင်ပေါ်ရှိ သင်္ဘောကုန်းပိုးကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ အချိန်မရွေး ကြေမွသွားနိုင်သည့် အလား ဖြစ်နေသည်။

ထိုကျယ်လောင်သော ဆူညံသံသည် မြို့တော်ရှိ အခြား အသံများ အားလုံးကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုက်ကျီ နန်းတော်ရှေ့တွင် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦးသည် ပုန်ကန်သူများကို ဆက်လက် သတ်ဖြတ်နေခဲ့ကြသော်လည်း ဤတစ်ခဏတွင် မျက်နှာများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး နဂါး အစောင့်အရှောက်များ အပါအဝင် အားလုံးသည် ဦးတည်ရာ တစ်ခုတည်းသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဤတစ်ခဏတွင် သူတို့၏ ခံစားမှုအရ ဥက္ကာခဲကဲ့သို့သော အလင်းတန်း ကျရောက်သည့် နေရာ၌ နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် နေမင်းကဲ့သို့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော စွမ်းအင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထပ်တိုးလာသည်။ ထိုကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဖိအားသည် သူတို့အပေါ်တွင်ပင် ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားစေခဲ့သည်။

“အားလုံး သတိထားကြ”

ထိုက်ကျီ နန်းတော် ရှေ့တွင် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် အသံပြာပြာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အခြေအနေသည် ပြင်းထန်သော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

...

ချုံ့ရှန့်ဂိတ် ရှေ့တွင် စုကျန်းချန်သည် ထျန်းဖူနှင့် ထျန့်ရှူဟူသော နတ်ဘုရား နှစ်ဦးကို အနိုင်ယူပြီးနောက် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦး ပေါ်လာခြင်းကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ခြင်းများ ပြေလျော့သွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုကြီးမားခမ်းနားသော အလင်းတန်းသည် ဥက္ကာပျံကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည့် ခဏတွင် သူ၏ အမူအရာသည် ချက်ချင်း အလွန် တင်းမာသွားသည်။

စုကျန်းချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သူ့ထက်မဆို အဆင့် အလွန်မြင့်မားသည်။ ဖွဲ့စည်းမှု၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုထားသော စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် စုကျန်းချန်သည် အခြားသူများထက် အများကြီး ပို၍ ခွန်အားကြီးသည်။

နန်းတော် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတွင် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ထိုစွမ်းအင်သည် သူ့ကို... အလွန် အန္တရာယ် ရှိသည်ဟု ခံစားရစေသည်။ ချုံ့ရှန့်ဂိတ် ကို ကာကွယ်ခဲ့သော နတ်ဘုရားနှစ်ဦးသည် ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရုတ်တရက် မှေးမှိန်သွားပြီး ထိုက်တောင်ကို တိုက်မိသော ကျောက်စရစ်ခဲကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“အန္တရာယ်ရှိတယ်”

စုကျန်းချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် လှုပ်ရှားသွားကာ ချုံ့ရှန့်ဂိတ် ရှေ့မှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ နန်းတော်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

...

“ဟားဟားဟား၊ အားလုံး ပြီးဆုံးပြ”

အခြားတစ်ဖက်ရှိ အဝေးတစ်နေရာသို့ ထိုကြီးမားခမ်းနားသော အလင်းတန်း ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည့် ခဏတွင် ဟိုကျွမ်းကျီသည် ချက်ချင်း ခံစားမိပြီး ထို တောက်ပသော အလင်းတန်းကို လိုက်၍ နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထူထပ်သော မီးခိုးနှင့် ဖုန်မှုန့်များ ပေ ရာချီအထိ ထိုးတက်လာသောအခါ ဟိုကျွမ်းကျီ၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။

“ဝမ်ချောင်၊ လက်ရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို သိရဲ့သားနဲ့ ပထမမင်းသားက ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကို စွန့်စားပြီး ဘာလို့ ပုန်ကန်တာလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား။ ဒါဟာ ထီးနန်းကို လိုချင်တပ်မက်တာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ့စိတ်ထဲမှာ သေချာပေါက် အောင်မြင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှု ရှိနေလို့ပဲ”

“အဲဒီ အကြီးမားဆုံး ‘အားကိုးရာ’ ရောက်လာပြီ။ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး အောင်မြင်ဖို့အတွက် အရိုးပေါင်းများစွာ ပုံနေရတယ်။ ဒီ တိုက်ပွဲမှာ အဲဒီလူ လာတာကို ငါ အမြဲတမ်း သိပ် သဘောမတူခဲ့ပေမယ့် စုကျန်းချန် ရှိနေတာနဲ့ ထိုက်ကျီ နန်းတော်က လူရဲ့ ခွန်အားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် လောက တစ်ခုလုံးမှာ သူပဲ ဒီ အရာအားလုံးကို အင်အားနဲ့ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်”

“ဉာဏ်ပညာနဲ့ ဉာဏ်ပညာကို ယှဉ်၊ ခွန်အားနဲ့ ခွန်အားကို ယှဉ် ဒါဟာ စစ်ပညာပဲ”

နောက်ဆုံးတွင် ဟိုကျွမ်းကျီ ၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး အလင်းတန်း ကျရောက်သည့် နေရာမှ လှည့်ပတ်လာသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ဟိုကျွမ်းကျီသည် ထိုသူ မည်သူဖြစ်သည်ကို မပြောပြသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် လေထဲမှ ထိုရင်းနှီးသောအော်ရာကို ခွဲခြား သိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

“စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

******

အခန်း (၁၇၈၇)

တာလော့လိုဏ်ဂူ၏ မြေအောက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တန်ခိုးကြီးပြီး တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ သတ္တဝါကြီးသည် ဤနန်းတော်ပုန်ကန်မှု၏ အရေးကြီးဆုံး အချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် အနောက်မြောက်ဒေသသို့ သွားရောက်ခဲ့စဉ်က မူလအမရအရှင်သည် သူ မသေဆုံးမီတွင် ကြီးမားသည့် ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို မြေကြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတွင် ဖိနှိပ် ချုပ်နှောင်ထားခဲ့သည်ကိုသာ မှတ်မိနေသည်။

ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သူသည် လွတ်မြောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ခဲ့ပေ။

“စစ်မှန်သော မသေမျိုးအရှင်”

“စစ်မှန်သော မသေမျိုးအရှင်”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်းတော် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမှ မြေပြိုကွဲသံများကဲ့သို့သော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုက်ကျီ နန်းတော်ရှေ့တွင် နဂါး အစောင့်အရှောက် နှင့် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်တို့၏ ဖိအားပေးခြင်းကို ခံနေရသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူများသည် ရုတ်တရက် တစ်ချိန်တည်း အော်ဟစ်ကြသည်။

“စစ်မှန်သော မသေမျိုးအရှင်…. စစ်မှန်သော မသေမျိုးအရှင် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ”

ဤအချိန်တွင် အပျော်ဆုံးမှာ အဝေးမှ ပထမမင်းသား လီယင်းဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦး ပေါ်လာသောအခါ သူ၏ မျက်နှာသည် မူလက ဖြူဖျော့နေပြီး သတင်းဆိုးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတစ်ခဏတွင် ပထမမင်းသား၏ မျက်နှာသည် နီမြန်းကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ဝှစ်”

တစ်စုံတစ်ရာ တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိဘဲ ပထမမင်းသားသည် လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ဘက် မနီးမဝေးတွင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေသော မီးခိုးလုံးကြီးနှင့် မီးခိုးမှုန်များကြားမှ တောက်ပသော ရွှေရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ပထမမင်းသားသည် ခုန်ပျံကျော်လွှားကာ ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားသည်။

အလင်းတန်း ကျရောက်သည့် နေရာသည် မူလက ရွှေရောင်နှင့် တောက်ပသော နန်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဤအချိန်တွင် ထိုနန်းတော်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဆုံးမဲ့သော ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ နန်းတော်မှ ထွင်းထုထားသော ဖွဲ့စည်းမှုနှင့် ကမ္ပည်းစာများ အမြောက်အမြား ပါရှိသည့် ခိုင်ခံ့သော ကျောက်ပြားများပင်လျှင် ထိုအလင်းတန်း တိုက်မိခြင်း၏ စွမ်းအားကြောင့် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီး ကျောက်ပြား အပိုင်းအစများသည် နေရာအနှံ့ ပေါက်ကွဲ ပျံ့နှံ့နေသည်။ ဧရိယာတစ်ခုလုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထူထပ်သော မီးခိုးများ လှိမ့်တက်လာပြီး အမြင့်ပေ ရာချီအထိ ထိုးထွက်သွားသည်။

ထူထပ်သော မီးခိုးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း အမှောင်ထုထဲတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရပေ။ သို့သော် အဝေးမှ ကြည့်လျှင် မီးခိုးမြူ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မြင့်မြတ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားကဲ့သို့ အထက်စီးမှ ရပ်ကာ လောကီလူသားများကို ငုံ့ကြည့်နေသည့် တောက်ပသော ရွှေရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုကို ထင်ရှားစွာ မြင်နိုင်သည်။

“စစ်မှန်သော မသေမျိုးအရှင်”

ဤတစ်ခဏတွင် ပထမမင်းသားသည် စိတ်သက်သာရာရပြီး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ဝှစ်…

ထိုအချိန်တွင် မီးခိုးများကြားမှ ရွှေရောင် ပုံရိပ်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်ကို တွေ့ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အမြင့်ပေ ရာချီရှိ မီးခိုးလုံးကြီးသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

မီးခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်တွင် မြင့်မား၍ ပိန်သွယ်သော၊ မသေမျိုးနှင့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကဲ့သို့သော ရွှေရောင် ပုံရိပ်သည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။ ထို မျက်လုံးများသည် အေးစက်ပြီး ခံစားချက် ကင်းမဲ့ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ လျှို့ဝှက်ချက် အားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးမှာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ တွဲကျနေသော ရှည်လျားသည့် “မုတ်ဆိတ်” နှစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် ထိုသူသည် လူပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော “ရွှေရောင် နဂါး ” တစ်ကောင်နှင့်တူသည်။

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း…

ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ဤပုံရိပ်သည် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

အနောက်မြောက်ဒေသသို့ သွားရောက်ခဲ့စဉ်က မူလအမရအရှင်/အား နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ကြာ ဖိနှိပ် ချုပ်နှောင်ထားရန် ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်နှင့် သိုင်းလောကမှ လူများ အားလုံးကို မြေအောက်၌ မြှုပ်နှံပစ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သော ထို ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် အချုပ်အနှောင်မှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး ဤနန်းတော်တွင်း ပုန်ကန်မှုတွင် ပါဝင်လာခဲ့သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ အဖွဲ့အစည်းတွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် ဝမ်ချောင် ယနေ့အထိ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသမျှထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး သတ္တဝါကြီး ဖြစ်သည်။

ထျန်းဖူနှင့် ထျန့်ရှူဟူသော နတ်ဘုရား နှစ်ဦး၏ ခွန်အားသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများ၊ အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်များ အပါအဝင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများအား ဦးညွှတ်စေနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဝမ်ချောင်ထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်ဆိုလျှင် မျက်မှောက်မှ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏အင်အားကြီးမားမှုသည် ထိုနတ်ဘုရားနှစ်ဦးထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပေလိမ့်မည်။

နှစ်ဦးကြား ကွာခြားချက်မှာ လင်းနို့မီးနှင့် လရောင် ကွာခြားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး လုံးဝ အဆင့်တူ မဟုတ်ပေ။

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ ကြီးမားသော စွမ်းအင်ရှေ့တွင် နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည်ပင် အရေးမပါတော့ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် အရှေ့နန်းဆောင်မှ အစောင့်အရှောက်များနှင့် အနီးနားရှိ အင်ပါယာအစောင့်တပ်အမြောက်အမြား၏ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အကြည့်များအောက်တွင် လီယင်းသည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ လှမ်းသွားပြီး မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသော လုပ်ရပ်ကို လုပ်လိုက်သည်။

“တပည့် လီယင်းက ဆရာ့ကို အရိုအသေပြုပါတယ်”

ပထမမင်းသားသည် ခါးကို ကိုင်းညွှတ်ကာ လေးလေးစားစား အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

ဆရာ..

ပထမမင်းသားသည် အဝေးမှ ထို ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးကို “ဆရာ” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ မနီးမဝေးရှိ အရှေ့နန်းဆောင်မှ အစောင့်အရှောက်များနှင့် အင်ပါယာအစောင့်တပ်များ အပါအဝင် အားလုံးသည် အံ့အားသင့်ကာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် ပထမမင်းသား၏ အနီးအနားတွင် လိုက်ပါလာသူ ကျူးထုံအန်းသည် ပို၍ပင် တုန်လှုပ်ခဲ့သည်။

ရွှေရောင် အလင်းရောင်ရှိ ထိုပုံရိပ်သည် မူရင်းဇစ်မြစ် မရှင်းလင်းသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဤလူများကို ပထမမင်းသားက ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြောင်း ကျူးထုံအန်း သိသော်လည်း ပထမမင်းသားသည် ထိုသူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကို “ဆရာ” ဟု ခေါ်ဆိုလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။

တကယ်တော့ ဝမ်ချောင်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ပါက သူသည် ကျူးထုံအန်းထက်ပင် ပို၍ တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် ခေါင်းဖြတ် မြွေကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အလွန် နည်းပါးစွာ ပေါ်လာသည်။ မူလအမရအရှင်နှင့် ဆက်နွယ်မှု မရှိပါက ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် ဤအဆင့်ရှိ သတ္တဝါမျိုးကို တွေ့မြင်ရမည် မဟုတ်ပေ။

ပထမမင်းသား လီယင်းသည် တော်ဝင် သွေးသား ဖြစ်ပြီး မြို့တော်မှ ခဲယဉ်းစွာ ထွက်ခွာလေ့ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးကြားတွင် မည်သည့် ဆက်စပ်မှုမှ မရှိသင့်ပေ။ သို့သော် လီယင်းသည် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းကို တပည့်တစ်ဦး၏ သဘောထားဖြင့် ဆက်ဆံပြီး “ဆရာ” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။

ဤ တစ်ချက်တည်းကပင် နှစ်ဦးကြား ဆက်ဆံရေးသည် အလွန် ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

“အင်း”

ညဘက်တွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံသည် လှုပ်ခါနေကာ သတိမပြုမိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် အေးစက်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာကို တွေးနေသည်ကို လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရပေ။

“ဒီတစ်ခါ မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို မဖျက်ဆီးခဲ့ဘူး”

“ဆရာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ပထမမင်းသား လီယင်းသည် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ လီယင်းအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း မဟုတ်သော်လည်း အကြိမ်တိုင်း တွေ့ဆုံတိုင်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်၏ နက်နဲသော အပိုင်းမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရသည်။

မျက်မှောက်မှ သတ္တဝါကြီးသည် လောကီ လူသားများ၏ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ သက်တမ်းရှိခဲ့သည့် အချိန်သည် မဟာထန်နှင့် စွေ့ခေတ်များ၏ သမိုင်းကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်က ဟန်ခေတ် အင်ပါယာပင်လျှင် သူ၏ သက်တမ်းကို မမီနိုင်ခဲ့ပေ။

ပထမမင်းသားသည် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆက်သွယ်ခဲ့စဉ်က အလွန် တုန်လှုပ်ခဲ့သော်လည်း ဤအရာအားလုံးသည် လုံးဝ အမှန်တရား ဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းများစွာတွင် သူ၏ တည်ရှိမှု အထောက်အထားကိုပင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ တပည့် ဖြစ်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။

နန်းတော်ပြင်ပရှိ စွန့်ပစ်ထားသော နေအိမ်ရှိ ထိုပုံရိပ်သည် သူ၏ အဆက်အသွယ်သာ ဖြစ်ပြီး အစကတည်းက သူ၏ ဆရာမှာ မျက်မှောက်မှ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ဟိုကျွမ်းကျီကိုပင် သူကိုယ်တိုင် စီစဉ် ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို သူ မသိခဲ့ပါက သူ၏ ဖခင်ဘုရင်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ထိုမျှ ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသူ သတိလစ် မေ့မြောနေသည့် အချိန်၌ပင် ဖြစ်သည်။

“... ဒါပေမဲ့ ဆရာ၊ အစီအစဉ်မှာ အနည်းငယ် ပြဿနာ ပေါ်လာပါတယ်။ ထိုက်ကျီ နန်းတော်မှာ စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦး ရှိနေလို့ ကျွန်တော်တို့ လူတွေ ခဏတာ ထိုးဖောက်လို့ မရသေးပါဘူး”

လီယင်းသည် ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ဆယ့်နှစ်ဦးသည် ယခင် အစီအစဉ်များတွင် လုံးဝ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

“ငါ သိပြီးသားပါ။ စိတ်မပူနဲ့၊ အားလုံးကို ငါ စီမံခန့်ခွဲမယ်။ ကျန်တာတွေကို ငါ့ကို လွှဲပေးလိုက်”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် ခံစားချက် ကင်းမဲ့ပြီး သူ၏ အသံတွင် မည်သည့် လှိုင်းဂယက်မျှ မရှိပေ။

သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သည့် ခဏ၌ပင် နန်းတော်တွင်း အခြေအနေကို သူ နားလည်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ ဆရာရဲ့ အကူအညီကို ခံယူပါတယ်”

လီယင်းသည် စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီး ယုံကြည်မှု တိုးလာသည်-

“ဆရာ စိတ်ချပါ။ တပည့် ထီးနန်းကို တက်နိုင်ရင် ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း ဆရာကို မဟာထန်ရဲ့ တော်ဝင်ဆရာအဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘာသာကိုလည်း မဟာထန်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နိုင်ငံတော် ဘာသာ ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးပါမယ်”

လီယင်းသည် ခေါင်းကို ငုံ့ကာ လေးလေးစားစား ပြောလိုက်သည်။

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏စွမ်းအင်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ပြီး နေနှင့်လကဲ့သို့ မြင့်မားသည်။ လီယင်းသည် သူ့ဘာသာ စွမ်းအား ကောင်းမွန်သော်လည်း သူ၏ ရှေ့တွင် စကားပြောရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

ထိုခံစားချက်သည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်သည် သူ့အပေါ်သို့ ဖိချလာသော တောင်တန်းတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်လေလေ လီယင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလေ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဤနည်းဖြင့်သာ သူ၏ အစီအစဉ်သည် အောင်မြင်ရန် ပို၍ဖြစ်နိုင်ချေရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရွှေရောင် အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သတိမပြုမိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံသည် ခံစားချက် ကင်းမဲ့ပြီး ကြီးမားသည်။ ထိုတစ်ခဏတွင် လီယင်းပင် သတိမထားမိဘဲ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း စကားပြောနေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများသည် မာန်မာနကြီးစွာ ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သတိမပြုမိသော မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် မလေးမစားပြုမှု အနည်းငယ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးကို လီယင်း လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။

“စိတ်မပူနဲ့၊ ငါ မင်းကို သေချာပေါက် ကူညီပေးမယ် မင်း အဲဒီ ပလ္လင်ပေါ်ကို တက်ပြီး မဟာထန်ရဲ့ ဘုရင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် လီယင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ အဝေးရှိ မတ်မတ်မားမား ရပ်နေသော ကြီးမားခမ်းနားသည့် ထိုက်ကျီ နန်းတော် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဘုန်း…

လေထဲတွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် သူ၏ ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက် နင်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို လေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားပြီး စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေဟာနယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

...

“သတ်”

ထိုက်ကျီ နန်းတော် ရှေ့တွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ စွမ်းအင်ကို ခံစားမိသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ အားလုံး၏ မျက်လုံးများသည် ရူးသွပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စိတ်အားတက်ကြွစေသော ဆေးတစ်လက် သွင်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့သည် အော်ဟစ်ကာ ရှေ့သို့ ထပ်မံ တိုက်ခိုက် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ လူတိုင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ယခင်က အရူးအမူး နီးပါး ဖြစ်ခဲ့လျှင် ယခုအခါ ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ များသည် ရူးသွပ်မှု အပြည့်ဖြင့် မသေမျိုးကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြပြီ။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ အမြောက်အမြားသည် သားရဲများကဲ့သို့ အော်ဟစ်ကာ ထိုက်ကျီ နန်းတော် ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြသည်။

အရပ်လေးမျက်နှာမှ ထိပ်တန်း အင်ပါယာအစောင့်တပ် များသည်လည်း အော်ဟစ်ကာ နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။

“ကာကွယ်ကြ”

ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါး အစောင့်အရှောက်အားလုံးနှင့် ကျန်ရှိသော မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်သည် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦးနှင့် ပူးပေါင်းကာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

“ဘုန်း”

ဓားချီသည် လေဟာနယ်ကို ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်ကာ ထိုးထွက်သွားသည်။ ဓားချီ ကျဆင်းလာသောအခါ ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူနှင့် အင်ပါယာအစောင့်တပ် များကြားတွင် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ အား၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဓားချီ ရှေ့တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ နှင့် အင်ပါယာအစောင့်တပ် အမြောက်အမြားသည် ဓားချီဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် သိုင်းချီဖြင့် လွင့်စဉ်သွားခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း…

ဓားချီတစ်ခု၊ နှစ်ခု၊ သုံးခု... ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသော ဓားချီများသည် ကြီးမားခမ်းနားစွာဖြင့် ပေ ရာချီအထိ ရှည်လျားကာ ထို ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များမှ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ နှင့် အင်ပါယာအစောင့်တပ်တို့၏ ထိခိုက်မှုများသည် ထပ်မံတိုးလာသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ မျှ မပြေးတော့ပေ။

ဓားချီများ လှည့်ပတ်နေပြီး သွေးများနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အပိုင်းအစများ လွင့်စဉ်နေသည်။ စစ်တပ်၏ အတန်းလိုက် ကျဆုံးမှုကို မြင်နေရသည့် အချိန်တွင်—

ဘုန်း…

ရွှေရောင် တိမ်တိုက် ပုံစံများနှင့် ရှေးဟောင်း စာလုံးများ ထွင်းထုထားသော ရွှေရောင် ဖိနပ် တစ်ရံသည် လေထဲမှ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို လေဟာနယ်တွင် လှိုင်းလုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရောင်စုံလှိုင်းတွန့် ထောင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုခြေထောက်သည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော လေဟာနယ်ကို နင်းလိုက်သည် မဟုတ်ဘဲ ခိုင်မာသော မြေကြီးကို နင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“အင်းဟင်း”

ဤ ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များပေါ်ရှိ နဂါး အစောင့်အရှောက်များသည် ချက်ချင်း ညည်းတွားလိုက်ပြီး သူတို့၏ အမူအရာများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို ခြေထောက်သည် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးသားကို နင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ငါ့ကို လက်နက်ချလိုက်ရင် မသတ်ဘဲ ချမ်းသာပေးမယ်”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ ခံစားချက် ကင်းမဲ့ပြီး ကြီးမားသည့် အသံသည် လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လေဟာနယ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် မာန်မာနကြီးစွာ ကြည့်နေကာ အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် နဂါး အစောင့်အရှောက်နှင့် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်တို့ကို အရေးမပါသော ပုရွက်ဆိတ် အုပ်စုတစ်စုကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်။

“အားလုံး သတိထားကြ၊ ဧကရာဇ်ကို ကာကွယ်ကြ၊ ဒီပုန်ကန်သူတွေ ဧကရာဇ်မင်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးခြင်း မပြုရ”

ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များပေါ်ရှိ နဂါး အစောင့်အရှောက် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“သတ်”

သို့သော် သူ၏ အသံ မဆုံးမီ မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ သံချပ်ကာ စစ်သည် အနည်းငယ်သည် မျက်လုံးများ နီရဲကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အမြောက်ဆန်များကဲ့သို့ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကာ လေထဲရှိ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ဆီသို့ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးသွားကြသည်။

ဤနန်းတော်တွင်း ပုန်ကန်မှုတွင် မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ ထိပ်တန်း တပ်သား ရှစ်ထောင်သည် သူတို့ ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်အထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီး တစ်တပ်လုံးနီးပါး ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ အရင်းခံအားဖြင့် ထိုပုန်ကန်သူများ၏ ထိပ်တန်း တပ်သားများနှင့် ဤ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ များကြောင့် ဖြစ်သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ များသည် အရေအတွက် နည်းပါးသော်လည်း သူတို့ ဖန်တီးခဲ့သော ထိခိုက်မှုသည် အင်ပါယာအစောင့်တပ် များထက် မနိမ့်ပေ။ ဤသည်က သူတို့ကို မည်သို့ မမုန်းဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

******

အခန်း (၁၇၈၈)

“သေလိုက်တော့၊ မြွေနဂါး စွမ်းအင”

ထို မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ ကျွမ်းကျင်သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သိုင်းချီသည် ဆူညံကာ အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“ဟိန်း”

အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုကြီးမားသည့် သိုင်းချီရေစီးကြောင်းသည် ဧရာမ မြွေများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူထပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်မောင်းတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး လှံထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ဆီသို့ အလျင်အမြန် ထိုးစိုက်သွားသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ကြီးမားသည်။ လှံသည် အပြင်သို့ မထိုးစိုက်မီကပင် လေဟာနယ်တွင် နားကြားမခံသာသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထု အမြောက်အမြားသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဤကြမ်းတမ်းပြီး ပြင်းထန်သော နန်းတော်တွင်း ပုန်ကန်မှုတွင် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူတိုင်းသည် ထိပ်တန်း တပ်သားများ ဖြစ်ကြပြီး ဤမြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ စစ်သည်သည် ထိုကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းလိုက်တဲ့ကောင်”

လေထဲတွင် အေးစက်သော ဟစ်အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အမူအရာ ရှိပြီး သူ့ကို လုံးဝ လှည့်ပင် မကြည့်ပေ။ သို့သော် ထို အေးစက်သော ဟစ်အော်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လေထဲတွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသော မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ ကျွမ်းကျင်သူသည် မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပရှိ နဂါးနှင့် မြွေများကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် သိုင်းချီ စီးကြောင်းသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လူအများ၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် အကြည့်များအောက်တွင် ထို မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ်သည် ဆိုးဆိုးရွားရွား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ၊ နားရွက်များ နှင့် ခန္ဓာကိုယ် အပေါက်များမှ သွေးများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထိုမြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ ကျွမ်းကျင်သူသည် အသက်မဲ့သော သစ်တိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ လေဟာနယ်မှ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြုတ်ကျလာပြီး ထိုက်ကျီ နန်းတော် ရှေ့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ပေ။

ဤလုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် လက်တောင် မလှုပ်ခဲ့ပေ။

“အဲဒါ ဘာလဲ”

ရုတ်တရက် မည်သူမှန်းမသိသူ တစ်ဦးက လေထဲသို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဝှစ်”

မကြာမီ လူတိုင်းသည် လေဟာနယ်ရှိ ထူးဆန်းမှုကို မြင်လိုက်ကြသည်။ ထို မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ ကျွမ်းကျင်သူ နောက်ဆုံး ပြုတ်ကျသွားသည့် နေရာ၌ ပုံသဏ္ဌာန် ဖျော့တော့ပြီး တစ်ဝက်လောက်သာ မြင်ရသည့် လူ့ပုံသဏ္ဌာန် အရိပ် တစ်ခုသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ လိမ်ဖယ် ရုန်းကန်နေသည်။ အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ထို အရိပ်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သေဆုံးသွားသော မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ ကျွမ်းကျင်သူနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်”

ကျန်ရှိနေသော မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ စစ်သည်များသည် မျက်လုံးများ နီရဲကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသော်လည်း အခြားသူများ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ လုံးဝ ကွဲပြားသည်။ တစ်ခဏအတွင်း လူ ရာပေါင်းများစွာသည် ကြီးမားစွာ ကြောက်လန့်သွားသကဲ့သို့ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြပြီး ပထမမင်းသား လီယင်း လက်အောက်ခံ အရှေ့နန်းဆောင်မှ အင်ပါယာအစောင့်တပ်များပင် အလွန် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်…

လေထဲရှိ ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူသည် လူတစ်ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အပြင်သို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးများကဲ့သို့ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

“အသိဉာဏ်မဲ့ပြီး နိမ့်ကျတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်၊ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သတ္တိရှိတယ်။ သေခြင်းက မင်းအတွက် တကယ်ကို သက်သာလွန်းတယ်”

လေဟာနယ်တွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ အသံသည် ခံစားချက် ကင်းမဲ့ပြီး ကြီးမားစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ ထို မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ ကျွမ်းကျင်သူ၏ ဆွဲထုတ်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ်သည် ချက်ချင်း ပြိုလဲ ဖိသိပ်သွားပြီး လက်မောင်းခန့် ထူသည့် မီးခိုးနက်ရောင် အမြှောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“နောက်ဆို မင်းဟာ နာကျင်မှုနဲ့ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှုတွေကြားမှာ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကြာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နေရတော့မယ်”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်ရှိသော မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ စစ်သည်များ၊ နဂါး အစောင့်အရှောက်များနှင့် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်တို့ကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

ဝှစ်

တစ်ခဏအတွင်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သေခြင်းသည် ကြောက်စရာ မဟုတ်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်ခံရပြီး နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကြာအောင် သေခြင်းတရားထက် ပိုဆိုးသော ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားရခြင်းမှာ မည်သူမျှ မခံနိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။

“အားလုံး သတိထားကြ၊ စိတ်မလောကြနဲ့”

မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ လေထဲမှ ထိုပုံရိပ်သည် နတ်ဆိုးကဲ့သို့ ခန့်မှန်းရခက်ပြီး သူ၏ နည်းလမ်းများသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ကူးထက် လုံးဝ သာလွန်နေသည်။

သို့သော် လေထဲရှိ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ အစကတည်းက မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ စစ်သည်များ သို့မဟုတ် နဂါး အစောင့်အရှောက်များသည်ပင် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မရှိခဲ့ပေ။ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း သည် ထိုက်ကျီ နန်းတော် အတွင်းရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကိုသာ စိတ်ဝင်စားသည်။

“ဘုန်း”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် ရှေ့သို့ မျှော်ကြည့်ကာ အခြားသူများအား မည်သည့် တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမျှ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အချိန်မပေးဘဲ လေဟာနယ်တွင် ခြေလှမ်းလှမ်းကာ ရှေ့သို့ တည့်တည့် ဆက်သွားသည်။

“ပုန်ကန်သူ၊ သတ်”

အခြားသူများထက် နဂါး အစောင့်အရှောက်များ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် ပို၍ရိုးရှင်းသည်။ ၎င်းတို့သည် လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ ထို ခွန်အားကြီးမားကာ၊ ရွှေရောင် အလင်းရောင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည့်၊ နေမင်းကဲ့သို့သော စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ဆီသို့ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ကျန်ရှိသော နဂါး အစောင့်အရှောက်များသည် သူတို့၏ ဓားအိမ်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်သော ဓားချီများ ထုတ်လွှတ်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း၊ တောင်တန်းများကဲ့သို့ လေးလံသော ကြီးမားသည့် ဖိအားများသည် ချက်ချင်း ထိုနဂါး အစောင့်အရှောက်များအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

ခရပ်…

အရိုးများ ကျိုးကြေသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အင်ပါယာအစောင့်တပ် အမြောက်အမြားနှင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူများ၏ မျက်လုံးများတွင် အိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို့ တည်ရှိခဲ့သော ဤအစွမ်းထက် နဂါး အစောင့်အရှောက်များသည် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားသည်။

ဒူးနှင့် မြေပြင် တိုက်မိသည့် အသံသည် အလွန် ကျယ်လောင်ပြီး မြေကြီးပင် တုန်ခါသွားသည်။ ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များပေါ်ရှိ နဂါး အစောင့်အရှောက် အားလုံး၏ မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့နေပြီး နဖူးမှ ချွေးအေးများ စီးကျနေသည်။

“ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ထိုတစ်ခဏတွင် နဂါး အစောင့်အရှောက်အားလုံးသည် စိတ်ထဲ၌ အလွန် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ အနီးကပ် အစောင့်အရှောက်များ ဖြစ်သောကြောင့် နဂါး အစောင့်အရှောက်အားလုံးသည် စိတ်ဓာတ် ခိုင်မာကြပြီး သူတို့၏ ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်နှင့် တာဝန်ဝတ္တရားများကြောင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ မည်သည့်အရာကမျှ သူတို့ကို လှုပ်ခါနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

လေထဲရှိ ထို ပုံရိပ်၏ ခွန်အားသည် အလွန် ကြီးမားကြောင်း လူတိုင်း သိသော်လည်း သူ၏ ခွန်အားသည် ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ခဲ့ကြပေ။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကြီးမားသည့် ဖိအားဖြင့်သာ သူတို့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ထားပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ထိုတစ်ခဏတွင် မြင့်မြတ်သော စစ်သည်တော်တပ် မှ ကျွမ်းကျင်သူသည် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း နှင့် ပေ အနည်းငယ်အတွင်း ချဉ်းကပ်လာသောအခါ သူ၏သိုင်းချီများ ပြိုကွဲကာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားရခြင်း အကြောင်းရင်းကို လူတိုင်း နားလည်သွားကြသည်။

ကရစ် ကရစ်

နဂါး အစောင့်အရှောက်များသည် သူတို့၏ လက်များကို ဓားပေါ်တွင် ထောက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ခါနေပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရုန်းကန်နေကြသည်။ သူတို့၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်များသည် တုန်ခါနေပြီး သတ္တု အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူတို့၏ အနက်ရောင် သံချပ်ကာအောက်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသော်လည်း စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ ဖိအား ရှေ့တွင် နဂါး အစောင့်အရှောက် တစ်ဦးမျှ မတ်တပ် ရပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“အချည်းနှီးပဲ။ အားနည်းသူက အားနည်းသူပါပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ အတင်းအကျပ် ရုန်းကန်ရင် သွေးကြောတွေ ပေါက်ပြဲပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို သေဆုံးစေမှာပဲ”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ ခံစားချက် ကင်းမဲ့သော အသံသည် လေဟာနယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခြေထောက်ကို တစ်ချက် နင်းလိုက်ပြီး တစ်လှမ်းချင်းစီ ထိုက်ကျီ နန်းတော် ရှေ့သို့ လှမ်းလာသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ဘုန်း”

သူ၏ အသံ ကုန်ဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် အနောက်တောင်ဘက်ရှိ အားအနည်းဆုံး နဂါး အစောင့်အရှောက်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ သံချပ်ကာ ချပ်ရည်များ ကြားမှ သွေးများ ရေပန်းကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာသည်။ ထိုတစ်ခဏတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သွေးကြောများ မည်မျှ ပေါက်ကွဲသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များပေါ်ရှိ နဂါး အစောင့်အရှောက်များသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး ပဲစေ့ခန့်ရှိသော ချွေးအေးများ နားထင်ဘေးမှ စီးကျလာသော်လည်း စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားရှေ့တွင် နဂါး အစောင့်အရှောက်အားလုံးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သံမှိုစွဲထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သူမျှ မတ်တပ် ရပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ”

နောက်ဘက်တွင် အင်ပါယာအစောင့်တပ်များသည် ပါးစပ် အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လေးစားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

အင်ပါယာအစောင့်တပ်သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ထိပ်တန်း တပ်များထဲမှ တစ်ခုဟု သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း နန်းတော်အတွင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါမျိုးကို သူတို့ မည်သည့်အခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် နတ်ဆိုး များကဲ့သို့ သေစေနိုင်သော နဂါး အစောင့်အရှောက်များပင်လျှင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ရှေ့တွင် ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရရှိခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်သည့် စွမ်းရည်သည် လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သည်။

“ကောင်းလိုက်တာ သူတို့ကို ရှင်းပစ်၊ ဒီလူတွေကို သတ်ပစ်နိုင်ရင် ဘယ်သူမှ ငါ့ကို ထပ်ပြီး တားဆီးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဤအချိန်တွင် စစ်တပ်၏ နောက်ဘက်တွင် ပထမမင်းသား လီယင်းသည်လည်း ရောက်ရှိလာပြီး အဝေးမှ ဤနေရာကို ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ညာလက်သီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ အမူအရာသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ယခု စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦးကိုသာ ရှင်းပစ်နိုင်ပါက မည်သူမျှ သူ့ကို ထပ်မံ တားဆီးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို ဧကရာဇ်၏ ရတနာ ပလ္လင်သည် လက်လှမ်းမီနိုင်သော အကွာအဝေးတွင် ရှိနေသည်။

ထိုက်ကျီ နန်းတော် ရှေ့တွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ပို၍ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပုံသဏ္ဌာန် မဲ့သော ဖိအားသည် ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။ ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း နှင့် အနီးဆုံးရှိ နဂါး အစောင့်အရှောက်သုံးဦးသည် ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ် အပေါက် ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ ထွက်လာပြီး သစ်တိုင်များကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ အသက်ရှူသံ လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားသည်။ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အခြားသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါမှုသည် ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် မတ်တပ် ရပ်နိုင်သော တစ်ဦးတည်းသောသူများမှာ အနက်ရောင် သံချပ်ကာ လေးလံစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

“လှုပ်ရှား”

စကားလုံး များများစားစား မရှိဘဲ ရိုးရှင်းသော စကားလုံး နှစ်လုံးသာ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်သည် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ထပ်မံ မတိုက်ခိုက်ပါက နဂါး အစောင့်အရှောက် အားလုံးသည် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

“ဘုန်း”

လေဟာနယ်သည် တုန်ခါသွားသည်။ မည်သူမျှ ဤဓားချက်ကို မည်သို့ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်ကို မမြင်လိုက်ရပေ။ မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်တွင် ထို အနက်ရောင် ဓားချီသည် သံမဏိကဲ့သို့ ခိုင်မာပြီး အစိုင်အခဲ ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းမည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ ရှေ့သို့ လက်မ အနည်းငယ် အကွာအဝေးအထိ ပိုင်းဖြတ် ကျရောက်လာသည်။

ဤဓားချက်သည် ပိုင်းဖြတ် ကျရောက်သွားပါက စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် စိန်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပါစေ နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားလိမ့်မည်။

၎င်းသည် အချက်ပြမှု တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ပထမဆုံး နက်မှောင်သော ဓားအလင်းရောင် ပေါက်ကွဲပြီးနောက် ဒုတိယ၊ တတိယ၊ စတုတ္ထ... စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦး၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော၊ ကြီးမားသည့် ဓားချီ ဆယ့်နှစ်ခုသည် အရပ်ရပ်မှ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အလျင်အမြန် ပိုင်းဖြတ်လာကြသည်။ တိုက်ခိုက်သည့် အချိန်နှင့် နေရာများသည် မတူညီသော်လည်း ဓားချီ ဆယ့်နှစ်ခုစလုံးသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု စွမ်းအင်များ တုံ့ပြန်ကာ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်နေသည်။

စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦး ပူးပေါင်း၍ လူတစ်ဦးကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ယခင်က မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ဖူးပေ။ လေထဲမှ ထို ပုံရိပ်သည် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦးအား အကြီးမားဆုံးသော ဖိအားကို ခံစားရစေခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သို့သော် ထိုဆယ့်နှစ်ဦး၏ မြေကြီး တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းကမူ ခံစားချက် ကင်းမဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် လှိုင်းဂယက် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။ အွန်း၊ သူ၏ လက်ယာလက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး လက်ချောင်း ငါးချောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်း မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သူနှင့် လက်မ အနည်းငယ်သာ ကွာဝေးသော နေရာတွင် အချိန်သည် ရပ်တန့်သွားပြီး ဓားချီ ဆယ့်နှစ်ခုလုံးသည် လေဟာနယ်တွင် အေးခဲသွားပြီး လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ပေ။

ဓားချီသည် ပုံသဏ္ဌာန် မဲ့ပြီး အစိုင်အခဲ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် မည်သည့် စစ်သည်တော်ကပင် ဖြစ်စေ၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနိုင်ခြင်း မရှိသင့်ပေ။

မျက်မှောက်မှ ဤ မြင်ကွင်းသည် လူတိုင်း၏ သိုင်းပညာဆိုင်ရာ အသိပညာကို လုံးဝ ဆန့်ကျင်နေသည်။

“ဒါ၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်က လေဟာနယ်ကို အေးခဲအောင် လုပ်နိုင်တယ်”

ထိုက်ကျီ နန်းတော် တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် တစ်ဦးသာ သူ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဓားချီသည် လေဟာနယ်တွင် ရပ်တန့်ကာ အစိုင်အခဲ ဓားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လေထဲမှ ထို ပုံရိပ်သည် အမြင့်ဆုံး စွမ်းရည်ဖြင့် လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို ရပ်တန့်စေပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ ဓားချီကိုပါ ရပ်တန့်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လေဟာနယ် စွမ်းအား

ထိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ စွမ်းအား ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရား၊ နတ်ဆိုး၊ မသေမျိုးများနှင့် ဗုဒ္ဓ၏ နယ်ပယ်ဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်မှ ယနေ့ခေတ်အထိ မည်သည့် စစ်သည်တော်မျှ ဤစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲမှာတော့ ဒီလိုလူမျိုး မရှိခဲ့ပါဘူး။

ယခု ၎င်းကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ခဲ့ကြပေ။

အာကာသသည် ပုံသဏ္ဌာန် မဲ့ပြီး ဓားချီ၊ သိုင်းချီနှင့် စိတ်စွမ်းအင် များထက်ပင် ပို၍ ပုံသဏ္ဌာန် မဲ့သည်။ လေထဲမှ ထို ပုံရိပ်သည် လူတိုင်း၏ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်သော အဆင့်အထိ အစွမ်းထက်နေကြောင်း သံသယ ဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

******

အခန်း (၁၇၈၉)

“ဟွန်း”

လေထဲတွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် အထက်စီးမှ ရပ်ကာ လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်း ငါးချောင်းကို ဆုပ်လိုက်ရာ လေဟာနယ်ရှိ ဓားချီ ဆယ့်နှစ်ခုသည် ဦးစွာ ပထမ ကွဲအက်သွားသော မှန်ကဲ့သို့ သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်းများစွာကို ပြသခဲ့ပြီးနောက် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဘုန်း”

စကားပြောနေချိန်တွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် ဓားချီ ဆယ့်နှစ်ခုကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်၌ပင် အရိပ်တစ်ခု လင်းကနဲ ဖြစ်သွားပြီး မြင့်မားသော ကျောက်ဖြူစင်္ကြံထစ်များပေါ်ရှိ စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် တစ်ဦးသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ ဘေးဘက် အပေါ်ပိုင်းသို့ ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်း…

သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားသည် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ကာ ချက်ချင်း ဓားအိမ်မှ ထွက်လာပြီး တောင်များကို ဖြိုခွင်း၊ မြေကြီးကို ခွဲခြမ်းမည့် ကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပိုင်းဖြတ် ကျရောက်လာသည်။

ပေါ်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်သည် ပထမဆုံးအကြိမ် လေထဲသို့ ခုန်ထွက်ကာ တိုက်ခိုက်မှု စတင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း မည်သို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ရပေ။ ထို စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်သည် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ ဘေးဘက် အပေါ်ပိုင်းတွင် ပေါ်လာသောအခါ သူ၏ ညာဘက် ရင်ဘတ်ရှိ သံချပ်ကာ လေးလံသော အင်္ကျီသည် စက္ကူကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပြိုကျ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် လက်ဖဝါး တစ်ချက်တည်းဖြင့် တိုက်ခိုက်မှု စတင်သော ထိုစစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ထုတ်ခဲ့ပြီး ဘုန်း ဟူသော အသံဖြင့် ထိုက်ကျီ နန်းတော် ၏ သတ္တု နံရံပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုစစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်၏ သံချပ်ကာအောက်မှ သွေးများ ရေပန်းကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာသည်။ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ် သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ဖွဲ့စည်းမှုနှင့် ကမ္ပည်းစာများအမြောက်အမြား ပါဝင်သော အလွန် ခိုင်ခံ့သည့် ထိုက်ကျီ နန်းတော် နံရံသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိမှန်မှုကြောင့် လူ့ပုံသဏ္ဌာန် အဖုအထစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လူအများ၏ အာရုံခံစားမှုတွင် ထိုစစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်၏ အသက်စွမ်းအင်သည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘုန်း ဟူသော အသံဖြင့် ပြုတ်ကျလာကာ အသက်ရှူသံ လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းသည် အလွန် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ စွမ်းအား သည် အလွန် မြင့်မားကြောင်း သူတို့ သိသော်လည်း စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် လက်ဖဝါး တစ်ချက်တည်းဖြင့် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်တစ်ဦးကို သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

“သွား တိုက်”

ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များပေါ်တွင် ကျန်ရှိသော စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်တစ်ဦး၏ မျက်လုံးများသည် နီရဲသွားကြသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် မြေကြီးသည် တုန်ခါသွားပြီး လူ ဆယ့်တစ်ဦး၏ စွမ်းအင်သည် တောင်တန်းများ၊ ပင်လယ်များကဲ့သို့ အရပ်ရပ်မှ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ကျန်း ကျန်း ကျန်း…

ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းမည့် နဂါး အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်အားလုံးသည် သူတို့၏ ဓားရှည်များကို ကိုင်စွဲကာ တစ်ချိန်တည်းလိုလို အလျင်အမြန် ပိုင်းဖြတ်လိုက်ကြသည်။

“ခုန်ပေါက်နေတဲ့ လူရွှင်တော်တွေ”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ ခံစားချက် ကင်းမဲ့သော အသံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရွှေရောင် အလင်းများ လွှမ်းမိုးသွားပြီး စွမ်းအင်များ လှိမ့်တက်လာသည်။ စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ဆယ့်တစ်ဦး မချဉ်းကပ်မီတွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင် သံချပ်ကာ လေးလံသော အင်္ကျီ များသည် ရွှံ့စိုင်များကဲ့သို့ တစ်စစီ ကွဲထွက်သွားပြီး ဘုန်း ဟူသော အသံဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ လူ ဆယ့်တစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန်များသည်လည်း လေဟာနယ်တွင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် မယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအား တစ်ခုဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဘုန်း…

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လူအများ၏ မျက်လုံးများတွင် နတ်ဆိုးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်တစ်ဦးသည် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားဖြင့် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲ လွင့်စဉ်သွားကာ ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များ၊ ထိုက်ကျီ နန်းတော် နှင့် ဘေးဘက်ရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ခရစ်…

မြေအောက်တွင် ဖွဲ့စည်းမှုများဖြင့် ခိုင်ခံ့အောင် ပြုလုပ်ထားသော အလွန် ခိုင်မာသည့် ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များသည်ပင် ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး အစွန်းများ ပျံကျဲကုန်သည်။

သူတို့၏ လက်ထဲမှ ဓားများလည်း လွင့်စဉ် ထွက်သွားကြသည်။

“စစ်မှန်သော မသေမျိုးအရှင်”

“စစ်မှန်သော မသေမျိုးအရှင်”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ အားလုံးသည် စိတ်ဓာတ် တက်ကြွလာပြီး အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။ အခြားသော အင်ပါယာအစောင့်တပ် များသည်လည်း ကူးစက်ခံရပြီး နောက်မှ လိုက်ကာ အော်ဟစ်ကြသည်။

ဘုန်း၊ စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်တစ်ဦးသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ အောက်ရှိ ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များပေါ်တွင် ထောက်ကာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သိုင်းချီများ စီးဆင်းနေပြီး ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းကနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ လေထဲသို့ မပျံသန်းမီတွင် လေထဲမှ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထပ်မံ ပေါ်လာသောအခါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခြေထောက်ဖြင့် နင်းချလိုက်ပြီး ထို စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ကို ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များထဲသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နင်းထည့်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

ထို စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်သည် ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားပြီး ဖျန်း ဟူသော အသံဖြင့် သွေးအများအပြားကို ပန်းထုတ်လိုက်ရာ သူ၏စွမ်းအင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မကြာမီ သေဆုံးသွားကာ လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ပေ။

“နဂါး လေး”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ကျန်ရှိသော စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် လေးဦးသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အခြားသော အရပ်များမှ အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာကြသည်။ လူများ မရောက်ရှိမီပင် လေဟာနယ်တွင် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သိုင်းချီ ရေစီးကြောင်းများ တောင်များ ပြိုကွဲ၊ ပင်လယ်များ ဆူပွက်သကဲ့သို့ သံမဏိကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းတယ်”

ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များပေါ်တွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လှမ်းတက်သွားသည်။ သူ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်နေစဉ် သူ၏ လက်ချောင်းကို တောက်လိုက်ရာ အလင်းရောင် အနည်းငယ်ရှိသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ လက်မှ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် သူ၏ လက်မှ ထွက်သွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပင်လယ်ပန်းကန်လုံး အရွယ်အစားရှိ ရွှေရောင် အလင်းလုံးတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး အတွင်း၌ အဆုံးမဲ့သော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသည့် စွမ်းအင်များ လှုပ်ရှားနေသည်။

“ဘုန်း”

အလင်းလုံးသည် ပျံသန်းသွားပြီး လူလေးဦး၏တောင်များ ပြိုကွဲ၊ ပင်လယ်များ ဆူပွက်သကဲ့သို့သော သိုင်းချီရေစီးကြောင်းကို ချက်ချင်း ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ ကြီးမားသော စွမ်းအားသည် ဆက်လက် လှုပ်ရှားနေပြီး လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နောက်ဘက်ရှိ စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် လေးဦးကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

လူအများ၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် အကြည့်များအောက်တွင် ခွန်အားကြီးမားပြီး နက်နဲသော စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်လေးဦးသည် ချက်ချင်း အမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေဟာနယ်တွင် ဖုန်မှုန့်များကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လက်ချောင်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် လေးဦးကို သတ်ပစ်ပြီးနောက် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် ခံစားချက် ကင်းမဲ့သော အမူအရာဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လှမ်းတက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် လှိုင်းဂယက် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိဘဲ အရေးမပါသော ကိစ္စလေးတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“တကယ်ပဲ အရူးတွေပဲ၊ မင်းတို့ လက်မလျှော့ချင်ရင် ငါ မင်းတို့ကို အဆုံးသတ်လိုက်မယ်”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် စကားပြောရင်း ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ရှေ့မှ ပွင့်နေသော ထိုက်ကျီ နန်းတော်၏ တံခါးကို ကြည့်နေသော်လည်း သူ၏ ဘယ်ဘက် လက်ချောင်း ငါးချောင်းကိုမူ ကျန်ရှိနေသော စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ခြောက်ဦးကို ဦးတည်ထားသည်။

အွန်း

နောက်ဆုံး စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ခြောက်ဦးသည်လည်း စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးတော့မည့် အချိန်တွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ နဖူးသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို သတိပြုမိသကဲ့သို့ သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်သည် လင်းထိန်သွားသည်။ နေမင်းထက်ပင် ပို၍ တောက်ပသော ပြင်းထန်သည့် ဓားချီတစ်ခုသည် နောက်ဘက်မှ အမှောင်ထု နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပိုင်းဖြတ် ကျရောက်လာသည်။

ထိုဓားသည် အစတွင် ပေထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ရှိနေသေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည့် ခဏ၌ပင် ထို ဓားသည် မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ အသံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားချီသည် ပေါက်ကွဲသွားကာ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ကို ချက်ချင်း လုံးဝ ဖုံးအုပ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် လေဟာနယ်သည် ကွဲထွက်သွားပြီး လူများ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ဓားချီ ဖြတ်သွားသည့် နေရာ၌ ပေထောင်ပေါင်းများစွာ မြင့်သော ဟင်းလင်းပြင် အမှတ်အသားတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင် အမှတ်အသား၏ နှစ်ဖက်စလုံးသည် မှန်ကဲ့သို့ ချောမွေ့ပြီး အလွန် တည့်မတ်နေသည်။(ဓားသွားရာက ဖြောင့်တန်းနေတာပါ)

“အားးးး”

လူအမြောက်အမြားသည် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ကြောက်လန့်တကြား အမူအရာများဖြင့် ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းကြသည်။

သို့သော် ဤအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူများအတွက် ပို၍တုန်လှုပ်စရာမှာ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ကို တိုက်ခိုက်ရဲသူ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“စစ်မှန်သော မသေမျိုးအရှင်”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ အုပ်စုသည် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များပေါ်ရှိ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ရှိရာသို့ အပြေးအလွှား သွားကြသည်။ အခြားသူများမှာမူ ဒေါသ အပြည့်ဖြင့် မျက်နှာများဖြင့် လျင်မြန်စွာ လှည့်၍ ဓားချီ ထွက်လာသည့် အရပ်သို့ အပြေးအလွှား သွားကြသည်။

သို့သော် သူတို့ အဝေးသို့ မပျံသန်းမီ လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထက်ရှသည့် ဓားသွားများ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ များ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ကျောဘက်တွင် မည်သည့်နေရာမှ လာမှန်းမသိသော ဓားချီများက ပန်းကန်လုံး အရွယ်အစားရှိ သွေးထွက်ပေါက်များ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး သူတို့သည် တုန်ခါရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ပေ။

ဟူး…

လေ တိုက်ခတ်သကဲ့သို့ ထိုက်ကျီ နန်းတော် ရှေ့တွင် ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များမှ ပေ အနည်းငယ် အကွာ၌ ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုကဲ့သို့ ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ထိုသူသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ဓားရှည်တစ်ချောင်း ကောင်းကင်တွင် တည်ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ဓားချီသည် ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့် ထိုးဖောက်နေကာ လူများကို မကြည့်ရဲအောင် ပြုလုပ်နေသည်။

ထိုသူသည် ဆံပင်ဖြူများရှိပြီး အရပ်ရှည်ကာ ပိန်သွယ်ပြီး အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

“ဆုကျန်းချန်”

အဝေးမှ ပထမမင်းသား လီယင်းသည် ထို ရင်းနှီးသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်လိုက်သောအခါ ချက်ချင်း မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ဆုကျန်းချန်ကို အချိန်အတန်ကြာ စုံစမ်းခဲ့ဖူးပြီး အထူးသဖြင့် ဟိုကျွမ်းကျီ ၏ ညွှန်ကြားချက်အရ အချက်အလက် အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းခဲ့ရာ ဆုကျန်းချန်၏ ပုံရိပ်ကို အလွန်ရင်းနှီးသည်။ ထို့အပြင် မြို့တော် တစ်ခုလုံးတွင် ဆုကျန်းချန် မှလွဲ၍ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချက်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သူ မည်သူမျှ မရှိနိုင်ပေ။

ကောင်းကင်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားရာသည် ယခုအချိန်အထိ လုံးဝ မကျက်သေးပေ။

ဆုကျန်းချန် ဤအချိန်တွင် ပေါ်လာခြင်းသည် သူ့အတွက် ကောင်းသော အရာ မဟုတ်ပေ။

“သတ်”

ကနဦး တုန်လှုပ်မှုနောက်တွင် အရပ်လေးမျက်နှာမှ လူအများက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လူသတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ပြင်းပြစွာ ထွက်ပေါ်နေကာ လှိုင်းကြီးများကဲ့သို့ ဆုကျန်းချန်ဆီသို့ အုံအုံကြွက်ကြွက် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

“နောက်ဆုတ်”

ထိုအချိန်တွင် အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် ပြည့်နေသော မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်း လေနှင့် မိုးကြိုးများ လှိမ့်တက်လာပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။ ထို ရင်းနှီးသော အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်း နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။

ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များပေါ်မှ အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဧရာမ ဓားရာတစ်ခုကို တွေ့ရသည်။ ထိုဓားရာသည် အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်များပင် ဖျက်ဆီးရန် ခက်ခဲသော ကျောက်ဖြူ စင်္ကြံထစ်များကို နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားပြီး ပျက်စီးနေသော အပိုင်းအစများ လွင့်စဉ်နေသည်။

ထို အပိုင်းအစများပေါ်တွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း သည် အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေသည်။

ဆုကျန်းချန်၏ ဓားချက်သည် ကြီးမားခမ်းနားပြီး ပြင်းထန်သော်လည်း စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ အမူအရာကို ကြည့်ပါက အနာတရ မဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ခွန်အားကြီးမားတဲ့ ဓားချီပါပဲ။ နှစ်ပေါင်း ရာချီ ကြာပြီးနောက်မှာတောင် လူ့လောကမှာ ဓားပညာကို ဒီအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်နိုင်သူ ရှိနေသေးတယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ ဆုကျန်းချန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းကနဲ ဖြစ်သွားသည်။

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ စွမ်းအားအဆင့်တွင် သာမန် စစ်သည်တော်များ၏ မျက်လုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကျွမ်းကျင်သူများသည် သူ့အတွက် ပုရွက်ဆိတ်များသာ ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ဆယ့်နှစ်ဦးပင်လျှင် အရွယ်အစား အနည်းငယ် ပိုကြီးသော ပုရွက်ဆိတ်များသာ ဖြစ်ကာ လုံးဝ ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပေ။

သို့သော် ဤဓားချက်သည် ကွဲပြားသည်။ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် အနည်းငယ်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း အတွက် ထိုသို့ ခံစားခဲ့ရသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာပဲ၊ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ခွန်အားက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးဘူး။ နောက်ဆုတ်လိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို တန်ဖိုးထားတဲ့အတွက် မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးနိုင်ပါတယ်”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် အထက်စီးမှ ရပ်ကာ ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အဆင့်အတန်းအရ ဤသို့သော စကားမျိုးကို ခဲယဉ်းစွာ ပြောလေ့ရှိသည်။ မဟာထန်မှ ဤဝါရင့် အရာရှိအတွက် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် အထူး ကရုဏာ ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းရဲ့ စွမ်းအင်ကို ငါ မှတ်မိတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်က မင်းတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ”

ဆုကျန်းချန် ၏ ဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် လွင့်နေပြီး ရုတ်တရက် စကားစပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စကားကြောင့် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ အမူအရာသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။

“မင်း ဘယ်သူလဲ။ အဲဒီ ကိစ္စကို မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး သူ၏ လေသံသည် ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားကာ လေထုသည်လည်း နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများအားလုံးသည် အံ့အားသင့်နေကြပြီး နှစ်ဦးသား ဘာတွေ ပြောနေမှန်း မသိကြပေ။

“အချို့သော ကိစ္စရပ်တွေဟာ တစ်ကြိမ်ပဲ ဖြစ်သင့်တယ်။ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးပြီဆိုရင် မင်းတို့ ထပ်ပြီး ပေါ်လာဖို့ မသင့်ဘူး”

ဆုကျန်းချန်သည် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ အဖွဲ့အစည်း၏ ခေါင်းဆောင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပေ။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်က တစ်ကြိမ် ငါ လွဲချော်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းတို့ကို ထိုက်ကျီ နန်းတော်ထဲ ဝင်ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး”

“တကယ်လား”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း သည် ပြုံးလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သွားသည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ခွန်အားနဲ့တော့ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“မင်း တကယ်ပဲ ခွန်အားကြီးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနိုင်ယူနိုင်မလားဆိုတာကတော့ ကြိုးစားကြည့်မှ သိမယ်။ မင်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် အဘိုးကြီးက ချွင်းချက်အနေနဲ့ တစ်ခါလောက် ချိုးဖောက်ပါရစေ”

ဆုကျန်းချန် ၏ မျက်လုံးများသည် တည်ငြိမ်ပြီး အမူအရာသည် အလွန် ခိုင်မာသည်။ သူ၏ စကားသံ ကုန်ဆုံးသည်နှင့် ညာလက်ကို ဆန့်တန်းကာ ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အပေါ်ဘက်ရှိ ညကောင်းကင်ထဲသို့ ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

“ဓား လာလော့”

“ဓား လာလော့”

...

ထိုကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံသည် မိုးကြိုး ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ပဲ့တင်သံများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ အဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်သည် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ၎င်းသည် တစ်ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သကဲ့သို့ နှစ်ပေါင်း ရာချီကြာမြင့်သော ရာစုနှစ်များစွာ ကြာသွားသကဲ့သို့လည်း ဖြစ်နေသည်။

“ညှီ…”

နောက်တစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေမည့် ဓားမြည်ဟစ်သံ တစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နားစည်များ တုန်ခါသွားသည်။ သို့သော် ထိုအသံသည် ဆုကျန်းချန် ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိုက်ကျီ နန်းတော် ၏ နောက်ဘက်၊ နန်းတော်၏ ပို၍ နက်ရှိုင်းသော အစိတ်အပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း”

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နန်းတော်တစ်ခုလုံးသည် ဆူညံစွာ တုန်ခါသွားသည်။ ၎င်းသည် ဧရာမ နဂါးတစ်ကောင် မြေအောက်မှ ရုန်းကန် ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဘုန်း၊ မကြာမီ လူအများ၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် အကြည့်များအောက်တွင် ပြင်းထန်သော ဓားအလင်းရောင် တစ်ခုသည် ထိုက်ကျီ နန်းတော်၏ နောက်ဘက်ရှိ နန်းတော် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမှ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ထိုတောက်ပသော အလင်းတန်းသည် ညကောင်းကင်တွင် ကြီးမားသော အကွေးမျဉ်းတစ်ခုကို ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကွေးညွတ်ကာ ဆုကျန်းချန် ရှိရာသို့ အလျင်အမြန် ပစ်လွှတ်လာခဲ့သည်။

******

အခန်း (၁၇၉၀)

“ချန်း…”

ထိုက်ကျီ နန်းတော်ရှေ့တွင် ဆုကျန်းချန် မြှောက်ထားသည့် ညာလက်ဖဝါးကို ဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည့် သုံးပေ အရှည်ရှိသော ဓားရှည်တစ်ချောင်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ထိုဓားရှည်သည် ရှေးဟောင်းပုံစံ ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်း အနည်းငယ် ကြာနေပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။ ဓား၏ မျက်နှာပြင်တွင် သံချေးများ တက်နေပြီး ဓားရိုးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် ဓားဆွဲကြိုးပင် ပျက်စီး ယိုယွင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဓားသွား၏ အပြင်ဘက်ပိုင်းသည် အလွန် ထက်မြက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အချိန်၏ သက်ရောက်မှုဒဏ်ကို မခံရသေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ဓား၏ မျက်နှာပြင်တွင် ရှေးဟောင်း တံဆိပ်ခတ်ထားသော စာလုံးပုံစံအနည်းငယ်နှင့် လှပသော မိုးတိမ် ပုံစံအချို့ကို တွေ့ရပြီး မြင့်မြတ်ပြီး နက်နဲသော ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဆုကျန်းချန်သည် ဓားရှည်ကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် ရုပ်သွင်သည် ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားကာ အစွန်းထက်မြက်ပြီး ပြင်းထန်သော သဘောကို ဖော်ပြနေသည်။ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရတော့ပေ။

ထိုတစ်ခဏတွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းပင်လျှင် ဆုကျန်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ နဖူးသည် လှုပ်ရှားသွားကာ အမူအရာသည် ပို၍ လေးနက်လာသည်။

“အင်ပါယာ ထိုက်ကျုံးမင်းမြတ်၊ ကျွန်တော်မျိုး အနေနဲ့ ယခင်က မင်းမြတ်နဲ့ထားရှိခဲ့တဲ့ ကတိကို ဖျက်ဆီးရတော့မှာကို တောင်းပန်ပါတယ်”

ဆုကျန်းချန်သည် သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းကနဲ ဖြစ်သွားသော်လည်း တစ်ခဏအတွင်း ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် အလွန် ပြင်းထန်သော ဓားချီတစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထို ဓားရှည်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ တစ်ခဏအတွင်း ဆုကျန်းချန်၏ ဓားချီများ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ဓားရှည်ပေါ်ရှိ သံချေးများ လျင်မြန်စွာ ဖုန်မှုန့်များကဲ့သို့ ကျွတ်ထွက်သွားပြီး မူလ တောက်ပသော ဓားမျက်နှာပြင်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤ ရတနာဓား၏ အထောက်အပံ့ကို ရရှိပြီးနောက် ဆုကျန်းချန်၏ စွမ်းအင်သည် သုံးဆ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ သူသည် အနှောင်အဖွဲ့အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ဖျော့တော့သော ဓားချီ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆုကျန်းချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့ထွက်လာရာ လူများကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ဝမ်ချောင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပါက အလွန် တုန်လှုပ်သွားမည်မှာ သေချာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆုကျန်းချန်သည် သူ၏ ရှည်လျားသော ဘဝတွင် ဓားကို အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင် အား သိုင်းပညာ သင်ကြားပေးသည့် အချိန်တွင်ပင် ဆုကျန်းချန်သည် လက်ကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ မင်းမှာ ဒီလို နည်းလမ်းမျိုး ရှိနေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီ ရတနာဓား ကို ခေါ်ယူနိုင်ရင်တောင် မင်းဟာ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်သာ ဖြစ်နေပြီး ဘာမှ ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း သည် ရယ်လိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ အမူအရာသည် တစ်ဖန် မထီမဲ့မြင်ပြုကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်သွားသည်။ ရှေ့မှ လူသားသည် တကယ်ကို ခွန်အားကြီးသော်လည်း သူ့ကို အနိုင်ယူရန်အတွက်မူ အနည်းငယ် လိုနေသေးသည်။

“မင်း သေချင်ရင် ငါ မင်းကို ကူညီပေးမယ်”

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း သည် လုံးဝ အလျှော့မပေးတော့ဘဲ သူ၏ လက်ချောင်း ငါးချောင်းကို ဆုပ်ကာ လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။

ဘုန်း…

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်နှင့် ထိုက်ကျီ နန်းတော် ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးသည် ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီး တစ်ခု ပြုတ်ကျသွားသကဲ့သို့ လှိုင်းလုံးကြီးများ ထသွားခဲ့သည်။ ထို “လှိုင်းလုံးများ” အတွင်းတွင် တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းသည် လေဟာနယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးများကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှ ဆုကျန်းချန်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

ထို လက်သီးချက်၏ အရှိန်သည် အလွန် လျင်မြန်သည်။ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချက်ချင်း ဆုကျန်းချန်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဘုန်း…

အသံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူများ၏ မျက်လုံးများတွင် ဆုကျန်းချန် သည် သူ၏ ဓားနှင့်အတူ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် တစ်စစီ ပေါက်ကွဲ ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

“စစ်မှန်သော မသေမျိုးအရှင်”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ အားလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အရူးအမူး အော်ဟစ်ကြသည်။ သို့သော် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ မျက်လုံးသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး မသင့်လျော်ဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်-

“မဟုတ်ဘူး”

ထိုလက်သီးချက်သည် ဆုကျန်းချန် ကို သတ်လိုက်သည့် ခံစားချက်မျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

“အွန်း…”

စကားပြောနေချိန်တွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤ အတွေး ပေါ်လာရုံသာ ရှိသေးသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ မျက်လုံးထောင့်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းကနဲ ဖြစ်သွားပြီး မီးခိုးရောင် ဓားချီတစ်ခုသည် ဘေးဘက် နောက်ဘက်မှ တောင်ကြီး ပြိုလဲ၊ ကျောက်တုံးကြီး လှန်ချသကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပိုင်းဖြတ် ကျရောက်လာသည်။

ဓားချီ ဖြတ်သွားသည့် နေရာ၌ လေဟာနယ်ပင် စက္ကူကဲ့သို့ နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်လှုပ်သွားပြီး ထို ဓားချက်သည် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ကျောက်တုံးတစ်ခုက လှိုင်းလုံး ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေသကဲ့သို့ သိုင်းချီ အားလုံးသည် လေလှိုင်းများနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အား၊ အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးဆုံးရှိ အင်ပါယာအစောင့်တပ် နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ များသည် လေလှိုင်းများကြောင့် ချက်ချင်း တုန်ခါ သေဆုံးသွားပြီး လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ လွင့်စဉ်သွားကြသည်။

“မြန်မြန် ဆုတ်၊ မြန်မြန် ဆုတ်”

လူများက အော်ဟစ်ပြီး ပင်လယ်လှိုင်းများကဲ့သို့ အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာကြသည်။ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း နှင့် ဆုကျန်းချန် ကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိ စွမ်းအား အဆင့်တွင် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး များပင်လျှင် မြင့်မြတ်သော စစ်သည်ဘုံအဆင့် အောက်ရှိ မည်သည့် ကျွမ်းကျင်သူကိုမဆို အမှုန့် ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း နှင့် ဆုကျန်းချန် တို့သည် လူများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

“မှားပြီ၊ အဲဒါ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘူး”

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ ရွှေဝါရောင် သိုင်းချီသည် သံမဏိကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ဆုကျန်းချန် ၏ ဓားချီကို ကာကွယ်လိုက်သည်။ သူ၏အမူအရာသည် လေးနက်နေပြီး သူ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ဘယ်ဘက်တွင် မရှိပေ။

ဤအချိန်တွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း သည် ဤ မဟာထန်၏ သာမန် စစ်သည်တော်သည် ထို ရတနာဓားကို ကိုင်လိုက်သောအခါ သူ၏ စွမ်းအင်သည် ထိုက်ကျီ နန်းတော် ရှေ့မှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း သတိပြုမိခဲ့သည်။

သို့မဟုတ် ပို၍ တိကျစွာ ပြောရလျှင် လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးတွင် “သူ” ဖြစ်နေသည်။

ထို မီးခိုးရောင် ပြင်းထန်သော ဓားချီများသည် လေဟာနယ်ကို ပြည့်နှက်နေပြီး စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ စွမ်းအားဖြင့်ပင် ဆုကျန်းချန်၏ စွမ်းအင်သည် မည်သည့် ဓားချီထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည်ကို ခွဲခြားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဤသည်မှာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။

“ဒီမှာ”

ရုတ်တရက် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထူးခြားပြီး အစွမ်းထက်သော သိုင်းချီ ဖြင့် ဆုကျန်းချန် ၏ ဓားချက်ကို ကာကွယ်လိုက်စဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အငြိမ်ဆုံး အခြေအနေမှ အလွန်အမင်း ရွေ့လျားမှုသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက် လက်သီးသည် ရွှေရောင် အလင်းများ တောက်ပလာကာ ဘယ်ဘက်ရှိ လူ မရှိသော လေဟာနယ်ရှိ နေရာတစ်ခုသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။

ဘုန်း...

ဤ လက်သီးချက်၏ စွမ်းအားသည် တောင်များထက် ပို၍ လေးလံသည်။ ပုံသဏ္ဌာန် မဲ့သော လေဟာနယ်သည် ဤလက်သီးချက်၏ ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် မှန်ကဲ့သို့ ချက်ချင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤ မှန်သည် တစ်ခဏမျှသာ ခံပြီး ကွဲအက်သွားကာ ပင့်ကူမျှင်ကဲ့သို့သော အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို အက်ကွဲကြောင်းများကြားတွင် ယခင်က လူ မရှိသော နေရာ၌ မီးခိုးရောင် ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေမည့် ဓားချီတစ်ခု ပေါ်လာပြီး နောက်ဘက်တွင် မှုန်ဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ရှိနေသည်။

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ ဖျက်ဆီးနိုင်သော လက်သီးချက် ရှေ့တွင် ထိုလူနှင့် ဓားသည် ချက်ချင်း အပြီးအပိုင် တုန်ခါ ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။

“သက်ရှိအားလုံးကို သုတ်သင်ခြင်း”

သို့သော် စကားပြောနေချိန်တွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် ဒုတိယ ဓားချီကို ဖြိုခွဲလိုက်စဉ် သူ၏ နောက်ဘက်မှ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံသည် တီးတိုးပြောဆိုသကဲ့သို့ နိမ့်သော်လည်း စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ အမူအရာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ပုံရိပ်ယောင်…

သို့မဟုတ် ပို၍ တိကျစွာ ပြောရလျှင် အရိပ်…

ဆုကျန်းချန်သည် ထို ရတနာဓားကို ရရှိပြီးနောက် သူ၏ အရှိန်သည် တစ်ဆင့် တိုးလာပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ထို ဒုတိယ ဓားချီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန် ဖြစ်သော်လည်း ဆုကျန်းချန် ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် အလွန် လျင်မြန်ပြီး တိုက်ခိုက်မှု မစတင်မီ တစ်ခဏတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသကဲ့သို့ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရုတ်တရက် ရုပ်သိမ်းကာ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ နောက်ဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ရှေ့တွင် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းသည် ဆုကျန်းချန် ၏ ခွန်အားသည် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်နှင့် ထိုနေရာရှိ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း မှလွဲ၍ အခြားသူအားလုံးထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း…

တိတ်ဆိတ်သော ညတွင် မိုးကြိုး ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ အချိန်နှင့် အာကာသ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမှ ဓားအလင်းရောင်စတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တောက်ပသော ဓားအလင်းရောင်သည် တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးလာကာ ခဏတာအတွင်း မူလအရွယ်အစားထက် အ ရာပေါင်းများစွာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ကြီးမားသော လပြည့်ဝန်းတစ်ခုကဲ့သို့ အလင်းတန်း ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် အချိန်နှင့် အာကာသ၊ အမှောင်ထုများစွာကို ဖြတ်ကျော်ကာ မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးများကဲ့သို့ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပိုင်းဖြတ် ကျရောက်လာသည်။

ထိုဓားသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ နောက်ကျောတွင် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ပြီးနောက် အကန့်အသတ်မဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်သော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားနှင့် ကြီးမားသော လူသတ်လိုသည့် စွမ်းအင်ဖြင့် ရှေ့သို့ လှည့်ပြန်မလာတော့သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပရှိ ရွှေရောင် အကာအကွယ် သိုင်းချီပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပိုင်းဖြတ် ကျရောက်သွားရာ ကောင်းကင်ပင် ကွဲထွက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေမည့်အသံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ခဏမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက် ဆုကျန်းချန်သည် အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် သူ၏ ဆံပင်ရှည်များကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ရတနာဓားသည် ဓားချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပရှိ အလွန် ခိုင်မာသော အကာအကွယ် သိုင်းချီကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။

စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ အကာအကွယ် သိုင်းချီသည် အဆင့်မြင့် အာကာသ စွမ်းအင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ခိုင်မာသည်။ ထို့ကြောင့် စစ်မှန်သော နဂါး သံမဏိ အစောင့်အရှောက် ဆယ့်နှစ်ဦး ပူးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်သော်လည်း သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဆုကျန်းချန် သည် ဓားချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွင်းခဲ့သည်။

ထိုတစ်ခဏတွင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ ဤ လူသားသည် ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်သည် သူ့ကိုပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ တစ်ခဏအတွင်း စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း သည် မထီမဲ့မြင်ပြုသော စိတ်ဓာတ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ချန်း…

တောင်များ ပြိုကွဲ၊ ပင်လယ်များ ဆူပွက်သကဲ့သို့ ဆူညံသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ပတ်လည် ပေ ရာပေါင်းများစွာအတွင်း လေသည် ဧရာမ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။ ထို့အပြင် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော အချိန်နှင့် အာကာသလှိုင်းများပါ ပျံ့နှံ့ထွက်လာသည်။

သံမဏိ မြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖြူရောင် လင်းနေသော ကွင်းတစ်ခုသည် မရှိတရှိ ပုံစံဖြင့် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ ရင်ဘတ်မှ သေးငယ်ရာမှ လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာကာ ပျံ့နှံ့ထွက်လာပြီး ဆုကျန်းချန်၏ နတ်ဘုရားများကို သုတ်သင်နိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားချက်ကို တားဆီးလိုက်သည်။

ဆုကျန်းချန်၏ ဓားချီသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်ပြီး စွမ်းအားသည် တောင်ကြီးတစ်ခုလုံးကိုပင် လုံးဝ ခွဲခြမ်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည်။ သို့သော် တောက်ပပြီး ပြင်းထန်သော ဓားချီသည် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပရှိ ထို ဖျော့တော့သော၊ အဖြူရောင်၊ မရှိတရှိ အလင်းကွင်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။

မဟုတ်ဘူး..

ထိုမျှသာမက ထိုအဖြူရောင် အလင်းကွင်း ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အချိန်နှင့် အာကာသနှင့် နောက်ဘက်မှ ဆံပင်ဖြူဖြင့် ဆုကျန်းချန် သည်ပင် အလွန် နှေးကွေးသွားခဲ့ပြီး လေဟာနယ်တွင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အချိန်နှင့် အာကာသ ကွင်း

ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အချိန်နှင့် အာကာသ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အချိန်နှင့် အာကာသကွင်း ဖြစ်သည်။

“ကရစ်…”

တစ်ဝက်မျှ အသက်ရှူချိန်တောင် မပြည့်မီ ထို အဖြူရောင် အလင်းကွင်းပေါ်တွင် ကျိုးပဲ့နေသော မှန်ကဲ့သို့ အသံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ကွဲထွက်သွားရာ မည်သည့်အချိန်မဆို ကွဲသွားနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ပထမဆုံး အချိန်နှင့် အာကာသကွင်း ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်းသည် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဒုတိယ၊ တတိယ၊ စတုတ္ထ... စုစုပေါင်း ကြီးငယ်မရွေး အချိန်နှင့် အာကာသ ကွင်းဆယ့်နှစ်ခုသည် တစ်ခုထက်တစ်ခု ပို၍ ပြင်းထန်ပြီး အစွမ်းထက်လာကာ စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပထမဆုံး အချိန်နှင့် အာကာသကွင်းသည် ဖျော့တော့သော အဖြူရောင်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံး ကွင်းသည် ပြင်းထန်ပြီး သိပ်သည်းကာ စစ်မှန်သော ရွှေရောင် ဖြစ်နေသည်။

ဆုကျန်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ဓားချီများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုတောက်ပသော အလင်းရောင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် အရောင် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

သူ၏လက်ထဲမှ ဓားသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် နတ်ဆိုးများထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အပြင်းထန်ဆုံး လက်နက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လျှပ်စီး မီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော ပြင်းထန်သည့် ဓားချီသည် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပရှိ ပထမဆုံး အချိန်နှင့် အာကာသကွင်းကို ဖြိုခွဲလိုက်ပြီး ဒုတိယ အချိန်နှင့် အာကာသ ကွင်းကို တုန်ခါ၍ ဖြိုခွဲကာ၊ တတိယ အချိန်နှင့် အာကာသကွင်း၏ အချိန်နှင့် အာကာသ၏ အနှောင်အဖွဲ့ကို ဖောက်ထွင်းကာ သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်းများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် စစ်မှန်သော အဝါရောင် နဂါးမင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပမှ စတုတ္ထမြောက် အနီရောင်ဖောက်နေသော အဖြူရောင် အချိန်နှင့်အာကာသကွင်း ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ၎င်းသည် မယှဉ်နိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် ဆုကျန်းချန် ၏ စွမ်းအား အပြည့်ဖြင့် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဓားချီ ကို ချက်ချင်း ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

All Chapters