အခန်း (၁၃၃-၁၃၅)

အခန်း ၁၃၃ - ကောင်းကင်ပိုးဟပ်

YZZ 7526 သည် တစ်ချိန်က လူသားတို့၏ သတ္တုတွင်း အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်ခဲ့ဖူးသော အလတ်စားဂြိုဟ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ လူဦးရေမှာ စီးပွားရေးအချက်အချာကျသော ဂြိုဟ်များနှင့် ယှဉ်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုခေတ်ကပင် အဆင်းရဲဆုံးဂြိုဟ်များထဲမှ တစ်ခုဟု သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။

မြေပုံအရ ဤဂြိုဟ်ပေါ်တွင် အဓိကမြို့ကြီး ငါးမြို့ရှိပြီး တစ်မြို့စီ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မြို့ရံလေးများ ဝန်းရံလျက်ရှိသည်။ ထိုမြို့များအားလုံးတွင် တူညီသော အချက်တစ်ခုရှိသည်မှာ အဓိက သတ္တုတွင်းနေရာများနှင့် နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ဤနေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့သော လူသားများသည် သတ္တုတူးဖော်ရေးဖြင့် အသက်မွေးခဲ့ကြသဖြင့် သွားလာရေး လွယ်ကူစေရန် မြို့များကို သတ္တုတွင်းများအနီးတွင် တည်ဆောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကက်တလစ်အဆင့် ဖျက်သင်္ဘောသည် အမှတ် (၀၄) ဟု အမည်ပေးထားသော အဓိကမြို့ကြီး ငါးမြို့ထဲမှ တစ်မြို့အနီးတွင် ဆင်းသက်ခဲ့သည်။ ရှဖေးသည် အခြားသူများကဲ့သို့ ထိုမြို့ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် မသွားဘဲ ကီလိုမီတာ ၂၀၀၀ ခန့် ဝေးကွာသော အမှတ် (၀၂) မြို့ဟောင်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အပျက်အစီးများ စူးစမ်းရှာဖွေရေးကို စတင်ရန် စီစဉ်ထားသော နေရာဖြစ်သည်။

မြေပုံအရ အမှတ် (၀၂) မြို့ဟောင်းသည် စွန့်ပစ်ခံထားရသော အမှတ် (၀၄) မြို့ထက် များစွာ ပိုမိုကြီးကျယ်ခမ်းနားသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။ ၎င်းမှာ အနည်းဆုံး သုံးဆခန့် ပိုမိုကျယ်ဝန်းပြီး ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးတွင် ဒုတိယအကြီးဆုံး မြို့ပြကြီး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အတိတ်ကာလက ဤမြို့သည် အလွန် စည်ကားဝပြောခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

သင်တန်းသား အများစုမှာ အမှတ် (၀၄) မြို့ကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကူညီစောင့်ရှောက်နိုင်သော်လည်း စူးစမ်းလေ့လာရေး၏ ထိရောက်မှုကိုမူ များစွာ လျော့ကျစေသည်။ ရှဖေးသည် စိတ်ကူးယဉ်သမား မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရှင်းလင်းလှသည် - ဤစစ်ဆင်ရေးမှ အကျိုးအမြတ် ရရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကွမ်တမ်ဟိုးလ်ဒင်း ကုမ္ပဏီနှင့် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် သင်္ဘောတို့ကြောင့် သူ၏ အိတ်ကပ်မှာ ပြောင်သလင်းခါခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဘဏ်စာရင်းထဲ၌ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး သန်း ၂၀၀ ထက်မပိုတော့ပေ။ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး သန်း ၂၀၀ ပြောလိုက်သည်မှာ မနည်းသော ပမာဏဟု ထင်ရသော်လည်း အနာဂတ်တွင် သူလိုအပ်မည့် ဆေးဝါးကုန်ကြမ်းများအတွက် ရှဖေး စုဆောင်းရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ သူ အသုံးပြုရမည့် ဆေးဝါးကုန်ကြမ်းများမှာ အမြဲတမ်း ဈေးနှုန်း အဆမတန် ကြီးမားလှသဖြင့် သန်း ၂၀၀ ပြောလိုက်သည်မှာ လှည့်ကြည့်ရန်ပင် မလုံလောက်ပေ။

ကွမ်တမ်ဟိုးလ်ဒင်း ရှိသေးသည်။ ရှဖေးသည် ကမ္ဘာမြေ၏ ပထမဆုံး အာကာသ ကုန်သွယ်ရေး လုပ်ငန်းအတွက် သူခက်ခဲစွာ ရှာဖွေထားသော ငွေကြေးများကို အမြောက်အမြား အသုံးပြုထားသော်လည်း လက်ရှိတွင် အမြတ်မထွက်သေးပေ။ ကုမ္ပဏီမှ အမြတ်မရသေးသဖြင့် ရှဖေးအနေနှင့် ကုမ္ပဏီကို အမြန်ဆုံး အဆင့်မြှင့်တင်ရန်နှင့် ဝယ်လိုအားများသော ထုတ်ကုန်အသစ်များ ဖန်တီးရန်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ပိုမိုပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နေသည်။

သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် သင်္ဘောကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန် နေ့စဉ်ကုန်ကျစရိတ်မှာလည်း ရှဖေးအတွက် မနည်းလှပေ။ ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိ အထူးစစ်ဆင်ရေး ဖရီးဂိတ်သင်္ဘောတစ်စင်း၏ အားနည်းချက်မှာ ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းများမှာ အလွန် အဆင့်မြင့်လွန်းသဖြင့် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုစရိတ်မှာ သာမန်သင်္ဘောများထက် များစွာ ပိုမိုကုန်ကျခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟောင်းနွမ်းသွားသော အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို လဲလှယ်ရသည့် စရိတ်မှာပင် သာမန်သင်္ဘောတစ်စင်း တစ်နှစ်စာ ထိန်းသိမ်းစရိတ်နှင့် ညီမျှနေသည်။

ဤအချက်များကို တွေးမိသည်နှင့် ရှဖေးမှာ ခေါင်းကိုက်သွားရသည်။ လက်တွေ့ကျသော ဤစကြဝဠာ လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် အရာအားလုံးမှာ ငွေလိုအပ်သည်။ ရှဖေး၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သာမန်စစ်သည်တစ်ဦး ဖြစ်ရန်မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ ပန်းတိုင်နှင့် ဝေးကွာနေသေးသဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိ မြှင့်တင်ရန်အတွက် အဆမတန် ကုန်ကျစရိတ်များကို သုံးစွဲရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ငွေပိုရှာနိုင်ရန်အတွက် ငွေကို အရင်ရှာရမည် ဖြစ်သည်။

ရှဖေး၏ နှလုံးသားမှာ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်နေပြီး သူ၏ ခြေထောက်များမှာ အမှတ် (၀၂) မြို့ဟောင်းဆီသို့ အဆက်မပြတ် ပြေးလွှားနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ သူသွားမည့် နေရာသည် မြို့ဟောင်းတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ရွှေတောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပနေပေသည်။

သူ ထွက်ခွာလာပြီး မကြာမီမှာပင် နေ့ခင်းဘက်မှ ညဘက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကူးပြောင်းသွားကာ တောရိုင်းမြေပြင်ပေါ်သို့ မှောင်မိုက်မှုများ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထူးဆန်းသော အသံများမှာ တဖြည်းဖြည်း စိပ်လာခဲ့ပြီး အင်းစက်ပိုးမွှားပိုးကောင်မျိုးနွယ် အများစုမှာ ညဘက်တွင် လှုပ်ရှားကြသည်ကို ရှဖေး သိထားသည်။ သူတို့ အကြိုက်ဆုံးအချိန် ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ အင်းစက်ပိုးမွှားမျိုးနွယ်များသည် သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မြေအောက်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ တွားသွားတက်လာကြသည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ လေအရိပ်အမှတ် ၄ တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံ မျက်နှာဖုံးပေါ်မှ ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်ရာ ညကြည့်မှန်ဘီလူး နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ည၏ မှောင်မိုက်မှုမှာ ရှဖေးအတွက် နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။ အလင်းရောင် မရှိသောကြောင့် သူမြင်ရသော ကမ္ဘာမှာ ထူးဆန်းသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ အနီရောင်ဖျော့ဖျော့သာ မြင်ရသည်။

သူ၏ ရှေ့ မီတာ လေးငါးရာခန့်တွင် အစာရှာနေသော လေးလံသည့် အင်းစက်ပိုးမွှားကြီး နှစ်ကောင်ရှိနေသည်။ တစ်ကောင်စီတွင် ထူထဲတောက်ပသော အမည်းရောင် အခွံမာ ရှိပြီး၊ ရက်စက်စွာ ကိုက်ဖြတ်နိုင်မည့် ကြီးမားသော တံစဉ်ကြီးနှစ်ခုကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အစွယ်သွားများလည်း ပါရှိသည်။

၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကားအသေးစားလေးများ ခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး တိုတောင်းသော ခြေထောက် ခြောက်ချောင်းဖြင့် တစ်ဖက်မှ တစ်ဖက်သို့ ယိမ်းထိုးကာ တွားသွားနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန် နှေးကွေးလှသည်။ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ အမည်းနှင့် အဖြူရောင် ရောယှက်နေသော အာရုံခံအမျှင် နှစ်ခုမှာ လေထဲတွင် လိုက်လျောညီထွေစွာ လည်ပတ်နေသော အင်တင်နာနှစ်ခုနှင့် တူသည်။ ထိုအာရုံခံအမျှင်များအောက်တွင် မည်းနက်သော လုံးဝန်းသည့် မျက်လုံးကြီးနှစ်လုံး ရှိသည်။ ၎င်းတို့တွင် မျက်ခွံမရှိဘဲ ဘတ်စကတ်ဘော အရွယ်အစားရှိသော မျက်လုံးကြီးနှစ်လုံးမှာ အကာအကွယ်မရှိ ပေါ်လွင်နေသည်။

ရှဖေးသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားနှစ်ကောင်ကို အကဲခတ်ရန် ဝပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှတစ်ဆင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်ပိုးဟပ်များ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့ကို အန္တရာယ်အဆင့် ၁ အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး အဆင့်နိမ့်အင်းစက်ပိုးမွှားများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ရှဖေး၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထက်မြက်တောက်ပသော အရောင်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ကျမ်း အဆင့် ၃ ကို ၎င်းတို့အပေါ် အသုံးပြုလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ၁၀ နာရီကမှ သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ကျမ်း၏ တတိယအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ၎င်းကို စမ်းသပ်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးဟု သူယူဆလိုက်သည်။ အချက်အလက်ဆိုင်ရာ အမိန့်ပေးချက်များစွာမှာ သူ၏ အကြည့်မှတစ်ဆင့် ဦးနှောက်လှိုင်းပုံစံဖြင့် ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားနှစ်ကောင်၏ စိတ်ထဲသို့ မပြတ်တမ်း စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။ ဦးနှောက်လှိုင်းတစ်ခုနှင့်တစ်ခုကြား အကွာအဝေးမှာ ပိုမိုကြီးမားပြီး ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။

ရှဖေးသည် သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိနေပြီး သူ၏ထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာနေသော အင်းစက်ပိုးမွှားကြီးနှစ်ကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ဦးနှောက်လှိုင်းများသည် အင်းစက်ပိုးမွှားများ၏ ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ ဦးနှောက်များကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်ပြီးနောက် အင်းစက်ပိုးမွှားများ၏ ဦးနှောက်ထံမှ တုံ့ပြန်မှုအချို့ ရှဖေးထံ ပြန်ရောက်လာသည်။

ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားနှစ်ကောင်မှာ ဤအချက်ကြောင့် ကြောက်လန့်သွားသကဲ့သို့ပင် သူတို့ရပ်နေသော နေရာတွင် ပြင်းထန်စွာ ကခုန်နေကြသည်။ သူတို့၏ တိုတောင်းသော ခြေထောက် ခြောက်ချောင်းမှာ နှောင့်ယှက်နေသော ဦးနှောက်လှိုင်းများရန်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ မြေပြင်ကို အဆက်မပြတ် နင်းခြေနေကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ မည်မျှ နှိပ်စက်ခံနေရပြီး ရှုပ်ထွေးနေမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ရှဖေးသည် သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ကျမ်း၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်အတိုင်း ၎င်းတို့ကို ငြိမ်သက်နေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော်လည်း အင်းစက်ပိုးမွှားနှစ်ကောင်မှာ ဇွဲနပဲဖြင့် ဖီဆန်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရှဖေး၏ အမိန့်များကို အစွမ်းကုန် ခုခံနေကြသည်။

ရှဖေး အင်းစက်ပိုးမွှားများ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်၏ ထိရောက်မှုမှာ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းသွားပြီး အပြင်းထန်ဆုံး အာနိသင်ကို မရရှိနိုင်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် မျက်ခုံးကို တွန့်လိုက်သည်။ ဤထူးဆန်းသော အခြေအနေမှာ သူ ကနဦး မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ကျမ်း၏ နည်းစနစ်များကို ထူးဆန်းသော သားရဲများအတွက် အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အင်းစက်ပိုးမွှားမျိုးနွယ်မှာလည်း သားရဲတစ်မျိုးဟု ယူဆနိုင်သဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ထိရောက်မှုနည်းနေရသည်ကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ရန်သူ၏ ခုခံမှုကို အမြန်ဆုံး ဖြိုခွဲရန်နှင့် ကနဦး ထိတွေ့မှု တည်ဆောက်နိုင်ရန် သူ၏ အချက်ပြစွမ်းအားနှင့် အကြိမ်ရေကို ရုတ်တရက် မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မမျှော်လင့်ထားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

အင်းစက်ပိုးမွှားနှစ်ကောင်မှာ ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော်လည်း သူတို့၏ ခြေလက်များမှာ ရူးသွပ်စွာ ယိမ်းထိုးနေကြသည်။ ၎င်းမှာ အတက်ရောဂါ ခံစားနေရသော လူနာတစ်ဦး ရုတ်တရက် တက်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး သေအံ့ဆဲဆဲ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

လက်ရှိတွင် ရှဖေးသည် သူအသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းအင် အမြင့်ဆုံးကို အသုံးပြုထားသဖြင့် ဤကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုမှာ သူ့ကို အမောတကော ဖြစ်စေသည်။ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင်လည်း တဝီဝီ မြည်နေပေသည်။

ဘုန်း ဘုန်း

နောက်ဆုံးတွင် ရှဖေး၏ အားကောင်းသော ဦးနှောက်လှိုင်း တိုက်စစ်သည် အင်းစက်ပိုးမွှားနှစ်ကောင်၏ ဦးနှောက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံ နှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အင်းစက်ပိုးမွှားများ၏ ဦးခေါင်းများမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး အစိမ်းရောင်ရှိသော စေးပျစ်သည့် အရည်များမှာ သူတို့၏ ဦးနှောက်ထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးထွက်လာသည်။

“သူတို့ သေသွားပြီလား” ရှဖေးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ကျမ်းကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုလိုက်ခြင်းက ဤအင်းစက်ပိုးမွှားများ၏ ဦးနှောက်ကို သေစေလောက်သော ပျက်စီးမှု ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ရှဖေးသည် ခေါင်းကို ခါလိုက်ပြီး စိတ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ကာ ကောင်းကင်ပိုးဟပ် နှစ်ကောင်အနီးသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူတို့၏ ဦးနှောက်များကို အမည်းရောင် အခွံမာဖြင့် ကာကွယ်ထားသော်လည်း သူတို့ရရှိထားသော ဒဏ်ရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဦးနှောက်လှိုင်းများသည် ၎င်းတို့၏ ဦးနှောက်ကို ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲ သွားစေခဲ့သည်။ ဖိအားမှာ သူတို့ဦးခေါင်း ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အကန့်အသတ်ထက် ကျော်လွန်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ထွက်သွားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ရှဖေး ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

သူသည် အင်းစက်ပိုးမွှား၏ အစိမ်းရောင် ဦးနှောက်ရည်ထဲသို့ လက်ချောင်းဖြင့် အနည်းငယ် တို့ကြည့်ကာ နမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအရည်မှာ ကော်ကဲ့သို့ စေးကပ်နေပြီး သိုးနေသော နွားနို့နံ့ကဲ့သို့ အနံ့ဆိုးထွက်နေသဖြင့် သူ့ကို အော့အန်ချင်စိတ် ပေါက်သွားစေသည်။

ဖန်တန်သည် ရှဖေး၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး စဉ်းစားဟန်ဖြင့် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်နေသည်။

“ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ” ရှဖေးက မေးလိုက်သည်။

ဖန်တန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

“ငါလည်း မသေချာဘူး။ ငါခံစားရတာက မင်းရဲ့ ဦးနှောက်လှိုင်းတွေဟာ ဒီအင်းစက်ပိုးမွှားတွေအပေါ်မှာ သက်ရောက်မှု အကန့်အသတ်ပဲ ရှိတယ်ဆိုတာပဲ။ ၎င်းက လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ အကြိမ်ရေ (Frနှစ်ခု ရှိနေသလိုပဲ။ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်လှိုင်း အကြိမ်ရေက ဒီအင်းစက်ပိုးမွှားတွေရဲ့ ဦးနှောက်အကြိမ်ရေနဲ့ ကွဲပြားနေတာကြောင့် မင်းရဲ့ အမိန့်တွေကို သူတို့ဆီမှာ ထည့်သွင်းလို့ မရခဲ့တာ ဖြစ်မယ်”

ရှဖေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

“ငါလည်း အဲဒါကို သဘောတူတယ်။ ငါ့ရဲ့ အမိန့်တွေက သူတို့အတွက် သူစိမ်းဘာသာစကား တစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီး သူတို့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ကြဘူး။ အင်းစက်ပိုးမွှားမျိုးနွယ်တွေမှာ သားရဲတွေနဲ့ ကွဲပြားတဲ့ သီးခြား ဦးနှောက်စနစ်တစ်ခု ရှိနေတာများလား”

ဖန်တန်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး

“ငါလည်း အဲဒါကို မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးဘူး။ ဒီလိုလုပ်ကြည့်ပါလား - နောက်ထပ် အင်းစက်ပိုးမွှားတစ်ကောင်ကို ဖမ်း၊ သူ့ကို ခွဲကြည့်ပြီး သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ကျမ်းကို အသုံးပြုပြီး သူတို့ရဲ့ သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက် ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်။ အကယ်၍ အင်းစက်ပိုးမွှားတွေဟာ သားရဲတွေနဲ့ ကွဲပြားနေတယ်ဆိုရင် ဒါဟာ အာရုံကြောဆိုင်ရာ သုတေသန သမိုင်းမှာ အရေးကြီးတဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

သေသွားသော အင်းစက်ပိုးမွှားမှာ ခြေလက်များ လှုပ်ရှားနေနိုင်သေးသည်။ ဤအင်းစက်ပိုးမွှားနက်နှစ်ကောင်၏ ဦးနှောက်များ ပေါက်ထွက်သွားသော်လည်း သူတို့၏ ခြေလက်များမှာ တုန်ခါနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရှဖေးသည် ထိုခြေလက်တစ်ခုကို ရက်စက်စွာ ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အလင်းလိုက်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အမှတ် (၀၂) မြို့ဆီသို့ ဆက်လက် ပြေးထွက်ခဲ့သည်။

ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ခရီးပေါက်ပြီးနောက် ရှဖေး၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ပျက်စီးနေသော အဆောက်အဦးတစ်ခုတွင် ကောင်းကင်ပိုးဟပ် နှစ်ကောင် ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။ ဤအင်းစက်ပိုးမွှားများသည် နှစ်ကောင်တွဲ သွားလာရသည်ကို နှစ်သက်ပုံရသည်၊ သို့မဟုတ်ပါကလည်း သူတို့မှာ ဇနီးမောင်နှံ တော်စပ်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ရှဖေးသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် တိုက်ခိုက်ရန် အလျင်မလိုတော့ပေ။ ထိုအစား သူသည် သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ကျမ်းမှ အမြင်အာရုံ သိမြင်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထိုသို့ကြည့်လိုက်သောအခါ အင်းစက်ပိုးမွှားတစ်ကောင်စီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အစိမ်းနုရောင် မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုမီးတောက်မှာ သေးငယ်ရုံသာမက အားနည်းပုံလည်း ရသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပြီး လေအေးလေး တစ်ချက် တိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ငြိမ်းသွားနိုင်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ယုတ္တိဗေဒအရ ဤမျှ ကြီးမားသော သက်ရှိများတွင် ပိုမို အားကောင်းသော သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက် ရှိသင့်သော်လည်း သူတို့၏ မီးတောက်များမှာ မြင်ရရုံသာသာ အားနည်းလွန်းလှသည်။

ရှဖေးနှင့် အင်းစက်ပိုးမွှားများကြား မီတာ ရာဂဏန်းခန့် အကွာအဝေးကို ရောက်ရန် ခဏသာ လိုသော်လည်း ဤကောင်းကင်ပိုးဟပ်များသည် သူတို့ထံသို့ သေမင်း ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သတိမပြုမိကြသေးပေ။

အလင်းလိုက် ဓားသည် ကောင်းကင်ပိုးဟပ် တစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ဒေါင်လိုက် ခွဲချလိုက်သည်။ သူ၏ အပြာရောင် ဓားသွားရှေ့တွင် ထိုခိုင်မာသော အခွံမာမှာ တို့ဟူးကဲ့သို့ နူးညံ့နေပေသည်။ ရှဖေး ပြသလိုက်သော ဓားအမြန်နှင့် တိကျသော ခုတ်ချက်များအရ သူသည် ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားနှစ်ကောင်၏ ဦးနှောက်ကို ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးမှ စစ်ဆေးနိုင်ရန် ဒေါင်လိုက်နှင့် အလျားလိုက် တိကျစွာ ခွဲပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် တောရိုင်းကြယ်တာရာ နယ်မြေတွင် ရှိစဉ်က အင်းစက်ပိုးမွှားမျိုးနွယ်များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း တစ်ကောင်ကိုမျှ သူ၏ လက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။

ရှဖေးသည် ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားနှစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းများမှလည်း ယခင်က သူမြင်ခဲ့ဖူးသော အစိမ်းရောင် စေးပျစ်သည့် အရည်များ ထွက်လာသည်ကို အံ့သြစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အင်းစက်ပိုးမွှားများ၏ ဦးနှောက်မှာ ထိုအရည်များဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖန်တန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် အနေရခက်စွာ ပွတ်နေသည်။

“အင်းစက်ပိုးမွှားတွေရဲ့ ဦးခေါင်းထဲမှာ ဒါမျိုးရှိနေမယ်လို့ ငါ မသိခဲ့ဘူး။ ငါ အင်းစက်ပိုးမွှားတွေကို အရင်က မြင်ဖူးပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ဦးခေါင်းကို ခွဲကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ဘူး”

ရှဖေးက အားကိုးရာမဲ့သလို ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ကျမ်းသည် ၎င်းတို့အပေါ် အဘယ်ကြောင့် မအောင်မြင်ရသနည်းပြောလိုက်သည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ အဓိက အချက်များမှာ ရှင်းလင်းလှပီး ဤအင်းစက်ပိုးမွှားများ၏ ဦးနှောက် တည်ဆောက်ပုံမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် သူတို့၏ ဦးခေါင်းထဲမှ သေးငယ်ပြီး တောက်ပသော စိန်ပုံသဏ္ဍာန် အမည်းရောင် သလင်းကျောက်လေး တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အင်းစက်ပိုးမွှားတိုင်း၏ အတွင်း၌ ထိုကဲ့သို့သော သလင်းကျောက်တစ်ခု ပါရှိပြီး ၎င်းတို့၏ အမျိုးအစားနှင့် အဆင့်ပေါ် မူတည်၍ သလင်းကျောက်၏ အရောင်နှင့် အရွယ်အစားမှာ ကွဲပြားနိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုသလင်းကျောက် တစ်ခုစီကို ပြန်ယူသွားပါက အမှတ်တစ်ခုနှင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။ လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ အမှတ်များသည် အလွန် တန်ဖိုးရှိပြီး ဤသလင်းကျောက်များကို များများစုဆောင်းနိုင်ခြင်းက ရှဖေး လက်ရှိ ရင်ဆိုင်နေရသော ငွေကြေး အကျပ်အတည်းကို ပြေလျော့စေရန် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အင်းစက်ပိုးမွှားများ၏ ဦးနှောက်နှင့် ပတ်သက်သော မေးခွန်းများကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားပြီး ရှဖေးသည် သူ၏ သုတ်သင်ရှင်းလင်းရေး ခရီးစဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။ ရှဖေးသည် ထိုတောရိုင်းမြေရိုင်းမှ အမှတ် (၀၂) မြို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားရင်း သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် အင်းစက်ပိုးမွှားအလောင်းများကို ချန်ထားခဲ့သည်။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် တောင်ခြေရင်း၌ ကြီးမားသော အပျက်အစီးများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူကြည့်လိုက်သည့် နေရာတိုင်းတွင် ကြီးမားသော ကွန်ကရစ် အပျက်အစီးများ၊ ကျောက်တုံးများနှင့် သံချေးတက်နေသော သံမဏိ အကြွင်းအကျန်များကိုသာ တွေ့ရသည်။ ဤမြို့မှာ ပျက်စီးနေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ အကြွင်းအကျန်များ၏ အချိုးအစားနှင့် အတိုင်းအတာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ချိန်က ဤမြို့သည် မည်မျှ ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့မည်ကို ရှဖေး ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

အခန်း ၁၃၄ - စတုရန်းပုံစံ အဆောက်အအုံ

ရှဖေးသည် တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူ၏အောက်ဘက်ရှိ ကြီးမားလှသော ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများကို နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်က တဖြည်းဖြည်း ထွန်းလင်းလာတာကို ကြည့်ရင်း မနက်စာ စားနေခဲ့သည်။

မြို့အမှတ် (၀၂) အတွင်းရှိ အဆောက်အအုံ အများစုမှာ အပျက်အစီးပုံများ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ပုံသဏ္ဍာန် မပျက်ဘဲ ကျန်ရှိနေသော အဆောက်အအုံများမှာလည်း စက်ရုပ်တပ်မတော်၏ ပြင်းထန်သော ပစ်ခတ်မှုများကြောင့် အပေါက်အပြဲများဖြင့် ဗရပွ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့မှာ မပြိုလဲဘဲ မနည်းရပ်တည်နေကြခြင်းဖြစ်ပြီး အသာအယာ ထိလိုက်ရုံဖြင့်ပင် ပြိုကျသွားတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

မြို့လယ်ခေါင်တွင် ပုံစံမပျက်ဘဲ ကျန်ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသော အဆောက်အအုံမှာ စတုရန်းပုံစံ အဆောက်အအုံကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားပြီး ထောင့်ချိုးကျကျ တည်ဆောက်ထားကာ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ပျက်စီးနေသော အမြောက်ကြီး ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိနေသည်။ ထိုအမြောက်ကြီးများသည် သစ်ကိုင်းခြောက်များကဲ့သို့ ကွေးကောက်ကာ အောက်သို့ တွဲလောင်းကျနေကြသည်။

၎င်းတို့၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တောက်ပသော ငွေရောင်သတ္တုလွှာ တစ်ခုရှိသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရာသီဥတုဒဏ်ကို ခံခဲ့ရသော်လည်း ထိုသတ္တုမှာ နေရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မြို့အမှတ် (၀၂) ၏ အဓိက အဖွဲ့အစည်းများ ရုံးစိုက်ရာနေရာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ထိုမျှလောက် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်ပြီး၊ ရာသီဥတုဒဏ်အောက်တွင် မပြိုမလဲ ကျန်ရှိနေခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ အနုပညာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် အမဲသားဘူး နှစ်ဘူး၊ မက်မွန်သီးဘူး နှစ်ဘူး၊ နွားနို့ နှစ်လီတာ၊ ပေါင်မုန့် အချပ်နှစ်ဆယ်နှင့် အားဖြည့်သီးအချို့ ကို ရိုးရှင်းစွာ စားသောက်လိုက်သည်။ ရှဖေး၏ အစားအသောက် စားနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ကြီးမားလှပြီး ယခု စားလိုက်သမျှမှာ သူ့အတွက် ဝမ်းတစ်ဝက်ပင် မပြည့်သေးပေ။

တိုက်ပွဲအတွင်း၌ မည်သူမျှ ဗိုက်အပြည့် စားလေ့မရှိကြပေ။ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ဗိုက်ဆာလောင်မှု၏ အစွန်းတွင် ရှိနေစေရန် ထိန်းထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော ပေါက်ကွဲအား တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဗိုက်အပြည့် စားထားပြီးမှ အလုပ်လုပ်ပါက ပျင်းရိသလို ခံစားရနိုင်သလို၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ လှုပ်ရှားမှုဒဏ်ကိုလည်း အစာအိမ်က ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အတွေ့အကြုံရှိသော စစ်သည်တော်တစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်မိမိ ဘယ်သောအခါမှ သက်သောင့်သက်သာ မနေစေဘဲ ဆာလောင်မှုနှင့် နာကျင်မှုတို့ကို အသုံးပြုကာ လူသားတို့တွင် ဆုတ်ယုတ်သွားပြီဖြစ်သော ပင်ကိုယ်ဗီဇများကို နှိုးကြားနေအောင် ပြုလုပ်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုမှသာ သူတို့သည် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အမဲလိုက်ခြင်း၊ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ရှင်သန်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု လုပ်ပြီး တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

သူသည် တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာ ၅၀၀ ခန့် အမြန်ဖြင့် မှန်မှန်ပြေးလာခဲ့သည်။ ဤအမြန်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရန် သူ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ယခုမှာ နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်သဖြင့် အင်းစက်ပိုးမွှားအများစုမှာ သူတို့၏ ဂူများထဲ၌ အနားယူနေကြချိန် ဖြစ်ရာ စူးစမ်းရှာဖွေရေးအတွက် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။ အင်းစက်ပိုးမွှားများကို သုတ်သင်ခြင်းကိုမူ ညဘက်အတွက်သာ ချန်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ရှဖေးသည် မနေ့ညက တိုက်ပွဲများမှ စိန်ပုံသဏ္ဍာန် သလင်းကျောက် ၈၀၀ ကျော် ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ အမှတ် ၈၀၀ ခန့်နှင့် ညီမျှသည်။ ၎င်းအမှတ်များကို ငွေကြေးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါက ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး သန်း ၈၀ ခန့် ရရှိမည်ဖြစ်ရာ ငွေကြေးပြတ်လပ်နေသော ရှဖေးအတွက် အချိန်ကိုက် ရရှိသော ရန်ပုံငွေပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နေ့ခင်းဘက်တွင် စူးစမ်းရှာဖွေရေး လုပ်ကာ ညဘက်တွင် အင်းစက်ပိုးမွှားသတ်၍ ငွေရှာရန် စိတ်ထဲ၌ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု၏ အပျက်အစီးများကို စူးစမ်းရန်မှာ နေ့တိုင်းရနိုင်သော အခွင့်အရေး မဟုတ်သဖြင့် ဤခရီးစဉ်အတွင်း သူလိုအပ်မည့် နောက်တစ်သုတ် ဆေးဝါးကုန်ကျစရိတ်များကို ရရှိရန် သူ ကြိုးစားရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကွမ်တမ်ဟိုးလ်ဒင်း ကုမ္ပဏီအတွက်ပါ အမြတ်အချို့ ရရှိနိုင်လျှင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ သို့မှသာ အချိန်တန်လျှင် ကုမ္ပဏီ၏ စက်မှုပိုင်းဆိုင်ရာကို အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ပြီး ပြိုင်ဆိုင်မှုကို မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှဖေးသည် မြို့အစွန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လမ်းပေါ်ရှိ သတ္တုချပ်များမှာ မညီမညာ ဖြစ်နေပြီး လမ်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အဆောက်အအုံများမှာလည်း အပျက်အစီးများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ လေအဝေ့တွင် ဖုန်မှုန့်များမှာ လေထဲ၌ လွင့်မျောနေကြပြီး အလွန် ခြောက်ကပ်သော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးနေသည်။

ရှဖေးသည် စိတ်ကို စုစည်းကာ အသက်ရှူထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံများ ကြားတွင် မည်သူမဆို ပုန်းအောင်းနေနိုင်သဖြင့် သူသည် အမြဲတမ်း သတိရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။

လမ်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အဆောက်အအုံများထဲမှ ရန်လိုသော မျက်လုံးများစွာက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို ရှဖေး အာရုံခံမိသည်။ ၎င်းတို့မှာ သူ့ကို ကိုက်ဖြတ်စားသောက်ရန် အခွင့်အရေး စောင့်နေကြသော အင်းစက်ပိုးမွှားများ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မိမိတို့မျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ နည်းပါးလှသော အပင်များကို စားရသည်မှာ ငြီးငွေ့နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရှဖေး ပေါ်လာခြင်းမှာ ထိုဆာလောင်နေသော အင်းစက်ပိုးမွှားများအတွက် ထမင်းဖြူပန်းကန်ပေါ်မှ မွှေးကြိုင်သော အသားတစ်တုံး ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။ အင်းစက်ပိုးမွှားများစွာမှာ ထိုအသားကို ကိုက်ခဲရန် သွားရည်ကျနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရှဖေးက ခပ်ပြုံးပြုံး လုပ်လိုက်ပြီး လမ်းလယ်ခေါင်မှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အင်းစက်ပိုးမွှားများမှာ ထိုအသားတုံးကြီး လွတ်ထွက်သွားသည်ကိုသာ ငေးကြည့်နေခဲ့ရသည်။ သူ၏ အမြန်မှာ အလွန်မြန်သဖြင့် အင်းစက်ပိုးမွှားများ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အင်းစက်ပိုးမွှားများသာ တတ်မြောက်သည်မဟုတ်ဘဲ ရှဖေးကိုယ်တိုင်မှာလည်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းပညာများတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမှောင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားရန်မှာ ရှဖေးအတွက် အင်းစက်ပိုးမွှားများထက် များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူသည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးအတွက် လမ်းမပေါ်တွင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လျှောက်သွားပြီး အချောင်းခံရန် အကြောင်းမရှိပေ။ ထိုအစား လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကိုယ်တိုင်ကသာ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အပျက်အစီးများကြားတွင် တိုးတက်မှု ရှိနေသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ပုံမှန်ပြေးနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ခုန်ကူးနေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းနေပေသည်။ ရှဖေးသည် နေရာတစ်ခုချင်းစီကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ပြီးမှ ရွေ့လျားခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရန်သာမက အလင်းရောင်၊ လေစီးကြောင်းနှင့် ပြန်ထွက်မည့် လမ်းကြောင်းများကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် အင်းစက်ပိုးမွှားများကို ကြောက်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မိမိ၏ လှုပ်ရှားမှုတွင် အလေ့အကျင့်ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်သူမှာ အားကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ အားနည်းသည်ဖြစ်စေ သူသည် အလေးအနက် ကိုင်တွယ်လေ့ရှိသည်။

တကယ့်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ဦးသည် သူ၏ ပစ်မှတ်ကို ဘယ်သောအခါမှ အထင်မသေးတတ်ပေ။ ရှဖေးသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ မဟုတ်သော်လည်း အစကတည်းက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတို့၏ လမ်းစဉ်ကို သင်ယူခဲ့ပြီး ထူးဆန်းသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဖန်တန်၏ တိုက်ရိုက်လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ အလေ့အကျင့်နှင့် အမြင်များ စိမ့်ဝင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် နံရံနိမ့်တစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ဝပ်နေသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် အစိမ်းရောင် အင်းစက်ပိုးမွှားကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားသော မြေစာကောင် (earthworm) နှင့် တူပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ပျောင်းကာ ဦးခေါင်းတွင် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော မျက်လုံး ဆယ်ဂဏန်းခန့် ပါရှိသည်။

ထိုအင်းစက်ပိုးမွှား၏ ထူးခြားချက်မှာ စက်ဝိုင်းပုံစံ သွားတန်းများစွာ ပါရှိသော ပါးစပ်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို လွှသွားအင်းစက်ပိုးမွှား အဆင့် ၂ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အတန်ငယ် ဉာဏ်ရည်ရှိပြီး ကောက်ကျစ်ရက်စက်ကြသည်။

ရှဖေးသည် အသက်ရှူထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုထားသဖြင့် ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားမှာ အနီးနားတွင် ရှိနေသော်လည်း ရှဖေး၏ တည်ရှိမှုကို မသိရှိနိုင်ပေ။ ရှဖေးသည် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းကာ ထိုသတ္တဝါ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး အလင်းလိုက်ဓားဖြင့် အင်းစက်ပိုးမွှား၏ လည်ပင်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြတ်တောက်အောင် ခုတ်ချလိုက်သည်။

အစိမ်းရောင် အရည်များမှာ ပန်းထွက်လာပြီး အင်းစက်ပိုးမွှားကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေတော့သည်။ ခဏအကြာတွင် ထိုခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ရှုံ့တွသွားခဲ့သည်။ ရှဖေးသည် အင်းစက်ပိုးမွှား၏ ဦးခေါင်းထဲမှ သလင်းကျောက်ကို ထုတ်ယူကာ မြို့လယ်ခေါင်ဆီသို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူသည် လမ်းခရီးတွင် အဟန့်အတား ဖြစ်လာသော အင်းစက်ပိုးမွှားများကိုသာ သတ်ဖြတ်ပြီး ကျန်အချိန်တွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ရှာဖွေရေးကိုသာ အာရုံစိုက်ထားသည်။

နေ့ခင်းဘက်တွင် ရှဖေး၏ အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ စူးစမ်းရှာဖွေရေးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် တန်ဖိုးရှိသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်း တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါက ၎င်းမှရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်သည် အင်းစက်ပိုးမွှားသောင်းချီ သတ်သည်ထက် သာလွန်ပေလိမ့်မည်။ ရှဖေးအတွက် ယခုအချိန်တွင် ငွေကြေးသည် အလွန်လိုအပ်နေသော အရာဖြစ်သည်။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ရှဖေးသည် ပုံစံမပျက် ကျန်ရှိနေသော အရာများကို မတွေ့ရသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခုခု တွေ့လျှင်ပင် တန်ဖိုးမရှိသော အမှိုက်များသာ ဖြစ်နေသဖြင့် သူအလိုရှိသော အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများကို ရှာတွေ့ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

ရှဖေးသည် ရပ်တန့်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသည် အပျက်အစီးများကြားတွင် မျက်စိမှိတ် လျှောက်ရှာနေမည်ဆိုလျှင် သူအလိုရှိသော အရာကို တွေ့ရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်နည်းပါးသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏ ကြိုးစားမှုအတွက် အရာထင်လိုပါက တိကျသော နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး ဂရုတစိုက် ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤမြို့ကြီး အတိတ်က စည်ကားခဲ့စဉ်က မည်သို့ရှိမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်လိုက်သည်။ မြို့လယ်ရှိ စတုရန်းပုံစံ အဆောက်အအုံကြီး၊ အနောက်ဘက်ရှိ သူဌေးရပ်ကွက်နှင့် စစ်တပ်စခန်း၊ စီးပွားရေး အချက်အချာနေရာများကို ဦးစားပေး ရှာဖွေရန် သင့်တော်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှဖေးသည် မြို့လယ်ရှိ အဆောက်အအုံကြီးဆီသို့ လျှောက်လာစဉ် ထိုအဆောက်အအုံအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အိပ်ပျော်နေသော ကျားရဲတစ်ကောင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အရှိန်အဝါကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပေသည်။

ဖန်တန်သည် ရှဖေး၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး ထိုငွေရောင် အဆောက်အအုံကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“မင်းလည်း ခံစားမိတယ် မဟုတ်လား” ရှဖေးက မေးလိုက်သည်။

“ဒီအအရှိန်အဝါက တော်တော်ပြင်းထန်တယ်။ ဒါဟာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အလွန်မြင့်မားတဲ့ အင်းစက်ပိုးမွှားတစ်ကောင်ဆီက ထွက်လာတာပဲ” ဖန်တန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

“မှန်တယ်။ အဲဒီသတ္တဝါက သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ဖို့ မကြိုးစားတာကို ကြည့်ရင် သူက သူ့ကိုယ်သူ တော်တော် ယုံကြည်မှု ရှိနေပုံရတယ်” ရှဖေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

အဆင့်မြင့် အင်းစက်ပိုးမွှားများသည် အရှိန်အဝါ နှစ်မျိုး ထုတ်လွှတ်တတ်သည်။

ပထမတစ်ခုမှာ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်နှင့် ရမ်းကားကြမ်းကြုတ်မှု ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုမှာ ဘာအရှိန်အဝါမှ မထုတ်လွှတ်ဘဲ လိမ်မာပါးနပ်စွာ ပုန်းအောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ယခု အဆောက်အအုံထဲရှိ အင်းစက်ပိုးမွှားမှာ ပထမအမျိုးအစားဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှုရှိသော အမျိုးအစားဖြစ်သည်။

ဘိုစင်ဝါ၏ ပြောပြချက်အရ ဤဂြိုဟ်ပေါ်တွင် အဆင့်နိမ့် အင်းစက်ပိုးမွှားများသာ ရှိသင့်သော်လည်း ဤမျှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါရှိသည့် အင်းစက်ပိုးမွှားတစ်ကောင် အဘယ်ကြောင့် ရှိနေသနည်းပြောလိုက်သည်မှာ စဉ်းစားစရာပင် ဖြစ်သည်။ ရှဖေးသည် ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နိုင်ရန် အဆောက်အအုံကြီးဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။

အဆင့်မြင့် အင်းစက်ပိုးမွှားတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက အကျိုးအမြတ် များစွာ ရရှိနိုင်ပြီး ၎င်း၏ အလောင်းကို သိပ္ပံသုတေသနဌာနများသို့ ရောင်းချနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှဖေးသည် တစ်ယောက်တည်း ဝင်ရောက်စွန့်စားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သတ်နိုင်လျှင် သတ်မည်၊ မသတ်နိုင်လျှင်လည်း သူ၏ အမြန်ကို အသုံးချကာ ဆုတ်ခွာမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် အမြန်ကို အသုံးချကာ နံရံကို ကျော်တက်ပြီး ပဉ္စမအထပ်ရှိ ပေါက်ပြဲနေသော အပေါက်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရုံးခန်းတစ်ခုကဲ့သို့သော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ နံရံပေါ်တွင် မြေပုံဟောင်းတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး သတ္တုစားပွဲအချို့မှာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုံနေသည်။

ရှဖေးသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အခန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဆောက်အအုံ၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ အသက်ကို ခပ်မှန်မှန်ရှူရင်း ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

အခန်း ၁၃၅ - ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ

ပတ်ပတ်လည်ရှိ အခန်းဖွဲ့စည်းပုံများနှင့် အလှဆင်ထားမှုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအဆောက်အအုံသည် မြို့တော်ခန်းမ သို့မဟုတ် လွှတ်တော်အဆောက်အအုံကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ရှဖေး သိနိုင်ပေသည်။

ဤအဆောက်အအုံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကျယ်ဝန်းသော ရင်ပြင်တစ်ခုရှိပြီး သူသည် ထိုရင်ပြင်၏ အထက် ငါးထပ်ခန့်အကွာတွင် ရှိနေပုံရသည်။

ပထမထပ်တွင် လူတစ်ရပ်ခန့် မြင့်သော တူးဖော်ထားသည့် အပေါက်များစွာကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသို့ စိပ်စိပ်ပိတ်ပိတ် တည်ရှိနေသော အပေါက်ဝများသည် မည်သည့်နေရာသို့ ဦးတည်နေသည်ကိုမူ မသိရပေ။

ထိုသတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါမှာ ဤဥမင်လိုဏ်ခေါင်းများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဥမင်များအားလုံးမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်သွယ်နေပြီး အမည်မသိ အင်းစက်ပိုးမွှားတစ်ကောင်မှာ ဤဥမင်ကွန်ရက်ထဲတွင် နေထိုင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရှဖေး တွေးလိုက်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤကြီးမားသော အဆောက်အအုံအတွင်း၌ အခြားအင်းစက်ပိုးမွှားများ လုံးဝမရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ အဆင့်မြင့် အင်းစက်ပိုးမွှားတစ်ကောင်က ဤနေရာကို အပိုင်စီးထားသဖြင့် အခြားအင်းစက်ပိုးမွှားများက ဝေးဝေးက ရှောင်နေကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤနေရာရှိ အင်းစက်ပိုးမွှားသည် အပြင်ဘက်ရှိ အင်းစက်ပိုးမွှားများထက် အဆင့်မြင့်ရုံသာမက မြို့အမှတ် (၀၂) ၏ ခေါင်းဆောင်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ရှဖေးသည် လှေကားမှတစ်ဆင့် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာပြီး ပျက်စီးနေသော ရုံးခန်းစားပွဲတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းလိုက်သည်။ သူသည် အောက်ဘက်သို့ ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေပြီး၊ ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားသည် ဥမင်ထဲမှ ထွက်လာချိန်တွင် ၎င်းကို သူ သတ်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆုံးဖြတ်ရန် စောင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ တစ်နာရီခန့် ကြာသွားသော်လည်း သူ မျှော်လင့်ထားသော အင်းစက်ပိုးမွှားမှာ ၎င်း၏ အနားယူရာနေရာမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။ နှစ်နာရီ ကြာသွားသည့်တိုင် အခြေအနေမှာ မပြောင်းလဲသေးပေ။

သုံးနာရီခန့် ကြာသောအခါ ထိုပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။ ၎င်းမှာ အင်းစက်ပိုးမွှားသည် ၎င်း၏ အသိုက်ထဲ၌ အိပ်ပျော်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရှဖေး ယူဆလိုက်သည်။

သူသည် စိတ်ထဲ၌ လျင်မြန်စွာ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဤအချက်မှာ ရှားပါးသော အခွင့်အရေးဖြစ်ကြောင်း၊ ဤကံကောင်းမှုကို အသုံးချကာ ဥမင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အင်းစက်ပိုးမွှားကို သတ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ ဥမင်အပေါက်ဝ တစ်ခုဆီသို့ သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်မှ အင်းစက်ပိုးမွှားအချို့ ပြေးဝင်လာသည့် အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ ရှဖေးသည် ဝပ်လိုက်ပြီး အပေါက်ဝကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ငါးရောင်ခြယ် အင်းစက်ပိုးမွှားလေးကောင်သည် အင်းစက်ပိုးမွှားအလောင်းတစ်ခုနှင့် မြက်ပင်များကို ဆွဲယူကာ အပြင်ဘက်မှ တွားသွားဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရှဖေးမှာ အတန်ငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားများ သယ်လာသော အလောင်းမှာ သူ စောစောက သတ်ခဲ့သည့် လွှသွားအင်းစက်ပိုးမွှားဖြစ်နေသည်။ အမှန်တကယ်ပင် ထိုအင်းစက်ပိုးမွှား၏ ဦးခေါင်းထဲမှ သလင်းကျောက်မှာ ယခုအချိန်တွင် ရှဖေး၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲ၌ ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေပေသည်။

ငါးရောင်ခြယ် အင်းစက်ပိုးမွှားလေးကောင်သည် ရှဖေး ရှိနေသည်ကို မသိဘဲ အင်းစက်ပိုးမွှားအလောင်းနှင့် မြက်များကို ဥမင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းသွားကြသည်။

'သူတို့တွေ ဥမင်ထဲက အင်းစက်ပိုးမွှားအတွက် နေ့လယ်စာ သွားပို့တာလား' ရှဖေး စိတ်ထဲက မေးမိသည်။

လူသားများကဲ့သို့ပင် တွေးတောနိုင်ခြင်း၊ အလုပ်လုပ်နိုင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဘာသာစကား ဖော်ဆောင်နိုင်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်သော အင်းစက်ပိုးမွှားအမျိုးအစားများစွာ ရှိသည်။ အချို့မှာ ဉာဏ်ရည်နိမ့်သော အင်းစက်ပိုးမွှားများကို ခိုင်းစေနိုင်စွမ်းပင် ရှိကြသည်။

'ဥမင်ထဲမှာ အဆင့်မြင့် အင်းစက်ပိုးမွှားတစ်ကောင် ရှိနေတာလား' ရှဖေး၏ သံသယမှာ ကြီးထွားလာသည်။ ဉာဏ်ရည်မြင့် အင်းစက်ပိုးမွှားများကို ပန်လူသားမဟာမိတ်အဖွဲ့ က အနည်းဆုံး အဆင့် ၄ နှင့်အထက်ဟု သတ်မှတ်ထားသော်လည်း ဘိုစင်ဝါကမူ ဤဂြိုဟ်ပေါ်တွင် အဆင့် ၁ နှင့် ၂ အင်းစက်ပိုးမွှားများသာ ရှိသည်ဟု သင်တန်းသားများကို ပြောထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် ဉာဏ်ရည်မြင့် အင်းစက်ပိုးမွှားတစ်ကောင် အမှန်တကယ် ရှိနေပါက ၎င်းမှာ မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သနည်း။

ရှဖေးသည် သူ၏ အသက်ရှူထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလျက် ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားလေးကောင်နောက်သို့ ဥမင်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားခဲ့သည်။

ဤငါးရောင်ခြယ် အင်းစက်ပိုးမွှားများသည် ရှဖေးအတွက် အန္တရာယ်မရှိပေ။ အပြင်ဘက်တွင် သူသည် ၎င်းတို့ကဲ့သို့သော ကောင်ပေါင်း တစ်ရာခန့်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော အန္တရာယ်မှာ ဥမင်ထဲတွင် သူ မတွေ့ရသေးသော အင်းစက်ပိုးမွှားသာ ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ အသက်ရှူထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အဆင့်မြင့်မားစွာ တတ်မြောက်ထားသဖြင့် ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားလေးကောင်မှာ လူသားတစ်ဦး မိမိတို့နောက်တွင် ပါလာသည်ကို မသိရှိကြပေ။ ရှဖေးသည် ၎င်းတို့နှင့် မီတာ နှစ်ရာခန့် အကွာအဝေးကို ထိန်းထားပြီး၊ မြေအောက်အနက်ပိုင်းသို့ ဆင်းသွားသော ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားများနောက်သို့ အပျက်အစီးများကို အကာအကွယ်ယူကာ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ဥမင်အတွင်းပိုင်းမှာ မှောင်မည်းနေပြီး လေထုမှာ အေးစက်ကာ မလတ်ဆတ်ပေ။ ငါးပုပ်နံ့ကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သော အပုပ်နံ့မှာ ဥမင်၏ နေရာတိုင်းတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ ညကြည့်မှန်ဘီလူးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ တိုင်းတာသည့် ကိရိယာကိုမူ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းလိုက်သည်။ ဤဂြိုဟ်၏ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားသဖြင့် ထိုကိရိယာကို အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် ဆောင်ထားသင့်သော်လည်း၊ အန္တရာယ်ရှိပါက အသံအဆက်မပြတ် မြည်မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ရှဖေး၏ တည်နေရာကို ဖော်ပြရာရောက်ပြီး သူ့ကို အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ လေအရိပ်အမှတ် ၄တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်ရှိသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်မှာ အန္တရာယ်ရှိသော အရာများအားလုံးကို ကောင်းစွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်သဖြင့် ရှဖေးအနေနှင့် စိုးရိမ်ရန် မလိုပေ။

ဥမင်၏ အရှည်နှင့် ရှုပ်ထွေးမှုမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ ဥမင်ထဲသို့ သူ ဝင်လာသည်မှာ နာရီဝက်ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှဖေးသည် ယခုအချိန်တွင် သူသည် မြေပြင်အောက် ကီလိုမီတာ နှစ်ထောင်ခန့်အကွာသို့ ရောက်နေပြီဟု ယူဆလိုက်သည်။ ဤမျှ နက်ရှိုင်းပြီး ရှုပ်ထွေးသော ဥမင်စနစ်ကို တူးဖော်ထားခြင်းမှာ ထိုအင်းစက်ပိုးမွှား၏ တူးဖော်ခြင်းဆိုင်ရာ နားလည်မှုမှာ မည်မျှ နက်ရှိုင်းသည်ကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လေထဲရှိ အပုပ်နံ့မှာလည်း ပိုမိုသိသာလာပြီး ဥမင်၏ ထောင့်တိုင်းတွင် ပြည့်နှက်နေပုံရသည်။ ရှေ့တွင် နောက်ထပ် အကွေ့တစ်ခုရှိပြီး၊ ဥမင်များအားလုံး တစ်နေရာတည်းသို့ စုဆုံလာသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အင်းစက်ပိုးမွှား၏ အသိုက်မှာ သူနှင့် မဝေးတော့ကြောင်း ရှဖေး သိလိုက်ရသည်။

ရှဖေး ရှေ့ဆက်သွားစဉ် ဥမင်တစ်ခုမှာ ယခင် ဥမင်များထက် များစွာ ပိုမိုအေးစက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ကျောက်နံရံများပေါ်တွင် ရေခဲစိုင်လေးများပင် ကပ်နေပေသည်။ လမ်းမှာ အလွန်ချောသဖြင့် ရှဖေးသည် သူ၏ တိုက်ပွဲဝင် ဖိနပ်အောက်ခြေရှိ ရေခဲပေါ်လမ်းလျှောက်သည့် ဆူးချွန် များကို ခလုတ်နှိပ်၍ အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူသည် နောက်ထပ် မီတာ ငါးရာခန့် ဆက်သွားလိုက်သောအခါ ရှေ့တွင် ဂူကြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာသည်။ ရှဖေးသည် သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံရှိ ဆူးများကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ပြီး နံရံပေါ်တွင် အိမ်မြှောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်စွာ တွားတက်လိုက်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ရှဖေးသည် ထိုဂူ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာ၌ တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာပြီး အိပ်ပျော်နေသော အညိုရောင်သမ်းသောအင်းစက်ပိုးမွှားတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ငါးရောင်ခြယ် အင်းစက်ပိုးမွှားလေးကောင်မှာ ၎င်းကို အလွန်ကြောက်ရွံ့ပုံရသည်။

သူတို့သည် လွှသွားအင်းစက်ပိုးမွှားအလောင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချကာ မြက်စည်းကို ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် ချထားခဲ့ပြီးနောက် သူတို့လာရာလမ်းအတိုင်း အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ထိုအညိုရောင် အင်းစက်ပိုးမွှားနှင့် အလှမ်းဝေးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားလေးကောင်မှာ သေဘေးမှ လွတ်လာသကဲ့သို့ အမြန်ဆုံး ပြေးထွက်သွားကြတော့သည်။

ယခုအခါ ဤဂူကြီးထဲတွင် ထိုအညိုရောင် အင်းစက်ပိုးမွှားနှင့် ရှဖေးတို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤအင်းစက်ပိုးမွှားသည် အလွန်အမင်း ကြီးမားခြင်းမရှိဘဲ အရှည် ၁.၅ မီတာခန့်သာ ရှိရာ ရှဖေး၏ အရပ်ထက်ပင် နိမ့်ပေသည်။

အပြင်ပန်းကြည့်ရသည်မှာ ကြီးမားလှသော လောက်ပိုးကောင် တစ်ကောင်နှင့် တူသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းပြီး ကျောဘက်တွင် ချောမွေ့မာကျောသော အခွံမာ ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် နူးညံ့သော အာရုံခံအမျှင်များစွာ ရှိပြီး ၎င်းတို့ကို လှုပ်ရှားသွားလာရန် အသုံးပြုပုံရသည်။ ဦးခေါင်းနှင့် အမြီးတွင် သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်လုံးကြီး နှစ်လုံးစီ ရှိနေသဖြင့် မည်သည့်ဘက်မှာ ဦးခေါင်းဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် လိပ်ထားပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှည်လျားသော အာရုံခံအမျှင်များ ထွက်လာကာ မိမိကိုယ်မိမိ ကုတ်ခြစ်နေတတ်သည်။ ဤအင်းစက်ပိုးမွှားသည် အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် ထူးခြားမှုမရှိဘဲ ရှဖေး မည်မျှပင် စိုက်ကြည့်နေပါစေ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပုံ မပေါက်ပေ။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါမှာမူ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

ရှဖေးသည် ဂူ၏ မျက်နှာကျက်တွင် ကပ်နေပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ထုတ်ကာ ထိုအင်းစက်ပိုးမွှား၏ အမျိုးအစား၊ အဆင့်၊ ဝိသေသလက္ခဏာနှင့် အလေ့အထများကို သိရှိနိုင်ရန် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ၎င်းဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှာ အသေးစား ကွန်ပျူတာတစ်လုံးပင် ဖြစ်သည်။

အညိုရောင် အင်းစက်ပိုးမွှား၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် အင်းစက်ပိုးမွှားဒေတာဘေ့စ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေခဲ့သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ရလဒ် ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဤအင်းစက်ပိုးမွှားနှင့် ကိုက်ညီသော အချက်အလက် လုံးဝမရှိဘဲ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အမည်မသိဟူသော စာသားသာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်း၏ ပုံစံအမှန်ကို အပြည့်အဝ သိရှိရန် ဆက်လက် အကဲခတ်လိုသော်လည်း၊ အညိုရောင် အင်းစက်ပိုးမွှားမှာ နိုးလာသဖြင့် သူ၏ အကဲခတ်မှုမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး အစားအစာများဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တွားသွားကာ စားသောက်နေတော့သည်။

၎င်းသည် အစာစားနေရင်း မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် အနားယူလိုက်၊ ပြန်စားလိုက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေသည်။ လွှသွားအင်းစက်ပိုးမွှား၏ အသားကို နှစ်ကြိမ်ခန့် ကိုက်ဖြတ်ပြီးနောက် မြက်များကို စားလိုက်ဖြင့် အသားနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို မျှတအောင် စားသောက်တတ်သည့် အသိဉာဏ်ရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

“ဘာထင်လဲ” ရှဖေးက သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှတစ်ဆင့် ဖန်တန်ကို မေးလိုက်သည်။

“ငါလည်း မသေချာဘူး။ ဒါပေမယ့် အခုထိ မြင်ရသလောက်တော့ ဒီအင်းစက်ပိုးမွှားက ဘာအန္တရာယ်မှ ရှိပုံမရဘူး။ ဒါပေမယ့် စောစောက ငါတို့ ခံစားမိတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဝါကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ” ဖန်တန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် ခေါင်းကုတ်ရင်း ပြောသည်။

“ဒီအင်းစက်ပိုးမွှားက ဟန်ဆောင်နေတာလားဆိုတာ သိဖို့ အလွယ်ဆုံးနည်းလမ်းကတော့ သူ့ကို သတ်လိုက်တာပဲ” ရှဖေးက သွားကြိတ်လိုက်ပြီးကြည့်ရဆိုးသည့် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှဖေးသည် ဂူမျက်နှာကျက်မှ လွှတ်ချလိုက်ပြီး အညိုရောင် အင်းစက်ပိုးမွှားဆီသို့ ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ အလင်းလိုက် ဓားကို မြှောက်ကိုင်ကာ အင်းစက်ပိုးမွှား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျားလိုက် ခုတ်ချလိုက်သည်။

သတ္တုနှင့် သတ္တု ထိတွေ့သံကဲ့သို့သော အသံမှာ ဂူအတွင်း ဟိန်းထွက်သွားသည်။ ထိုအင်းစက်ပိုးမွှား၏ ပါးလွှာသော အခွံမာမှာ ရှဖေး မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုခိုင်မာနေသည်။ ရှဖေး အစွမ်းကုန် အားစိုက်ခဲ့သော်လည်း အလင်းလိုက်ဓားသည် အခွံကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိသည့်အပြင်၊ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ လက်မောင်းမှာပင် ထုံကျင်သွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထိုကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး အညိုရောင် အင်းစက်ပိုးမွှားသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်သော အမြန်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လာသည်။ ၎င်း၏ သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်လုံးကြီး နှစ်လုံးမှာ ရှဖေးကို လူသားမဟုတ်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော မိနစ်ပိုင်းကပင် အစားအစာကို အေးအေးဆေးဆေး စားနေသော အင်းစက်ပိုးမွှားသည် တိုက်ခိုက်ခံရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အမြန် အဆတစ်ရာခန့် မြန်လာလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည်။ ၎င်းသည် ဒေါသထွက်နေသော ပုံစံကို ပြသသော်လည်း တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာကိုမူ မပြုလုပ်သေးပေ။

ရှဖေးသည် ၎င်း၏ ပုံစံကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်မှု စတင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အင်းစက်ပိုးမွှားမသေမချင်း သူ ရပ်တန့်မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် အမြန်ကို အသုံးပြုကာ အင်းစက်ပိုးမွှားနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် နေရာယူလိုက်သည်။ ရှဖေးသည် သူ၏ အာရုံကို အစွမ်းကုန် စုစည်းကာ ပစ်မှတ်ကို ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းကြည့်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် မာကျောသော အခွံကို ရှောင်ရှားပြီး နူးညံ့သော ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အညိုရောင် အင်းစက်ပိုးမွှားသည်လည်း ရှဖေး လှုပ်ရှားသကဲ့သို့ လိုက်ကြည့်နေသည်။ ရှဖေးက ဂူထဲတွင် ပတ်ပြေးနေပြီး အညိုရောင် အင်းစက်ပိုးမွှားက ရပ်နေသည့် နေရာမှ လိုက်လည်နေခြင်းမှာ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

“အခွင့်အရေးပဲ”

ရှဖေးသည် ဂူနံရံကို ရုတ်တရက် ကန်လိုက်ပြီး ထိုတွန်းကန်အားကို အသုံးပြုကာ ပစ်မှတ်ဆီသို့ မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ ရှဖေးသည် မြေပြင်နှင့် ကပ်၍ ပြေးလာခြင်းမှာ ကုန်းပေါ်တွင် ကူးခတ်နေသော ငါးတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။ သူ၏ အလင်းလိုက်ဓားသည် အင်းစက်ပိုးမွှား၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ဝေ့ယမ်း ခုတ်လိုက်သည်။

ဂလွန့်

အလင်းလိုက် ဓားသည် အပြာရောင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီး အညိုရောင် အင်းစက်ပိုးမွှား၏ ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းမှ အာရုံခံအမျှင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ တစ်တန်းလုံးရှိ အာရုံခံအမျှင်များမှာ ရှဖေး၏ ဓားချက်အောက်တွင် ပြတ်တောက်ကုန်သည်။

အညိုရောင် အင်းစက်ပိုးမွှားသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းထားရန် ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းရှိ နူးညံ့သော အာရုံခံအမျှင်များကို အားကိုးထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်ရှိ အာရုံခံအမျှင်များအားလုံး ပြတ်တောက်သွားသဖြင့် အင်းစက်ပိုးမွှားမှာ ဟန်ချက်ပျက်ကာ တစ်ဖက်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အခွင့်ကောင်းပင် ဖြစ်သည်။ အင်းစက်ပိုးမွှား လဲကျသွားချိန်တွင် ၎င်း၏ နူးညံ့သော ဝမ်းဗိုက်မှာ လုံးဝ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“နောက်တစ်ချက်”

ရှဖေးသည် နံရံမှ တွန်းကန်အားကို ထပ်မံ အသုံးပြုကာ အားအသစ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။ သူ၏ အလင်းလိုက်ဓားသည် သတ္တဝါ၏ အားနည်းသော ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ ဟန်ချက်ပျက်နေသော အညိုရောင် အင်းစက်ပိုးမွှားမှာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ မကာကွယ်နိုင်တော့ပေ။

အထည်တစ်စကို နှစ်ခြမ်း ဆွဲဖြဲလိုက်သံကဲ့သို့သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလင်းလိုက်ဓားသည် ဝမ်းဗိုက်ကို တိကျစွာ ခွဲပစ်လိုက်သည်။

အစိမ်းရောင် အရည်များနှင့်အတူ အတွင်းကလီစာများမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးထွက်လာသည်။ အင်းစက်ပိုးမွှား၏ အခွံမှာ မည်မျှပင် ခိုင်မာပါစေ၊ ဝမ်းဗိုက်မှာမူ ၎င်း၏ သေကွင်းသေကွက် ဖြစ်နေဆဲပင်။

ရှဖေးသည် ဂူ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဟုန်ထာရှန်း စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ထုတ်၍ မီးညှိလိုက်သည်။ ယခု သူလုပ်ရန်မှာ အညိုရောင် အင်းစက်ပိုးမွှား သေဆုံးသွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန်နှင့် ၎င်းထံမှ တန်ဖိုးရှိသော အရာများကို သိမ်းဆည်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုအင်းစက်ပိုးမွှားကို မရည်ရွယ်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်မိစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

အေးစက်သော လေပြေကလည်း တိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။_