အခန်း (၁၈၈၃-၁၈၈၆)

အခန်း (၁၈၈၃) - တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခုလား

~ဂျွန်လီသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ ကွေးညွတ်သွားသည်အထိ ပြုံးလိုက်ပြီး စကားဆိုလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ နဂါးတိုင်းပြည်မှာ ရှေးဟောင်း စကားပုံ တစ်ခု ရှိတယ်... 'သူတော်ကောင်း ဆိုတာ သူတစ်ပါးရဲ့ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်အောင် ကူညီပေးတယ်' တဲ့... သခင်လေး အာဂျိုင်းဟန်ဆန် ကလည်း ဒီ ကျောက်စိမ်း ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကို သဘောကျနေမှတော့... ကျွန်တော် လက်လျှော့လိုက်ပါ့မယ်"

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း သူသည် သခင်လေး အာဂျိုင်းဟန်ဆန် ရှိရာသို့ ဦးညွှတ်ကာ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုကို ပြသလိုက်၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တက်ရောက်လာကြသည့် အထက်တန်းလွှာများ အားလုံးသည် အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။

မည်သူမျှ ဂျွန်လီကို အရှက်မရှိသူဟု မထင်မှတ်ကြပေ။ မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ ကျောက်စိမ်း ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် တစ်ဆူလောက်နှင့်တော့ မြူခိုးမြို့တော်၏ သခင်လေး သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သော အာဂျိုင်းဟန်ဆန်ကို သူတို့ ငြိုငြင်စေရဲမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဂျွန်လီ၏ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ရပ်မှာမူ အရာထင်ပုံ မရပေ။

အာဂျိုင်းဟန်ဆန်သည် သူ့စကားကို လုံးဝ မကြားသကဲ့သို့၊ အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိဘဲ လျစ်လျူရှုထားလေသည်။

ဂျွန်လီ၏ မျက်နှာထားသည် အနည်းငယ် အနေရခက်သွားဟန် တူ၏။

ထိုအခါ အထက်တန်းလွှာ အချို့၏ အကြည့်များမှာ ပိုမို ထူးဆန်းလာကြလေတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ရင်ဆိုင်နေရသော လေလံမှူးသည် အနေရခက်စွာ ပြုံးရုံသာ တတ်နိုင်လေသည်။

သို့သော် ဤ ကျောက်စိမ်း ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်၏ လေလံဈေးနှုန်းမှာ မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ သူ့တွင် ဖိအား သိပ်မရှိလှပေ။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ၊ လေလံမှူးသည် သူ၏ တာဝန် အတိုင်း နောက်ဆုံး မေးခွန်းများကို မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"နံပါတ် (၃) အထူးဧည့်သည်တော်ကြီးက ၅ ဒသမ ၀၅ သန်း ပေးထားပါတယ်... ပိုမြင့်တဲ့ ဈေး ပေးမယ့်သူ ရှိပါသေးသလား ခင်ဗျာ"

"ကြည့်ရတာ ပိုမြင့်တဲ့ ဈေး ပေးမယ့်သူ မရှိတော့ဘူး ထင်ပါတယ်"

မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့သောအခါ၊ လေလံမှူးသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။

"၅ ဒသမ ၀၅ သန်း... ပထမ အကြိမ်"

"၅ ဒသမ ၀၅ သန်း... ဒုတိယ အကြိမ်"

"၅ ဒသမ ၀၅ သန်း... တတိယ အကြိမ်"

"ဒုန်း"

"လေလံ အောင်မြင်ပါပြီ"

"ဒီ ထိပ်တန်း ဟဲထျန် ကျောက်စိမ်း ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကို ၅ ဒသမ ၀၅ သန်းနဲ့ ရရှိသွားတဲ့ နံပါတ် (၃) အထူးဧည့်သည်တော်ကြီးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ် ခင်ဗျာ... လွှဲပြောင်းမှု လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးမြောက်ဖို့ ဝန်ထမ်းတွေက မကြာခင် ဆက်သွယ်ပါလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ... လေလံပွဲကို ဆက်လက် ကျင်းပကြပါစို့"

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နောက်ထပ် ပစ္စည်းကတော့... တရုတ်ပြည် စုန့်မင်းဆက် ခေတ်က ကြွေထည် ပစ္စည်းပါခင်ဗျာ.."

လေလံမှူး ပြောဆိုနေစဉ်၊ ဝန်ထမ်း အချို့က နောက်ထပ် ပစ္စည်း အချို့ကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။ ကိုဟင် လေလံ အိမ်တော်သည် အလွန် စေ့စပ်သေချာသည်ဟု ပြောရပေမည်။ သူတို့ ထုတ်ပြသော ပစ္စည်းများ အားလုံးသည် အကောင်းစားများထဲမှ အကောင်းဆုံးများသာ ဖြစ်ကြသည်။

မကြာမီ လေလံပွဲသည် ဒုတိယပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အထက်တန်းလွှာ တစ်ဦးက ရှေးဟောင်း အီဂျစ် နွားဘုရား ရုပ်တုတစ်ခုကို ၉ သိန်း ၈ သောင်း ဖြင့် ဝယ်ယူပြီးနောက်၊ ကျန်ရှိနေသော အထက်တန်းလွှာများ အားလုံးသည် လေလံမှူး နောက်တွင် တွန်းလာသော တွန်းလှည်းကို စိတ်ဝင်တစား စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် တွန်းလှည်းကို အနီရောင် ပိုးသား အဝတ်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထား၏။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ လေလံမှူးသည် အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"အားလုံး စတင်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြပြီ ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်"

"ကောင်းပါပြီ"

လေလံမှူးသည် သူ့နောက်မှ လက်ထောက်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကဲ... ဒီနေ့ အတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် ထိပ်တန်း ပစ္စည်းကို ထုတ်ပြပါတော့မယ်... ရှေးဟောင်း မာယာ ယဉ်ကျေးမှုက ရရှိထားတဲ့ သလင်းကျောက် ဦးခေါင်းခွံပါ"

လေလံမှူး ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ဝန်ထမ်း တစ်ဦးက အနီရောင် ပိုးသား အဝတ်စကို ဆွဲဖယ်လိုက်လေ၏။

မြစိမ်းရောင် တောက်နေသော သလင်းကျောက် ဦးခေါင်းခွံ တစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထိုးကျလာပြီး၊ အလင်းရောင် အောက်တွင် သလင်းကျောက် ဦးခေါင်းခွံသည် ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

တောက်ပနေသော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နေပြန်သည်။

ခဏတာမျှ လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြလေ၏။

"လူကြီးမင်းတို့ ခင်ဗျာ"

"လေလံပွဲ အခု စတင်ပါပြီ”

"နောက်ဆုံး မာယာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတဲ့ ရှေးဟောင်း မာယာ ခေတ်က ကျောက်စိမ်း သလင်းကျောက် ဦးခေါင်းခွံကို အခု လေလံတင်ပါတော့မယ်... စဖွင့်ဈေးက နေမဝင်ပေါင် ၃ ဒသမ ၅ သန်း ဖြစ်ပြီး... ဈေးခေါ်မှု တိုင်းက အနည်းဆုံး ၅ သိန်း တိုးရပါမယ်"

"ဒုန်း"

လေလံမှူး စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"၃ ဒသမ ၆ သန်း"

"၃ ဒသမ ၆၅ သန်း"

"၃ ဒသမ ၈ သန်း"

မျက်တောင် တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင်၊ အထက်တန်းလွှာ လေးငါးယောက် သူတို့၏ ဆိုင်းဘုတ်များကို မြှောက်လိုက်ကြသည်။ ဦးခေါင်းခွံသည် ရှားပါးသော မြစိမ်းရောင် ဖြစ်နေခြင်း တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် စုဆောင်းရန် အလွန် တန်ဖိုးရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ဦးခေါင်းခွံတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်များလည်း ရှိနေပေသည်။

ဗြိတိသျှ မှူးမတ်မျိုးနွယ်များ အတွက်၊ နေ့စဉ် တွေ့ဆုံပွဲများတွင် ကြွားဝါရန်နှင့် ထုတ်ဖော်ပြသရန် ဤကဲ့သို့သော အရာများသည် သဘာဝကျသော စကားဝိုင်း ခေါင်းစဉ်များ ဖြစ်ကြလေသည်။

မကြာမီ သလင်းကျောက် ဦးခေါင်းခွံ၏ ဈေးနှုန်းသည် ဗြိတိသျှ ဒေါ်လာ ၄ သန်း ကျော်လွန်သွားလေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဂျွန်လီသည် ထပ်မံ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ဆိုင်းဘုတ်ကို မြင့်မြင့် မြှောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ၆ သန်း ပေးမယ်"

ပြောရင်းနှင့် ဂျွန်လီသည် အခွင့်ကောင်း ယူပြီး ရယ်မောလိုက်၏။

"လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်တော် ဒီအရာကို တကယ် ကြိုက်လို့ပါ"

ဒီကမ်းလှမ်းမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တက်ရောက်လာကြသော အထက်တန်းလွှာများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြလေသည်။

၆ သန်း ဆိုသည့် ပမာဏမှာ အရမ်း များလွန်းလှ၏။ ဒီဦးခေါင်းခွံက အလွန်ဆုံး တန်ကြေးရှိလျှင် ဗြိတိသျှ ဒေါ်လာ ၅ သန်းလောက်သာ တန်သည်။ သေချာသည်မှာ ဈေးနှုန်းက ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ သူတို့ ပိုပြီး စိုးရိမ်သည်မှာ 'နံပါတ် ၅' နေရာတွင် ထိုင်နေသော ဂျွန်လီ ကို ပြစ်မှားရခြင်းက တန်ရဲ့လား ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ယနေ့ အထိ သူတို့သည် ဂျွန်လီ၏ နောက်ခံကို စုံစမ်း၍ မရသေးချေ။

"နံပါတ် ၅ အထူးဧည့်သည်တော်ကြီးက ၆ သန်း ပေးထားပါတယ်"

အထက်တန်းလွှာများနှင့် မတူဘဲ၊ လေလံမှူးသည် မျှော်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသော ၆ သန်း ဆိုသည့် ကမ်းလှမ်းမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်ပြီး အသံကို မြှင့်လိုက်လေသည်။

"တက်ရောက်လာကြတဲ့ ဧည့်သည်တော်ကြီးများ ထဲက ပိုမြင့်တဲ့ ဈေး ပေးမယ့်သူ ရှိပါသေးသလား ခင်ဗျာ"

ရှိပါသေးသလား။

"မိတ်ဆွေကြီးတို့... ဒါက တကယ် ရှားပါးတဲ့ မြင်ကွင်းပါ... မြစိမ်းရောင် သလင်းကျောက် ဦးခေါင်းခွံ ပါ ခင်ဗျာ"

"၆ သန်း... ပထမ အကြိမ်"

"၆ သန်း... ဒုတိယ အကြိမ်"

"လူကြီးမင်းတို့... တကယ် လက်လျှော့ကြတော့မှာလား"

လေလံမှူးသည် သစ်သားတူကို မြှောက်ပြီး ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဂျွန်လီ ကတော့ ဟန်ရေးပြနေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ တက်ရောက်လာသူများ အပေါ် နက်ရှိုင်းသော အထင်ကြီးမှု တစ်ခု ချန်ထားရစ်ခဲ့ရန် ပြင်ဆင်နေလေသည်။ သူ သုံးလိုက်သော ၆ သန်းက အလကား မဖြစ်စေရဘူး ဆိုတာ သေချာအောင် လုပ်နေခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...

အာဂျိုင်းဟန်ဆန်၏ အသံသည် နံပါတ် ၃ အထူးဧည့်သည်တော် အခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

"၆ ဒသမ ၀၅ သန်း"

"ဘုန်း"

ဒီအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လေလံမှူး မှင်သက်သွားရလေ၏။

တက်ရောက်လာကြသော အထက်တန်းလွှာများမှာမူ ဆူညံသွားကြလေတော့သည်။

"ဘာ..."

"သခင်လေး အာဂျိုင်းဟန်ဆန် က ထပ်ပြီး လှုပ်ရှားလိုက်ပြန်ပြီ... ပြီးတော့ အရင် တစ်ခါလိုပဲ... နံပါတ် ၅ ပေးတဲ့ ဈေးထက် အနိမ့်ဆုံး သတ်မှတ်ချက်လောက်ပဲ တိုးပေးလိုက်တာ... သခင်လေး အာဂျိုင်းဟန်ဆန် က နံပါတ် ၅ အထူးဧည့်သည်တော်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေတာလား"

"တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခု ဖြစ်လောက်ပါတယ်"

"တိုက်ဆိုင်မှု ဟုတ်လား... မင်း ပြောတဲ့ စကားကို မင်းကိုယ်တိုင်ရော ယုံရဲ့လား”

အခန်း (၁၈၈၄) - ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ

~ထိုအခိုက်အတန့်၌... ဉာဏ်အနည်းဆုံး အထက်တန်းလွှာ တစ်ဦးပင်လျှင် အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားကြတော့၏။

ပထမအကြိမ်က တိုက်ဆိုင်မှု...

ဒုတိယအကြိမ်ကျတော့ရော... တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်နိုင်သေးရဲ့လား...

ဂျွန်လီက ဦးဆောင်ပြီး မိတ်ဖွဲ့ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာတောင် အာဂျိုင်းဟန်ဆန်က သူ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

အာဂျိုင်းဟန်ဆန်သည် ဂျွန်လီအပေါ် မုန်းတီးကြောင်း တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော် မပြောခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ အရိပ်အမြွက်ပြမှုများက သိသာထင်ရှားလွန်းနေ၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်... အထက်တန်းလွှာ အများစုသည် ဂျွန်လီနှင့် ခပ်ခွာခွာ နေလိုက်ကြတော့၏။

မူလက ဂျွန်လီသည် (၅) ခုမြောက် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ခွင့်ရထားသဖြင့် ပေါင်ထောင်ချီ အကုန်ခံကာ မိတ်ဖွဲ့ရန် ကြိုးစားနေကြသော ဆယ်လီများပင်လျှင် လက်လျှော့လိုက်ကြ၏။

ဖော့ခ်စီးတီးတွင်...

နေမဝင်အင်ပါယာတွင်...

အာဂျိုင်းဟန်ဆန် အဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးကို စော်ကားမိပြီးနောက်၊ ဂျွန်လီ၏ အနာဂတ် လမ်းခရီးသည် ကြမ်းတမ်းခက်ခဲသွားတော့မည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။

"ဂလု..."

ဂျွန်လီ ကြောင်အမ်းသွားရှာသည်။

ယုတ္တိသဘောအရ ပြောရလျှင်... သူသည် နေမဝင်အင်ပါယာသို့ ယခုမှ ရောက်ရှိလာသူ ဖြစ်ပြီး၊ အာဂျိုင်းဟန်ဆန်ကို စော်ကားဖို့ မဆိုထားနှင့်၊ သိပင် မသိရှိသေးပေ။ သူတို့ကြားတွင် မည်သည့် ပဋိပက္ခမှ ရှိစရာ အကြောင်းမရှိ။

ထို့အပြင် သူနားလည်ထားသလောက်... အာဂျိုင်းဟန်ဆန်၊ အန်းကျူပရင့်စ် စသည့် မြို့စားမျိုးနွယ်များသည် စည်းကမ်းကြီးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းတတ်ကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို အကြောင်းမဲ့ သက်သက် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

အခု ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ...

ဒါမှမဟုတ်...

သူ အရမ်း ထင်ပေါ်လွန်းပြီး ကြွားဝါလွန်းနေလို့များ အာဂျိုင်းဟန်ဆန်က အမြင်ကပ်သွားတာများလား...

ဂျွန်လီသည် ရုတ်တရက် ဉာဏ်ပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သူတို့က မြို့စားမျိုးနွယ် ဒုတိယမျိုးဆက်တွေလေ။ သူတို့ အဂရုစိုက်ဆုံး အရာက ဂုဏ်သိက္ခာပဲ။ သူက ဒီနေရာမှာ အရမ်း ထင်ပေါ်နေမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ နေရာကို လုယူသလို ဖြစ်မနေဘူးလား။

ဒါကို တွေးမိလိုက်ပြီးနောက်... အဖြေမှန်ကို ရှာတွေ့သွားပြီဟု ထင်မှတ်နေသော ဂျွန်လီသည် လေလံဆိုင်းဘုတ်ကို အသာတကြည် ပြန်ချလိုက်ပြီး၊ အာဂျိုင်းဟန်ဆန် ရှိရာဘက်သို့ ဦးညွှတ်ကာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"သခင်လေး အာဂျိုင်းဟန်ဆန် သဘောကျတယ် ဆိုမှတော့... ကျွန်တော် လက်လျှော့လိုက်ပါ့မယ်..."

ပြောပြီးသည်နှင့် ဂျွန်လီသည် သူ၏ ထိုင်ခုံတွင် အမြန်ဆုံး ပြန်ထိုင်လိုက်တော့၏။

သို့သော်... အာဂျိုင်းဟန်ဆန်ကမူ ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

ဤအချက်က ရှိနေသော အထက်တန်းလွှာများ၏ ခန့်မှန်းချက်များကို အတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

ဂျွန်လီကမူ အတွေးများ နယ်ချဲ့နေလေ၏။

အာဂျိုင်းဟန်ဆန် ဘာကြောင့် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေရသလဲ ဆိုတာကို နားလည်သွားပြီဟု သူ ထင်မှတ်လိုက်၏။ ထို့ကြောင့် မဟာဗျူဟာ ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

‘ပထမ (၂) ကြိမ်မှာ သူ့ရဲ့ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို ဆယ်လီတွေ မြင်အောင် ပြသပြီးသွားပြီ။

နောက်တစ်ဆင့် အနေနဲ့...

သာမန် ပစ္စည်းလေးတွေကိုပဲ လေလံဆွဲပြီး၊ အာဂျိုင်းဟန်ဆန်တို့ရဲ့ နေရာကို ဝင်မလုမိအောင် နေရမယ်…’

"ဧည့်သည်တော် နံပါတ် (၃) က နေမဝင်ပေါင် (၆) သန်း (၅) သောင်း ပေးထားပါတယ်..."

လေလံမှူး၏ မျက်နှာထားကတော့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ သူ ဆက်လက်၍ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဒီထက် ပိုပေးမယ့်သူ ရှိပါသေးလားခင်ဗျာ..."

"(၆) သန်း (၅) သောင်း... ပထမအကြိမ်... ဒုတိယအကြိမ်... တတိယအကြိမ်..."

ဒုန်း...။

လေလံမှူးက တူကို ထုချလိုက်ပြီး ဒုတိယထပ် VIP အခန်း (၃) ရှိ အာဂျိုင်းဟန်ဆန်ကို ပြုံးပြလိုက်၏။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် VIP အခန်း (၃) က ဧည့်သည်တော်... ခင်ဗျား ဒီ 'လိပ်ခွံပုံသဏ္ဍာန် သလင်းကျောက်ခေါင်းခွံ' (Skull Crystal) ကို (၆) သန်း (၅) သောင်းနဲ့ ပိုင်ဆိုင်သွားပါပြီ... ဝန်ထမ်းတွေက ခင်ဗျားဆီကို ဆက်သွယ်လာပါလိမ့်မယ်..."

ဒီပစ္စည်း လေလံတင်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားတော့၏။

ဝန်ထမ်းများက နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခု သယ်ဆောင်လာကြ၏။

ဒါက ဂျပန် အဲဒိုခေတ်က ကြေးမုံပြင် တစ်ချပ် ဖြစ်သည်။ အဖွင့်ဈေးက (၂) သိန်း။ ဂျွန်လီ လေလံဆိုင်းဘုတ်ကို မြှောက်ချင်သော်လည်း၊ ပြန်စဉ်းစားမိပြီး ပြန်ချလိုက်၏။

သူ လိုက်ပေးလိုက်လျှင် အာဂျိုင်းဟန်ဆန် အထင်လွဲသွားမှာ စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့်...

ကြေးမုံပြင်ကို (၂) သိန်း (၇) သောင်းဖြင့် ရောင်းချလိုက်ရသည်။

ကြေးမုံပြင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက်...

နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြန်၏။

"ဒါကတော့ အိန္ဒိယက 'ဗြဟ္မာ နတ်ဘုရား ရုပ်တု' ပါ..." လေလံမှူးက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

"မူလက တောင်ပိုင်း လူမျိုးစုတွေ ကိုးကွယ်ခဲ့ကြတာပါ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်လောက်ကမှ လူမျိုးစု ခေါင်းဆောင်က ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့တာပါ..."

"လေ့လာချက်တွေအရ..."

"ဒီသစ်သား ရုပ်တုကို လူမျိုးစုတွေ ကိုးကွယ်လာခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း (၃၀၀) ကျော်နေပါပြီ... ရုပ်တုက (၁.၄) ပေ မြင့်ပြီး (၇.၃) ပေါင် လေးပါတယ်... 'အနီရောင် စန္ဒကူးသား' (Lobular Rosewood) တုံးကြီး တစ်တုံးလုံးကို ထွင်းထုထားတာပါ... လက်ရာက သေသပ်ပြီး အသက်ဝင်ပါတယ်... အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေ ပြည့်စုံပြီး ခန့်ညားထည်ဝါပါတယ်..."

"အဖွင့်ဈေးက နေမဝင်ပေါင် (၂) သန်းပါ... ဈေးပြိုင်ခေါ်ယူတိုင်း (၁) သောင်းထက် မနည်းရပါဘူး... အခု စတင်ပါပြီ..."

"(၂) သန်း (၁) သောင်း..."

"(၂) သန်း (၃) သောင်း..."

"(၂) သန်း (၄) သောင်း..."

"..."

ဈေးခေါ်သံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဂျွန်လီ ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်သွားပြီး မတ်တပ်ထရပ်လိုက်၏။ သို့သော် တစ်ဝက်လောက်အရောက်တွင် အရမ်း ထင်ပေါ်လွန်းနေမည် စိုးသဖြင့် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြန်၏။

ထို့နောက် သူသည် လေလံဆိုင်းဘုတ်ကို တိတ်တဆိတ် မြှောက်လိုက်၏။

"(၂) သန်း (၁) သိန်း..."

ဂျွန်လီ ဈေးအများကြီး ပိုမပေးရဲတော့ပေ။ ယခင် လူပေးထားသည့် ဈေးအပေါ် (၂) သောင်းခန့်သာ တိုးပေးလိုက်၏။

ဈေးခေါ်ပြီးနောက်... သူသည် အာဂျိုင်းဟန်ဆန် ရှိရာဘက်သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

တကယ်တော့...

ဂျွန်လီ ဈေးခေါ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ...

ရှိနေသော အထက်တန်းလွှာများ အားလုံး ဈေးပြိုင်ခေါ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့အားလုံး အာဂျိုင်းဟန်ဆန်၏ VIP အခန်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့သည်လည်း အာဂျိုင်းဟန်ဆန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အာဂျိုင်းဟန်ဆန် ဂရုမစိုက်ဘူး ဆိုလျှင်... သူသည် ဂျွန်လီကို တမင်သက်သက် ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း၊ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ကြီးမားသော အမုန်းတရား မရှိကြောင်း သက်သေပြရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်... အာဂျိုင်းဟန်ဆန်သာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာခဲ့လျှင်တော့... သူတို့ ထင်ထားသလို ဖြစ်ပေတော့မည်။

လူတိုင်း ထိုသို့ တွေးတောနေကြစဉ်မှာပင်... ဒုတိယထပ်ဆီမှ အာဂျိုင်းဟန်ဆန်၏ ပျင်းရိလေးတွဲ့သော အသံ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

အခန်း (၁၈၈၅) - ဖူမာ တစ်ယောက် တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အလိုက်သိလာခြင်း

လေလံခန်းမကြီး တစ်ခုလုံး ရုတ်ချည်းဆိုသလို ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု လွှမ်းမိုးသွားလေ၏။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်မှသာ ပွက်လောရိုက်သော ဆွေးနွေးသံများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

"ဒါဆိုရင်တော့... ပြောစရာ စကား မရှိတော့ဘူး..."

"တကယ်ကြီးကိုး..."

"ဒီ နံပါတ် (၅) ထိုင်ခုံရှင်ကတော့ သခင်လေး အာဂျိုင်းဟန်ဆန်ကို သေချာပေါက် စော်ကားမိသွားပြီ..."

"ဒီလူတော့ သွားပြီ..."

"သခင်လေး အာဂျိုင်းဟန်ဆန်ကို စော်ကားမိမှတော့... နောက်ကျရင် သခင်လေးက ဘာမှ ထုတ်မပြောရင်တောင်မှ... အာဂျိုင်း မိသားစုကို ဖားချင်တဲ့ လူတွေက သူ့ကို ဘယ်လောက်ထိ ဖိနှိပ်ကြမလဲဆိုတာ စဉ်းစားသာ ကြည့်တော့..."

"သူ့ဘဝတော့ သေလူ ဖြစ်သွားပြီ..."

"သူ့အနားကို မကပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ..."

"သခင်လေး အာဂျိုင်းဟန်ဆန်ရဲ့ စရိုက်အရဆိုရင်... (၃) ကြိမ် ဆက်တိုက် ပစ်မှတ်ထားခံရတယ်ဆိုတာ... တော်တော်လေး ပြင်းပြင်းထန်ထန် စော်ကားမိလို့ ဖြစ်မှာ... မဟုတ်ရင် ဒီလိုမျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ကံဆိုးလိုက်တာကွာ..."

"ငါကတောင် သူ့ကို မိတ်ဖွဲ့ဖို့ ကြံနေသေးတာ..."

"..."

ဂျွန်လီကမူ သူ၏ ထိုင်ခုံတွင် ကြောင်အမ်းစွာ ထိုင်နေမိတော့၏။ သူ၏ မျက်နှာသည် သွေးမရှိသကဲ့သို့ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေရှာ၏။

အမှန်စင်စစ်...

ယခုအချိန်အထိ ဂျွန်လီသည် သူ မည်သည့်နေရာတွင် အာဂျိုင်းဟန်ဆန်ကို စော်ကားမိခဲ့မှန်း အတိအကျ မသိရှိသေးပေ။ သို့သော် အခြေအနေက ထိုသို့ ဖြစ်သွားပြီ ဆိုမှတော့... အကြောင်းရင်းက အရေးမကြီးတော့ချေ။

အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာကား...

အာဂျိုင်းဟန်ဆန်က သူ့အပေါ် မုန်းတီးမှုကို အထင်အရှား ပြသလိုက်သည့်အတွက်... ယနေ့မှစ၍ သူသည် ဖော့ခ်စီးတီး တစ်ခုလုံး၊ မဟုတ်သေး... နေမဝင်အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးရှိ အထက်တန်းလွှာ အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ရွံရှာမုန်းတီးခံရသူ တစ်ဦး ဖြစ်သွားတော့၏။

မူလကပင် နိုင်ငံခြားသား တစ်ဦးအနေဖြင့်...

ဂျွန်လီ၏ ဟွေရုံ ကုန်သွယ်ရေး အုပ်စုသည် ဖော့ခ်စီးတီးတွင် လုပ်ငန်းချဲ့ထွင်ရန် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ အဖြစ်အပျက်မျိုး ကြုံလိုက်ရသည့်နောက်တွင်မူ... နောင်အနာဂတ်တွင် စီးပွားရေး ချဲ့ထွင်ရန် ပိုမို ခက်ခဲသွားမည့်အပြင်၊ ခက်ခက်ခဲခဲ ဆွေးနွေးထားရသော စီးပွားရေး လုပ်ငန်းအချို့ပင်လျှင် ပျက်ပြားသွားနိုင်ကြောင်း ကြိုတင် မြင်ယောင်နိုင်ပေသည်။

ဒါကို တွေးမိလိုက်သောအခါ...

ဂျွန်လီသည် မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အားအင်များ အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားရလေ၏။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆွေးနွေးသံများသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာတော့၏။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ သူသည် ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ပျော့ခွေ၍ လဲကျသွားတော့၏။

သို့သော်လည်း...

မည်သူမျှ သူ့ကို လှည့်မကြည့်ခဲ့ကြပေ။

ပို၍ ဆိုးသည်မှာ...

ကိုဟင် လေလံအိမ်မှ လေလံမှူးကြီးသည်ပင်လျှင် သူ၏ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေကို သတိမထားမိသယောင် ဆောင်နေလေသည်။ ထိုအစား... ဆူညံသံများ ငြိမ်သက်သွားသည်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်၊ သူ၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လုပ်ငန်းစဉ်များကိုသာ ဆက်လက် ဆောင်ရွက်နေတော့၏။

"လူကြီးမင်းတို့ခင်ဗျာ..."

"ဧည့်သည်တော် နံပါတ် (၃) က (၂) သန်း (၁) သိန်း (၁) သောင်း ပေးထားပါတယ်... ဒီထက် ပိုပေးမယ့်သူ ရှိပါသေးလား..."

"မရှိတော့ဘူး ထင်တယ်..."

"(၂) သန်း (၁) သိန်း (၁) သောင်း... ပထမအကြိမ်... ဒုတိယအကြိမ်... တတိယအကြိမ်..."

ဒုန်း...။

"ရောင်းချလိုက်ပါပြီ..."

"ဂုဏ်ယူပါတယ် VIP နံပါတ် (၃) ခင်ဗျာ... မိမိ နှစ်သက်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထပ်မံ ပိုင်ဆိုင်သွားပြန်ပါပြီ... ကျွန်တော်တို့ ဝန်ထမ်းတွေ ခင်ဗျားဆီ ဆက်သွယ်လာပါလိမ့်မယ်... ကဲ... နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကြိုဆိုလိုက်ကြရအောင်..."

...

ဒုတိယထပ်တွင်တော့...

VIP အခန်း နံပါတ် (၁) အတွင်း၌...

ယဲ့ဖန်နှင့် ဖူမာကျန်းဝူတို့သည် ခန်းမထဲတွင် ဖြစ်ပျက်သမျှ အရာအားလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြလေသည်။ ဂျွန်လီ ပျော့ခွေ လဲကျသွားပြီး လေလံပွဲ ဆက်လက် ကျင်းပနေသည်ကို မြင်ရသောအခါမှသာ သူတို့ အကြည့်များကို လွှဲလိုက်ကြတော့၏။

"သခင်..."

ဖူမာကျန်းဝူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များတွင် မျက်ရည်စများ ဝေ့သီနေရှာသည်။

ယဲ့ဖန်က ပြုံးလိုက်၏။ "ဒါ ဘာဖြစ်ရတာလဲ..."

"သခင်..."

ဖူမာကျန်းဝူ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလျက်...

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်..."

"ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်တာလား..."

ယဲ့ဖန်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပိုမို တောက်ပလာသည်။

"နှုတ်ကနေပဲ ကျေးဇူးတင်တာလား... ဒါက သိပ်ပြီး စိတ်မပါသလိုပဲနော်..."

ဖူမာကျန်းဝူ၏ မျက်နှာလေးမှာ ရုတ်ချည်း နီမြန်းသွားရပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"တကယ်တော့... အဲ့လိုလည်း မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဟင်..." ယဲ့ဖန် သေချာ မကြားလိုက်ပေ။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ..." ဖူမာကျန်းဝူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးရောင် လွှမ်းနေပြီး သွေးစက်လေးများပင် ထွက်ကျလာတော့မည့်အလား ရဲနေတော့၏။

ထိုအချိန်၌ပင် ယဲ့ဖန်၏ ဖုန်း မြည်လာတော့၏။

ဖုန်းမြည်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယဲ့ဖန် ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး ဖြေကြားလိုက်၏။

သို့သော်... ဖုန်းဝင်သွားသည့် တခဏ၌ပင်...

ဖူမာကျန်းဝူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက် ထိုင်ချလိုက်လေသည်။

သူမ၏ လက်အစုံသည် ယဲ့ဖန်၏ ခါးပတ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့၏။

“....”

ယဲ့ဖန် တစ်ယောက် သူမ ဆိုလိုသည်ကို ထိုအခါမှ နားလည် သဘောပေါက်သွားတော့၏။

သူ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ဖုန်းထဲမှ အာဂျိုင်းဟန်ဆန်၏ ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ယဲ့ဖန်... ငါ ဆက်လုပ်ရဦးမလား... ဒီလို လူတွေကို ကစားရတာ တော်တော်တော့ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ..."

"မလိုတော့ဘူး..."

ယဲ့ဖန် ချက်ချင်းပင် ပြုံးလိုက်မိသည်။

"လောလောဆယ်တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ တော်လိုက်ကြရအောင်... ငါ့အထင်တော့ ငါတို့ရဲ့ နံပါတ် (၅) ဧည့်သည်တော်က ဒီနေ့ ကောင်းကောင်းကြီး သင်ခန်းစာ ရသွားလောက်ပါပြီ... နောက်ကျရင် သူ ဘာလုပ်သင့်တယ်၊ ဘာမလုပ်သင့်ဘူး ဆိုတာကို ကောင်းကောင်း နားလည်သွားမှာပါ..."

"အိုကေ... ဒါဆိုရင်တော့ ငါ ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်မယ်..."

အာဂျိုင်းဟန်ဆန် ဖုန်းချလိုက်လေ၏။

ယဲ့ဖန်သည်လည်း ဖုန်းကို ပြန်ချလိုက်ပြီး၊ ဖူမာကျန်းဝူ၏ ဦးခေါင်းလေးပေါ်သို့ လက်ကို ညင်သာစွာ တင်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ..."

"မင်းလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီး အလိုက်သိလာတာပဲ…”

အခန်း (၁၈၈၆) - ရှာပုံတော် ပြီးဆုံးလေပြီ

~“ဒုန်း…”

"ဂုဏ်ယူပါတယ်ခင်ဗျာ... နံပါတ် (၇၈) အမှတ်အသားနဲ့ လူကြီးမင်းက နဂါးနိုင်ငံ ရှေးခေတ် လက်ရေးမူ ပညာရှင် 'ကျန်းပန်ချောင်' ရေးသားခဲ့တဲ့ 'မူလန်ရဲ့ သီချင်း' ကို ပိုင်ဆိုင်သွားပါပြီ... ကျွန်တော်တို့ ဝန်ထမ်းတွေ ခင်ဗျားဆီကို မကြာခင် ဆက်သွယ်လာပါလိမ့်မယ်..."

"ကဲ... အခု..."

"နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကြိုဆိုလိုက်ကြရအောင်..."

လေလံမှူးကြီး ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် စင်နောက်ဘက်မှ ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးသည် လက်တွန်းလှည်းလေး တစ်ခုကို တွန်းထုတ်လာကြလေသည်။ လှည်းပေါ်တွင် အနီရောင် ပိုးထည်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အရာမှာ တော်တော်လေး မြင့်မားနေသဖြင့် အတွင်းမှ ပစ္စည်းသည် အတော်အတန် ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရ၏။

"ဒါကတော့... မဟာ အကြီးအကဲ ရုပ်တု တစ်ခုပါ..."

လေလံမှူးကြီးသည် အနီရောင် ပိုးစကို ဆွဲဖယ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုပစ္စည်းကို စတင် မိတ်ဆက်ပေးတော့၏။

"ကျွန်တော်တို့ လေလံအိမ်က ပညာရှင်တွေရဲ့ လေ့လာချက်အရ... ဒီကျောက်ရုပ်တုဟာ (၅၀) စင်တီမီတာ မြင့်ပါတယ်... ရောမအင်ပါယာရဲ့ 'မင်းကောင်း ငါးပါး' ခေတ်ကာလက အနုပညာ လက်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်..."

မိတ်ဆက်ပြီးနောက် လေလံမှူးကြီးသည် လေလံတူကို မြှောက်ကာ စားပွဲကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

"ရောမခေတ် 'မင်းကောင်း ငါးပါး' ကာလက ကျောက်ရုပ်တု တစ်ခုပါ... အဖွင့်ဈေးက နေမဝင်ပေါင် (၁) သန်း ဖြစ်ပါတယ်... ဈေးပြိုင်ခေါ်ယူတိုင်း (၁) သောင်းထက် မနည်းရပါဘူး... လေလံပွဲကို အခု စတင်ပါပြီ..."

"(၁) သန်း (၁) သောင်း..."

"(၁) သန်း (၅) သောင်း..."

"(၁) သန်း (၉) သောင်း..."

လေလံမှူး စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် လူအများအပြားသည် သူတို့၏ ဆိုင်းဘုတ်များကို အပြိုင်အဆိုင် မြှောက်ကြတော့၏။ ဤပစ္စည်းသည် ရှားပါးလှသည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ဤကျောက်ရုပ်တုသည် ပျက်စီးယိုယွင်းမှု မရှိဘဲ မူလအတိုင်း တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် စုဆောင်းသူများအတွက် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

မကြာမီမှာပင် ဈေးနှုန်းသည် (၁) သန်းခွဲကို ကျော်လွန်သွားလေ၏။

ဒုတိယထပ်တွင်တော့ ယဲ့ဖန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... သူ နေရာအနှံ့ လိုက်ရှာနေခဲ့သော ကျောက်ရုပ်တုမှာ ဤအရာပင် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ချေ၏။ ၎င်းသည် သူ အပူတပြင်း ရှာဖွေနေသော ရတနာပင် ဖြစ်သည်။

ရတနာရှာဖွေရေး စနစ်၏ ညွှန်ပြချက်အရ 'ဂရပ်ဖ် စိန်ရောင်စုံ နာရီ' သည် ထိုရုပ်တု၏ အတွင်းထဲ၌ ရှိနေလေသည်။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ဖန်သည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ အခန်းတွင်းရှိ အသံချဲ့စက် ခလုတ်ကို နှိပ်ကာ ဈေးခေါ်လိုက်တော့၏။

"(၂) သန်း (၈) သိန်း (၈) သောင်း..."

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ယဲ့ဖန်၏ အသံသည် လေလံခန်းမ တစ်ခုလုံးရှိ အသံချဲ့စက်များမှတဆင့် ဟိန်းထွက်သွားလေ၏။

ယဲ့ဖန်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လေလံမှူးကြီး ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီးမှ ကပျာကယာ ပြန်လည် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"နံပါတ် (၁) အထူးခန်းက ဧည့်သည်တော်က (၂) သန်း (၈) သိန်း (၈) သောင်း ပေးပါတယ်... ဒီထက် ပိုပေးမယ့်သူ ရှိပါသေးလားခင်ဗျာ..."

"ကျွန်တော် လက်လျှော့လိုက်ပါပြီ..."

"ကျွန်တော်လည်း လက်လျှော့ပါတယ်..."

ဈေးပြိုင်ခေါ်နေသော အထက်တန်းလွှာ အနည်းငယ်သည် ပြုံးလျက်ပင် သူတို့၏ ဆိုင်းဘုတ်များကို ပြန်ချလိုက်ကြတော့၏။

ဘယ်သူကမှ အကျိုးမရှိသည့်အလုပ်ကို မလုပ်ချင်ကြပေ။ နံပါတ် (၁) အထူးခန်း ဆိုသည်မှာ အန်းကျူ မြို့စားကြီး မိသားစု၏ သီးသန့်အခန်း ဖြစ်ကြောင်း ဤနေရာရှိ လူတိုင်း သိကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင် ခုနက အသံကို ကြားခြင်းဖြင့် မည်သူ စကားပြောလိုက်သည်ကိုလည်း သူတို့ ခန့်မှန်းမိကြပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော လူမျိုးနှင့် အပြိုင်အဆိုင် ဈေးခေါ်နေမည့်သူသည် အရူးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လေလံမှူးကြီးသည် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လိုက်တော့၏။

"နေမဝင်ပေါင် (၂) သန်း (၈) သိန်း (၈) သောင်း... ပထမအကြိမ်... ဒုတိယအကြိမ်... တတိယအကြိမ်..."

“ဒုန်း…”

"ရောင်းချလိုက်ပါပြီ..."

"ရောမခေတ် အကြီးအကဲ ရုပ်တုကို ပိုင်ဆိုင်သွားတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အထူးဧည့်သည်တော်ကို ဂုဏ်ယူပါတယ်ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်တို့ ဝန်ထမ်းတွေ မကြာခင် လာရောက် ဆက်သွယ်ပါလိမ့်မယ်..." လေလံမှူးကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။

"ကဲ... နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို တင်ဆက်ပေးပါ့မယ်..."

...

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်... ဒုတိယထပ်တွင် ယဲ့ဖန်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် စိတ်အေးလက်အေး ပြန်ထိုင်နေလေ၏။

သူသည် အဝတ်အစားများ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဖူမာကျန်းဝူကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"လေလံပွဲကတော့ ပြီးတော့မယ်... မင်း ပြင်ဆင်စရာရှိတာ ပြင်ဆင်ထားလိုက်ဦး... ခဏနေရင် ကျောက်ရုပ်တုကို သွားယူကြရမယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..." ဖူမာကျန်းဝူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သခင်က ရောမခေတ် ကျောက်ရုပ်တုတွေကို စိတ်ဝင်စားလို့လားဟင်..."

"မရှိပါဘူး..." ယဲ့ဖန် ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ဟင်..." ဖူမာကျန်းဝူ တစ်ယောက် မျက်စိလည်သွားရသည်။

"ကဲပါ..."

ယဲ့ဖန်က သူမ၏ ဦးခေါင်းလေးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ရင်း ပြုံးလိုက်လေသည်။

"အရမ်းကြီး တွေးမနေနဲ့ဦး... ခဏနေရင် မင်း သိလာပါလိမ့်မယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါရှင်..." ဖူမာကျန်းဝူသည် ဆက်လက်၍ မမေးမြန်းတော့ပေ။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံး ပစ္စည်းကို လေလံတင်ပြီးသည့် အချိန်တွင် အထူးခန်း တံခါးကို ခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ယဲ့ဖန်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး... "ဝင်ခဲ့ပါ..." ဟု အသံပြုလိုက်၏။

"မစ္စတာယဲ့..."

"ပစ္စည်း လွှဲပြောင်းယူဖို့ ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်..." ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အိုကေ..." ယဲ့ဖန် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်၏။

မကြာမီမှာပင်...

ယဲ့ဖန်သည် ပစ္စည်း လွှဲပြောင်းပေးသည့် ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"မစ္စတာယဲ့..."

"မင်္ဂလာပါ မစ္စတာယဲ့..."

အထက်တန်းလွှာ အများအပြားသည် ယဲ့ဖန်ကို မှတ်မိကြသဖြင့် နှုတ်ဆက်လာကြတော့၏။

ယဲ့ဖန်သည်လည်း လူတိုင်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ သူ့ကို ပြုံးကြည့်နေသော အာဂျိုင်းဟန်ဆန်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ထိုဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရင်းနှီးစွာ ဖက်လဲတကင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ခန်းမဆောင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင်...

ဂျွန်လီသည် ခန်းမထဲသို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူသည် အာဂျိုင်းဟန်ဆန်ကို အခွင့်သာလျှင် တောင်းပန်စကား ဆိုရန်နှင့် သူ၏ ပျက်စီးသွားသော ပုံရိပ်ကို ပြန်လည် ဆယ်ယူနိုင်မလားဟု ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်... သူသည် ယဲ့ဖန် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရရုံသာမက၊ ယဲ့ဖန်၏ ဘေးနားတွင် ဖူမာကျန်းဝူ ပါလာသည်ကိုပါ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဖူမာကျန်းဝူကို မြင်လိုက်ရသည့် တခဏ၌ ဂျွန်လီ၏ မျက်နှာထားသည် သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားတော့၏။ သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို မဆုံးဖြတ်ရသေးမီမှာပင်... ယဲ့ဖန်နှင့် အာဂျိုင်းဟန်ဆန်တို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရင်းနှီးစွာ ဖက်လိုက်ကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြန်၏။

ထိုမြင်ကွင်းက ဂျွန်လီ၏ နှလုံးသားကို အေးစက်သွားစေတော့၏။

သူသည် ဘေးနားမှ နာမည်ကြီး တစ်ဦးကို ဆွဲယူကာ တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"အဲဒီလူက... ဘယ်သူမို့လို့လဲဟင်..."

ထိုလူသည် ဂျွန်လီကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း၊ ယဉ်ကျေးမှုအရ ရှင်းပြလိုက်ရှာသည်။

"အဲဒါ မစ္စတာယဲ့ဖန်လေ... မစ္စစ်အန်းကျူပရင့်စ်ရဲ့ ချစ်သူပေါ့... သူက သခင်လေး အာဂျိုင်းဟန်ဆန်၊ သခင်လေး ဝုဖ်ဂန်းတို့နဲ့လည်း အရမ်း ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလေ..."

ပြောပြီးသည်နှင့် ထိုလူသည် ထွက်ခွာသွားတော့၏။

ဂျွန်လီမှာမူ တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေရှာ၏။

'ဘာ...'

'ငါက... ဒီလောက် ဩဇာကြီးတဲ့ လူကြီးမင်းရဲ့ မိန်းကလေးကိုမှ... မရိုးမသား ကြံစည်မိခဲ့တာလား…’