အခန်း (၂၁၅-၂၁၆)

အခန်း (၂၁၅) ကျောက်မိန်၏ ထူးကဲသော အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ဆင်ခြင်မှု

"မင်ဂိုဏ်းချုပ်က တစ်ယောက်တည်း အပြင်သွားမလို့လား"

ကျန်းဝူကျိ တစ်ယောက်တည်း တောင်အောက်ဆင်းမည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ မင်ဂိုဏ်းသားများ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာပြီးကတည်းက နေရာအနှံ့ စစ်ရေးထွက်နေခဲ့ရာ ဂိုဏ်းကြီးများကို ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ပင်လယ်ပြင်၌ ပြဿနာများ ဖြေရှင်းခြင်း စသည်တို့ဖြင့် အချိန်ကုန်ခဲ့သည်။ ယခုမှ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေရသည်မှာ ရက်ပိုင်းမျှသာ ရှိသေးသဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ထပ်မံထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ရသနည်းဟု သူတို့ တွေးတောမိကြသည်။

ယခုအကြိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်း သွားမည်ဟု ဆိုသောကြောင့် ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများမှာ ဂိုဏ်းချုပ် ဘာကြံစည်နေသည်ကို မသိဘဲ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြရသည်။

ကျန်းဝူကျိက လက်ကိုဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "ငါ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း နယ်မြေဘက်ကို ခဏသွားမလို့ပါ။ သိပ်မကြာခင် ပြန်လာမှာဖြစ်လို့ မင်းတို့ စိတ်မပူကြပါနဲ့။ ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်ပဲ အာရုံစိုက်ပြီး လုပ်ဆောင်ကြပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း ဟုတ်လား”

လူအများမှာ အံ့သြသွားကြသည်။ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသည် တစ်ချိန်က သိုင်းလောကတွင် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး လူအများ၏ လေးစားမှုကို ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းကို တည်ထောင်သူ ဝမ်ချုံယန်မှာလည်း သိုင်းလောကတွင် အတော်ဆုံးဟူသော ဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော် မွန်ဂိုများကို ခုခံတိုက်ခိုက်ရာတွင် အကျအဆုံးများပြားခဲ့ခြင်းနှင့် ဆက်ခံသူ ပါရမီရှင်များ ရှားပါးလာခြင်းတို့ကြောင့် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း၏ အရှိန်အဝါမှာ သိုင်းလောကတွင် မှေးမှိန်ခဲ့ရသည်။

ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းတွင် ခိုင်မာသောအခြေခံများ ကျန်ရှိနေသေးသည်ဟု အများက ယုံကြည်ကြသော်လည်း ယခုအခါ လောကီရေးရာများကို စွန့်ခွာ၍ တသီးတခြား နေထိုင်နေကြသဖြင့် သိုင်းလောကထဲတွင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မတွေ့ရသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိက ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းအကြောင်း ပြောလိုက်ခြင်းမှာ မင်ဂိုဏ်းသားများအတွက် တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအခါ ဝေယိရှောက်က "ဂိုဏ်းချုပ်.... တစ်ယောက်တည်းသွားရင် အခက်အခဲတွေ ကြုံနိုင်သလို အန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ တွေ့ရင်လည်း ကူညီမယ့်သူ မရှိဘဲ ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်။ အဲဒါကြောင့် ငယ်သားကို အတူလိုက်ခွင့်ပြုပါ" ဟု ဆိုသည်။

"အန္တရာယ် ဟုတ်လား.... လင်းနို့ဘုရင် ဝေ .. ဒီလောကမှာ ငါ့ကို အန္တရာယ်ပေးနိုင်တဲ့သူ ဘယ်သူရှိမယ်လို့ မင်းထင်လို့လဲ" ဟု ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလျက် မေးလိုက်ရာ ဝေယိရှောက်မှာ ချက်ချင်းပင် စကားစ ပြတ်သွားတော့သည်။

မှန်ပေသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ ယခုသိုင်းပညာအရ ကျန်းဆန်းဖုန်း တစ်ယောက်တည်းသာ သူ့ကို အန္တရာယ်ပေးနိုင်ကောင်း ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် ကျန်းဆန်းဖုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကျန်းဝူကျိမှာ သူ၏ မြေးအရင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့ကြားတွင် တိုက်ပွဲဖြစ်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ဤအန္တရာယ်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မရှိနိုင်သည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော လူများလည်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ သိုင်းပညာအရ အန္တရာယ်မရှိနိုင်သည်ကို နားလည်သွား ကြသည်။ သူတို့ အတူလိုက်သွားလျှင်တောင်မှ အသေးအဖွဲ ကိစ္စများကို ကူညီပေးရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ရန်ရှောင်က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် "ဂိုဏ်းချုပ်က အမိန့်ပေးမှတော့ ကျွန်တော်တို့ နာခံရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အရေးကိစ္စတွေက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ပုခုံးပေါ်မှာပဲ ရှိနေတာပါ။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ဆုံးဖြတ်ရခက်တဲ့ ကိစ္စတွေ မပေါ်ပေါက်ခင် အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့ပါ" ဟု ဆိုသည်။

"အဲဒါအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ ဘယ်နေရာကိုပဲ သွားသွား အဲဒီဒေသမှာရှိတဲ့ မင်ဂိုဏ်းသားတွေနဲ့ ဆက်သွယ်မှာပါ။ ငါ လမ်းမပျောက်စေရဘူး စိတ်ချပါ" ဟု ကျန်းဝူကျိက လက်ဝေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မနက်ဖြန် ထွက်သွားမယ်။ မင်းတို့က ဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စတွေကိုပဲ စီမံခန့်ခွဲပါ။

တခြားကိစ္စတွေအတွက် စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ ယွမ်နန်းတော်ကို တော်လှန်တဲ့ကိစ္စကလည်း အဆင်ပြေနေတာပဲ။ ဝမ်ပေါင်းပေါင်းရဲ့ အနောက်ဘက် စစ်ဆင်ရေးကလည်း ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ဘာကို စိတ်ပူနေဦးမှာလဲ။ အဲဒီအစား မင်းတို့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေကိုပဲ ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ထားကြပါ။ ဒါမှ နောင်တစ်ချိန်မှာ အသုံးဝင်လာမှာ"

"ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါပြီ"

လူအများက ဦးညွှတ်၍ ကျန်းဝူကျိ၏ အမိန့်ကို အကြွင်းမဲ့ နာခံကြောင်း ပြသကြသည်။ ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်မိန်က ကျန်းဝူကျိအား အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှတော့ ဝင်မပြောပေ။

ထိုညတွင် ကျန်းဝူကျိသည် ရေချိုးသန့်စင်ကာ သပ်ရပ်သော အဝတ်အစားကို ရွေးချယ်ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ ရုပ်ရည်နှင့် သိုင်းပညာမှာ အပြစ်ပြောစရာ မရှိအောင် ပြည့်စုံနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး အရပ်ရှည်ကာ တက်ကြွလှုပ်ရှားသည့် အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လူအများကြားတွင် ရပ်နေလျှင်ပင် သူ၏ ထူးခြားသော သဘာဝကို ချက်ချင်း သိသာနိုင်ပေသည်။

"ဝူကျိကိုကို.... တံခါးလေး ခဏဖွင့်ပေးလို့ရမလား"

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ ကျောက်မိန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းဝူကျိ တံခါးသွားဖွင့်ပေးလိုက်သောအခါ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ကျောက်မိန်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားတော့သည်။

ကျောက်မိန်၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ကျော့ရှင်းလှပပြီး ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိသည်။ သူမသည် ကိုယ်ကျပ် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှမှာ ပို၍ ထင်ရှားနေသည်။ လရောင်အောက်တွင် သူမ၏ အသားအရေမှာ နှင်းပမာ ဖြူဖွေးနေပြီး မျက်နှာပေါက်မှာလည်း အလွန်ပင် နုနယ်လှပနေပေသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ အသိဉာဏ်ကြီးမားကြောင်း ပြသနေသလို ချစ်စဖွယ် အကြည့်များဖြင့် ဝင်းလက်နေသည်။ နှုတ်ခမ်းအစုံက အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်နေပြီး မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါများ ကိန်းအောင်းနေသလိုပင်။ သူမ၏ ဆံနွယ်ရှည်များမှာလည်း သဘာဝအတိုင်း ဝဲကျနေသဖြင့် ကြည့်ရသူကို ရင်ခုန်သွားစေနိုင်သည်။

ကျောက်မိန်သည် အထူးပင် ပြင်ဆင်လာသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ကျန်းဝူကျိ ကြည့်နေရင်းနှင့် ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားမိသည်။ ကျောက်မိန်၏ အလှ၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် သူမ၏ စရိုက်မှာ လောကတွင် နှိုင်းယှဉ်စရာ မရှိအောင် ပြည့်စုံလှသည်ကို သူ ဝန်ခံရပေမည်။ ယခုကဲ့သို့ အထူးပြင်ဆင်ထားသည့်အခါတွင် သူမမှာ ပို၍ တောက်ပနေတော့သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် အရင်က ရွှေပန်းအဘွားအို မည်မျှပင် လှပခဲ့ပါစေ ကျောက်မိန်၏ ယခုအလှကို မီနိုင်မည်မဟုတ်ဟု တွေးတောမိသည်။ အထူးသဖြင့် သူမတွင်ရှိသော မြင့်မြတ်သည့် အရှိန်အဝါမှာ အမျိုးသားတစ်ဦးအတွက် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး တွန်းလှန်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဝူကျိကိုကို.... ကျွန်မကို အထဲဝင်ထိုင်ခွင့် မပေးတော့ဘူးလား" ဟု ကျောက်မိန်က ကျန်းဝူကျိ ငေးကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိက ချက်ချင်း ခေါင်းငြိမ့်ကာ "ဟုတ်တာပေါ့.... ဝင်ခဲ့ပါ၊ အကြာကြီး ထိုင်နေတာက ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းပါတယ်" ဟု ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းဝူကျိက ကျောက်မိန်ကို အခန်းထဲ ခေါ်သွင်းပြီးနောက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

ကျောက်မိန်က ပြုံးပြီး "ကြီးမြတ်လှတဲ့ မင်ဂိုဏ်းချုပ်ဆီက လက်ဖက်ရည် တိုက်တာကို ခံရဖို့ဆိုတာ တကယ် မလွယ်ဘူးနော်" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းဝူကျိက လက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး "ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ.... မင်းက ငါ့ရဲ့ မိန်မိန်ပဲဟာ။ တခြားလူဆိုရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ် လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးပါ့မလဲ။ ဘယ်သူက အဲဒီလို အရည်အချင်းမျိုး ရှိလို့လဲ" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ ယခု အဆင့်အတန်းနှင့် သိုင်းပညာအရ ထိုသို့ပြောခြင်းမှာ လွန်သည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ သို့သော် ကျောက်မိန်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး "ဝူကျိကိုကို အခုသွားတွေ့မယ့် အမျိုးသမီးကတော့ အဲဒီအရည်အချင်းမျိုး သေချာပေါက် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

“ဟင်”

ကျန်းဝူကျိက အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး "ဘယ်အမျိုးသမီးလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျောက်မိန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "ရှင်က ကျွန်မကို တခြားလူတွေလို လှည့်စားလို့ရမယ် ထင်နေတာလား။ ရှင်က ဘယ်သူ့ကိုမှ မခေါ်ဘဲ သွားမယ်ဆိုကတည်းက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို သွားတွေ့မယ်ဆိုတာ သေချာနေတာပဲ။ အဲဒီအမျိုးသမီးကလည်း သာမန်အလှမျိုး မဟုတ်ဘဲ ထူးခြားတဲ့သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ရှင်က ရန်ရှောင်တို့ကို မခေါ်သွားတာက ရှင် အရှက်ရမှာ စိုးလို့ဖြစ်ပြီး ကျွန်မတို့ကို မခေါ်တာကတော့ အဲဒီအမျိုးသမီးက ရှင့်ကို ဖောက်ပြန်တယ်လို့ ထင်မှာစိုးလို့ မဟုတ်လား။ ဒါကြောင့် ရှင်က တစ်ယောက်တည်း သွားချင်နေတာ။ ကျွန်မ ပြောတာ မှန်တယ်မလား" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းဝူကျိက နားထောင်ရင်းနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းငြိမ့်ကာ "မိန်မိန်...... ဒါကြောင့်လည်း မင်းဖြစ်နေတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကျန်းဝူကျိသည် ကျောက်မိန်ကို တကယ်ပင် အထင်ကြီးမိသည်။ သူမ ယခုကဲ့သို့ မှန်းဆနိုင်ခြင်းမှာ သူမ၏ ဉာဏ်ရည်မှာ တကယ်ပင် မသေးလှကြောင်း သက်သေပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ အထင်ကြီးလေးစားသည့် မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ကျောက်မိန်က သူမ၏ မေးစေ့လေးကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး "ဒါတင်ပဲလို့ ရှင် ထင်နေတာလား။ နောက်ထပ် ရှိသေးတယ်။ ရှင်က ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းဆီ သွားမယ်လို့ ပြောတာလည်း မှားမှာမဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှင်က ရန်ရှောင်တို့ကို ဒေသခံ မင်ဂိုဏ်းသားတွေနဲ့ ဆက်သွယ်မယ်လို့ ကတိပေးထားလို့ ရှင် လိမ်မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကြောင့် ရှင်ရှာနေတဲ့ အမျိုးသမီးက ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း နားမှာပဲ ရှိနေရမယ်"

"ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း အနီးအနားမှာ ရှိပြီး ရှင့်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့သူ၊ ကိုင်တွယ်ရ ခက်တဲ့သူ၊ ပြီးတော့ ရှင့်နဲ့လည်း အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ဖူးတဲ့သူဆိုရင်... ဂူအောင်းသုသာန်က အမျိုးသမီးပဲ မဟုတ်လား"

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ကျန်းဝူကျိမှာ တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။ ကျန်းဝူကျိက "မင်း ဒါတွေအကုန်လုံးကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အသေးစိတ် သိနေရတာလဲ" ဟု အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

ကျောက်မိန်က "သိုင်းလောကသားတွေက ဂူအောင်းသုသာန် အကြောင်းကို မေ့နေကြပြီဆိုပေမဲ့ သိတဲ့သူတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။ နောက်ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ မွန်ဂိုတွေ ခေတ်တုန်းက မန်ခါး ဟာ အရင်က ရန်ကော်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ဖူးတာပဲ။ ကျွန်မက မင်းသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်နေတာပဲ၊ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမလဲ"

"ဒီအမျိုးသမီးအကြောင်း သိရတာကလည်း မခက်ပါဘူး။ အရင်က ကျွန်မ လူလွှတ်ပြီး ရှင့်ကို အမြဲ စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားခဲ့တာလေ။ အဲဒီအချိန်က သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို စုစည်းလိုက်ရင် အဖြေက ထွက်လာတာပဲ။ ဥပမာ ရှီဟော်လုံက ရှောင်လင်တောင်ခြေက တောအုပ်တစ်ခုထဲမှာ အခြေချနေတာကို ကျွန်မ သိတယ်။

ရှင် အဲဒီကို ရှီဟော်လုံကို သိမ်းသွင်းဖို့ သွားခဲ့တာကိုလည်း သိတယ်။ အဲဒီမှာ ရှီဟော်လုံရဲ့ ဒဏ်ရာကို ကုပေးဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်း အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရောက်လာခဲ့တာကိုလည်း သိတယ်။ အဲဒီအမျိုးသမီးက အရမ်းလှပေမဲ့ လူမှုရေး မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ အသားအရေကလည်း ထူးထူးခြားခြား ဖြူဖွေးနေတယ်"

"ဒါတွေကို ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်ရင် သူတောင်းစားဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိတဲ့သူ၊ ဒီလို စရိုက်မျိုး ရှိတဲ့သူ၊ ပြီးတော့ ရှင့်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကိုပါ ထည့်စဉ်းစားကြည့်ရင် အဖြေက ရှင်းနေတာပဲ။ သူမဟာ ရန်ကော်နဲ့ လုရှောင်လုံနွဲ့တို့ရဲ့ မျိုးဆက်ပဲ မဟုတ်လား"

ကျောက်မိန်၏ ထူးကဲသော အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းဝူကျိမှာ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ဘဲ ဆွံ့အသွားရလေတော့သည်။

အခန်း (၂၁၆) ကျောက်မိန် - နွေဦးရောက်ပြီဖြစ်၍ ပန်းများလည်း ဖူးပွင့်လာချေပြီ

"မိန်မိန်.... ငါ မင်းကို အထင်သေးခဲ့မိတယ် ထင်တယ်ပဲ။ မင်းလိုမျိုး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်တဲ့သူဟာ ဒီလောကမှာ တခြားဘယ်နေရာမှာမှ ရှိနိုင်မှာမဟုတ်တော့ဘူး" ဟု ကျန်းဝူကျိက အံ့သြချီးကျူးသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျောက်မိန်၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အားကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ဤအရာအားလုံးကို ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်းမှာ သူမ မည်မျှထက်မြက်သလဲဟူသော မေးခွန်းထက်ပင် ကျော်လွန်နေချေပြီ။

ကျန်းဝူကျိ၏ အရည်အချင်းမျိုးနှင့်ဆိုလျှင် ကျောက်မိန်အနေဖြင့် သူ့နောက်သို့ လူလွှတ်၍ စောင့်ကြည့်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရွှမ်မင်အဖိုးကြီးများ ပင်လျှင် သူ့နောက်ကို ခြေရာခံနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ဤအချက်အလက်အားလုံးမှာ သိုင်းလောကအတွင်းမှ ရရှိသော သတင်းစကားများကို အခြေခံ၍ သူမ ကိုယ်တိုင် ဆင်ခြင်တွေးတောထားခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

ပြန့်ကျဲနေသော သတင်းအချက်အလက်များကို ဆက်စပ်ပြီး ဖြစ်ရပ်အားလုံးကို ပုံဖော်နိုင်ခြင်းမှာ တကယ့်ကို အံ့မခန်း အစွမ်းထက်လှပေရာ ကျန်းဝူကျိမှာ အမှန်တကယ်ပင် ချီးကျူးမိခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ ချီးကျူးသည့် မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ကျောက်မိန်က အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုံးလျက် "အရင်ကတော့ စီမံခန့်ခွဲစရာ ကိစ္စတွေလည်း သိပ်မရှိတာနဲ့ ကျွန်မလည်း ပျင်းနေလို့ ဘာမှမပြောခဲ့တာပါ။ တကယ်လို့ ရှင်သာ တကယ်ပဲ လူအ တစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်မ တကယ်ပဲ စိတ်ပူရတော့မှာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်.. ငါက ဘာမှနားမလည်တဲ့ လူအ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေရင် မင်းအတွက် စိတ်ပူစရာတွေ အများကြီး ရှိလာမှာပေါ့။ အခုတော့ မင်းရဲ့ ထက်မြက်မှုတွေက အသုံးမဝင်တော့ဘူး ဖြစ်နေပြီ" ဟု ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါကာ ဆိုသည်။ ထို့နောက် "ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ဇနီးလောင်းပါပဲ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ မင်းရဲ့နေရာက တခြားဘယ်သူနဲ့မှ နှိုင်းယှဉ်လို့မရပါဘူး" ဟု ဆက်ပြောသည်။

ကျောက်မိန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "ရှင်က ချိုသာတဲ့ စကားလုံးတွေ ပြောပြန်ပြီ။ ဒီစကားတွေနဲ့ မိန်းကလေး ဘယ်နှစ်ယောက်ကိုများ ဖြားယောင်းခဲ့ပြီးပြီလဲ မသိဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက် ကျောက်မိန်၏ အသံနေအထားမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလျက် "ဒါပေမဲ့ ရှင်ပြောတဲ့ ဒီလိုအပြောမျိုးကိုပဲ ကျွန်မ ကြားချင်တာပါ။ တခြားလူသာ လာပြောမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ သေချာပေါက် နားမထောင်တဲ့အပြင် သူ့ခေါင်းကိုတောင် ဖြတ်ပစ်မိမှာ" ဟု ဆိုပြန်သည်။

ကျောက်မိန်၏ အမူအရာမှာ အချစ်စိတ်ဖြင့် နစ်မွန်းနေသည့်ဟန် ပေါ်ပေါက်လာပြီး "အင်း..... ကျွန်မ ရှင်က လူကောင်းတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသိကြီးနဲ့ပဲ ရှင့်ကို မခွဲနိုင်အောင် ချစ်မိသွားရတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပေသည်။ သူသည် ကျောက်မိန်အား ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး "ဒီစကားက မင်းနဲ့လည်း သင့်တော်ပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ အိပ်မက်က မွန်ဂိုတွေကို မောင်းထုတ်ပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသကို ပြန်လည် ထူထောင်ဖို့ ဖြစ်ပေမဲ့ အခုတော့ မွန်ဂိုမလေးဖြစ်တဲ့ မင်းကို ငါက ချစ်မိနေရပြီ။ ဒါဟာ ကောင်းကင်ကြီးက ကျီစားနေတာလို့ မင်း မထင်ဘူးလား" ဟု ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"မွန်ဂိုအမျိုးသမီး ဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ မွန်ဂိုအမျိုးသမီးတွေက ရှင့်ရဲ့ အလယ်ပိုင်းဒေသက အမျိုးသမီးတွေထက် ဘာမှ မနိမ့်ပါဘူး။ ပိုတောင် ပိုကောင်းဦးမယ်"

ကျန်းဝူကျိ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ကျောက်မိန်က ကျေနပ်စွာ မှီတွယ်နေပေသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူမက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "မွန်ဂိုအမျိုးသမီးတွေက ရှင့်ဆီက အမျိုးသမီးတွေထက် ဘယ်နေရာမှာ ပိုကောင်းလဲဆိုတာ ရှင်သိလား" ဟု မေးသည်။

ကျန်းဝူကျိက ချက်ချင်း မသိသဖြင့် "ဘယ်နေရာမှာ ပိုကောင်းလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျောက်မိန်က ကျန်းဝူကျိ၏ လည်ပင်းကို ရုတ်တရက် ဖက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဖြူစင်နုနယ်သော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းနေပြီး အလွန်ပင် လှပနေပေသည်။ သူမက "ကျွန်မတို့ မွန်ဂိုအမျိုးသမီးတွေက ချစ်သူအပေါ်ထားတဲ့ ခံစားချက်ကို ဘယ်တော့မှ ဖုံးကွယ်မထားဘူး။ တိုက်ရိုက်ပဲ ဖော်ပြတတ်ကြတယ်" ဟု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျောက်မိန်သည် ကျန်းဝူကျိ၏ နှုတ်ခမ်းကို ချက်ချင်းပင် နမ်းရှိုက်လိုက်လေသည်။

တကယ့်ကို ပွင့်လင်းလှချေသည်။

ကျန်းဝူကျိကလည်း ထိုသို့ဖြစ်လာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်ရာ ကျောက်မိန်၏ လုပ်ရပ်အပေါ် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ သူသည် ကျောက်မိန်အား ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖက်တွဲကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းမှ အချိုဓာတ်ကို အရသာခံရင်း ပြင်းပြင်းပြပြ ပြန်လည်နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ခဏမျှ နမ်းရှိုက်ပြီးနောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ခွာလိုက်ကြသည်။ ကျောက်မိန်၏ အမူအရာမှာ ယခုအခါ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးအစုံမှာလည်း အချစ်စိတ်ဖြင့် မိန်းမောနေသည့် အသွင် ဆောင်နေပေသည်။

"ဝူကျိကိုကို..... ရှင်က အမြဲတမ်း ဉာဏ်ကောင်းခဲ့တာပဲ။ အခု ကျွန်မ ဘာလို့ ဒီအကြောင်းတွေကို လာပြောတယ်လို့ ရှင်ထင်လဲ"

ကျောက်မိန်က ကျန်းဝူကျိအား စူးစိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူမသည် မိန်းမောနေဟန်ရှိသော်လည်း ကျန်းဝူကျိအား မေးခွန်းထုတ်ရန်အတွက် ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျောက်မိန်၏ အနည်းငယ် စိုစွတ်နေသော ဆံနွယ်ရှည်များကို သပ်ပေးရင်း "မင်းက မသွားခင်မှာ မင်းကိုယ်မင်း ငါ့ဆီ လာဆက်သတာ မဟုတ်လား" ဟု ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်မိန်က အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည့်နှယ် တခစ်ခစ် ရယ်မောနေသည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူမသည် ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ရှေ့သို့ တိုးကာ ကျန်းဝူကျိ၏ ပုခုံးကို ကိုက်လိုက်လေသည်။

ကျန်းဝူကျိက နာကျင်သဖြင့် အော်လိုက်မိပြီး သူ၏ ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်မှ အကာအကွယ် အတွင်းအားမှာ သဘာဝအလျောက် ပွင့်ထွက်လာကာ ကျောက်မိန်အား နောက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိက အင်အားမသုံးခဲ့သဖြင့် ကျောက်မိန်မှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရဘဲ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းဝူကျိက အနည်းငယ် နာကျင်နေသော ပုခုံးကို ပွတ်ရင်း "မိန်မိန်... မင်းက ခွေးလေးလား။ ဘာလို့ လူကို ကိုက်ရတာလဲ" ဟု ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်မိန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် "ရှင်က ကျွန်မ ကိုက်တာကို သဘောကျလို့လား" ဟု ရယ်လျက် မေးသည်။

ကျန်းဝူကျိက မျက်လုံးလှန်ကြည့်ကာ "ငါက အရူးမှမဟုတ်တာ။ ဘယ်သူက အကိုက်ခံရတာကို သဘောကျမှာလဲ။ ငါ့မှာသာ အကာအကွယ် အတွင်းအား မရှိရင် မင်း ငါ့ကို အသေကိုက်လိုက်မှာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ပုခုံးကို ကိုက်ရုံနဲ့ လူသေနိုင်လို့လား။ ဒါဆိုရင် ခြေလက်အကြောတွေ ဒဏ်ရာရနေတဲ့ ရှီဟော်လုံတောင် နှစ်ပေါင်းများစွာ မသေဘဲ ဘယ်လိုနေနိုင်တာလဲ"

ကျောက်မိန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ လျှောက်လာပြန်သည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချစ်မြတ်နိုးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။ သူမက "ဝူကျိကိုကို.... ရှင့်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ပါတယ်။ ကျွန်မ တကယ်ပဲ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး သေချာပြင်ဆင်လာခဲ့တာ။

ကျွန်မက နည်းနည်းတော့ ဇွတ်တရွတ်နိုင်တတ်တယ်။ ရှင့်ကို တခြားအမျိုးသမီးတွေဆီ အရင်ဆုံး အပါမခံနိုင်ဘူး။ ဝူချင်းရင်နဲ့ ဟွေ့ယွဲ့သံတမန်တို့ကတော့ ဂိုဏ်းသားတွေမို့ ထားလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ရှင်နဲ့ ကျိုးကျစ်လော့တို့ အရင်က ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျွန်မ မသိဘူးလို့ ထင်နေလား။ ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ အမျိုးသမီး ဖြစ်ချင်တာ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ အရင်ဦးခွင့် မပေးနိုင်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ဤစကားများမှာ ကျောက်မိန်၏ စိတ်ရင်းအမှန်များ ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အလှပဆုံး အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ကာ အသေအချာ ပြင်ဆင်လာခဲ့ခြင်းမှာ သူမ၏ အကောင်းဆုံးသော ပုံစံကို ကျန်းဝူကျိအား ပေးဆက်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

ကျောက်မိန်အတွက်မူ မည်မျှပင် ထက်မြက်သော ဉာဏ်ရည်ရှိပါစေ ကျန်းဝူကျိအပေါ် ထားရှိသော သူမ၏ ခံစားချက်ကိုမူ မယှဉ်နိုင်ချေ။

ကျောက်မိန်အား အံ့သြဝမ်းသာစေသည့် အချက်မှာ ခန့်ညားထည်ဝါနေသော ကျန်းဝူကျိကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း လှုပ်ရှားသွားမိခြင်းပင်။ သူမနှင့် ကျန်းဝူကျိတို့မှာ ကောင်းကင်က ဖန်တီးပေးထားသည့် အဖော်များဖြစ်သည်ဟု သူမ ခံစားမိသည်။

သူမက အလှဆုံး ပြင်ဆင်လာသလို ကျန်းဝူကျိကလည်း ခန့်ညားစွာ ရှိနေသည်။ ဒါကိုပင် လင်မယားချင်း စိတ်ချင်းဆက်နေသည်ဟု ခေါ်မည်လား မသိပေ။ ထိုသို့ တွေးမိရင်း ကျောက်မိန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှား မိန်းမောနေမိသည်။

ကျောက်မိန်၏ တဇွတ်ထိုးနိုင်မှုထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေသော နက်ရှိုင်းလှသည့် သံယောဇဉ်ကို ကြားရသည့်အခါ ကျန်းဝူကျိလည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ ဤမျှ သစ္စာရှိပြီး ချစ်ခင်လှသော မိန်းကလေးအတွက် သူ ဘာများ ထပ်လုပ်ပေးနိုင်ဦးမည်နည်း။

ကျန်းဝူကျိသည် ကျောက်မိန်အား ညင်သာစွာ ဖက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်ကို ခံစားမိရာ သူမ၏ နဖူးလေးကို အသာအယာ နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး "မိန်မိန်.... မင်း သိပါတယ်။ ငါ မင်းကို ချစ်တဲ့အချစ်က ဘယ်တော့မှ မမှားဘူးဆိုတာ။ ငါတို့က လောကမှာ အလိုက်ဖက်ဆုံး စုံတွဲဖြစ်ဖို့ ကံပါလာတာပဲ။ အခုတော့ ငါတို့ဟာ ချစ်သူစုံတွဲတိုင်း လုပ်ဆောင်ရမယ့် အရာကို လုပ်ကြတာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ပြောရင်း ကျန်းဝူကျိသည် ကျောက်မိန်အား အသာအယာ ပွေ့ချီကာ ကုတင်ရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလေတော့သည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ကျောက်မိန်မှာ ပို၍ စိတ်အေးသွားရသည်။ သူမသည် ကျန်းဝူကျိ၏ လည်ပင်းကို ဖက်တွဲကာ သူ၏ နားနားတွင် "ဝူကျိကိုကို... ကျွန်မ ရှင့်ကို လိုချင်တယ်..." ဟု တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် မီးတိုင်ကို လက်ညှိုးသိုင်းဖြင့် ငြှိမ်းသတ်ရန် မတက်နိုင်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်မိန်၏ အလှတရားကို သူ ငေးမောကြည့်ရှုလိုသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဒါဟာ ခရီးရှည်ကြီးတစ်ခု သွားနေရသလိုပင်။

ရထားလုံးကြီးကို မောင်းနှင်ရင်း မြစ်ချောင်းအသွယ်သွယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ၊ ပြည်နယ်အသီးသီးနှင့် ပင်လယ်ပြင်ကြီးကို ဖြတ်သန်းနေရသည့်နှယ်။

ဤအဖြစ်အပျက်မှာ လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့်လည်း တူညီနေပေသည်။

ပိုးထည်ကော်ဇောများနှင့် လှပသော အခန်းအနားများကြားတွင်။ တိတ်ဆိတ်သော ညတာ၌ အေးအေးလူလူ ရှာဖွေရင်း။ လရောင်မှာလည်း လှပသော ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် တိုးဝင်လာပေသည်။ နီမြန်းသော တံခါးချပ်မှာ တစ်ဝက်ခန့် ပိတ်ထားလျက် လူနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်နေကြပေသည်။

မီးမွှေးအိုးမှ အပူရှိန်မှာ ခြင်ထောင်အတွင်း၌ နွေးထွေးမှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။ ရတနာပင်များနှင့် လှပသော သစ်ကိုင်းများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မှီတွယ်နေကြသည့်နှယ်။ စပျစ်ရည်၏ အရှိန်မှာ တက်ကြွလာပြီး နွေဦး၏ အတွေးများမှာလည်း ဆူပွက်လာချေပြီ။ ချစ်သူမောင်နှံတို့၏ စောင်ခြည်အောက်တွင် လှိုင်းလုံးများပမာ လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ဤသည်မှာ တကယ်ပင် ပြည့်စုံပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေတော့သည်။