အခန်း (၂၂၅-၂၂၆)

အခန်း (၂၂၅) အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး ရောက်ရှိလာခြင်း

သိုးအုပ်ထဲသို့ ဝံပုလွေတစ်ကောင် ရောက်ရှိသွားသည်ဆိုပါက ယခု ကျန်းဝူကျိနှင့် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းတို့ တိုက်ခိုက်နေသည့် ပုံစံမျိုးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်တိုင်းသည် ကြီးမားသော အင်အားများ ပါဝင်နေပြီး လူပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များမှာ သိုင်းပညာ အသင့်အတင့် ရှိကြသော်လည်း ကျန်းဝူကျိကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိကြချေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမှာ အတွင်းအားကို အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းစေသော်လည်း ကျန်းဝူကျိအတွက်မူ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ သူ၏ ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်မှာ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ လက်ဝါးရိုက်ချက်တိုင်းတွင် အတွင်းအားများစွာ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း တိုက်ခိုက်နေရင်းပင် အတွင်းအားများက အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနေသည်။

အတွင်းအား လုံးဝ ကုန်ဆုံးခြင်းမရှိဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း တိုက်ကွက်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ တိုက်ခိုက်ရန်မှာ သူ့အတွက် ခက်ခဲသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ လက်ဝါးတစ်ချက်လျှင် လူတစ်ဒါဇင်ကျော် လွင့်ထွက်သွားသည်ဆိုပါက တိုက်ကွက်ပေါင်း ရာချီအပြီးတွင် မည်သို့ဖြစ်သွားမည်ကို ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် မူလက ဂိုဏ်းနှင့်အတူ အသေခံမည်ဟူသော အရှိန်အဝါများဖြင့် တက်ကြွနေကြသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် ကျန်ရှိနေသူများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြတော့သည်။

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ သိုင်းလောကသို့ ခြေဆန့်ဖူးခြင်း မရှိကြသော်လည်း ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသည် နက်နဲသော အခြေခံအုတ်မြစ်ရှိပြီး သာမန်သိုင်းလောက အင်အားစုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရမှန်း သိထားကြသည်။ ယခုကဲ့သို့ သူတို့အားလုံး စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ခုခံနေချိန်တွင် ဤလောက၌ သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်မည့် အင်အားစု ရှိနိုင်ပါ့မလားဟုပင် သံသယဝင်ခဲ့ကြဖူးသည်။

သို့သော်လည်း ဤမျှ သာလွန်သည်ဟု ထင်ရသော အခြေအနေတွင် ကျန်းဝူကျိသည် သူတို့ကို ကြက်ကလေး ငှက်ကလေးများသဖွယ် ချေမှုန်းနေချေသည်။ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် လူတစ်ဒါဇင်ကျော် ရှုံးနိမ့်သွားရသည်ဆိုပါက ဘယ်မှာ ဆက်လက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မည်နည်း။

ဝမ်ယန်တယ်မင်နှင့် ချင်းကျင်ကျီတို့နှင့် တစ်ဆက်တည်းဖြစ်သော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ဝါးတစ်ချက်အောက်တွင် သွေးများအန်ကာ လွင့်စင်သွားကြရသည်။ ထိုသည်မှာ အင်အားချင်း လုံးဝ ကွာခြားလွန်းလှသည့် ချေမှုန်းမှုပင် ဖြစ်တော့သည်။

အကြောက်ရဆုံး အချက်မှာ ကျန်းဝူကျိ၏ အတွင်းအားသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် နက်နဲနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်ဟု ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသားအားလုံး သိမြင်သွားကြသည်။ ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲများကို ဆက်တိုက် ဆင်နွှဲနေပြီး အတွင်းအားများကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်ကာ ရန်သူများကို လွင့်စင်အောင် ရိုက်နှက်နေသော်လည်း ကျန်းဝူကျိမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းသည့် လက္ခဏာ အနည်းငယ်မျှ မပြသည့်အပြင် တိုက်လေတိုက်လေ ပို၍ အစွမ်းထက်လာလေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကွာဟချက်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသား အားလုံး၏ စိတ်ထဲ၌ နောင်တများ ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဝမ်ယန်တယ်မင်မှာ ပို၍ ဆိုးလှသည်။

သူသည် ဤတိုက်ပွဲဖြင့် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းကို ပြန်လည်အသက်သွင်းရန်နှင့် သိုင်းလောက၏ အမြင်ကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် မူလက မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားချေပြီ။ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို ကျန်းဝူကျိ တစ်ဦးတည်းက အနိုင်ယူလိုက်သဖြင့် သူတို့မှာ ခေါင်းပင် မဖော်နိုင်ကြတော့ချေ။

ငါ ဘာလို့ သူ့ကို သွားပြီး ရန်စမိပါလိမ့် ဟု ဝမ်ယန်တယ်မင် တွေးနေမိသည်။

ကျန်းဝူကျိမှာမူ ရပ်တန့်ခြင်း မရှိသေးပေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသားများမှာ အလွန်ပင် ခေါင်းမာပြီး နုံအလှသည်ဟု ခံစားနေရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်တိုနေမိသည်။

အခြေအနေက ဤသို့ ဖြစ်နေမှတော့ ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘဲ တိုက်ခိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ ဤလူမိုက်များကို နှိမ်နင်းလိုက်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ တည်ငြိမ်ပြီး တိကျလှသည်။ သူသည် လက်ကို လျှော့ထားသော်လည်း ဤရူးမိုက်သော ကျင့်ကြံသူများကို သင်ခန်းစာ ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ မနားမနေ တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် နာရီဝက်ပင် မပြည့်မီမှာပင် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်အများစုမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ လဲကျနေကြပြီး မထနိုင်ကြတော့ချေ။ လဲမကျသေးဘဲ ကျန်ရှိနေသူမှာ တပည့် အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့မှာ ထိတ်လန့်နေကြပြီး လက်ထဲရှိ ဓားများပင်လျှင် မမြဲချင်တော့ပေ။

ကျန်းဝူကျိကဲ့သို့သော အလွန်အမင်း ရက်စက်သည့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သူကမျှ မကြောက်ဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။

ဝမ်ယန်တယ်မင်နှင့် အပေါင်းအပါများမှာမူ ပို၍ပင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေကြသည်။ တိုက်ပွဲအလယ်တွင် သူတို့သည် အတင်းအဓမ္မ ထရပ်ကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ပြန်လည် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြရပြန်သည်။ သိုင်းပညာ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။

"ခင်ဗျားတို့ပဲ ကျန်တော့တာ မဟုတ်လား ကောင်းပြီလေ အားလုံးကို လဲကျသွားအောင် လုပ်လိုက်ရင် ခင်ဗျားတို့ အညံ့ခံမလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ကျန်းဝူကျိသည် ကျန်ရှိနေသော တပည့်များကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ထိုတပည့်များ၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"တိုက်ကြ"

ထိုချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း တပည့်များမှာ ကြောက်ရွံ့နေကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိက သူတို့ကို လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်သည်ကို မြင်သောအခါ အံကြိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ဓားများကို ဝေ့ယမ်းကာ တိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။

“ဝူး.....”

ကျန်းဝူကျိသည် သူ၏ လက်ဝါးကို လက်သည်းကဲ့သို့ ကွေးလိုက်ရာ နဂါးဖမ်းလက်သည်းဖြင့် လေထုထဲမှတစ်ဆင့် ထိုကျင့်ကြံသူများ၏ လက်နက်များကို ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။ ထိုကျင့်ကြံသူများမှာ ကြောက်စိတ်ကြောင့် ဓားကို ခိုင်မြဲအောင် မကိုင်နိုင်ကြတော့သည့်အပြင် အတွင်းအားမှာလည်း ကျန်းဝူကျိထက်မှ များစွာ နိမ့်ပါးလှသဖြင့် ကျန်းဝူကျိ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ကြရသည်။ သူတို့၏ လက်နက်များမှာ လက်ထဲမှ လွင့်ထွက်သွားကြပြီး ကျန်းဝူကျိက အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားရှည်ပုံကြီးမှာ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

လက်နက်များ အလုခံလိုက်ရသဖြင့် ထိုကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဝူကျိသည် သူတို့၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အတွင်းအားများ ပါဝင်သော လက်ဝါးဖြင့် သူတို့ကို ရိုက်နှက်ရန် ပြင်လိုက်ချေပြီ။

"ရပ်လိုက်တော့"

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသော ကြည်လင်သည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံနှင့်အတူ လူရိပ်တစ်ခုလည်း ရောက်ရှိလာရာ မြင့်မားသော ကိုယ်ဖော့ပညာရှိသည့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ထိုသာယာနာပျော်ဖွယ် အသံကို ကြားရသောအခါ ကျန်းဝူကျိ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ သူသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူနှင့် အနည်းငယ်ကွာသော နေရာသို့ အဝါနုရောင် လူရိပ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုသူမှာ အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးပင် ဖြစ်သည်။

အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်ရသောအခါ အသည်းအသန် ခုခံနေကြသော ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသားများမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြပြီး ခြေထောက်များ ပျော့ခွေကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြတော့သည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီထားကြရင်းမှသာ မလဲဘဲ တောင့်ခံထားနိုင်ကြလေသည်။

“သခင်မလေးရန် မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

ကျန်းဝူကျိသည် ချက်ချင်းပင် တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးထံမှ မခွာတော့ချေ။

အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးသည် ရွှေရောင်ဝတ်ရုံဖျော့ဖျော့နှင့် အဝါနုရောင် ပိုးသားအတွင်းအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ကျော့ရှင်းလှပပြီး ဆံပင်ရှည်များမှာ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ဝေ့ဝဲနေကာ အသာအယာ စည်းနှောင်ထားသဖြင့် အချို့မှာ ဖြူဝင်းသော လည်ပင်းပေါ်သို့ ဝဲကျနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ကျောက်စိမ်းကို ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ လှပလှပြီး အသားအရေမှာလည်း ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ကာ နူးညံ့လှပေသည်။

မျက်ခုံးတန်းလေးများ၏ အောက်တွင်ရှိသော မျက်လုံးများမှာ ကြည်လင်သော ရေကန်နှစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း အေးစက်သော အရောင်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ မြင့်မားသော နှာတံလေးအောက်ရှိ ချယ်ရီရောင် နှုတ်ခမ်းလွှာလေးမှာ သဘာဝအတိုင်း နီမြန်းနေပြီး အနည်းငယ် စေ့ထားသဖြင့် လူတို့ကို အနားမကပ်ရဲအောင် တားဆီးထားသည့် မာန်ရှိသော အလှမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားချေသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ သာမန်လူတို့နှင့် မတူဘဲ ထူးကဲလှပလှရာ ဆူညံလှသော ဤလောကကြီးထဲတွင် တစ်ဦးတည်း သီးသန့်ပွင့်နေသည့် သစ်ခွပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ကျော့ရှင်းမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေပြီး လူတို့ကို အလိုလို ရိုသေလေးစားစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည့် ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါ ရှိနေပေသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးမှာ အရင်အတိုင်း လှပနေဆဲဖြစ်ကာ ပို၍ပင် လှလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ မြင့်မားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ဤလောကတွင် အနှိုင်းမဲ့လှပြီး အနားမကပ်ရဲစရာ နတ်သမီးလေးကဲ့သို့ အရှိန်အဝါမှာလည်း ပို၍ ထူးကဲလာချေသည်။

သို့သော်လည်း အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး၏ မျက်နှာတွင်မူ ယခုအခါ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုနှင့်အတူ အပြစ်တင်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေပေသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းဝူကျိ၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် မထနိုင်ဘဲ လဲကျနေကြသော ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသားများကိုသာ မြင်တွေ့ရတော့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ် ဝမ်ယန်တယ်မင်မှစ၍ သာမန်တပည့်များအထိ နေရာအနှံ့တွင် ပြန့်ကျဲကာ လဲကျနေကြချေပြီ။ လှေကားထစ်များပေါ်တွင်လည်းကောင်း၊ တံခါးဝရှေ့တွင်လည်းကောင်း၊ တောအုပ်ထဲတွင်လည်းကောင်း အသီးသီး လဲကျနေကြပြီး အချို့မှာ ပေပေါင်းများစွာ အကွာအထိပင် လွင့်စင်သွားကြသည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ဤနေရာတွင် ကြီးမားသော ပြဿနာကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိကို မနိုင်ခဲ့ကြသည်မှာ သိသာလှပေသည်။

ဤအချက်ကို သိမြင်လိုက်သောအခါ အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးမှာ ဒေါသထွက်သလို အံ့လည်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။

သူ ဒေါသထွက်ရခြင်းမှာ ကျန်းဝူကျိသည် အမှားအမှန် မခွဲခြားဘဲ ဤမျှအထိ ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးစများကိုလည်းကောင်း၊ လဲကျနေသော ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသားများမှာ အသက်ရှင်သလား သေသလား မသိရသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်ရသောအခါ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ရန်ငြိုးရန်စများ ဖြစ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သူ အံ့အားသင့်ရခြင်းမှာ ကျန်းဝူကျိ၏ သိုင်းပညာသည် ဤမျှအဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အရင်က ကျန်းဝူကျိနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ကျန်းဝူကျိ၏ သိုင်းပညာမှာ မိမိထက် သာလွန်မှန်း သိခဲ့သော်လည်း ကွာဟချက်မှာ အလွန်အမင်း မကြီးမားခဲ့ပေ။ သို့သော် တစ်နှစ်ကျော်ခန့် ခွဲခွာခဲ့ပြီးနောက်တွင် ကျန်းဝူကျိသည် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို တစ်ဦးတည်းဖြင့် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဝမ်ယန်တယ်မင်တို့၏ ထျန်းကန်း ပေတုံ အစီရင်ကို ရင်ဆိုင်ရပါက အထိအခိုက်မရှိ ဆုတ်ခွာနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိသော်လည်း သူတို့ကို အနိုင်ယူရန်မှာမူ ခက်ခဲလှပေသည်။ အခြားသော တပည့်များစွာကိုလည်း ထည့်တွက်ရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းဝူကျိ၏ သိုင်းပညာမှာ အရင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ပေါင်းတိုက်လျှင်ပင် ကျန်းဝူကျိ တစ်ဦးတည်းကို မယှဉ်နိုင်တော့ချေ။

ဤတိုးတက်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

အခန်း (၂၂၆) ကျန်းဝူကျိ- ဘယ်သူက လူသတ်လို့လဲ

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြေကွဲဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းများကို တွေ့မြင်လိုက်ရပြီးနောက် အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကျန်းဝူကျိကို ကြည့်ကာ "ရှင် ဘာတွေလုပ်လိုက်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

ဝမ်ယန်တယ်မင်နှင့် အပေါင်းအပါများမှာမူ ယခုမှပင် သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။

မည်သည့် စိတ်ဓာတ်၊ မည်သည့် ခွန်အားမျှ သူတို့၌ မရှိတော့ချေ။ ကျန်းဝူကျိက သူတို့ကို အနိုင်ယူလိုက်ကတည်းက သူတို့မှာ မျှောလင့်ချက်မဲ့နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်နှိမ်နင်းလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများမှာ ပို၍ပင် အေးစက်သွားကြရသည်။

အထူးသဖြင့် တပည့်များအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။ ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်များမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် အနည်းဆုံး လူတစ်ရာခန့် သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်ရပေသည်။ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းအတွက်မူ ဤသည်မှာ အရိုးကို ခြစ်ထုတ်ကာ အသားကို လှီးဖြတ်ခံရသကဲ့သို့ နာကျင်ဖွယ်ရာ ကိစ္စပင် ဖြစ်တော့သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ဝမ်ယန်တယ်မင်နှင့် အပေါင်းအပါများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ "ကျွန်တော်က သခင်မလေးရန်ကို လာရှာတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ပေးမတွေ့ဘူး၊ အစကတော့ သူတို့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောဆိုဖျောင်းဖျဖို့ ကြည့်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တုံးအတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက အရမ်းခေါင်းမာနေကြတာနဲ့ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ လက်ပါလိုက်ရတာပါ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ရှင်က ဒီလောက်အထိ လက်ပြင်းဖို့ မကောင်းပါဘူး၊ ဒီလောက် လူအများကြီး သေကုန်တာကို ကျွန်မ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး၏ အသံတွင် အားကိုးရာမဲ့မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ ရောယှက်နေပေသည်။ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ခံစားချက်နှင့် စကားကို အနည်းငယ်သာ ဖော်ပြလေ့ရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျန်းဝူကျိကြောင့် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုများ ပျက်ပြားသွားရချေပြီ။

မူလက သူသည် ကျန်းဝူကျိအပေါ် အလွန်ပင် အထင်ကြီးလေးစားမှုရှိပြီး ထူးခြားသော ခံစားချက်များပင် ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်း သို့ လာရောက်ရှာဖွေနိုင်ကြောင်း ကျန်းဝူကျိကို ကတိပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ ဂူဗိမာန်ဂိုဏ်း၏ အခြေအနေအရဆိုလျှင် ဤသည်မှာ တိတ်တဆိတ် ကတိသစ္စာပြုထားခြင်းနှင့်ပင် တူနေပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကျန်းဝူကျိနှင့် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းတို့မှာ ရန်သူများ ဖြစ်သွားကြချေပြီ။ သူ မွေးဖွားလာကတည်းက ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသည် ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်း အပေါ် အလွန်ပင် ဖော်ရွေခဲ့ကြောင်း သူ သိထားသည်။ အန္တရာယ်ရှိသည့် အချိန်တိုင်းတွင် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းက ကာကွယ်ပေးခဲ့ဖူးသည်။

သူတို့၏ ဘိုးဘေး ရန်ကော်ကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်ပင် ပြေလည်ခဲ့ကြသည်။ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်း၏ နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းများကိုပင် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းက ထောက်ပံ့ပေးနေခြင်း ဖြစ်ရာ မိမိ၏ မိခင်ဂိုဏ်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

ယခုမူ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းမှာ ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ချက်ကြောင့် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားရပြီး လူမည်မျှ သေဆုံးသွားသည်ကိုလည်း မသိရချေ။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဖြေရှာရပါမည်နည်း။

အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးသည် အလွန်ပင် စိတ်ထဲ၌ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတော့သည်။ ပြင်းထန်သော ခံစားချက်များကို မခံစားဖူးသဖြင့် သူသည် ရုတ်တရက် မျက်ရည်ပင် ကျချင်လာမိသည်။

ဝမ်ယန်တယ်မင်နှင့် အပေါင်းအပါများသည်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တွဲဖက်ကာ အားယူထရပ်ပြီး အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးအနားသို့ ရောက်လာကြသည်။ သူတို့က ကျန်းဝူကျိကို ရန်ငြိုးတကြီး ကြည့်ကာ "မိန်းကလေးရန်၊ ကျွန်တော်တို့ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသားတွေ အများကြီး ကျန်းဝူကျိလက်ချက်နဲ့ သေကုန်ကြပြီ" ဟု ဆိုကြလေသည်။

သတိရနေသေးသော ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသား အားလုံးနီးပါးသည် ကျန်းဝူကျိကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြတော့သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် လူအများအပြားကို သတ်ဖြတ်လိုက်သဖြင့် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းမှာ အမြစ်ကပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရပြီး နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့်အထိ ပြန်လည် နိုးထလာနိုင်ရန် ခက်ခဲသွားချေပြီ။

အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး၏ မျက်နှာတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ကိန်းအောင်းလာတော့သည်။

သူ ကျန်းဝူကျိကို နှစ်သက်သည်မှာ မှန်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိသည် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း တပည့်အများအပြားကို သေဆုံးစေခဲ့သည်။ ဤရန်ငြိုးမှာ ပြေလည်ရန် မလွယ်ကူပေ။ သူသည် ကျန်းဝူကျိနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းအတွက် တိုက်ပွဲ တိုက်ပြီးနောက် သူပါ လိုက်၍ အဆုံးစီရင်လိုက်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဟင်၊ လူတွေ သေကုန်တယ် ဟုတ်လား၊ ကျွန်တော့်ကို စွပ်စွဲဖို့ မကြိုးစားနဲ့၊ ကျွန်တော့် ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ဘူး"

ကျန်းဝူကျိက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "ခင်ဗျားတို့က သိုင်းပညာရှင်တွေ မဟုတ်လား၊ လူတစ်ယောက် သေလား မသေဘူးလားဆိုတာတောင် ခင်ဗျားတို့ မခွဲခြားတတ်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

“ဟင်”

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသားများနှင့် အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးတို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြရပြန်သည်။

“ဘာ၊ ဘယ်သူမှ မသေဘူး ဟုတ်လား”

မြေပြင်ပေါ်မှာ သွေးစတွေ ပြန့်ကျဲနေပြီး ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသား ရာနဲ့ချီပြီး နေရာအနှံ့ လဲကျနေတဲ့ ဒီလို မြင်ကွင်းကြီးထဲမှာ ဘယ်သူမှ မသေဘူးလို့ ရှင် ပြောနေတာလား။

ဝမ်ယန်တယ်မင်က ချက်ချင်းပင် "မဖြစ်နိုင်တာ၊ မင်းလို လူက ဒီလောက် ရက်ရက်စက်စက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ ဘယ်လိုလုပ် လူမသေဘဲ ရှိမှာလဲ၊ မင်ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်အနေနဲ့ လုပ်ရဲရင် ဝန်ခံရဲရမှာ ပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"တော်စမ်း ပါးစပ်ပိတ်ထား၊ လုပ်ရဲရင် ဝန်ခံရဲရမယ် ဟုတ်လား၊ ကျွန်တော်သာ ခင်ဗျားတို့ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ရင်တောင် ဝန်ခံဖို့ မကြောက်ဘူး၊ ခင်ဗျားတို့ကများ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လောက် အရေးပါနေတယ် ထင်လို့လဲ"

ကျန်းဝူကျိသည် ဝမ်ယန်တယ်မင်ကို မျက်နှာသာမပေးဘဲ ချက်ချင်း ပြန်လည် ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။

ဝမ်ယန်တယ်မင်မှာ အဆဲခံရသဖြင့် သွေးတိုးကာ မူးလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ဤမျှ ရိုင်းစိုင်းသော ဆဲဆိုမှုကို မည်သည့်အခါကမျှ မကြုံဖူးပေ။

သူသည် ကျန်းဝူကျိကို မနိုင်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ကျန်းဝူကျိနှင့် သူသေကိုယ်သေ တိုက်ခိုက်မိပေလိမ့်မည်။

အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးမှာမူ ကျန်းဝူကျိသည် မည်သည့်အခါမျှ လိမ်ညာပြောဆိုသူ မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် သူ၏ သိုင်းပညာမှာ ဤလောကတွင် အနှိုင်းမဲ့ပြီး သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း မြင့်မားလှသဖြင့် လိမ်ညာရန် မလိုအပ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး၏ စိတ်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်ကလေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး "တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ၊ ကျွန်မ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး မြန်မြန် ပြောပြပါဦး" ဟု အလောတကြီး မေးလိုက်လေသည်။

ဤသည်မှာ အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး ဤမျှ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်ရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ယန်တယ်မင်တို့ကို ကြည့်ကာ “သခင်မလေးရန်ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းကို ကျွန်တော် ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်၊ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ခင်ဗျားတို့ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက် အတင်းအဓမ္မ တားဆီးနေတာက ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက်ပဲ၊ ကျွန်တော် ကျန်းဝူကျိက စိတ်ပျော့တဲ့ လူမှုရေးသမားတစ်ယောက်လို့ ခင်ဗျားတို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။

ဒါပေမဲ့ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းက သခင်မလေးရန်နဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိနေတယ်၊ ဘုန်းကြီးကို ကြည့်ပြီး ဘုရားကို ရှိခိုးရတာမျိုးပေါ့၊ ခင်ဗျားတို့က ပြောနေစရာ မလိုလောက်အောင် အရေးမပါပေမဲ့ သခင်မလေး ရန်ကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဘယ်သူနဲ့မှ အစားမထိုးနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ပါးပဲ။

သခင်မလေးရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ကျွန်တော် တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ အင်အားကို ထိန်းထားခဲ့တယ်၊ ခင်ဗျားတို့ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ သိုင်းအဆင့်ကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းသိတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့မှာ ဒဏ်ရာ အနည်းနဲ့အများ ရရင်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်မှ မသေဘူး၊ နောက်ဆက်တွဲ ဒဏ်ရာတွေလည်း ကျန်ခဲ့မှာ မဟုတ်သလို သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရာမှာလည်း ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ စကားကြောင့် အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးမှာ ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားတော့သည်။ သူ၏ စိုးရိမ်စိတ်များမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားရချေပြီ။

အကယ်၍ ကျန်းဝူကျိသာ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသား အများအပြားကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါက ဤရန်ငြိုးမှာ ပြေလည်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူတို့မှာ ဒဏ်ရာရရုံသာ ဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်မျှ မသေသည့်အပြင် နောက်ဆက်တွဲ ထိခိုက်မှုများလည်း မရှိပါက ပြန်လည် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုအချိန်တွင် အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးသည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်သွားရပြီး အထူးသဖြင့် ကျန်းဝူကျိက မိမိ၏ မျက်နှာကို ထောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောလိုက်သောအခါ ပို၍ပင် ကြည်နူးသွားမိသည်။ သူသည် ကျန်းဝူကျိကို အလွန်ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဒါက အစောပိုင်းက စိတ်ခံစားချက်များကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ မူလက အရာရာကို ကြိုတင်သိနေပါက အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးမှာ ဤမျှအထိ ပျော်ရွှင်မည် မဟုတ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အတက်အကျ ဖြစ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ တည်ငြိမ်လှသော စိတ်နှလုံးတွင်ပင် လှိုင်းတံပိုးများ ထသွားရချေပြီ။

ကျန်းဝူကျိသည် သူ၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး "ဒါ ငါဖြစ်ချင်တဲ့ ရလဒ်ပဲ" ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ ထို့ကြောင့် သူကလည်း မြတ်နိုးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်ဖြင့် ပြန်လည် ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်ချင်း ဆုံတွေ့သွားကြပြီး တစ်ဦး၏ ခံစားချက်ကို တစ်ဦးက နားလည်သွားကြတော့သည်။

ဝမ်ယန်တယ်မင်နှင့် အပေါင်းအပါများမှာမူ စိတ်ခံစားချက် အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေကြရသည်။ မူလက သူတို့၏ တပည့်အများစုမှာ ကျန်းဝူကျိလက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရပြီဟု ယုံကြည်ထားသဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲကာ ကျန်းဝူကျိနှင့် အသေခံ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ကျန်းဝူကျိက ထိုသို့ ပြောလိုက်သောအခါ သူတို့၏ ဒေါသများမှာ ချက်ချင်း လျော့ပါးသွားရချေပြီ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝမ်ယန်တယ်မင်တို့မှာ ယခုအခါ ဒဏ်ရာများ ရထားသဖြင့် လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲနေကြသည်။ ထို့အပြင် သတိမေ့ကာ နေရာအနှံ့ လဲကျနေကြသော ကျင့်ကြံသူများကို မြင်ရသည်မှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် သူတို့က သံသယဖြင့် "ဒါက တကယ်ပဲလား" ဟု မေးလိုက်ကြ၏။

"ခင်ဗျားတို့ကို လိမ်ပြောရအောင် ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော် လိမ်ပြောရမယ့် အဆင့်အတန်းရှိလို့လား၊ ဒီလို နုံချာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို လိမ်ပြောလို့ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ"

ဝမ်ယန်တယ်မင်တို့၏ စကားကို ကြားသောအခါ အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးအပေါ် ထားရှိသော ကျန်းဝူကျိ၏ နူးညံ့သည့် အမူအရာမှာ လှောင်ပြောင်သည့် အမူအရာသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "ခင်ဗျားတို့က အရူးတွေ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား၊ ဒဏ်ရာမရသေးတဲ့ တပည့်တွေ အများကြီး ကျန်သေးတာပဲ၊ သူတို့ကို သွားစစ်ခိုင်းလိုက်လေ၊ ဘယ်သူ သေလို့လဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူးလား၊ ဒါမှမဟုတ် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးက မျက်စိကန်းနေကြတာလား" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။

ဝမ်ယန်တယ်မင်နှင့် အပေါင်းအပါများမှာ ကျန်းဝူကျိ၏ ဆဲဆိုမှုကြောင့် မျက်နှာများ နီမြန်းသွားကြရပြီး မိမိတို့ ပြောလိုက်သည်မှာ အမှားကြီးမှားသွားကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။ ကျန်းဝူကျိ ပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်၊ အကယ်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်သာ အမှန်တကယ် သေဆုံးခဲ့ပါက ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။

ကျန်းဝူကျိ၏ သိုင်းပညာက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လွန်းလှသဖြင့် သူတို့မှာ ဆဲဆိုမှုကို ငြိမ်ခံနေရုံသာ ရှိတော့သည်။ ဤအခြေအနေတွင် သူတို့သည် အဆဲခံရသော မြေးငယ်များကဲ့သို့ ခေါင်းငုံ့ထားကြရပြီး ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ရဲကြချေ။ အကယ်၍ သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်ကို ဤသို့ ဆဲဆိုပါက အမှားအမှန် မခွဲခြားဘဲ သင်ခန်းစာ ပေးခြင်း ခံရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။