အခန်း (၂၂၉-၂၃၀)

အခန်း (၂၂၉) ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းသို့ ရောက်ရှိခြင်း

"အင်း.... ကျွန်တော်က ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းရဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုကို လက်မခံနိုင်ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ တကယ်ပဲ စိတ်ရင်းမှန်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်ပြောတဲ့အတိုင်း ယွမ်နန်းတွင်းကို တော်လှန်တဲ့နေရာမှာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အင်အားတွေကို ထည့်ဝင်ကြပါ" ဟု ကျန်းဝူကျိက ဆိုသည်။

ကျန်းဝူကျိက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောဆိုပြီးနောက် ဝမ်ယန်တယ်မင်နှင့် အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လေသည်။

ထိုခဏချင်းမှာပင် ကျန်းဝူကျိ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်ခန့်ညားသော ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ အရှိန်အဝါမျိုးမှသည် ပြုံးစိစိနှင့် နောက်ပြောင်လိုသော အမူအရာသို့ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားရာ ၎င်း၏မျက်နှာထား ပြောင်းလဲပုံမှာ စိချွမ်းဇာတ်သဘင်က ကပြအသုံးတော်ခံသူတစ်ဦးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်ပေသည်။

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် "သခင်မလေးရန် ကျွန်တော်က သခင်မလေးကို လာရှာတာပါ။ ခုနက ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းမှာ ကျွန်တော်လုပ်ခဲ့တဲ့ ရှုပ်ရှုပ်ရှက်ရှက် ကိစ္စတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပါဘူး။ အခုတော့ အားလုံးပြေလည်သွားပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းကို ပြန်ကြမလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ပြန်ကြမလား ဟူသော စကားကြောင့် ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးမှာ မျက်မှောင်ကလေး အနည်းငယ် ကြုတ်သွားမိသည်။ ပြန်မည် ဟူသော အသုံးအနှုန်းမှာ မည်သို့ပါလိမ့်။ ၎င်းသည် ဤနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း စကားပြောပုံမှာ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး အိမ်ပြန်ကြမည်ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိမှာ တကယ်ပင် အရှက်အကြောက် မရှိသလို စည်းကမ်းဘောင်လည်း မရှိပေ။

သို့သော်လည်း စကားပုံတစ်ခု ရှိသည် မဟုတ်လား။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သင့်ကို နှစ်သက်နေလျှင် သင်လုပ်သမျှ အရာအားလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတတ်ပေသည်။ တကယ်လို့ ၎င်းတို့က သင့်ကို မနှစ်သက်ဘူးဆိုလျှင်တော့ သင်သည် လောကတွင် အတော်ဆုံးလူ ဖြစ်နေပါစေဦးတော့ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေပေလိမ့်မည်။

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးသည် ကျန်းဝူကျိအပေါ် အလွန်အမင်း အထင်ကြီး လေးစားမိသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းဝူကျိ၏ စကားအဖြစ်ယူတတ်ပုံကို ၎င်းက စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် အပြစ်တင်နေမိသော်လည်း နှုတ်ခမ်းဖျားတို့မှာ အလိုလို ကွေးညွှတ်သွားရသည်။ မကျေနပ်စိတ် ဖြစ်ပေါ်မည့်အစား ရယ်ချင်စရာကောင်းသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးက ပြုံးလိုက်သည်။ ကျန်းဝူကျိနှင့် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းတို့ကြားမှ ပဋိပက္ခမှာ ပြေလည်သွားပြီဖြစ်ရာ ၎င်း၏ စိတ်နှလုံးမှာလည်း အေးချမ်းသွားရပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဝမ်ယန်တယ်မင်ကို ကြည့်ကာ "ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်ယန် ကျွန်မတို့ သွားခွင့်ပြုပါဦး။ တစ်ခုခု ရှိခဲ့ရင်တော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းကို အချိန်မရွေး လာရောက်အကြောင်းကြားနိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

ဝမ်ယန်တယ်မင်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ၎င်းအနေဖြင့် ကျန်းဝူကျိနှင့် ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးတို့၏ သီးသန့်အချိန်ကို နှောင့်ယှက်ရန် မည်သို့ဝံ့ပါမည်နည်း။ ၎င်းက "ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ သခင်မလေးရန်နဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းတို့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်" ဟု ကပျာကယာ ဆိုလိုက်လေသည်။

ဝမ်ယန်တယ်မင် တစ်ယောက်တည်းသာမကဘဲ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသား အားလုံးမှာလည်း ကျန်းဝူကျိ၏ စောစောက စကားများကြောင့် အမြင်ပွင့်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ၎င်းတို့အားလုံးသည် ကျန်းဝူကျိကို အလွန်အမင်း ကြည်ညိုလေးစားနေကြပြီဖြစ်ရာ ဆန့်ကျင်သည့် စကားတစ်လုံးပင် မပြောဝံ့ကြတော့ပေ။

သို့ဖြစ်၍ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းသား ရာပေါင်းများစွာ၏ ကြည်ညိုလေးစားသော အကြည့်များအောက်တွင် ကျန်းဝူကျိနှင့် ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးတို့သည် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းသို့ ဦးတည်သွားကြလေသည်။

"အို...... တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ အုတ်ဂူကြီးပါလား" ဟု ကျန်းဝူကျိက ဆိုသည်။

ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်း တည်ရှိရာနေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကျန်းဝူကျိမှာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ၎င်း၏ရှေ့တွင် စကျင်ကျောက်များနှင့် အခြားသော ပစ္စည်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် အလွန်ကြီးမားသော အုတ်ဂူကြီး တစ်ခုရှိနေသည်။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ ကြောက်ခက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှသည်။ အိမ်နှစ်လုံးကို ပေါင်းထားလျှင်ပင် ဤမျှအထိ ကြီးမားမည် မဟုတ်ဟု ကျန်းဝူကျိက ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးက ၎င်းကို စိုက်ကြည့်ကာ "စကားကို အဓိပ္ပာယ်မရှိ လျှောက်မပြောပါနဲ့။ အုတ်ဂူကြီး ဆိုတာက ဘယ်လိုမျိုးလဲ" ဟု ဟန့်တားလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိက ပခုံးတွန့်ကာ "ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်း ဆိုတာက အုတ်ဂူကြီး မဟုတ်လို့ ဘာလဲ။ ဝမ်ချုံယန်က တစ်ချိန်က ဒီလိုမျိုးကြီးကို ဖန်တီးခဲ့တာပဲ။ ဒါဟာ တကယ့်ကို ထူးထူးဆန်းဆန်းပါပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးက ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒီနေ့ခေတ်ရဲ့ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းဟာ အရင်က ဘိုးဘေးဝမ်ချုံယန် တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းနဲ့ အများကြီး ကွာခြားသွားပါပြီ။ ကျွန်မရဲ့ ဘိုးဘေး သူရဲကောင်းကြီး လင်းယုန်နဲ့ ၎င်း၏ ဇနီးသည် နဂါးမလေးတို့ဟာအကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းထဲကို အဝင်အထွက် လုပ်ရတာ ခက်ခဲတာကြောင့်ရော မူလက တည်ဆောက်ပုံတွေကို မနှစ်သက်တာကြောင့်ရော နောက်ပိုင်းမှာ တိုင်းပြည်အနှံ့က ကျွမ်းကျင်တဲ့ လက်မှုပညာသည်တွေကို ခေါ်ယူပြီး အတွင်းပိုင်းနဲ့ အပြင်ပိုင်းကို ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့ကြတာပါ။ အဲဒါကြောင့်လည်း အခုလိုမျိုး ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းက ဖြစ်နေတာပါ" ဟု ရှင်းပြလေသည်။

ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းအနေဖြင့် မူလက ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်း၏ ပုံစံကို မသိသလို မည်သူက ပြုပြင်ခဲ့သည်ကိုလည်း မသိပေ။

တကယ်တမ်း ပြောရလျှင် ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးသာ ဤနေရာ၌ မရှိခဲ့ပါက ၎င်းအနေဖြင့် ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းသို့ လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ရန်ကော်၏ မျိုးဆက်များသည် ရုပ်ရည်မလှပခဲ့ပါကလည်း ၎င်းအနေဖြင့် လာရောက်ရန် စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်ချေ။

ကျန်းဝူကျိဖြစ်သည့် ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ရိုးသားပွင့်လင်းလှပေသည်။ ၎င်းသည် လှပသော အမျိုးသမီးများကိုသာ နှစ်သက်မြတ်နိုးပြီး အခြားသော လိုအပ်ချက်များ မရှိပေ။

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးက ကျန်းဝူကျိကို ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လမ်းလျှောက်ရင်းဖြင့် "လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်နှစ်က အဖွားစွန်း ကွယ်လွန်သွားပြီးကတည်းက ဒီရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းထဲမှာ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တာ။ အခုတော့ ကျွန်မတို့ဆီမှာ ပြင်ပက ဧည့်သည်တစ်ယောက် ရောက်နေပြီပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

"အဖွားစွန်း ဟုတ်လား" ဟု ကျန်းဝူကျိက မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိက အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားကာ "ကျွန်တော် သိရသလောက်ဆိုရင် သူရဲကောင်းကြီး ကော်ကျန့်ဟာ အဖွားစွန်းကြောင့်ပဲ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းကို ရောက်ခဲ့တာလေ။ အဲဒီနောက်မှာ အဖွားစွန်းဟာ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းက ဟောက်တောက်ထုံရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ကွယ်လွန်ခဲ့ရတာ မဟုတ်လား။ အခု ဘာဖြစ်လို့ အဖွားစွန်း ရှိနေသေးတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းဂိုဏ်းအကြောင်းကို ရှင် တော်တော်များများ သိထားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး" ဟု ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးက ဆိုသည်။

၎င်းက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် "ဒါပေမဲ့ ရှင့်ရဲ့ ထက်မြက်မှုတွေက ပျောက်ဆုံးနေပြီ ထင်တယ်။ လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အဖွားစွန်း ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ အဘွားအိုတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာလား။ ကျွန်မ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျွန်မဘေးမှာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တဲ့သူဟာလည်း နာမည်က အဖွားစွန်း ပါပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ထိုအခါမှသာ ကျန်းဝူကျိက အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး "ကြည့်ရတာ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းဂိုဏ်းက အဖွားစွန်း ဆိုတဲ့ နာမည်ကို တော်တော်လေး စွဲလမ်းနေတာပဲ" ဟု နောက်ပြောင်လိုက်လေသည်။

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးသည် ကျန်းဝူကျိ၏ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားသော အမူအရာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလွန်ကျေနပ်သွားပုံရပြီး ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် "ရှင် ဒါကို မသိနိုင်ပါဘူး။ ခင်ဗျား အခုပြောသလိုပဲ ကျွန်မရဲ့ ဘိုးဘေး သူရဲကောင်းကြီး လင်းယုန်ဟာ အဖွားစွန်းရဲ့ ကရုဏာကြောင့် ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်ခွင့်ရခဲ့တာပါ။ အဖွားစွန်းဟာ ကျွန်မရဲ့ ဘိုးဘေးအတွက် အသက်ကိုတောင် စတေးခဲ့ရတာ။ ဒါဟာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးတရား တစ်ခုပါပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါကြောင့် အဲဒီကျေးဇူးတရားကို အမှတ်ရနေဖို့အတွက် အဲဒီအချိန်ကစပြီး ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ အစေခံဟောင်းအားလုံးကို မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု စွန်း လို့ပဲ အမည်ပေးခဲ့ကြတာပါ။ အဲဒီအချိန်က ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းရဲ့ အရှင်သခင်က သူတို့ကို သိုင်းပညာတွေ သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး အစေခံဖြစ်ပေမယ့်လည်း မိသားစုဝင်တွေလိုပဲ ဆက်ဆံခဲ့တာပါ။ ကျွန်မအတွက်လည်း အတူတူပါပဲ" ဟု ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"ဘုရားရေ ကြည့်ရတာ ဒီဝန်းကျင်က အဖွားစွန်း ဆိုတဲ့ အဘွားအိုတွေက တကယ်ကို ကံကောင်းကြတာပဲ။ သူတို့က သိုင်းပညာတွေကို အလကား သင်ကြားခွင့်ရနေတာကိုး" ဟု ကျန်းဝူကျိက ဆိုသည်။

ကျန်းဝူကျိလည်း ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤမျှလောက် ထူးဆန်းသော စည်းမျဉ်းများ ရှိလိမ့်မည်ဟု ၎င်း မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။ ရန်ကော်သည် မည်သည့်အခါမျှ သာမန်လူတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ၎င်း၏ အတွေးအခေါ်များသည် ဤခေတ်ကာလမှ လူများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေလေ့ရှိသည်။ ၎င်းအနေဖြင့် ဤမျှလောက် ထူးထူးဆန်းဆန်း အရာများကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းမှာ တကယ်ပင် ရန်ကော်နှင့် တူလှပေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးက ၎င်းကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ရှင်က သိုင်းပညာတွေ ဒီလောက်တောင် ထူးချွန်နေတာကို ဒါက ဘာရယ်စရာရှိလို့လဲ။ ရှင် သိထားသင့်တာက ကျွန်မရဲ့ ဘိုးဘေး သူရဲကောင်းကြီး ကော်ကျန့်တောင်မှ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အမြစ်ပြတ်အောင် ချေမှုန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှင်ကတော့ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်လေ" ဟု ဆိုသည်။

"သခင်မလေးကို တွေ့ဖို့ဆိုရင် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး၊ လောကမှာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးအားလုံး စုပေါင်းပြီး လာတိုက်ရင်တောင် ကျွန်တော်ကတော့ ကြောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ကျန်းဝူကျိက ဆိုသည်။

ကျန်းဝူကျိက အခွင့်အရေးကို ချက်ချင်းလက်ကိုင်ယူကာ ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးအား ချိုသာသော စကားများကို ဆိုလိုက်လေသည်။

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးမှာ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားရပြီးနောက် ၎င်းကို အနည်းငယ် အပြစ်တင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ "ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကတော့ စကားပြော ကောင်းတုန်းပါပဲ။ ကျွန်မတို့ မဆုံဖြစ်တဲ့ တစ်နှစ်ကျော်အတွင်းမှာ မိန်းကလေး အတော်များများကတော့ ခင်ဗျားရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအောက်မှာ ကျဆုံးခဲ့ကြမှာပဲ မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အများကြီး မဟုတ်ပါဘူး ....... အများကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် သခင်မလေးကို ပြောခဲ့ဖူးသလိုပဲ ကျွန်တော် ကျန်းဝူကျိက အလွန် ဇီဇာကြောင်တတ်တဲ့သူပါ။ သာမန် အမျိုးသမီးတွေကတော့ ကျွန်တော့်မျက်စိထဲကို မဝင်ပါဘူး" ဟု ကျန်းဝူကျိက ဆိုသည်။

ကျန်းဝူကျိက အခြေအနေကို ငြင်းဆိုခြင်း သို့မဟုတ် ရှင်းလင်းခြင်း မပြုဘဲ ၎င်း၏ ကြင်ဖော်ရွေးချယ်မှုဆိုင်ရာ အမြင်များကိုသာ ပြောဆိုပြီး အကြောင်းအရာကို လွှဲလိုက်လေသည်။

ဤနေရာတွင် ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးက စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာကာ "ဒါဆိုရင် ကျွန်မလို နှိမ့်ချတဲ့ မိန်းကလေးမျိုးကရော ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းရဲ့ မျက်စိထဲကို ဝင်ပါ့မလားလို့ ကျွန်မ သိချင်မိတယ်" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဝင်တာပေါ့.... ဝင်တာပေါ့။ ကျွန်တော့် မျက်စိထဲ ဝင်ရုံတင် မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ကျန်းဝူကျိက ဆိုသည်။

ကျန်းဝူကျိက ခင်ဗျား အဲဒီလို ပြောမှာကိုပဲ ကျွန်တော် စောင့်နေတာ ဟု စိတ်ထဲက တွေးလိုက်မိသည်။ ၎င်းက ချက်ချင်းပင် "လောကမှာ အမျိုးသမီးတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ အတော်များများကလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်စေခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သခင်မလေးရန်လိုမျိုး ကျွန်တော့်ကို တမ်းတမိစေပြီး သေအတူရှင်မကွာ ဘေးနားမှာ အမြဲနေချင်မိစေတဲ့ အမျိုးသမီးမျိုးကတော့ နောက်ထပ် တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤစကားများသည် တစ်ဝက်မှာ အမှန်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်မှာ အမှားဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီး၏ အလှအပနှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်တို့ကြောင့် အလွန်အමင်း စွဲလမ်းနေမိသည်။ အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ ဖြူဝင်းသော အသားအရေနှင့် အေးစက်သော အမူအရာတို့ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးများသည် များသောအားဖြင့် ဆန့်ကျင်ဘက် အစွမ်းသတ္တိများ ရှိတတ်ကြသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဂန္ဓာမာပန်းကဲ့သို့ အေးစက်နေတတ်ကြသလို တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ပွင့်လန်းတတ်ကြပေသည်။

ကျန်းဝူကျိကဲ့သို့ ကာမဂုဏ်ခံစားလိုသူ တစ်ဦးအတွက်မူ ဤဆွဲဆောင်မှုသည် ရှားပါးသော သိုင်းကျမ်းစာများထက်ပင် သာလွန်နေပေသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ ပုံမှန် အပြုအမူများအရ ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးသည် မည်မျှပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေပါစေဦးတော့၊ တကယ်လို့ ၎င်းအနေဖြင့် ရွေးချယ်ရမည်ဆိုပါက သိုင်းကျမ်းစာများကိုသာ ရွေးချယ်ဖွယ် ရှိပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်မှသာ ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးကို အပိုင်ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းဝူကျိက ကောင်းစွာ နားလည်ထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးသည် ၎င်းအပေါ် တော်တော်လေး နှစ်သက်မှု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤအရာအားလုံး၏ အခြေခံက ဘာလဲ။ ၎င်းသည် ရုပ်ရည်ချောမောသည်၊ စကားပြော ကောင်းသည်၊ ထို့ပြင် သိုင်းပညာမှာလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းအနေဖြင့် ဤအချက်များထဲမှ တစ်ခုမျှ မရှိဘဲ မနေနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် သိုင်းလောကသား တစ်ဦးအနေဖြင့် သိုင်းပညာမှာ လုံလောက်မှု မရှိခဲ့ပါက ရုပ်ရည်ချောမောခြင်းနှင့် စကားပြော ကောင်းခြင်းတို့မှာ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ချေ။ အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းသည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို မိမိဘာသာ ဆုံးဖြတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်သလို ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်များလည်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အခန်း (၂၃၀) ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီး၏ အမည်ရင်း

"စကားပြောတာ တကယ်ကို ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပေတာပဲ။ ရှင်က နာမည်နဲ့လိုက်အောင်ပဲ ဘယ်အရာကိုမှ အတားအဆီးမရှိ လုပ်သလို စကားပြောတာတွေမှာလည်း အောက်ခြေလွတ်လှချေလား။ တကယ်လို့ ရှင့်ရဲ့သိုင်းပညာက ကျွန်မထက် သာမနေဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်မ ရှင်ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးမိမှာ အမှန်ပဲ"

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာထားမှာ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်အေးဆေးလေ့ရှိသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ စကားများကို သဘောကျနေကြောင်း နှုတ်ခမ်းဖျားတို့ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားပုံက သက်သေပြနေသည်။ သို့သော်လည်း နှုတ်လှန်ထိုးကာ ပြောဆိုရန်တော့ ဝန်မလေးပေ။

"တခြားလူသာဆိုရင်တော့ ဒီရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းထဲကို ခြေချခွင့်တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး"

ကျန်းဝူကျိကမူ ထိုစကားကို အလေးအနက်မထားဘဲ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းက တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သခင်မလေးရန် ကျွန်တော့်မှာ မေးစရာတစ်ခု ရှိတယ်။ သခင်မလေးရဲ့ နာမည်ရင်းက ဘယ်လိုခေါ်လဲဟင်။ ကျွန်တော် သခင်မလေးကို လွမ်းနေခဲ့တာ တစ်နှစ်ကျော်ပြီ ဒါပေမဲ့ သခင်မလေးကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲဆိုတာတောင် ကျွန်တော် မသိသေးဘူး။ ကျွန်တော် သိတာဆိုလို့ သခင်မလေးက ကျွန်တော့်ထက် ငါးနှစ် ခြောက်နှစ်လောက် ကြီးတယ် သူရဲကောင်းကြီး ကော်ကျန့် ရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး မျိုးရိုးနာမည်က ရန် ဆိုတာပဲ ရှိတယ်။ ကျန်တာ ဘာမှမသိရသေးဘူး"

"ကျွန်မနာမည်တောင် မသိဘဲနဲ့ ကျွန်မကို လွမ်းနေတာ တစ်နှစ်ကျော်ပြီလို့ ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့လေ"

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးက သံသယအကြည့်ဖြင့် ပြန်လည်ချေပသည်။ ကျန်းဝူကျိကမူ အပြစ်ရှိသလိုမျိုး အမူအရာ လုံးဝမပြဘဲ ဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ရှေးခေတ်တုန်းက သားလိမ္မာ ဒုံယုံဟာ နတ်သမီးလေးရဲ့ နာမည်ကိုတောင် မသိဘဲနဲ့ ကောင်းကင်က ဆင်းလာတဲ့ နတ်သမီးကို ချစ်မိသွားခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။ အထူးသဖြင့် မမက အရမ်းလှနေတာဆိုတော့ ဒါက အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး"

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးက မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင့်မှာ ပုံပြင်တွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက ရှင်က ဒုံယုံ မဟုတ်သလို ကျွန်မကလည်း ခုနစ်ဖော် နတ်သမီးလေး မဟုတ်ဘူး"

ထိုအခါ ကျန်းဝူကျိက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ ကျွန်တော်က သစ္စာရှိတယ် မိဘကို လုပ်ကျွေးတယ် သနားကြင်နာတတ်ပြီး တရားမျှတမှုကို မြတ်နိုးတယ်။ သိုင်းပညာတွေလည်း တတ်မြောက်ထားတာဆိုတော့ ဒုံယုံထက် အများကြီး သာပါတယ်။

မမရန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောရရင်တော့ ကျွန်တော် ခုနစ်ဖော်ကညာ နတ်သမီးလေးကို မမြင်ဖူးပေမဲ့ မမက အဲဒီနတ်သမီးထက် အများကြီး ပိုလှလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်အထိ စွဲလမ်းအောင် ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မှာလဲ"

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးသည် ကျန်းဝူကျိကို အရှက်မရှိသူဟု ခေါ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိသည် ဘောင်ကျော်ကာ ပြုမူတတ်သော်လည်း သစ္စာရှိမှုနှင့် တရားမျှတမှုတို့နှင့် ဆန့်ကျင်သော ကိစ္စရပ်များကို မည်သည့်အခါမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း ပြန်လည် သတိရသွားသည်။

၎င်း၏ စကားများမှာ မိမိကိုယ်ကို ချီးမွမ်းနေသလို ရှိသော်လည်း နောက်ပြောင်ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ကိစ္စမရှိပေ။ အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ အလှအပကို ချီးမွမ်းကာ ချစ်ခင်ကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖော်ပြပုံမှာ ၎င်း၏ နှလုံးသားကို အမှန်တကယ်ပင် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။ ၎င်းသည် အမြဲတမ်း စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားတတ်သော်လည်း ယခုအခါ နှလုံးသားက နူးညံ့သွားရပြီး ဖုံးကွယ်ထားရန် ခက်ခဲသွားရပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးသည် မိမိ၏ ဝမ်းသာမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ ဖြူဝင်းလှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်သွေးဖြန်းကာ နီမြန်းသွားရသည်။ ၎င်း၏ အသားအရေမှာ အလွန်ဖြူဖွေးလွန်းသောကြောင့် ထိုရှက်သွေးမှာ သိသာလွန်းလှသည်။ မှောင်စပြုနေသော ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းမှာပင် ကျန်းဝူကျိက ထိုအလှကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းဝူကျိက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲကနေ ဝမ်းသာသွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် နောက်ပြောင်ခဲ့တာ အခုတော့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလာပြီဟု တွေးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဤမိန်းကလေးမှာ တည်ငြိမ်လွန်းလှပေသည်။ တခြားမိန်းကလေးသာဆိုလျှင် အထူးသဖြင့် အချစ်ငတ်နေသော ရှောင်ကျောက်ကဲ့သို့ မိန်းကလေးမျိုးဆိုလျှင် စကားတစ်ခွန်းတည်းနှင့်ပင် ဘဝတစ်ခုလုံးကို ပုံအပ်သွားပေလိမ့်မည်။ ဤမျှအထိ အချိန်ယူပြီး စည်းရုံးနေစရာ မလိုချေ။

ကျန်းဝူကျိက အံ့သြဟန်ဆောင်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မမရန် ရှက်သွားပြီပဲ။ မျက်နှာလေး နီနေတယ်"

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီးမှာ မိမိ၏ အတွေးများ ပေါ်သွားသဖြင့် ၎င်းကို စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ရှင်ကပဲ စကားပြောကောင်းတာလား။ ဒီရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းထဲမှာ အပြင်လူ မမြင်ရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ။ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း အေးအေးချမ်းချမ်း နေလာခဲ့တာ။ ဒီနေ့တော့ ရှင်လို စကားတတ်တဲ့ သူခိုးလေးကို ဧည့်ခံနေရလို့ ကျွန်မရဲ့ အေးချမ်းမှုတွေ ပျက်ကုန်ပြီ။ ရှင်ကို တကယ်ပဲ အပြင်ကို ကန်ထုတ်လိုက်သင့်တယ်"

ကျန်းဝူကျိကမူ လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားခြင်း မရှိဘဲ ပြုံးစိစိဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီကို လာဖို့က မမရဲ့ ရွေးချယ်မှုလည်း ပါတာပဲ။ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ လင်မယား နှစ်ယောက်ကိုပဲ အထဲကို ခေါ်လာလို့ရတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်။ အခု မမက ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်က မမရဲ့ ခင်ပွန်းပေါ့။ ကျွန်တော် ချဉ်းကပ်တာကိုလည်း မမက မငြင်းခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက လောကမှာ အရင်းနှီးဆုံးပဲ။ ကျွန်တော့်ကို အပြင်ကို ကန်ထုတ်ဖို့ ဘယ်လိုများ ရက်စက်နိုင်မှာလဲ"

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဝါနှင့် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ နီမြန်းသွားပြီး ကပျာကယာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ။ ကျွန်မ ရှင်ကို အရှုံးပေးပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ နာမည်ရင်းက ရန်ယောင်ချင်း ပါ။ ယောင် ဆိုတာက နတ်သမီးရေကန် ဆိုတဲ့ စာလုံးကလာပြီး ချင်း ဆိုတာကတော့ စောင်းတီးတာကို ဆိုလိုတာ။ အခု ရှင် ကျေနပ်ပြီလား"

"ရန်ယောင်ချင်း ဟုတ်လား။ တကယ်ကို လှပတဲ့ နာမည်လေးပဲ ကြားရတာ အရမ်းကောင်းတယ်။ ယောင် ဆိုတဲ့ စာလုံးက နတ်သမီးအရှိန်အဝါကို ဖော်ပြနေပြီး ချင်း ဆိုတဲ့ စာလုံးကတော့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုကို ဖော်ပြနေတာပဲ။ မမရဲ့ အမူအရာနဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်ပါတယ်"

ကျန်းဝူကျိက ချီးကျူးလိုက်ရာ ရန်ယောင်ချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ကြည်နူးမှုများ ပြည့်သွားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ စကားပြောပုံနှင့် အသုံးအနှုန်းများမှာ အပြင်က အမျိုးသမီးများကို နောက်ပြောင်တတ်သော လူပေလူတေများနှင့် ဆင်တူနေသော်လည်း ထိုစကားများကို ကြားရခြင်းမှာ ၎င်းကို အလွန် ပျော်ရွှင်စေပြီး ကျန်းဝူကျိက ဤထက်ပို၍ ပြောဆိုစေချင်မိသည်။

ရန်ယောင်ချင်းမှာ ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားမရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် စာပေနှင့် သိုင်းပညာ နှစ်ခုလုံးတွင် ထူးချွန်သည် သိုင်းပညာ မြင့်မားသည် ထို့ပြင် ရုပ်ရည်ချောမောသောကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ၎င်းက တွေးမိသည်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ထိုစကားများသည် နောက်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ စိတ်ကြိုက်ကို တည့်တည့်မှန်နေပြီး ရိုင်းစိုင်းခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ဘောင်ကျော်သလို ရှိသော်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေဘဲ သင့်တော် နေပေသည်။

ကျန်းဝူကျိက ရယ်မောရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အခုကစပြီး မမကို ယောင်ယောင် လို့ ခေါ်ရမလား ဒါမှမဟုတ် ရှောင်ချင်း လို့ ခေါ်ရမလား။ မမ လို့ပဲ အမြဲခေါ်နေရတာက မဟုတ်သေးဘူး။ ကျွန်တော်က အစ်မကြီးတွေကို ကြိုက်ပေမဲ့ ပိုပြီး ရင်းနှီးတဲ့ အခေါ်အဝေါ်ကိုပဲ သုံးချင်တယ်။ မမ ဘယ်လို ထင်လဲ"

၎င်း၏ လေသံမှာ အခြေအနေကို စမ်းသပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်ယောင်ချင်းက ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"နာမည်ဆိုတာ ခေါ်ရုံသက်သက်ပါပဲ။ ရှင် ကြိုက်သလိုသာ ခေါ်ပါတော့"

၎င်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ရင်းရင်းနှီးနှီး ခေါ်ဆိုခြင်းကို လုံးဝ မကန့်ကွက်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။ ကျန်းဝူကျိက ပြုံးကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် မမကို ယောင်ယောင် လို့ပဲ ခေါ်တော့မယ်။ အဲဒီနာမည်က ခေါ်ရတာ ပိုလွယ်တယ်"

ကျန်းဝူကျိ ထုတ်မပြောသော အခြားအကြောင်းရင်း တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းသည် အခြားသော ယောင်ယောင် တစ်ယောက်ကိုလည်း သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအခေါ်အဝေါ်သည် နိမိတ်ကောင်း တစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျန်းဝူကျိက ခံစားမိသည်။

ရန်ယောင်ချင်းက အသံတိုးတိုးဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သဘောတူခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ၎င်း၏ စရိုက်အရ မငြင်းဆိုခြင်းမှာ သဘောတူခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရန် ရှက်နေခြင်းသာ ဖြစ်ချေသည်။

"ယောင်ယောင် ..... ယောင်ယောင်။ ဒီအခေါ်အဝေါ်လေးက ကြားလို့ ကောင်းရဲ့လား"

ကျန်းဝူကျိက ၎င်း၏ ဘေးနားကနေ ယောင်ယောင် ဟု ခေါ်နေသဖြင့် ရန်ယောင်ချင်း၏ နှလုံးသားမှာ ကြည်နူးမှုဖြင့် ခုန်ပေါက်နေသော်လည်း မျက်နှာကို တည်ထားကာ ဘာမှမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။ ၎င်းသည် မိမိ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အလွန်တော်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မကြာမီ စကားပြောရင်းဖြင့် ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤနေရာမှာ လုံးဝ မှောင်မည်းနေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ဖယောင်းတိုင်မီးမှာ အလွန်ပင် မှိန်ဖျော့လှသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ဤနေရာသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာသဖြင့် အမြင်အာရုံမှာ ခေတ္တမျှ မှောင်သွားပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရဘဲ ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်း၏ ထူးကဲသော သိုင်းပညာနှင့် အတွင်းအားများကြောင့်သာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံနိုင်ပြီး နံရံများကို ဝင်မတိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သာမန်လူတစ်ဦးသည် ဤနေရာသို့ ရုတ်တရက် ဝင်လာလျှင် အမြင်အာရုံ ပြန်ကောင်းရန် အနည်းဆုံး ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ မျက်မမြင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ရန်ယောင်ချင်းမှာမူ ဤနေရာတွင် နေသားကျနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဝင်လာသည့်အချိန်တွင် အရှိန်ကို အနည်းငယ် လျှော့လိုက်သည်။ ခြောက်လှမ်း ခုနစ်လှမ်းခန့် လျှောက်ပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းသည် လုံးဝ နေသားကျသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အပြင်မှာကဲ့သို့ပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိမှာမူ အမြင်အာရုံ ပြန်ကောင်းရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူနေရပြီး ၎င်း၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းအားကိုသာ အားကိုးနေရသည်။

ရန်ယောင်ချင်းက ကျန်းဝူကျိကို စူးစမ်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ၎င်း အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်ချင်နေမိသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ အတွင်းအားမှာ ဤမျှအထိ နက်ရှိုင်းလိမ့်မည်ဟု ၎င်း မထင်ထားခဲ့ပေ။ နံရံများကို ဝင်မတိုက်သည့်အပြင် ကျန်းဝူကျိသည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုကို လျှော့ချရန် မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှိတ်ထားသော်လည်း ဘာမှ အနှောင့်အယှက် မရှိဘဲ ခြေလှမ်းကျကျ လျှောက်လှမ်းနေသည်မှာ ရှေ့က အရာအားလုံးကို မြင်နေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ကောင်းပြီ ရှင့်ရဲ့ အတွင်းအားတွေကို သုံးပြီး အတင်း အားမစိုက်ပါနဲ့တော့။ ရှင် နေသားမကျသေးဘူးဆိုတော့ ကျွန်မ ရှင့်ကို ဦးဆောင်ပေးမယ်"

ရန်ယောင်ချင်းက တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။ ကျန်းဝူကျိကို နောက်ပြောင်ချင်သော စိတ်ရှိသော်လည်း ကျန်းဝူကျိက ထိုအထဲသို့ မကျဘဲ အတွင်းအားကို သုံးကာ ခုခံနေသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းက ကျန်းဝူကျိသည် အရှက်ရမည်စိုးသဖြင့် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟုသာ တွေးလိုက်မိသည်။ ၎င်း၏ အတွင်းအားမှာ မည်မျှပင် မြင့်မားနေပါစေဦးတော့ အချိန်အကြာကြီး ထိန်းထားရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ နံရံကို ဝင်တိုက်မိပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ထိုအချက်ကို ထောက်ထားပြီး ရန်ယောင်ချင်းက ကျန်းဝူကျိကို ထပ်မံ နောက်မပြောင်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ နောက်ပြောင်ခြင်းမှာ နောက်ပြောင်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မိမိနှစ်သက်သော အမျိုးသားကိုတော့ တန်ဖိုးထားရမည် မဟုတ်ပါလား။ ကျန်းဝူကျိ နံရံကို ဝင်တိုက်မိပြီး အရှက်ရမည့် အမူအရာမျိုးကိုလည်း ၎င်း မမြင်ချင်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းဝူကျိ စိတ်မကောင်း ဖြစ်လျှင် သူမလည်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရမည် မဟုတ်ပါလား။