အခန်း (၂၃၅-၂၃၆)

အခန်း (၂၃၅) ကိုးပါးနဝင်းအရိုးစုလက်သည်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းလက်သည်း

ကျန်းဝူကျိသည် 'ဝိညာဉ်ကြွေ လက်ဝါးသိုင်း' ကို အတန်ကြာ လေ့လာပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။ ဤလက်ဝါးသိုင်း၏ အမည်များမှာ အလွန်ပင် အနုပညာဆန်လွန်းလှသည်။ 'စိတ်ဓာတ်ကျလက်ဝါး' ဟု အမည်ပေးလျှင်ပင် ပို၍ သင့်တော်ဦးမည်။

သိုင်းကွက် အမည်များကပင် အလွန် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လှသည်။ ဝိညာဉ်ကြွေ လက်ဝါးသိုင်းတွင် 'ဝိညာဉ်ခြောက်ပါး မငြိမ်သက်ခြင်း'၊ 'အခြေအမြစ်မရှိ စိုးရိမ်ခြင်း'၊ 'အလကားနေရင်း ဖန်တီးခြင်း'၊ 'ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့ခြင်း' စသည်ဖြင့် စုစုပေါင်း သိုင်းကွက် (၁၇) ကွက် ရှိသည်။ သိုင်းကွက်တိုင်းမှာ လူသားတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုနှင့် အဆိုးမြင် စိတ်ခံစားချက်များကို အခြေခံထားသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် စိတ်ပျော်ရွှင်နေလျှင် ဤသိုင်းပညာကို အသုံးပြု၍မရပေ။ အမြဲတမ်း စိတ်ညစ်ညူးနေမှသာ စွမ်းအားထွက်ပေလိမ့်မည်။ ဤသိုင်း၏ အခြေခံသဘောတရားမှာ 'နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်' နှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။ နဂါးလုလင်သည် ပြင်းထန်သော ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးများကြားတွင် ကျင့်ကြံရင်း သူ၏ ဘဝအတွေ့အကြုံများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ဤသိုင်းကို တီထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသည့် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ဖိနှိပ်မှုအား အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိ၏ အမြင်တွင် 'နဂါးနိုင်လက်ဝါး' က ပို၍ အစွမ်းထက်သည်ဟု ထင်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင်ပင် နဂါးနိုင်လက်ဝါးက သင်ယူရန် ပို၍ လွယ်ကူသည်။ နဂါးနိုင်လက်ဝါးသည် အတွင်းအား နည်းသူပင်ဖြစ်စေ၊ သိုင်းကွက်အချို့ကို သင်ယူရုံဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေနိုင်သည်။ အတွင်းအား ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာလေလေ၊ စွမ်းအားက ပိုမိုတည်ငြိမ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

'ဝိညာဉ်ကြွေ လက်ဝါးသိုင်း' မှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အတွင်းအားကို ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲသည့်အပြင် အမြဲတမ်း စိတ်ဓာတ်ကျနေရန် လိုအပ်သည်။ စိတ်ဓာတ်က အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်သွားသည်နှင့် သိုင်း၏ စွမ်းအားက ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သဖြင့် အလွန်ပင် မတည်ငြိမ်လှပေ။

ကျန်းဝူကျိသည် ဤသိုင်း၏ အနှစ်သာရကို ကြည့်ကာ မိမိကဲ့သို့ အမြဲတမ်း ရဲရင့်တက်ကြွနေသူအတွက်မူ 'နဂါးနိုင်လက်ဝါး' က ပို၍ သင့်တော်မည်ဟု တွေးမိသည်။ စိတ်မကောင်းစရာ အခြေအနေမရှိဘဲ ဝိညာဉ်ကြွေ လက်ဝါးသိုင်းကို သုံးလျှင် ဒုတိယတန်းစား သိုင်းပညာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းခါရင်း ရန်ယောင်ချင်းကို ပြောလိုက်သည်။

"မမတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေက 'ကိုးပါး‌ယင်ကျမ်း' က ဆင်းသက်လာတာ မဆန်းပါဘူး။ ဒီ ဝိညာဉ်ကြွေ လက်ဝါးသိုင်း ဆိုတာ သာမန်လူ သင်နိုင်တဲ့ ပညာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ သေကွဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရှင်ကွဲဖြစ်ဖြစ် မမေ့နိုင်တဲ့ ကြေကွဲစရာ အတွေ့အကြုံ မရှိဘဲနဲ့တော့ ဒါကို တတ်မြောက်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ရန်ယောင်ချင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "အဲဒါကြောင့်လည်း ကျွန်မတို့ ဘိုးဘေး နဂါးလုလင် နောက်ပိုင်းမှာ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းဂိုဏ်းက လူတွေဟာ ဒီသိုင်းကို သင်ယူသူ အလွန်နည်းသွားတာပေါ့။ သင်ယူနိုင်ရင်တောင် ရှင်ပြောသလို စွမ်းအားအပြည့် မထွက်ကြဘူး။ 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' က ပညာရပ်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဝိညာဉ်ကြွေ လက်ဝါးသိုင်း က သာမန်လူတွေအတွက် မသင့်တော်ဘူးလို့ ပြောရမှာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းဝူကျိကလည်း ထိုအချက်ကို ထောက်ခံလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ကောင်းပါတယ်။ နဂါးလုလင်က 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' တစ်စောင်လုံးကို အမွေရခဲ့တာပဲလေ။ ဝိညာဉ်ကြွေ လက်ဝါးသိုင်း က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ကျင့်ဖို့ ခက်ခဲလွန်းတယ်။ 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ကတော့ သိုင်းလောကရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ကျမ်းစာ ဖြစ်ခဲ့တာဆိုတော့ ဒါကို သင်ယူတာက ပိုပြီး အကျိုးရှိမှာပါ" ဟု ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ရန်ယောင်ချင်းက မျက်တောင်လေး ခတ်လိုက်ပြီး "ဒီလိုမျိုး ပြောလာပြီဆိုတော့ ရှင် 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ကို ကြည့်ချင်နေပြီ မဟုတ်လား" ဟု ပြုံး၍ မေးသည်။

မိမိစိတ်ကို ရိပ်မိသွားသဖြင့် ကျန်းဝူကျိက ရယ်မောရင်း ဖုံးကွယ်မနေတော့ဘဲ "အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ရှေးယခင်က နဂါးနိုင်ဓားနဲ့ တိမ်လွှာဓားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ထဲမှာ 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' လည်း ပါတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဖိုးတန်တဲ့ ဓားတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကျွန်တော် စိတ်မပါဘူးလေ။ အခု ယောင်ချင်းဆီမှာ ရှိနေပြီဆိုတော့ တကူးတက ရှာမနေတော့ဘဲ ဒီမှာပဲ တိုက်ရိုက် ဖတ်ရတာ ပိုမကောင်းဘူးလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရန်ယောင်ချင်းသည် ခေါင်းတလားထဲမှ စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး "ဒါက 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ရဲ့ အကြောင်းအရာတွေပဲ၊ အတွဲနှစ်တွဲ ခွဲထားတာ။ ပထမတွဲမှာ ထူးခြားတဲ့ သိုင်းပညာတွေ ပါပြီး၊ ဒုတိယတွဲမှာတော့ တိုက်ကွက်တွေနဲ့ အဲဒီတိုက်ကွက်တွေကို ခြေဖျက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

သူမသည် ကျန်းဝူကျိအပေါ် ဘာမျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။ သူမက ကျန်းဝူကျိသည် မိမိကိုသာ လိုက်လံ ပိုးပန်းနေပြီး သိုင်းပညာကို စိတ်မဝင်စားမှာကိုပင် စိုးရိမ်နေမိသည်။

"ကျွန်တော် ကြားဖူးတာတော့ အတိတ်တုန်းက မက်မွန်ပွင့်ကျွန်းသခင် ဟွမ်ယောင်ရှီး ရဲ့ တပည့်နှစ်ယောက်က ဒုတိယတွဲကို ခိုးယူသွားတယ်ဆိုပဲ။ အဲဒီထဲက ပညာတွေကို သင်ပြီး 'လေမုန်တိုင်းနက် မောင်နှံ' ဆိုပြီး သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီးခဲ့ကြတာပေါ့။ သူတို့ရဲ့ 'ကိုးပါးနဝင်းအရိုးစုလက်သည်း' ကလည်း သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီးပဲ။ ဒါက 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ရဲ့ စွမ်းအားကို ပြနေတာပဲ" ဟု ကျန်းဝူကျိက ကျမ်းစာကို လှမ်းယူရင်း ဆိုသည်။

ရန်ယောင်ချင်းက အသာအယာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "လေမုန်တိုင်းနက် မောင်နှံ သင်ခဲ့တာက ဒုတိယတွဲထဲက ပညာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ 'ကိုးပါးနဝင်းအရိုးစုလက်သည်း' လို့ မခေါ်ဘူး။ 'ဖျက်ဆီးခြင်းလက်သည်း' လို့ ခေါ်တာ။ အဓိကက လက်ချောင်းငါးချောင်းရဲ့ အားကို သုံးပြီး ရန်သူ့ခေါင်းကို ရွှံ့ညွှန်ကို ထိုးဖောက်သလိုမျိုး ဖောက်ထွင်းပစ်တာ။ အဲဒါက ဒီသိုင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီမောင်နှံက ပထမတွဲထဲက အတွင်းအားကျင့်စဉ်ကို မသိကြတော့ ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ် မှန်းဆပြီး ကျင့်ကြတာပေါ့။ 'ရန်သူ့ခေါင်းကို ဖျက်ဆီးခြင်း' ဆိုတာ ရန်သူ့ရဲ့ အချက်အခြာနေရာကို တိုက်ခိုက်တာလို့ မသိဘဲ၊ ရန်သူ့ဦးခေါင်းခွံထဲကို လက်ချောင်းတွေ ထိုးထည့်ရမယ်လို့ ထင်သွားကြတာ။ အဲဒါကြောင့် လမ်းမှားလိုက်ပြီး သူတို့ဘာသာ 'အရိုးစုလက်သည်း' ဆိုပြီး လုပ်လိုက်ကြတာ။ နောက်ဆုံးတော့ ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘဲ သူရဲကောင်း ကော်ကျင့် လက်ထဲမှာတင် ချန်ရွှမ်ဖုန်းက သေသွားရတယ်၊ သိုင်းလောကမှာလည်း ရယ်စရာ ဖြစ်ခဲ့ရတာပေါ့"

"တကယ်တော့ သူတို့ သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီးခဲ့တာကလည်း မက်မွန်ပွင့်ကျွန်းသခင်ရဲ့ လက်အောက်မှာ ကောင်းကောင်း သင်ယူခဲ့လို့ပါ။ နောက်မှ ဒီ 'အရိုးစုလက်သည်း' ဆိုတဲ့ ရက်စက်တဲ့ နည်းတွေကို သုံးလာလို့ ပိုကြောက်စရာ ကောင်းသွားတာ။ 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' က ပညာတွေက သူတို့ကို နာမည်ဆိုးထွက်စေတာပဲ ရှိတယ်၊ သူတို့ရဲ့ အခြေခံကတော့ မက်မွန်ပွင့်ကျွန်း သိုင်းပညာပဲ"

"နောက်ပိုင်းမှာ မက်မွန်ပွင့်ကျွန်းသခင်က သူ့ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီနဲ့ ဒီ 'ဖျက်ဆီးခြင်းလက်သည်း' ကို အချိန်တိုအတွင်း သင်ယူလို့ရအောင် ပြုပြင်ပေးခဲ့တယ်။ အခြေခံမရှိတဲ့ တပည့်တွေတောင် တစ်နှစ်ခွဲအတွင်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ရဲ့ အဆင့်ကို ရောက်အောင် သင်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခြေခံက ခိုင်မာမှုမရှိတော့ ရေရှည်အတွက် မကောင်းဘူး။ ကျွန်မလိုမျိုး တစ်စုံလုံးကို အစအဆုံး ကျင့်ထားတဲ့သူနဲ့ တွေ့ရင်တော့ သူတို့တွေ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘူးပေါ့။ အဲဒါကြောင့် အားသာချက်ရော အားနည်းချက်ရော ရှိတာပါ"

ရန်ယောင်ချင်း၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း ကျန်းဝူကျိ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' နှင့် 'အရိုးစုလက်သည်း' အကြောင်းကို အတော်များများ သိထားသော်လည်း ရန်ယောင်ချင်းက ပို၍ အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလျက် "အဲဒီတုန်းက ကျွန်းသခင်ဟွမ်က တိုင်းပြည်က ဆိုးရွားနေပြီဆိုတော့ နောင်လာနောက်သားတွေ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သင်ယူပြီး တိုင်းပြည်ကို ကယ်တင်နိုင်အောင် အခုလို အချိန်တိုကျင့်စဉ်ကို လုပ်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ မသိခဲ့တာက အခုခေတ်မှာ ကျွန်တော့်လို လူပေါ်လာပြီး သူ့ရဲ့ ပြုပြင်ထားတဲ့ သိုင်းတွေကို မလိုတော့ဘူးဆိုတာပါပဲ။ တကယ်တော့ ခေတ်တစ်ခေတ်မှာ သူရဲကောင်း တစ်ယောက်စီ ပေါ်လာစမြဲပါ၊ အခု ယွမ်နန်းတော်ကလည်း နောက်ဆုံးထွက်သက် ရောက်နေပါပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရန်ယောင်ချင်းကလည်း ပြုံးလျက် "ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက အဲဒီလိုပဲ တွေးခဲ့ကြတာ။ တိမ်လွှာဓားနဲ့ နဂါးနိုင်ဓားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အော့မေ့ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ကလွဲရင် ကျွန်မတို့ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းဂိုဏ်းပဲ သိတာ။ တိမ်လွှာဓားကို ကျွန်မတို့ ဘိုးဘေး နဂါးလုလင်နဲ့ ဇနီးဖြစ်သူတို့ရဲ့ ဓားတွေနဲ့ သွန်းလုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ ကျွန်မတို့နဲ့လည်း ပတ်သက်မှု အများကြီး ရှိတယ်လေ" ဟု ဆိုသည်။

"အဲဒါကြောင့်လည်း ယောင်ချင်းက ဒီဓားတွေအကြောင်း ကြားရတာ မအံ့ဩတာကိုး။ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိဖို့ မလိုတော့ဘူး။ အချိန်တိုကျင့်စဉ်တွေက ကျွန်တော့်အတွက် မလိုအပ်ဘူး၊ ယောင်ချင်းဆီမှာလည်း အပြည့်အစုံ ရှိနေတာပဲ။ စစ်ပညာကျမ်းစာ ဆိုတာကလည်း ခေတ်အလိုက် လူတော်တွေ ပေါ်လာတာပဲလေ။ ကျွန်တော့်လက်အောက်က ရွှီတာ၊ ချန်ယွီချွန်း တို့ကလည်း စစ်သေနာပတိ ယွဲ့ဖေး ထက် မနိမ့်ပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ တိုင်းပြည်ကို ပြန်လည် ထူထောင်ဖို့အတွက် သူတို့က လုံလောက်ပါတယ်"

ကျန်းဝူကျိသည် ထပ်မပြောတော့ဘဲ လက်ထဲက 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း ဤသိုင်းလောက၏ အဖိုးတန် ကျမ်း စာကို အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားနေမိပေတော့သည်။

အခန်း (၂၃၆) ယင်ကိုးပါးနှင့် ယန်ကိုးပါး၊ လောကသိုင်းပညာ၏ အနှစ်ချုပ်

အတိအကျ ပြောရလျှင် ထိုသိုင်းကျမ်း ၏ ပထမတွဲသည် တာအိုဝါဒ၏ သဘောတရားများကို အခြေခံထားသည့် အတွင်းအားကျင့်စဉ် ပညာရပ်များကို အဓိကထားသည်။

ဒုတိယတွဲမှာမူ လောကရှိ ဂိုဏ်းဂဏအသီးသီး၏ သိုင်းပညာများကို တုံ့ပြန်ခြေဖျက်သည့် နည်းလမ်းများနှင့် ကကွက်၊ ဟန်ပန်များကို ဖော်ပြထားပြီး ၎င်းတို့သည် ပထမတွဲပါ အတွင်းအားများနှင့် ပေါင်းစပ်အသုံးပြုရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ဤအတွဲနှစ်တွဲသည် လောကရှိ သိုင်းပညာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် ကောင်းကင်အောက်ရှိ သိုင်းပညာအားလုံး၏ အနှစ်ချုပ်ကျမ်းစာဟု ခေါ်ဆိုထိုက်ပေသည်။

သာမန်အားဖြင့် ပါရမီထူးသူပင် ဖြစ်စေကာမူ 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ရန် အချိန်အတော်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန်းဝူကျိမှာမူ ထူးခြားသည်။ သူသည် 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ပါ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများမှာ သူကျင့်ကြံထားသော 'ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်'(ကိုပါးယန်ကျမ်း) နှင့် ဆင်တူသော်လည်း သဘောတရားချင်း လုံးဝဆန့်ကျင်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

'ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်' တစ်ခုတည်းကိုသာ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ကဲ့သို့ အရာရာကို လွှမ်းခြုံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ သို့သော် 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားမှာ ဒုတိယတွဲပါ တိုက်ကွက်များတွင် မဟုတ်ဘဲ ပထမတွဲပါ အတွင်းအားကျင့်စဉ်တွင်သာ ရှိသည်။

ဤအချက်တွင်မူ 'ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်' ၏ ပြင်းထန်သော ခွန်အားနှင့် မကုန်ခမ်းနိုင်သော ဇွဲသန်မှုမှာ 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ထက် မနိမ့်ပါးသည့်အပြင် ပို၍ပင် သာလွန်နေဦးမည်။

ထို့ပြင် 'ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်' တွင်လည်း နံရံကပ်တက်ခြင်း၊ အရိုးကျုံ့ခြင်း၊ သေချင်ယောင်ဆောင်ခြင်း၊ စိန်ခန္ဓာတည်ဆောက်ခြင်းနှင့် အဆိပ်ခပင်းကင်းစင်ခြင်း စသည့် ထူးခြားသောအစွမ်းများ ပါဝင်နေသဖြင့် 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ထဲက ပညာရပ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် အားမနိမ့်လှပေ။

၎င်းတို့နှစ်ခုမှာ ကိုယ်စီ အားသာချက်၊ အားနည်းချက် ရှိကြသည်ဟုသာ ဆိုရမည်။ 'ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်' ကို 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ကို ဖတ်ရှုပြီးမှ တီထွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ၎င်းထက် မညံ့နိုင်သည်မှာ သဘာဝပင်။ အားနည်းချက် ရှိနိုင်သည်မှာ သိုင်းလောကရှိ သိုင်းကွက်များကို ခြေဖျက်သည့် နည်းလမ်းများ မပါဝင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် သုံးရက်တိုင်တိုင် သိုင်းကျမ်းကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယင်ကိုးပါး နှင့် ယန်ကိုးပါး ဟူသော ဤထိပ်တန်းကျမ်းစာနှစ်စောင်လုံးကို ဖတ်ရှုနားလည်သွားသူအဖို့ ကြီးမားသော ဉာဏ်အလင်းကို ရရှိစေသည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။

အထူးသဖြင့် ပါရမီထူးကဲလှသော ကျန်းဝူကျိအတွက် ယခုအခါ လောကရှိ သိုင်းပညာအားလုံးကို ခြုံငုံမိသွားပြီး သောင်းခြောက်ထောင်သော သိုင်းလမ်းစဉ်များမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အဆုံးစွန်သော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုအလား စီးဝင်နေတော့သည်။ ဤအတွေ့အကြုံများက သူ၏ သိုင်းပညာအဆင့်အတန်းကို နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် သိုင်းကျမ်းကိုဖတ်ပြီးနောက် တစ်နာရီခန့် မျက်လုံးမှိတ်ကာ သိုင်းလျှို့ဝှက်ချက်များကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ နဖူးမှ အဖြူရောင် အငွေ့အသက်လေးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ စူးရှဝင်းပနေပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသည့် ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ ကျန်းဝူကျိသည် သဘောကျစွာ ရယ်မောရင်း ထရပ်လိုက်ရာ သူ၏ ဟန်ပန်မှာ သိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦး၏ သိက္ခာနှင့် အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"ဘယ်လိုလဲ၊ အများကြီး တိုးတက်လာလား"

ရန်ယောင်ချင်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ ကျန်းဝူကျိ ကျမ်းစာဖတ်နေသည့် ရက်များတစ်လျှောက် သူမသည် ဘေးမှမခွာဘဲ အစားအသောက်နှင့် ရေကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ယခု ကျန်းဝူကျိ၏ အရှိန်အဝါမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူမ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိက အသာအယာ ပြုံးရင်း "ဟုတ်တယ်၊ အရင်က ကျွန်တော် နားမလည်ခဲ့တဲ့ အချက်အတော်များများကို ဒီသိုင်းကျမ်းဖတ်ပြီးမှ သဘောပေါက်သွားတယ်။ 'ကိုးပါးယင်ကျမ်း' ဆိုတာ တကယ်ကို လောကသိုင်းပညာတွေရဲ့ အနှစ်ချုပ်ပဲ။ ယောင်ချင်းကတော့ ကျွန်တော့်အတွက် တကယ့်ကို ကံကောင်းခြင်း နတ်သမီးလေးပါပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရန်ယောင်ချင်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ရယ်မောကာ "ရှင်ကတော့ မြှောက်ပင့်နေပြန်ပြီ။ ရှင့်မှာ တိမ်လွှာဓားနဲ့ နဂါးနိုင်ဓား ရှိနေတာပဲ။ အချိန်တန်ရင် ဘိုးဘေး ကော်ကျင့်တို့ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဒီကျမ်းစာကို ရဖို့က ရှင့်အတွက် ဘာခက်မှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းခါရင်း "အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် တခြားနေရာမှာဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီလောက် စိတ်အေးလက်အေး ကျင့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အပြင်မှာဆိုရင် ရန်သူက ဘယ်အချိန် တိုက်ခိုက်မလဲဆိုတာ အမြဲ သတိထားနေရတော့ စိတ်က မလွတ်လပ်ဘူးလေ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းမှာတော့ မတူဘူး။ ဒီမှာက ကျွန်တော်နဲ့ ယောင်ချင်း နှစ်ယောက်တည်း ရှိတာလေ။ အပြင်ကလူတွေလည်း ဘာမှမသိသလို ဘယ်သူမှလည်း လာမနှောင့်ယှက်နိုင်ဘူး။ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက် လာတိုက်ရင်တောင် ယောင်ချင်းကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ လောကမှာ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိမှာလဲ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော် စိတ်ချလက်ချ ကျင့်နိုင်ခဲ့တာ။ မမလို ဇနီးကောင်းတစ်ယောက် ရထားတာက တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စပဲ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရန်ယောင်ချင်းသည် ကျန်းဝူကျိက သူမကို 'ဇနီး' ဟု ခေါ်လိုက်သဖြင့် စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ဝမ်းသာသွားသည်။ သို့သော် အပြင်ပန်းတွင်မူ ဟန်ဆောင်ကာ ပြုံးပြလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရှက်သွေးဖြာကာ ပျော်ရွှင်နေမှုများကို ဖုံးကွယ်၍ မရပေ။

"ကဲ... ကျွန်တော် ဒီမှာ ထိုင်နေတာ သုံးရက်ရှိပြီ။ ဒီနေ့ဆို ထမင်းတစ်စေ့ ရေတစ်ပေါက်တောင် မသောက်ရသေးဘူး။ တကယ်ကို ဗိုက်ဆာနေပြီ။ မြို့ထဲသွားကြရအောင်၊ ကျွန်တော် ယောင်ချင်းကို ကောင်းကောင်း ကျွေးပါ့မယ်"

ကျန်းဝူကျိသည် စိတ်လက်ပေါ့ပါးစွာဖြင့် ရန်ယောင်ချင်း၏ လက်ကို ဆွဲကာ ဂူထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မင်ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူဖြစ်သော်လည်း အစားအသောက်နှင့် ပတ်သက်လျှင်မူ အလွန်ပင် ဇီဇာကြောင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း.... သခင်မလေးရန်"

တောင်ဝက်သို့ ရောက်သောအခါ ချင်ကျင်းကျီ နှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့သည်။ ထိုလူသည် ကျောက်အိုးလေးဖြင့် ကြက်သားဟင်း ချက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျန်းဝူကျိတို့ လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလန့်တကြား ထွက်လာသည်။

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးစစဖြင့် "ဟော... ချင်ကျင်းကျီ၊ ရှင် ခိုးစားနေပြန်ပြီလား။ ဂိုဏ်းက ထုတ်ပယ်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား" ဟု စနောက်လိုက်သည်။

ချင်ကျင်းကျိမှာ အနေရခက်စွာ ပြုံးပြရသည်။ သူသည် ကျန်းဝူကျိကို အလွန် ကြောက်ရွံ့ရိုသေနေသဖြင့် ဘာမျှ ပြန်မပြောဝံ့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ခံနေရသည်။

သို့သော် သူက အကြောင်းအရာ ပြောင်းကာ "ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုတို့နဲ့ တခြားတပည့်တွေက မနေ့က တောင်ပေါ်က ဆင်းသွားကြပါပြီ။ ခင်ဗျားရဲ့ တော်လှန်ရေးတပ်ကြီးကို ကူညီဖို့ တောင်ဘက်ကို သွားကြတာပါ။ သူတို့တွေဟာ သိုင်းလောက မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပြီး စစ်ကူသွားပေးကြတာပါ" ဟု သတင်းပို့သည်။

ကျန်းဝူကျိက အံ့သြစွာဖြင့် "ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ခင်ဗျားတို့ တပည့်တွေရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက သက်သာသွားကြပြီလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ကျင်းကျီမှာ ပို၍ အနေရခက်သွားသည်။ သူက စိတ်ထဲမှ 'သူတို့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် မဟုတ်လား' ဟု တွေးနေမိသော်လည်း အပြင်တွင်မူ "ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းရဲ့ ညှာတာမှုကြောင့် တပည့်အများစုက ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်ပဲ ရခဲ့တာပါ။ အခု လမ်းလျှောက်နိုင်နေကြပါပြီ။ နောက် ခုနစ်ရက်၊ ရှစ်ရက်ဆိုရင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှာပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကလည်း အချိန်မဆွဲချင်တာနဲ့ အခုလို လိုက်သွားကြတာပါ" ဟု ဖြေကြားလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုစဉ်က အားကို ထိန်းသုံးခဲ့သဖြင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်သူ နည်းပါးကြောင်း သိရှိထားသည်။ ထိုလူများ ဝမ်ယန်တယ်မင်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ယွမ်အစိုးရကို တော်လှန်ရန် လိုက်သွားခြင်းမှာလည်း ချီးကျူးထိုက်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။