မဟာသူတော်စင်လက်နက်ဆိုတာ ငါ့မှာလည်း ရှိတာပဲ (၂)

ဟင်းလင်းပြင်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်...

ယခုမှ ရောက်ရှိလာသော ယန်လင်ယွန် နှင့် ဖူရှန်ကျွင်းတို့သည် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အချင်းချင်း ဆွံ့အစွာ ကြည့်မိကြသည်။

"ငါတို့ သူ့ကို အထင်သေးခဲ့မိတာပဲ။ သူတော်စင်အဆင့်ကို မတက်လှမ်းဘဲနဲ့ သူတော်စင်နဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်တဲ့ ခွန်အားမျိုး ရှိတဲ့သူ တကယ်ရှိတာပဲ"

"ဒီလူရဲ့ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတွေက အံ့သြဖို့ကောင်းလွန်းတယ်။ အကယ်လို့ သူတော်စင်တစ်ယောက်သာ ပေါ်မလာဘူးဆိုရင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု ယန်လင်ယွန်က ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ယန်လင်ယွန်သည် ကုချင်းဖန် တစ်ယောက်တည်းနှင့် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းနိုင်မည်ဟု မယုံကြည်သေးပေ။ ဤနေရာသည် သူတို့ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်သောမြေထက်ပင် ပိုမိုသက်တမ်းရင့်ပြီး နက်နဲသော အခြေခံအင်အားများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဘုန်း

ရှေးဟောင်းသီးခြားသူတော်စင်ဆရာ ချီကျွင်းသည် ကုချင်းဖန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်နီးပါး ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သူတော်စင်၏ သန်မာသော ဇီဝစွမ်းအားကြောင့်သာ အသက်မသေဘဲ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ ချီကျွင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည် - "မြင့်မြတ်တဲ့လက်နက်ကို ဆင့်ခေါ်ကြစို့"

သူ့စကားအဆုံးတွင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ပိုင်းဖြတ်၍ နတ်ဘုရားဓားတစ်လက် ပေါ်လာသည်။ ချီကျွင်းသည် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ၏ သွေးသားစွမ်းအားအားလုံးကို လောင်းထည့်၍ မြင့်မြတ်သောလက်နက်၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဂျိန်း ဂျိန်း။

ခမ်းနားလှသော သူတော်စင်အရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ လွှမ်းမိုးသွားသည်။ မြင့်မြတ်သောလက်နက်ကို ကိုင်ထားရသဖြင့် ချီကျွင်းသည် သူတော်စင်တစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပြီဟု ခံစားနေရသည်။

သို့သော် ကုချင်းဖန်သည် ထိုသူတော်စင်အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသော ဓားချက်ကို ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုပေ။ သူကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချီကျွင်းထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ဘုန်း

အလင်းတန်းနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်တွင် ကုချင်းဖန်၏ လက်သီးသည် နတ်ဘုရားဓားပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။

ဖျတ်

သွေးသားများ လွင့်စင်သွားသည်။ ကုချင်းဖန်၏ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် မြင့်မြတ်သောလက်နက်၏ အစွမ်းကို အပြည့်အဝ မခံနိုင်ပေ။ သူ၏ လက်သီးမှ အရေပြားများ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အတွင်းမှ ရွှေရောင်အရိုးများကို မြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော် ချီကျွင်း၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ် မပေါ်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူကိုင်ထားသော နတ်ဘုရားဓားပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် မြင့်မြတ်သောလက်နက်တစ်ခုလုံး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"လက်ဗလာနဲ့တင် မြင့်မြတ်တဲ့လက်နက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းရဲ့ ခွန်အားက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ကြီးနေရတာလဲ"

ချီကျွင်း တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီ။ ကုချင်းဖန်သည် ပြင်ပစွမ်းအားကို မသုံးဘဲ မိမိ၏ သွေးသားခန္ဓာကိုယ်သက်သက်ဖြင့် မြင့်မြတ်သောလက်နက်ကို ချေမှုန်းလိုက်ခြင်းမှာ သူတော်စင်ကိုယ်တိုင် လာလျှင်ပင် လုပ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

"ဒီနေ့... မင်းတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်မယ်"

ကုချင်းဖန်၏ လက်သီးမှ ဒဏ်ရာများမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည်ကျန်းမာသွားသည်။ သူသည် ချီကျွင်းကို အပြီးသတ် နှိမ်နင်းရန် လက်သီးတစ်ချက် ထပ်မံ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ချီကျွင်းက အတင်းအကျပ် အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည် ။

"မဟာသူတော်စင်လက်နက် "

"မဟာသူတော်စင်လက်နက်ကို အခုချက်ချင်း သုံးကြစို့"

သူ့စကားအဆုံးတွင် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေအတွင်းမှ ရှေးကျပြီး ကျယ်ပြောလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သွေးစွန်းနေသော ကြေးနီစစ်လှံတစ်လက် ပေါ်လာပြီး လောကရှိ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော မဟာသူတော်စင်အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကုချင်းဖန်၏ လက်သီးချက်သည် ထိုစစ်လှံကို ထိမှန်သွားသော်လည်း စစ်လှံမှာ တုန်ခါရုံသာ ရှိပြီး မည်သည့် အက်ကြောင်းမျှ ပေါ်မလာပေ။ ချီကျွင်းနှင့် အကြီးအကဲအားလုံးသည် သူတို့၏ အနှစ်သာရသွေးများကို ထိုလက်နက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ကြသည်။

"ဒါ... ဒါက 'နတ်ဘုရားသတ်လှံ' ပဲ"

ဖူရှန်ကျွင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးခေတ်က နတ်ဘုရားသတ်မဟာသူတော်စင် ၏ လက်နက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းစစ်လှံသည် သူတော်စင်ဘုရင်၏ သွေးကိုပင် သောက်ဖူးသည်ဟု ကျော်ကြားသည်။

ယန်လင်ယွန်သည်လည်း အလွန် လေးနက်သွားကာ လိုအပ်လျှင် ကုချင်းဖန်ကို ကယ်ထုတ်ရန် ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းမှန်ချပ်ကို အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေအတွင်း၌မူ...

"ရှေးဟောင်းသီးခြားသူတော်စင်ဆရာ ချီကျွင်းက နတ်ဘုရားသတ်မဟာသူတော်စင်ကို တောင်းပန်အပ်ပါတယ်။ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ပေးပါ"

ချီကျွင်းသည် ထိုစစ်လှံပုံရိပ်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဂျိန်း။

ကောင်းကင်ယံကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ မဟာသူတော်စင်၏ အရှိန်အဝါမှာ စောင့်ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို သွေးများ ခဲသွားစေပြီး လှုပ်ပင်မလှုပ်နိုင်အောင် ဖိနှိပ်ထားသည်။ လူတိုင်းက ကုချင်းဖန် သေရတော့မည်ဟု ထင်နေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မဟာသူတော်စင်လက်နက်၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို သူတော်စင်စစ်စစ်ပင် ခံနိုင်ရည်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန်သည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။ သူသည် သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာသော ကြေးနီစစ်လှံကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"မဟာသူတော်စင်လက်နက် ဆိုတာ... ငါ့မှာရော မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ကုချင်းဖန်၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူ၏ တာအိုနန်းတော်အတွင်း၌ ဝှက်ထားသော 'နတ်ဘုရားဧကရာဇ်သုံးချောင်းထောက်အိုး'သည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို ထိုအိုးထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ရာ အိုးအတွင်း၌ ဝှက်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မဟာသူတော်စင်အရှိန်အဝါမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်ခါသွားစေလောက်အောင် ပွင့်ထွက်လာတော့သည်။