← Chapters

သူတော်စင် ၅ ပါး (၂)

Vol. 26 Ch. 355

သူတော်စင် ၅ ပါး (၂)

Vol. 26 Ch. 355

ထို့ကြောင့်ပင်...

ချီကျွင်း သည် ယခုအခါ အလွန်ပြတ်သားစွာ အညံခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ တွင် အိပ်စက်နေဆဲ သူတော်စင် များ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း မဟာသူတော်စင် နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူမှာ မဟာသူတော်စင် ရွှမ်ယု တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ ၏ ယခင်မျိုးဆက်များတွင် မဟာသူတော်စင် တစ်ဦးထက်မက ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော် ကို တည်ဆောက်ရန်မှာ လွယ်ကူသော အလုပ်မဟုတ်ပေ။ ကျင့်ကြံခြင်း ခွန်အား ပိုမိုမြင့်မားလေလေ သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော် ကို တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်ချက်များက ပိုမိုမြင့်မားလေလေ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရိုရိုသေသေဖြင့် အညံခံနေသော ချီကျွင်း ကို ကြည့်ရင်း ကုချင်းဖန် က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ခါလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကမှ တန်ဖိုးမထားတာဆိုတော့... ရလာတဲ့ အကျိုးဆက်ကိုတော့ မင်း ခံယူရမှာပဲ။ အခုကြည့်ရသလောက်တော့ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ မှာ တခြား အမွေအနှစ်တွေ မကျန်တော့ဘူး ထင်တယ်။ အခြေအနေက ဒီလိုဆိုမှတော့... ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ ဆိုတာ ဆက်ရှိနေဖို့ မလိုတော့ဘူး"

"နေပါဦး - - - "

ချီကျွင်း ၏ မျက်နှာပျက်သွားပြီး တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကုချင်းဖန် ၏ လက်ဝါးက ဝုန်းခနဲ ကျရောက်လာရာ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ ၏ သူတော်စင်ဆရာ သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ထိုနေရာမှာတင် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

ချီကျွင်း ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်...

ကုချင်းဖန် က နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြန်သည်။ အထွတ်အထိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက် များသည် နယ်ပယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အနှံ့ လွှမ်းခြုံသွားရာ တာအိုနန်းတော် အဆင့် ပညာရှင်ဖြစ်စေ၊ အခြားအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ ထိမိသမျှ ကျင့်ကြံသူအားလုံး ထိုနေရာမှာတင် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ကျဆုံးကုန်ပြီး ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးသည် သတ်ဖြတ်ကွင်းပြင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

"ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့"

"ပြေးကြ... မြန်မြန်ပြေးကြ"

"ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

မြင့်မြတ်မြေ၏ တပည့်များစွာသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေကြသည်။ အချို့က ဒူးထောက်၍ အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်နေကြသလို အချို့ကလည်း အခြေအနေမကောင်းသည်ကို မြင်သဖြင့် နယ်မြေအတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြသည်။

သို့သော် ကုချင်းဖန် ကမူ မည်သည့်ဂရုဏာမျှ မရှိဘဲ အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လေသည်။

ပေါင်းပင်ကို နှိမ်နင်းလျှင် အမြစ်ပါ မကျန်အောင် နှိမ်နင်းရမည်

ဤသည်မှာ သူ အမြဲတစေ လိုက်နာသော မူဝါဒပင် ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့သာ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ နှင့် အပြန်အလှန် လုံးဝ အပြတ်အသတ် မဖြစ်ခဲ့လျှင် ကုချင်းဖန် သည် နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ချင်မှ သတ်ဖြတ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ သေကျေပျက်စီးမည့် တိုက်ပွဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးတောမိသောအခါ...

ကုချင်းဖန် က မည်သို့လျှင် လက်နှေးနေပါမည်နည်း။ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်မှသာ သူ အမှန်တကယ် စိတ်အေးရမည် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းကောင်းကင်ဓား ၏ ပြည့်စုံသောအဆင့် စွမ်းအားများက နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသောအခါ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာကြသည်။ နယ်မြေအတွင်းမှ ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားသူအချို့မှာ နယ်နိမိတ်ကိုပင် မကျော်နိုင်သေးဘဲ ဓားချီ များ၏ ဝိုင်းရံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အခြားကျင့်ကြံသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေကြသော်လည်း မည်သူကမျှ ဝင်ရောက်တားဆီးရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

ဟာသလုပ်နေတာလား။

မဟာသူတော်စင် ရွှမ်ယု တောင် ကျဆုံးသွားရပြီဖြစ်သည်။ ဤခေတ်တွင် သူ့ကို မည်သူက ယှဉ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

အခြားသော မဟာသူတော်စင် များ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်း သို့မဟုတ် မဟာသူတော်စင် ထက် သန်မာသော ဖြစ်တည်မှုများ နိုးထလာခြင်းမျိုး မရှိလျှင် ကု မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို မည်သူမျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အင်အားစုအသီးသီးတွင် ထိုကဲ့သို့သော အမွေအနှစ်များ ရှိနေလျှင်ပင် အကြောင်းပြချက် ခိုင်ခိုင်လုံလုံ မရှိဘဲ ကုချင်းဖန် ကို သတ်ရန်အတွက် သူတို့၏ နောက်ဆုံးလက်နက်ကို ထုတ်ဖော်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သေကျေပျက်စီးမည့် ရန်ငြိုးမျိုး မရှိလျှင် သူတစ်ပါး အကျိုးအတွက် မိမိ၏ အသက်သွေးကြောကို မည်သူကမျှ အဆုံးရှုံးခံလိမ့်မည် မဟုတ်။

ထို့အပြင် ကုချင်းဖန် ၏ ရက်စက်သော နည်းလမ်းများကို မြင်တွေ့ထားရသဖြင့် ဝင်ရောက်ဖြောင်းဖျသူမှာ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ ၏ အပေါင်းအပါအဖြစ် အထင်မှားခံရနိုင်သည့် အန္တရာယ်လည်း ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် လက်ရှိအချိန်တွင် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

...

"ဘယ်သူက ငါတို့ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ မှာ ဒီလောက်အထိ သတ်ဖြတ်နေရတာလဲ"

"ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ ဆိုတာ အစော်ကားခံရမယ့် နေရာမဟုတ်ဘူး၊ မင်းလို အောက်တန်းစား လူငယ်လေးက သေချင်နေတာပဲ - - - "

ကုချင်းဖန် က စိတ်ကြိုက် သတ်ဖြတ်နေစဉ်မှာပင် သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော် အချို့ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြီး အိပ်စက်နေသော ရှေးဟောင်း သူတော်စင် များ နိုးထလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်းကြောင့် ဒေါသအမျက် ချောင်းချောင်းထွက်နေကြ၏။

"သူတော်စင်တွေပါလား"

သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော သူတော်စင် ၅ ပါး ကို ကြည့်ရင်း ကုချင်းဖန် သိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ ၏ နောက်ဆုံး အမွေအနှစ် ဖြစ်ပေမည်။

ချက်ချင်းပင်...

ကုချင်းဖန် က စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အိုး ကို သူတော်စင် တစ်ဦးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်ကာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ထိုသူတော်စင်သည် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အိုး ၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ အစောက မာန်မာနများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။

"မဟာသူတော်စင် လက်နက် - - - "

သူ နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားပြီဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အိုး က ဖိချလိုက်ရာ သူတော်စင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး သွေးမိုးများ ရွာသွန်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ကျန်ရှိနေသော သူတော်စင် များမှာလည်း မျက်နှာပျက်ကုန်ကြ၏။

"ဒီကောင်က တော်တော်ရက်စက်တာပဲ၊ မြန်မြန်... ကောင်းကင်သီးခြားတံဆိပ်ကို သုံးကြ"

သူတော်စင် တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ ၏ ခမ်းနားလှသော ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းမှ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု နိုးထလာသည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ အစောက နတ်ဘုရားသတ်လှံ ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမား သန်မာလှသည်။

"ကလေးတို့... မင်းတို့ ခုခံနေတာကို ရပ်လိုက်စမ်း၊ ငါ မင်းတို့ကို သူတော်စင်ဘုရင် လက်နက်နဲ့ နှိမ်နင်းပေးမယ်"

အခြား သူတော်စင် တစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ ယခုအခါ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

သူတို့ရှေ့ကလူမှာ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပြီး မဟာသူတော်စင် လက်နက် ရှိနေပါစေ၊ ဘာမှ အရေးမကြီးတော့ပေ။ ယခုအခါ သူတော်စင်ဘုရင် လက်နက် နိုးထလာပြီဖြစ်ရာ ရန်သူကို နှိမ်နင်းရန်မှာ လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော်...

ကုချင်းဖန် က ဘာမှမပြောဘဲ နတ်ဆိုးသတ်ဓား ဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သွေးရောင်ဓားအဟုန်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီး ထို သူတော်စင် ၏ ကြောက်လန့်နေသော မျက်ဝန်းများရှေ့မှာပင် ကုချင်းဖန် က သူ့ကို ထိုနေရာ၌ပင် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

"သူတော်စင်ဘုရင် လက်နက် နိုးထလာတော့ ဘာဖြစ်လဲ"

"အဲဒါကို မင်းတို့ လက်ထဲ ရောက်အောင် အရင်ယူနိုင်ဖို့ လိုတာပေါ့"

ကုချင်းဖန် က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

ငြင်းစရာမရှိသည်မှာ သူတော်စင်ဘုရင် လက်နက်သည် တကယ်ကို စွမ်းအားကြီးလှသည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရုံဖြင့် တကယ်လို့ သူတော်စင် တစ်ယောက်က ထိုလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျှင် သူကိုယ်တိုင်ပင် ခေတ္တရှောင်တိမ်းရမည်ကို သူ သိသည်။ သို့သော် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်မှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ ပြိုင်ဘက်ကို ထိုလက်နက် အသုံးမပြုနိုင်အောင် တားဆီးရန်သာ လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကုချင်းဖန် က လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် နောက်ထပ် သူတော်စင် တစ်ဦးကို ထပ်မံ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသော သူတော်စင် ၃ ပါး သည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိသွားကြသည်။

"မြန်မြန်... သူတော်စင်ဘုရင် လက်နက်ကို သွားယူကြ၊ ငါ သူ့ကို တားထားမယ်"

သူတော်စင် တစ်ဦးက သေခြင်းတရားကို လက်ခံထားသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် ကုချင်းဖန် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာသည်။

"မင်းက ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ ကို ဖျက်ဆီးချင်ရင် ငါ့အလောင်းကို အရင်ကျော်သွားရမယ်"

စကားမဆုံးခင်မှာပင် ထို သူတော်စင် သည် သူ၏ သွေးချီနှင့် ဝိညာဉ် ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး သူ၏ အစွမ်းကို အဆုံးစွန်ထိ တွန်းတင်လိုက်သည်။

သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော် တည်ဆောက်ရန်နှင့် နယ်မြေအတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် မြှုပ်နှံရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော မည်သည့် ပညာရှင်မဆို နယ်မြေအပေါ် အလွန်အမင်း သစ္စာရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သေမည်မှာ သေချာနေလျှင်ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယဇ်ပူဇော်ရန် အသင့်ရှိနေသော သူတော်စင် များ ဖြစ်သည်။

သို့သော်...ရည်ရွယ်ချက်မှာ မွန်မြတ်သော်လည်း ပြတ်သားသော အင်အားရှေ့တွင် မည်မျှပင် အားထုတ်စေကာမူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အိုး က ဖိနှိပ်ချလိုက်သောအခါ ထို သူတော်စင် က ကောင်းကင်ကို တုန်ခါစေမည့် အင်အားဖြင့် မဟာသူတော်စင် လက်နက်ကို ခုခံရန် လက်မောင်းများကို မြှောက်လိုက်သည်။ သို့သော် စွမ်းအားနှစ်ခု ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် သူ၏ လက်မောင်းများ အရင်ဆုံး ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် သူတော်စင် တစ်ဦးမှာ ဖိနှိပ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ကျန်ရှိနေသော သူတော်စင် ၂ ပါး မှာ ကောင်းကင်သီးခြားတံဆိပ် ကို ရယူတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ကုချင်းဖန် က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မြင့်မြတ်တဲ့ထိုက်ရွှီမြေ က ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး... ကူညီပေးဖို့ ငါ တောင်းဆိုပါတယ်။ ဒီကိစ္စပြီးရင် ငါကိုယ်တိုင် လာရောက်ကျေးဇူးတင်ပါ့မယ်"

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ယန်လင်ယွန် မှာ အံ့သြသွားသော်လည်း များမကြာမီမှာပင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြေလျော့သွားသည်။ သူသည် အကောင်းဆုံး ပုန်းကွယ်နေသော်လည်း ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များထံမှ သူ၏ တည်ရှိမှုကို မည်သို့ ဖုံးကွယ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ကုချင်းဖန် ၏ အကူအညီတောင်းသံကို ကြားပြီးနောက် ယန်လင်ယွန် သည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကု... မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ယန်လင်ယွန် လာပါပြီ"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် ယန်လင်ယွန် သည် ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းကြေးမုံ ကို တိုက်ရိုက် ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ကောင်းကင်သီးခြားတံဆိပ် ပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ကောင်းကင်သီးခြားတံဆိပ် ကို မပျက်စီးစေနိုင်သော်လည်း ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ထိုတံဆိပ်မှာ လွင့်ထွက်သွားရသည်။

ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ မှ သူတော်စင် သည် ကောင်းကင်သီးခြားတံဆိပ် ကို ဖမ်းယူရန် လက်တစ်ကမ်းအလို ရောက်နေသော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုရတနာမှာ မိုင်တစ်ရာခန့် ဝေးရာသို့ လွင့်ထွက်သွားလေသည်။

ဤအခြေအနေကြောင့် ထို သူတော်စင် မှာ ဒေါသအမျက် ချောင်းချောင်းထွက်သွားပြီး ယန်လင်ယွန် ကို အစိမ်းလိုက် ဝါးစားမတတ် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မြင့်မြတ်တဲ့ထိုက်ရွှီမြေ... ငါ မင်းတို့ကို လုံးဝ - - - "

စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရှေးဟောင်းအိုးကြီးတစ်လုံးက ဝုန်းခနဲ ကျရောက်လာပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

"နောက်ဆုံးတစ်ယောက်"

ထိုသူတော်စင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကုချင်းဖန် သည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကောင်းကင်သီးခြားတံဆိပ် ဆီသို့ ပြေးသွားနေသော နောက်ဆုံးပုံရိပ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်တိုက်များ လိပ်တက်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းကာ ကောင်းကင်ထိအောင် မြင့်မားလှသော နတ်ဘုရားဓား ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထို သူတော်စင် ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

"မလုပ်နဲ့ - - - "

ထို သူတော်စင် သည် ကောင်းကင်သီးခြားတံဆိပ် ကို ရယူရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သော်လည်း ထိုခြေတစ်လှမ်းမှာ ကျောက်ကမ္ဘာပါးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဝေးကွာသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ ၏ နောက်ဆုံး သူတော်စင် မှာလည်း ထိုနေရာ၌ပင် သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

All Chapters