အခန်း (၂၂၅-၂၂၆)

အခန်း (၂၂၅) ဈေးတန်းအတွင်းမှ လူသတ်မှု

ဤကြွက်မှာ သာမန်ကြွက်များထက် အနည်းငယ် ပိုကြီးပြီး ၎င်း၏ အမွှေးအမျှင်များမှာ သံအပ်များကဲ့သို့ ထောင်မတ်နေသည်။

နီရဲနေသော မျက်လုံးအစုံမှာ သွေးဆာနေသည့် အရောင်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေကာ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများမှာလည်း အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပနေသဖြင့် ကြည့်ရသူကို ကြက်သီးထစေသည်။

၎င်းသည် မုန့်ဝမ်၏ ခြေရင်းတွင် ဟိုမှသည်မှ လျှောက်သွားရင်း တစ်ခါတစ်ရံ စူးရှသော အော်သံလေးများ ထုတ်ဖော်ကာ သူမအပေါ် ချစ်ခင်မှုကို ပြသနေသည်။

ယခင်က ဆင့်ခေါ်ခဲ့သော အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ပထမ သို့မဟုတ် ဒုတိယအလွှာ ရှိသည့် သွေးဝိညာဉ်များနှင့် မတူဘဲ ယခု သွေးဝိညာဉ်မှာ ပိုမို ထင်ရှားပီပြင်ပြီး အမှန်တကယ် အသက်ရှင်နေသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။

၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ပိုမို အစွမ်းထက်လာပြီး အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် နဝမအလွှာ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် ခြေရင်းရှိ သွေးဝိညာဉ်ကို ကြည့်ကာ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဆယ်ရက်ကျော်ကြာ ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံမှုအပြီးတွင် သူမသည် 'သွေးဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်ခြင်း' ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်နိမ့်အောင်မြင်ခြင်း အခြေအနေသို့ နောက်ဆုံး၌ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု သူမဆင့်ခေါ်သော သွေးဝိညာဉ်များသည် ပိုမို ထင်ရှားပြီး အစွမ်းထက်လာရုံသာမက တည်ရှိနေနိုင်သည့် အချိန်မှာလည်း ပိုမို ကြာမြင့်လာသည်။

မုန့်ဝမ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြောဆန့်ကာ အခန်းအတွင်းရှိ သွေးနံ့များကို ဖယ်ရှားရန် လေအရှိန်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

သူမ အခန်းအပြင်သို့ ထွက်လိုက်သည်နှင့် ဘေးခန်းတံခါးမှာလည်း ပွင့်လာပြီး ရွှမ်ကျီ ထွက်လာကာ မုန့်ဝမ်၏ နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာသည်။

မုန့်ဝမ်သည် ရွှမ်ကျီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ သူသည် သူမထံတွင် ပစ္စည်းတစ်ခု ထားခဲ့ပြီး သူမဘက်မှ ပြန်ပေးရန် မေ့လျော့နေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

စိတ်အာရုံတစ်ခုနှင့်အတူ သူမသည် သွေးပင်လယ်အတွင်းမှ ပုတီးတစ်ကုံး ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤပုတီးကုံးမှာ မူလက ဖြူစင်သန့်ရှင်းပြီး နူးညံ့သော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ပုတီးကုံးအတွင်းရှိ ငြိမ်းချမ်းသော အရှိန်အဝါများမှာ ကွယ်ပျောက်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသော ပုတီးစေ့များသည် သွေးစွမ်းအင်များဖြင့် စွန်းထင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏နေရာတွင် ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်စေသော သွေးစွမ်းအားများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာကာ ဤပုတီးကုံးမှာ သွေးလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်က သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ပုတီးကုံးကို ရွှမ်ကျီထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "ရော့... ဒါ နင့်ကို ပြန်ပေးတာ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရွှမ်ကျီသည် အသွင်သဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားသော ပုတီးကုံးကို အချိန်အတော်ကြာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် တိတ်တဆိတ်ပင် လှမ်းယူလိုက်သည်။

"သွားကြစို့၊ ဈေးတန်းကို သွားကြည့်ရအောင်။"

မုန့်ဝမ်က ပြောပြီးနောက် ဈေးတန်းရှိရာသို့ ဦးဆောင်ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ရွှမ်ကျီကလည်း အသံတိတ်ပြီး တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။

ဈေးတန်းသို့ သွားရာလမ်းတွင် မုန့်ဝမ်သည် ရွှမ်ကျီနှင့် ပထမဆုံး စတင်ဆုံတွေ့ခဲ့ပုံကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေမိသည်။

ထိုစဉ်က သူသည် ပုတီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ တရားဒေသနာများ ရွတ်ဆိုရင်း လမ်းမှားရောက်နေသော သူမကဲ့သို့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို လမ်းမှန်သို့ ပြောင်းလဲပေးရန် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မူ သူကိုယ်တိုင်ပင် သူမ၏ ဘေးနားတွင် ဗုဒ္ဓတရားတော်ကို စွန့်ခွာခဲ့ရသော မိစ္ဆာတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မိစ္ဆာတစ်ဦးက လူကို လမ်းမပြောင်းနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောသလဲ...........

ဈေးတန်းမှာ အရင်အတိုင်းပင် လူသူထူထပ်ပြီး ဆူညံလျက် ရှိသည်။

မျက်စိရှင်သော ကျင့်ကြံသူအချို့က ရွှမ်ကျီကို မှတ်မိသွားကြသဖြင့် လူအုပ်ကြားတွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးမှုများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ဒါ ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်က နတ်သားတော် ရွှမ်ကျီ မဟုတ်ဘူးလား........... သူက ဘာလို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ ရောနှောနေတာလဲ..........."

"သူ တကယ်ပဲ ကျဆုံးသွားပြီပဲ........... ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ နတ်သားတော်တစ်ယောက်က မိစ္ဆာတစ်ယောက်နဲ့ အတူရှိနေတာဟာ ဗုဒ္ဓသာသနာအတွက် အရှက်ရစရာပဲ..........."

"အဲဒီ မိစ္ဆာမက ဘယ်သူလဲ........... သူမရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရတာ လူအတော်များများကို သတ်ခဲ့ပုံပဲ"

မုန့်ဝမ်ထံမှ ဘာတုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဆွေးနွေးသံများမှာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာသည်။

အချို့ဆိုလျှင် သူမ၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆဲရေးတိုင်းထွာလာကြသည်။

"မိစ္ဆာမ... နင်က နတ်သားတော် ရွှမ်ကျီကို ဘယ်လိုများ လှည့်စားထားတာလဲ........... နင်ဟာ အကြိမ်တစ်သောင်း သေသင့်တဲ့သူပဲ..........."

မိမိကိုယ်ကို တရားသောလမ်းကို လိုက်သူဟု ယူဆထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မုန့်ဝမ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မိစ္ဆာမ... နင် သေချာပေါက် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှာပဲ..........." ဟု နောက်တစ်ဦးကလည်း ဝိုင်းဝန်း ကဲ့ရဲ့လိုက်ကြသည်။

မုန့်ဝမ်သည် နောက်ဆုံး၌ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူမကို စွပ်စွဲနေသူများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားသော ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရစေရန် သတိကြီးစွာဖြင့် လည်ပင်းကို ကျုံ့ထားလိုက်ကြသည်။

သို့သော် သေမှာကြောက်ဘဲ ပြန်လည် စိုက်ကြည့်ရဲသူ အချို့လည်း ရှိသေးသည်။

"ဘာကို ကြောက်နေကြတာလဲ........... ဒါက ဈေးတန်းပဲ၊ သူမ ဘာမှ လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး..........."

"ဟုတ်တယ်၊ ဈေးတန်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်တာကို တားမြစ်ထားတာပဲ။ သူမသာ တစ်ခုခု လုပ်ရဲရင် စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ က သူမကို အပြင်ထုတ်ပစ်လိမ့်မယ်..........."

မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ချက်ချင်း စုစည်းသွားပြီး ပြင်းထန်သော ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုမုန်တိုင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများဖြင့် သူမကို ဆဲဆိုနေသော ကျင့်ကြံသူများထံသို့ တိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

"အား..........."

ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုကျင့်ကြံသူများသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်များကဲ့သို့ မုန်တိုင်းနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားပြီး ဈေးတန်းအပြင်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားကြသည်။

အားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ကျလာချိန်တွင်မူ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ကြေမွသွားပြီး အသက်ရှူရပ်တန့်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာအယာ ချလိုက်ပြီး— "သူတို့ရဲ့ ဆဲဆိုမှုတွေက အသစ်အဆန်း မရှိတော့ဘူး။ ဒီလို နည်းလမ်းဟောင်းတွေပဲ သုံးနေတာ နားထောင်ရတာ ပျင်းစရာကောင်းတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စည်ကားနေသော ဈေးတန်းမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မုန့်ဝမ်၏ ပြတ်သားသော လုပ်ရပ်ကြောင့် အားလုံးမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။

ဈေးတန်းထဲတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသဖြင့် သူမသည် လူများကို ဈေးတန်းအပြင်သို့ လေဖြင့် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးမှ သတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘေးမှ ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများမှာ မျက်လုံးအပြူးသား၊ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ဘာအသံမျှ မထွက်နိုင်တော့ချေ။

ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ ကပ်ရောဂါတစ်ခုကဲ့သို့ လူအုပ်ကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အတန်ကြာမှ တစ်ဦးက တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချရင်း တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူမ... သူမ လူအများကြီးကို တကယ် သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ။

အဲဒီလူတွေက ဈေးတန်းအပြင်မှာ သေသွားတာ ဆိုပေမဲ့ သူမက ဈေးတန်းထဲကနေ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပဲ..."

နောက်တစ်ဦးကလည်း တိုးတိုးလေး ထောက်ခံလိုက်သည်— "ဒါက စည်းကမ်းနဲ့ မညီဘူး........... သူမက ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သမီး ဖြစ်နေရင်တောင် အပြစ်ပေးခံရမှာပဲ..........."

"ခုနက ဆူညံသံတွေကြောင့် စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ သိသွားလောက်ပြီ... သူတို့ အခုချက်ချင်း ရောက်လာတော့မှာ..........."

ထိုစကားသံများမှာ မုန့်ဝမ်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း သူမ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ များ ရောက်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလားပင်။

မကြာမီမှာပင် ဝတ်စုံတူ ဝတ်ဆင်ထားသော လူအတော်များများမှာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ဈေးတန်းအလယ်တွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခါးတွင် စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည့် အဆောင်များ ချိတ်ဆွဲထားသည်။

စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ ရောက်လာသောအခါ ပြဿနာရှာသူမှာ မုန့်ဝမ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လျှင် သူတို့၏ စိတ်များ လေးလံသွားကြသည်။

မကြာသေးမီ ရက်များအတွင်းက ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် အချို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။

ဤမုန့်ဝမ်သည် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနှင့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်းမှ နတ်သားတော်များကိုပင် သတ်ရဲသူ ဖြစ်သဖြင့် ဈေးတန်းထဲတွင် ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ သူမအတွက် ထူးဆန်းလှသည် မဟုတ်ချေ။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ ဗိုလ်ကြီးက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး အတင်းအကြပ် ပြုံးလျက် မုန့်ဝမ်အား လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"နတ်သားတော် မုန့်... ဒီနေ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့..."

"ဒီနေ့ ကိစ္စက နားလည်မှု လွဲတာသက်သက်ပါပဲ။"

မုန့်ဝမ်၏ အသံမှာ အေးစက်နေပြီး ဗိုလ်ကြီး၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ တုန်ရင်နေသော ကျင့်ကြံသူများထံသို့ အကြည့်ရောက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒီလူတွေက ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောဆိုနေပြီး ကျွန်မနဲ့ နတ်သားတော် ရွှမ်ကျီကို စွပ်စွဲပုတ်ခတ်နေကြတာ။ ကျွန်မက အနည်းငယ်ပဲ အပြစ်ပေးလိုက်တာပါ။ ကျွန်မ ဘာအမှား လုပ်မိလို့လဲ..........."

ဗိုလ်ကြီး၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ စိုစွတ်လာသည်။ ဤသည်မှာ အနည်းငယ် အပြစ်ပေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ သက်သေဖျောက်ရန် လူသတ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဈေးတန်းထဲတွင် ကိုယ်ပိုင် အငြိုးအတေးဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားပြီး ချိုးဖောက်သူများကို ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးလေ့ရှိသည်၊ လူသတ်မှုဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိချေ။

သို့သော် မုန့်ဝမ်၏ စွမ်းအားနှင့် နောက်ခံကို သိထားသဖြင့် သူ ဘာမှ ထပ်မပြောရဲတော့ချေ။ သူသည် စိတ်တင်းထားပြီး— "နတ်သမီး မုန့်... ဈေးတန်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်တာကို တားမြစ်ထားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ပူးပေါင်းပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်ရသည်။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်..........."

မုန့်ဝမ်က သူ့ကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး "ဘယ်လို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှာလဲ..........." ဟု မေးလိုက်သည်။

ဗိုလ်ကြီးမှာ ခေတ္တမျှ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူက မုန့်ဝမ်ကို တကယ်ပဲ ဖမ်းဆီးနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ သူ အကျပ်ရိုက်နေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်— "ဘာတွေ ဆူညံနေတာလဲ..........."

ရွှေရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။ သူသည် ဆံပင်ဖြူသော်လည်း နုပျိုသော မျက်နှာ ရှိကာ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ ရှိပြီး အစွမ်းထက်သော ရွှေအမြုတေအဆင့် ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူသည် စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ မှ ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဗိုလ်ကြီးထံမှ လျှို့ဝှက် ပေးပို့လိုက်သော သတင်းကြောင့် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ မရောက်လာမီက သေးငယ်သော ကိစ္စတစ်ခုအတွက် သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ လာခိုင်းရသလားဟု မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း မုန့်ဝမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်မူ ထိုမကျေနပ်မှုများမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက မုန့်ဝမ် ဖြစ်နေတာကိုး။ ဒီကိစ္စကိုတော့ သတိထားပြီး ကိုင်တွယ်ဖို့ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

အခန်း (၂၂၆) ဈေးတန်း၏ အေးချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်း

"နတ်သမီး မုန့်... နတ်သမီး ဈေးတန်းထဲမှာ ပြဿနာရှာတယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က တိုင်တန်းထားပါတယ်။ ကျွန်ုပ်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ပူးပေါင်းပေးပါ"

ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲသည် မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်ကာ နူးညံ့သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် မုန့်ဝမ်ကမူ လိုက်လျောခြင်းမရှိဘဲ အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ... အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ။ ကျွန်မလည်း အကြီးအကဲဆီကနေ တရားမျှတမှု တောင်းဆိုမလို့ပဲ"

ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားပြီး မုန့်ဝမ်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိခြင်းအပေါ် စိတ်ထဲမှ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

သူက သူမအတွက် လွတ်လမ်းကို သိသိသာသာ ဖွင့်ပေးထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက လက်မခံခဲ့ချေ။

သို့သော် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို ပြန်လည်ချိန်ဆပြီးနောက် အတင်းအပြုံးဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အို... နတ်သမီး မုန့်မှာ ဘယ်လို မတရားတာတွေ ရှိလို့လဲ........... ပြောပါ၊ ကျွန်ုပ် သေချာပေါက် တရားမျှတအောင် ဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်"

မုန့်ဝမ်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးကွက်များနှင့် ကြောက်လန့်တကြား တိတ်ဆိတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်မနဲ့ နတ်သားတော် ရွှမ်ကျီ လမ်းလျှောက်နေတုန်းမှာ ဒီလူတွေက ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း စော်ကားခဲ့ကြတယ်။ နားမခံသာတဲ့ စကားလုံးတွေ ပြောဆိုနေကြတာပါ။

ဈေးတန်းထဲမှာ ကိုယ်ပိုင် အငြိုးအတေးနဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို တားမြစ်ထားတာကို ထောက်ထားပြီး ကျွန်မက သူတို့ကို သနားလို့ ဈေးတန်းအပြင်ဘက်ကို 'ဖိတ်ခေါ်' ထုတ်လိုက်တာပါ။ နောက်ပြီး ဒီလို သန့်ရှင်းသပ်ရပ်တဲ့ ဈေးတန်းကြီးကို ဒီလို ပါးစပ်သရမ်းတဲ့သူတွေနဲ့ မညစ်ညမ်းစေချင်လို့ပါ"

သူမသည် စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲကို စိုက်ကြည့်ကာ စိန်ခေါ်သည့် လေသံဖြင့် "ကျွန်မ လုပ်ခဲ့တာတွေဟာ စည်းကမ်းနဲ့ ညီညွတ်ရဲ့လားလို့ သိချင်မိပါတယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း အကျိုးအမြတ်ကို အမြန်တွက်ချက်လိုက်ကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

"စည်းကမ်းနဲ့ ညီတာပေါ့၊ ညီတာပေါ့........... နတ်သမီး မုန့်ဟာ ဈေးတန်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ ဒီလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့သူတွေကို ဈေးတန်းအပြင်ဘက်ကို 'ဖိတ်ခေါ်' ထုတ်ပြီး ဈေးတန်းရဲ့ အေးချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့တာကို အားလုံး မြင်ကြတာပဲ။ ဒီလုပ်ရပ်က အရမ်းကောင်းတယ်..........."

သူက ပြောရင်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ ကို နောက်ထပ် စကားမပြောရန် မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။

စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ သည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ စွမ်းအားနှင့် အကြီးအကဲ၏ သဘောထားကြောင့် ဒေါသကို မျိုသိပ်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး တိတ်ဆိတ်နေကြရတော့သည်။

ဘေးမှ ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ဆူညံသွားကြသည်။ မုန့်ဝမ် လူသတ်သည်ကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပါလျက် ယခုအခါ ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲက အမှန်ကို အမှားလုပ်ကာ "ဈေးတန်း၏ အေးချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်း" ဟု ပြောနေသည်မှာ သိသိသာသာ လိမ်ညာနေခြင်းပင်။

"ဒါက အရမ်း မတရားတာပဲ........... သူမက လူသတ်ခဲ့တာကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဈေးတန်း အေးချမ်းအောင် လုပ်တာ ဖြစ်သွားရတာလဲ..........." ဟု ကျင့်ကြံသူ လူငယ်တစ်ဦးက မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ရှူး........... တိုးတိုးနေစမ်း........... မင်း သေချင်လို့လား......................" ဘေးရှိ အဘိုးအိုက မုန့်ဝမ် ကြားသွားမည် စိုးသဖြင့် သူ၏ ပါးစပ်ကို အမြန်ပိတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိတ်လန့်တကြား ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဈေးတန်းအတွင်းရှိ လေထုမှာ ထူးဆန်းပြီး ဖိနှိပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အားလုံးက မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း ရင်ဖွင့်စရာ နေရာမရှိသဖြင့် ဒေါသများကိုသာ ရင်ထဲမှာ ဖိသိပ်ထားကြရသည်။

မုန့်ဝမ်သည် အားလုံး၏ အမူအရာများကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤလောကတွင် ခွန်အားကြီးသူကသာ အခွင့်အရေးရသည်ဟူသော အချက်ကို ယခုအထိ နားမလည်သေးပါက ဤကျင့်ကြံသူများ တစ်သက်လုံး ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အောက်ခြေတွင်သာ ရုန်းကန်နေရသည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။

သူမသည် အကြီးအကဲဘက်သို့ လှည့်ကာ— "ကျွန်မအတွက် တရားမျှတအောင် ဆောင်ရွက်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ။ တခြား ကိစ္စမရှိရင်တော့ ကျွန်မ သွားပါဦးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ... သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ။ အားရင်တော့ လက်ဖက်ရည် သောက်ဖို့ ကြွခဲ့ပါဦး"

မုန့်ဝမ်နှင့် ရွှမ်ကျီ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသူတိုင်းမှာ ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့သွားကြသည်။

ဟဲ... ဒီလူတွေက ကြောက်ရတာကို သိသားပဲ။ ဒါဆို ဘာလို့ မိစ္ဆာမ မုန့်ဝမ်ကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါကျမှ အဲဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှုတွေ ရှိနေကြတာလဲ........... ဈေးတန်းက သူတို့ကို သတ္တိတွေ ပေးထားလို့လား...........

အကြီးအကဲမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် မုန့်ဝမ်ကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူနိုင်သည်ဟု မပြောရဲချေ။

ဒီလူတွေက ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သမီးဟာ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုလဲဆိုတာ မသိကြဘူးထင်တယ်။ သူက အမိန့်ပေးသည့် လေသံဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

"ဈေးတန်း စည်းကမ်းချက်ထဲမှာ တစ်ခု ထပ်တိုးလိုက်— အခြားသူများကို စွပ်စွဲပုတ်ခတ်ခြင်း၊ ဆဲဆိုစော်ကားခြင်း မပြုရ၊ ချိုးဖောက်ပါက မိမိဘာသာ တာဝန်ယူရမည်..........."

ထိုအသံမှာ မကျယ်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း ကြားနိုင်ရန် လုံလောက်သည်။

အရေးယူရေးအဖွဲ့ ဗိုလ်ကြီး၏ စိတ်များ လေးလံသွားပြီး အမြန်ပင် နာခံပါမည်ဟု ဆိုကာ အကြီးအကဲ ထွက်ခွာသွားသည်ကို အရိုအသေပေးလျက် စောင့်ကြိုနေတော့သည်။

မုန့်ဝမ်နှင့် ရွှမ်ကျီတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ လမ်းလျှောက်လာရင်း ဈေးတန်းအတွင်းရှိ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ ဖွင့်လှစ်ထားသော ဆိုင်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားကြသည်။

နီရဲနေသော တံခါးမကြီး၏ အထက်တွင် "ရွှမ်ယင်ရတနာခန်းမ" ဟု ရွှေရောင်စာလုံးကြီး လေးလုံးဖြင့် ရေးထိုးထားသော ဆိုင်းဘုတ်မှာ နေရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။

အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်ဆေးများနှင့် မှော်လက်နက်များ၏ ထူးခြားသော ရနံ့များမှာ သူတို့ထံသို့ လွင့်ပျံ့လာသည်။ မုန့်ဝမ်က မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ဈေးတန်းက ပိုပြီး စည်ကားလာသည်နှင့်အမျှ ယခင်က ရိုးရှင်းသော ဆိုင်လေးမှာ ယခုအခါ ပိုမို ခမ်းနားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခန်းမမှာ ကျယ်ဝန်းလင်းထိုင်နေပြီး အဆင့်နိမ့် အဆောင်များနှင့် ဆေးလုံးများမှသည် အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်များနှင့် ကုန်ကြမ်းများအထိ ပစ္စည်းမျိုးစုံကို စနစ်တကျ ခင်းကျင်းပြသထားသည်။

ဆိုင်ဝန်ထမ်း အတော်များများမှာလည်း ဝယ်သူများကို လိုလေသေးမရှိ ဝန်ဆောင်မှု ပေးနေကြသည်။

မုန့်ဝမ် ဝင်လာသည်ကို မြင်လျှင် ဝမ်းဗိုက်ရွှဲရွှဲနှင့် အရပ်ပုပု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခရီးဦးကြို ပြုလိုက်သည်။

"နတ်သမီး... ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ကြွလာတာလဲ..........."

ဤလူမှာ ယခင်က မုန့်ဝမ်အတွက် သတင်းများ စုဆောင်းပေးခဲ့သော ဝူတာဟန် ပင် ဖြစ်သည်။ ဝူတာဟန်သည် သတင်းနားစွင့်သူ ဖြစ်သဖြင့် လွန်ခဲ့သော ခေတ္တခဏက ဈေးတန်းတွင် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ကြားသိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤပြတ်သားလွန်းလှသော သွေးလမ်းစဉ် နတ်သမီးအပေါ် ပို၍ပင် သတိကြီးစွာဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်က သူမလာရခြင်း အကြောင်းရင်းကို ပြောပြလိုက်သည်— "ဂိုဏ်းရဲ့ နေရာကို ခဏလောက် ငှားချင်လို့......"

"အို... နတ်သမီးက ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလို့လဲ..........." ဟု ဝူတာဟန်က မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မက ကျင့်ကြံသူတွေ အချင်းချင်း အတွေ့အကြုံတွေ မျှဝေဖို့နဲ့ ပစ္စည်းတွေ လဲလှယ်ဖို့အတွက် လေလံပွဲ လေးတစ်ခု လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလို့ပါ"

၎င်းကို ကြားသောအခါ ဝူတာဟန်က စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်လိုက်သည်။ လေလံပွဲတစ်ခုသာ စည်ကားအောင် လုပ်နိုင်လျှင် ရွှမ်ယင်ရတနာခန်းမ၏ နာမည်နှင့် စီးပွားရေးအတွက် များစွာ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဝူတာဟန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်ရင်း သတိပေးသည့် လေသံဖြင့်—

"နတ်သမီးလည်း သိတဲ့အတိုင်း လေလံပွဲတစ်ခု အောင်မြင်ဖို့နဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး လာဖို့ဆိုရင် ထိုက်တန်တဲ့ ရတနာအချို့ကို ထုတ်ပြနိုင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်"

မုန့်ဝမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အေးအေးဆေးဆေးပင် သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းတွေကရော လုံလောက်တဲ့ အလေးချိန် ရှိရဲ့လားလို့ သိချင်မိတယ်"

ဝူတာဟန်က ကျောက်စိမ်းပြားကို ကောက်ယူကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ အချက်အလက်များကြောင့် ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားတော့သည်။

လူခေါင်းခွံခန့် အရွယ်အစားရှိသော ရေခဲဥက္ကာခဲ၊ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ထူးခြားသော တိမ်တိုက်မယ်ပန်း နှင့် နာမည်ကျော် မိုးကြိုးနဂါးလှံ... ဝူတာဟန်မှာ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ရသည်။ ရေခဲဥက္ကာခဲနှင့် အခြားပစ္စည်းများ၏ အောက်တွင်လည်း အခြားသော ရှားပါးရတနာများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူသည် ထိတ်လန့်သလို၊ ရင်လည်း ခုန်နေမိသည်။

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို စားပွဲပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် ပြန်တင်လိုက်သည်။

သူသည် မုန့်ဝမ်ကို အရိုအသေပေးရင်း၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း ဖော်မပြနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"နတ်သမီး... ဒါတွေက... ဒီရတနာတွေက အရမ်း တန်ဖိုးကြီးလွန်းမနေဘူးလား..........."

ဝူတာဟန်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရင်နေသည်။ ဤရတနာများသာ အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပါက မည်မျှအထိ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားမည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

"နင်က ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနဲ့ ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်းက လူတွေ လာပြီး ပြဿနာရှာမှာကို ကြောက်နေတာ မဟုတ်လား..........."

မုန့်ဝမ်က ဝူတာဟန်၏ အတွေးကို ဖောက်ထွင်းသိမြင်ဟန်ဖြင့် ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။