အခန်း (၂၂၉-၂၃၀)

အခန်း (၂၂၉) ကောင်းကင်အဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအား လဲလှယ်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်း

"ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်မှာ အမှတ်တွေရဖို့ တခြားနည်းလမ်းရှိနေမှတော့ ပိုကောင်းတာပေါ့။"

ချင်းယွီက မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆက်လက်ထိန်းထားရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါမှမဟုတ်ရင် ညီမလေးရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စကို ငါ့ကြောင့် နှောင့်နှေးသွားမယ်ဆိုရင် စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်သူ ငါလည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်နေမှာ။"

"ကျွန်မအတွက် တွေးပေးတဲ့အတွက် စီနီယာအစ်ကိုနဲ့ စီနီယာအစ်မတို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်။"

မုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ဖိတ်စာနှစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ သူတို့နှစ်ဦးအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက လေလံပွဲအတွက် ဖိတ်စာတွေပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဂျူနီယာညီမလေးကို ကူညီအားပေးဖို့ ကြွရောက်ခဲ့ကြပါဦး။"

ချင်းယွီနှင့် လီဖော်တျန်းတို့သည် ဖိတ်စာများကို လက်ခံယူကာ အနည်းငယ် စကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

လေလံပွဲကျင်းပမည့်ရက် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ နတ်သမီး မုန့်ဝမ် လေလံပွဲကျင်းပမည့်အကြောင်း ကောလာဟလများမှာ ပို၍ ပျံ့နှံ့လာကာ နောက်ဆုံးတွင် မုရွှယ်ယန်၏ နားထဲသို့ပင် ရောက်ရှိသွားသည်။

ချင်ရှောက်ယန်၏ ကျန်ရစ်သောပစ္စည်းများမှာ လေလံပွဲတွင် အမှန်တကယ် ပါဝင်လာမည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ သူမ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားရသည်။

ချင်ရှောက်ယန် သေဆုံးမှုမှာ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းအတွက် အလွန် နာကျင်စရာကောင်းသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှလူများက သူ၏ပစ္စည်းများကို လေလံပွဲအတွက် လူဆွယ်ရန် လှည့်ကွက်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုနေခြင်းမှာ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းအား သိသိသာသာ စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မုရွှယ်ယန်သည် ဤကိစ္စကို ချင်ကျန့်ရှန်းထံသို့ ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်သည်။

သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချင်ကျန့်ရှန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ သူသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသဖြင့် လက်ဆစ်များမှာပင် ဖြူကုန်သည်။

"ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း... မုန့်ဝမ်... နင်တို့တွေ တော်တော်လွန်လာပြီပဲ..........."

ချင်ကျန့်ရှန်းက သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ဂျူနီယာလေးတစ်ယောက်က ငါ့ကို ဒီလောက်အထိ အရှက်ခွဲရဲတယ်ပေါ့၊ တကယ်ကို ဒေါသထွက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ..........."

မုရွှယ်ယန်မှာလည်း မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။ "အကြီးအကဲ... ကျွန်မတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ........... အဲဒီ တိမ်တိုက်မယ်ပန်း က ရှောက်ယန်ရဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်သလို ကျွန်မတို့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်၍ အဲဒါ တခြားသူတွေလက်ထဲ ရောက်သွားရင်တော့..."

သူမ စကားကို ဆက်မပြောသော်လည်း သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ ထင်ရှားလှသည်။

ချင်ကျန့်ရှန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ရင်ထဲရှိ ဒေါသများကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ခေတ္တအကြာတွင် သူ၏မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး လေးနက်သောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ရှောက်ယန်ရဲ့ တိမ်တိုက်မယ်ပန်းအပြင် ဒီလေလံပွဲမှာ တခြား ဘာရတနာတွေ ပါသေးလဲ..........."

မုရွှယ်ယန်က ခေတ္တစဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်မ သိထားသလောက်တော့ ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ လီမင်ရဲ့ တူဖြစ်သူ နတ်သားတော် လီကျန့်ရဲ့ အသက်သွေးကြောလက်နက် ဖြစ်တဲ့ မိုးကြိုးနဂါးလှံ လည်း ပါဝင်ပါတယ်။ ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်းကလည်း ဒီသတင်းကို ရပြီးလောက်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်။ ကျွန်မ အခုပဲ အကြီးအကဲ လီမင်ဆီကို သတင်းပို့အဆောင် လွှတ်ပြီး တန်ပြန်ဖို့အတွက် တိုင်ပင်လိုက်ပါ့မယ်။"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး သတင်းပို့အဆောင်အတွင်းသို့ ဝိညာဉ်အာရုံတစ်ခု ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ချင်ကျန့်ရှန်း၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်မှောင်မှိုက်နေပြီး "မုန့်ဝမ်... နင် စောင့်နေလိုက်။ ငါ နင့်ရဲ့လေလံပွဲကို သေချာပေါက် ဖျက်ဆီးပြီး နင့်ကို ထိုက်တန်တဲ့ တန်ဖိုးပေးဆပ်ခိုင်းစေရမယ်..........." ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် လေလံပွဲမှာ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ရောက်ရှိလာသည်။ ဈေးတန်းအတွင်းရှိ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းပိုင် နေရာတစ်ခုတွင် ကျင့်ကြံသူများမှာ အဆက်မပြတ် ဝင်ထွက်နေကြပြီး အများစုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် သုံးယောက်တစ်စု၊ ငါးယောက်တစ်စုဖြင့် ပါဝင်လာမည့် ရတနာများအကြောင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မြင့်မားသော စင်မြင့်တစ်ခု ရှိပြီး အနီရောင်ပိတ်စ လွှမ်းထားသော စားပွဲတစ်ခုကို တင်ထားသဖြင့် အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသည်။ ခေါင်းလောင်းသံ အချက်ပေးသံနှင့်အတူ လေလံပွဲကို တရားဝင် စတင်လိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် လရောင်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာသည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်ပြီး မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းလှကာ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ဖော်မပြနိုင်သော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ယနေ့ လေလံပွဲကို ကြွရောက်လာကြတဲ့ ရောင်းရင်းတို့အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။ ကျွန်မ အခုပဲ အားလုံးနဲ့ လဲလှယ်ဖို့အတွက် ရတနာအချို့ကို ထုတ်ပြပါ့မယ်။"

မုန့်ဝမ်၏ အသံမှာ ကြည်လင်အေးစက်နေသော်လည်း ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်း၏နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူမသည် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော လက်ချောင်းလေးကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ရာ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပွင့်ထွက်လာသည်။

လူခေါင်းခွံခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး အလွန်အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသော ပြာလဲ့လဲ့ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုမှာ လေထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံဝဲနေသည်။

"ဒါက ကျွန်မ ကံကောင်းလို့ ရခဲ့တဲ့ ရေခဲဥက္ကာခဲ ပါ။ ရေခဲဥက္ကာခဲရဲ့ အသုံးဝင်ပုံကိုတော့ အထူးတလည် ရှင်းပြနေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး၊ ၎င်းဟာ ဝိညာဉ်လက်နက် တွေ သွန်းလုပ်ဖို့အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ကုန်ကြမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။"

ထိုစကားများ ပြောလိုက်သည်နှင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားတော့သည်။ ရေခဲဥက္ကာခဲက ဘယ်လောက်တောင် တန်ဖိုးကြီးသလဲ...........

၎င်းမှာ ယခုကဲ့သို့ ကြီးမားသော အတုံးကြီး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ရေခဲဥက္ကာခဲထံသို့ ကျရောက်နေပြီး လိုချင်တပ်မက်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရေခဲဥက္ကာခဲဖြင့် အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ရေခဲဥက္ကာခဲက တန်ဖိုးကြီးတယ် ဆိုပေမဲ့ တိမ်တိုက်မယ်ပန်း လောက်တော့ မရှားပါဘူး။"

သူမသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်လှည့်လိုက်ရာ ကြည်လင်တောက်ပသော တိမ်တိုက်မယ်ပန်း တစ်ပွင့် သူမ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

တိမ်တိုက်မယ်ပန်း၏ ပွင့်ချပ်များမှာ ပန်းနုရောင် သန်းနေပြီး သင်းပျံ့သော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဒီတိမ်တိုက်မယ်ပန်းဟာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုအတွက် အလွန်ရှားပါးတဲ့ ရတနာတစ်ခုပါ။ ကျင့်ကြံရာမှာ အသုံးပြုနိုင်သလို ဆေးလုံး တွေအဖြစ်လည်း ဖော်စပ်နိုင်တဲ့ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။"

ပွဲအတွင်းရှိ လေထုမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ လှုပ်ရှားလာသည်။

"တကယ်ပဲ တိမ်တိုက်မယ်ပန်းပဲ........... ဒီလောက် အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ ပစ္စည်းမျိုးက ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှာတောင် ရှားလိမ့်မယ်။"

"ချင်ရှောက်ယန် တစ်ယောက် 'မဟာနေဝန်း ရွှေရောင်ကျင့်စဉ်' ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာ ဒီတိမ်တိုက်မယ်ပန်းကြောင့်လို့ ပြောကြတယ်။"

"ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းလဲ........... ငါသာ ဒီလို ရတနာမျိုး ရရင်တော့ အချိန်မီ ဝှက်ထားမှာပဲ၊ ဘယ်တော့မှ လဲမှာ မဟုတ်ဘူး..........."

"ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းက ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း နတ်သားတော်ရဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်နေတာပဲ။ မုန့်ဝမ်က ဒီလို ပေါ်တင်ကြီး လာလဲနေတာဆိုတော့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက လူတွေ လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

တိမ်တိုက်မယ်ပန်းအပြီးတွင် မုန့်ဝမ်သည် မိုးကြိုးနဂါးလှံ နှင့် အခြားသော ရတနာများစွာကို လူအများ အားရပါးရ ကြည့်နိုင်ရန် ထုတ်ပြပြီးနောက် စကားစလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဒီနေ့ ရတနာတွေ အများကြီး ထုတ်ပြရခြင်းဟာ ကောင်းကင်အဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ချင်လို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။"

မုန့်ဝမ်သည် လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ "ကောင်းကင်အဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခုခု ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတိုင်းဟာ အထက်မှာ ပြထားတဲ့ ရတနာတွေထဲက ကြိုက်နှစ်သက်ရာနဲ့ လဲလှယ်နိုင်ပါတယ်။"

မုန့်ဝမ်၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ၎င်းမှာ ကြည်လင်သော နေ့ခင်းဘက်တွင် မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေသဖြင့် လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။

ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်များသာမက သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများတွင်ပင် ရှိချင်မှ ရှိပေလိမ့်မည်။

"ဒီမုန့်ဝမ်ကတော့ တော်တော် ရည်မှန်းချက်ကြီးတာပဲ........... သူမက သူမရဲ့ လိုအပ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်အမြုတေကို ဖြည့်ဖို့ ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေကို သုံးချင်နေတာပဲ။"

"အဲဒါ ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းလေ........... သူမမှာက ဝိညာဉ်အမြုတေ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ တကယ်လို့ ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခု လဲနိုင်ခဲ့ရင်တောင် နောက်ထပ် သုံးခု လိုနေဦးမှာပဲ။"

"သူမ အလကားပဲ မောတာပဲ အဖက်တင်လိမ့်မယ်လို့ ငါတော့ ထင်တာပဲ။"

လူအုပ်ကြီး၏ ပြောဆိုသံများမှာ မုန့်ဝမ်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စီမံချက်ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူမသည် စင်မြင့်ပေါ်မှ လူတိုင်း၏ တုံ့ပြန်မှုများကို အကဲခတ်နေသည်။

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် သူမက ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် လောဘရိပ်များ လျှပ်ခနဲ ပေါ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူအနည်းငယ်မှာ သူမ၏ ပစ်မှတ်များ ဖြစ်နိုင်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် စင်မြင့်ပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းလာသည်။ သူမ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုလူအနည်းငယ်မှာ လူအုပ်ကြားထဲမှ သူမထံသို့ တက်ကြွစွာ လာရောက် တွေ့ဆုံကြသည်။

ထိုလူစုမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် မုန့်ဝမ်အား အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

"နတ်သားမီး မုန့်... ကျွန်တော်နဲ့ ခဏလောက် စကားပြောလို့ ရမလား..........."

"ကျွန်တော် အရင်ရောက်တာ၊ ကျွန်တော်နဲ့ အရင် လဲသင့်တာပေါ့။"

"ရယ်စရာပဲ... မင်းမှာ ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ရှိလို့လား..........."

"ဒါက... မရှိပေမဲ့ တခြား ရတနာတွေ ရှိပါတယ်။ နတ်သားတော် မုန့် စိတ်ဝင်စားလောက်မယ့် ပစ္စည်းတွေပါ။"

မုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်ကာ "အားလုံး စိတ်အေးအေးထားပါ၊ တစ်ယောက်ချင်းစီ လာခဲ့ပါ။ ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း မရှိရင်တောင် အားလုံးကို တရားမျှတတဲ့ အခွင့်အရေး ပေးပါ့မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံသူများ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သူတို့ကို တစ်ဦးချင်းစီ သီးသန့်အခန်းတစ်ခုသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ ဘေးမှလူများကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် သူမက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

"ရောင်းရင်း... ရောင်းရင်းဆီမှာ ကောင်းကင်အဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ရှိပါသလား..........."

ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားပြီး ခေတ္တအကြာတွင် ပြန်ဖြေသည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကောင်းကင်အဆင့်တော့ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်။ အဲဒါက..."

အခန်း (၂၃၀) ရွှေအမြုတေအဆင့်များ ပြဿနာရှာခြင်း

"မြေကမ္ဘာအဆင့်ပဲလား..........."

မုန့်ဝမ်သည် စိတ်ပျက်ဟန်ဆောင်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "နှမြောစရာပဲ။"

နောက်ထပ် လာရောက်သူ အနည်းငယ်မှာလည်း ကောင်းကင်အဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခုမှ ထုတ်မပြနိုင်ကြချေ။ အနည်းငယ် စုံစမ်းကြည့်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သူတို့ကို မသိမသာ ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သူမှာ စိမ်းဖန့်ဖန့် ကျင့်ကြံသူဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ငြိမ်သော အရှိန်အဝါ ရှိသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် သူ့ကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး စကားကို ကွေ့ပတ်မနေဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

"ရောင်းရင်း... ရောင်းရင်းဆီမှာ ကောင်းကင်အဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ရှိပါသလား..........."

အဘိုးအို၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူငယ်ချင်းလေးက နောက်နေတာပဲ။ ငါ့လို လူအိုကြီးမှာ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် ကံကောင်းမှုမျိုး ရှိမှာလဲ..........."

"သူ လိမ်နေတာ..........."

မြူပိုးကောင်အမ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဟားဟား... သူ့ဆီမှာ ကောင်းကင်အဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တကယ်ရှိတယ်။ သစ်သားဓာတ် ပစ္စည်းပဲ........... သူပဲ... မြန်မြန် လုပ်လိုက်တော့..........."

၎င်းကို ကြားသော်လည်း မုန့်ဝမ်သည် ချက်ချင်း လက်မပါသေးချေ။ အဘိုးအိုနှင့် စကားအနည်းငယ် ထပ်မံ ပြောဆိုပြီးနောက် ယဉ်ကျေးစွာပင် ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

မထွက်ခွာမီ အဘိုးအိုမှာ မကျေနပ်သေးဟန်ဖြင့်— "တခြား ပစ္စည်းတစ်ခုခုနဲ့ လဲလို့ မရဘူးလား..........." ဟု မေးသေးသည်။

မုန့်ဝမ်က ပြုံး၍ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "စိတ်မရှိပါနဲ့။ ကောင်းကင်အဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း မတွေ့မချင်းတော့ တခြားဟာတွေကို လောလောဆယ် စဉ်းစားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

အဘိုးအိုသည် စကားပြောချင်သော်လည်း ရပ်တန့်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောဘဲ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် မုန့်ဝမ်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းကို အသာအယာ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် သွေးရောင်အလင်းဓားချက်တစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး အဘိုးအိုထံသို့ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

အဘိုးအို၏ မျက်နှာပျက်သွားကာ အလိုအလျောက် ခုခံလိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျောပြင်တွင် ကြီးမားသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

"နင် ဘာလုပ်တာလဲ........... ငါ့အမေက မျောလွင့်နန်းတော် ရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပဲ........... နင် ငါ့ကို သတ်ရဲရင် ငါ့အမေက နင့်ကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..........."

မုန့်ဝမ်က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ မျောလွင့်နန်းတော် အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ တရားမဝင်သား ဖြစ်နေ၍သာ ကောင်းကင်အဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကဲ့သို့ ရတနာကောင်းကို ရရှိထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် သူမ၏ သတ်ဖြတ်လိုသောစိတ်မှာ နိုးကြားနေပြီ ဖြစ်သည်။ မျောလွင့်နန်းတော် အကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာလျှင်ပင် သူမ သတ်ရဲသည်။

မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ လျှပ်ခနဲ ပေါ်သွားပြီး သူမ၏ တိုက်ကွက်များမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

သူမသည် သွေးလဓားချက် အများအပြားကို ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး အဘိုးအို၏ ထွက်ပြေးပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်သွားပြီး သူ၏ အသက်ကယ် မှော်လက်နက် ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ ခုခံရန် ကြိုးစားတော့သည်။

သို့သော် သူ၏လက်ထဲမှ မှော်လက်နက် အစွမ်းမပြမီမှာပင် မည်းမှောင်သော မြူခိုးများနှင့်အတူ ဆံပင်မျှင်ခန့်သာရှိသော အမည်းရောင် ချည်မျှင်လေးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာထဲသို့ အလျင်အမြန် ထိုးဝင်သွားသည်။

ယူဝူပိုး များသည် သွေးကို အဝအပြဲ သောက်သုံးလိုက်ရာ အသက်ရှူရုံ အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အသာစီး ရသွားတော့သည်။

အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရင်လာပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော လက္ခဏာများ ပြလာသည်။ မုန့်ဝမ်သည် အခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်ဘဲ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါဖြင့် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အဘိုးအို၏ ခေါင်းကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခေါင်းပြတ်သွားသောအခါ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ အသက်ဓာတ် ကုန်ဆုံးသွားတော့သည်။

ထိုအခါမှ မုန့်ဝမ်သည် အဘိုးအို၏ အလောင်းနားသို့ သွားကာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ စိမ်းမြမြ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား တစ်ခုကို ယူလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားမှာ ကိုင်လိုက်လျှင် နွေးထွေးနေပြီး ထူထပ်သော သစ်သားဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းမှာ သူမ လိုချင်နေသည့် ကောင်းကင်အဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း အစစ်ပင် ဖြစ်သည်။

"သစ်သားဓာတ် ရပြီ။ အခု သတ္တု၊ ရေ နဲ့ မြေဓာတ်တွေ လိုသေးတယ်... အမှတ်တွေနဲ့ ပေါင်းရင်တော့ လုံလောက်သွားပြီ။"

မုန့်ဝမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ နေရာကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူမသည် ထရပ်ကာ လျှို့ဝှက်တံခါးတစ်ခုမှတစ်ဆင့် အခြား သီးသန့်အခန်းတစ်ခုသို့ ဝင်လိုက်သည်။

လှုပ်ရှားသံကို ကြားသောအခါ နတ်သမီးဝူမုံ့ က မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အောင်မြင်ခဲ့ရဲ့လား..........."

မုန့်ဝမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ "သစ်သားဓာတ်ပါ" ဟု အကျဉ်းချုံး ပြောလိုက်သည်။

နတ်သမီးဝူမုံ့၏ အပြုံးမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။ သူမ ဘာမှအများကြီး မပြောဘဲ လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်ရာ သူမ၏ ရှေ့တွင် လက်ရာမြောက်သော သစ်သားသေတ္တာ သုံးလုံး လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"ဒါတွေက နင် လိုချင်နေတဲ့ အရာတွေပဲ။"

မုန့်ဝမ်သည် နတ်သမီးဝူမုံ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဆိုပြီး သစ်သားသေတ္တာများကို တိုက်ရိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ နတ်သမီးဝူမုံ့က နောက်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့်— "ငါ နင့်ကို လှည့်စားမှာ မကြောက်ဘူးလား..........." ဟု မေးလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်က ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး— "နတ်သမီးက တပည့်ကို မြှင့်တင်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိနေမှတော့ တပည့်ကို ဘာလို့ ဒုက္ခပေးမှာလဲ..........." ဟု လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

နတ်သမီးဝူမုံ့က ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့်သည်။ "နင် သိထားတာ ကောင်းပါတယ်။ ဂိုဏ်းက နင့်အပေါ် မျှော်လင့်ချက်တွေ အများကြီး ထားထားတယ်။

ဒီပစ္စည်းတွေကို အကျိုးရှိရှိ သုံးပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် လုပ်နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ထပ်မံ ကျေးဇူးတင်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာကာ လေလံပွဲ ကျင်းပရာ ခန်းမမကြီးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လေလံပွဲ၏ အဝင်ဝတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။

ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါ နှစ်ခုသည် ဒေါသများဖြင့် တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားရာ ဆူညံနေသော လေလံပွဲ ခန်းမတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ အဝင်ဝသို့ တစ်ပြိုင်နက် ရောက်သွားကြသည်။

ရွှေရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ငြိမ်သော်လည်း ဖိနှိပ်မှုရှိသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ ချင်ကျန့်ရှန်း နှင့် မျက်လုံးများမှာ လျှပ်စီးပမာ တောက်ပနေပြီး မိုးကြိုးပုံစံပါသော ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ လီမင် တို့ အတူတူ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တောင်ကြီးနှစ်လုံး ဖိထားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ရောက်လာကြသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် တင်းမာသွားရသည်။

"မုန့်ဝမ်... သုံးစားမရတဲ့ဟာမ ........... ငါ့ရှေ့ကို ချက်ချင်း ထွက်ခဲ့စမ်း..........."

ချင်ကျန့်ရှန်း၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် အူသွားစေသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ မီးရှူးတိုင်ပမာ လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ထောင့်တစ်နေရာရှိ မုန့်ဝမ်ထံ၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

"အကြီးအကဲ နှစ်ယောက် ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရုတ်တရက် ရောက်လာတာလဲလို့ မေးပါရစေ"

မုန့်ဝမ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ သူတို့နှစ်ဦးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်ဖိအား များကို အနည်းငယ်မျှ ခံစားရခြင်း မရှိသည့်အလား တည်ငြိမ်နေသည်။

"ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ ဟုတ်လား..........."

လီမင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ရှိနေသဖြင့် ပွဲတက်လာသော ကျင့်ကြံသူ အတော်များများမှာ နားထဲမှ သွေးထွက်ကာ နာကျင်သော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြသည်။

"ငါ့တူ လေကျန့်နဲ့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သားတော် ချင်ရှောက်ယန် တို့နှစ်ယောက်လုံး နင့်လက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ရတာ...........

နင်က ငြိမ်ငြိမ်မနေတဲ့အပြင် သူတို့ရဲ့ ကျန်ရစ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သုံးပြီး လေလံပွဲကို ပေါ်တင်ကြီး လုပ်ရဲတယ်ပေါ့။ မုန့်ဝမ်... နင် တကယ်ပဲ သေရမှာ မကြောက်ဘူးလား..........."

ချင်ကျန့်ရှန်းက အေးစက်စွာ ဆက်ပြောသည်— "သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြန်ပေးပြီး လျော်ကြေးပေးရင်တော့ ဒီနေ့ နင့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်..........."

"ကျန်ရစ်တဲ့ ပစ္စည်း........... လျော်ကြေး..........."

မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "တိမ်တိုက်မယ်ပန်း နဲ့ မိုးကြိုးနဂါးလှံ တို့ဟာ ကျွန်မရဲ့ စစ်သုံ့ပန်း ပစ္စည်းတွေပဲ။ ဘာလို့ ပြန်ပေးရမှာလဲ..........."

"နင် သေချင်နေတာပဲ..........."

ချင်ကျန့်ရှန်းမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်ဖိအားများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်များ အားလုံး ကြေမွသွားတော့သည်။

အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အဝေးသို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ထိုသို့ တင်းမာနေစဉ်မှာပင် နူးညံ့သော်လည်း အမိန့်အာဏာပါသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အကြီးအကဲ ချင်... အကြီးအကဲလီ... ဒါက ဘာသဘောလဲ........... ကျွန်မရဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း နယ်မြေထဲမှာ ပြဿနာ လာရှာချင်တာလား..........."

နတ်သမီးဝူမုံ့သည် မုန့်ဝမ်၏ ဘေးတွင် မည်သည့်အချိန်က ရောက်နေမှန်းမသိ ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း မျက်လုံးများမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်နေပြီး ချင်ကျန့်ရှန်းနှင့် လီမင်တို့ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"နတ်သမီးဝူမုံ့... ငါတို့ ပြဿနာရှာဖို့ လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီမုန့်ဝမ်က ငါတို့ ဂိုဏ်းနှစ်ခုရဲ့ နတ်သားတော်တွေကို သတ်ခဲ့တဲ့အပြင် ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာတွေကို သုံးပြီး လေလံပွဲကို ပေါ်တင်ကြီး လုပ်နေတာ။

ဒီမိန်းမရဲ့ လုပ်ရပ်က ဂိုဏ်းနှစ်ခုလုံးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို နင်းခြေနေတာပဲ။ ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မရဘူး..........." ချင်ကျန့်ရှန်းက ဒေါသကို မျိုသိပ်ရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တိမ်တိုက်မယ်ပန်းနဲ့ မိုးကြိုးနဂါးလှံတွေက ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ စစ်သုံ့ပန်း ပစ္စည်းတွေပဲ။ ငါတို့ကြိုက်သလို စီမံပိုင်ခွင့် ရှိတယ်..........." နတ်သမီးဝူမုံ့က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"နတ်သားတော် ချင်နဲ့ နတ်သားတော် လီတို့က စွမ်းရည်မပြည့်ဝလို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာပဲ။ သူတို့ သေတာဟာ ဘယ်သူ့အပြစ်မှ မဟုတ်ဘူး..........."

"နင်..........."

လီမင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လျှပ်စီးများ တလက်လက် ထွက်ပေါ်လာရာ အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်တော့မည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

"ဘာလဲ... အကြီးအကဲ လီက ဒီမှာ လက်ပါချင်တာလား..........." နတ်သမီးဝူမုံ့က မကြောက်မရွံ့ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... တိုက်ချင်ရင်တော့ ငါက အချိန်မရွေး အသင့်ပဲ..........."

လီမင်၏ နဖူးမှ သွေးကြောများမှာ ထောင်တက်နေသော်လည်း သူသည် အသိတရား အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ရင်ထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လေထဲတွင် လျှပ်စီးများ စုစည်းလာပြီး နတ်သမီးဝူမုံ့နှင့် မုန့်ဝမ်တို့ ရှိရာ နေရာသို့ ဝုန်းခနဲ မြည်အောင် ပစ်ချလိုက်တော့သည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး လေလံပွဲမှာ ဆူညံသွားရသည်။