အခန်း (၂၄၇-၂၄၈)

အခန်း (၂၄၇) ရွှေအမြုတေအဆင့် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ

“သခင်မ... ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ........ သူက အလွန်ဆုံး အသက်ရှူအကြိမ် ၃၀ အတွင်းမှာ ဒီကို ရောက်လာတော့မယ်........”

နှလုံးစားပိုးကောင် နှင့် မြူပိုးကောင်အမတို့၏ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများကြားတွင် မုန့်ဝမ် သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအားသုံးမျိုး၏ ရိုက်ခတ်မှုကို အသည်းအသန် ခုခံနေရသည်။

အခြေအနေက ပိုမို စိုးရိမ်ရလေလေ၊ သူမအနေဖြင့် ပျာယာခတ်၍ မဖြစ်လေလေပင်။

သူမ၏ ဝိညာဉ်အမြစ် ကို ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ခြင်းသည်သာ သူမအတွက် အသက်ရှင်သန်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤဝိညာဉ်ပစ္စည်းသုံးမျိုးကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အမြန်မစုပ်ယူနိုင်ဘဲ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို အပြည့်အဝ မဖြည့်တင်းနိုင်ခဲ့ပါက နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်၏ ရှေ့တွင် သူမ သေချာပေါက် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်........

သူမ၏ နဖူးမှ ချွေးများမှာ မိုးရေအလား စီးကျနေသည်။

မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေသော်လည်း ဝိညာဉ်ပစ္စည်း သုံးမျိုးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သန့်စင်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုကို ရူးသွပ်စွာ အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

“သခင်မ... အသက်ရှူအကြိမ် ၂၀ ပဲ လိုတော့တယ်................”

ပိုးကောင်မိခင်၏ အသည်းအသန် အသံကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သိုလှောင်အိတ် ငါးအိတ်၊ ခြောက်အိတ်ခန့် လွင့်ထွက်လာပြီး

၎င်းတို့အတွင်းမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များမှာ ရေတံခွန်အလား စီးကျလာကာ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တောင်ကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ မုန့်ဝမ်၏ ကိုယ်တွင်း၌ သောင်းကျန်းနေသော စွမ်းအားသုံးမျိုးမှာလည်း စတင် ပျော့ပြောင်းလာသည်။

နီရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော သူမ၏ ဒန်ထျန် အတွင်း၌ ယခုအခါ ရွှေရောင်၊ အပြာရောင်နှင့် မြေဝါရောင် အရိပ်အယောင်များ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပေါ်ပေါက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

“အသက်ရှူ ၁၀ ကြိမ်ပဲ... သခင်မ၊ ၁၀ ကြိမ်ပဲ လိုတော့တယ်........”

မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းတန်းများ တောက်ပလာကာ သူမ၏ ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း များကို သူမ၏ ဒန်ထျန်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားရန် အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် မုန့်ဝမ်၏ ဒန်ထျန်အတွင်း၌ ရွှေရောင်၊ အပြာရောင်နှင့် မြေဝါရောင် အလင်းတန်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းထိန်လာတော့သည်။

“သခင်မ... အသက်ရှူ ၃ ကြိမ်ပဲ... သတိထားပါ........”

ထိုစဉ်မှာပင် လေသင်္ဘော၏ အပြင်ဘက်မှ အကာအကွယ်ဒိုင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး စူးရှသော ပွတ်တိုက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

မုန့်ဝမ်၏ နှလုံးသားမှာ လေးလံသွားသည်။

သူမ ဘာမှ စဉ်းစားရချိန်မရမီမှာပင် “ဘုန်း........” ဟူသော အသံကြီးနှင့်အတူ လေသင်္ဘော၏ ဒိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော အားအင်တစ်ခုက သူမကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ကွက်မှာ သူကိုယ်တိုင် မရောက်လာမီမှာပင် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် လိမ့်ထွက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားကာ “ဝေါ့” ကနဲ အသံနှင့်အတူ လတ်ဆတ်သော သွေးများကို အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

သူမ၏ အရိုးပေါင်း မည်မျှ ကျိုးသွားသည်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် မသိတော့ပေ။

မုန့်ဝမ် ထရပ်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် အသက်ရှူကျပ်စေလောက်သော ဖိအားတစ်ခုက သူမကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် ဖိကပ်ထားလိုက်တော့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမ၏ နားထဲတွင် အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ “နင်က မုန့်ဝမ်လား........”

မုန့်ဝမ်သည် ခေါင်းကို မနည်းမော့ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အနုပညာဆန်သော အသွင်ရှိပြီး အင်မော်တယ် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦးမှာ သူမကို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

မုန့်ဝမ် မော့ကြည့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ မုန့်ဝမ်ကို ညွှန်လိုက်သည်။

ဤပေါ့ပါးပုံရသော လက်ညှိုးတိုက်ကွက်တွင် ကမ္ဘာလောကကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

လေထုထဲမှ ပြင်းထန်သော လှုပ်ခတ်မှုများကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ မုန့်ဝမ်သည် ဤတိုက်ကွက်သာ သူမအပေါ် ကျရောက်လာပါက သူမ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်ကို သိလိုက်သည်။

သူမသည် မနှောင့်နှေးတော့ဘဲ ဒန်ထျန်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ အသစ်စက်စက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်အမြစ် လေးမျိုးမှာ သူမ၏ မူလ မီးဓာတ်ဝိညာဉ်အမြစ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။

“ဘုန်း........”

တစ်ခဏချင်းမှာပင် မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ငါးရောင်ခြည် ရောယှက်နေသော အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အင်အားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ စုပြုံလာကြသည်။

ကောင်းကင်တွင် တိမ်မည်းများ စုရုံးလာပြီး မိုးကြိုးများ ဟိန်းဟောက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင် လေထုမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လာတော့သည်။

ထိုလက်ညှိုးတိုက်ကွက်၏ စွမ်းအားမှာလည်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ၏ စွမ်းအားကြောင့် အတင်းအကျပ် ပျက်ပြယ်သွားရသည်။

“နင်က ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်အမြစ်ကို အပြည့်အဝ ဖြည့်တင်းပြီးတော့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလား........”

နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရသည်။

မုန့်ဝမ်သည် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ရန် စတင်လိုက်သည်နှင့် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခမှာ စတင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

အကယ်၍ သူက အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပါက မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ကျရောက်လာမှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေရုံသာမက သူကိုယ်တိုင်ပါ ထိုဘေးဒုက္ခအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခံရနိုင်ပေသည်။

“ဟမ့်........”

သူသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်အင်္ကျီကို ခါယမ်းကာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး မုန့်ဝမ်နှင့် အလှမ်းဝေးရာသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။

သူသည် ဝေးဝေးသို့ ထွက်မသွားဘဲ အဝေးတစ်နေရာမှ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအောက်ရှိ မုန့်ဝမ်ကို အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

အကယ်၍ သူမသာ ဤမိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအောက်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် အကောင်းဆုံးပင်။

အကယ်၍ သူမ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရွှေအမြုတေကို အောင်မြင်စွာ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့လျှင်လည်း သူကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်တာအို ရဲ့ ကိုယ်စား ဤမိစ္ဆာမကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

မိုးကြိုးသံများ ဟိန်းဟောက်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ တုန်ခါနေသည်။

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုများက ပတ်ဝန်းကျင် လေထုကို ပုံပျက်သွားစေပြီး စူးရှသော အသံများကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်သည် ဝေးဝေးသို့ မသွားဘဲ သူမကို အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြောင်း မုန့်ဝမ် သိသည်။

သို့သော်လည်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခမှာ သူမ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သူမ အနည်းငယ်မျှ အမှားမခံနိုင်ပေ။

သူမသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားကာ ကျရောက်လာတော့မည့် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်တွင် တိမ်မည်းများ စုရုံးနေပြီး လိပ်တက်နေသော တိမ်တိုက်များအတွင်း၌ ဖျက်ဆီးလိုသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အသက်ရှူကျပ်စေသော ဖိအားများက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး တိမ်တိုက်များအတွင်းမှ မိုးကြိုးများမှာ နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်နေကြရာ ကောင်းကင်နတ်မင်းကြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေသည့်အလား။

မကြာမီမှာပင် လက်ညှိုးခန့် ထူထဲသော ကောင်းကင်မိုးကြိုး တစ်စင်း စတင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လေထုထဲတွင် လွင့်မျောနေသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ မုန့်ဝမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် မလျှော့သော ဇွဲတို့ မြင့်တက်လာသည်။

မူလက သူမသည် သွေးမြူကျင့်စဉ်နှင့် သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ သွေးပင်လယ်ကို အသုံးချကာ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို အားပျော့သွားအောင် လုပ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူမသည် ထိုအကြံကို ပြတ်သားစွာ စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

သူမသည် ဤ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ် ကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်မည်........

ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး မုန့်ဝမ်၏ ဝတ်ရုံကို တဖျပ်ဖျပ် လွင့်စေသည်။

သူမသည် မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်အလား နေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး လေပြင်းများ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်လာသည်ကို ခွင့်ပြုထားသည်။

လေထုထဲရှိ ဖိနှိပ်မှုများနှင့် ကျဆင်းလာတော့မည့် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများကို သူမ အသေအချာ ခံစားနေရသည်။

နီးလာပြီ... ပိုပြီး နီးလာပြီ........

ထိုစဉ်မှာပင် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ကမ္ဘာပျက်မတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ကမ္ဘာလောကကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါရှိသည့် ပထမဆုံး မိုးကြိုးစင်းမှာ မုန့်ဝမ်၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာတော့သည်။

မိုးကြိုး ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လေထုမှာ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရပြီး ဟင်းလင်းပြင်တွင် သေးငယ်သော အက်ကြောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာကာ စူးရှသော ပွတ်တိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဂျိန်းးးးး........” ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပထမဆုံး မိုးကြိုးမှာ မည်သည့် အပိုလှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိဘဲ မုန့်ဝမ်၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။

ဧရာမ တူကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကောင်းကင်နတ်မင်းကြီးက ထုရိုက်လိုက်သည့်အလား မုန့်ဝမ်၏ အသားအရေနှင့် ကြွက်သားများကို တိုက်ရိုက် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်........

လောင်ကျွမ်းနေသော ဒဏ်ရာများမှာ အရိုးအထိ နက်ရှိုင်းလှပြီး လေထုထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော အနံ့ဆိုးများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်အတွက် ကျရောက်လာသော ကောင်းကင်မိုးကြိုးမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တုန်းကထက် အဆပေါင်း ရာချီ၍ ပြင်းထန်လှသည်........

၎င်းမှာ စွမ်းအင်ရိုက်ခတ်မှု သက်သက်မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နိယာမ ၏ ဖိနှိပ်မှုလည်း ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးစွမ်းအား တစ်စစီတိုင်းတွင် ကောင်းကင်တာအို၏ ဒေါသများ ပါဝင်နေပုံရပြီး မူမမှန်မှု မှန်သမျှကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

မုန့်ဝမ်သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူမ၏ ကိုယ်တွင်း၌ သောင်းကျန်းနေသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို ခံစားနေရသည်။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် သူမ၏ ဝိညာဉ် မှာ ဆွဲဖြဲခံရတော့မည့်အလား။

သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင်မူ အေးစက်သော မာန်မာနများ ပြည့်နှက်နေပြီး ကောင်းကင်တာအိုအပေါ် မလေးစားမှုနှင့် ဂရုမစိုက်မှုများကို ပြသနေသည်။

ဟမ့်... ရွှေအမြုတေအဆင့် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခဆိုတာ ဒါတင်ပဲလား........

မုန့်ဝမ်သည် သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကျင့်စဉ် ကို အစွမ်းကုန် လည်ပတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ နှလုံးသွေး အဆီအနှစ်များ၏ အားဖြည့်မှုအောက်တွင် ပျက်စီးသွားသော သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ အသားနုအသစ်များ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာများမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အဝါဖြင့် ပြန်လည် ကုသနေသည်။

အသက်ရှူ တစ်ချက်၊ နှစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ဆွဲဖြဲခံထားရသော သူမ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ခါမှ ဒဏ်ရာမရခဲ့ဖူးသည့်အလား အသစ်အတိုင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားသည်။

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှားရှားပါးပါး လေးနက်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဤသွေးလမ်းစဉ် နတ်သမီး မှာ တကယ်ပင် သတ္တိရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်က သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်လေလေ၊

သူ၏ ရင်ထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာလေလေပင်။

ဤအမျိုးသမီးသည် ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်နှင့် ထူးကဲသော သတ္တိကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူမကို လုံးဝ အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနိုင်ပေ........

အခန်း (၂၄၈) ပုံရိပ်ယောင် ဘေးဒုက္ခ

အဝေးတစ်နေရာတွင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးများမှာ ဆက်လက် ကျရောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားမှာ ပထမတစ်စင်းထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သို့သော် မုန့်ဝမ် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ရိပ် အစအနမျှ မရှိဘဲ ပိုမို ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များသာ တောက်လောင်လာသည်။

သူမသည် ဤ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ ကြွက်သားနှင့် အရိုးများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး........ သူမ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ် ကို သန့်စင်ရန်နှင့် သူမ၏ ခွန်အားကို နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

မကြာမီမှာပင် ကမ္ဘာလောကကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါရှိသည့် ဒုတိယမြောက် မိုးကြိုးစင်းမှာ ထပ်မံ ကျရောက်လာသည်။

ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးအလင်းတန်းက မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာကို လင်းထိန်သွားစေပြီး သူမ၏ အေးစက်လှသော မာန်မာနများကြားမှ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာကို ပိုမို ထင်ရှားစေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် ခပ်တိုးတိုး ဟစ်ကြွေးကာ မိုးကြိုးကို ရင်ဆိုင်ရန် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လိုက်ရာ

သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင် များမှာ ဆူပွက်နေပြီး သွေးစွန်းနေသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား ထင်မှတ်ရသည်။

“ဂျိန်းးးးး........”

မိုးကြိုးမှာ မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားပြီး နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပူပြင်းလှသော မိုးကြိုးအလင်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝါးမြိုသွားပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော အနံ့ဆိုးများနှင့်အတူ ဒဏ်ရာဟောင်းများပေါ်တွင် ဒဏ်ရာသစ်များ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မုန့်ဝမ်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်။

မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ သောင်းကျန်းနေသည့် ခဏမှာပင် သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကျင့်စဉ် ကို အစွမ်းကုန် လည်ပတ်လိုက်ပြီး ပျက်စီးသွားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပြုပြင်လိုက်သည်။

မိုးကြိုးအလင်း ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် သူမ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ၇၀ မှ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း........ ဘုန်း........ ဘုန်း........”

နောက်ထပ် မိုးကြိုးများမှာ အနားမရှိဘဲ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ကျရောက်လာတော့သည်။

ကောင်းကင်တာအိုသည် ဒေါသထွက်နေသကဲ့သို့ မုန့်ဝမ်ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။

မိုးကြိုးတစ်စင်းစီတိုင်းမှာ ရှေ့ကတစ်စင်းထက် ပိုမို အားကောင်းပြီး ပိုမို ပြင်းထန်လှသည်။

မုန့်ဝမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးများနှင့် ဒဏ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း သွေးပင်လယ်နှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကျင့်စဉ်တို့၏ အားဖြည့်မှုကြောင့် သူမသည် ခိုင်ခိုင်မာမာ မတ်တတ်ရပ်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးဖြင့် ဆေးကြောသန့်စင်မှုကို ခံယူရလေလေ၊ သူမ၏ အရှိန်အဝါ မှာ ပိုမို အားကောင်းလာလေလေပင်။

သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့် တစ်ဦးသည် ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်ချိန်တွင် ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကိုးစင်းကိုသာ ခံယူရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာမူ သုံးဆဖြစ်သော ၂၇ စင်းအထိ ခံယူရလေ့ရှိသည်။

သို့သော် မုန့်ဝမ်သည် ကောင်းကင်မိုးကြိုး ၂၇ စင်းကို ခံယူပြီးသည့်တိုင် ကောင်းကင်မှ ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်များမှာ ကွဲလွင့်မသွားဘဲ ပိုမို ထူထပ်လာသည်။

၎င်းတို့အတွင်း၌ ပါရှိသော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများမှာ နှလုံးတုန်စရာ ကောင်းလှသည်။

သူမ၏ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခမှာ မပြီးဆုံးသေးပုံရပေ........

၂၈ စင်းမြောက်၊ ၂၉ စင်းမြောက်၊ ၃၀ စင်းမြောက်........

ထူထဲလှသော မိုးကြိုးများမှာ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ဟိန်းဟောက် ကျဆင်းလာသည်။

ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးအလင်းများက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေပြီး မိုးခြိမ်းသံများက ကမ္ဘာမြေကို တုန်ခါသွားစေသည်။

၃၈ စင်းမြောက်၊ ၃၉ စင်းမြောက်၊ ၄၀ စင်းမြောက်........

မိုးကြိုးများ ကျဆင်းလာသည့် အရှိန်မှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာရာ မုန့်ဝမ်အနေဖြင့် ဒဏ်ရာဟောင်းများကို အပြည့်အဝ မကုသနိုင်သေးမီမှာပင် ဒဏ်ရာသစ်များ ထပ်တိုးလာတော့သည်။

မုန့်ဝမ်သည် မိုးကြိုးများကြားတွင် မလျှော့သော ဇွဲဖြင့် ရပ်တည်နေသော လောင်ကျွမ်းနေသည့် အလောင်းတစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။

ထို “လောင်ကျွမ်းနေသော အလောင်း” ပေါ်တွင် တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ်လာတတ်သော သွေးစွန်းမှုများကသာ သူမ အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော နတ်ဘုရားသန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားရသည်။

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ အဆင့်တက် အလွန်မြန်သော်လည်း အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက် အဘယ်ကြောင့် နည်းပါးရသလဲဆိုသည်မှာ မထူးဆန်းတော့ပေ။

ဤမျှ များပြားလှသော ကောင်းကင်မိုးကြိုးများ ကျရောက်လာခြင်းကို သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိထား ကိုင်တွယ်ရမည် ဖြစ်ရာ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းမည့်သူ တစ်ဦးအတွက်မူ မတွေးရဲစရာပင်။

မုန့်ဝမ်မှာ အသက်ရှင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မိသည်။

၄၃ စင်းမြောက်၊ ၄၄ စင်းမြောက်၊ ၄၅ စင်းမြောက်........

၄၅ စင်းမြောက်သော ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကျဆင်းပြီးနောက်တွင်မှ အဆက်မပြတ် ကျရောက်နေသော မိုးကြိုးများမှာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေပြီး အကြိမ်ကြိမ် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ခိုင်ခိုင်မာမာ ပြန်လည် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်အပြည့် အသုံးပြုခဲ့ရပြီး သွေးပင်လယ်အတွင်း စုဆောင်းထားသော စွမ်းအား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို သုံးစွဲခဲ့ရသည်။

အသားနုအသစ်များ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ မိုးကြိုးကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေသော မုန့်ဝမ်၏ အရေပြားဟောင်းများမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကွာကျလာသည်။

၎င်းတို့၏အောက်တွင် ခရမ်းရောင်အလင်း ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေသော အသစ်စက်စက် မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ ထုနှက်မှုကြောင့် အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်ပြီး ပေါက်ကွဲအား ပြည့်နှက်နေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ နက်ရှိုင်းသော အကြည့်များထဲတွင် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးအလင်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

သူမသည် လက်ဝါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများကို ခံစားရင်း ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။

မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ၏ ဆေးကြောသန့်စင်မှုအောက်တွင် သူမ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် အားကောင်းလာခဲ့ရာ သူမ၏ လက်ဗလာဖြင့်ပင် နဂါးများကို သတ်နိုင်မည်ဟု မုန့်ဝမ် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မိသည်အထိပင်။

“ဒါ... ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ........”

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီး မှာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အံ့အားသင့်မှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

နောက်ဆုံး မိုးကြိုးအနည်းငယ် ကျရောက်ချိန်တွင် မုန့်ဝမ်မှာ အားကုန်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ အသေအချာ မြင်ခဲ့ရသည်။

သူမ၏ သွေးပင်လယ်မှာ မည်မျှပင် ပေါကြွယ်ဝပါစေ၊ သူမ၏ ဝိညာဉ်အမြုတေ မှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

ဝိညာဉ်အမြုတေ ပျက်စီးသွားသည်နှင့် သွေးပင်လယ်မှာ မည်မျှပင် အဆီအနှစ် ရှိနေပါစေ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မုန့်ဝမ်သည် ထိုမိုးကြိုးများကို မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သနည်း........

နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီး မှာ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေစဉ် အဝေးရှိ မုန့်ဝမ်မှာ ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ လွှမ်းခြုံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးသွားတော့သည်။

ပညာရှင်ကြီးသည် ဤဘေးဒုက္ခ၏ အစအနကို မှတ်မိသွားပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါက ပုံရိပ်ယောင် ဘေးဒုက္ခပဲ၊ ဟားဟား... ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ပုံရိပ်ယောင် ဘေးဒုက္ခမှာ အားနည်းချက်ဆိုတာ မရှိသလောက်ပဲ။

ဒီအမျိုးသမီးက မကောင်းမှုတွေ အများကြီး လုပ်ထားတာ၊ ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှာ သေသွားရတာက သူမအတွက် သက်သာလွန်းနေသေးတယ်........”

မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူမကိုယ်သူမ ရင်းနှီးသော မျက်နှာများ ဝန်းရံနေသည့် ကိုယ်ပိုင်ခြံဝင်းထဲတွင် ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့မှာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေကြသည် သို့မဟုတ် သူမကို လက်ညှိုးထိုးကာ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်နေကြသည်။

သူမ မှတ်မိသွားပြီ၊ သူမသည် ကျင့်စဉ်အတတ်ပညာ အတန်းတွင် သူမ၏ စွမ်းရည်ကို ထုတ်ပြခဲ့မိသဖြင့် အခြားသူများ၏ မကျေနပ်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် လူပျိုပေါက် လူငယ်တစ်ဦးမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မုန့်ဝမ်၏ လက်ထဲမှ ကျင့်စဉ်စာအုပ်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ပုတ်ချလိုက်ကာ လှောင်ပြောင်တော့သည်။

“နင်လို ဝိညာဉ်အမြစ် တစ်ခုတည်းရှိတဲ့ အမှိုက်က ကျင့်စဉ်တွေကို လေ့ကျင့်ချင်တယ်ပေါ့........ တကယ့်ကို ရယ်စရာပဲ........”

အခြားသူများမှာလည်း ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး မုန့်ဝမ်ကို လှောင်ပြောင်နှိပ်စက်သည့် အထဲတွင် ပါဝင်လာကြသည်။

မည်သူမှန်းမသိသော တစ်ဦးက မုန့်ဝမ်ကို ပြင်းထန်စွာ တွန်းပစ်လိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်မှာ ဟန်ချက်ပျက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ဒူးခေါင်းများ ပွန်းပဲ့သွားသဖြင့် နာကျင်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

“ကြည့်စမ်း... နင်က မတ်တတ်တောင် မှန်မှန်မရပ်နိုင်ဘဲ ကျင့်ကြံချင်နေသေးတယ်........ ဟားဟားဟားဟား........”

နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံရသော မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာလည်း အနားသို့ တိုးလာပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင် သေးငယ်သော ရေခဲအပ်တစ်ချောင်းကို ဖန်တီးကာ မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

သူမက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “နင်က တော်တယ်ဆို... အစ်မကို နည်းနည်းလောက် လမ်းညွှန်ပေးစမ်းပါဦး........”

မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်လာပြီး သူမသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ မီးလုံးငယ်လေးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ရေခဲအပ်က သူမကို ထိုးစိုက်တော့မည့် အချိန်မှာပင် သူမက ၎င်းကို အရည်ပျော်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယောင်္ကျားလေး၊ မိန်းကလေးများမှာ ပိုမို ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

“ခုခံရဲသေးတယ်ပေါ့........ နင့်အရိုးတွေက တကယ်ပဲ မာနေတာပဲ........”

“ဒါဆိုရင် သူမရဲ့ အရိုးတွေကို ရိုက်ချိုးပစ်ရအောင်၊ ပြီးရင် မြေပြင်ပေါ်မှာ ခွေးတစ်ကောင်လို တွားသွားပြီး ဟောင်ခိုင်းလိုက်ရအောင်........”

“ရပ်လိုက်ကြ........”

အားလုံး လှုပ်ရှားတော့မည့် အချိန်မှာပင် မုန့်ကျွင်းရှင်း က အပြေးရောက်လာပြီး ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။ “မုန့်ဝမ်က ငါ့ညီမပဲ........ သူမကို ရိုက်ချင်ရင် ငါ့ကို အရင်ကျော်သွားကြ........”

မုန့်ဝမ်သည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော မုန့်ကျွင်းရှင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

သို့သော် မုန့်ဝမ်ကို နှိပ်စက်နေသူများမှာမူ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

သူတို့သည် မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ မျက်နှာကို လုံးဝ အရေးမထားကြဘဲ သူတို့၏ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းကို အသုံးချကာ သူ့ကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်ကို ဆက်လက် ရိုက်နှက်ကြတော့သည်။

မုန့်ဝမ်သည် အစွမ်းကုန် ခုခံသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးတည်းက လူအများကြီးကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျက်စီးနေသော အရုပ်တစ်ရုပ်အလား မြေပြင်ပေါ်တွင် ဟိုဟိုဒီဒီ ဆွဲငင်ခြင်း ခံနေရသည်။

မုန့်ကျွင်းရှင်းသည် ဒေါသတကြီး ဟောက်ကာ လူအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသည်းအသန် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

“ငါပြောတယ်လေ... ငါ့ညီမကို မရိုက်ကြနဲ့........”

“မုန့်ကျွင်းရှင်း... မင်းက အခက်အခဲကို ရှာနေတာပဲ........ ငါတို့က မင်းကို တကယ် မထိရဲဘူးလို့ ထင်နေတာလား........”

လူငယ်များက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ကြပြီး မုန့်ကျွင်းရှင်းကို လုံးဝ ထည့်မတွက်ကြပေ။

“ငါ မင်းတို့အားလုံးကို ပြန်တိုက်မယ်........”

မုန့်ကျွင်းရှင်းမှာ ဝံပုလွေပေါက်လေး တစ်ကောင်အလား ကြမ်းတမ်းလာပြီး ထိုလူအုပ်ကို အသည်းအသန် ခုန်အုပ်ကာ ကိုက်ခဲတော့သည်။

နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံများနှင့် ဒေါသတကြီး ဟောက်သံများ ရောယှက်နေပြီး မြင်ကွင်းမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားတော့သည်။