အခန်း (၂၅၅-၂၅၆)

အခန်း (၂၅၅) စီကွမ် ဖြစ်လာခြင်း

ညင်သာသော ရယ်မောသံနှင့်အတူ မုန့်ဝမ်သည် အသံလာရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ခန်းမ၏ နောက်ဘက်မှ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရောက်ရှိလာသူမှာ နီရဲသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးကြာပန်း ပုံစံများကို ပန်းထိုးထားသည်။ ထိုဝတ်ရုံမှာ လေမတိုက်ဘဲ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ခန့်ညားချောမောပြီး မျက်မှောင်များကြားတွင် အရှိန်အဝါများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

သူ လှမ်းလိုက်သည့် ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ အဆုံးမရှိသော အရိုးခြောက်များပေါ်တွင် နင်းလျှောက်နေသည့်အလား ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဤသူကား အခြားသူမဟုတ်၊ သွေးလမ်းစဉ် ခန်းမ ၏ ခန်းမသခင် ထျန်းဟဲ ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ နက်နဲလှသည်။ မုန့်ဝမ်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဤသူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ခြေ များသည်။

“ခန်းမသခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်.......”

မုန့်ဝမ်သည် သိက္ခာရှိစွာဖြင့် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ခန်းမသခင်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်လှသော်လည်း ရန်လိုမှုမရှိဘဲ အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးလိုသည့် အရိပ်အယောင်များသာ ပါဝင်နေသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထျန်းဟဲသည် ပင်မထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် မုန့်ဝမ်ကို အကဲခတ်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“မဆိုးဘူး။ ငါတို့ သွေးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းခွဲ ရဲ့ စီကွမ်လောင်းလို့ ခေါ်ထိုက်ပါတယ်။ ဒီလို ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးမျိုးကတင် ဂိုဏ်းထဲက အဖိုးကြီးတွေကို အမြင်သစ်နဲ့ ကြည့်လာအောင် လုပ်နိုင်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ.......”

သူက လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ မုန့်ဝမ်ကို ထခိုင်းလိုက်သည်။ “ထပါ၊ အားနာစရာ မလိုပါဘူး။ ထိုင်ပါ.......”

မုန့်ဝမ်က နာခံစွာဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ ထိုင်ခုံတစ်ခုတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ထျန်းဟဲက အရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံမှာ ပို၍ နူးညံ့လာသည်။

“မုန့်ဝမ်... သမီးရဲ့ မကြာသေးခင်က စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ငါ သိပြီးသားပါ။ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ အသက်နဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တာက သမီးရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီကို ပြရုံတင်မကဘူး၊

သမီးရဲ့ ပြတ်သားပြီး ရက်စက်တဲ့ သဘာဝကိုလည်း ဖော်ပြနေတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ သွေးလမ်းစဉ်မှာ တကယ့်ကို ဆက်ခံမယ့်သူ ပေါ်လာပြီထင်တယ်.......”

မုန့်ဝမ်က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး လေသံမှာလည်း တည်ငြိမ်လှသည်။

“ခန်းမသခင်က မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ။ မုန့်ဝမ် လုပ်သမျှ အရာအားလုံးဟာ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်.......”

ထျန်းဟဲ၏ မျက်မှောင်မှာ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားပြီး မုန့်ဝမ်၏ ရဲရင့်မှုကို ပို၍ သဘောကျလာသည်။

“စီထျန့်ချီက ဂိုဏ်းကပေးမယ့် ဆုလာဘ်တွေကို သေချာ ရှင်းပြပြီးသား ဖြစ်မှာပါ၊ ဟုတ်တယ်မလား........... ဒါဆိုရင် သမီး အနာဂတ်အတွက် ဘယ်လမ်းကို ရွေးမလဲ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား...........

ငါ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ အမှုထမ်းမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ သမီးကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံမှာပါ.......”

ထျန်းဟဲက သူမကို သိမ်းသွင်းရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ကြားသော်လည်း မုန့်ဝမ်က စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ပြီးပါပြီ။ ကျွန်မ စီကွမ် တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်၊ အမွေအနှစ်ကျွန်း ကို သွားပြီး အမွေအနှစ် ကို အရယူဖို့ ယှဉ်ပြိုင်ချင်ပါတယ်.......”

၎င်းကို ကြားသောအခါ ထျန်းဟဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လေထုမှာ တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာသည်။ လေထုမှာ ခဲသွားသည့်အလား အသက်ရှူရကျပ်ပြီး ဖိအားများကို ခံစားရစေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် အထက်မှ စူးစမ်းသော အကြည့်ကို ခံစားနေရသော်လည်း သူမသည် ရှောင်လွှဲခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ထိုအကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ကာ ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။

“ခန်းမသခင်ရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မုန့်ဝမ်ရဲ့ စိတ်က ပြတ်သားပြီးသားပါ။ ကျွန်မရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ခန်းမသခင်ကို တောင်းဆိုပါတယ်.......”

အတော်ကြာပြီးနောက် ထျန်းဟဲက တဖြည်းဖြည်း စကားစလာပြီး သူ၏ လေသံတွင် တိုက်တွန်းသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

“စီကွမ် ဖြစ်လာရတာက သမီးထင်သလို တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ကြီး မဟုတ်ဘူး။ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ။

အမွေအနှစ်ကျွန်းကို ခြေချလိုက်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ဘယ်လောက်တောင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ဘူးလဲ.......”

သူ၏ အသံမှာ နိမ့်သော်လည်း သတိပေးချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

“သမီးက အခုမှ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်တာလေ၊ ငယ်လည်း ငယ်သေးတယ်။ ဘာလို့ ပိုပြီး ချောမွေ့တဲ့ လမ်းကို မရွေးတာလဲ...........”

မုန့်ဝမ်၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲပေ။ “တပည့် နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခွင့်အရေးနဲ့ အန္တရာယ်က ဒွန်တွဲနေတာပဲ။ အားမထုတ်ဘဲနဲ့တော့ ကျွန်မ မအောင်မြင်နိုင်ဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုသိမှာလဲ...........”

သူမ၏ အသံမှာ ကြည်လင်သော်လည်း ငြင်းဆန်၍မရသော ပြတ်သားမှုများ ပါဝင်နေသည်။

သူမကို တိုက်တွန်း၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း မြင်သောအခါ ထျန်းဟဲ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမ အမွေအနှစ်ကျွန်းကို သွားဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားမှတော့ သွားပါစေတော့။

အကယ်၍ သူမသာ အမွေအနှစ်ကျွန်းမှ တကယ် အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ပါက သူ၏ သွေးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းခွဲအတွက် နောက်ထပ် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရရှိလာပေလိမ့်မည်။

ဤသို့ တွေးမိပြီးနောက် သူသည် ထပ်မံ မတားဆီးတော့ဘဲ သူ၏ လေသံမှာ ချီးကျူးမှုများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ကောင်းပြီ။ သမီးရဲ့ စိတ်က ပြတ်သားပြီးသားဆိုရင် ငါ ထပ်ပြီး မတားတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သတိရပါ၊ အမွေအနှစ်ကျွန်းဟာ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်၊ အရာရာကို သတိထားပါ.......”

မုန့်ဝမ်က ထရပ်ကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခန်းမသခင်။ ဝမ်အာ အရာရာကို သတိထားပါ့မယ်.......”

ထျန်းဟဲက လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ “သွားတော့။ သွားပြင်ဆင်ချေ။ အမွေအနှစ်ကျွန်း ဖွင့်ဖို့ နောက်ထပ် သုံးလပဲ လိုတော့တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် တခြားသူတွေနဲ့အတူ ကျွန်းထဲကို ဝင်နိုင်ပြီ.......”

မုန့်ဝမ်က ထပ်မံ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ခန်းမကြီးထဲမှ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

“ဘယ်လိုလဲ........... ခန်းမသခင်က ညီမလေးကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ပါဘူးနော်...........”

သူမ ခန်းမထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် စီထျန့်ချီက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အပြေးအလွှား လာမေးသည်။

မုန့်ဝမ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် တော်သေးတာပေါ့.......”

စီထျန့်ချီက သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

“အမွေအနှစ်ကျွန်း နောက်တစ်ကြိမ် ဖွင့်ဖို့က သုံးလပဲ လိုတော့တယ်။ ငါ သွေးလမ်းစဉ် ရဲ့ နဝမတောင်ထိပ်မှာ နေရာတစ်ခု ပြင်ပေးထားတယ်။ အဲဒီအချိန်အထိ ဂျူနီယာညီမ နဝမတောင်ထိပ်မှာ နေလို့ရတယ်။ ဪ... ဒါနဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့အခါမှာ သတိထားဦးနော်၊ တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အကုန်စုပ်မပစ်နဲ့ဦး.......”

မုန့်ဝမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စီထျန့်ချီ ပေးသော တိုကင်ကို ယူကာ နဝမတောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအောက်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မုန့်ဝမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိပြီး အခုမှ တက်လှမ်းထားသော ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထူထပ်သော သွေးစွမ်းအင် များမှာ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝဲကရက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် လှည့်ပတ်နေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စဉ်ဆက်မပြတ် စီးဝင်ကာ အသား၊ သွေး၊ အကြောနှင့် အရိုးများကို အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးနေသည်။

စီထျန့်ချီ၏ မှာကြားချက်ကို သူမ သတိရပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်ကို တမင်တကာ လျှော့ချထားခဲ့ရာ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း ခိုင်မာသွားစေရန် နှစ်လခန့် အချိန်ယူခဲ့သည်။

မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ရာ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအောက်အတွင်းရှိ လေထုမှာပင် သိသိသာသာ တုန်ခါသွားသည်။

သူမ ထရပ်ကာ သွေးရောင်လွှမ်းသော တာအိုဝတ်ရုံ အသစ်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီး ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော သွေးလမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်များကို စုဆောင်းရန် သွေးလမ်းစဉ် ခန်းမသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရမည့် အချိန်ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သုံးရက်အကြာတွင် မုန့်ဝမ်သည် သွေးလမ်းစဉ် ခန်းမမှ ပြန်လည် ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး အနည်းငယ် နှမြောတသဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူမ အရင်က အလွန် လိုချင်ခဲ့သော ကျင့်စဉ်အားလုံးကို သူမ သင်ယူခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာပင် သူမ၏ လက်ရှိ အမြင်အရ ဤ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကျင့်စဉ်များနှင့် ပညာရပ်များ၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ကျယ်ပြောလှသော သွေးပင်လယ်နှင့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ပုံရိပ်ယောင် အတတ်ကြောင့်သာ သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်မှာ အသုံးဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ များပြားလှသော ဝိညာဉ်လက်နက်များမှာမူ... ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ကစားစရာများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အနက်ရောင် ထီး၊ သူမ အပင်ပန်းခံ ပြုလုပ်ထားသော ငွေရောင်ချပ်ဝတ်၊ သွေးရောင် ဓားရှည်နှင့် နောက်ထပ် မှော်လက်နက် ဓားပျံ တစ်လက်တို့သာ အနည်းငယ် အသုံးဝင်နေသေးသည်။

ဤအတွေးများမှာ မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူမ နဝမတောင်ထိပ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ရက်ပေါင်း ၂၀ ကျော်လွန်သွားသော ညနေခင်းတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါမှ မုန့်ဝမ်သည် စီထျန့်ချီကို တွေ့ဆုံရန် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအောက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လေသင်္ဘောပေါ်တွင် အရက်သောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုကာ ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

မုန့်ဝမ်က သူမတွင် အသုံးပြုရန် သင့်တော်သော ကျင့်စဉ်များ မရှိတော့ကြောင်း သူမ၏ အခက်အခဲကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

စီထျန့်ချီက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံလိုက်သည်။

“ငါတို့ သွေးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေဟာ သတ်ဖြတ်တဲ့နေရာမှာ ပြတ်သားကြပေမဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ မရှိရင်တော့ ရေထဲက လကို လှမ်းဖမ်းနေသလိုပဲ ဖြစ်နေမှာ။

ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဆုလာဘ်တွေကလည်း အမြဲတမ်း စေးနှဲလွန်းတယ်။ ငါတောင် ဒီဂိုဏ်းမှာ အလုပ်လုပ်လာတာ ဒီလောက်ကြာပြီ၊ ဆုလာဘ်ကို နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်ပဲ ရဖူးသေးတယ်...”

သူပြောရင်းနှင့် မုန့်ဝမ်၏ ပခုံးကို ရင်းရင်းနှီးနှီး ပုတ်လိုက်သည်။

“ဂျူနီယာညီမက အခု စီကွမ် ဖြစ်နေပြီပဲ။ နောက်ကျရင် အမွေအနှစ်ကျွန်းထဲ ဝင်တဲ့အခါ အသုံးဝင်မယ့် ကျင့်စဉ်တွေ မရှိမှာကို စိုးရိမ်နေဦးမှာလား...........”

၎င်းကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်သည် ဘာမှမပြောဘဲ စီထျန့်ချီကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အရက်က အလွန် အရသာရှိနေခြင်းကြောင့် သို့မဟုတ် နေဝင်ချိန် အလှက အလွန် စွဲမက်ဖွယ် ကောင်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်။

စီထျန့်ချီ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာပြီး သူဘာသာ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေတော့သည်။

သူသည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အမြုတေ ထဲမှ စွမ်းအင်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး စီထျန့်ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို စတင် သန့်စင်လိုက်တော့သည်။

တစ်ခုလုံးသော လုပ်ငန်းစဉ်မှာ နွေဦးမိုးရေက ကမ္ဘာကြီးကို တိတ်တဆိတ် အာဟာရ ကျွေးသကဲ့သို့ အသံမထွက်ဘဲ ငြိမ်သက်နေသည်။

စီထျန့်ချီသည် ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ မုန့်ဝမ် ခွဲထုတ်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို တဖြည်းဖြည်း ခံနေရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် စီထျန့်ချီ၏ ဝိညာဉ်မှာ မုန့်ဝမ်၏ သန့်စင်ခြင်းကို အကုန်အစင် ခံလိုက်ရပြီး သူသည် အခွံသက်သက် ဖြစ်သွားတော့သည်။

မုန့်ဝမ်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ ခွဲထုတ်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထိုခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

အခန်း (၂၅၆) ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း

မူလက မုန့်ဝမ်သည် သွေးလမ်းစဉ် ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်ကို သူမ၏ ရုပ်သေးအဖြစ် ရွေးချယ်ရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။

ခန်းမသခင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် အဆင့်အတန်းမှာ သိသိသာသာ ပိုမြင့်မားသဖြင့် သူမအတွက် ပိုမိုကြီးမားသော အထောက်အပံ့များ ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ခန်းမသခင်ကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်သတင်းအချက်အလက်များကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤလုပ်ရပ်မှာ အန္တရာယ် အလွန်များလှပြီး သူမတွင် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် မရှိပေ။

ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သည့်အတွက် ခန်းမသခင်သည် အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူဖြစ်ရုံသာမက နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အကြီးအကဲများနှင့်လည်း ထိတွေ့ဆက်ဆံနေရသူ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမ၏ ကိုယ်ပွားကိစ္စသာ ပေါ်ပေါက်သွားပါက အကျိုးဆက်မှာ မတွေးဝံ့ပေ။

ထို့ကြောင့် မုန့်ဝမ်သည် ဒုတိယ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုအဖြစ် စီထျန့်ချီကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ စီထျန့်ချီ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ခန်းမသခင်လောက် မမြင့်သော်လည်း သူသည် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း တွင် အမှုထမ်းခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် အခြေခံ အုတ်မြစ် ခိုင်မာလှသည်။

ထို့ထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ စီထျန့်ချီသည် သူမအပေါ်တွင် လုံးဝ သတိမထားဘဲ ယုံကြည်နေသဖြင့် သိမ်းပိုက်ရန် အလွန်လွယ်ကူခဲ့ခြင်းပင်။

မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပွားအသစ်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် “စီထျန့်ချီ” သည် မုန့်ဝမ်၏ လေသင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းသက်ကာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအောက်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

မုန့်ဝမ်မှာမူ လေသင်္ဘောကို မောင်းနှင်ကာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းပြီး သွေးလမ်းစဉ် နဝမတောင်ထိပ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အမွေအနှစ်ကျွန်း ဖွင့်မည့်ရက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သွေးနီရောင် လင်းနို့တစ်ကောင်သည် မုန့်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအောက်ထဲသို့ ပျံဝင်လာပြီး သူမ၏ တံခါးရှေ့တွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ဝဲပျံကာ သတင်းစကားတစ်ခု ထားခဲ့ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အောက်အတွင်း၌ မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ကာ ထရပ်ပြီး အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျင့်ကြံခြင်းအောက်ထဲမှ ထွက်လာကာ သူမ၏ ဓားကို စီးနင်းလျက် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာခန်းမ ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

စစ်မှန်သော မိစ္ဆာခန်းမသည် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ ဗဟိုဧရိယာတွင် တည်ရှိပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အနက်ရောင် နန်းတော်ကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ် ရောက်ရှိလာသောအခါ ခန်းမတံခါးကြီးများမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး တံခါးဝတွင် အနက်ရောင် ချပ်ဝတ်ဝတ်ထားသော အစောင့်နှစ်ဦးမှာ အေးစက်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ရပ်နေကြသည်။

ခန်းမရှေ့ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်တွင် တပည့်လေးဦးမှာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီး တစ်ဦးစီတွင် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများနှင့် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားများ ရှိကြသည်။

မုန့်ဝမ် ရောက်ရှိလာခြင်းက လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားပြီး တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးမှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သူက အခုတလော နာမည်ကြီးနေတဲ့ သွေးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းခွဲက ဂျူနီယာညီမ မဟုတ်လား...........”

“ငါကြားတာတော့ သူက သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပြီး ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်စခန်းတစ်ခုကိုလည်း အမြစ်ဖြတ်ခဲ့တယ်တဲ့။ ဟူး... ဒါကြောင့်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်တာနေမှာ.......”

မုန့်ဝမ်သည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် တန်းစီနေသော လူများ၏ အရှေ့ဆုံးသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာခန်းမ၏ တံခါးကြီးမှာ အသံမထွက်ဘဲ ပွင့်လာသည်။

ခန်းမအတွင်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တင်းမာသော မျက်နှာထားနှင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးများ ရှိသည်။

သူကား အခြားသူမဟုတ်၊ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အကြီးအကဲ မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့ ပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့၏ အကြည့်မှာ လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မုန့်ဝမ်ထံတွင် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးမှ ပြန်လည် လွဲဖယ်သွားသည်။ သူ၏ အသံမှာ ခေါင်းလောင်းသံကြီးကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှပြီး ငြင်းဆန်၍မရသော တန်ခိုးအာဏာများ ပါဝင်နေသည်။

“မင်းတို့အားလုံးဟာ ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ ရွှေအမြုတေ စီကွမ် တွေ ဖြစ်ကြတဲ့အတွက် ငါတို့ဂိုဏ်းဟာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီပြီး အခက်အခဲပေါင်းစုံကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဒီလို သာယာဝပြောမှုကို ရရှိခဲ့တာကို သိထားရမယ်............

မင်းတို့ရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ ဂိုဏ်းရဲ့ အနာဂတ် ရှိနေတယ်။ မင်းတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် လုပ်......ဒါမှ ဂိုဏ်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်မှာ............”

သူက သူ၏ လက်ကြီးကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင် အလင်းတန်း ငါးခုမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန့်ဝမ်နှင့် အခြားသူများ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ လက်ထဲတွင် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိသော တန်ဖိုးကြီး ပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို တွေ့ရသည်။

ထိုပုလင်းပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အစီအရင်စာလုံးများကို ထွင်းထုထားပြီး မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤပုလင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူမသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

အခြားသူများလည်း အလားတူ မှော်လက်နက်များနှင့် ကျောက်တုံးများကို ရရှိကြသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ မျက်လုံးများ တောက်ပနေကြသည်။

ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ရက်ရောလှသည်။ အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်နှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကို ချက်ချင်းပင် လက်ဆောင်ပေးလိုက်သည် မဟုတ်ပါလား...........

“အမွေအနှစ်ကျွန်းကို ရောက်ရင် တခြားသူတွေနဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်တာက ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး.......” မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့က လူတိုင်း၏ အမူအရာကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြသည်။

“မင်းတို့ ဒီမှော်လက်နက်တွေကို ကောင်းကောင်း အသုံးချပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို မဖျက်ဆီးမိဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်.......”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ...........” လူတိုင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။

မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့က ခေါင်းညိတ်ပြကာ လေသင်္ဘောတစ်စင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ လူတိုင်းကို လေသင်္ဘောပေါ် တက်ခိုင်းပြီးနောက် သူသည် လေသင်္ဘောကို အရှိန်အပြည့်ဖြင့် မောင်းနှင်ကာ တည်နေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

သုံးရက်အကြာတွင် လေသင်္ဘောမှာ ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းအနီးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့သည် လူငါးဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ လေသင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော အခြားသူများကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်၏ အကြည့်မှာ ထိုသူများအပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားရာ သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။

ဒါတွေက တခြားဂိုဏ်းကြီး လေးခုက ကျင့်ကြံသူတွေ မဟုတ်ဘူးလား........... သူတို့ ပုံစံအရ ဒီမှာ စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ ထင်တယ်။

အမွေအနှစ်ကျွန်းကို မသွားခင် ဘာလို့ ဒီလူတွေနဲ့ လာဆုံရတာလဲ...........

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲရှိ စိုးရိမ်မှုများကို ရိပ်မိသည့်အလား မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့က ခပ်အေးအေးပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“တခြားဂိုဏ်းကြီး လေးခုရဲ့ စီကွမ်တွေကလည်း မင်းတို့နဲ့အတူ အမွေအနှစ်ကျွန်းထဲကို ဝင်ပြီး အမွေအနှစ်ကို ယှဉ်ပြိုင်ကြလိမ့်မယ်.......”

လူတိုင်းမှာ နားမလည်သော်လည်း ဆက်လက် မမေးဝံ့ကြဘဲ မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့၏ နောက်မှ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။

မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီးမှာ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ မုန့်ဝမ်ကို မကျေမနပ် ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်ဟော့... မင်းတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက တကယ်ကို နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ထွက်လာတာပဲ.......”

“ညီအစ်ကို ချန်ကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ၊ ဒါက ကလေးတွေ ကစားနေကြတာပဲ၊ အတည်ယူစရာ မလိုပါဘူး.......”

မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့က ရယ်မောလိုက်ပြီး အခြား နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောကြားပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ အခြား လေသင်္ဘောတစ်စင်းပေါ်သို့ တက်ကာ အမွေအနှစ်ကျွန်းဆီသို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

မုန့်ဝမ် သတိထားမိသည်မှာ အခြားဂိုဏ်းများတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် တပည့် နှစ်ဦးစီသာ ပါဝင်သည်။

သူတို့၏ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းတွင်သာ လူငါးဦးအထိ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ အင်အားမှာ အခြားဂိုဏ်းများထက် သာလွန်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

လေသင်္ဘောသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လျက် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားရာ လောင်မြိုက်နေသော နေမင်းကြီး ကောင်းကင်တွင် ရွေ့လျားနေသည့်အလား။

မုန့်ဝမ်သည် သင်္ဘောဦးတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ ဝတ်ရုံစများမှာ လွင့်ပျံနေကာ ဆံနွယ်များမှာ လေထဲတွင် ဝဲနေသည်။

၎င်းက သူမ၏ အသားအရည်ကို နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးစေပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို ပို၍ပင် လှပသွားစေသည်။ သူမသည် အဝေးသို့ တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို အမြဲ အကဲခတ်နေသည်။

တခြားဂိုဏ်းများမှ တပည့်များမှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမကို အကဲခတ်သည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကြသည်။ အချို့က ရွံရှာကြသည်၊

အချို့က မကျေနပ်ကြဘဲ အချို့ကမူ မုန်းတီးကြသည်။ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ လူသိများလှပြီး သူမမှာလည်း လောကက လက်မခံနိုင်သော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ အများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်မှာ ဓမ္မတာပင်။

“ဂျူနီယာညီမ မုန့်... မင်းရဲ့ နာမည်ကို ကြားရတာ ကြာပါပြီ.......”

ထိုအခိုက်မှာပင် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာကာ စကားလာပြောသည်။ သူ၏ လေသံတွင် ရင်းနှီးလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

“ငါက ကျိုးထုန်း ပါ။ လူတိုင်းက ဂျူနီယာညီမကို ပါရမီ အလွန်ထူးချွန်တယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒီနေ့ တွေ့ရတော့ တကယ်ပဲ မှန်ပါတယ်.......”

အခြား ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးလည်း ရောက်လာကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဂျူနီယာညီမ မုန့်... ငါက လီယွမ်ယွမ် ပါ။

ဂျူနီယာညီမက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်နဲ့တင် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်စခန်းကို အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်၊ တကယ်ကို ချီးကျူးဖို့ ကောင်းတယ်.......”

မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာပင် ပြန်လည် ချီးကျူးစကား ပြောကြားကာ သူတို့ နှစ်ဦးနှင့် ရင်းနှီးစွာ စကားပြောခဲ့သည်။

သို့သော် အခြားဂိုဏ်း သုံးခုမှ တပည့်များမှာမူ ရွံရှာစက်ဆုပ်သော အမူအရာဖြင့် သူတို့နှင့် ဝေးဝေးတွင် နေကြသည်။

ချဉ်းကပ်ပါက ညစ်ညမ်းသော စွမ်းအင်များ စွန်းထင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလား အနားသို့မလာကြပေ။

မျော်လွင့်နန်းတော် မှ တပည့်နှစ်ဦးသာလျှင် ရင်းနှီးမှုလည်း မပြ၊ ရွံရှာမှုလည်း မပြဘဲ ကြားနေအနေအထားဖြင့် နေကြသည်။

တစ်ရက်အကြာတွင် လေသင်္ဘောမှာ ပင်လယ်နက်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ပင်လယ်လှိုင်းများမှာ ပြင်းထန်လှပြီး ရေနက်ပိုင်းတွင် ကြီးမားသော အနက်ရောင် အရိပ်ကြီးများ ကူးခတ်နေသည်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့ရသည်။ ကြီးမားသော ပင်လယ်ငှက်များမှာလည်း ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းကာ စူးရှသော အော်သံများကို ပေးနေကြသည်။

“တောင်ပိုင်း ပင်လယ် မှာ မိစ္ဆာသားရဲ တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ကောင်းကင်မှာလည်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ငှက်တွေနဲ့ သားရဲတွေ ရှိတယ်။ မင်းတို့အားလုံး သတိထားကြရမယ်.......”

ဝိညာဉ်ဓားအရှင်လင်းဂျန်က သင်္ဘောဦးတွင် ရပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အမွေအနှစ်ကျွန်းဟာ တောင်ပိုင်းပင်လယ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ ရှိတယ်။ အခု ငါတို့ ဒီအန္တရာယ်များတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ရတော့မယ်.......”

မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့က ခပ်တည်တည်ဖြင့် ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။

“ဒီပင်လယ်ထဲက မိစ္ဆာသားရဲတွေဟာ အနည်းဆုံး ရွှေအမြုတေအဆင့်မှာ ရှိကြပြီး တချို့ဆိုရင် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် အထိတောင် ရှိကြတယ်။ ငါတို့လို အဖိုးကြီးတွေတောင် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် သားရဲနဲ့ တိုးရင် သေနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဘယ်သူမှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေကြနဲ့.......”

သူ့စကားအဆုံးမှာပင် ပင်လယ်မျက်နှာပြင်မှ နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ကြီးမားလှသော ပင်လယ်သားရဲကြီး တစ်ကောင်သည် လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရေပေါ်သို့ ခုန်တက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ လေသင်္ဘောဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်လာသည်။