အခန်း (၂၆၅-၂၆၆)
Vol. 27 Ch. 265-266
အခန်း (၂၆၅) ........ သစ်ကိုင်းပေါ်နားရုံနှင့် ဖီးနစ်ငှက် မဟုတ်
လင်းကျူ သည် မုန့်ဝမ် နှင့် လီယွမ်ယွမ် တို့ကို ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး စင်ပေါ်ရှိ လက်နက်များကို ညွှန်ပြကာ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။
“ဒါတွေအားလုံးက ဆဋ္ဌမသခင်မလေး ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စုဆောင်းမှုတွေပဲ..... ဒီမှာ ပြသထားတဲ့ လက်နက်တိုင်းက ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တွေဖြစ်ပြီး တန်ဖိုး တော်တော်ကြီးတယ်”
လီယွမ်ယွမ် ၏ အကြည့်မှာ ဖြူစင်နေသော ဓားရှည်တစ်လက်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်.........
ဓားကိုယ်ထည်မှ အေးစက်သော အရှိန်အဝါ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေပြီး ဓားရိုးတွင် ကြည်လင်သော အပြာရောင် ကျောက်မျက်တစ်ခု စီခြယ်ထားသည်။
ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် များသည် ချန်းလန်လောက တွင် အလွန်ရှားပါးပြီး များသောအားဖြင့် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။
သို့သော် ဆဋ္ဌမသခင်မလေး ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ထဲတွင်မူ အခန်းတစ်ခန်းလုံး ပြည့်နှက်နေသည်။
ထို့ပြင် ဤ ဆဋ္ဌမသခင်မလေး သည် ဝူမိသားစု ၏ မျိုးနွယ်ခွဲတစ်ခုမှ မယားငယ်၏ သမီးမျှသာ ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လီယွမ်ယွမ် သည် ဝူမိသားစု ၏ အင်အားကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့သည်။
မုန့်ဝမ် ၏ အကြည့်မှာမူ ထောင့်စွန်းရှိ အနက်ရောင် ဓားမြှောင်လေးတစ်လက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ထိုဓားမြှောင်သည် ကြည့်ရသည်မှာ သာမန်ကာလျှံကာနှင့် ကြမ်းတမ်းပုံရသော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်နှင့် သွေး များကို မငြိမ်မသက် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။
လင်းကျူ သည် မုန့်ဝမ် ၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိပြီး ရှင်းပြခဲ့သည် “အဲဒီဓားမြှောင် နာမည်က ‘ငရဲ ‘တဲ့..... အဲဒါက မိစ္ဆာလက်နက်တစ်ခုပဲ..... အရမ်းစွမ်းပေမဲ့ သုံးရင်လည်း အန္တရာယ် အရမ်းများတယ်”
“တကယ် မလိုအပ်ဘဲနဲ့ အဲဒါကို ဘယ်တော့မှ အမှတ်မထင် မထိမိစေနဲ့”
မုန့်ဝမ် သည် သူမ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ထိုဓားမြှောင်ကို ဆက်မကြည့်တော့ပေ။
ထိုနှစ်ဦးကို ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် အနှံ့ လိုက်လံပြသပြီးနောက် လင်းကျူ က သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ရဲ့ နေ့စဉ်ထိန်းသိမ်းရေးအတွက် တာဝန်ယူရမယ်..... သူတို့တွေ အမြဲတမ်း အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိနေဖို့ သေချာအောင် လုပ်ရမယ်”
မုန့်ဝမ် နှင့် လီယွမ်ယွမ် တို့သည် အမိန့်ကို လက်ခံပြီး ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် တွင် သူတို့၏ အလုပ်ကို စတင်ခဲ့ကြသည်။
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်..... ဝူမိသားစု အိမ်တော်၏ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ ........
ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဝူ သည် သူ၏ရှေ့ရှိ မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံး အချို့ကို ကြည့်နေသည်..... ထိုကျောက်တုံးများထဲတွင် ဝူမိသားစု ၏ နေရာအသီးသီးရှိ အောက်ကမ္ဘာမှ လာသော စီကွမ် များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
ကြီးကြပ်ရေးမှူး တျန်း က ဘေးတွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေပြီး အခြေအနေများကို အစီရင်ခံနေသည်။
“မုန့်ဝမ် နဲ့ လီယွမ်ယွမ် တို့ ဆဋ္ဌမသခင်မလေး ရဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ကို ရောက်သွားတာအပြင်..... ကျိုးထုန် ကလည်း ပဉ္စမသခင်လေး ရဲ့ အစောင့်အဖွဲ့ထဲ ဝင်သွားပါတယ်.....
နောက်ထပ် နှစ်ယောက်ကလည်း တခြားသခင်လေးတွေနဲ့ သခင်မလေးတွေရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိထားကြပါတယ်”
“ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ သခင်လေးတွေနဲ့ သခင်မလေးတွေရဲ့ အဆောင်တွေထဲ မဝင်နိုင်ကြပါဘူး..... အချို့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို လွဲချော်အောင် လုပ်မိလို့ အပြစ်ပေးခံရတာတွေလည်း ရှိပါတယ်”
ကြီးကြပ်ရေးမှူး တျန်း က ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဝူ ၏ မျက်နှာအမူအရာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
“ကြီးကြပ်ရေးမှူး... ကျွန်တော် သတင်းပို့စရာ နောက်ထပ် တစ်ခုရှိပါသေးတယ်”
ခေတ္တမျှ ရပ်ပြီးနောက် ကြီးကြပ်ရေးမှူး တျန်း က သတိထားလျက် ပြောလိုက်သည် ........ “ယွီရှန်း ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်ရှိပါတယ်..... သူမရဲ့ လှပတဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ သဘာဝကြောင့် ကိုးယောက်မြောက်သခင်လေးရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံလိုက်ရပါတယ်...”
ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဝူ က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး “ယွီရှန်း........ သူမကို ကိုးယောက်မြောက်သခင်လေး အဆောင်ကို တာဝန်ပေးထားတာ မဟုတ်ဘူးမလား........”
“ဟုတ်ပါတယ်..... ဒါပေမဲ့ ကိုးယောက်မြောက်သခင်လေးက အစေခံတွေရဲ့ အဆောင်ကို အမှတ်မထင် ဖြတ်သွားရင်း ယွီရှန်း ကို သဘောကျသွားပြီး ရှစ်ယောက်မြောက်သခင်မလေး ဆီကနေ တောင်းယူလိုက်တာပါ”
ကြီးကြပ်ရေးမှူး တျန်း က အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့သည့် လေသံဖြင့် ချောင်းဟန့်လိုက်သည် ........ “ပြီးတော့ ခုနစ်ယောက်မြောက်သခင်မလေး ကလည်း ယွဲ့ရှု ဆိုတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို သဘောကျသွားပါတယ်..... ဒီရက်ပိုင်း သူမက သူ့အပေါ် တော်တော်လေး စွဲလမ်းနေတယ်လို့ သိရပါတယ်.......”
ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဝူ ၏ မျက်ခုံးများမှာ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးသွားသည်..... ခုနစ်ယောက်မြောက်သခင်မလေး နှင့် ကိုးယောက်မြောက်သခင်လေး မှာ တစ်ဦးက နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အလယ်အလတ် နှင့် နောက်တစ်ဦးက နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် နှောင်းပိုင်း တွင် ရှိကြသည်။
သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီမှာ ဝူမိသားစု ၏ လူငယ်မျိုးဆက်များကြားတွင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့မှာ ရောင့်ရဲနေကြပြီး တစ်နေ့ကုန် ပျော်ပါးမှုထဲတွင်သာ အချိန်ဖြုန်းနေကြသည်။
ယခုမူ အောက်ကမ္ဘာမှ သေချာရွေးချယ်ထားသော အစေခံများကိုပင် လက်လှမ်းလာကြသည်မှာ မဖြစ်သင့်ပေ........
“ယွီရှန်း နဲ့ ယွဲ့ရှု အတွက်ကတော့ သူတို့ကို ဂရုစိုက်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး..... သူတို့ရဲ့ အဆင့်မြင့် အစေခံ ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်းတွေကို ပယ်ဖျက်လိုက်တော့”
ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဝူ ၏ လေသံမှာ အေးစက်နေပြီး ငြင်းဆန်၍မရသော အာဏာစက် ပါဝင်နေသည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ” ကြီးကြပ်ရေးမှူး တျန်း က ဦးညွှတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်ရာ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်အချို့ စိမ့်ထွက်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်..... ဆဋ္ဌမသခင်မလေး ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် အတွင်း၌ ........
“ညီမလေး မုန့်... ယွီရှန်း နဲ့ ယွဲ့ရှု တို့အကြောင်း ကြားပြီးပြီလား........”
လီယွမ်ယွမ် က လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပြောသကဲ့သို့ လေသံဖြင့် ရုတ်တရက် စကားစလိုက်သည်။
“အနည်းငယ် ကြားထားပါတယ်”
မုန့်ဝမ် သည် အလုပ်မရှိသည့်အခါတိုင်း နှလုံးစားပိုးကောင် ကို အသုံးချကာ အိမ်တော်အတွင်းရှိ အစေခံများ၏ အတွေးများကို ခိုးနားထောင်လေ့ရှိရာ စိတ်ဝင်စားစရာ အများအပြားကို ကြားသိထားပြီးဖြစ်သည်။
“သူတို့တွေက တကယ် ကံကောင်းတာပဲ..... သခင်လေးနဲ့ သခင်မလေးရဲ့ မျက်နှာသာပေးတာ ခံရပြီး ပြာပုံထဲကနေ ထပျံတဲ့ ဖီးနစ်ငှက်တွေလို တက်လှမ်းသွားကြပြီ”
လီယွမ်ယွမ် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“အဲဒါက အမြဲတမ်း အဲဒီလို ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပါ”
မုန့်ဝမ် က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။
“အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလား........” လီယွမ်ယွမ် က မုန့်ဝမ် ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည် ........ “ဒီသခင်လေးတွေနဲ့ သခင်မလေးတွေက သူတို့ရဲ့ အိပ်ဖော်တွေကို နှိပ်စက်မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား........”
မုန့်ဝမ် က တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ မေးခွန်းတစ်ခု ပြန်မေးလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်မ လီ... အစ်မ ထင်တာက ကိုးယောက်မြောက်သခင်လေးက ယွီရှန်း ကို လက်ထပ်မယ် ထင်လို့လား........ ယွဲ့ရှု ကရော ခုနစ်ယောက်မြောက်သခင်မလေး ရဲ့ ခင်ပွန်း ဖြစ်လာမယ် ထင်လို့လား........”
လီယွမ်ယွမ် မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်..... မုန့်ဝမ် ထံမှ ဤကဲ့သို့သော မေးခွန်းမျိုးကို မျှော်လင့်မထားသည်မှာ ရှင်းလှသည်။
သူမ သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အသေအချာ ပြောလိုက်သည်
“ဒါ... ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ..... မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ သခင်လေးတွေနဲ့ သခင်မလေးတွေက အစေခံတစ်ယောက်ကို တကယ် လက်ထပ်ပါ့မလား........”
“ဒါပေမဲ့... အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ အစေခံဘဝကနေ လွတ်မြောက်သွားနိုင်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား........ အနည်းဆုံးတော့ ဒီလို အနိမ့်ကျတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူးလေ”
လီယွမ်ယွမ် ၏ လေသံတွင် မျှော်လင့်ချက် အချို့ ပါဝင်နေသည်..... သူမသာ အစေခံဘဝမှ လွတ်မြောက်နိုင်လျှင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ။
မုန့်ဝမ် က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည် လီယွမ်ယွမ် ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုကို တိုက်ရိုက် မတုံ့ပြန်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်မ လီ... အစ်မကိုယ်တိုင်လည်း ချန်းလန်လောက မှာ အဆင့်အတန်းရှိခဲ့တဲ့သူပဲ..... အကယ်၍ အစ်မက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို သဘောကျသွားခဲ့ရင်..... အစ်မ သူ့အနားမှာ တစ်သက်လုံး နေပါ့မလား........”
လီယွမ်ယွမ် ၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မုန့်ဝမ် ၏ စကားအဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
သူမသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကို ရောက်ရန် ရည်မှန်းထားသူ ဖြစ်သည်။
သူမက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နှင့် တစ်သက်လုံး နေမည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း........
ထို အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူများသည် သူမအတွက် ခေတ္တမျှ အပျော်အပါး သက်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
လီယွမ်ယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည် “ညီမလေး ပြောတာ မှန်ပါတယ်..... ငါ အများကြီး တွေးမိသွားတယ်”
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ လေသံမှာ နူးညံ့သော်လည်း အေးစက်သော လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။
“အဲဒီ မြင့်မြတ်တဲ့သူတွေအတွက်တော့ လူငယ်လေးတွေရဲ့ လတ်ဆတ်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာဆိုတာ အလွယ်တကူ ရနိုင်တဲ့ အရာတွေပဲ”
“ဝူမိသားစု ရဲ့ သခင်လေးတွေနဲ့ သခင်မလေးတွေက အစေခံတွေအပေါ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂရုစိုက်မှာလဲ........”
“သူတို့ လိုချင်တာက ခေတ္တခဏ အပျော်အပါးပဲ..... အသစ်အဆန်း မဟုတ်တော့တဲ့အခါကျရင် သူတို့က ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ ဖိနပ်တွေလို ပစ်ထုတ်လိုက်ကြမှာပဲ”
“စီနီယာ နားလည်သွားတာ ကောင်းပါတယ်”
မုန့်ဝမ် က ထပ်မပြောတော့ဘဲ လက်နက်တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ ဂရုတစိုက် သုတ်သင်လိုက်သည်။
အကယ်၍ သူမသည် ဝူမိသားစု ၏ အစေခံအဖြစ် တစ်သက်လုံး မနေချင်ဘူးဆိုလျှင်..... တစ်ခုတည်းသော လမ်းစမှာ ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီ ထဲ ဝင်နိုင်ဖို့ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီ ထဲ ဝင်ခွင့်ရခဲ့လျှင်ပင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော အောက်အကယ်ဒမီ သို့သာ ဝင်ခွင့်ရလိမ့်မည်။
အကယ်ဒမီမှ ထွက်လာပြီးနောက်တွင်လည်း သူတို့မှာ အဆင့်မြင့်သော အစေခံများသာ ဖြစ်နေဦးမည်။
မုန့်ဝမ် သည် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲက အေးစက်သော အလင်းရောင်ကို ဖုံးကွယ်ရင်း အကြည့်ကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။
မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ် အားလုံးကို အင်အားကြီး မိသားစုကြီးများက တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။
ကျင့်ကြံချင်သလား........ ရတယ်..... ဒါပေမဲ့ မိသားစုကြီးတွေ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ အနည်းငယ် ခုခံချင်သည့် အရိပ်အယောင်ပြပါက..... သူတို့သည် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရပြီး သူတို့၏ တစ်မျိုးနွယ်လုံး အသတ်ခံရလိမ့်မည်။
အင်အားကြီးသူတစ်ဦး၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း သို့မဟုတ် အင်မော်တယ် တစ်ဦး၏ ကိုယ်ပွား ဖြစ်လျှင်ပင်စည်းကမ်းများကိုသာ ရိုသေစွာ လိုက်နာရလိမ့်မည်။
သာမန်လူများအတွက် ထိုမိသားစုကြီးများ၏ ချုပ်နှောင်မှုကို ဖောက်ထွက်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
ထိုမျှမက..... သူမသည် ဝူမိသားစု ၏ “မိသားစုကျွန်” အဖြစ် မွေးဖွားလာသူ မဟုတ်ပါလား........
ဒါက ကံကြမ္မာအရ ခက်ခဲသော လမ်းစဉ်တစ်ခုပင်။
မြေပြင်ပေါ်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ကောင်းကင်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ရယ်စရာကောင်းလှသည်။
မုန့်ဝမ် သည် လက်ထဲက လက်နက်ကို သန့်စင်အောင် သုတ်ပြီး နေရာတကျ ပြန်ထားလိုက်သည်။
အဝေးကြီးကို တွေးနေပြီး အများကြီး စဉ်းစားနေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။
လတ်တလော ဦးစားပေးရမှာက သူမ၏ အလုပ်ကို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ပြီး တစ်နှစ်အကြာ စစ်ဆေးမှုတွင် အဆင့်မြင့် အစေခံ ဖြစ်လာကာ ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီ သို့ ဝင်ခွင့်ရမည့် အရည်အချင်းကို ရယူရန်ဖြစ်သည်။
ဤသို့ဖြင့် လအနည်းငယ်မှာ ငြိမ်သက်အေးချမ်းနေခဲ့သည်။
တစ်နေ့တွင်မူ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ထဲရှိ လက်နက်အားလုံးမှာ ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီး ဆူညံစွာ တုန်ခါလျက် ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်ကာ လူအများအပြားကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။
အခန်း (၂၆၆)ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင်မှ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှု
ဤနေ့တွင် မုန့်ဝမ် နှင့် လီယွမ်ယွမ် တို့သည် ထုံးစံအတိုင်း ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် အတွင်း၌ ရှိနေကြသည်။
အကြောင်းရင်းမသိရဘဲ သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီရီထားသော ဓားနှင့် လှံများ.....ရုတ်တရက် သောင်းကျန်းနေသော သားရဲများကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး နားကွဲမတတ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဓားအိမ်များမှ ဓားများကျွတ်ထွက်လာပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းများမှာ လေထဲတွင် ထက်ရှသော အသံများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။
“ဝုန်း........”
ထက်ရှသော ဓားမြည်သံတစ်ခုက လေထုကို ဆွဲဖြဲသွားပြီး ဓားရှည်တစ်လက်မှာ လေးညှို့မှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် အပြင်ဘက်ရှိ အစောင့်တစ်ဦးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။
အစောင့်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ပခုံးကို ဓားရှည်ဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရသည်..... သွေးများမှာ သူ၏ အဝတ်အစားပေါ်တွင် ချက်ချင်း စွန်းထင်သွားပြီး သူသည် အော်ဟစ်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ နာကျင်စွာ ညည်းတွားနေသည်။
အလားတူ မြင်ကွင်းမျိုးမှာ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် အနီးအနားတွင် အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပွားနေသည်။
တစ်ချိန်က စနစ်တကျ ရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် မှာ ယခုအခါ လက်နက်ချင်း ထိခတ်သံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ ပြည့်နှက်နေသည့် ငရဲခန်းတစ်ခုနှင့် တူနေတော့သည်။
လေထုထဲတွင် သွေးညှီနံ့များ ထူထပ်နေသဖြင့် ပျို့အန်ချင်စရာ ကောင်းလှသည်။
အစောင့်အဖွဲ့ မှ ဆူညံသံကို ကြားပြီး အချိန်မီ ရောက်လာကာ သောင်းကျန်းနေသော လက်နက်များကို တားဆီးလိုက်နိုင်မှသာ ပိုမိုကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် တွင် ပြဿနာတက်နေကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ဆဋ္ဌမသခင်မလေး ဝူချူကျွင်း သည် အပြေးအလွှား ရောက်လာသည်။
သူမသည် ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ၏ အလယ်တွင် ရပ်ကာ သူမ၏ အကြည့်မှာ အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မုန့်ဝမ် နှင့် လီယွမ်ယွမ် တို့အပေါ်၌ ရပ်တန့်သွားသည်။
“လင်းကျူ... ဘာဖြစ်တာလဲ........”
ဝူချူကျွင်း ၏ လေသံမှာ အေးစက်နေပြီး မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။
လင်းကျူ သည် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ဝူချူကျွင်း ကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ မုန့်ဝမ် နှင့် လီယွမ်ယွမ် တို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း သူမ၏ အသံမှာ စူးရှသွားသည်။
“ဆဋ္ဌမသခင်မလေး... ဒီနှစ်ယောက်က ဒီနေ့ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ကို စောင့်ကြပ်ဖို့ တာဝန်ကျတဲ့သူတွေပါ..... ဒီလောက်ထိ ကြီးမားတဲ့ ရှုပ်ထွေးမှု ဖြစ်သွားတာဟာ သူတို့မှာ တာဝန်ရှိတာ ငြင်းလို့မရပါဘူး........”
၎င်းကို ကြားသောအခါ လီယွမ်ယွမ် ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူလျော်သွားပြီး သူမ၏ ကံဆိုးမှုကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိသည်။
ဘာကြောင့် သူတို့ စောင့်ကြပ်ရမည့် အလှည့်ကျမှ ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုး ဖြစ်ရတာလဲ........
သူမသည် အံကြိတ်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံပြောဆိုလိုက်သည် ........ “ဒါက နားလည်မှုလွဲတာပါ သခင်မလေး........ ကျွန်မတို့ ဒီနေ့ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ထဲမှာ ထုံးစံအတိုင်း ရှိနေခဲ့တာပါ..... ဒါတွေ ဘာလို့ဖြစ်တာလဲဆိုတာ တကယ်ကို မသိပါဘူး........”
သူမဘေးတွင် ရပ်နေသော မုန့်ဝမ် မှာမူ သူမ၏ မျက်လုံးများကို နှိမ့်ချထားသဖြင့် သူမ၏ ခံစားချက်ကို ခွဲခြားရခက်လှသည်။
ဒါက တိုက်ဆိုင်လွန်းနေသည်။
သူတို့ ဝိညာဉ်သားရဲဥယျာဉ် သို့ သွားတုန်းကလည်း ဝိညာဉ်သားရဲများ သောင်းကျန်းမှုကို ကြုံခဲ့ရသည်။
ယခု ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် သို့ ရောက်လာသောအခါတွင်လည်း လက်နက်များ သောင်းကျန်းမှုကို ကြုံရပြန်သည်။
ဤကဲ့သို့ တိုက်ဆိုင်မှုများက ဤဖြစ်ရပ်များသည် မတော်တဆ ဖြစ်ရပ်များ မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်တကာ လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူမကို ခံစားရစေသည်။
သို့သော် သူတို့က ဒီကို အခုမှ ရောက်ကာစပဲ ရှိသေးသည်..... သူတို့ကို နှိပ်ကွပ်ရန် မည်သူက ဤမျှအထိ အားထုတ်နေမည်နည်း........
မုန့်ဝမ် က တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းကျူ ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်လာသည် ........ “ဘာလဲ... နင်က ဆွံ့အ သွားတာလား........ ဆဋ္ဌမသခင်မလေး က နင့်ကို မေးခွန်းမေးနေတယ်လေ........”
ဝူချူကျွင်း ၏ အကြည့်မှာ စစ်ဆေးမေးမြန်းသည့် အသွင်ဖြင့် မုန့်ဝမ် အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။
“မုန့်ဝမ်... နင်ပြောစမ်း..... တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်တာလဲ........”
မုန့်ဝမ် သည် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့လိုက်ပြီး စိတ်ရင်းမှန်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“သခင်မလေး... ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှု အကြောင်းရင်းကို ကျွန်မ မသိပါဘူး..... ဒီနေ့ လီယွမ်ယွမ် နဲ့ ကျွန်မ တာဝန်ကျတာ ဖြစ်ပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ စောင့်ကြပ်မှု အားနည်းခဲ့တာ မှန်ပါတယ်..... ဒါကြောင့် ကျွန်မ အပြစ်ပေးတာကို ခံယူဖို့ အသင့်ပါပဲ”
သူမ ခေတ္တရပ်ကာ တွေဝေစွာဖြင့် ဆက်ပြောသည် ........ “ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ရဲ့ ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားတာမှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိရပါမယ်..... အကယ်၍ ဖြစ်စဉ်ကို မစုံစမ်းရင် နောင်မှာလည်း ပြဿနာတွေ ထပ်ဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်မိပါတယ်”
“ဒီ တပည့် က အပြစ်ပေးတာကို ခံယူဖို့ အသင့်ပါပဲ..... ဒါပေမဲ့ ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ အမှန်တရားကို စုံစမ်းဖို့နဲ့ ဒီလို လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်ကို အမြစ်ပြတ် ဖြေရှင်းဖို့ ကျွန်မကို အချိန်အနည်းငယ် ပေးသနားဖို့ ဆဋ္ဌမသခင်မလေး ကို နှိမ့်ချစွာ တောင်းဆိုပါတယ်”
လင်းကျူ က မုန့်ဝမ် ကို စောင်းကြည့်လျက် ထက်ရှပြီး လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“ဟဲ... နင့်ရဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပထမအလွှာလောက် ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ဘာတွေများ စုံစမ်းနိုင်မှာလဲ........ ငါ့အမြင်မှာတော့ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားတာဟာ နင်တို့ရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့် ဖြစ်တာပဲ”
“စုံစမ်းဖို့ နင့်ကို အချိန်ပေးပြီး အချိန်ဖြုန်းနေမယ့်အစား အစောင့်အဖွဲ့ ဆီ တိုက်ရိုက် လွှဲပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်”
ဝူချူကျွင်း ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် ........ “ဒီကိစ္စကို အစောင့်အဖွဲ့ကပဲ ကိုင်တွယ်လိမ့်မယ်..... ရလဒ်မထွက်ခင်အထိ နင်တို့နှစ်ယောက်စလုံး ဒီမှာ ဆက်နေဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး”
သူမ၏ လေသံမှာ အေးစက်သွားပြီး မှိန်ဖျော့စွာ ပြောလိုက်သည် ........ “နင်တို့နှစ်ယောက်ကို အကြမ်းပတမ်းလုပ်ရတဲ့ အစေခံမတွေအဖြစ် ရာထူးလျှော့ချလိုက်မယ်..... နောက်ဖေးဝင်းကို သွားပြီး နောင်တရနေကြတော့”
လီယွမ်ယွမ် ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ငြင်းချက်ထုတ်ရန် တုန်ယင်နေသော်လည်း မုန့်ဝမ် က သူမ၏ အင်္ကျီလက်ကို သတိမထားမိအောင် ဆွဲလိုက်သည်။
မုန့်ဝမ် က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည် ........ “ကျွန်မတို့ကို သနားညှာတာတဲ့အတွက် ဆဋ္ဌမသခင်မလေး ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ထိုနှစ်ဦးမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။
နောက်ဖေးဝင်းရှိ တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်မှသာ လီယွမ်ယွမ် က လေသံတိုးတိုးဖြင့် မကျေမနပ် ညည်းညူတော့သည်။
“ဘာလို့လဲ........ ငါတို့ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး........ ဆဋ္ဌမသခင်မလေး က တကယ်ပဲ... ငါတို့ရဲ့ နည်းပါးတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဆူညံမှုကို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်စေနိုင်မှာလဲ........”
မုန့်ဝမ် က တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ခေါင်းကို လှည့်ကာ ဦးတည်ချက်တစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
နောက်ဖေးဝင်းတွင် အထွေထွေအလုပ်များကို တာဝန်ယူရသူများသည် သတင်းရရချင်း သူတို့နှစ်ဦး လှောင်ပြောင်ခံရသည်ကို ကြည့်ရန် တကူးတက ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“အို... ဒါက သိုင်းပြိုင်ပွဲတုန်းက လူစွမ်းပြခဲ့တဲ့ အောက်ကမ္ဘာ ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်လား........ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ငါတို့လို အကြမ်းပတမ်း အလုပ်သမားတွေနဲ့ လာအလုပ်လုပ်နေရတာလဲ........”
ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းသော အစေခံတစ်ဦးက လှောင်ပြောင်သရော်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်ပါပဲ..... နတ်သမီး နှစ်ပါးက ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ကို အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ခဲ့လို့ ဆဋ္ဌမသခင်မလေး တောင် လန့်သွားတယ်လို့ ကြားတယ်..... တောက်... တောက်... တောက်...”
အခြားတစ်ယောက်ကလည်း သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ထောက်ခံလိုက်သည်။
မုန့်ဝမ် မှာမူ ထိုလှောင်ပြောင်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ မည်သည့်ခံစားချက်မှ မဖော်ပြဘဲ နေခဲ့သည်။
သို့သော် လီယွမ်ယွမ် မှာမူ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေပြီး ပြန်ပြောချင်သော်လည်း မည်သည့်နေရာမှ စတင်ရမည်မှန်း မသိဖြစ်နေသည်။
“ကဲ... တော်ကြတော့..... စကားမများနဲ့တော့..... အလုပ်ပြန်လုပ်ကြစို့........ ငါတို့ အလုပ်တွေ မပြီးသေးဘူး........”
အနည်းငယ် အသက်ကြီးသော အစေခံတစ်ဦးမှာ ရှေ့သို့ တက်လာပြီး လူတိုင်းကို ငြိမ်သက်ရန် လက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။
သူသည် မုန့်ဝမ် နှင့် လီယွမ်ယွမ် ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး သူတို့ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး စစ်ဆေးကြည့်ကာ ပါးစပ်ထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“နင်တို့ ဒီကို ရောက်မှတော့ အပျင်းမထိုင်နဲ့တော့..... ဒီထင်းတွေကို အကုန်ပေါက်လိုက်..... ပြီးတော့ ဟိုက ဝိညာဉ်သားရဲ အသားတွေကိုလည်း သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်”
စကားပြောရင်း သူသည် သံချေးတက်နေသော ပုဆိန်တစ်လက်ကို မုန့်ဝမ် ၏ ခြေရင်းသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ထောင့်တွင် ပုံထားသော နံစော်နေသည့် ဝိညာဉ်သားရဲ အသားပုံကြီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
လီယွမ်ယွမ် က ရွံရှာစွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သို့သော် မုန့်ဝမ် မှာမူ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေပြီး ငုံ့ကာ ပုဆိန်ကို ကောက်ယူပြီး လက်ထဲတွင် အလေးချိန် ချိန်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါတွေအားလုံးက ငါတို့ လုပ်ရမယ့် အလုပ်လား........”
“မှန်တယ်..... ဘာလဲ... နင်က မလုပ်ချင်ဘူးလား........”
အသက်ကြီးသော အစေခံမှာ လက်ပိုက်လျက် မုန့်ဝမ် ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မျှော်လင့်နေသည့်အလား ပျော်ရွှင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။
အခြားသူများလည်း သူတို့၏ အလုပ်များကို ရပ်တန့်ကာ ထိုနှစ်ဦး အရှက်ခွဲခံရသည်ကို ကြည့်ရန် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဝိုင်းအုံလာကြသည်။
လီယွမ်ယွမ် က အံကြိတ်ကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်တစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူပြီး အသက်ကြီးသော အစေခံဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အတင်းအပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက အစ်ကိုကြီးအတွက် လက်ဆောင်လေးပါ..... ကျွန်မတို့ကို ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ပေးပါဦး”
အသက်ကြီးသော အစေခံသည် လီယွမ်ယွမ် လက်ထဲက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုလျက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ငါက မယူရဲပါဘူး”
သူသည် လီယွမ်ယွမ် လက်ထဲက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ လွင့်စင်ကုန်သည်။
“နင်...”
လီယွမ်ယွမ် ၏ မျက်နှာမှာ ရှက်ဒေါသကြောင့် နီရဲသွားသော်လည်း သူမသည် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲပေ။
“စကားတွေကို အပိုမဖြုန်းနဲ့တော့” ဟု အခြားတစ်ယောက်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်ထွက်လာရင် နင်တို့နှစ်ယောက်က အရေးယူခံရဖို့သာ စောင့်နေတော့..... အဲဒီအချိန်ကျရင် ထင်းပေါက်တာနဲ့ အသားဆေးတာလောက်နဲ့ မပြီးတော့ဘူး”
၎င်းကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များက မုန့်ဝမ် နှင့် လီယွမ်ယွမ် တို့၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အဆုံးသတ်ကို ကြိုမြင်နေသည့်အလား ဝိုင်းဝန်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
“ဟားဟား... နင်တို့ အောက်ကမ္ဘာ ကျင့်ကြံသူတွေ..... နင်တို့ လာခဲ့တဲ့ နေရာကိုပဲ ပြန်သွားကြတော့........”
“ဟုတ်တယ်..... ဒါက နင်တို့ နေရမယ့် နေရာ မဟုတ်ဘူး........”
“နင်တို့ရဲ့ အောက်ကမ္ဘာကို ပြန်ပြီး ဝက်တွေပဲ သွားလုပ်ကြတော့........”
၎င်းကို ကြားသောအခါ လီယွမ်ယွမ် ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ဖြူလျော်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်လာသည်။
ထိုအခိုက်မှာပင် မုန့်ဝမ် သည် သူမ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပုဆိန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်ရာ ပုဆိန်သွားမှာ နေရောင်အောက်တွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခုကို ထင်ဟပ်နေသည်။