အခန်း (၂၇၇-၂၇၈)

အခန်း (၂၇၇) စီနီယာအစ်ကို ချီနှင့် ပူးပေါင်းရန် ကြိုးပမ်းခြင်း

“ ဒီ ‘မြူခိုးပုံရိပ်ယောင်’ အတတ်ဟာ တစ်ကယ်ဒမီ တစ်ခုလုံးမှာ သင်ယူဖို့ အခက်ခဲဆုံးလို့ နာမည်ကြီးတာကို မင်းသိလား။ နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့်မှာ ရှိတဲ့ ပုံရိပ်ယောင် တာအိုပါရမီရှင်တွေတောင် အစပျိုးဖို့တောင် မနည်းကြိုးစားနေရတာ……..

ဂျူနီယာညီမက အကယ်ဒမီကို ရောက်တာ အခုမှ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတာကို ဒီအတတ်ကို တတ်ရုံတင်မကဘဲ ဒီလောက်အထိ အသုံးချနိုင်တာ... မင်းရဲ့ ပါရမီက တကယ်ကို ကြီးမားပါတယ်.....”

မုန့်ဝမ်က နှိမ့်ချစွာဖြင့် လက်ခါပြလိုက်သည် “ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ဆိုတာ အသေးအဖွဲ့ အတတ်ပညာလေးတွေပါ စီနီယာအစ်ကိုရယ်..... ကျွန်မကို အမွှမ်းတင်လွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်မက ဒီအတတ်ပညာမှာ ပါရမီလေး နည်းနည်းပါရုံတင်ပါ”

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အစိမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး ကောင်တာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားကာ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်လိုက်သည်။

“စားပွဲထိုး... ‘မူးယစ်နတ်သက် ဝိုင်’ တစ်အိုး ယူခဲ့..... ပြီးတော့ ဝိညာဉ်သစ်သီး နှစ်ပန်းကန်ပါ ယူခဲ့ဦး.....”

ချက်ချင်းပင် ဆိုင်အကူတစ်ဦးက တုံ့ပြန်လိုက်သည် “လာပါပြီခင်ဗျာ..... ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းပေးပါ ဧည့်သည်တော်.....”

မကြာမီမှာပင် မှာယူထားသော ဝိုင်နှင့် သစ်သီးများ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကလေးကို ချပေးကာ လွတ်နေသော စားပွဲတစ်ခုတွင် ထိုင်၍ တစ်ကိုယ်တည်း သောက်စားနေတော့သည်။

ချန်ရှုသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အံ့သြမှုမှာ ပို၍ ကြီးမားလာခဲ့သည်။ ဤဝိုင်ဆိုင်၏ အလားအလာမှာ အံ့မခန်းလှကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားသည်။

အကယ်၍ ဤဆိုင်ကို ရေရှည်ဖွင့်နိုင်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ ရရှိမည်မှာ သေချာလှသည်။

“ဂျူနီယာ... မင်းရဲ့ ဝိုင်ဆိုင်က...” ချန်ရှု၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေပြီး သူ၏ အသံမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်နေသည်......

“ဒီလုပ်ငန်းက တကယ့်ကို... အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်..... စိတ်မပူနဲ့..... ငါ မင်းကို စီနီယာအစ်ကို ချီဆီ အခုပဲ ခေါ်သွားပေးမယ်..... သူ သဘောတူအောင် ငါ သေချာပေါက် ပြောပေးမယ်.....”

သူသည် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အာမခံလိုက်သည်..... နေ့တိုင်း ငွေဝင်နေမည့် မြင်ကွင်းကို ကြိုမြင်နေသည့်အလားပင်။

မုန့်ဝမ်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ဒါဆိုရင် မိတ်ဆက်ပေးဖို့ စီနီယာအစ်ကို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်”

သို့ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်ခွာကာ စီနီယာအစ်ကို ချီ၏ ကျင့်ကြံရာ ဂူဗိမာန်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ချန်ရှုသည် စီနီယာအစ်ကို ချီ၏ ထူးချွန်မှုများကို မနားတမ်း ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

စီနီယာအစ်ကို ချီသည် ဟင်းလင်းပြင် သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး၏ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခြင်းခံထားရသူဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင် ဂူဗိမာန်တစ်ခုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။

သူတို့သည် တောင်နောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ခန့်ညားထည်ဝါသော ဂူဗိမာန်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဂူဗိမာန် အဝင်ဝတွင် ဝတ်စုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော တပည့်နှစ်ဦးမှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေကြသည်။

ချန်ရှုက သူတို့ရောက်ရှိကြောင်း အကြောင်းကြားရန် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်စဉ်မှာပင် တစ်ဦးက အေးစက်စွာ တားဆီးလိုက်သည်။

“ရပ်လိုက်..... ဒါက စီနီယာအစ်ကို ချီရဲ့ သီးသန့်ကျင့်ကြံရာ နေရာပဲ..... ကြိုတင်ချိန်းထားခြင်းရှိတဲ့သူတွေ အနားမကပ်ရဘူး.....”

ချန်ရှု၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားသည်။ သူက အတင်းပြုံးကာ ရှင်းပြလိုက်သည် “စီနီယာအစ်ကိုတို့... ကျွန်တော်က အကယ်ဒမီတပည့် ချန်ရှုပါ..... ဒါက ဂျူနီယာ မုန့်ဝမ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ စီနီယာအစ်ကို ချီနဲ့ တွေ့စရာ အရေးကြီးကိစ္စလေး ရှိလို့ပါ”

ထိုသူက သူတို့နှစ်ဦးကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်ထဲတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည် “စီနီယာအစ်ကို ချီက အခု ကျင့်ကြံနေတာမို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ဘူး။ မင်းတို့နှစ်ယောက် အမြန်ထွက်သွားကြ..... ဒီမှာ လာပြီး ဆူညံမနေနဲ့.....”

ချန်ရှု၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။ သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကို ခိုးပေးလိုက်ပြီးနောက် ဝူမိသားစု ၏ အမည်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်

“စီနီယာအစ်ကိုတို့... ကျွန်တော်တို့မှာ တကယ့်ကို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိလို့ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးကြပါ။ ကျွန်တော်နဲ့ ဂျူနီယာမုန့်က ဝူမိသားစုမှာ အလုပ်လုပ်နေကြတာပါ..... ဝူမိသားစုရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ပြီးတော့...”

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် အစောင့်က စိတ်မရှည်စွာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်

“ဝူမိသားစု..... ဝူမိသားစု အမည်ကို သုံးလိုက်ရင် ငါက ကြောက်သွားမယ် ထင်နေတာလား..... မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဝူမိသားစုရဲ့ အစေခံတွေပဲ ဖြစ်နေပြီးတော့ အပြင်ထွက်ရင် ဝူမိသားစု အမည်ကို သုံးပြီး ကြွားလုံးထုတ်နေတာက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလှတယ်.....”

အစောင့်တပည့်၏ အသံမှာ လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်လည်း ပွင့်လင်းသော အထင်အမြင်သေးမှုများ ရှိနေသည်။

ချန်ရှုသည် ချက်ချင်းပင် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ထိုသို့ အကြပ်ရိုက်နေစဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ကာ အစောင့်နှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်သော်လည်း အာဏာပါသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မမှာ စီနီယာအစ်ကို ချီအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းနဲ့ချီပြီး ရှာပေးနိုင်မယ့် အကြံတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ရှင်တို့နှစ်ယောက် အဲဒါကို နားထောင်ကြည့်ဖို့ စိတ်ဝင်စားသလား.....”

အစောင့်နှစ်ဦးမှာ အစပိုင်းတွင် လန့်သွားကြပြီးနောက် ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

တစ်ဦးကမူ လှောင်ပြောင်လိုက်သည် “ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းနဲ့ချီပြီး ဟုတ်လား..... မင်းတို့နှစ်ယောက်တည်းနဲ့..... အပြောကတော့ အကြီးကြီးပဲ.....”

မုန့်ဝမ်က စိတ်မဆိုးဘဲ ခပ်ပြုံးပြုံးသာ လုပ်နေသည်

“အကယ်၍ စီနီယာအစ်ကို ချီက ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ရဖို့ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားတယ်ဆိုတာကို နောက်မှ သိသွားရင်... သူ ရှင်တို့နှစ်ယောက်ကို ဘယ်လို ပြစ်ဒဏ်ပေးမလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ဖူးလား.....”

မုန့်ဝမ်၏ ယုံကြည်မှုရှိသော လေသံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အစောင့်နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည် “မင်းမှာ... စီနီယာအစ်ကို ချီအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းနဲ့ချီ ရှာပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်း တကယ်ရှိတာလား.....”

မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ရှိတာပေါ့....... ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို စီနီယာအစ်ကို ချီနဲ့ ကိုယ်တိုင် တွေ့ပြီး အသေးစိတ် ဆွေးနွေးရမှာပါ”

အစောင့်မှာ ခေတ္တ တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စွန့်စားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤမိန်းကလေး ပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပြီး စီနီယာအစ်ကို ချီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရရှိခဲ့လျှင် သူတို့အတွက်လည်း ဆုလာဘ်များ ရှိမည်မှာ သေချာသည်။

အကယ်၍ လိမ်ညာနေခြင်း ဖြစ်ပါကလည်း စီနီယာအစ်ကို ချီ၏ ဆူပူမှုကိုသာ ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် တစ်ဦးက မုန့်ဝမ်ကို ပြောလိုက်သည် “ဒီမှာ ခဏစောင့်..... ငါ သွားသတင်းပို့လိုက်မယ်” ထို့နောက် လှည့်၍ ဂူဗိမာန်ထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။

ချန်ရှုက မုန့်ဝမ်ကို လေးစားစွာ ကြည့်လိုက်သည် “ဂျူနီယာ... မင်းက တကယ်ကို တော်တာပဲ”

မုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်သည် “ကျွန်မက အလွယ်လေး ပြောလိုက်တာပါ..... ဒါက သူတို့ကို လှုပ်ခတ်သွားစေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ စီနီယာအစ်ကို ချီက ကျွန်မတို့ကို တွေ့ဖို့ သဘောတူ..... မတူဆိုတာကတော့ စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပါ”

မကြာမီမှာပင် အစောင့် ပြန်ရောက်လာသည် “စီနီယာအစ်ကို ချီက မင်းတို့ကို တွေ့ဖို့ သဘောတူတယ်။ အမြန်ဝင်သွားကြ”

ဂူဗိမာန်အတွင်းတွင် ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါများမှာ ပေါများလှပြီး နတ်ဘုရားများ နေထိုင်ရာ နေရာတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။

အစိမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည်။

ထိုသူမှာ ကောင်းကင်တာအို အကယ်ဒမီ၏ နာမည်ကျော် စီနီယာအစ်ကို ချီ ဖြစ်သူ ချီယွမ်ရှောင် ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများနှင့် ကြယ်ပမာ တောက်ပသော မျက်လုံးများ ရှိကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

“ငါ့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းနဲ့ချီ ရှာပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းလား.....”

ချီယွမ်ရှောင်၏ အကြည့်မှာ မုန့်ဝမ်အပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး သူ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန် ပါဝင်နေသည်။

သူ၏ရှေ့တွင် လျှို့ဝှက်ချက်လုပ်နေသည်ကို အမုန်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ဤနှစ်ဦးက သူ့ကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်ပါက သူတို့သည် ဝူမိသားစုမှ ဖြစ်နေသည့်တိုင် အကယ်ဒမီတွင် ဆက်နေ၍ မရအောင် သူ လုပ်ပစ်မည်ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော ချန်ရှုမှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် တံတွေးကို မျိုချလိုက်မိသည်။

ချီယွမ်ရှောင်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အံ့မခန်းလှပြီး သူသည် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းရှိ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

စီနီယာအစ်ကို ချီ၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ တည်ငြိမ်သော အပြုံးတစ်ခုပင် ရှိနေသေးသည် “စီနီယာအစ်ကို ချီ... ကျွန်မက ရွှေအမြုတေအဆင့်လေး တစ်ဦးပါ..... ကျွန်မမှာ သတ္တိ အဆတစ်ရာ ရှိနေရင်တောင် စီနီယာ့ကို လိမ်ညာဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး။

တကယ်တော့ ကျွန်မက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ ဝိုင်ဆိုင်လေး တစ်ဆိုင် ဖွင့်ထားတာပါ..... အဲဒါကို စီနီယာအစ်ကို ကိုယ်တိုင် လာကြည့်ပြီး လမ်းညွှန်ပေးစေချင်လို့ပါ”

“လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ဟုတ်လား.....” ချီယွမ်ရှောင်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး သူ၏ အသံမှာ ပို၍ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်လာသည် “လေ့ကျင့်ရေးကွင်းက တပည့်တွေ လေ့ကျင့်တဲ့ နေရာပဲ။ မင်းက ဘာလို့ အဲဒီမှာ ဝိုင်ဆိုင် ဖွင့်ရတာလဲ.....”

“စီနီယာအစ်ကို ချီ... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ အဲဒီ ဝိုင်ဆိုင်ကပဲ စီနီယာ့ဆီကို အဆုံးမရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ယူဆောင်လာပေးမှာပါ”

ချီယွမ်ရှောင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်မှ မမြင်နိုင်သော ဖိအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ရှုအပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်သဖြင့် ချန်ရှုမှာ အသက်ရှူပင် ခက်ခဲသွားတော့သည်။

မုန့်ဝမ်သည်လည်း ထိုဖိအားအောက်တွင် လှုပ်ရှား၍ မရသော်လည်း အားယူကာ ပြောလိုက်သည်

“စီနီယာအစ်ကို ချီ... အဲဒီ ဝိုင်ဆိုင်ကို တစ်ချက်လောက် လာကြည့်ပေးလို့ မရဘူးလား..... ဝိုင်ဆိုင်ကို စီနီယာ့ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ဖွင့်ထားတာပါ။

အကယ်၍ ဒါကို ကောင်းကောင်း စီမံနိုင်ရင် ရရှိလာတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေထဲက အများစုကို စီနီယာ ရရှိမှာပါ”

“လမ်းပြ.......” ချီယွမ်ရှောင်က သူ၏ ဖိအားများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ပြီး လမ်းပြရန် လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။

ချန်ရှုကလည်း မုန့်ဝမ်၏ နောက်မှ ကပ်လိုက်လာရင်း သူမ၏ သတ္တိကို စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးနေမိသည်။

စီနီယာအစ်ကို ချီ၏ ရှေ့တွင် ဤမျှ တည်ငြိမ်နေနိုင်ခြင်းမှာ သာမန်လူတစ်ဦး လုပ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

မကြာမီမှာပင် သူတို့သုံးဦးသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဝိုင်ဆိုင်နားသို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့ကြသည်။

အခန်း (၂၇၈) နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော စကားဝိုင်း

ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် အခြေချနေသော ဤရှေးဟောင်းစတိုင် စားသောက်ဆိုင်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တစ်သားတည်းကျနေပြီး ထူးမခြားနားသလို ရှိနေသည်။

ဆိုင်အတွင်းမှ ဝိုင်နံ့နှင့် အစားအစာရနံ့များမှာ လေထဲတွင် ဝေ့ဝဲနေပြီး လူတိုင်းကို တံတွေးယိုစေသည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် တပည့်အချို့မှာလည်း မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဆိုင်အတွင်းသို့ ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည်။

ရှေ့ရှိ စားသောက်ဆိုင်ကို ကြည့်ရင်း ချီယွမ်ရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ဤစားသောက်ဆိုင်မှာ အစစ်မဟုတ်ဘဲ ‘မြူခိုးပုံရိပ်ယောင်’ အတတ်ဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်ကို သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် ရွှေအမြုတေ ပထမအလွှာသာရှိပြီး အကယ်ဒမီသို့ ရောက်သည်မှာ နှစ်ပတ်သာ ရှိသေးသော်လည်း မြူခိုးပုံရိပ်ယောင်ကို ဤမျှ အဆင့်အတန်းအထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းမှာ အံ့မခန်းလှပေ။

ချီယွမ်ရှောင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ များစွာ နူးညံ့သွားကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည် .....

“မင်းရဲ့ မြူခိုးပုံရိပ်ယောင် အတတ်က တကယ်ကို ထူးချွန်ပါတယ်။ အစစ်နဲ့တူရုံတင်မကဘဲ စိတ်ကူးစိတ်သန်းကလည်း တကယ့်ကို ပါးနပ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အောက်အကယ်ဒမီက ကျောင်းသားအများစုမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သိပ်မရှိကြဘူး။

ဒီဆိုင်က တစ်နေ့ကို အများဆုံး အမြတ်ထွက်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းပဲ ရှိမယ်၊ တစ်နှစ်လုံးမှ သောင်းဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိမှာပါ”

သူက ခေတ္တရပ်ကာ မုန့်ဝမ်ကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်လိုက်သည် “ဂျူနီယာ မုန့်ဝမ်က ဒီဆိုင်က ရသမျှ အမြတ်အားလုံးကို ငါ့ကို ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား.....”

၎င်းကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်က ညို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါပြလိုက်သည်

“စီနီယာအစ်ကို ချီ... ကျွန်မကို နောက်နေတာပဲ။ ကျွန်မက စရိတ်ကလေးရအောင် ရှာနေတာဆိုတော့ အမြတ်အားလုံးကိုတော့ ပေးလို့မရပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဆိုင်တစ်ဆိုင်က ရာဂဏန်း ရနိုင်တယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်မက ဒီလိုဆိုင်မျိုး အများကြီး ဆောက်လိုက်ရင်ကော.....

ပြီးတော့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျောင်းသားတွေက ကျောက်တုံးရှားပါးပေမဲ့ နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့်မှာ ရှိတဲ့ စီနီယာတွေကတော့ ချမ်းသာကြမှာပဲ မဟုတ်လား.....”

ချီယွမ်ရှောင်က သဘောပေါက်သွားပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည် “ဂျူနီယာ မုန့်ဝမ်က ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ဆိုင်ကြီးကို ဆောက်ထားပြီး ငါ့ကိုတော့ အထဲဝင်ထိုင်ဖို့ မဖိတ်သေးဘူးလား.....”

မုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ကာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည် “ကျွန်မရဲ့ ပေါ့လျော့မှုအတွက် တောင်းပန်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို။ အထဲကို ကြွပါဦးရှင်”

ချီယွမ်ရှောင်က ခေါင်းညိတ်ကာ စားသောက်ဆိုင်အတွင်းသို့ ဦးစွာ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ ချန်ရှုနှင့် မုန့်ဝမ်တို့က နောက်မှ ကပ်လိုက်သွားကြသည်။

ဒုတိယထပ်ရှိ သီးသန့်အခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ချီယွမ်ရှောင်က အလယ်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်နှင့် ချန်ရှုတို့က ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။

“ဒီဆိုင်ရဲ့ စိတ်ကူးက တကယ့်ကို ပါးနပ်တယ်” ချီယွမ်ရှောင်က ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ကာ ချီးကျူးလိုက်ပြီးနောက် ကုလားထိုင်ကို မှီထိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်

“ဂျူနီယာ... မင်းမှာ ဘာအကြံရှိလဲဆိုတာ တန်းတန်းမတ်မတ်သာ ပြောပါ”

မုန့်ဝမ်ကလည်း အချိန်မဆွဲဘဲ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်

“ကျွန်မက ဒီလေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ ဝိုင်ဆိုင်တွေ၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွေ အများကြီး ဖွင့်ချင်တာပါ။ ဝိညာဉ်ဝိုင်နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဟင်းလျာတွေကို ရောင်းချမယ်။ စည်းကမ်းကတော့ အစားအသောက်အားလုံးကို ဆိုင်ပြင်ပကို ယူဆောင်သွားလို့ မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က နိမ့်ပြီး လုပ်နိုင်စွမ်းကလည်း အကန့်အသတ်ရှိတာမို့ စီနီယာအစ်ကို ချီရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ပါတယ်”

ချီယွမ်ရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည် “ရင်းနှီးစရာမလိုဘဲ အမြတ်ထွက်မယ့် ဒီလိုလုပ်ငန်းမျိုးကို ငါလည်း ပါဝင်ချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အမြတ်ဝေစုအနေနဲ့ ငါက ခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း လိုချင်တယ်”

ဘာမှမလုပ်ဘဲ ခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း တောင်းဆိုလိုက်သော်လည်း မုန့်ဝမ်မှာ မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။

“ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ နောက်ထပ် အခြေအနေ နှစ်ခု ရှိပါတယ်”

မုန့်ဝမ်က သူ၏ တောင်းဆိုမှုကို လွယ်လွယ်နှင့် သဘောတူလိုက်သဖြင့် ချီယွမ်ရှောင်မှာ စိတ်ကြည်လင်သွားပြီး ပြောလိုက်သည် “မင်းမှာ ဘာအခြေအနေရှိရှိ ပြောပါ”

“ပထမအချက်က... ကျွန်မမှာ ပုံရိပ်ယောင် တာအိုမှာ ပါရမီရှိတယ်လို့ ခံစားရပေမဲ့ ကျွန်မထက် တော်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ လက်ရှိ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်နဲ့ နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့် စီနီယာတွေကို လှည့်စားဖို့က ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် စီနီယာအစ်ကို ချီအနေနဲ့ ပုံရိပ်ယောင် တာအိုမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးစ၊ နှစ်ဦးစလောက်ကို မိတ်ဆက်ပေးစေချင်ပါတယ်”

“ဒါကို ငါလည်း စဉ်းစားထားပြီးသားပါ” ချီယွမ်ရှောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

“ငါ့မှာ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်မှာ ထူးချွန်တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိတယ်။

သူ့ကို ဒီမှာ ပါဝင်ခိုင်းပြီး ပုံရိပ်ယောင် မဟာဗျူဟာကို ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ တာဝန်ပေးလိုက်မယ်”

“စီနီယာအစ်ကို ချီ မိတ်ဆက်ပေးတဲ့သူဆိုရင် ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်” မုန့်ဝမ်က ပြုံး၍ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒုတိယအချက်ကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ်။ ဆိုင်ဖွင့်လို့ ဧည့်သည်တွေ များလာရင် စကားများတာ၊ အငြင်းပွားတာတွေက ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး။ ဒါကြောင့် စီနီယာအစ်ကိုကပဲ ဆိုင်ရဲ့ နေ့စဉ်လည်ပတ်မှုနဲ့ လုံခြုံရေးကို တာဝန်ယူပေးစေချင်ပါတယ်။

စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှုနဲ့ ကျွန်မက ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေမို့ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှုကိုလည်း ဆိုင်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေးမှာ နေရာတစ်ခု ပေးစေချင်ပါတယ်”

ဤမျှ ကြီးမားသော လုပ်ငန်းအတွက် ချီယွမ်ရှောင်သည် သူ၏လူများကိုသာ သုံးမည်ဖြစ်သော်လည်း မုန့်ဝမ်သည် အမြတ်၏ သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် လူတစ်ယောက် ထည့်သွင်းခြင်းမှာ မခက်ခဲပေ။

ချီယွမ်ရှောင်က ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် ။

“ကောင်းပြီ၊ ငါ အခုပဲ သတင်းပို့ပြီး ပုံရိပ်ယောင်အတတ် ကျွမ်းကျင်တဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းကို ခေါ်လိုက်မယ်”

သတင်းပို့ပြီး မကြာမီမှာပင် မီးခိုးရောင် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ပိန်ပါးသော အမျိုးသားတစ်ဦး အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသည်။

သူသည် ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားပြီး ထပ်တလဲလဲ ချီးကျူးတော့သည်။

“အံ့သြစရာပဲ........ အံ့သြစရာပဲ........ ဒီလောက် လက်ရာမြောက်တဲ့ မြူခိုးပုံရိပ်ယောင်မျိုးက တကယ့်ကို ထူးခြားလှတယ်........”

ရောက်ရှိလာသူမှာ ချီယွမ်ရှောင် ပြောခဲ့သော ပုံရိပ်ယောင်အတတ် ပညာရှင် ဝမ်အန်းရိ ပင် ဖြစ်သည်။

ဤစားသောက်ဆိုင်ကို ဖန်တီးခဲ့သူမှာ ရွှေအမြုတေ ပထမအလွှာသာ ရှိသေးသော မုန့်ဝမ် ဖြစ်သည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ သူ အံ့သြလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများပင် ပြူးသွားတော့သည်။

“ဂျူနီယာ မုန့်ဝမ်... မင်းရဲ့ ပုံရိပ်ယောင် တာအိုက တကယ်ကို လေးစားစရာပဲ။ ရွှေအမြုတေ ပထမအလွှာမှာတင် ဒီလောက်အဆင့်အထိ ရောက်နေတာ... မင်းရဲ့ အနာဂတ်က အလွန် တောက်ပမှာပါ” ဟု သူက ရိုးသားစွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ရင်း

“ငါ မင်းရဲ့အဆင့်မှာတုန်းက ဒီလောက်အစွမ်း မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဂျူနီယာရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က နည်းနည်းလိုသေးတော့ အသေးစိတ်အချက်လေးတွေမှာတော့ အားနည်းချက်လေးတွေ ရှိနေသေးတယ်”

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ဝမ်အန်းရိသည် ဆိုင်အတွင်းပိုင်းကို ကြည့်ကာ မလျော်ကန်သော အသေးစိတ်အချက်အချို့ကို ထောက်ပြလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်က သူညွှန်ပြရာကို လိုက်ကြည့်သော်လည်း ခေါင်းခါလိုက်သည် ......

“စီနီယာအစ်ကို ထောက်ပြတဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်နဲ့ အမြင်အာရုံအရ ကျွန်မ တကယ် မမြင်ရပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး စီနီယာ”

“ကောင်းပြီ၊ ဂျူနီယာက တောင်းဆိုမှတော့ ငါ အလုပ်စလိုက်မယ်” ဝမ်အန်းရိက ပြောရင်း လက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းသွားပြီး စားသောက်ဆိုင် တစ်ခုလုံးမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ ထူးခြားသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ကဲ... ဒါဆိုရင် ဒီဆိုင်ကိစ္စကို နင်တို့နှစ်ယောက်ဆီမှာပဲ အပ်ခဲ့မယ်။ ပြဿနာရှိရင် ငါ့ကို အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်လိုက်” ချီယွမ်ရှောင်သည် သူတို့နှစ်ဦး စကားပြော၍ ကောင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ရှုကို ခေါ်၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူသည် ဆိုင်ကို စီမံခန့်ခွဲပေးမည့် အရည်အချင်းရှိသော လက်အောက်ငယ်သားများကို သွားရောက်ရှာဖွေရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ထွက်သွားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်နှင့် ဝမ်အန်းရိတို့သည် ဆက်လက် ဆွေးနွေးကြသည်။ နှစ်ဦးလုံးမှာ ပုံရိပ်ယောင်အတတ် ပညာရှင်များ ဖြစ်သဖြင့် စိတ်တူကိုယ်တူ တွေ့ဆုံသောအခါ ပြောစရာ စကားများမှာ မကုန်နိုင်အောင် ရှိနေသည်။

သူတို့သည် မြူခိုးပုံရိပ်ယောင် ကျင့်စဉ်မှသည် နောက်ပိုင်း ဆောက်လုပ်မည့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အသေးစိတ်များအထိ နှစ်ရက်တိုင်တိုင် မနားတမ်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြသော်လည်း ပင်ပန်းသည်ဟု မခံစားရဘဲ အသိပညာများစွာ ရရှိခဲ့ကြသည်။

ဝမ်အန်းရိက လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည် “ဂျူနီယာရဲ့ အကြံအစည်တွေက တကယ့်ကို ထူးခြားပြီး လေးစားစရာ ကောင်းလှတယ်”

မုန့်ဝမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည် “စီနီယာက ကျွန်မကို မြှောက်ပြောနေတာပါ။ စီနီယာက ဝါရင့်သူဖြစ်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ပေါင်း များစွာကို ကျွမ်းကျင်သူပါ၊ ကျွန်မကသာ စီနီယာ့ဆီကနေ အများကြီး သင်ယူလိုက်ရတာပါ”

အသေးစိတ်အချက်အားလုံးကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်နှင့် ဝမ်အန်းရိတို့သည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို စတင်တည်ဆောက်ကြသည်။ ပထမဦးစွာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်၏ အသွင်အပြင်ကို ဝိညာဉ်အာရုံပင်လယ်ထဲတွင် မုန့်ဝမ်က တည်ဆောက်သည်။

ထို့နောက် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် အသေးစိတ်အချက်များကိုတော့ ဝမ်အန်းရိက တာဝန်ယူသည်။

နှစ်ဦးသား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် တစ်ရက်အကြာတွင် ရှေးဟောင်းစတိုင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်မှာ မြေပြင်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဆိုင်၏ အမိုးစွန်းတွင် "လက်ဖက်ရည်" ဟု ရေးထားသော အလံတစ်ခု လွင့်ထူထားသည်။ သစ်သားရနံ့နှင့် လက်ဖက်ရည်နံ့သင်းသင်းလေးမှာ လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး စားသောက်ဆိုင်၏ ခန့်ညားမှုနှင့်လည်း လိုက်ဖက်လှသည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပြီးစီးပြီးနောက် မုန့်ဝမ်နှင့် ဝမ်အန်းရိတို့သည် အဆာပြေမုန့်ဆိုင်များကို ဆက်လက် တည်ဆောက်ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် သေးငယ်ပြီး လက်ရာမြောက်သော ဆိုင်လေးများ တစ်ဆိုင်ပြီး တစ်ဆိုင် ပေါ်လာတော့သည် ..... အငွေ့တထောင်းထောင်းထွက်နေသော ပေါက်စီများ၊ ကြွပ်ရွနေသော မုန့်ကြော်များ၊ ချိုမြိန်သော သစ်သီးယိုချောင်းများ...မှာ စားချင်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။