အခန်း (၂၈၁-၂၈၂)

အခန်း (၂၈၁) နောက်တစ်ကြိမ် အတူတူတိုက်ခိုက်ကြရအောင်

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်သို့ ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခု ကျရောက်လာသဖြင့် အသက်ရှူပင် မဝနိုင်တော့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် အစွမ်းကုန် တိမ်းရှောင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချုပ်နှောင်ခံထားရသကဲ့သို့ လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

ထိုအချိန်မှာပင် ချင်းယီ၏ လက်ဝါးချက်မှာ မုန့်ဝမ်၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်သွားတော့သည်။

မုန့်ဝမ်သည် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရိုးများ အကုန်အက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သွေးမြူအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ပျောက်ကွယ်သွားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ချင်းယီ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခေါင်းကို အသာအယာ ခါလိုက်သည်။

သူမသည် ညာဘက်လက်ကို ရုတ်တရက် ဆန့်ထုတ်ကာ ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ရှိ နေရာတစ်ခုသို့ လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

ဝူး...

ဟင်းလင်းပြင်မှာ လှိုင်းထသွားပြီး သွေးမြူတိမ်တိုက်တစ်ခု လေထဲတွင် ပေါ်လာကာ ချင်းယီ၏ လက်ထဲတွင် မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်အဖြစ် ပြန်လည် စုစည်းသွားတော့သည်။

မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သွေးစအချို့ စီးကျနေသည်။ သူမ ရှုံးသွားပြီဆိုတာကို သိလိုက်ရသည်။

သို့သော် ချင်းယီက သူမကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် ...... "ငါ့လက်ထဲမှာ လေးကွက်အထိ ခံနိုင်တာပဲ... မင်း တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်"

ချင်းယီ၏ အသံမှာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။

မုန့်ဝမ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း "တပည့်မ မုန့်ဝမ်... နည်းပြရဲ့ လက်ညှာတာမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ဆိုကာ စင်ပေါ်မှ ဆင်းခဲ့သည်။

မုန့်ဝမ် ဆင်းသွားပြီးနောက် ချင်းယီသည် လူအုပ်ကို ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ဘယ်သူ စိန်ခေါ်ချင်သေးလဲ......"

ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မုန့်ဝမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး စိန်ခေါ်လိုစိတ်များကို ငြိမ်းသတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

"ကြည့်ရတာ မင်းတို့အားလုံး ကိုယ့်အစွမ်းကိုယ် ကောင်းကောင်း သိသွားကြပြီပဲ" ချင်းယီက ပြုံးစစဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်

"နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းတို့နဲ့ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်နေတာက နည်းနည်းတော့ အနိုင်ကျင့်ရာ ရောက်တာပေါ့။

ဒီလိုလုပ်ရအောင်... မင်းတို့ စိတ်ကြိုက် အသင်းတွေဖွဲ့၊ လူဦးရေ ကန့်သတ်ချက်မရှိဘူး။ နောက်တစ်ခါကျရင် အားလုံး စုပြီး ငါ့ကို တိုက်ကြ။

စည်းကမ်းက အတူတူပဲ၊ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူက ငါ့ရဲ့ တပည့် ဖြစ်ခွင့်ရမယ်"

ထိုစကားမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်တုံးကြီး တစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ လူအုပ်ကို ဆူညံသွားစေသည်။

"အားလုံးပေါင်းပြီး တိုက်ရမယ် ဟုတ်လား...... အားလုံးပေါင်းရင်တောင် နည်းပြကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား..."

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီလိုပွဲက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ..."

မေးခွန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့သည် ချင်းယီ၏ အစွမ်းကို မြင်ထားပြီးဖြစ်ရာ အားလုံးပေါင်းတိုက်လျှင်ပင် နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

"ဘာလဲ......သတ္တိမရှိဘူးလား......"

ချင်းယီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိန်ခေါ်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် "စိန်ခေါ်ဖို့ သတ္တိတောင် မရှိတဲ့ အမှိုက်တွေဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားကြတာ ပိုကောင်းမယ်"

ဤလှောင်ပြောင်မှုမှာ မာနကြီးသော ကျောင်းသားများအတွက် ထိရောက်လှသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလျှော့မပေးလိုသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လာသည်။

"ဘယ်သူက သတ္တိမရှိဘူး ပြောလဲ...... အားလုံးပေါင်းတိုက်ရမယ်ဆိုရင်လည်း တိုက်မယ်......" တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်...... အားလုံး ဝိုင်းတိုက်ရင်တော့ မနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး......"

"စိတ်ဓာတ် ကောင်းကြသားပဲ" ချင်းယီက ပြုံးလိုက်သည် "ဒီနေ့အတွက် သင်ကြားမှု ဒီမှာတင် ပြီးပြီ။ နောက်တစ်ကြိမ် သင်တန်းကျရင် မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ငါ စောင့်ကြည့်နေမယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် ချင်းယီ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နည်းပြ ထွက်သွားပြီးနောက်တွင်လည်း လူတိုင်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ လျော့ပါးမသွားဘဲ အချင်းချင်း အသင်းများဖွဲ့ကာ နည်းဗျူဟာများ တိုင်ပင်ကြတော့သည်။

အချို့က အစီအရင် သုံးရန်၊ အချို့က ပူးပေါင်းတိုက်ကွက်များ သုံးရန်၊ အချို့ကမူ ချင်းယီ၏ အားနည်းချက်ကို ရှာရန် တိုင်ပင်နေကြသည်။

ဝတ်စုံစိမ်းဝတ်ကာ မာနကြီးဟန်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးမှာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှိနေသော မုန့်ဝမ်ထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လာသည်။

သူက လက်အုပ်ချီကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည် ...... "ငါက ရွှီထျန်းမင် ပါ၊ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပေါ့။ ခုနက နည်းပြချင်းယီကို တတိယမြောက်ကွက်အထိ ထုတ်သုံးအောင် ငါ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ မိတ်ဆွေ မုန့်ရဲ့ အစွမ်းကိုလည်း အားလုံး မြင်ပြီးသားပါ။ ငါနဲ့ အသင်းဖွဲ့ဖို့ စိတ်ဝင်စားသလား......ငါတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းရင် အသန်မာဆုံး အသင်းဖြစ်မှာ သေချာတယ်"

ရွှီထျန်းမင်၏ အသံမှာ ကျယ်လှသဖြင့် ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ လူများက သတိထားမိသွားကြသည်။ မုန့်ဝမ် မတုံ့ပြန်ရသေးမီမှာပင် နောက်ထပ် အေးစက်စက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟက်... ရွှီထျန်းမင်၊ မင်းက ဘာမို့လို့ အသန်မာဆုံး အသင်းလို့ ပြောနေတာလဲ...... မိတ်ဆွေ မုန့်၊ ကျွန်တော်က ဖန်ကျိုး ပါ၊

ကျွန်တော်လည်း သွေးကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းရင် သွေးကျင့်စဉ်ရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုပြီး ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မယ်......"

"သွေးကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူအချင်းချင်း ပူးပေါင်းတာက ဘာထူးခြားမှာလဲ။ စီနီယာအစ်မ မုန့်က ကျွန်တော်တို့လို အစီအရင် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းတာ ပိုကောင်းပါတယ်"

ခေတ္တအတွင်းမှာပင် မုန့်ဝမ်၏ ဘေးပတ်လည်တွင် လူများစွာ စုပြုံလာကြပြီး သူမနှင့် အသင်းဖွဲ့ရန် ကမ်းလှမ်းကြသည်။

မုန့်ဝမ်က တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု အမြဲရှိနေသည်။

"အားလုံးရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီကိစ္စက အရေးကြီးတာမို့ ကျွန်မ သေသေချာချာ စဉ်းစားပါရစေ......"

မုန့်ဝမ်က တိုက်ရိုက်မငြင်းသဖြင့် လူတိုင်းမှာ ဝမ်းသာသွားကြပြီး နာမည်များကို အသီးသီး ပြောကြားကာ သူမ ပါဝင်လာမည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်နေကြသည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ကျင့်ကြံသူများမှာ သုံးယောက်တစ်တွဲ၊ ငါးယောက်တစ်တွဲ အသင်းများ ဖွဲ့နေကြသည်။

လူနှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ပါသော အသင်းကြီးများမှာ ပူးပေါင်းတိုက်ကွက်များကို လေ့ကျင့်ရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီး၊ လူဆယ်ယောက်ခန့်ပါသော အသင်းများကမူ အစီအရင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်နေကြသည်။

မုန့်ဝမ်ကတော့ မည်သည့်အသင်းတွင်မှ မပါဝင်သေးဘဲ တစ်ကိုယ်တည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခါးချိတ်ပြားကို ထုတ်ကာ စီနီယာအစ်ကို ချီ ထံသို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။

စီနီယာအစ်ကို ချီသည် နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့်ဖြင့် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

သူ ဘယ်လို လုပ်ခဲ့သလဲ၊ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ဘယ်လောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းသလဲ ဆိုသည်ကို သူမ သိချင်နေသည်။

မကြာမီမှာပင် ခါးချိတ်ပြားမှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ မုန့်ဝမ်က သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ ချီယွမ်ရှောင်၏ ပြန်စာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရွှေအမြုတေအဆင့်နဲ့ နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို စိန်ခေါ်မယ် ဟုတ်လား...... ဂျူနီယာ မုန့်... မင်းရဲ့ အကြံက တော်တော်လေးကို ရဲတင်းလွန်းနေပြီ..........."

ချီယွမ်ရှောင်၏ ပြုံးစစအသံက မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ပြိုင်ဘက်က သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်ကို ရွှေအမြုတေအဆင့်အထိ နှိမ့်ထားရင်တောင်မှ သူတို့ရဲ့ အမြင်အာရုံ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကတော့ မပြောင်းလဲဘူး။ မင်း သေချာပေါက် နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

မုန့်ဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း "စီနီယာအစ်ကို... နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့်နဲ့ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်က ရွှေအမြုတေအဆင့်နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာတွေ ကွာခြားသွားတာလဲ......"

"နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့် ဆိုတာက ကိုယ့်ရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်တွေကို စုစည်းပြီး ဝိညာဉ်ကလေးငယ်အဖြစ် ပုံဖော်လိုက်တာပဲ..... အဲဒါက စွမ်းအားအသစ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ.......

ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျတော့ အဲဒီ ဝိညာဉ်ကလေးငယ်နဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံတွေ ပေါင်းစည်းသွားတဲ့ အဆင့်ပဲ"

ချီယွမ်ရှောင်က စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြသည် ...... "ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ က အလွန်အစွမ်းထက်တယ်။

မင်းရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေကို သူတို့က အလွယ်တကူ မြင်နိုင်သလို မင်း ဂုဏ်ယူနေတဲ့ နည်းလမ်းတွေက သူတို့ရှေ့မှာ ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး"

မုန့်ဝမ်သည် နည်းပြချင်းယီ၏ နက်နဲလှသော အစွမ်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် အားငယ်မှု အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက နည်းပြပေးထားသော စိန်ခေါ်မှုကို ချီယွမ်ရှောင်အား ပြောပြလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ မင်းမေးကတည်းက ငါ ခန့်မှန်းမိပါတယ်။ အောက်အကယ်ဒမီ တစ်ခုလုံးမှာ နည်းပြချင်းယီ တစ်ယောက်ပဲ အဲဒီလို... ထူးထူးခြားခြား ရှိတာ" ဟု ချီယွမ်ရှောင်က ရယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို... အနိုင်ရမယ့် နည်းလမ်း ရှိနိုင်မလား......"

"ခက်တယ်... မဖြစ်နိုင်ဖို့က များတယ်........."

ချီယွမ်ရှောင် ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ဆက်ပြောသည် "ပြိုင်ဘက်က သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်ကို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အထိ နှိမ့်ချပေးမှသာ မင်းတို့မှာ နိုင်ခြေ အနည်းငယ် ရှိလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂျူနီယာ... စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့"

မုန့်ဝမ် စိတ်အားငယ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချီယွမ်ရှောင်က ထပ်ရှင်းပြသည် ...... "နည်းပြချင်းယီက မင်းတို့ ကျောင်းသားတွေရဲ့ အစွမ်းအကုန် ထွက်လာအောင် တွန်းအားပေးနေတာပါ။

စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းတဲ့ ကျောင်းသားရှိရင် သူမကို အနိုင်မတိုက်နိုင်ရင်တောင် တပည့်အဖြစ် လက်ခံမှာပါ...... မင်း.. နည်းပြချင်းယီရဲ့ လက်ထဲမှာ ဘယ်နှစ်ကွက် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့လဲ......"

"သုံးကွက်ပါ..... လေးကွက်မြောက်မှာ ကျွန်မ ရှုံးသွားတယ်..." မုန့်ဝမ်က နောင်တရဟန်ဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။

ထိုအဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တစ်ဖက်မှ ချီယွမ်ရှောင်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

အခန်း (၂၈၂) ထျန်းချန် ဓားသိုင်း

“ဂျူနီယာမုန့်... မင်းရဲ့ရလဒ်က တကယ်ကို ကောင်းမွန်ပါတယ်။ အရင်က ငါနဲ့ နည်းပြချင်းယီ လေ့ကျင့်တုန်းကလည်း အဲ့လောက်ပဲ ရခဲ့တာ”

စီနီယာအစ်ကိုချီက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး လေသံကို ခပ်လေးလေး ပြောင်းလိုက်သည် “ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ နည်းပြချင်းယီနဲ့ ပြန်ယှဉ်ပြိုင်တဲ့အခါ သူက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားမှာမို့ မင်း လေးကွက်အထိ ခံနိုင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်”

မုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

စီနီယာအစ်ကိုချီ ပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်။ နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အစွမ်းမှာ တိုင်းတာ၍ မရပေ.......။

တူညီသော နည်းလမ်းမှာ ဒုတိယအကြိမ်တွင် ထိရောက်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ နောက်တစ်ကြိမ် စိန်ခေါ်မှုတွင် သူမ တစ်ကွက်တည်းနှင့် ရှုံးနိမ့်သွားပါက နည်းပြက သူမကို အထင်သေးသွားနိုင်သည်။

“စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်မကို ဘာများ အကြံပေးချင်သလဲဟင်......” မုန့်ဝမ်က နှိမ့်ချစွာ အကြံဉာဏ်တောင်းလိုက်သည်။

“ငါ့အကြံပြုချက်ကတော့... မင်း ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကို သင်ယူဖို့ပဲ” ချီယွမ်ရှောင်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ အကြံပေးလိုက်သည်။

“ဒီဓားသိုင်းက အလွန်ကို လျင်မြန်ပြီး ပြင်းထန်တယ်။ အောင်မြင်သွားတဲ့အခါ တောင်တွေကို ဖြိုခွဲနိုင်သလို ရွှေနဲ့ ကျောက်စိမ်းတွေကိုတောင် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်......

အကယ်၍ မင်း ဒါကို တတ်မြောက်သွားရင် နည်းပြချင်းယီရှေ့မှာ ဆယ်ကွက်ထက်မက ခံနိုင်ဖို့ ပြဿနာ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး”

“ထျန်းချန် ဓားသိုင်း ဟုတ်လား......” မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

သူမ ဤဓားသိုင်းအမည်ကို စာကြည့်တိုက်ရှိ စာရင်းများတွင် မြင်ဖူးသော်လည်း သေသေချာချာ မကြည့်ခဲ့မိပေ။

“မှန်တယ်... ဒီဓားသိုင်းက ကျင့်ကြံဖို့ ခက်ခဲပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကတော့ ကြီးမားလှတယ်။

ပိုပြီး အရေးကြီးတာက ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးနဲ့မဆို ဒီဓားသိုင်းကို ထုတ်ဖော်နိုင်တာကြောင့် မင်းရဲ့ သွေးစွမ်းအင်နဲ့လည်း လွယ်လွယ်ကူကူ ထုတ်သုံးနိုင်တယ်........”

“လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို......”

သတင်းပို့ခြင်းကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ချက်ချင်းပင် စာကြည့်တိုက်သို့ သွားကာ ထျန်းချန် ဓားသိုင်းအကြောင်း ရေးထားသော ရှေးဟောင်းကျမ်းစာကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

ပထမစာမျက်နှာကို လှန်လိုက်သည်နှင့် စူးရှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကန်းသွားစေမည့်အလား ထွက်ပေါ်လာသည်။

မုန့်ဝမ်သည် အသက်ကို ဝဝရှူကာ မသက်မသာဖြစ်စေသော ခံစားချက်ကို သည်းခံကာ ဖတ်လိုက်သည်။

ထျန်းချန် ဓားသိုင်းတွင် ပုံစံခုနစ်မျိုး ရှိပြီး တစ်မျိုးချင်းစီတွင် အဆုံးမဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

ပထမပုံစံ အနေဖြင့် ‘တောင်ဖြိုခြင်း’ ဖြစ်ပြီး ဓားချက်တစ်ချက် ထုတ်လိုက်သည်နှင့် တောင်ကို ဖြိုခွဲနိုင်ပြီး မြေပြင်ကို အက်ကွဲစေကာ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

ဒုတိယပုံစံ မှာ ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ဟုခေါ်ပြီး ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ပါက ပင်လယ်နှင့် ရေစီးကြောင်းများကို ဖြတ်တောက်နိုင်ပြီး မြစ်များကို ပြောင်းပြန်စီးစေကာ ပင်လယ်များကို လှိုင်းထန်စေနိုင်သည်။

တတိယပုံစံတွင်မူ ‘မိုးကောင်းကင်ကို ဆွဲဖြဲခြင်း’ ဟု ခေါ်ကာ ဓားဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ပါက ကောင်းကင်ယံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်ရှိသွားပြီး မိုးကောင်းကင်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်ကာ မိုးကြိုးနှင့် မီးတောင်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်အထိ ကြမ်းတမ်းလှပေသည်။

နောက်ပိုင်း ပုံစံများအတွက်မူ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွင် မှတ်တမ်းမရှိပေ။

သို့သော် မုန့်ဝမ်က စာကြည့်တိုက်မှူးကို မေးမြန်းကြည့်သောအခါ ထျန်းချန် ဓားသိုင်း၏ ပထမခြောက်မျိုးကို နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့် ကျောင်းသားများသာ ဝင်ခွင့်ရှိသော ကိုးထပ်မြောက်တွင် ထားရှိကြောင်း သိရသည်။

ဓားသိုင်းအပြည့်အစုံမှာမူ အထက်အကယ်ဒမီတွင်သာ ရှိပေသည်။

အချိန်များ တစ်မိနစ်ပြီးတစ်မိနစ် ကုန်လွန်သွားရာ မုန့်ဝမ်သည် ထျန်းချန် ဓားသိုင်းထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပင် မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

သူမသည် ဓားသိုင်းကို ထပ်တလဲလဲ လေ့လာရင်း ၎င်း၏ နက်နဲမှုကို ခံစားနေမိရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် လှုပ်ရှားလာသည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည် မသိသော်လည်း မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး စာကြည့်တိုက်မှ ထွက်ကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ဓားသိုင်း၏ အခြေခံများကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း သူမသည် ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေထဲတွင် ဓားပုံစံ တစ်ချက်ဆွဲလိုက်သည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ သေးငယ်သော ဓားအလင်းတန်းလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးနားရှိ ကျောက်ရုပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကာ ကျောက်ရုပ်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသားလေးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“မဟုတ်သေးဘူး... ဒါက မမှန်သေးဘူး” မုန့်ဝမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများ ထပ်မံလှုပ်ရှားကာ ဓားအလင်းတန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ကျောက်ရုပ်ပေါ်တွင် အစင်းရာများသာ ထင်ကျန်ခဲ့သည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းရှိ ကျောက်ရုပ်ကိုတောင် မဖျက်ဆီးနိုင်လျှင် ထျန်းချန် ဓားသိုင်းလို့ ခေါ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ........။

မုန့်ဝမ်သည် ဓားသိုင်းကို ပြန်လည်တွေးတောပြီး ဖောက်ထွက်နိုင်မည့် အရာတစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေသည်။

“ပထမပုံစံ ‘တောင်ဖြိုခြင်း’... ဓားထုတ်လိုက်တာနဲ့ တောင်တွေကို ဖြိုခွဲမယ်၊ မြေပြင်ကို အက်ကွဲစေမယ်... တောင်ဖြိုခြင်း... တောင်ဖြိုခြင်း...”

ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ တောင်ဖြိုခြင်း ဆိုသည်မှာ အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။

၎င်းမှာ ‘တောင်က ငါ့ကို ပိတ်ဆို့ထားရင် ငါက တောင်ကို ဖြိုမယ်၊ ကောင်းကင်အောက်က အရာအားလုံးကို အထင်မကြီး..... ငါတစ်ယောက်တည်းကသာ အမြင့်ဆုံးပဲ......’ ဟူသော မာန်မာနပင် ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် အသက်ကို ဝဝရှူကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အတွေးများကို ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဦးတည်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးစွမ်းအင်များမှာ ဓားကိုင်ထားသောလက်ဆီသို့ စုစည်းသွားကာ ဓားချက်တစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်......

“တောင်ဖြိုခြင်း......”

တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းမှာ လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ မတားဆီးနိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် ကျောက်ရုပ်ကို ထိမှန်သွားသည်။

ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ကျောက်ရုပ်မှာ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး အပိုင်းအစများမှာ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ဖုန်မှုန့်များမှာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ဓားချက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများကို ခံစားကြည့်ရာ ထျန်းချန် ဓားသိုင်း၏ အခြေခံသဘောတရားကို သူမ ထိတွေ့မိသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူမရှေ့ရှိ တွင်းကြီးကို ကြည့်ရင်း သူမ မကျေနပ်သေးပေ။

ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ ‘တောင်ဖြိုခြင်း’ ဟူသော အမည်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်သေးပေ။

မုန့်ဝမ် စဉ်းစားမိသည်မှာ... တကယ့် တောင်အစစ်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမှသာ ‘တောင်ဖြိုခြင်း’ ၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ထျန်းချန် ဓားသိုင်းကို နားလည်ရန် ပိုမိုစိန်ခေါ်မှုရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု လိုအပ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း၌ ကျောင်းသားများ လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်ရန် ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီက အထူးစီစဉ်ပေးထားသော ‘ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာငယ်များ’ ရှိသည်။

အထဲရှိ တောင်များ၊ မြစ်များ၊ ငှက်များနှင့် သားရဲများမှာ အစစ်အမှန်များ ဖြစ်သဖြင့် ကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ရန် အကောင်းဆုံး နေရာများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုကမ္ဘာငယ်များကို အသုံးပြုရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ပေးဆောင်ရသည်။

စီနီယာအစ်ကိုချီနှင့် ပူးပေါင်းပြီးနောက် သူမ၏ နေ့စဉ်ဝင်ငွေမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀ ခန့် ရှိသည်။ ယခင်က စုဆောင်းထားသည်များနှင့် ပေါင်းလျှင် ကမ္ဘာငယ်ထဲတွင် ခဏတာ ကျင့်ကြံရန် လုံလောက်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် မုန့်ဝမ်သည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ဂူဗိမာန်ကမ္ဘာ ငှားရမ်းခြင်းကို တာဝန်ယူထားသော ကျင့်ကြံသူထံသို့ သွားလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြားသောအခါ တာဝန်ခံတပည့်က ခေါင်းပင်မဖော်ဘဲ ဈေးနှုန်းကို ပြောလိုက်သည် ..... “ဓားသိုင်းကို နားလည်ဖို့အတွက်ပဲ သုံးပြီး အသက်တွေကို မသတ်ဘူးဆိုရင် တစ်နာရီကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀ ကျသင့်မယ်၊ ကြိုတင်ပေးချေရမယ်”

မုန့်ဝမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အိတ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကို ထုတ်ကာ ကောင်တာပေါ် တင်လိုက်သည်။ “ဒါက ဆယ်ရက်စာအတွက်ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ရေတွက်ပေးပါ”

ထိုအခါမှ တာဝန်ခံတပည့်က ခေါင်းမော့ကြည့်လာပြီး မုန့်ဝမ်ကို အံ့သြသလို ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှေအမြုတေ ပထမအလွှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဒီလောက်အထိ ချမ်းသာသည်လော...............

ထို့နောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရေတွက်ကာ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတစ်ခုကို မုန့်ဝမ်အား ပေးလိုက်သည်။

“ဒါက ကမ္ဘာငယ်တိုကင်ပဲ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထည့်လိုက်ရင် ကမ္ဘာငယ်က ပွင့်လာလိမ့်မယ်။ အချိန်စေ့သွားရင် တိုကင်က မင်းကို အပြင်ကို အလိုအလျောက် ပြန်ပို့ပေးလိမ့်မယ်ဆိုတာ မှတ်ထားပါ”

မုန့်ဝမ်သည် တိုကင်ကို ယူလိုက်ရာ နွေးထွေးသော ခံစားချက်နှင့်အတူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလေးများကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ တိုကင်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာငယ်၏ အဝင်ဝဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သင်းပျံ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက သူမကို ဆီးကြိုလိုက်သဖြင့် ရင်းနှီးသော ခံစားချက်ကို ရရှိစေသည်။

ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် ဤကမ္ဘာငယ်မှာ အပြင်လောကနှင့် မခြားနားလှပေ။

သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ အတုများသာဖြစ်ပြီး နေ၊ လ၊ ကြယ်များမှာလည်း အကြီးအကဲများမှ ရတနာများဖြင့် ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် တောင်နှင့် မြစ်များကြားတွင် လမ်းလျှောက်လာရင်း အခြားသော ကျင့်ကြံသူအချို့ကိုလည်း တွေ့ရသည်။

အချို့က အလုပ်ကြိုးစားနေကြပြီး၊ အချို့က အုပ်စုလိုက် ခရီးသွားနေကြကာ၊ အချို့ကမူ ရတနာလုရန် လူသတ်နေကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ စစ်မှန်သော အခြေအနေကို လုံးဝ မသိရှိကြပေ။ မုန့်ဝမ်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

တစ်ချိန်က သူမသည်လည်း သူတို့ကဲ့သို့ပင် အသိပညာနည်းပါးပြီး ကမ္ဘာငယ်လေးထဲတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။

မုန့်ဝမ်သည် အတွေးများကို စုစည်းကာ အဝေးမှ မြင့်မားသော တောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။

ထိုတောင်ထိပ်မှာ တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်ကာ ခမ်းနားစွာ တည်ရှိနေပြီး မြူခိုးများကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်မှာ သတ္တဝါအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသည့် ဧရာမဘီလူးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။