← Chapters

အခန်း (၅၆၀)

Vol. 56 Ch. 560

အခန်း (၅၆၀)

Vol. 56 Ch. 560

ထို့အပြင် ဤကမ္ဘာ၏ ယဉ်ကျေးမှု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လက်များက ညွှန်ကြားမောင်းနှင်ကာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ခေတ်သစ်ကမ္ဘာ၏ ဥရောပတွင် တစ်ဆယ့်ငါးရာစု ၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်ရာစုမှ စတင်၍ အမြောက်ခေတ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ရာစုတွင် အမြောက်သည် ဥရောပစစ်ပွဲများ၏ အနိုင်အရှုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးသော စစ်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤကမ္ဘာတွင်မူ မူလက မသိနားမလည်ဘဲ ခေတ်နောက်ကျကျန်ခဲ့သော အာရှအလယ်ပိုင်းနှင့် အနောက်ပိုင်းဒေသများသည် မီးနတ်ဘုရားဘာသာ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အာရှအနောက်ပိုင်း၏ လူမမာဟု တင်စားခံခဲ့ရသော အော့တိုမန်အင်ပါယာကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး နောက်ထပ် ပေါ်ပေါက်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ စတုရန်းမိုင် သန်းနှစ်ဆယ်နီးပါး ကျယ်ဝန်းသော ဤကမ္ဘာကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းသည် မီးနတ်ဘုရားဘာသာ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ကမ္ဘာ့အင်အားကြီး သုံးဦးအနက် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် စနစ်သည် နောက်ဆုံး စနစ်ရှင်ကို မီးနတ်ဘုရားဘာသာ အုပ်ချုပ်သော တိုင်းပြည်တွင် မွေးဖွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဒေသ၏ အင်အားကြီးမားမှုသည် ယခင်စနစ်ရှင်နှင့် သက်ဆိုင်ခြင်း ရှိမရှိကိုမူ မသိရသေးပေ။

တာ့နင်အင်ပါယာ၏ မီးနတ်ဘုရားဘာသာက ဘုရားသခင်ကို ရူးသွပ်စွာ ကိုးကွယ်နေချိန်တွင် ၊ အနောက်ဘက်ဒေသ မီးနတ်ဘုရားဘာသာကမူ နည်းပညာကို လက်ခံကျင့်သုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယုံကြည်ခြင်းစွမ်းအားပျောက်ဆုံးသွားသော်လည်း ၊ မီးနတ်ဘုရားဘာသာသည် စတုရန်းမိုင် သန်းနှစ်ဆယ်နီးပါး ကျယ်ဝန်းသော နိုင်ငံပေါင်း ဒါဇင်များစွာကို မည်သို့ အုပ်ချုပ်နေသနည်း ဆိုသည်ကိုမူ မသိရသေးပေ။

ကမ္ဘာမြေ၏ သမိုင်းကြောင်းတစ်လျှောက် မင်မင်းဆက် လက်ထက်တွင် စစ်မြေပြင်၌ အမြောက်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤကမ္ဘာတွင်မူ လက်ကြီးတစ်စုံသည် တာ့နင်အင်ပါယာကို ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် ခြားနားထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဖန်းအုပ်စုသည် ပင်လယ်ရပ်ခြား အင်ပါယာ၏ ရေတပ်ဖြင့် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ တာ့နင်အင်ပါယာ၏ ရေကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

ပေါ်တူဂီများလည်း မလာ ၊ ဒတ်ခ်ျများလည်း မလာချေ။

ပင်လယ်ရေကြောင်း ကုန်သွယ်မှုအားလုံးနီးပါးကို ပင်လယ်ရပ်ခြား အင်ပါယာက လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် တာ့နင်အင်ပါယာ၏ စစ်မြေပြင်တွင် အမြောက်များ လုံးဝ မပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

နောက်တစ်နေ့တွင် ဖြစ်သည်။ လီရူဟုသည် မြင်းစီးတပ်သား နှစ်ထောင်ကို ဦးဆောင်၍ လမ်းပြအဖြစ် လိုက်ပါလာပြီး ၊ အက်စ်သည် အနောက်ဘက်ဒေသ မီးနတ်ဘုရား စစ်တပ် ငါးသောင်းကို ဦးဆောင်ကာ ၊ တာ့ယန်နေပြည်တော်မှ ထွက်ခွာပြီး ဖူကျိုးမြို့သို့ ချီတက်လာကြသည်။

စုစုပေါင်း အမြောက် နှစ်ရာ ပါရှိလာသည်။ သို့သော် အစမှအဆုံး အမြောက်များကို အနက်ရောင် အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် မည်သူမျှ မမြင်တွေ့ရပေ။

အံ့သြစရာ အကောင်းဆုံးမှာ စစ်သည် ငါးသောင်းအနက် ထူးခြားသော လူ သုံးထောင် ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလူများသည် အလွန် အရပ်ရှည်ကြပြီး ၊ ရှစ်ပေခွဲကျော်ခန့် ရှိကြသည်။ အလွန် သန်မာထွားကြိုင်းပြီး ဧရာမ ဘီလူးကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လူတိုင်းသည် ကျင်း ခြောက်ရာ ၊ ခုနစ်ရာခန့် လေးလံသော ဧရာမ သေတ္တာကြီးများကို ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းထားကြသည်။ သေချာသည်မှာ ဤလူများသည် သဘာဝအတိုင်း ကြီးထွားလာသူများ မဟုတ်ဘဲ ၊ အထူးပြုလုပ် မွေးမြူထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

အနောက်ဘက်ဒေသ မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အစွမ်းထက်သော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း သုံးခုအနက် တစ်ခု ဖြစ်လာသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။

တစ်ဖက်တွင် အမြောက်ခေတ်သို့ ဝင်ရောက်နေသလို ၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း သိုင်းပညာနှင့် ခွန်အားဗေဒ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ခရီးပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤဧရာမ လူကြီး သုံးထောင်အပြင် ၊ ကုလားအုတ် သုံးထောင်ကျော် ပါဝင်သော ဧရာမ ကုလားအုတ်အဖွဲ့ကြီးလည်း ပါရှိလာသည်။

ဤကုလားအုတ်များသည် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမှ ကုလားအုတ်များနှင့် မတူပေ။ ပိုမို မြင့်မားပြီး သယ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ပိုမို ကောင်းမွန်ကြသည်။ ကုလားအုတ်တစ်ကောင်လျှင် ပစ္စည်း ကျင်းလေးထောင်ကျော်သယ်ဆောင်ထားကြသည်။

ထို့အပြင် ဤမီးနတ်ဘုရား စစ်သည် ငါးသောင်း၏ စစ်ဝတ်စုံများသည်လည်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။

သူတို့တွင် သံခမောက်များ ပါရှိပြီး ၊ သံချပ်ကာသည် တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးအုပ်ထားကာ မျက်နှာကိုပင် မမြင်ရပေ။

သို့သော် သံကွင်းချပ်ဝတ်စုံသည် အတွင်းဘက်တွင် ရှိပြီး ၊ အပြင်ဘက်တွင် ထူးခြားသော အရောင်ရှိသည့် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ ယင်းသည် မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ မီးကာကွယ်ရေး စစ်ဝတ်စုံများ ဖြစ်သည်။

ဤအထည်များသည် မီးမလောင်နိုင်သဖြင့် ၊ မီးတောက်များ ပြည့်နှက်နေသော စစ်မြေပြင်တွင်ပင် ဤစစ်တပ်သည် အခြားသူများထက် ပိုမို ကြာရှည်စွာ အသက်ရှင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤလက်နက်ကိရိယာများ ၊ အမြောက်များ ၊ ပစ္စည်းများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ရေနံဆီများ ရှိနေခြင်းကြောင့် ၊ စစ်သေနာပတိချုပ် အက်စ်သည် အလွန် မောက်မာဝင့်ကြွားနေပြီး ၊ အရှေ့တိုင်းကမ္ဘာမှ အသားဝါလူမျိုးများကို အထင်သေးနေခြင်း ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရှေ့တိုင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီး ၊ အလွန် ခေတ်နောက်ကျကာ ဗဟုသုတ နည်းပါးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ တပ်မတော်သည် ခေတ် တစ်ခေတ် ၊ နှစ်ခေတ်လောက် ရှေ့ရောက်နေပြီဟု ခံစားနေရသည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

ငါးရက် ကြာပြီးနောက် ၊ အက်စ်၏ မီးနတ်ဘုရား စစ်သည် ငါးသောင်းသည် ဖူကျိုးမြို့ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤသည်မှာ စစ်သေနာပတိချုပ် အက်စ်၏ အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးမှုကြောင့် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပြီး ၊ ပစ္စည်းသယ်ဆောင်သော အဖွဲ့ကြီးမှာ မိုင် တစ်ရာကျော် အကွာအနောက်တွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

စစ်သည်တို့၏ အမြန်နှုန်းသည် အရေးကြီးကြောင်း သူသိသော်လည်း ၊ မသိနားမလည်ဘဲ ခေတ်နောက်ကျသော အသားဝါလူမျိုးများကို စစ်မှန်သော စစ်ပွဲဟူသည် မည်သို့ဖြစ်ကြောင်း ပြသချင်လွန်းသဖြင့် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ ကြိုတင် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အမြောက် နှစ်ရာ အနက် တစ်ရာ့သုံးဆယ်မှာ အနီးကပ်ပစ်ခတ်နိုင်သော အမြောက်အငယ်စားများ ဖြစ်ပြီး အက်စ်နှင့်အတူ ပါရှိလာကာ ၊ ကျန်ရှိသော အဝေးပစ် အမြောက်အကြီးစား ခုနစ်ဆယ်မှာ မိုင် တစ်ရာကျော် အကွာရှိ ပစ္စည်းသယ်ဆောင်ရေးတပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဖူကျိုးမြို့နှင့် မိုင် တစ်ရာကျော် အလိုတွင် လီရူဟုသည် ကင်းထောက်များကို စေလွှတ်၍ ဖူကျိုးမြို့ အခြေအနေကို စုံစမ်းစေခဲ့သော်လည်း ၊ ကင်းထောက်အားလုံး ပြန်မလာခဲ့ကြပေ။

ယခု ဖူကျိုးမြို့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ၊ မြို့ရိုးပေါ်တွင် တာ့နင်အင်ပါယာ အလံလွှင့်ထူထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီရူဟု၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားသည်။

‘ဖူကျိုးမြို့ ကျဆုံးသွားပြီလား။’

ဤသည်ကား ငါးရက် ၊ ခြောက်ရက်ခန့်သာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ တပ်မှူးကြီး နှစ်ယောက် ဖြစ်သော လီရူလုံ နှင့် လီဟုန် တို့က စစ်သည် သုံးသောင်းဖြင့် မြို့ကို ငါးခြောက်ရက်ခန့်မျှပင် မကာကွယ်နိုင်ဘဲ တုပိုင်လက်ထဲ ပါသွားသည်လား။

လီရူဟု ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မြို့ပေါ်က လူက... တုပိုင်လား။”

တုပိုင်၏ မျက်နှာ ပေါ်လာပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ငါပဲ။”

လီရူဟုက မေးလိုက်သည်။ “လီရူလုံ ဘယ်မှာလဲ။ လီဟုန် ဘယ်မှာလဲ။”

တုပိုင်က ဖြေသည်။ “သေပြီ။”

လီရူဟုက မေးပြန်သည်။ “မြို့ထဲက စစ်သည် သုံးသောင်းကရော။”

တုပိုင်က ပြန်ဖြေ၏။ “သေပြီ။”

လီရူဟု နားကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ ယခင်က လီရူလုံ၏ သားနှင့် လီဟုန်၏ သားတို့ ပေးပို့သော အကူအညီတောင်းခံစာများတွင် တိုက်ပွဲပြင်းထန်ကြောင်း ၊ နှစ်ဖက်စလုံး အထိအခိုက် အကျအဆုံး များပြားကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးသားထားသည်။

သို့သော် ငါးခြောက်ရက် အတွင်းမှာပင် ဖူကျိုးမြို့ ကျသွားသည်လား။ စစ်သည် သုံးသောင်းစလုံး သေဆုံးသွားပြီလား။

တုပိုင် မည်သို့သော်လှည့်ကွက်မျိုးကို သုံးလိုက်သည်နည်း။ သူ မသိသည့် အချက်မှာ ဖူကျိုးမြို့သည် ငါးခြောက်ရက်အတွင်း ကျသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ၊ နေ့ဝက်အတွင်း ကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်၌ ပုံမှန် ပါရှန်းလူမျိုး ပုံစံရှိသော လူတစ်ဦးသည် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော ကုလားအုတ်တစ်ကောင်ကို စီးလျက် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ၊ မပီမသ တရုတ်စကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက အောက်တန်းကျတဲ့ မိန်းမစိုး တုပိုင်လား။”

တုပိုင်သည် မြို့အောက်ရှိ စစ်တပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သေချာသည်မှာ အနောက်ဘက်ဒေသ မီးနတ်ဘုရား စစ်တပ်ပင် ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်ကပင် သူတို့ ဖူကျိုးမြို့သို့ လာနေကြောင်းနှင့် ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းများ သယ်ဆောင်လာကြောင်း တုပိုင် သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

အက်စ်သည် မောက်မာပြီး အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် တုပိုင်ကို ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မိန်းမစိုး။ မင်းလို အမှိုက်ကောင်မျိုးက ဘဂ္ဂဒက်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ၊ အီရန်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ၊ အစ္စဖာဟန်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ၊ ပြည့်တန်ဆာအိမ်တွေမှာ နေရာတိုင်း ရှိတယ်။ ငွေတစ်ပြား ပေးလိုက်တာနဲ့ သူတို့က ကြိုက်တဲ့ ပုံစံနဲ့ နေပေးကြတာ။ ဒါကြောင့် တုပိုင်... မင်းက အလုပ်အကိုင် ရွေးချယ်တာ မှားသွားပြီ။ မင်းမှာ ဒီလောက် လှပတဲ့ မျက်နှာလေး ရှိတယ် ၊ သင်းကွပ်လည်း ခံထားရတယ် ၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးပြီး ပိုက်ဆံရှာသင့်တယ်။ မြို့စားမင်း လုပ်တာတို့ ၊ စစ်သေနာပတိချုပ် လုပ်တာတို့လို အောက်တန်းကျတဲ့ အလုပ်မျိုး မလုပ်သင့်ဘူး။ တကယ်လို့ မင်း ပြည့်တန်ဆာအိမ်မှာ အလုပ်လုပ်ချင်ရင် ၊ ငါ မင်းကို ကောင်းမွန်တဲ့ မိသားစုဆီ မိတ်ဆက်ပေးမယ် ၊ ပြီးတော့ မကြာခဏ လာပြီး အားပေးပါ့မယ်။”

အက်စ်သည် သဘာဝအတိုင်း မောက်မာနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သဘာဝကျသော သာလွန်စိတ် ၊ ယဉ်ကျေးမှု ကွာခြားချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သာလွန်စိတ် ဖြစ်သည်။

တုပိုင် ဤအချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။ ဤအက်စ်ဆိုသောကောင်သည် တုပိုင်ကို တမင်တကာ စော်ကားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် မီးနတ်ဘုရားဘာသာကို ကိုယ်စားပြုပြီး ၊ အရှေ့တိုင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို အထင်သေးသော ကမ္ဘာ့ယဉ်ကျေးမှု အင်အားကြီး သုံးဦးအနက် တစ်ဦးကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အက်စ်၏ စော်ကားမှုကို တုပိုင် အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ “ငါ မင်းကို မသတ်ခင် ၊ မင်းရဲ့ လျှာကို ဖြတ်ပြီး ဘယ်လောက်ရှည်လဲ ဆိုတာ ကြည့်ရဦးမယ်။”

“ဟားဟားဟား” အက်စ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ၊ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ တုပိုင်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

“အောက်တန်းကျတဲ့ မိန်းမစိုး ၊ မသိနားမလည်တဲ့ ခေတ်နောက်ကျနေတဲ့ အရှေ့တိုင်းသား။ မင်း ဘာပြောနေမှန်းရော သိရဲ့လား။ မင်းတို့ ပိတ်ဆို့ခံထားရတာ ကြာလွန်းလို့ ၊ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ နောက်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ကျန်ရစ်နေပြီလဲ ဆိုတာ မင်း မသိတော့ဘူး။ ငါတို့အမြင်မှာ မင်းတို့က မျောက်တွေလို ပြန်ဖြစ်သွားကြပြီ။ ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီ ၊ စစ်ပွဲပုံစံတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ။”

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် အက်စ်သည် ပြင်းထန်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“တပ်ဖြန့်။” ချက်ချင်းပင် သူ၏ စစ်သည် ငါးသောင်းသည် မြို့ပြင်တွင် တပ်ဖြန့်လိုက်ကြသည်။

နာရီဝက် ကြာပြီးနောက် အနောက်ဘက်ဒေသ မီးနတ်ဘုရား စစ်သည် ငါးသောင်းသည် စစ်ကြောင်းကြီး နှစ်ဆယ့်ငါးခု ပုံစံဖြင့် ညီညာစွာ ဖြန့်ကျက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အဆုံးအစ မမြင်ရလောက်အောင် များပြားနေပြီး ၊ စစ်ရေးပြပုံစံမှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သို့သော် ပိုမို အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်မှာ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသည်။

အက်စ်သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဖွင့်။”

ရုတ်တရက် ရာပေါင်းများစွာသော စစ်သည်များသည် အကာအကွယ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ကြသည်။ ချက်ချင်းပင် အနက်ရောင် အမြောက် တစ်ရာ့သုံးဆယ် ပေါ်ထွက်လာ၏။

တုပိုင်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ၊ ဤမြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်အောင် ကြည့်နေမိသည်။

“စနစ်။ အနောက်ဘက်ဒေသ မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဘာဖြစ်တာလဲ။”

တုပိုင် စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်မေးလိုက်သည်။ “အစက ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်တဲ့ အင်အားစု မဟုတ်ဘူးလား ၊ ဘာလို့ သိပ္ပံပညာကို လက်ခံကျင့်သုံးနေတာလဲ။”

အိပ်မက်စနစ် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် တစ်ရာလောက်က အနောက်တိုင်းကမ္ဘာမှာ သိပ္ပံနဲ့ နည်းပညာ ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ငါးဆယ်လောက်က အနောက်တိုင်းကမ္ဘာနဲ့ မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ နိုင်ငံပေါင်း ဒါဇင်များစွာကြားမှာ အံ့သြဖွယ် စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ၊ မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း အရေးနိမ့်ခဲ့တယ်။ အဲဒီ သမိုင်းဝင် အခိုက်အတန့်မှာ ၊ မင်းရဲ့ အရင်စနစ်ရှင်က မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ပေးခဲ့တာ။”

တုပိုင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဆိုလိုတာက... မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက သိပ္ပံပညာကို လက်ခံပြီး ၊ အပူစွမ်းအင်သုံး လက်နက်တွေ တီထွင်ခဲ့တာက... အရင်စနစ်ရှင်ကြောင့်ပေါ့။”

အိပ်မက်စနစ်က ပြောလိုက်သည်။ “သူက... ဒီအချက်ကို အသုံးချပြီး မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ ကြီးပွားခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သူ ကျရှုံးခဲ့ပါတယ်။ သူ ကျရှုံးခဲ့တဲ့ ဖြစ်စဉ်က အရမ်း ရှုပ်ထွေးတယ်။”

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “စောက်ရမ်း မိုက်တဲ့ စနစ်ကြီးပါလား။ မင်းတို့က တကယ်ကို အစုံလုပ်ခဲ့ကြတာပဲ။ ငါ့ကို အမြောက်တွေ ယမ်းတွေ လုပ်ခွင့် မပေးတာ မဆန်းပါဘူး။ တခြားတစ်ယောက်က ဒီလမ်းကြောင်းကို လျှောက်ပြီးသား မို့လို့ကိုး။”

အိပ်မက်စနစ်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါ့အပြင်... တစ်ယောက်မက လျှောက်ခဲ့ဖူးပြီး ၊ ဒီလမ်းကြောင်းကလည်း အလုပ်မဖြစ်လို့ ၊ မင်းအတွက် အခြားကမ္ဘာက စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ပေးခဲ့တာပါ။”

တုပိုင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “စနစ်။ မင်း ငါ့ကို သတ်လိုက်ပါတော့ကွာ။”

စနစ်က ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့အမှားပါ။”

ဤစနစ်နှင့် စနစ်ရှင်တို့ နှစ်ယောက်လုံးသည် တကယ်ကို လိုက်ဖက်လှ၏။ နှစ်ကောင်လုံးက သောက်ကျိုးနည်းသော အကောင်များပင်။

**--**--**--**--**--**--**--**

အနောက်ဘက်ဒေသ မီးနတ်ဘုရား စစ်သေနာပတိချုပ် အက်စ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“အောက်တန်းကျတဲ့ မိန်းမစိုး။ မြင်လား။ ဒါ ဘာလဲ သိလား။ ဒါ စစ်နတ်ဘုရားရဲ့ အမြောက်တွေလေ။ ခင်ဗျားတို့ တရုတ်စကားပုံအတိုင်း ဆိုရင် ၊ သူ ပစ်လိုက်တာနဲ့ ကောင်းကင် တုန်ခါပြီး မြေကြီး ပျက်စီးသွားမှာ။ ဒါက စစ်မှန်တဲ့ စစ်နတ်ဘုရားပဲ။ မင်းတို့ ခေတ်နောက်ကျပြီး မသိနားမလည်ကြဘူး။ ဒီနေ့ ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အပြစ်ပေးခြင်းကို မင်းတို့ မိန်းမစိုးတပ်ဖွဲ့အပေါ် ကျရောက်စေမယ်။ မင်းတို့ကို ဖျက်ဆီးခွင့်ရတာ ငါ့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ ၊ တုပိုင် မိန်းမစိုး။”

“ပြောင်းချိန်။”

အက်စ် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အမြောက်သမား ရာပေါင်းများစွာ ရှေ့တိုးလာပြီး ၊ အမြောက်ပြောင်းများကို ချိန်ညှိကာ ၊ ဖူကျိုးမြို့ရိုးကို စတင် ချိန်ရွယ်လိုက်ကြ၏။

အ​မြောက်များသည် ကမ္ဘာမြေ၏ တစ်ဆယ့်ရှစ်ရာစုနှစ် အမြောက်များနှင့် ဆင်တူသည်။ အဆင့်နိမ့်သေးသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် တာ့နင်အင်ပါယာ၏ စစ်တပ်ကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ ယဉ်ကျေးမှု ကွာခြားချက် ကြီးမားနေပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအမြောက်များ၏ ပြောင်းဝမှာ သေးငယ်သော်လည်း ၊ ဖူကျိုးမြို့၏ ခံစစ်ကို ဖျက်ဆီးရန် လုံလောက်သည်။

ကျောက်ခဲပစ်စက်မှ အမြောက်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် တော်လှန်ပြောင်းလဲမှုကြီး ဖြစ်ပြီး ၊ ယင်းသည် ရှေးဟောင်းအမြောက် မဟုတ်ဘဲ ၊ အခြားကမ္ဘာ၏ နပိုလီယံခေတ်နှင့် ညီမျှသော အမြောက်များ ဖြစ်သည်။

အမြောက် တစ်ရာကျော် တပြိုင်နက် ပစ်ခတ်လိုက်ပါက ၊ အမှန်တကယ် ကောင်းကင် တုန်ခါသွားစေပြီး ဖူကျိုးမြို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအမြောက်တပ်စခန်းကို ကြည့်လိုက်ပါက ယမ်းသေတ္တာများ နေရာတိုင်း၌ ၊ ရေနံဆီပီပါများ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေကြ၏။

မှန်ပေသည်။ အက်စ်၏ ဤစစ်တပ်သည် အလွန် အင်အားကြီးမားပြီး ၊ အမြောက် တစ်ရာကျော်ဖြင့် တာ့နင်အင်ပါယာ၏ မည်သည့်စစ်တပ်ကိုမဆို ချေမှုန်းပစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ထိုငနဲ တုပိုင်နှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းကား အမှန်တကယ်ပင် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းပင်ဖြစ်လေ၏။

တုပိုင် ဤရက်ပိုင်း ကံကောင်းခြင်း နတ်သမီးနှင့် အိပ်စက်ခဲ့ရသည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

တုပိုင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အမြောက် တစ်ရာကျော်နဲ့ စစ်နတ်ဘုရားလို့ ကြွေးကြော်နေတာလား။ စစ်မှန်တဲ့ စစ်နတ်ဘုရား ဆိုတာ ဘာလဲ မင်းကို သိအောင် ပြပေးမယ်။ တုပိုင် ဆိုတာမှ ငါကမှ စစ်မှန်တဲ့ စစ်နတ်ဘုရားကွ။”

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၅၆၀ ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

All Chapters