အခန်း (၁၅၉-၁၆၀)

အခန်း ၁၅၉ နတ်ဘုရားဓားဖြင့် မိုးကြိုးကို စေခိုင်းခြင်း... ရှန်ကျင်းအဆင့်ကို ဓားဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ခြင်း...

ဝုန်း.....

ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ မမြင်ရသောဓားဆန္ဒ များသည် တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးသည် ဝါးခပတ်ကို ဆောင်းထားပြီး သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ခပတ်အစွန်းကို လက်ဖြင့် အသာနှိမ့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူကိုင်ဆောင်ထားသော ဟုန်လူ နတ်ဘုရားဓားကမူ သူ၏ အထောက်အထားကို ဖော်ပြနေပြီ ဖြစ်သည်...။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းဝင်များသည် အထူးသတိထားနေကြသည်။

သူတို့သည် ဂျိချန်းဖန်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့၏ နတ်လက်နက်များကို ထုတ်ဖော်ကာ ခန္ဓာကိုယ်များကို တင်းကြပ်ထားကြသည်။

"မင်း..."

ချင်းဝူယန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဂျိချန်းဖန်ကို ဤနေရာတွင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားပေ။

ချီမြစ် မြို့တွင် လမ်းခွဲခဲ့ပြီးကတည်းက သူသည် ဂျိချန်းဖန်၏ စွမ်းဆောင်ချက်များကို အထူးစုံစမ်းခဲ့ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုမိုနားလည်လာခဲ့သည်။

ဂျိချန်းဖန်သည် ထိပ်တန်း ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သော စွမ်းအားရှိသည်ဟု ဆိုလျှင် အံဩစရာမရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သက်ရှည်ခန်းမ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ယွီယန်ကျီပင်လျှင် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အင်အားကို မည်သူမှ သံသယဝင်ရဲမည် မဟုတ်ပေ...........

ချင်းဝူယန်၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းနှင့် သက်ရှည်ခန်းမမှ လူများမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေကြပြီး... သူတို့သည် 'ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား' ၏ စစ်မှန်သော အထောက်အထားကို မသိကြသေးပုံရသည်။

ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းနှင့် သက်ရှည်ခန်းမတို့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားသည့် ကိစ္စကိုမူ သူ၏ အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းက မသိမသာ သတင်းရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းက ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ၎င်းမှာ ပျက်စီးခါနီးတွင် အသည်းအသန် ပြန်လည်ခုခံသည့် လုပ်ရပ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ကြောက်နေစရာ မလိုပေ။

ဤအချက်ကို နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းလည်း သိရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်နေသည်။ ဤသို့တွေးကာ ချင်းဝူယန်သည် ယူကျင်း နှင့် ပိယောင် တို့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးထံတွင် စူးစိုက်နေပြီး သူတို့၏ အမူအရာကို ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှသည်။

ပိယောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာရိပ် အနည်းငယ် ရှိနေသည်။ ဂျိချန်းဖန်နှင့် ဤနေရာတွင် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားပေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ သူမ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေမိသည်။ ပိယောင်သည် ကျင့်ပင်အာကို ကြည့်ကာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေ၏။

အစပိုင်းတွင် တစ်ဖက်လူမှာ ရှောင်ရှန်းဆောင် မှ သာမန် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဟုသာ သူမ ထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သူမှ မသိပေ.......

တစ်ဖက်လူမှာ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး သူမ မသိလိုက်ဘဲ ဂျိချန်းဖန်နှင့် ပတ်သက်နေခဲ့သည်။

တောက်...

အကယ်၍သာ သူမ သိခဲ့လျှင် ထိုစဉ်က ထွက်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးတွင်သာ ကပ်နေပြီး ဤမြေခွေးမကို သူ့အနား မကပ်နိုင်အောင် လုပ်ခဲ့ပေလိမ်မည်။

ပိယောင်သည် နှုတ်ခမ်းလေးကို မသိမသာ စူလိုက်မိသည်။

သူမ၏ ဘေးရှိ ယူကျင်း၏ ကြယ်တာရာကဲ့သို့ မျက်လုံးများမှာလည်း လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ပေါ်လွင်စေသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးအောက်မှ အသားအရေမှာ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေ၏။

ယူကျင်းသည် သူမရှေ့မှ လူငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ဖူး မြို့ရှိ လပြည့်ရေတွင်းတွင် သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ပုံရိပ်ကို အမှတ်ရသွားသည်...။

'မဟုတ်ဘူး... အတုတွေ...'

'အကုန်လုံးက အတုတွေပဲ...'

ယူကျင်းသည် ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူမသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးကို မကြည့်မိရန် အတင်းကြိုးစားသော်လည်း ထိုပုံရိပ်မှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲပင်။

ဝှစ်.....

ထိုအချိန်တွင် ရောက်ရှိနေသူ အများအပြားမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာကြသည်။ ကျင့်ပင်အာသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လောဘတကြီး ကြည့်နေသော အကြည့်များကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမသည် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူငယ်လေးက သူမကို အားပေးသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ...

ငါ ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ မင်းကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်စေရဘူး... ဟု ဆိုနေသကဲ့သို့ပင်။

ကျင့်ပင်အာက ပြုံး၍ ပြန်ထူးလိုက်သည်။ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားတော့သည်။

ဝှစ်...

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မြင်ရုံနှင့် မသိနိုင်သော ဓားဆန္ဒတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ လေထုထဲတွင် စူးရှသော ဓားဆန္ဒများမှာ လူတိုင်း၏ လည်ပင်းနားတွင် အချိန်မရွေး ပိုင်းဖြတ်ရန် အသင့်ရှိနေသော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ဝန်းရံနေတော့သည်။

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နားလည်သွားကြသည်။ အကယ်၍ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားမိသည်နှင့် ထိုဓားဆန္ဒမှာ သူတို့၏ ခေါင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်ချကာ အသက်ကို ယူသွားပေလိမ့်မည်။

ဂလု..

ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးသည် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် တံတွေးကို မြိုချလိုက်မိသည်။

ရှူး.....

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုဓားဆန္ဒမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုသူ၏ ခေါင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပြတ်ကျသွားတော့သည်။

.........

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။ သူတို့သည် မျက်တောင်တောင် မခတ်ရဲဘဲ ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေမိကြသည်။

ကျိန်စာသင့်ပါစေ... တံတွေးတောင် မြိုချလို့ မရတော့ဘူးလား...

ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲနှစ်ဦးဖြစ်သည့် ပိပို နှင့် ယွီရုံ တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်များကို မြင်နေရသည်။

အရမ်း အင်အားကြီးလွန်းတယ်။

အကယ်၍ သူတို့ နှစ်ယောက်တည်းသာ ဆိုလျှင် ခုခံဖို့ စိတ်တောင် ကူးရဲကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ နှစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။

ဤသို့တွေးကာ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်လာသည်။

လူနှစ်ယောက်မှ မရလျှင် သုံးယောက်....... သုံးယောက်ကလည်း မနိုင်လျှင်... လေးယောက်ဆိုလျှင်တော့ နိုင်ရမည် မဟုတ်ပါလော။

မင်း တစ်ယောက်တည်းက ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ လေးယောက်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး။

မှန်ပေသည်။ အမှန်စင်စစ် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သက်ရှည်ခန်းမက အကြီးအကဲ တစ်ဦးတည်း စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

နောက်ထပ် ရှန်ကျင်း အကြီးအကဲ တစ်ဦးလည်း ပါဝင်လာပြီး သူသည် အမှောင်ထဲတွင် ချောင်းမြောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းဝင်များသည် အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်း သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းကို အားကိုးရဲခြင်း မရှိသော်လည်း သက်ရှည်ခန်းမကိုမူ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယုံကြည်ကြသည်။

အကြီးအကဲ ပိပို နှင့် ယွီရုံ တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်လိုက်သည် .....

"မင်းတို့တွေ အခုထိ လက်မလှုပ်ကြသေးဘူးလား"

ရှူး.....

စကားအဆုံးတွင် အမှောင်ထဲမှ နတ်လက်နက် တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ဖြင့် ဂျိချန်းဖန်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ဦးတည် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်...

အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သက်ရှည်ခန်းမ အကြီးအကဲက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်...

"ဟဲဟဲ"

ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဝတ်စုံဖြူ လွင့်ပျံလျက် သူ၏ ခပတ်အစွန်းကိုသာ တည်ငြိမ်စွာ ဆွဲနှိမ့်ထားပြီး နောက်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို သတိမထားမိသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"သတိထား..."

ပိယောင်၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားသည်။

သူမ၏ ဘေးရှိ ယူကျင်းသည်လည်း မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပေါ်လွင်နေ၏။

ဝှစ်.....

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တောက်ပသော အပြာရောင် ဓားအလင်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံကို ချက်ချင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး မြင်ရုံနှင့် မသိနိုင်သော ဓားဆန္ဒတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားရည်ရွယ်ချက်များမှာ သက်တံကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

ဓားရည်ရွယ်ချက်များမှာ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

ဒုန်း...

ထို နတ်လက်နက်မှာ နတ်ဘုရားဓားနှင့် ထိမှန်သွားသည်။

ချလွင်.....

နတ်ဘုရားဓားမှ ကြည်လင်သော ဓားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြင်ရုံနှင့် မသိနိုင်သော ဓားအလင်းက ထိုနတ်လက်နက်ကို ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားအလင်းများ ကွယ်ပျောက်သွားချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ထိုနတ်ဘုရားဓား၏ စစ်မှန်သော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးမှာ ကောင်းကင်ပြာရောင် ရှိပြီး ဓားအိမ်၊ ဓားလက်ကိုင် သို့မဟုတ် ဓားသွားဖြစ်စေ မြင်ရုံနှင့် မသိနိုင်သော တောက်ပမှုများ ဖြာထွက်နေကာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

ကိုးကမ္ဘာနတ်လက်နက် ..... အမှောင်ဆီးနှင်းဓား...

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

ဤနတ်ဘုရားဓားကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူတို့သည် လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်ကြသည်...။

ကျင်းယွမ်ကလန်၊ ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်၊ လုရွှယ်ချီ...

ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်နှင့် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်တို့၏ တိုက်ပွဲကြီးအတွင်း လုရွှယ်ချီသည် သူမ၏ နာမည်ကို တစ်လောကလုံး သိအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

လက်တစ်ဖက်တွင် လျိုဟယ်မှန် နှင့် အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် အမှောင်ဆီးနှင်းဓား ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူမသည် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်မှ ရွယ်တူများအားလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။

သူမသည် ရှန်ကျင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပေလော......

ဝှစ်.....

ထိုအချိန်မှာပင် အဖြူရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ချလွင်...

မြင်ရုံနှင့် မသိနိုင်သော ဓားသံတစ်ခု မြည်ဟည်းသွားသည်။ အေးစက်လှပသော နတ်သမီး တစ်ဦးသည် အမှောင်ဆီးနှင်းဓား၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။

သူမသည် အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝတ်စုံစများမှာ လွင့်ပျံနေကာ ဆံနွယ်များမှာလည်း ဝဲဖြာနေ၏။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုလည်း ပျံ့နှံ့လာသည်။

ရှန်ကျင်းနယ်ပယ်...

သူမသည် ရှန်ကျင်းနယ်ပယ်သို့ အမှန်တကယ်ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝှစ်.....

လုရွှယ်ချီ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် တောအုပ်အတွင်းရှိ ထောင့်တစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ချောင်း‌ေြမာင်းတိုက်ခိုက်သော နတ်လက်နက်မှာ ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ချလွင်...

အမှောင်ဆီးနှင်းဓား မှာ အိမ်မှ ကျွတ်ထွက်လာသည်။ ဓားဦးမှာ တောအုပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေ၏။ လုရွှယ်ချီ၏ လှပသော မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မြင်ရုံနှင့် မသိနိုင်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်... ကမ္ဘာမြေ၏ လေနှင့် တိမ်တိုက်များမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အခန်း ၁၆၀ ဟဲ့ဟွမ်ဘဏ္ဍာတိုက်...... ကိုးကမ္ဘာ့ထူးခြားသတ္တု......

“ဝုန်း...”

အမှောင်ဆီးနှင်းဓား ဓားအိမ်မှကျွတ်ထွက်သွားသည်နှင့်အမျှ အဆုံးမရှိသော ဓားရည်ရွယ်ချက် များမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်းများက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတစ်ခုလုံးကို ပျံနှံ့သွားသည်။

“ဝှစ်.....”

လုရွှယ်ချီသည် အမှောင်ဆီးနှင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ လေထုထဲတွင် ရပ်တန့်နေ၏။

သူမ၏ ကြည်လင်သောမျက်လုံးများက အောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ကို အေးစက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုနေရာတွင် သက်ရှည်ခန်းမမှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲတစ်ဦး ပုန်းကွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဝုန်း...”

ခဏချင်းမှာပင် တစ်ကမ္ဘာလုံး အရောင်အဆင်း ကွယ်ပျောက်သွားသယောင် ရှိတော့သည်။ အဆုံးမရှိသော တိမ်မည်းများ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာကာ လျိုပေါ်တောင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာ၏။ ဤသည်မှာ...

ကျင်းယွမ်ကလန်၏ အံ့ဖွယ်လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်လေးပါးအနက် တစ်ခုဖြစ်သည့် ..... နတ်ဘုရားဓားဖြင့် မိုးကြိုးကို စေခိုင်းခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူမက စစချင်းမှာတင် အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို သုံးလိုက်တာလား။ နောက်ပြောင်နေတာလား......

“ဝှစ်.....”

တိမ်မည်းများမှာ ဆက်လက် စုစည်းနေဆဲပင်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မှောင်အတိကျသွားပြီး အပြာနုရောင် လျှပ်စီးတန်းများ ပျံ့နှံ့လာကာ ထိုအထဲတွင် ပါရှိသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် လူတို့၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်နေရသည်။

“ဝှစ်...”

အေးစက်လှပသော မိန်းကလေး၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံနေပြီး ဆံနွယ်များမှာလည်း ဝဲဖြာနေ၏။ သူမ၏ အလှမှာ ခေတ်အဆက်ဆက် မရှိခဲ့ဖူးသော အလှမျိုးပင်။

သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ မြင့်မားသွယ်လျပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်နေပုံမှာ ကိုးကမ္ဘာမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးတစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။

“ချလွင်.....”

စူးရှသော ဓားသံများ အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေသည်။

အမှောင်ဆီးနှင်းဓားမှ တောက်ပသော ဓားရည်ရွယ်ချက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မြင်ရုံနှင့်မသိနိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အထက်ရှိ တိမ်မည်းများကို ပိုမိုသိပ်သည်းစေသည်။

လုရွှယ်ချီသည် ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ထား၏။ သူမ၏ အေးစက်လှပသော မျက်နှာမှာ မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။

သူမသည် ကြယ်တာရာခြေလှမ်းများကို လှမ်းလျက် လေထုထဲတွင် ကြယ်စင်အခင်းအကျင်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်လျက် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဓားကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြည်လင်အေးစက်သော အသံတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ဟိန်းထွက်သွား၏။

“ကိုးကမ္ဘာမှ စွမ်းအားစု၊ နတ်မိုးကြိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲစေ။ မဟာကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှိန်အဝါ၊ ငါ့ဓားဖြင့် လမ်းညွှန်စေ...”

စကားအဆုံးတွင် ကောင်းကင်ယံမှ လျှပ်စီးများမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ဝုန်း...”

နားကွဲမတတ် မိုးထွက်သံကြီး မြည်ဟည်းသွားသည်။ ကြီးမားလှသော လျှပ်စီးတန်းကြီးတစ်ခုမှာ အောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ဆီသို့ သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ပစ်ချလိုက်တော့သည်။

“ဘုန်း.....”

ထိုလျှပ်စီးမှာ နဂါးတစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားသယောင် ရှိသည်။ ၎င်းအတွင်းရှိ ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါမှာ ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးကို အသက်ရှူရ ကျပ်သွားစေသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး......” သက်ရှည်ခန်းမမှ အနက်ရောင်ဝတ်အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ နတ်လက်နက်ကို အမြန်ထုတ်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

သို့သော်... မြင်ရုံနှင့်မသိနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို လုံးဝ ပစ်မှတ်ထား လော့ခ်ချထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးတွင် သူ ဘယ်ကိုပဲ ပြေးပြေး၊ ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ ဒဏ်ကို မလွဲမသွေ ခံရပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန် တစ်ခဏချင်းအတွင်း မိုင်ပေါင်းများစွာကို ကျော်လွန်ကာ အဝေးသို့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်မှသာ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“ဝုန်း.....”

ကိုးကမ္ဘာနတ်သမီးသည် ဓားကိုကိုင်ကာ မိုးကြိုးကို စေခိုင်းနေသည်။

သူမ၏ ထူးကဲလှပသော မျက်နှာမှာ အေးစက်လျက်ရှိသည်။ ထိုလူငယ်လေးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်သာ သူမသည် အဆုံးမရှိသော နူးညံ့မှုကို ပြသတတ်သည်။

၎င်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ သူမ၏ နူးညံ့သော အပိုင်းအစကို မြင်တွေ့နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဝုန်း...”

ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကျရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါမှာ သက်ရှည်ခန်းမ အကြီးအကဲပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ကျဆင်းသွားသည်။

သူ၏ အိုမင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အက်ကွဲသွားပြီး ကျန်ရှိနေသော အသက်ဓာတ်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားခံလိုက်ရသည်။

“ရှဲ ရှဲ ရှဲ.....”

လျှပ်စီးများ ပတ်ဖြာနေ၏။ အနက်ရောင်ဝတ်အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အလင်းကွယ်ပျောက်သွားသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ယံမှ အေးစက်လှပသော မိန်းကလေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် ..... “ဒါက... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အကြီးအကဲ၊ လောကအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာနိုင်သော ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ဓားတစ်ချက်ကိုတောင် မတောင့်ခံနိုင်ဘူးတဲ့လား...

ရှူး.....

နတ်ဘုရားဓားဖြင့် မိုးကြိုးကို စေခိုင်းခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပါပေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ လည်ပင်းများကို ကျုံ့ထားကြမိသည်။ သူတို့သည် မြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“ဝုန်း...”

မိုးကြိုးများ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး တိမ်မည်းများ လွင့်စင်သွားသည်။ အောက်ဘက်မှ အနက်ရောင်ဝတ်အကြီးအကဲမှာမူ အသက်ဓာတ် လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မီးကျွမ်းသလို ဖြစ်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးဓာတ်အကြွင်းအကျန်များသာ လက်ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။

“ဝှစ်.....”

လုရွှယ်ချီ၏ အကြည့်မှာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် အောက်ဘက်ရှိ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်မှုများ ပေါ်လာသည်။

အမှန်စင်စစ် သူမသည် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤနေရာတွင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးအထိ ရှိနေသည်။

ဂျိချန်းဖန် ဘေးမှာ ရှိနေသော်လည်း... ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ အနည်းနှင့်အပြင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့်လည်း ဂျိချန်းဖန်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် မတိုက်ခိုက်သေးခြင်း ဖြစ်သည်။

နေဦး... ပြင်းပြင်းထန်ထန် မတိုက်ခိုက်ဘူး ဟုတ်လား။

ခေါင်းပြတ်သွားတဲ့ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း တပည့်အသက်ရှင်နေသေးလျှင်..... “ ငါက တံတွေးတစ်ချက် မြိုချမိတာနဲ့တင် ခေါင်းပြတ်သွားတာ၊ အဲ့ဒါတောင် မပြင်းထန်သေးဘူးလား…”

ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား လုပ်တဲ့ကိစ္စက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...

ထိုအခိုက်တွင် လူတိုင်းမှာ ကျောက်ရုပ်များကဲ့သို့ တောင့်နေကြသည်။ သူတို့သည် ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လှုပ်တောင် မလှုပ်ရဲကြပေ။

ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းနှင့် သက်ရှည်ခန်းမမှ လူများမှာ ကြောက်လန့်နေကြပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းမှ လူများမှာမူ ဂျိချန်းဖန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိပေ။

အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းကမူ သူတို့၏ အခြေအနေကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်...။

ခေတ္တမျှ လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြရုံသာ ရှိတော့သည်။ သူတို့သည် ကျင့်ပင်အာက မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အံ့ဖွယ်သုံးပါးနတ်သမီး၏ ရုပ်အလောင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ဦးချဂါရဝပြုပြီးနောက် အမွှေးတိုင်ထွန်းသည်ကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်ပင်အာသည် အခေါင်းနားသို့ လာကာ သူမ ဆရာမ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ဝမ်းနည်းစွာ ပြင်ဆင်ပေးပြီးနောက် မဆိုင်းမတွပင် အခေါင်းကို ပိတ်လိုက်တော့သည်။

ကျင့်ပင်အာသည် အခေါင်းရှေ့တွင် အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး လုရွှယ်ချီဘက်သို့ လှည့်ကာ အတင်းပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည် ..... “စီနီယာအစ်မ လု သွားကြစို့”

ထိုစကားထွက်လာသည်နှင့် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံး၏ မျက်နှာမှာ အမျိုးမျိုး ဖြစ်သွားသည်။

ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းနှင့် သက်ရှည်ခန်းမမှ လူများမှာ ကျင့်ပင်အာက ကျင်းယွမ်ကလန်မှ လူများနှင့် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလောက်အထိ နီးစပ်သွားတာလဲဟု တွေးတောနေကြသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းနှင့် အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းတို့မှာမူ ကျင့်ပင်အာသည် ကျင်းယွမ်ကလန်ထက် ဂျိချန်းဖန်နှင့် ပို၍ နီးစပ်နေသည်ဟု တွေးမိပုံရသည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ နှစ်ခုလုံး မှန်ကန်နေပါသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မကြာမီမှာပင် သူတို့အားလုံး နားလည်သွားကြပါလိမ့်မည်။

နောက်တစ်ပတ်ကျော်အတွင်း ကျင်းယွမ်ကလန်သည် ဟဲ့ဟွမ်ကျင့်စဉ်၏ မူလလမ်းစဉ်ကို ပြန်လည် တည်ထောင်ကြောင်း တစ်လောကလုံးကို ကြေညာတော့မည် မဟုတ်ပါလား...။

ထိုအချိန်ကျလျှင် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်မှ လူများ အားလုံး နားလည်သွားကြပေလိမ့်မည်။

“သွားကြစို့။”

လုရွှယ်ချီက အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ သူမသည် ဝါးခပတ်ဆောင်းထားသော ဂျိချန်းဖန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျင့်ပင်အာကိုပါ ခေါ်ဆောင်လျက် သူမ၏ ဓားဖြင့် ကိုယ်တိုင် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။

“ဝှစ်.....”

အပြာရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းသွားသည်။ အနီရောင်နှင့် အနက်ရောင် ရောယှက်နေသော အလင်းတန်းတစ်ခုကလည်း နောက်ကကပ်လျက် လိုက်ပါသွား၏။

ဂျိချန်းဖန်တို့ အဖွဲ့သည် လျိုပေါ်တောင်မှ ထွက်ခွာသွားသယောင် ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ မထွက်ခွာသေးပေ။

ကျင့်ပင်အာ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူတို့သည် ရှောင်ယောက်စမ်းချောင်းအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

“ဘုန်း...”

ဘဏ္ဍာတိုက်ကို စောင့်ကြပ်နေသော တပည့်များကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် သူတို့ သုံးဦးစလုံး ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ထို့နောက် အိတ်များကို ယူကာ နတ်ဆေးဝါးများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ပစ္စည်းမှန်သမျှကို မရွေးချယ်တော့ဘဲ အတင်းအဓမ္မ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းကြတော့သည်။

“မဖြစ်ဘူး၊ နောက်ဆိုရင် ပစ္စည်းတွေ ထည့်လို့ရတဲ့ နတ်လက်နက်တစ်ခုလောက်တော့ ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားရမယ်” ဟု ဂျိချန်းဖန်က စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ ပစ္စည်းများစွာကို ကိုယ်တိုင် သယ်ဆောင်နေရသည်မှာ အလွန်ပင် အဆင်မပြေလှပေ။

“ဟင်...”

ခရီးတစ်ဝက်တွင် ဂျိချန်းဖန်သည် ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းရှိ လက်ဝါးခန့်သာရှိသော ကိုးကမ္ဘာ့ထူးခြားသတ္တု အပိုင်းအစလေး တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“နှမြောစရာပဲ၊ နည်းလွန်းတယ်”

ဂျိချန်းဖန်က နှမြောတသစွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ ဤသတ္တုမှာ ကောင်းကင်ပြင်ပမှ ကျလာသော ဥက္ကာခဲသံမဏိ တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

လုရွှယ်ချီ၏ လက်ထဲမှ အမှောင်ဆီးနှင်းဓားကိုလည်း ဤပစ္စည်းဖြင့်ပင် သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ဤလက်ဝါးခန့် အပိုင်းအစလေးမှာ အရည်ကျိုပြီးလျှင် ဆံထိုးတစ်ချောင်းစာတောင် ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ထားလိုက်ပါတော့၊ သိမ်းထားလိုက်မယ်”

ဂျိချန်းဖန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လုရွှယ်ချီနှင့် ကျင့်ပင်အာတို့ မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ အမျိုးမျိုးသော ရတနာများနှင့် ပစ္စည်းများကို တက်တက်ကြွကြွ သိမ်းဆည်းနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤကဲ့သို့ တွေ့သမျှ အကုန်ယူနေကြသော အပြုအမူမှာ လူကို တစ်မျိုး စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးစွမ်းလှသည်။

အေးစက်မြင့်မြတ်လှသော နတ်သမီးလေး လုရွှယ်ချီပင်လျှင် ဤအလုပ်တွင် အတော်လေး စိတ်ပါဝင်စားနေပုံရသည်။