အခန်း (၁၇၁-၁၇၂)

အခန်း ၁၇၁ ........ ကိုးနှစ်တာကာလ........ လွမ်းဆွတ်ရခြင်း၏ နာကျင်မှုသည် မေ့ပျောက်ရန် ခက်ခဲလှသည်........

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကိုးနှစ်တာကာလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ဂျိချန်းဖန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း စတင်ခဲ့သည်မှာ အချိန်ပြည့် ကိုးနှစ်ပင် ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်များအတွင်း အထက်လမ်းဂိုဏ်းများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများအကြား ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့သည်။

အဓိကကျသော ဖြစ်ရပ်ကြီးများ မရှိခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထက်လမ်းနှင့်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြား တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရရှိခြင်းများ ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။

ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း မှ အံ့ဖွယ်သုံးပါးနတ်သမီး မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ တာအိုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သက်ရှည်ခန်းမမှ ယွီယန်ကျီ မှာလည်း အထက်လမ်းနှင့်မိစ္ဆာစစ်ပွဲအတွင်း သေဆုံးခဲ့သည်။

အဓိက မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီး လေးဂိုဏ်းအနက် နှစ်ဂိုဏ်းမှာ အထိနာခဲ့သည်။

၎င်းတင်မကသေးဘဲ အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်း မှ အဆိပ်နတ်ဘုရား အဘိုးကြီးမှာလည်း ကျူးရှန်းဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိမှန်ခဲ့ရာ

ယနေ့တိုင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ခံစားနေရပြီး သက်တမ်း မှာလည်း အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်...။

ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများသည် ဤနှစ်များအတွင်း အမှောင်ထဲ၌ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ပြီး အင်အားပြန်လည် စုဆောင်းနေကြသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြန်လည် မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာနေကြပြီ...။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ကျင်းယွမ်ကလန်၌လည်း ဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့အနက် လူအများဆုံး စိတ်ဝင်စားကြသည့် ကိစ္စမှာ ချောင်ယန်တောင်ထိပ်မှ

ချူးယွီဟုန်းသည် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ယူကျင်း နဝမအဆင့်မှ ရှန်ကျင်းနယ်ပယ် သို့ အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်...။

လွန်ခဲ့သော ကိုးနှစ်ခန့်က ချူးယွီဟုန်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ယူကျင်း အဋ္ဌမအဆင့် သာ ရှိသေးသည်ကို အားလုံး မှတ်မိကြပါလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်သို့ တစ်ခေါက်သွားပြီးကတည်းက တစ်နှစ်အတွင်း ယူကျင်း နဝမအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး မကြာမီမှာပင်...

သုံးနှစ်အတွင်း ရှန်ကျင်းနယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤကိစ္စမှာ ကျင်းယွမ်ကလန်အတွင်း ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ချူးယွီဟုန်းသည် မည်သို့သော အခွင့်အရေး မျိုး ရရှိခဲ့သနည်းဟု လူအများက ဆွေးနွေးနေကြသည်................

တိုတောင်းလှသော လေးနှစ်တာအတွင်း နယ်ပယ် အဆင့်ဆင့်ကို ဆက်တိုက် ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး တောင်ထိပ်ခေါင်းဆောင် အဆင့်အတန်း သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ...

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကျင်းယွမ်ကလန် တပည့်များက တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက ချူးယွီဟုန်း၏ ကျင့်ကြံမှုများစွာ တိုးတက်မလာမီက တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်သို့ တစ်ခေါက် သွားခဲ့ကြောင်း ထောက်ပြလိုက်သည့်အခါမှသာ...

အားလုံးက ရုတ်တရက် နားလည်သွားကြတော့သည်။

သြော်... ချူးယွီဟုန်းက ဂျိချန်းဖန်ဆီက လမ်းညွှန်မှု ရခဲ့တာကိုး........

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် အရာအားလုံးက ယုတ္တိတန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျင်းယွမ်ကလန်၏ တောင်ထိပ်ခုနစ်ခုလုံးရှိ တပည့်များ၏ စိတ်ထဲတွင် ဂျိချန်းဖန်သည် ဘိုးဘေးကြီး ကျင်းယဲ့ ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ...။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဘိုးဘေးကြီး ကျင်းယဲ့ ဆိုသည်မှာ အတိတ်က ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး မဟုတ်ပါလား........

သို့သော် ဂျိချန်းဖန်ကတော့ မတူပေ........

သူက လက်ရှိကာလမှာ ရှိနေသူ ဖြစ်သည်........

“ငါ ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာ ဦးလေးကြီးဆီကနေ ခွင့်ပြုချက်ယူပြီး တုန်းထျန်းတောင်ထိပ်က မှတ်တမ်းတွေကို အထူးတလည် စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်နဲ့ သုံးရာတုန်းက...”

“ဘိုးဘေးကြီး ကျင်းယဲ့ကို ဒသမမြောက် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဝူဖန့်ကျီ က တပည့်ရင်းအဖြစ် လက်ခံခဲ့တယ်။ သူ ကျင့်ကြံတဲ့ ပထမနှစ်မှာတင် သူ့မျိုးဆက်ထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်ခဲ့တယ်။

ကျင့်ကြံတဲ့ ဒုတိယနှစ်မှာတော့ စီနီယာ ကျွမ်းကျင်သူ အဘိုးကြီးတွေနဲ့တောင် သရေကျအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့တယ်........”

“အဲဒီနောက်မှာ ဘိုးဘေးကြီး ကျင်းယဲ့ က ၁၃ နှစ်ကြာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒဏ္ဍာရီလာ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့တာပဲ...”

“ဘိုးဘေးကြီး ကျင်းယဲ့ က စုစုပေါင်း ၁၅ နှစ်ကြာအောင် ကျင့်ကြံခဲ့တယ်........”

“ပြီးတော့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ........”

“သူနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် စီနီယာအစ်ကို ဂျိ ကလည်း လုံးဝ လျော့မတွက်နိုင်ဘူး........”

“ငါ စုံစမ်းကြည့်ချက်အရ စီနီယာအစ်ကို ဂျိ က ဂိုဏ်းထဲ ရောက်တဲ့နေ့မှာတင် ထိုက်ကျိရွှမ်ချန်းတာအိုရဲ့ ပထမအဆင့်ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး နာရီဝက်လောက်အတွင်းမှာတင် ဒုတိယအဆင့်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တယ်...”

“အဲဒီနောက်မှာ စီနီယာအစ်ကို ဂျိ ရဲ့ တကယ့် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ဘယ်သူမှ မသိကြတော့ဘူး၊ သူက ကြီးကျယ်တဲ့ ဓားသိုင်းလေးမျိုး

ဒါမှမဟုတ် သာလွန်နိုင်တဲ့ ထိပ်တန်း ဓားသိုင်းအချို့ကို ဖန်တီးခဲ့တယ် ဆိုတာပဲ သိကြတယ်........”

“စီနီယာအစ်ကို ဂျိ က ဂိုဏ်းထဲ ရောက်ပြီး ၅ နှစ်အကြာမှာ တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု ပြိုင်ပွဲ မှာ အလွယ်တကူ အနိုင်ရခဲ့တယ်”

“အဲဒီနောက်မှာ သူက ခုန်းဆန်းတောင်က ဝမ်ပတ်ဂူ မှာ သွေးစစ်ထုတ်ခြင်းခန်းမ ကို ချေမှုန်းခဲ့တယ်၊ လေလပန်းနတ်မြို့တော် မှာ ဖုန်းယွဲ့ ဘိုးဘေးကြီး ကို ဓားနဲ့ ခုတ်သတ်ခဲ့တယ်၊

လျိုပေါ်တောင် မှာတော့ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သုံးယောက်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်း က ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက်ကို အင်အားသုံး သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်...”

“နောက်ပိုင်း အထက်လမ်းနှင့်မိစ္ဆာ စစ်ပွဲမှာတောင် စီနီယာအစ်ကို ဂျိ က ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့သေးတယ်၊

တစ်ယောက်က အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်း က တွမ့်မူ အဘိုးကြီး ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ သက်ရှည်ခန်းမရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ယွီယန်ကျီ ပဲ၊ သူက တကယ့် ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ...”

“ဆိုလိုတာက စီနီယာအစ်ကို ဂျိ က ၅ နှစ်ပဲ ကျင့်ကြံခဲ့သေးတယ်........”

“ဒါပေမဲ့ အထက်လမ်းနဲ့ မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုလုံးရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ယှဉ်နိုင်ခဲ့တယ်........”

“သူ့ရဲ့ တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ရှန်ကျင်းနယ်ပယ်ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခဲ့တယ်........”

“အခုဆိုရင် စီနီယာအစ်ကို ဂျိ က တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတာ ကိုးနှစ် ရှိပြီ။ ဒဏ္ဍာရီလာ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် လိုဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ................”

ကျင်းယွမ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ဂျိ........ပရိသတ်ကြီး ဖြစ်တဲ့ ကျင့်ရှူးရှူး က အခုလို ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစကားများသည် အထက်လမ်းဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း နှစ်ခုလုံးသာမက နတ်ဘုရားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ရေတွက်မရနိုင်သော လူအများက ကျင်းယွမ်ကလန်နှင့် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော ဂျိချန်းဖန် ကို အာရုံစိုက်လာကြသည်...။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူတို့သည် ကျင့်ရှူးရှူး ကိုလည်း စတင် အာရုံစိုက်လာကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂျိချန်းဖန် ဆီမှ သတင်းအသစ်တစ်ခုခု ရသည်နှင့် ကျင့်ရှူးရှူးက ပထမဆုံး ခုန်ထွက်ပြီး ဖြန့်ဝေပေးမည့်သူ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ရှူးရှူးက ပြောသည်မှာ ........“ဘိုးဘေးကြီး ကျင်းယဲ့ အတွက် ဝမ်းနည်းနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး၊ အခု ပေါ်လာတာက ဂျိချန်းဖန်၊ သခင်ကြီး ဂျိ ပဲ........”

ခဏတာအတွင်း လောကကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ကျင်းယွမ်ကလန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

...

...

ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်၊ လကြည့်မျှော်စင် ။

အေးမြသော လရောင်သည် တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်ကာ မျှော်စင်ပေါ်သို့ လင်းလက်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြူနှင်းများ ဝေဝါးနေပြီး လရောင်နှင့်အတူ တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဝတ်လွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်...။

“ဝှစ်........”

ပြာလဲ့ရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံလေး လွင့်ပျံ့နေပြီး သူမ၏ လှပသော ဆံနွယ်များမှာလည်း ပြန့်လွင့်နေ၏။

ကောင်းကင်ပြာရောင် ဆံထိုးလေးမှ အဆုံးမဲ့ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး တိမ်ပင်လယ်ကြားတွင် ထျန်းယနတ်ဓား နှင့် ဟန်ချက်ညီစွာ ပျံသန်းနေသည်။

တာအိုသခင်မလေး (လုရွှယ်ချီ) သည် မျှော်စင်ဘေး၌ မှီနေသည်။

သူမ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ လွင့်နေပြီး ဝတ်ရုံစများမှာလည်း ပျံလွင့်နေ၏။

မှင်ရည်ကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်များမှာ လေနှင့်အတူ ဝဲနေပြီး အလွန်အမင်း သန့်စင်ကာ နုနယ်လှသည်မှာ ကိုးပါးကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်...။

လုရွှယ်ချီ၏ ကြည်လင်သော အကြည့်မှာ အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေသည်။

သူမ၏ ထူးခြားလှပသော မျက်နှာလေးမှာ ကိုးနှစ်ကြာပြီးနောက်တွင်ပင် ယခင်ကကဲ့သို့ ပြည့်စုံလွန်းနေဆဲဖြစ်သည်...။

သူမ၏ အသွင်အပြင်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင်မူ သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ပိုမိုသွယ်လျလာပြီး သူမ၏ အမူအရာမှာလည်း ပို၍ တည်ငြိမ်လာကာ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှ ရင့်ကျက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိထားမိနိုင်သည်။

“ဝှစ်.......”

လုရွှယ်ချီသည် သူမ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်ကလေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူမက အသာအယာ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ရာ အဝေးတွင် ပျံသန်းနေသော ထျန်းယနတ်ဓားသည် လေထုကို ထိုးဖောက်ကာ သူမရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူမသည် ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ပြာရောင် ဆံထိုးလေးမှာလည်း လေထဲတွင် ပျံသန်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမရှေ့၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

လုရွှယ်ချီသည် လက်ကို မြှောက်ကာ ဆံထိုးကို ကိုင်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နူးညံ့မှု အငွေ့အသက်အချို့ လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး မေ့မရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကိုးနှစ်တာ လွမ်းဆွတ်မှုမှာ မေ့ပျောက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

“ကိုးနှစ်တောင် ရှိပြီ... မင်းက...”

“ငါ့ကို လာခေါ်ဖို့ ဘယ်တော့မှ လာမှာလဲ........”

လုရွှယ်ချီသည် တုန်းထျန်းတောင်ထိပ် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ ရင်ဘတ်ပေါ် တင်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲက ခံစားချက်ကို ခံစားနေမိသည်။

သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးမဲ့ လွမ်းဆွတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

“တောက်..........”

ထိုစဉ်မှာပင် ခြေသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုရွှယ်ချီက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် လရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထူးခြားသော အရှိန်အဝါနှင့် တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိသည့် ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဆရာ........”

လုရွှယ်ချီက အသာအယာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

တာအိုသခင်မ (ရွှယ်ယွဲ့) သည် ကျော့ရှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

သူမသည် လုရွှယ်ချီ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး နူးညံ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည် ........“ရွှယ်ချီ... သူ့ကို လွမ်းနေတာလား........”

“အင်း” လုရွှယ်ချီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ်သော ညှိုးငယ်မှု ပေါ်လာသည်။

ကိုးနှစ်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြာမြင့်လှသော အချိန်ဖြစ်သည်။

သူမ ထပ်ပြီး မစောင့်ချင်တော့ပေ။

သူ့ကို တကယ်ပဲ တွေ့ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တာအိုသခင်မသည် လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ သူမရှေ့ရှိ လုရွှယ်ချီကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ်သော အပြစ်မကင်းသည့် ခံစားချက် ပေါ်လာသည်...။

အကယ်၍ သူမသာ ကြိုသိခဲ့လျှင် ထိုစဉ်ကတည်းက သူတို့ကို တွေ့ခွင့်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ဘယ်လိုမျိုး အသုံးမကျတဲ့ စည်းကမ်းတွေလဲ........

စည်းကမ်းဆိုတာ အသေ၊ လူဆိုတာ အရှင်။

ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ခေါင်းမာခဲ့မိပါလိမ့်........

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်မိလေသည်။

ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့သည် စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေမိသည်။

လွမ်းဆွတ်ရခြင်း၏ ခါးသီးမှုမှာ အနာကျင်ရဆုံး ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

“မကြာခင်ပါပဲ၊ မကြာခင်ပါပဲ”

“သူ မင်းကို လာလက်ထပ်တော့မှာပါ၊ လိမ်လိမ်မာမာ နေနော်........”

အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်လှပသော အလှနတ်သမီး နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီထားကြသည်။

မသိသူတစ်ဦးက ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ဦးကို ညီအစ်မနှစ်ယောက်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားနိုင်ပေသည်။

...

အခန်း ၁၇၂ - ငါတကယ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဖြစ်တော့မှာ........

ကျင်းယွမ်ကလန်၏ အပြင်ဘက် မိုင်တစ်ရာခန့်အကွာ...

ရွှမ်ချာဂိုဏ်း၊ မြောင်ယင်းတောင်ထိပ်။

ကြီးမားလှသော ဂိုဏ်းဝင်းကြီးမှာ ယခင်အတိုင်းပင် တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ချာဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ ယခုဆိုလျှင် ဆယ်နှစ်နီးပါး ရှိခဲ့ပြီ။

သို့သော် ကျင့်ပင်အာသည် တပည့်သစ်များ စုဆောင်းရန် အလျင်မလိုခဲ့ပေ။

၎င်းအတွက် အကြောင်းရင်း သုံးချက် ရှိသည်။

ပထမအချက်မှာ သူမသည် ငယ်ရွယ်သေးပြီး ရှေ့တွင် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော လောကကြီး ရှိနေသေးသဖြင့် ဟဲ့ဟွမ် မူလလမ်းစဉ်၏ အမွေအနှစ်ကို ဖြန့်ဝေရန် မလောခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းသည် ရွှမ်ချာဂိုဏ်းကို အမြဲတစေ မျက်စိကျနေပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဖြိုလှဲရန် ကြိုးစားနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်...

တပည့်သစ်များ စုဆောင်းခြင်းမှာ ပညာရှိသော ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးအချက်မှာ...

သဘာဝအတိုင်းပင် ဂျိချန်းဖန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ပြန်ထွက်မလာသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ပင်အာအတွက် သူမ၏ အကြီးမားဆုံးသော နောက်ခံမှာ ဂျိချန်းဖန်ပင် ဖြစ်သည်။

တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်ကလည်း သူမကို ကူညီနိုင်သော်လည်း အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်...

သူမသည် တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်မှ လူများကို အလုပ်မရှုပ်စေချင်ပေ။

ကျန့်ပူယီ ဖြစ်စေ၊ စူးရူ ဖြစ်စေ၊ ဤနှစ်များအတွင်း သူမ သူတို့ကို တစ်ခါမျှ အကူအညီ မတောင်းခဲ့ဖူးပေ။

အများဆုံးအနေနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ ထိုနေရာသို့ သွား၍ စူးရူ၊ ကျန့်လင်းအာ တို့နှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုကာ ရက်အနည်းငယ်ကြာ တည်းခိုရုံသာ ရှိသည်။

၎င်းမှအပ...

သူမသည် ကျင်းယွမ်ကလန်မှ အခြားသူများနှင့် အဆက်အသွယ် အလွန်နည်းပါးသည်။

သြော်... မဟုတ်သေးဘူး၊ သူမသည် ဤနှစ်များအတွင်း ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်သို့လည်း အကြိမ်အနည်းငယ် သွားရောက်ခဲ့ပြီး လုရွှယ်ချီ နှင့်လည်း အတော်အတန် အဆင်ပြေပြေ စကားပြောဖြစ်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမသည် အတော်လေး အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

လုရွှယ်ချီ သည်လည်း အခြားသူများအပေါ် အခက်အခဲဖြစ်စေမည့် လူစားမျိုး မဟုတ်ပေ...။

ရွှမ်ယင်းခန်းမ၏ အပေါ်ဆုံးထပ်။

ကျင့်ပင်အာသည် အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ သွယ်လျပြီး အသားအရေမှာ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ နုနယ်ကာ မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူမသည် ဟဲ့ဟွမ် မူလလမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်သို့ ပြောင်းလဲကျင့်ကြံကတည်းက...

သူမ၏ မူလ ဆွဲဆောင်မှု ကျင့်စဉ် ကို တိုက်ရိုက် စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူမသည် အထက်လမ်းစဉ်မှ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးနှင့် ပိုမို တူညီလာသည်။

ယခင်က မိစ္ဆာမလေးမှာ မရှိတော့ပေ။

၎င်း၏အစား စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော အထက်လမ်းစဉ် နတ်သမီးလေး၊ ရွှမ်ချာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် မြောင်ယင်း အဖြစ် အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟင်းးးး........”

ကျင့်ပင်အာသည် တိုးညင်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများက ကျင်းယွမ်ကလန် ဘက်သို့ ငေးကြည့်နေပြီး နှလုံးသားထဲမှ လွမ်းဆွတ်မှုများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

ကိုးနှစ်တောင် ရှိပြီ။

သူ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ အခုထိ ပြန်ထွက်မလာသေးဘူးလား........

...

...

တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်၊ လျိုကျင်းခန်းမ။

အနီရောင် ဝတ်စုံလေး တစ်ခုမှာ အသာအယာ လွင့်နေသည်။

တက်ကြွသော မိန်းကလေးငယ်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အရပ်အမောင်း မြင့်မားကာ အနီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျန့်လင်းအာ၏ နုနယ်သော မျက်နှာလေးတွင် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသော အမူအရာ ပေါ်နေသည်။

သူမသည် တုန်းထျန်းတောင်ထိပ် ဘက်သို့ ဆက်တိုက် လှည့်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည် .........

“မေမေ........ ဂျိချန်းဖန် က ဘာလို့ အခုထိ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာက ပြန်ထွက်မလာသေးတာလဲ........ ကိုးနှစ်တောင် ရှိနေပြီကို”

“မကြာခင်ပဲ၊ မကြာခင်ပါပဲ”

စူးရူသည် အစိမ်းရင့်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူမ၏ အသွင်အပြင်မှာ ယခင်အတိုင်းပင် ကျော့ရှင်းလှပနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမသည် လက်ကို ဆန့်ကာ ကျန့်လင်းအာ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ကျန့်လင်းအာဆီမှ မကျေနပ်သော တုံ့ပြန်မှု ထွက်ပေါ်လာသည်.........

“မေမေ........ သမီးက အခု လူကြီးဖြစ်နေပြီလေ........” ကျန့်လင်းအာက နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ...

စူးရူသည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ ........“လူကြီးဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ........ မင်းက မေမေ့ရဲ့ သမီးပဲ မဟုတ်လား........” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဟွန်း........” ကျန့်လင်းအာက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမ ပြန်မပြောတော့ပေ။

စူးရူ၏ အကြည့်မှာ တုန်းထျန်းတောင်ထိပ် ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမက ပြောလိုက်သည် ........“ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိချန်းဖန် က ဆယ်နှစ်အတွင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာက ပြန်ထွက်လာမယ်လို့ ကတိပေးထားတာပဲ။ အခု ကိုးနှစ် ရှိပြီဆိုတော့ မကြာခင် ဖြစ်မှာပါ...”

၎င်းကို ကြားသော် ကျန့်လင်းအာက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်သည်။

သူမ၏ အတွေးများမှာ လှုပ်ရှားလာပြီး ဆက်လက် ပြောလိုက်သည် ........“ကိုးနှစ်တောင် ရှိပြီ။ နောက်တစ်နှစ်ဆိုရင် ဂျိချန်းဖန် နဲ့ စီနီယာလုတို့ လက်ထပ်ပွဲ လုပ်ကြတော့မှာလား........”

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ...

စူးရူ အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းသွားသည်။

သူမသည် သူမ၏ သမီးကို သနားစရာကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောဖြစ်ခဲ့ပေ။

ကျန့်လင်းအာက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။

ထိုစဉ်က သူမသည် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေချိန်ဖြစ်ရာ ပြန်ထွက်လာပြီး ဂျိချန်းဖန်၏ စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှု သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်...။

သို့သော် သူမ ဘာလုပ်နိုင်ပါမည်နည်း........

“ဟင်း........” စူးရူ တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဂျိချန်းဖန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ပြန်ထွက်လာလျှင် ကျန့်လင်းအာ အကြောင်းကို သူနှင့် သေချာ စကားပြောရန် အခွင့်အရေး ရှာရမည်ဟု သူမ တွေးနေမိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမတွင် ဤဘဝ၌ သမီးတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

အမေတစ်ယောက်အနေနှင့်...

သူမ ကူညီပေးရပေမည်။

...

...

ကျင်းယွမ်၏ မြောက်ဘက်၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ မြောက်ပိုင်း။

မိုင်တစ်ရာခန့် ရှည်လျားကာ တောင်ထိပ်များစွာရှိသော စိမ်းလန်းသည့် တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းကို မြေခွေးတောင်တန်း ဟု ခေါ်သည်။

မြေခွေးဝိညာဉ်တောင်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ဘုရင် ။

ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု အတွင်း၌ အရောင်အသွေးစုံလင်သော ပန်းများစွာ ပွင့်လန်းနေပြီး ခဏတာအတွင်း ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးမှာ ပန်းရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ ပန်းပင်လယ်ကြားတွင် လမ်းလျှောက်နေသည်။

သူမ၏ နုနယ်သော မျက်နှာမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် လှပပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ သွယ်လျလှသည်။

ဆံနွယ်များမှာ ပုခုံးပေါ်သို့ ဝဲကျနေပြီး သူမ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ဖြူဖျော့ဖျော့ ဝမ်းနည်းခြင်းပန်း လေးမှာ နူးညံ့သော အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်ကာ လည်ပတ်နေ၏...။

ဂိုဏ်းချုပ်ဘုရင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သမီးငယ်အနေနှင့်...

ပိယောင် သည် ဤနှစ်များအတွင်း မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၌ မျက်နှာ သိပ်မပြခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ ၎င်းကို အထူးတလည် မနှစ်သက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ...

ဂိုဏ်းချုပ်ဘုရင်ဂိုဏ်းတွင် သွေးစစ်ထုတ်ခြင်း သခင်ငယ်တစ်ဦး ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလား။

ဂိုဏ်းချုပ်ဘုရင်၏ သမီးအရင်းဖြစ်သော သူမအနေနှင့် အပြင်ထွက်၍ မျက်နှာပြနေရန် မလိုတော့ပေ။

သွေးစစ်ထုတ်ခြင်း သခင်ငယ် အကြောင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင်...

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း အထက်လမ်းစဉ်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကြား ပြောင်းလဲမှုများကို ဖော်ပြရပေမည်။

ဤနှစ်များအတွင်း အထက်လမ်းနှင့် မိစ္ဆာကြား ကြီးမားသော ပဋိပက္ခများ မရှိခဲ့သော်လည်း ဇာတ်ခုံပေါ်ရှိ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ ကြားတွင်မူ ဆွေးနွေးမှုများမှာ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း...

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှ နာမည်ကြီး မိစ္ဆာသုံးဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သွေးစစ်ထုတ်ခြင်း သခင်ငယ် ကွေ့လိ ၊ အဆိပ်သခင် ချင်ဝူယန် နှင့် ရက်စက်သော သခင်ငယ် မုန့်ကျိ တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ကွေ့လိ ဆိုသည်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ဂိုဏ်းချုပ်ဘုရင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ကျန်းရှောင်ဖန် ပင် ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း သူသည် ဝမ်ရန်ဝမ် ကို ကူညီပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်း အကြီးအငယ်များကို နှိမ်နင်းခဲ့ရာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်အတွင်း ကြီးမားသော ကျော်ကြားမှုကို ရရှိခဲ့သည်...။

ရက်စက်သော သခင်ငယ် မုန့်ကျိ မှာမူ........

သူသည် သက်ရှည်ခန်းမ၏ ဤမျိုးဆက်အတွင်း အထူးချွန်ဆုံး တပည့်ဖြစ်သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းနှင့် သက်ရှည်ခန်းမတို့သည် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ အတူတူ ဖန်တီးထားသော အင်အားမှာ...

အမှန်တကယ်ပင် အခြားဂိုဏ်းများကို အနည်းငယ် သတိထားမိစေခဲ့သည်။

မုန့်ကျိ ၏ ရက်စက်သော သခင်ငယ် ဟူသော ဘွဲ့အမည်မှာ အဘယ်ကြောင့် ရရှိသနည်း........

သဘာဝအတိုင်းပင် သူသည် အခြားသူများအပေါ်တွင်သာမက မိမိကိုယ်ကိုယ်အပေါ်တွင်ပါ အလွန်အမင်း ရက်စက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ ဘွဲ့အမည်၏ မူလအစပင်။

“ဝှစ်..........”

မှောင်မည်းသော လူရိပ်တစ်ခု ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ယူကျင်း သည် အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူမ၏ သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ဝတ်စုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ပြည့်စုံသော မျက်နှာကိုလည်း အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။

အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ သူမ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

“ဒေါ်လေး ယူ........ ဘာလို့ လာတာလဲ........” ပိယောင်သည် ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်ရှိ ယူကျင်းကို ချက်ချင်း သတိပြုမိပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားသော်...

ယူကျင်း၏ ကြည်လင်အေးစက်သော အသံမှာ အနည်းငယ် နူးညံ့မှုဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည် ........“ယောင်အာ... ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်လို့။ မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ တစ်ခုခု ရှိပုံရတယ်”

၎င်းကို ကြားသော် ပိယောင်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်သည်။

သူမသည် ယူကျင်း၏ ဘေးသို့ ခုန်ပေါက်ကာ သွားလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကို ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းရင်း ပြောလိုက်သည် ........

“ဦးလေး ယူ... ဂျိချန်းဖန် က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာက ပြန်ထွက်လာပြီလို့ ထင်လား........”

“ဂျိချန်းဖန်...” ထိုအမည်ကို ကြားသော် ယူကျင်း၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးသွားခဲ့ရသည်။

ဤနှစ်များအတွင်း...

သူမသည် လပြည့်ဗေဒါရှေးဟောင်းရေတွင်း အောက်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ထိုလူရိပ်ကို မကြာခဏ ပြန်လည် အမှတ်ရနေတတ်ပြီး ၎င်းကို အချိန်အတော်ကြာအောင် မေ့ပျောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့်...

သူမသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်က ရှောင်ချီမြို့ သို့ အထူးတလည် သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ...

ယူကျင်းသည် သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ အတွေးများကို အလျင်အမြန် နှိမ်နင်းလိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ မတွေးရဲတော့ပေ။

သူမ စိတ်ဓာတ်ကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမသည် အတင်းအကြပ် ပြုံးလိုက်ရင်း ........“ကွေ့လိ ပြန်ရောက်လာပြီ။ သူ ပြန်လာရင် မင်း သူ့ကို မေးကြည့်လို့ရပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကွေ့လိ (ကျန်းရှောင်ဖန်): ငါ့ကို မေးမယ်........ တကယ်လား........

လွန်ခဲ့သော ကိုးနှစ်တာ ကာလအတွင်း...

ကျန်းရှောင်ဖန်သည် ကျင်းယွမ်ကလန်နှင့် မည်သည့် အဆက်အသွယ်မှ မလုပ်ခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂိုဏ်းချုပ်ဘုရင်ဂိုဏ်း၏ လူများက သူ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျင်းယွမ်ကလန်မှ လူများနှင့် အဆက်အသွယ် မလုပ်ခဲ့သောကြောင့်သာ...

သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်ဘုရင်၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်ဘုရင်ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူး ပေးအပ်ခဲ့သည်။

သဘာဝအတိုင်းပင်...

မူရင်းဝတ္ထုနှင့် မတူသည်မှာ ကျန်းရှောင်ဖန်သည် ဝမ်ရန်ဝမ် ထံမှ နတ်စာအုပ် ဒုတိယတွဲကို မရရှိသေးပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ...

အချိန်ဇယားမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ဘုရင်သည် ကျန်းရှောင်ဖန်ကို မည်မျှပင် ယုံကြည်စေကာမူ သူ၏ မူလဇစ်မြစ်ကြောင့် သတိထားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ကျင်းယွမ်ကလန်တွင် ဂျိချန်းဖန် ရှိနေသေးသောကြောင့်...

ကျန်းရှောင်ဖန်သာ ဆန္ဒရှိမည်ဆိုလျှင်...

သူ ကျင်းယွမ်ကလန်သို့ ပြန်သွားလျှင်ပင် မည်သူမှ ဘာမှပြောမည် မဟုတ်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ...

ဂိုဏ်းချုပ်ဘုရင်သည် ကျန်းရှောင်ဖန်အား နတ်စာအုပ် ဒုတိယတွဲကို မသင်ကြားပေးသော်လည်း မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ အဓိက ကျင့်စဉ်များကိုမူ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ယခုအခါ...

ကျန်းရှောင်ဖန်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ တာအိုနှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် သုံးမျိုးလုံး၏ ကျင့်စဉ်များကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံပြီးစီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အစွမ်းမှာ ရှန်ကျင်း အလယ်အလတ်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်...။

“ဆဌမမြောက် အစ်ကို ... အစီအစဉ်ကို အမြန် အဆုံးမသတ်သေးရင်တော့ ငါတကယ်ပဲ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဖြစ်တော့မှာ........”

ကျန်းရှောင်ဖန် (ကွေ့လိ) မှာ စဉ်းစားလိုက်မိလေသည်။