နဝမအဆင့်

နတ်ဘုရားစစ်ပွဲ မိုးကြိုးစည်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံလှိုင်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု စုစည်းကာ လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုဖြင့် ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် လူအများအပြားမှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြရသည်။ အကယ်၍ ထိုစွမ်းအား၏ တိုက်ရိုက်ထိမှန်မှုကို ခံရပါက မသေလျှင်ပင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မည်သူမျှ ထိုအချက်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်ကြဘဲ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်နေသည့် ကျောက်စာတိုင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ယင်းမှာ နဝမအဆင့် ဖြစ်သည်။

နဝမအဆင့်...

မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အဆင့်အတန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်ပြုမှုကို ခံစားရကာ အားအကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အမြင့်ဆုံး ဆုလာဘ်ဖြစ်သော တံဆိပ်ပြား ငါးထောင်ကိုလည်း ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

တံဆိပ်ပြား ငါးထောင်ဆိုသည်မှာ အဆင့် ၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ကွာခြားလှပြီး အဆင့်အတန်းချင်း လုံးဝ မတူညီချေ။ ယခုမူ ထိုအရာကို ယီထျန်းယွမ်က ရယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လူသားမျိုးနွယ်တစ်ဦးက ရယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် လူသားမျိုးနွယ်ကို အထင်သေးခဲ့သူများမှာ ယခုအခါ လူသားထက်ပင် အဆင့်နိမ့်ကျသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ လူသားများကို အမှိုက်ဟု အမြဲပြောနေခဲ့ကြသော်လည်း ထိုအမှိုက်ထက်ပင် ညံ့ဖျင်းနေသော မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် မည်သို့ ခေါ်ဆိုကြမည်နည်း။

ယင်းမှာ အမှိုက်ထဲက အမှိုက်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“၉... အဆင့် ၉...”

လူအုပ်ကြီးသည် ကျောက်စာတိုင်ပေါ်မှ ဂဏန်းကို မြင်သည့်အခါ မျက်စိကို အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်ကြည့်နေကြပြီး ရှေ့မှ အခြေအနေကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။ ယင်းမှာ နဝမအဆင့် ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ စိတ်ကူးပင် မယဉ်ဝံ့သော ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုမှာ ယခုအခါ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မုရုန်ရှောင်းသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် လက်မောင်းများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဝှေ့ယမ်းလျက် ဝမ်းသာအားရ ဆိုလိုက်သည်။

“အစ်ကိုထျန်းယွမ်... မင်းက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ...”

သူမသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် အလွန်ဝမ်းသာနေခဲ့ပြီး သူမ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် အဆင့် ၈ အထိ ရောက်ရှိနိုင်လျှင်ပင် လုံလောက်ပြီဟု သူမ ယူဆခဲ့သော်လည်း ယခုမူ နဝမအဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ပြိုင်ပွဲဝင် အမြောက်အများထဲတွင် နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိချေ။

ယုချင်းလင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်က နဝမအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤရလဒ်မှာ လင်သခင်လေးကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး လင်သခင်လေးမှာ သူနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ခြေဖျားတောင် မမီနိုင်တော့ချေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ဆက်တိုက် သုံးချက် ကန်ထုတ်လိုက်ခြင်းကြောင့် သူ အလွန် ခံစားချက် ကောင်းနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်သေးဘဲ လက်ရှိ အခြေအနေအတိုင်းသာ ထုတ်ဖော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆန်းကြယ်မုဒ်ကိုပင် အသုံးမပြုရသေးချေ။

“ဒေါင်...”

ကောင်းကင်ယံတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်လာပြီးနောက် တံဆိပ်ပြားများစွာ အောက်သို့ ကြွေကျလာခဲ့ရာ သူက အလွယ်တကူပင် ဖမ်းယူလိုက်သည်။ အဆင့် ၈ နှစ်ကြိမ်နှင့် အဆင့် ၉ တစ်ကြိမ်တို့ကြောင့် သူသည် တံဆိပ်ပြား စုစုပေါင်း ခုနစ်ထောင်ကို ရရှိလိုက်ရာ တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။

အကယ်၍ အခြားသူများထံမှ လုယူမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး လူခုနစ်ထောင်ကို အနိုင်ယူမှသာ ဤမျှ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ဤနေရာတွင် အေးအေးဆေးဆေးပင် ရရှိခဲ့ပြီး ပြိုင်ပွဲဝင် အမြောက်အများကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် တံဆိပ်ပြားများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ယုချင်းလင်တို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မှင်တက်မိနေသော မျက်နှာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ယွမ်ထျန်းယိုမှာ ပါးစပ်ပင် မစေ့နိုင်တော့ဘဲ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို မီနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အကြီးအကျယ် မှားယွင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အဆင့်ချင်း လုံးဝ မတူညီတော့ချေ။

သူသည် အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိခြင်းအတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူနေခဲ့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ အဆင့် ၉ နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက သူ၏ အဆင့် ၆ မှာ အလွန်ပင် သာမန်ကာလျှံကာ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး အမှိုက်နှင့် မခြားတော့ချေ။

အရေအတွက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကွာခြားချက်ကို သိနိုင်ပေသည်။ အဆင့် ၆ သည် အများဆုံး တံဆိပ်ပြား တစ်ရာ့ငါးဆယ်သာ ရရှိသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ အဆင့် ၉ မှာ ငါးထောင် ဖြစ်သည်။ အဆပေါင်းများစွာ ကွာခြားနေသဖြင့် မည်သို့မျှ မီနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မုရုန်ရှောင်းကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“သွားကြစို့...”

“မင်း... မင်း ခဏနေဦး...”

ယုချင်းလင်က သူ့ကို အလျင်အမြန် လှမ်းတားလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ ဝင်းလက်သွားခဲ့ပြီး ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု သူမ၏ သူငယ်အိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယင်းမှာ လှည့်စားခြင်း အတတ်ပညာဖြစ်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ သူ့ကို ညှို့ယူရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အနက်ရောင် ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး လူတစ်ဦး၏ အသိစိတ်ကို ဆွဲယူလိုနေခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုရသော်လည်း ဤညှို့ယူမှုမှာ တိုက်ခိုက်ခြင်း မဟုတ်သဖြင့် စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ခြင်း မဟုတ်ချေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ယုချင်းလင်ရှိရာသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့ရာ ယုချင်းလင်မှာ အောင်မြင်သွားပြီဟု ယူဆကာ ပြုံးလိုက်သည်။

မုရုန်ရှောင်းသည် ထိုအခြေအနေကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို လှုပ်နှိုးရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ယုချင်းလင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ဒီလို အပေါစား ညှို့ယူမှုနဲ့ ငါ့ကို ဖြားယောင်းချင်နေတာလား... လောလောဆယ် ဒီနေရာမှာသာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေကို အခုချက်ချင်း ငါ ထုတ်ပစ်လိုက်မှာ... ဖယ်စမ်း...”

ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဖိအားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ယုချင်းလင်မှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ရသည်။

“မင်း... မင်းက ငါ့ရဲ့ ညှို့ယူမှုကို မခံရဘူးလား...”

ယုချင်းလင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ ညှို့ယူမှုကို ယီထျန်းယွမ်က မခံရဘဲ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် အမျိုးသားမှန်သမျှ သူမ၏ ညှို့ယူမှုကို အနည်းနှင့်အများ ခံကြရစမြဲ ဖြစ်သည်။ လုံးဝ အထိန်းချုပ်မခံရလျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ သူမအပေါ် စိတ်ဝင်စားသွားကြရသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံမှာ အလွန် ထူးခြားလှသဖြင့် အမျိုးသားများ၏ အကြည့်ကို ဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူမ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဝန်းရံသူများမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အသိစိတ် အထိန်းချုပ်ခံထားရခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ညှို့ယူနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် အလိုအလျောက် ဆွဲဆောင်ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ ယင်းမှာ မည်သည့်အရာမှ မဟုတ်သည့်အပြင် လုံးဝ ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းလည်း မရှိဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပင် အပြောခံလိုက်ရသေး၏။

“မင်းရဲ့ ဒီလို ညှို့ယူမှုက ငါ့ကို ရွံရှာစေရုံပဲ ရှိတယ်... ဝက်မကြီးတစ်ကောင်က ငါ့ကို လာပြီး ပြုံးပြနေသလိုပဲ... ငါက မင်းရဲ့ ညှို့ယူမှုကို ခံရမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြောင်လှောင်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား... မင်းက တကယ့်ကို အပြောကြမ်းတာပဲ...”

မုရုန်ရှောင်းက ရယ်မောလျက် ယုချင်းလင်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ပြောတာတော့ မှန်သားပဲ... မင်းက ဝက်မကြီးနဲ့ အတူတူပဲ...”

ယုချင်းလင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။ လူအများရှေ့တွင် ဝက်မကြီးဟု အပြောခံလိုက်ရခြင်းမှာ သူမအတွက် အလွန် အရှက်ရစရာ ဖြစ်ပေသည်။

“မင်းတို့... အကုန်လုံး တိုက်ကြစမ်း... သူ့ကို ရှင်းပစ်လိုက်ကြ...”

ယုချင်းလင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံမှာ အမြီးနင်းခံလိုက်ရသော ကြောင်မကြီးတစ်ကောင်၏ အော်သံနှင့် တူနေခဲ့သည်။

ဝန်းရံသူ အမြောက်အများမှာ ယီထျန်းယွမ်အပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်မှာ နဝမအဆင့် ခွန်အားကို ထုတ်ဖော်နိုင်သူ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့က မည်သည့်အတွက် သွားရောက် တိုက်ခိုက်ရန် ဝံ့ရဲပါမည်နည်း။ အထူးသဖြင့် ဤနေရာတွင် တိုက်ခိုက်၍ မရသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

“ငါ့ကို ရှင်းနိုင်မယ့်သူရှိရင် လာခဲ့လေ... ငါလည်း တံဆိပ်ပြားတွေ မလောက်သေးဘူးလို့ ခံစားနေရတာ...”

ယီထျန်းယွမ်က သူမကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“နောင်ကျရင် မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ပါ... မဟုတ်ရင်တော့ မင်းရဲ့ ပါးစပ်ကို ငါ အကောင်းထားမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် အပြင်သို့ လှမ်းထွက်သွားခဲ့သည်။ မုရုန်ရှောင်းကလည်း သူမကို မျက်နှာပြောင်ပြကာ ယီထျန်းယွမ်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

“မင်းတို့... သူတို့နောက်ကို မြန်မြန် လိုက်သွားပြီး ရှင်းပစ်ကြစမ်းပါ...”

ယုချင်းလင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

“ငါ... ငါတို့က စမ်းသပ်မှု မလုပ်ရသေးဘူးလေ... အခု ထွက်သွားရင် စမ်းသပ်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားမှာပေါ့...”

“မင်းတို့ အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တွေ...”

ယုချင်းလင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဒေါသမီးများ ဝင်းလက်နေခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“နောက်တစ်ခါ တွေ့ရင်တော့ မင်း သေရမယ့်နေ့ပဲ... ခွန်အားရှိတာ တစ်ခုတည်းနဲ့ ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ... နောက်ကျရင် လင်သခင်လေးက မင်းကို သေအောင် သတ်လိမ့်မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်တွင် အရည်အချင်း အနည်းငယ် ရှိသည်ကို သူမ သိရှိသော်လည်း လင်သခင်လေးက သူ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်သခင်လေးသည် သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးမပြုရသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်မှာမူ သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီးမှသာ ဤမျှ စွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူမက ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးမပြုရသေးဘဲ ထက်ဝက်မျှပင် မရှိသေးချေ။

ယီထျန်းယွမ်နှင့် မုရုန်ရှောင်းတို့ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် မုရုန်ရှောင်းက ဘေးမှနေ၍ လက်မထောင်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“အစ်ကိုထျန်းယွမ်... မင်းက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ... နောက်ကျရင် ငါ မင်းကို အစ်ကိုလို့ပဲ ခေါ်တော့မယ်နော်...”

“မင်း သဘောပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ပုခုံးတစ်ချက် တွန့်ပြလိုက်သည်။ မုရုန်ရှောင်းမှာ သခင်မစိတ်ဓာတ် အနည်းငယ် ရှိသော်လည်း ထို ယုချင်းလင်နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက များစွာ ပိုမို ကောင်းမွန်လှသည်။ အနည်းဆုံးတော့ မုရုန်ရှောင်းမှာ အမှားနှင့် အမှန်ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အဓိကအချက်မှာ မုရုန်ရှောင်းတွင် လူသားမျိုးနွယ် သွေးစွမ်းအင် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ သူ ထင်မှတ်မထားသော အချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း ၉၉၈ ပြီးပါပြီ။