အံ့ဖွယ် လူစွမ်းကောင်း

နတ်ဘုရားစစ်ပွဲကုန်းမြေ၏ ဗဟိုနယ်မြေတွင် နတ်ဘုရားနယ်မြေအသီးသီးမှ သန်မာသူအမြောက်အများမှာ ပရိသတ်အဖြစ် ထိုင်နေကြပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ အချက်အလက်များ ပြောင်းလဲမှုကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ အချက်အလက်များမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ပထမနေရာမှ မြေကမ္ဘာအရှင်ထျန်ချင်းမှာ တံဆိပ်ပြား လေးထောင်ကျော် ရရှိထားပြီး ငါးထောင်ပြည့်လုနီးပါးပင် ရှိနေခဲ့သည်။ ဒုတိယနေရာမှ လူထက်ပင် တစ်ထောင်ခန့် ပိုမိုများပြားနေသဖြင့် ထိုကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။

ကျိုးယုနယ်မြေအရှင်သည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော မြေကမ္ဘာအရှင်စန်းရွှယ်က ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များ ရရှိနေသည်ကို မြင်သည့်အခါ ဘေးနားတွင် အားရပါးရ ရယ်မောနေခဲ့သည်။

“ကောင်းတယ်... စန်းရွှယ်ကတော့ နတ်ဘုရားစစ်ပွဲ မိုးကြိုးစည်မှာ ရလဒ်ကောင်းတွေ ရခဲ့တာ သေချာတယ်... ချက်ချင်းပဲ ထိပ်တန်း တစ်ရာထဲကို ရောက်သွားတာပဲ...”

ကျိုးယုနယ်မြေအရှင်မှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ အဆင့်ကို လှည့်ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“အဆင့်ကတော့ အောက်ဆုံးမှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ... ကြည့်ရတာ နတ်ဘုရားစစ်ပွဲ မိုးကြိုးစည်ဆီကိုတောင် မရောက်သေးဘူး ထင်တယ်... လမ်းမှာ တစ်ခုခုဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာရနေလို့ မရောက်နိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ...”

မူလက ယီထျန်းယွမ်၏ အဆင့်မှာ အတန်အသင့် မြင့်မားနေသော်လည်း အခြားသူများက မိုးကြိုးစည်ကို စတင်ကျော်ဖြတ်ချိန်တွင် သူ၏ အဆင့်မှာ အောက်ဆုံးသို့ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးစည်တွင် အဆင့် ၃ သို့မဟုတ် အဆင့် ၄ ရရှိလျှင်ပင် တံဆိပ်ပြား ရာနှင့်ချီ ရရှိနိုင်သဖြင့် အဆင့်တက်ရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည်။

“ကျိုးယုနယ်မြေအရှင်ရဲ့ စိုးရိမ်ပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... လမ်းမှာ တစ်ခုခုကြောင့် ကြန့်ကြာနေတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်...”

ထျန်ယုနယ်မြေအရှင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

၎င်းတို့၏ အမူအရာမှာ ပြဿနာမရှိပုံပေါ်သော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ အလွန်စိုးရိမ်နေကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မိုးကြိုးစည်ဆီသို့ အမြန်ရောက်ရှိသင့်သော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အဆင့်က အောက်ဆုံးသို့ ရောက်သွားသဖြင့် ဘာဖြစ်နေသည်ကို ၎င်းတို့ မသိရှိကြပါချေ။

“ဟော... မင်းတို့လူရဲ့ အဆင့်က ပျောက်သွားပြီပဲ... သေသွားတာလား... ဒါမှမဟုတ် ပြိုင်ပွဲက ထွက်သွားတာလား...”

ကျိုးယုနယ်မြေအရှင်က ယီထျန်းယွမ်၏ အဆင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အခြားသူများလည်း ယီထျန်းယွမ်၏ အမည်ကို လိုက်လံရှာဖွေလိုက်ကြသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ အောက်ဆုံးအထိ ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း သူ၏ အမည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သည်။

“တကယ်ပဲ... ပျောက်သွားတာလား...”

ယုယန်လုံတို့မှာ အကြိမ်ကြိမ် ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း မတွေ့ရှိကြတော့ချေ။

ထျန်ယုနယ်မြေအရှင်သည်လည်း သိမ်းငှက်မျက်လုံးအလား တစ်ချက် ဝှေ့ကြည့်လိုက်သည်။ အောက်ဘက်ရှိ အမည်တိုင်းကို တစ်ခုချင်း စစ်ဆေးလိုက်သော်လည်း မတွေ့ရှိရသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

“တကယ်ပဲ ကျရှုံးသွားတာလား...”

ထျန်ယုနယ်မြေအရှင်၏ ရင်ထဲ၌ စိတ်ပျက်မှုအချို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များမှာ ယခုအခါ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက ယီထျန်းယွမ် ကျရှုံးသွားပြီဟု ယူဆလိုက်ကြပြီး အခြားသော နတ်ဘုရားနယ်မြေများကလည်း ထျန်ယုနယ်မြေမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အဆုံးသတ်သွားပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲနျန်က အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“မြန်မြန်... ပထမနေရာကို ကြည့်လိုက်ကြစမ်းပါ...”

“ပထမနေရာမှာ ဘာကြည့်စရာ ရှိလို့လဲ... မြေကမ္ဘာအရှင်ထျန်ချင်းပဲ နေမှာပေါ့... အဲ... မြေကမ္ဘာအရှင်ထျန်းယွမ်ပါလား...”

နျန်စီယု၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ဘေးနားရှိလူများမှာ ပျင်းရိစွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ပထမနေရာတွင် ရှိနေသူမှာ မြေကမ္ဘာအရှင်ထျန်ချင်း မဟုတ်တော့ဘဲ မြေကမ္ဘာအရှင်ထျန်းယွမ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ ဆွံ့အသွားကြရသည်။

သူသည် ပထမနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားရုံသာမက တံဆိပ်ပြား ရှစ်ထောင်ကျော်ဖြင့် ဒုတိယနေရာမှ လူကို အပြတ်အသတ် ဖြတ်ကျော်ကာ လူအများ၏ အထက်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

“တံဆိပ်ပြား ရှစ်ထောင်ကျော်ပါလား...”

ထျန်ယုနယ်မြေအရှင်တို့ အဖွဲ့မှာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့တင်မကဘဲ အခြားသော နယ်မြေအရှင်များပါ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး များစွာသော သန်မာသူများမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ကြရသည်။

အကယ်၍ မြေကမ္ဘာအရှင်ထျန်းယွမ်ဟူသော အမည်၏ နောက်ကွယ်တွင် “ထျန်ယု” ဟူသော စာသားသာ ပါမနေခဲ့ပါက နာမည်တူနေသူဟုသာ ၎င်းတို့ ထင်မှတ်လိုက်ကြပေလိမ့်မည်။ ယခုမူ နာမည်တူနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထျန်ယုနယ်မြေမှ မြေကမ္ဘာအရှင် အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

တံဆိပ်ပြား ရှစ်ထောင်ကျော် ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဖွယ် လူစွမ်းကောင်းဖြစ်ပြီး လူတိုင်းကို နှိမ်နင်းထားသော တည်ရှိမှုပင် ဖြစ်သည်။

“ပထမ... ပထမနေရာ... တကယ်ပဲ ပထမနေရာပဲ...”

နျန်စီယုမှာ ကုန်းအော်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ ပုံစံမှာ အကြီးအကဲ တစ်ဦးနှင့်ပင် မတူတော့ဘဲ ရူးသွပ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့်သာ တူနေတော့သည်။

အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်သာ အနီးအနားတွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက သူမသည် သွားရောက် ဖက်ထားမိပေလိမ့်မည်။ ဤမျှအထိ ကောင်းမွန်သော ရလဒ်မျိုးဖြင့် သူမတို့အတွက် သိက္ခာဆယ်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါ... မဖြစ်နိုင်တာ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပထမမှာ ရောက်နေရတာလဲ... ဒါက နတ်ဘုရားစစ်ပွဲ မိုးကြိုးစည်မှာ နဝမအဆင့် ထွက်ပေါ်မှသာ ဖြစ်နိုင်မှာ... သူက နဝမအဆင့်အထိ ရောက်ခဲ့တာလား...”

ကျိုးယုနယ်မြေအရှင်မှာ နေရာတွင် ပျော့ခွေကျသွားခဲ့ပြီး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ကြည့်ကာ မှင်တက်မိနေတော့သည်။ ဟော့ယုနယ်မြေအရှင်သည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် မှင်တက်မိနေ၏။ သို့သော် အများဆုံး တုန်လှုပ်ရသူများမှာ မြေကမ္ဘာအရှင်ထျန်ချင်း၏ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ လူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်မှာ အောက်သို့ ရောက်သွားသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ၎င်းတို့မှာ ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုနေကြတော့သည်။

အမြဲတမ်း ၎င်းတို့ကသာ အသာစီး ရခဲ့သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် အင်အားနည်းသော နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ တစ်စုံတစ်ဦးက ပေါ်ထွက်လာရသနည်း။

“ဒါ... ဒါက အမှန်တရားလား...”

ထျန်ယုနယ်မြေအရှင်၏ လက်များမှာ တုန်ရင်နေခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ ယီထျန်းယွမ်က ဤမျှ ရလဒ်ကောင်းကို ပြသနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ အလွန် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါ အမှန်တရားပါ... အမှန်တရားပါပဲ...”

နျန်စီယုမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။

“ဒီရလဒ်က အဆုံးအထိ တည်မြဲနေဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

ထျန်ယုနယ်မြေအရှင်မှာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို စိုက်ကြည့်လျက် ရင်ထဲ၌ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

“တည်မြဲမှာပါ...”

နျန်စီယုသည် ယီထျန်းယွမ်တင်မကဘဲ မုရုန်ရှောင်း၏ အဆင့်မှာလည်း အထက်သို့ တိုးတက်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူမသည်လည်း ထိပ်တန်း တစ်ရာအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး မြေကမ္ဘာအရှင်စန်းရွှယ်ကဲ့သို့သော သူများကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်ဘက်တွင်မူ သူသည် မုရုန်ရှောင်းကို ခေါ်ဆောင်၍ နောက်ထပ် နေရာတစ်ခုသို့ အလျင်အမြန် သွားနေခဲ့သည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ယွမ်ထျန်းယိုတို့ လိုက်ပါလာကြပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ အခြေအနေကြောင့် ၎င်းတို့မှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်တွင် တံဆိပ်ပြား ရှစ်ထောင်ရှိနေခြင်းမှာ ၎င်းတို့အတွက် မက်မောစရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ တံဆိပ်ပြား တစ်ထောင်ခန့် ရရှိမည်ဆိုပါက ထိပ်တန်း တစ်ရာအတွင်း ဝင်ရောက်ရန် လုံလောက်ပြီဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

“ဒါက တကယ့်ကို ကျရှုံးမှုပဲ... ငါတို့သာ သူ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ရင်...”

စီခုန်းမှာ နောင်တများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ အစောပိုင်းက မာနတွေကို လျှော့ချခဲ့မည်ဆိုပါက သို့မဟုတ် ယီထျန်းယွမ်ကိုသာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ယခုအခါ အကျိုးအမြတ်အချို့ ခွဲဝေရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေရရန် မဆိုထားနှင့် အတူတူ လှုပ်ရှားခွင့်ပင် မရှိတော့ချေ။

ယွမ်ထျန်းယို၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို ဆိုးရွားနေခဲ့ပြီး မနာလိုမှုများလည်း ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“ယီ... ညီလေးယီ... တံဆိပ်ပြား အချို့ကို ခွဲဝေပေးလို့ ရမလား... ငါတို့ဆီမှာ တံဆိပ်ပြား မရှိတဲ့ တပည့်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... တကယ်လို့ ညီလေးက အချို့ကို ခွဲဝေပေးမယ်ဆိုရင် ငါတို့ ထျန်ယုနယ်မြေရဲ့ အဆင့်က ပိုပြီး မြင့်လာမှာပဲ...”

စီခုန်းက ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လာပြီး တောင်းဆိုလိုက်သည်။

“ငါတို့အားလုံးက တစ်နယ်မြေတည်းသားတွေပဲလေ... အဖွဲ့လိုက် အကျိုးစီးပွားက ပိုပြီး အရေးကြီးတယ် မဟုတ်လား...”

“အဖွဲ့လိုက် အကျိုးစီးပွားက အရေးကြီးတယ် ဟုတ်လား... အဲဒါက ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...”

မုရုန်ရှောင်းက ၎င်းတို့ကို ကြည့်ကာ ပြောင်လှောင်လိုက်သည်။

“ငါ့အမြင်အရဆိုရင် မင်းတို့က အဆင့်တက်ချင်လို့ တံဆိပ်ပြားတွေကို လိုချင်နေတာပဲ... အားလုံးအတွက် မဟုတ်ပါဘူး...”

မုရုန်ရှောင်း၏ စိတ်မှာ ကြည်လင်နေသဖြင့် အားလုံးကို အထင်းသား မြင်နေရသည်။

စီခုန်းမှာ အလွန် အရှက်ရသွားခဲ့သည်။ မုရုန်ရှောင်း၏ အပြောမှာ အလွန်ပင် စူးရှလှပြီး အမှန်တရားကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကြည့်ရတာ မင်းတို့က ဒီစမ်းသပ်ချက်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သေးဘူး ထင်တယ်... အဲဒါက ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးဖို့ပဲ... ငါ မင်းတို့ကို တံဆိပ်ပြားတွေ ပေးလိုက်ရင်တောင် ဘာဖြစ်မှာလဲ... ဒီအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင်တောင် နောက်ထပ်အဆင့်မှာ မင်းတို့ ကျော်ဖြတ်နိုင်အုံးမယ်လို့ ထင်နေတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလို အကြံအဖန်တွေ လုပ်နေမယ့်အစား ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အချိန်ပိုပေးတာက ပိုပြီး အကျိုးရှိလိမ့်မယ်...”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် မုရုန်ရှောင်းကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး မှင်တက်မိနေသော လူအုပ်ကြီးကို ထားရစ်ခဲ့တော့သည်။

စီခုန်းမှာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ယီထျန်းယွမ်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လျက် အံကြိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“သူ့မှာ အစုအဖွဲ့စိတ်ဓာတ် လုံးဝ မရှိဘူး... ငါတို့ သွားကြစို့... သူတို့ အဆုံးအထိ မရောက်နိုင်တာ သေချာတယ်... ငါတို့ကမှ အဆုံးအထိ ရောက်နိုင်မှာ...”

သူသည် ကျန်ရှိသော တပည့်များကို ဆက်လက်၍ လှည့်ဖြားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤသို့ လုပ်ဆောင်မှသာ ရှေ့တန်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သဖြင့် အသုံးချနိုင်သမျှကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ လမ်းစဉ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ အတွေးကို သိရှိသော်လည်း ဂရုမစိုက်ချေ။ ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်ပါးနေခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့နှင့် အတူမရှိခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပါရမီက အဓိက မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် အဖွဲ့ဖွဲ့လိုသော စိတ်ရှိရန်သာ အရေးကြီးသည်။ မိမိကို အသုံးချရန်သာ ကြံစည်နေသူများနှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့နေခြင်းမှာ မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်မှ ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

အခန်း ၉၉၉ ပြီးပါပြီ။