နတ်ဘုရားလေပြင်းဂူ

ယီထျန်းယွမ်နှင့် မုရုန်ရှောင်းတို့သည် တံဆိပ်ပြား၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း ပန်းတိုင်ဆီသို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။ တံဆိပ်ပြား၏ လမ်းညွှန်မှုကို မနာခံဘဲ အခြားလမ်းကြောင်းများမှ သွားနိုင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ပန်းတိုင်သို့ရောက်ရှိရန် ဤနေရာကို မဖြစ်မနေ ဖြတ်ကျော်ရမည် ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားစစ်ပွဲ မိုးကြိုးစည်မှာမူ ချွင်းချက်ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် သန်မာသည်ဟု ယူဆသူများ သို့မဟုတ် တံဆိပ်ပြား အရေအတွက် လုံလောက်သူများအနေဖြင့် ဘေးဘက်မှ ပတ်သွားရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။ သို့သော် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ အခြားသူများနှင့် အလှမ်းကွာသွားမည်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အဆင့် ၆ သို့မဟုတ် အဆင့် ၇ ရရှိသူများနှင့် ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာလာကြရာ မကြာမီမှာပင် ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ဒါက နောက်ထပ် စိစစ်ရေးနေရာလား...”

မျက်စိရှေ့တွင် မြင့်မားလှသော တောင်ကြီးနှစ်လုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှေ့သို့ တိုးလာလေလေ အထက်သို့ ပိုမိုမြင့်တက်လာလေလေဖြစ်ပြီး အထက်ပိုင်းရှိ နယ်မြေတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေသော မြင့်မားသည့် တောင်ကုန်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပြိုင်ပွဲဝင် အမြောက်အများမှာ အထက်သို့ အပတ်တကုတ် တက်လှမ်းနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ အောက်ခြေမှ ကြည့်လိုက်လျှင် ပြိုင်ပွဲဝင်များမှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းကြီးစွာ တက်လှမ်းနေကြရပြီး ၎င်းတို့၏ ကျောပေါ်တွင် ကြီးမားသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

“အား...”

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ လူတစ်ဦးမှာ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း အပြင်ဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ လေထဲမှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျလာပြီးနောက် မြေပြင်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားခဲ့ရာ သေလုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ရှူး...”

ထိုခဏခြင်းမှာပင် ဘေးနား၌ ပုန်းအောင်းနေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပြေးထွက်လာခဲ့ပြီး လဲကျနေသော ကျင့်ကြံသူကို ဓားဖြင့် အညှာအတာမဲ့စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ဓားသွားမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ မြုပ်ဝင်သွားခဲ့သည်။

“မင်း...”

လွင့်ထွက်လာသော ပြိုင်ပွဲဝင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော်လည်း စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ရိုက်ခတ်လိုက်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီး အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် တံဆိပ်ပြားများစွာကို အလွယ်တကူပင် ရရှိသွားခဲ့သည်။ ထိုပြိုင်ပွဲဝင်သည် အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဘေးမှ တစ်စုံတစ်ဦးက ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောအုပ်အတွင်း၌ ပြိုင်ပွဲဝင် အမြောက်အများ ပုန်းအောင်းနေကြသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုပြိုင်ပွဲဝင်မှာ ခွန်အား မနည်းလှသည့်အပြင် ဒဏ်ရာလည်း ရမနေသဖြင့် မည်သူမျှ သွားရောက် မတားဆီးရဲကြဘဲ အထက်သို့ တက်လှမ်းနေသော ပြိုင်ပွဲဝင်များဆီသို့သာ အကြည့်များ ပြန်လည် လွှဲပြောင်းလိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ နောက်ထပ် ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦး လွင့်ထွက်လာမည်ဆိုပါက သေချာပေါက်ပင် ၎င်းတို့၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းကာ အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး လွင့်ထွက်လာသူမှန်သမျှကို အလျင်အမြန် သတ်ဖြတ်ကာ တံဆိပ်ပြားများကို လုယူရန် ကြံစည်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာသော ပြိုင်ပွဲဝင်များ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တံဆိပ်ပြား အရေအတွက်မှာ သေချာပေါက် မနည်းလှချေ။ အထူးသဖြင့် မိုးကြိုးစည်ကို ကျော်ဖြတ်လာသူများတွင် တံဆိပ်ပြား အမြောက်အများ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

၎င်းတို့တွင် တံဆိပ်ပြား အရေအတွက် နည်းပါးနေသဖြင့် ဤနေရာ၌ အမဲလိုက်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းကြောင့် ဤနေရာမှာ အလွန် အန္တရာယ်များသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးမှာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး အောက်ခြေတွင် ကူညီပေးမည့်သူ မရှိပါက သေချာပေါက် ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ယီထျန်းယွမ်နှင့် မုရုန်ရှောင်းတို့ ဤနေရာသို့ ပေါ်လာသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် စောင့်ကြည့်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့၏ ပုံစံမှာ အားနည်းနေပုံပေါ်ပါက အားလုံးက ဝိုင်းအုံ တိုက်ခိုက်ကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

၎င်းတို့မှာ လုပ်ကြံရန် သေချာသော သူများကိုသာ ရွေးချယ် တိုက်ခိုက်ကြခြင်းဖြစ်ပြီး မသေချာပါက လုံးဝ လှုပ်ရှားကြမည် မဟုတ်ချေ။

“ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်နေတဲ့ အုပ်စုပဲ... တခြားသူ အခက်တွေ့နေချိန်မှာ အခွင့်ကောင်းယူဖို့ပဲ သိကြတယ်...”

မုရုန်ရှောင်းက ထိုသူများကို အလွန်ပင် ရွံရှာသွားသည်။

“စစ်ပွဲတစ်ခုမှာ အောက်တန်းကျတယ်ဆိုတာ မရှိပါဘူး... အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူကသာ ဘုရင်ပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို မနှစ်သက်ချေ။ တစ်ဖက်လူ လဲကျနေချိန်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ တကယ့်ကို ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့မှာ စည်းကမ်းကို ဖောက်ဖျက်ခြင်း မဟုတ်ချေ။ ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားခြင်းမှာ မိမိတွင် အရည်အချင်း မရှိခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှာ ညံ့ဖျင်းနေ၍ မဟုတ်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်က ရှေ့သို့ လှမ်းလျှောက်သွားပြီး မုရုန်ရှောင်းကို လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ တက်လှမ်းရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ဘေး၌ ပုန်းနေသော ပြိုင်ပွဲဝင်များ၏ အကြည့်များမှာ ဝင်းလက်သွားခဲ့ပြီး နောက်ထပ် သိုးသူငယ် နှစ်ကောင် ရောက်လာပြန်ပြီဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။

“ဒီအတွဲက ရည်းစားတွေ ဖြစ်ဖို့ များတယ်... ငါ လောင်းရဲတယ်... သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ သေချာပေါက် လွင့်ထွက်လာမှာပဲ... အဲဒီအချိန်ကျရင် ယောက်ျားဖြစ်တဲ့သူ လွင့်လာရင် ငါ ဖြေရှင်းမယ်... ဘယ်လိုလဲ...”

“ပြဿနာ မရှိဘူး... တကယ်လို့ မိန်းမဖြစ်တဲ့သူ လွင့်လာရင်တော့ ငါ ဖြေရှင်းမယ်...”

၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် မုရုန်ရှောင်းကို မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်ကို တိုင်ပင်ပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ အထက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်မှာ ပျောက်ကွယ်နေပြီး မုရုန်ရှောင်းသာ အပေါက်ဝတွင် ကျန်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

“ငါ့ကို ဖြေရှင်းချင်တယ်ဆိုရင် အခုပဲ ဖြေရှင်းလို့ ရတယ်...”

ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ လန့်ဖြန့်ကာ လိမ့်ထွက်သွားကြပြီး လက်နက်များကို အမြန်ထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ကြသော်လည်း ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပြေးဝင်လာကာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

၎င်းတို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် လေထဲတွင် ဝဲပျံသွားခဲ့ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လူပုံပင် မပေါ်တော့ချေ။ မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားချိန်တွင် အနည်းငယ်မျှသာ တုန်ရင်နေခဲ့ပြီး လုံးဝ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ယီထျန်းယွမ်၏ ဤကန်ချက်အောက်တွင် ၎င်းတို့ နှစ်ဦးမှာ အသက်ရှင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ မူလက ယီထျန်းယွမ်မှာ ၎င်းတို့ကို လျစ်လျူရှုထားရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့က မိမိအကြောင်း ဆွေးနွေးနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကြိုတင် ဖြေရှင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းက ဘယ်အချိန်က အဲဒီကို ရောက်သွားတာလဲ...”

မုရုန်ရှောင်းက သူ့ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ် မည်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူမ လုံးဝ မသိလိုက်ချေ။

“ပျံသွားတာလေ...”

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ ကိုယ်ပေါ်မှ တံဆိပ်ပြားများကို ယူလိုက်သည့်အခါ အလောင်းများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

မုရုန်ရှောင်းက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်က သူမကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြမည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ဘေးနား၌ ပုန်းနေသော ပြိုင်ပွဲဝင်များမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုညီအစ်ကို နှစ်ဦး၏ ခွန်အားကို ၎င်းတို့ သိရှိထားကြသော်လည်း ယခုမူ မည်သူမျှ မသိလိုက်မီမှာပင် အသတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်၏ ခွန်အားမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ၎င်းတို့မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး ရှေ့သို့ ထွက်မလာရဲကြတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာပင် နေလိုက်ကြတော့သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခုက သူ့ကို လွင့်ထွက်သွားအောင် တိုက်ခိုက်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

“နတ်ဘုရားလေပြင်းဂူ ဆိုတာ မဆိုးဘူးပဲ... ဒါက ဒီအဆင့်ရဲ့ စမ်းသပ်ချက်ပဲလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ရှေ့တွင် ခက်ခဲစွာ တက်လှမ်းနေသော ပြိုင်ပွဲဝင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင်မူ မည်သည့် လေအရှိန်ကိုမျှ မခံစားရသလို လေသံကိုပင် မကြားရချေ။

၎င်းတို့ ဤနေရာသို့ ခြေလှမ်းဝင်လိုက်သည့်အခါ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး နားထဲတွင် လေပြင်းသံများမှာ အဆက်မပြတ် မြည်ဟီးနေတော့သည်။

သူတို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများမှာ မမြင်ရသော လက်ကြီးများအလား ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေခဲ့ပြီး လွင့်ထွက်သွားအောင် တွန်းပို့နေတော့သည်။

အစောပိုင်းက လူတစ်ဦး အထက်မှ လွင့်ထွက်လာသည်မှာ မဆန်းလှပေ။ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေအရှိန်အောက်တွင် လွင့်ထွက်မသွားရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။ လွင့်ထွက်သွားသူမှာလည်း ခဏအတွင်းမှာပင် သတိပြန်ဝင်ရန် မလွယ်ကူချေ။

“မဖြစ်မနေ ဖြတ်ရမယ့် လမ်းလား...”

နတ်ဘုရားလေပြင်းဂူမှာ မဖြစ်မနေ ဖြတ်သန်းရမည့် လမ်းဖြစ်ပြီး ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက မည်သည့် တံဆိပ်ပြားဆုလာဘ်မျှ ရရှိမည် မဟုတ်သော်လည်း မကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက ပြိုင်ပွဲဝင်တွင် တံဆိပ်ပြား တစ်သိန်း ရှိနေလျှင်ပင် ကျရှုံးသည်ဟုသာ သတ်မှတ်ခံရပေလိမ့်မည်။

ဤအဆင့် စမ်းသပ်ချက်မှာ အချိန်ကန့်သတ်ချက် ရှိပေသည်။ အချိန်မှာ မနည်းလှသော်လည်း အချိန်ကျော်လွန်သွားပြီး ပန်းတိုင်သို့ မရောက်ရှိပါက ကျရှုံးသည်ဟုသာ သတ်မှတ်မည် ဖြစ်သည်။

“ဒီလေက တကယ်ကို လန်းဆန်းတာပဲ... ငါ ဒီလေကို သဘောကျတယ်...”

မုရုန်ရှောင်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေရာမှာတော့ မင်းက ငါ့ကို မီမှာ မဟုတ်ဘူး... စွမ်းအင်မျိုးစုံထဲမှာ လေစွမ်းအင်က ငါ မကြောက်ဆုံး အမျိုးအစားပဲ...”

“ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် မင်းမှာ ဘယ်လို အစွမ်းတွေ ကျန်သေးလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

အခန်း ၁၀၀၀ ပြီးပါပြီ။