ရှန်ရှောင်မူလမိုးကြိုးဓားသိုင်းကျင့်စဉ်

[နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တောင်ရိုင်းဝက်သိုးနတ်ဆိုးဧကရာဇ်အား သတ်ဖြတ်ပြီး။ စုစုပေါင်း အသက်တမ်း ၈၃၀၀၀ နှစ်၊ ကျန်ရှိသောအသက်တမ်း ၂၇၀၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်းပြီး။]

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးအသက်တမ်း - ၅၉၀၀၀ နှစ်]

ရှန်းယီသည် ဘောင်ကွက်ပေါ်ရှိ စာများကို ကြည့်လိုက်ရင်းရင်ထဲတွင် ကြည်နူးမှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

ဤမျှ လျင်မြန်စွာကံကောင်းခြင်းများ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ရွှေရောင်မျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်ကြောင့်သာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် အကြောင်းပြချက်ကောင်းကောင်း ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှ ထွက်ခွာပြီးပါက သူကို နတ်ဆိုးမူလနှစ်ခုဖြင့် ဆုချနိုင်ပေလိမ့်မည်။

...

ပထမဆုံးအကြိမ် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ရသည်မှာ အနည်းငယ်တော့နေရထိုင်ရ ခက်လှ၏။

သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို သေချာမသိသေးပေ။

ရှန်းယီသည် စိတ်ထဲတွင်မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်ရာ ရွှေရောင်မျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်က ချက်ချင်းပင် ရိုးသားစွာပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"တခြား နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တွေခေါ်တာ မရှိရင် ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ သခင်အခုလုပ်နေသလိုပဲ နေတာများပါတယ်"

နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အနေဖြင့် နှစ်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ မိုးမြေရတနာများကို လုံလောက်စွာ စားသုံးနေသရွေ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် သည် သဘာဝအလျောက် တိုးတက်လာမြဲ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူထဲတွင် ရတနာများ ရှားပါးခြင်း မရှိပေ။

တမင်တကာ ရှာဖွေနေစရာ မလိုသဖြင့် အမျိုးသမီးနတ်ဆိုးများနှင့် ကစားခြင်းသည် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာလေ၏။

"တခြား နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တွေ" ရှန်းယီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီးကိုတင်ပြရရင် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူထဲမှာလည်း အဖွဲ့အစည်းတွေ ရှိပါတယ်။ ဥပမာ ကျွန်တော့်လက်အောက်မှာဆိုရင် အရင်က နတ်ဆိုးဘုရင်လေးငါးပါးလောက် ရှိဖူးပေမဲ့ အခုတော့ အကုန် ကွဲသွားလောက်ပါပြီ"

"တောင်ရိုင်း ဝက်သိုးအိုကြီးနဲ့ ကျွန်တော်က ၁၇ ခုမြောက်ဂူက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့အမိန့်ကို နာခံရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ မသေမျိုးဂိုဏ်း ဘက်က ပြဿနာမရှိသရွေ့ သူက ကျွန်တော်တို့ ကိစ္စတွေကို အလွယ်တကူဝင်စွက်ဖက်လေ့ မရှိပါဘူး"

ရှန်းယီသည် ရွှေရောင်မျက်လုံး ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်၏ ရှင်းပြချက်ကို သေချာနားထောင်နေသည်။

၁၇ ခုမြောက် ဂူ။

ဒါဆိုရင် ယိုဝေနတ်ဆိုးဧကရာဇ် နဲ့ ခွန်အားချင်း ယှဉ်နိုင်တဲ့ အဆင့် ရှိနေတာပဲ။ သူ့အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။

"ရပြီ... ထွက်သွားတော့" ရှန်းယီ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အမျိုးသမီးနတ်ဆိုး အားလုံးကို မောင်းထုတ်လိုက်၏။ ညံ့ဖျင်းလွန်းသော နှိပ်နယ်မှုကြောင့် ကိုယ်လက်ကိုက်ခဲပြီး မသက်မသာဖြစ်နေရသည်။

ခဏလောက် ဟန်ဆောင်လိုက်ရင် ရပါပြီ။

လူသားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် နတ်ဆိုးတို့၏ ကြမ်းတမ်းသောအစားအစာများကို အတင်းမျိုချစရာ မလိုပေ။ ဤအရာက လည်ချောင်းအား ညှဉ်းဆဲတာနှင့် တူသည်။

"အပြင်ထွက်ပြီး ကင်းစောင့်နေကြ"

ချင်းဟွာ သည် ရွှေရောင်မျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှန်းယီ၏ ခွင့်ပြုချက် ရသည်နှင့် ယင်ဝိညာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ရှန်းယီ၏ နောက်မှနေ၍ ပခုံးများကို နှိပ်နယ်ပေးလေသည်။

ပခုံးပေါ်မှ နွေးထွေးမှုကို ခံစားရင်း...

ရှန်းယီသည် မျက်လုံးများကို ပြန်လည် မှိတ်လိုက်ပြီး ၁၇ ခုမြောက် ဂူ၏နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အကြောင်းကို စိတ်ထဲမှ ဆက်လက် မေးမြန်းနေသည်။

"မိုးကြိုးခွာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ရုပ်ရည် ထူးခြားပြီး သာမန်မျိုးနွယ် မဟုတ်ပါဘူး"

"ကံဆိုးစွာနဲ့ပဲ ယိုဝေနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာပါ... အခု သခင်က ယိုဝေလှံကို ရထားပြီဆိုတော့ သူ့ထက် အများကြီး ပိုသာလွန်နေလောက်ပါပြီ"

ရွှေရောင်မျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်သည် ဂူပေါက်ဝကိုစောင့်ကြပ်ရင်း သူ၏ခေါင်းဆောင်ဟောင်းအကြောင်း သခင်ဖြစ်သူကို အသေးစိတ် မိတ်ဆက်ပေးနေ၏။

တစ်ဖက်လူ ကြောက်ရွံ့သည့်အရာနှင့် နှစ်သက်သည့်အရာ အပါအဝင် အရာအားလုံးကို ရှင်းပြနေသည်။

မိုးကြိုးခွာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်အကြောင်း ပြောပြပြီးနောက် သူနှင့် ပိုမိုရင်းနှီးသော အခြားသူများအကြောင်းကိုလည်း ဆက်လက် ပြောပြလေသည်။

"..."

ရှန်းယီသည် ဤအချက်အလက်အားလုံးကို မှတ်သားထားလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် နောက်ထပ် နတ်ဆိုးအချို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အကြောင်းပြချက် ရှာဖွေနေသည်။

ရွှေရောင်မျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်၏ အဆိုအရ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူသည် အချင်းချင်းသတ်ဖြတ်ခြင်းကို တင်းကြပ်စွာမတားမြစ်သော်လည်း အကြောင်းမဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းက အခြားနတ်ဆိုးများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်မိမည်မှာ သေချာသည်။

ဂိုဏ်းဂဏ တိုက်ပွဲများကိုပါ ထည့်ပေါင်းလိုက်လျှင်...

သူ့အနေဖြင့် ဂူထဲတွင် ပိတ်မိပြီးဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခံရမည့် အချိန်ကို ခန့်မှန်း၍ပင် ရမည် မဟုတ်ချေ။

ရှန်းယီ ဘောင်ကွက်ကို ပြန်ဖွင့်လိုက်၏။

ဂူထဲသို့ မဝင်မီက နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဖြစ်ရသည်မှာ ဤမျှအားလပ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယုတ္တိနည်းကျကျ တွေးကြည့်လျှင် ဒဏ်ရာဖြင့် ပြန်လာပြီး ဝက်နတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်သည်မှာ ကံကောင်းခြင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့၍သာ ဖြစ်မည်ဟု ယူဆနိုင်ပြီး ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်များကို လုံခြုံစွာ အစာချေဖျက်နေခြင်းသည် ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့တွေးမိပြီးနောက် သူသည် ချင်းချိုဘိုးဘေး ကို လွှတ်ပေးလိုက်၏။

"ခင်ဗျား ဟိုနှစ်ကောင်ကိုဆေးပင်တွေ မှတ်မိအောင် သင်ပေးလိုက်... ပြီးရင် အပြင်ထွက်ပြီး ရှာခိုင်းလိုက်"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ" နတ်ဆိုးဝိညာဉ် သုံးပါးလုံး ပြိုင်တူ အရိုအသေပေးလိုက်ကြ၏။

ချင်းချိုဘိုးဘေးက စေ့စပ်သေချာစွာ ညွှန်ကြားပြီးနောက်...

ရှန်းယီသည် သူ၏ယင်ဝိညာဥ်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ချင်းဟွာနှင့် ရွှေရောင်မျက်လုံး ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်တို့ ဂူပေါက်ဝသို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် အသစ်ရရှိထားသော ကျင့်စဉ်ကို စတင် စဉ်းစားလေတော့သည်။

တာအိုဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက သူ့တွင် အသက်တမ်းပိုလျှံခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ယခုနောက်ဆုံးတွင်မူ စုဆောင်းထားသည်များ ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏အကြည့်သည် ရှန်ရှောင်မူလမိုးကြိုးဓားသိုင်း ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

စာလိပ်ထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းသည် ရှန်းယီ၏အမြင်အာရုံကို ကျယ်ပြန့်စေခဲ့သည်မှာ အသေအချာပင်။

လက်ချောင်းများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလှည့်ကစားလိုက်ရုံဖြင့် ခံ့ညားထည်ဝါသော ဓားနန်းတော်ကြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ လက်ညှိုးကို အောက်သို့ချလိုက်သည်နှင့် ကြမ်းတမ်းသော နတ်ဆိုးများသည် ခုခံနိုင်စွမ်းပင် မရှိဘဲ သေဆုံးကုန်ကြသည်။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ယန်ယွင် အော်ဟစ်ခဲ့သော စကားများကို ကြည့်လျှင်...

သူတို့သည် ရှန်းယီကို ဤဓားသိုင်းနှင့် နက်ရှိုင်းသော ဆက်နွယ်မှုရှိပုံကို သတိထားမိစေသည်။

နီကျွင်း သို့မဟုတ် ဝူထုံတောင်ကို စော်ကားမိသလို ဖြစ်သွားမလား ဆိုတာကတော့...

အကယ်၍ သူ့စွမ်းအားသာ လုံလောက်စွာမြင့်မားနေလျှင် ဓားသိုင်းသာမက ဝူထုံတောင်ကိုပါ သူ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤသို့တွေးမိပြီး ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးအသက်တမ်းကို ထိုကျင့်စဉ်ထဲသို့ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ချင်းချိုဘိုးဘေးကိုပါ ဖမ်းဆွဲထည့်လိုက်သည်။

"ဝင်လာပြီး ကူညီပေးဦး"

[ပထမနှစ်တွင် သင်သည် လက်ထဲရှိ ကျင့်စဉ်စာအုပ်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ချင်းချိုဘိုးဘေးအား ၎င်း၏အနှစ်သာရကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ ၎င်းကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဘိုးဘေးမှာ အံ့သြသွားပုံရပြီး ဤဂုဏ်သရေရှိသော ကျင့်စဉ်ကို ဝူထုံတောင် ဘိုးဘေးမှ ရှေးဟောင်းဂူတစ်ခုအတွင်း ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ ယနေ့အချိန်ထိ တစ်ဦးတည်းသာ အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ကြောင်း သင့်အား ယဉ်ကျေးစွာ ရှင်းပြသည်။ သင်က သူ့ကို စိတ်မပူရန် ပြောလိုက်သည်။]

ရှန်းယီသည် ဘောင်ကွက်ကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။

စာသားများမကြုံစဖူး လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို သူမြင်လိုက်ရ၏။

သူ၏ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အမြင်အာရုံဖြင့်ပင် စာသားတစ်ကြောင်းချင်းစီကို ခက်ခဲစွာ ဖတ်ရှုနေရပြီး အားလုံးနီးပါးမှာတူညီနေသည်။

[၆၇၃ နှစ်မြောက်တွင် ချင်းချိုဘိုးဘေးကို အဓိကထား၍ သင်က ဒုတိယအနေဖြင့် ပူးပေါင်းကာ နောက်ဆုံးတွင် ကနဦးလမ်းစကို နားလည်သဘောပေါက်လာပြီး စတင်ကျင့်ကြံလေသည်။]

"မဖြစ်နိုင်တာ... တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ခက်ခဲနေတာလား"။

ရှန်းယီ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။ ချင်းချိုဘိုးဘေး၏အကူအညီဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်း ပိုမို ချောမွေ့လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သိပ်ပြီး ထူးခြားမှု မရှိလှပေ။

[၁၉၃၀ နှစ်မြောက်တွင် သင်သည် ဤရတနာကျင့်စဉ်ကို အခြေခံအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။ လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ရှန်ရှောင်မူလမိုးကြိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဓားများပေါ်လာသော်လည်း၊ ချင်းချိုဘိုးဘေးက သူသည် နီကျွင်း၏ငယ်ဘဝ လက်စွမ်းကို မြင်ဖူးကြောင်းနှင့် သင်၏လက်စွမ်းနှင့် ကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလှကြောင်းပြောပြသည်။ အလေးအနက်ဆွေးနွေးပြီးနောက် သင့်တွင် မတူညီသော ဝိညာဉ်အမြစ် ငါးမျိုး ရှိနေပြီး၊ နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုသောအခါ ရွှေရောင်မိုးကြိုးကျောက်စိမ်းဖြူတစ်ခုသာ ထိရောက်မှု ရှိကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။]

[အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်အမြစ် တစ်ခုသည် သာမန်လူတစ်ဦး၏တာအိုဝိညာဉ် အင်္ဂါငါးပါးနှင့် ညီမျှသော်လည်း၊ နီကျွင်းသည် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်အမြစ် သုံးခု ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ကွာခြားလှသည်။ ဤအတိုင်းဆက်သွားပါက သင်သည် ပြီးပြည့်စုံသည့် အဆင့်ထိကျင့်ကြံလျှင်ပင် နီကျွင်း၏ အဆင့်ကိုမမီနိုင်ဟု ချင်းချိုဘိုးဘေးက ခံစားရသဖြင့် သင့်အား အကြံဉာဏ် သေးသေးလေးတစ်ခု ပေးလေသည်။]

"ဒုက္ခပါပဲ"

ယခုအချိန်တွင် ရှန်းယီသည် အကြံဉာဏ်သေးသေးလေး ဟူသည့် စာသားကို မြင်ရတိုင်း ခေါင်းကိုက်လာသလို ခံစားနေရ၏။

နတ်ဆိုးသက်တမ်းများသည် ရေလို ကုန်ဆုံးသွားတော့မည်ကို သူ ကြိုတင် ခန့်မှန်းမိနေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း နောက်တစ်ခဏတွင် နတ်ဆိုးအသက်တမ်းများသည် ထောင်ဂဏန်းဖြင့် စတင် လျော့ကျသွားလေတော့သည်။

[၄၉၀၀ နှစ်မြောက်တွင် ချင်းချိုဘိုးဘေး၏ အကူအညီဖြင့် သင်သည် ဂါထာမန္တန်ရွတ်ဆိုစဉ် အခြား ဝိညာဉ်အမြစ်တစ်ခုကို ထပ်မံ အားဖြည့်အသုံးပြုရန် သင်ယူလိုက်သည်။ အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သင်သည် သန့်စင်သောရှာဝိညာဉ်အမြစ်ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ဓားပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးများမှာ နက်မှောင်သော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်ရှုနေသည်။ ချင်းချိုဘိုးဘေးက သင့်အား နာမည်အသစ်တစ်ခု ပေးရန်အကြံပြုလေသည်။]

[နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် - ရှန်ရှောင်မူလမိုးကြိုးဓားသိုင်းကျင့်စဉ် (ရတနာအဆင့်) သည် အသွင်ပြောင်းလဲမှုဖြစ်ပေါ်သွားသည်။]

[နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် - ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးငါးသွယ် ဓားသိုင်းကျင့်စဉ် (ရတနာအဆင့်) - အသေးစားအောင်မြင်မှု ]

ရှန်းယီသည် ဘောင်ကွက်ပေါ်ရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်ရှုနေပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သူ့ကိုယ်သူ ဖြေသိမ့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုသို့သက်ပြင်းချလိုက်ရုံမျှဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးများအားလုံး၏ ကျောရိုးထဲထိစိမ့်သွားစေရန် လုံလောက်နေသည်။

လူသားကျင့်ကြံသူများကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် တာဝန်ကျနေသော သူတို့၏ဖခင်သည် ဤမျှ ကြာမြင့်ပြီးမှ ပြန်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု ခြင်္သေ့ငယ် နှစ်ကောင် လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် သူ၏အမူအရာနှင့် စွမ်းအားသည်လည်း မိုးနှင့်မြေကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။

အစောပိုင်းက တစ်ဖက်လူ မြင်တွေ့သွားခဲ့သည့် သူတို့၏ရှက်ဖွယ် အပြုအမူများကို ပြန်တွေးမိလိုက်သည်။

ယခု သူတို့ အလွန်အမင်း နောင်တရနေကြပြီး သူတို့၏လုပ်ရပ်များကို မည်သို့ ရှင်းပြရမည် မသိ ဖြစ်နေကြ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် ဂူအပြင်ဘက်မှ ခြေသံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ကြီးမားသော ပုံရိပ်ကြီးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာကြ၏။

ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံး ရပ်တန့်သွားပြီးမေးလိုက်ကြသည်။

"တောင်ရိုင်း ဘယ်မှာလဲ"

ထိုခဏ၌ ခြင်္သေ့မနှင့် အခြားသော အမျိုးသမီးနတ်ဆိုးများ နောက်ဆုတ်သွားကြစဉ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ရှန်းယီသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။

သူ၏ တောက်ပသော ရွှေရောင်သူငယ်အိမ်များတွင် မည်သည့်ခံစားချက်မျှမရှိပေ။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မေးစေ့ကို ထောက်ကာ လှောင်ပြောင်သလို ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ဂူထဲကို လာပြီး သူ့ကိုရှာနေတာလား"

နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်မှာ အံ့သြသွားပြီး ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ကြီးမားသော ခြင်္သေ့ထီးကြီးက ရက်စက်စွာ ပြုံး၍ သူ၏တောင့်တင်းသော ဝမ်းဗိုက်ကို ပုတ်ပြလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီထဲမှာလေ... ဘာလဲ... မင်းတို့ကရော သူ့နောက်အဖော်လိုက်ချင်လို့လား"