← Chapters

ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးငါးသွယ် ဓားသိုင်း

Vol. 35 Ch. 347

ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးငါးသွယ် ဓားသိုင်း

Vol. 35 Ch. 347

ကျယ်ပြောလှသောလိုဏ်ဂူအတွင်း၌ အသံနက်ကြီး တစ်ခုသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ကောင်းကင်ထက်မှ ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များမှာလည်း ကွဲပြယ်သွားကြ၏။

ကြီးမားလှသော ကြေးခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာစဉ် လမ်းတစ်ဝက်၌ပင် လျှမ်းလျှမ်းတောက်နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ လွှမ်းခြုံထားသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဘေးမှ ကပ်ပါလာလေသည်။

သန်မာထွားကျိုင်းလှသော လက်မောင်းများသည် ကြေးခေါင်းလောင်းကြီးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။

ခဏအတွင်း၌ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ခေါင်းလောင်းသံကြီးသည် လိုဏ်ဂူအနှံ့ဟိန်းထွက်သွားလေသည်။

ဤကဲ့သို့ အံ့မခန်းလှုပ်ရှားရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေစဉ် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများသည် ခြေလှမ်းများကို လျှော့ချလိုက်ကြပြီး မျက်နှာများမှာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့် မည်သည့်မဟာနတ်ဆိုးမျှ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသနည်း ဟူသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ချေ။

မူလက သူတို့ရင်ဆိုင်နေရသူမှာ ကျန်းရွှမ်ယန် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုကြေးခေါင်းလောင်းကြီးသည်လည်း ကျော်ကြားလှသောမှော်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မြင်လိုက်သည်နှင့် လူတိုင်းက ချက်ချင်း မှတ်မိကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျင့်ကြံသူများစွာကို ခြေမကိုင်မိလက်မကိုင်မိ ဖြစ်စေပြီး မျက်လုံးများပါ ပြာသွားစေသော နတ်ဆိုးမှာမူ အရပ်အမောင်း မြင့်မားလှသောခြင်္သေ့နတ်ဆိုးကြီးနှင့် တောက်ပနေသော ရွှေရောင်မျက်ဝန်းတစ်စုံပင်။

၎င်းမှာ ရွှေမျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော် ထိုခြင်္သေ့သည် အဆင့် ၄၀ မြောက်ဂူမှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မျှသာ ဖြစ်ရာ၊ အဘယ်ကြောင့် ကျန်းရွှမ်ယန်အား မိမိအသက်ကို ကာကွယ်ရန် ကြေးခေါင်းလောင်းကြီးကို ထုတ်သုံးရသည့် အခြေအနေထိ ဖိအားပေးနိုင်ရသနည်း။

ကျန်းမျိုးနွယ်ဝင်သည် စဉ်းလဲကောက်ကျစ်ပြီး အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အမူအရာ လုံးဝမရှိသော်လည်း၊ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံမှာ အမှန်တကယ် ခိုင်မာတောင့်တင်းလှကြောင်း သိထားကြပေသည်။

သူ့ကို အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချင်းဖုန်း နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီး၊ ထိပ်တန်း ဂူ ၂၀ မှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးပါး ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ပါက သူ့ကို အကျပ်အတည်း ဖြစ်စေရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်နှောင်းပိုင်းအဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော မဟာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှ ထွက်ပေါ်လာလေပြီလော။

ဤအတွေးများ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်းသည် ထိန်းချုပ်မရအောင် တုန်လှုပ်လာကြတော့သည်။

ဤကျင့်ကြံသူများ အတော်အတန် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်း၏အကြောင်းရင်းမှာ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူကို တိုက်ခိုက်နေသော သုံးပွင့်ဆိုင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြောင့်ပင်။

နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်နှောင်းပိုင်းအဆင့်ဟု ဆိုလိုက်သည်နှင့် ထိုအဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးတလေ ပိုလာရုံမျှဖြင့်တည်ငြိမ်နေသော အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ပြိုလဲသွားစေနိုင်ပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရွှေမျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်သည် သာမန်ကျင့်ကြံသူလေးများကို အာရုံစိုက်ပုံမရဘဲ ကြေးခေါင်းလောင်းကြီးကိုသာ ရက်ရက်စက်စက်ရိုက်နှက်နေပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်လျက် ရှိ၏။ ၎င်းဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အရာအားလုံး ပျက်စီးပြိုကွဲကုန်လေသည်။

ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်...

လိုဏ်ဂူအတွင်း နှစ်ပေါင်းမည်မျှကြာအောင် ပေါက်ရောက်နေမှန်း မသိသောကြီးမားသည့် ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများသည် တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင် လဲပြိုကျကုန်သည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် ခေါင်းလောင်းသံ၏ ပဲ့တင်ရိုက်ခတ်မှုနှင့် နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ၏ အရှိန်အဝါကြောင့်တုန်လှုပ်ချောက်ချားကာ လူစုကွဲသွားကြပြီး၊ မျက်နှာများဖြူဖျော့လျက် တောင်တန်းများကြားသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

"တော်တော့"

ခေါင်းလောင်းကြီးအတွင်းမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"မင်းရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရပ်လိုက်စမ်း"

ရှန်းယီသည် လျစ်လျူရှုစွာဖြင့် လက်ဝါးကို အောက်သို့ဖိချလိုက်ရာ လက်ချောင်းငါးချောင်းသည် ခေါင်းလောင်းမျက်နှာပြင်ကို ချိုင့်ဝင်သွားစေပြီး၊ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ခေါင်းလောင်းကြီး တောင်ပေါ်သို့ရိုက်ခတ်ပြီး ဖုန်လုံးကြီးများထကြွလာသည်ကို ကြည့်ရင်း သူသည် အသက်ရှူနှုန်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထိန်းညှိလိုက်၏။

ပြောရရင်တော့... ဒီလိပ်ခွံက တကယ် မာတာပဲ။

သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်နှောင်းပိုင်းအဆင့်နီးပါး ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းစွမ်းအားဖြင့် အပြင်းအထန်ထုနှက်သော်လည်း ချိုင့်ခွက်အသေးစား အနည်းငယ်သာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့သည်။

"ငါ မင်းကိုကြောက်တယ်လို့များ ထင်နေလား"

မြေပြင်ပေါ်တွင်မတ်မတ်ရပ်လျက်ရှိသော ကြေးခေါင်းလောင်းကြီးက ပြောလိုက်၏။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းရွှမ်ယန်သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဒေါသကို တစ်ပြိုင်နက် ခံစားနေရသော်လည်း သူ့စိတ်ခံစားချက်များကို အတင်းအဓမ္မထိန်းချုပ်ထားရလေသည်။

သူ၏ကြာပွတ်သည် အလွန်အဆိပ်ပြင်းသောကြောင့် ဝတ်ရုံကာကွယ်မှုပါရှိလျှင်ပင် ဤမျှတိုက်ခိုက်မှုများကိုကြာရှည်ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ပြင်ထိုကြာပွတ်သည် အရှည်အတိုပြောင်းလဲနိုင်ပြီး သက်ရှိစွမ်းအားကို ခြေရာခံရှာဖွေနိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် သူ၏တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းနည်းစနစ် ကို ကောင်းစွာ တန်ပြန်နိုင်လေ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ လုံးဝ အပြင်ထွက်၍ မဖြစ်ချေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိပြီး သူသည် မျက်လုံးများကို တည့်တည့်မှိတ်လိုက်ကာ "ငါ့မှာ မင်းနဲ့အတူ ဖြုန်းနေဖို့အချိန်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... မင်း သဘောရှိသလိုလုပ်ပြီး အားကုန်အောင်သာ ဖြုန်းလိုက်ပေတော့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရှန်းယီသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့၏။

ခေတ္တမျှတုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူသည် ယိုဝေလှံကို ထုတ်မသုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဤနတ်ဘုရားလက်နက်ကို သန့်စင်ပြီးစီးထားပြီး ယိုဝေနတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့်အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ ယင်း၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါက အာရုံခံမိသွားနိုင်မည့် အန္တရာယ် ရှိနေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤနေရာသည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ၏ အတွင်းပိုင်း ဖြစ်လေ၏။

မလိုအပ်ဘဲနှင့် ရှန်းယီသည် စွန့်စားမှု မပြုလုပ်လိုပေ။

ဤသို့ တွေးမိပြီးနောက် သူသည် ကြေးခေါင်းလောင်းကြီးဘေးတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဝင်ထိုင်လိုက်ကာ စနစ်ဘောင်ကွက်ကို ဖွင့်ပြီး ယခင်က မပြီးပြတ်သေးသော ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးငါးသွယ် ဓားသိုင်းကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် ဆင်ခြင်တွက်ချက်လေသည်။

[နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မီးခိုးငွေရောင်အမွေးမျောက်ဧကရာဇ်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါသည်။ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၈၅၀၀၀ နှစ်၊ လက်ကျန် သက်တမ်း ၃၄၀၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်းပြီး]

[နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အရိုးစားဝက်ဝံဧကရာဇ်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါသည်။ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၆၂၀၀၀ နှစ်၊ လက်ကျန် သက်တမ်း ၁၅၀၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်းပြီး]

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၁၀၃၀၀၀ နှစ်။ စုစည်းရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ]

ယခုအခါ သူ၏စုဆောင်းမှုများ တိုးပွားလာပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရှန်းယီ၏စိတ်အခြေအနေမှာ များစွာ တည်ငြိမ်သွားလေ၏။

ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးငါးသွယ် ဓားသိုင်းသည် တကယ်တမ်းတွင် နတ်ဆိုးသိုင်းပညာရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်အမြစ်မလုံလောက်မှုကြောင့် ကြံဖန်လုပ်ဆောင်ထားသော နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးကျောက်စိမ်းဖြူကို အဓိကထား၍ အခြား ဝိညာဉ်အမြစ်လေးမျိုးကို အထောက်အပံ့အဖြစ် အသုံးပြုကာ၊ ဖျက်စီးခြင်းစွမ်းအားဖြင့် ၎င်းတို့ကို အတင်းအဓမ္မချိတ်ဆက်ထားခြင်းဖြစ်ပေသည်။

ဤအချက်မှလွဲ၍ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်၏ အလုံးစုံသဘောတရားမှာ မပြောင်းလဲဘဲ တည်ရှိနေ၏။

၎င်း၏အနှစ်သာရသည် ရှန်ရှောင်မူလမိုးကြိုး ဓားသိုင်းဖြစ်နေဆဲပင်။

ထို့ကြောင့် ကြိုးစားအားထုတ်ရန်အချိန်သာ လိုအပ်ပြီး အမှားကြီးကြီးမားမားဖြစ်ပေါ်နိုင်ခြေ နည်းပါးလှသည်။

"..."

ကျန်းရွှမ်ယန်သည် အပြင်ဘက်မှလှုပ်ရှားမှုကို အာရုံခံကြည့်ရာ ခြင်္သေ့ကြီးသည် သူ၏အနီးတွင် အမှန်တကယ်ပင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်သောအမူအရာမှာ သူ့ကို အနိုင်ယူပြီးသကဲ့သို့ ပုံစံမျိုးဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ခဏတာမျှ သူမျိုသိပ်ထားခဲ့သော ဒေါသများ ပြန်လည် ထကြွလာလေသည်။

"မိုက်မဲတဲ့ သားရဲကောင် မိုက်မဲလိုက်တာ"

ဤခြင်္သေ့သည် သူ ယခင်ကကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော နတ်ဆိုးများနှင့် ကွဲပြားနေပုံရသည်။

၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် သူ့အပေါ် ကြီးမားသော ဖိအားများကို သက်ရောက်စေ၏။

သို့သော် တစ်ဖက်လူသည် သူ၏အဖိုးတန် ခေါင်းလောင်းကြီးကို အမှန်တကယ်ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင်သေးချေ။

"ကိုယ့်စွမ်းကိုယ် မသိဘဲပိုတွက်နေတဲ့ကောင်"

"မင်းမှာ ဝှက်ဖဲတွေရှိရင်လည်း ထုတ်သုံးလိုက်စမ်းပါ၊ဟန်ဆောင်နေတာတွေ ရပ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရူးမလုပ်နဲ့တော့"

ကြေးခေါင်းလောင်းအတွင်းမှ ဆူညံသံများသည် ရှန်းယီကို အနှောင့်အယှက် မပေးနိုင်ပေ။

သူသည် ရှေ့သို့တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များသည် မပြတ်တမ်းလက်ကနဲပေါ်လာနေသော စာသားများကိုသာ အာရုံစိုက်နေ၏။

နတ်ဆိုးသက်တမ်းအများအပြားကို သုံးစွဲလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်သည် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာလေသည်။

[၁၀၀၀၃ နှစ်မြောက်တွင် စွမ်းအင်ဓားတစ်ခုကိုလေ့ကျင့်နေစဉ် တတိယမြောက် ဝိညာဉ်အမြစ်နှင့် အောင်မြင်စွာ ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ စစ်မှန်သော သူရိယချီလင်ကျောက်တုံး သည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာကာ စွမ်းအင်ဓားအပေါ်တွင် မီးနီရောင် အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ပေါင်းထည့်ပေးလိုက်သည်]

ဝိညာဉ်အမြစ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ချိတ်ဆက်မိသွားကြသည်။

၎င်းတို့ ချောမွေ့စွာပေါင်းစပ်သွားပြီး မန္တန်ဓားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အားဖြည့်ပေးနိုင်သည့် အချိန်အထိပင်။

ရှန်းယီသည် နောက်ဆုံးတွင် နောက်ထပ် နယ်ပယ်တစ်ခုဆီသို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းသောင်းချီသော အချိန်ကာလများသည် လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

နောက်ဆုံး စာကြောင်း နှစ်ကြောင်းသည် မြင်ကွင်းထဲသို့ ခုန်ဝင်လာ၏။

[၃၆၀၀၀ နှစ်မြောက်တွင် သင်သည် နည်းစနစ်ကို လုံးဝပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သင် ထိုစဉ်က ဘာကြောင့် စိတ်ပူစရာမလိုကြောင်း ပြောခဲ့သည်ကို ချင်းချိုဘိုးဘေးများလည်း နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ အဆုံးအစမဲ့ရှည်လျားသော သက်တမ်းက သင့်ကို အထောက်အကူပြုနေသဖြင့် သင် လေ့ကျင့်သော နည်းစနစ်သည် ဤလောက၏အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာဖြစ်နေလျှင်ပင် စိုးရိမ်စရာ အကြောင်း မရှိတော့ပါ]

[နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးငါးသွယ် ဓားသိုင်း (ရတနာအဆင့်) - ပြီးပြည့်စုံခြင်း]

"မင်း..."

ကျန်းရွှမ်ယန်သည် လည်ချောင်းများခြောက်ကပ်သည်အထိဆဲဆိုနေရင်း ရုတ်တရက် ခြင်္သေ့ကြီး မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်ကို သတိထားမိလိုက်၏။

"မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ဤသတ္တဝါတွင် နောက်ထပ်သော စွမ်းရည်များ ကျန်သေးသည်ဟု သူမယုံကြည်ပေ။

သို့သော်လည်း ယခုလို ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားမှုက ကျန်းရွှမ်ယန်၏ နှလုံးခုန်သံကို ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

သူသည် အပြင်ဘက်ကို အစွမ်းကုန်အာရုံခံကြည့်လိုက်၏။

ထို့နောက်တွင်မူ သူ၏မျက်နှာထား တစ်ခုလုံး ကြောင်အသွားရလေသည်။

နတ်ဆိုးကြီးသည် လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ရိုက်ချခြင်း မပြုတော့ဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်... မန္တန်ရွတ်ဖတ်နေသည်လော။

ရယ်စရာပင် သူ၏နတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် မြင်တွေ့နေရသည်ကို သူမယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

သူပင် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို မထုတ်သုံးရသေးရာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်မှ သဘာဝတရား၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဦးစွာစုစည်းနေသည်လော။

ကျန်းရွှမ်ယန် ပို၍ လက်မခံနိုင်စရာ ဖြစ်ရသည်မှာထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ကြီး ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားခြင်းပင်။

မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များသည် မဲနက်သော မှင်ရောင်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ယင်းတို့အတွင်း၌ မိုးကြိုးများလက်ကာ ဟိန်းဟောက်နေပြီး ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းများတိုက်ခတ်လာလေ၏။

ထိုမိုးကြိုးတိမ်တိုက်များထဲမှ စိမ်းပြာရောင်နှင့် ကြက်သွေးရောင်ရောယှက်နေသော တန်ဖိုးကြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော စွမ်းအင်ဓားတစ်လက်သည် ဖြည်းညှင်းစွာဆင်းသက်လာပေသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒစွမ်းအင်များလွှမ်းခြုံထားသည့် မိုးကြိုးနက်များသည် ဓားသွားကို ရစ်ပတ်ထားကြ၏။

စွမ်းအင်ဓား၏တစ်ဝက်ခန့် တိမ်တိုက်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဆိုးယုတ်သောမျက်လုံးတစ်စုံက ဤနေရာကိုစိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

ကြီးမားသောအရှိန်အဝါသည် အောက်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထား၏။

ခေါင်းလောင်းကြီး၏ နောက်ကွယ်မှ ကျန်းရွှမ်ယန်ပင်လျှင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ အသက်ရှူမဝဘဲ မောဟိုက်လာရသည်။

နတ်ဆိုးများကို အသာထားလိုက်ပါ ရွှမ်ကွမ်းဂူအတွင်း၌ပင် ဤမျှနက်ရှိုင်းပြီး အံ့သြဖွယ်ကောင်းသောနည်းစနစ်မျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

"..."

ရှန်းယီသည် တစ်ခဏမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီး ဓားလက်ချောင်းများဖြင့် ချိတ်ဆက်ကာပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သတ်စေ"

သူ့စကားနှင့်အတူ...

ငြိမ်သက်ခြင်းမရှိသော နက်မှောင်သည့် မိုးကြိုးသွားတစ်ခုသည် စွမ်းအင်ဓားနှင့် ကြေးခေါင်းလောင်းကြီးကို ချက်ချင်းပင်ဆက်သွယ်လိုက်လေ၏။

ဂျိမ်း

မိုးကြိုးနက်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စွမ်းအင်ဓားပါ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ရှန်းယီ၏အစွမ်းကုန် အားစိုက်မှုဖြင့်ပင် ဖျက်ဆီး၍ မရခဲ့သော အဖိုးတန်ခေါင်းလောင်းကြီးသည် အသံထွက်ပေါ်လာသည့် ခဏ၌ပင် အပိုင်းအစများအဖြစ် တစစီကွဲကြေသွားတော့သည်။

ကျန်းရွှမ်ယန်သည် မော့ကြည့်နေသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲပင်။

သို့သော် ယခုအခါသူ့ရင်ဘတ်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့ဝတ်ရုံပေါက်ကွဲသွားကာ အရေပြားပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အက်ကွဲကြောင်းငယ်များ ပေါ်လာလေ၏။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် အလွှာလိုက်ကွာကျသွားပြီး ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လှမ်းသွားကြသည့် သန့်စင်သောဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

မိုးကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ခမ်းနားထည်ဝါသော ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ဖြင့်ဆေးခြယ်သလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

All Chapters