ပေါ့ပါးငှက်မွှေး လေးအတတ်
Vol. 3 Ch. 21
“အဖေက စာကြည့်ခန်းထဲမှာ ရှိတယ်... ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပေးမယ်”
လူငယ်က ရွှီနင်ကို စာကြည့်ခန်းဆီ ခေါ်သွားလေသည်။ လူငယ်က အခန်းထဲ အရင်ဝင်သွားသည်။
“အဖေ... ရွှီနင် အလည်လာတယ်”
“ရွှီနင်လား... ဝင်ခိုင်းလိုက်လေ”
အထဲမှ ထောင်ယွင်မန်၏အသံကို ရွှီနင် ကြားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် လူငယ်က ပြန်ထွက်လာသည်။
“ရွှီနင်... ဝင်သွားလိုက်တော့”
ရွှီနင်က ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ လက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို လူငယ်ထံ ပေးအပ်လိုက်ပြီး စာကြည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။
“ဦးလေးမန်”
ရွှီနင် ဝင်သွားချိန်တွင် ထောင်ယွင်မန်သည် မီးအိမ်ထွန်းထားသော စာကြည့်စားပွဲ၌ ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ့အနောက်တွင် စာအုပ်များ အပြည့်တင်ထားသော စင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထောင်ယွင်မန်၏ ထွားကျိုင်းသန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လက်ထဲမှ စာအုပ်မှာ လိုက်ဖက်မှုမရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေလေသည်။
“ထိုင်လေ ရွှီနင်”
ထောင်ယွင်မန်က လက်ထဲမှစာအုပ်ကို ချကာ ရွှီနင်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်အပေါ် လေးစားအားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထောင်ယွင်မန်သည် ရွှီနင်အပေါ် အမြင်ကြည်လေသည်။
ရွှီနင်တစ်ယောက်တည်း လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ်ကို အလယ်အလတ်အဆင့်ရောက်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ကတည်းက ရွှီနင်၏ ထူးချွန်သော ပါရမီကို ထောင်ယွင်မန် မှတ်သားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်ပိုင်း စကားပြောဖြစ်ကြသည့်အခါတွင်လည်း ရွှီနင်သည် နှိမ့်ချတတ်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သူဖြစ်ကြောင်း သူ သတိထားမိခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင်လည်း ဤလူငယ်သည် သူတစ်ပါးကို ကယ်တင်ရန် စွန့်စားခဲ့သည်။ သူသည် သတ္တိရှိပြီး တရားမျှတသည်။ ဤအချက်က ရွှီနင်အပေါ်ထားရှိသော သူ့အမြင်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ရွှီနင် လာလည်သည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ထောင်ယွင်မန် ဝမ်းသာနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်း ဒီရက်ပိုင်း ဘာတွေလုပ်နေလဲ”
ရွှီနင်က အကူအညီတောင်းရန် လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း ထောင်ယွင်မန်က ဦးစွာ စကားစလိုက်သည်။
“အတွင်းအား ကျင့်ကြံနေရင်း တောင်ပေါ်တက် ဆေးမြစ်ရှာနေပါတယ်”
ရွှီနင်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။
ထောင်ယွင်မန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အတွင်းအားဆိုတာ သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ခြင်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။ မင်း အလေးအနက်ထားပြီး လေ့ကျင့်ရမယ်။ အတွင်းအားကျင့်ကြံတာက ခက်ခဲပေမဲ့ တိုးတက်လာတဲ့အခါ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရလိမ့်မယ်။ ပြင်ပသိုင်းလေ့ကျင့်တာလောက် မမြန်ဆန်လို့ဆိုပြီး စိတ်ဓာတ်မကျနဲ့ဦး”
ထောင်ယွင်မန်သည် ရွှီနင်၏ တိုးတက်မှုကို မမေးမြန်းဘဲ အကြံပြုချက်များသာ ပေးလိုက်သည်။
ရွှီနင် အတွင်းအားကျင့်စဉ်စာအုပ်ကို ရရှိခဲ့သည်မှာ ရက် ၂၀ ကျော်သာ ရှိသေးသည်။ ရွှီနင်အနေဖြင့် အတွင်းအားအပိုင်းတွင် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုမျိုး ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မြင်ယူဆထားသည်။
“မှတ်သားထားပါ့မယ် ဦးလေးမန်”
သူသည် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆစ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။
နောင်တစ်ချိန် လိုအပ်လာမှသာ သူ့ခွန်အားကို ထုတ်ဖော်ပြသမည် ဖြစ်သည်။
“တောင်ပေါ်တက် ဆေးမြစ်ရှာတဲ့ ဝင်ငွေရော ဘယ်လိုလဲ... ဝင်ငွေ သိပ်မကောင်းဘူးဆိုရင် ဝင်ငွေကောင်းတဲ့ အလုပ်တစ်ခုခုရအောင် စီစဉ်ပေးဖို့ ငါ တောင်းဆိုလို့ရတယ်”
ရွှီနင်၏မိသားစု ဆင်းရဲကြောင်း ထောင်ယွင်မန် သိထားသည်။ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရာတွင် ဈေးကြီးသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ မကြာခဏ လိုအပ်တတ်လေသည်။
“ဝင်ငွေက မဆိုးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ တောင်ပေါ်မှာ သားရဲတွေနဲ့တွေ့ရင်တော့ နည်းနည်း ဒုက္ခရောက်တယ်”
ရွှီနင် အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။
“ဘယ်လိုဖြစ်လို့လဲ”
ဒါက ရွှီနင် လာလည်ရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းဖြစ်မည်ဟု ထောင်ယွင်မန် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
“သားရဲတွေနဲ့တွေ့တဲ့အခါ ထွက်ပြေးဖို့ ခက်ခဲလို့ပါ... ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မယ်ဆိုရင်လည်း အနီးကပ်တိုက်ရတာမို့လို့ ဒဏ်ရာရလွယ်တယ်လေ... ဒါကြောင့် အခုလာရတာက မြားပစ်တဲ့ ပြင်ပသိုင်းတစ်ခုလောက် သင်ချင်လို့ပါ ဦးလေးမန်”
“မြားပစ်ပညာ သင်ချင်တာလား”
ထောင်ယွင်မန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
“ဟုတ်ပါတယ် ဦးလေးမန်”
ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထောင်ယွင်မန်က စာအုပ်ကို ချလိုက်ပြီး စားပွဲခုံကို လက်ချောင်းဖြင့် ခေါက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ရွှီနင်... မင်း သိထားရမှာက မင်းမှာ အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိတဲ့ ပြင်ပသိုင်းတစ်ခု ရှိပြီးသားဆိုတော့ အတွင်းအားကိုပဲ ပိုပြီး အားစိုက်သင့်တယ်။ ပြင်ပသိုင်းဆိုတာ အခြေခံအုတ်မြစ် မဟုတ်ဘူး။ နောက်ထပ် ပြင်ပသိုင်းတစ်ခု ထပ်သင်လို့ မင်းရဲ့ခွန်အားက ထူးထူးခြားခြား တိုးတက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”
“ယေဘုယျပြောရရင် ဒုတိယမြောက် ပြင်ပသိုင်းကို လေ့ကျင့်တဲ့သူတွေဆိုတာ အတွင်းအား တိုးတက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့တဲ့သူတွေပဲ လုပ်ကြတာ... အတွင်းအားကို မလေ့ကျင့်ဘဲနေရင် မင်းရဲ့ပါရမီကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လိမ့်မယ်”
ထောင်ယွင်မန်၏ လေသံမှာ စေတနာအပြည့် ပါနေသည်။
“ဦးလေးမန် ပြောတာ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ယွင်ဇယ်တောင်တန်းမှာ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် မြားပစ်တတ်ဖို့ လိုအပ်လို့ပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်မှ အရင်းအမြစ်တွေ ရှာဖွေနိုင်ပြီး အတွင်းအားလေ့ကျင့်ဖို့ အခြေခံကောင်းတွေ တည်ဆောက်နိုင်မှာလေ။ ပြီးတော့ မြားပစ်လေ့ကျင့်တာက ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွင်းအားတိုးတက်မှုကို နှောင့်နှေးစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
ရွှီနင်၏စကားကို ကြားသောအခါ ထောင်ယွင်မန် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရွှီနင် ပြောသည်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုရှိသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူ သဘောတူလိုက်၏။ “ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်လည်း ငါ မင်းကို မြားပစ်ပညာ သင်ပေးမယ်”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးမန်”
ရွှီနင် အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
ထောင်ယွင်မန်က လက်ကာပြပြီး သတိပေးလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ မင်း မှတ်ထားရမှာက မြားပစ်ပညာကို အပေါ်ယံလောက်ပဲ သင်သင့်တယ်။ သိပ်ပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လိုက်မစားနဲ့။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ အတွင်းအားတိုးတက်မှုကို နှောင့်နှေးစေလိမ့်မယ်”
“နားလည်ပါပြီ ဦးလေးမန်”
ရွှီနင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ထောင်ယွင်မန် စာကြည့်ခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီး ရွှီနင်ကို စောင့်ခိုင်းထားခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် ထောင်ယွင်မန် ပြန်ရောက်လာပြီး လက်ထဲ၌ စာအုပ်ဟောင်းတစ်အုပ် ပါလာသည်။
“ဒါက ငါငယ်ငယ်တုန်းက ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ သိုင်းသမားတစ်ယောက်ဆီကနေ ဝယ်ခဲ့တာ... အဲဒီတုန်းက ငါက ရွာရဲ့ မုဆိုးအဖွဲ့ထဲမှာ ရှိတုန်းလေ... ယွင်ဇယ်တောင်တန်းထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ မြားပစ်ပညာကို သင်ယူခဲ့တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ငါက အခြေခံအဆင့်လောက်ပဲ ရောက်ခဲ့တာပါ”
ထောင်ယွင်မန်က ရှင်းပြလေသည်။
ထောင်ယွင်မန်က စာအုပ်ကို ရွှီနင့်လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
ရွှီနင် လှမ်းယူလိုက်၏။ မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် ‘ပေါ့ပါးငှက်မွှေး လေးအတတ်’ ဟု ရေးသားထားလေသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးမန်”
ရွှီနင် ထပ်မံ၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
ရည်ရွယ်ထားသည့်အတိုင်း လေးအတတ်ပညာကို ရရှိပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ထောင်ယွင်မန်နှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုလိုက်သည်။
ထောင်ယွင်မန်က စကားပြောနေစဉ်အတွင်း ဘဝသင်ခန်းစာအချို့ကို ရွှီနင်အား သင်ကြားပေးခဲ့သည်။
သူသည် ရွှီနင်ကို အတော်လေး သဘောကျနေသည်။
ရွှီနင်သည်လည်း သင်ယူလိုစိတ် ပြင်းပြပြီး နှိမ့်ချတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ထောင်ယွင်မန်၏ သင်ခန်းစာများမှာ အလွန်အမင်း အသုံးမဝင်လှသော်လည်း ဗဟုသုတအချို့တော့ ရရှိခဲ့သည်။
ထို့နောက် ရွှီနင်သည် ထောင်ယွင်မန်ကို နှုတ်ဆက်ကာ ပြန်လာခဲ့သည်။
ထောင်ရွာရှိ လူကြီးသူမများထံမှ အကူအညီကို ရွှီနင် နောက်တစ်ကြိမ် ရရှိခဲ့ပြန်လေသည်။
…
ယွင်ဇယ်တောင်တန်း။
အတွင်းပိုင်းဧရိယာ။
ဤနေရာသည် သားရဲတိရစ္ဆာန်များ ပြည့်နှက်နေပြီး လူဟူ၍ မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရဘဲ အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
ခါးတွင် ဓားချိတ်ဆွဲကာ လက်ထဲ၌ လေးကိုင်ဆောင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် တောနက်ထဲရှိ မတ်စောက်သော တောင်စောင်းများကြားတွင် ပြေးလွှားနေသည်။ သူ့နောက်တွင် ကျားတစ်ကောင်အရွယ်အစားရှိသော ကျားသစ်တစ်ကောင်က ရူးမူးစွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေလေသည်။
ကျားသစ်သည် အလွန်လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ပြီး အတားအဆီးများကို အလွယ်တကူ ရှောင်ကွင်းသွားနိုင်သည်။
သို့သော် ထိုသို့စွမ်းဆောင်နိုင်သော်လည်း လူငယ်နှင့် အကွာအဝေးမှာ နီးကပ်မလာခဲ့ပေ။
‘ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆစ်နယ်ပယ်ကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ပိုသန်မာလာတာပဲ... ပေါက်ကွဲအားနဲ့ ခံနိုင်ရည်က အရင်ကနဲ့ မတူတော့ဘူး’
ကျားသစ် အလိုက်ခံနေရသော လူငယ်မှာ ရွှီနင်ပင် ဖြစ်သည်။
နောက်မှ သားရဲတစ်ကောင် လိုက်နေသော်လည်း ရွှီနင်၏ မျက်နှာထားမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ ဖိအားများစွာ မရှိလှပေ။
ဤအခြေအနေသည် အနက်ရောင်ဝံပုလွေများနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။
“မောနေပြီလား...”
အချိန်အကြာကြီး ပြေးလွှားပြီးနောက် နောက်မှလိုက်လာသော ကျားသစ်၏ အရှိန် အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသည်ကို ရွှီနင် သတိပြုမိလိုက်သည်။
ဤကျားသစ်သည် ခံနိုင်ရည်အား နည်းပါးပုံရသည်။
‘ဒါဆိုရင် ငါကပဲ အရင်လှုပ်ရှားလိုက်တော့မယ်’
ရွှီနင်သည် တောင်ကုန်းတစ်ဖက်သို့ ပြေးသွားပြီး မကြာမီ မြင့်မားသောနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ရွှီနင် နောက်လှည့်ကာ ကျားသစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သားကောင်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျားသစ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားသည်။
၎င်းက သွားများကို ဖော်ကာ စူးရှသောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေပြီး လည်ချောင်းထဲမှ မာန်ဖီသံများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။
‘ပေါ့ပါးငှက်မွှေး လေးအတတ်...’
ရွှီနင် လေးကိုဆွဲကာ မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ယခင်ကတည်းက ရွှီနင်သည် ပေါ့ပါးငှက်မွှေး လေးအတတ်ကို အခြေခံအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ထားပြီးဖြစ်သည်။
ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် စွမ်းအင် ၄ ယူနစ် ကုန်ကျခဲ့ပြီး ယခုအခါ စွမ်းအင် ၂ ယူနစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ရွှစ်...။
မြားတံသည် ကျားသစ်ထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
ကျားသစ်သည် အန္တရာယ်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သားရဲတို့၏ အင်မတန် ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုကြောင့် ၎င်းသည် လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်နိုင်ပြီး ရွှီနင်၏မြားကို လွတ်မြောက်သွားလေသည်။
သို့သော် အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားပြီဟု ကျားသစ် ထင်မှတ်လိုက်စဉ်မှာပင် နောက်ထပ် မြားတစ်စင်း ပျံဝဲလာပြန်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ မြားသုံးစင်း ဖြစ်သည်။
မြားသုံးစင်းသည် ကျားသစ်ထံသို့ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ပျံသန်းသွားကြသည်။
ဤသည်မှာ ရွှီနင်၏ လေးပညာလေ့ကျင့်မှု ရလဒ်ပင်ဖြစ်သည်။
ပေါ့ပါးငှက်မွှေး လေးအတတ်၏ အကြီးမားဆုံးသော ထူးခြားချက်မှာ မြားများကို လျင်မြန်စွာ ပစ်လွှတ်နိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ရန်သူအတွက် ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲစေလေသည်။
ကျားသစ်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
၎င်း၏အသံမှာ စူးရှမြင့်မားပြီး သာမန်သားရဲများ၏ ဟိန်းသံနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည်။
ရွှီနင်သည် မြားသုံးစင်း ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်ခဲ့ရာ တစ်စင်းသာ လွဲချော်ခဲ့သည်။
တစ်စင်းမှာ ကျားသစ်၏ကျောကုန်းကို ထိမှန်သွားပြီး အခြားတစ်စင်းမှာ ပခုံးကို ရှပ်ထိသွားလေသည်။
မိမိ၏သားကောင်သည် မုဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကျားသစ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။
ဒဏ်ရာရထားသော ကျားသစ်သည် တုံဆိုင်းမနေဘဲ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။
သို့သော် ရွှီနင်က အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။
သူသည် ကုန်းမြင့်ပေါ်မှ ပြေးဆင်းလိုက်သည်။ အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြု၍ တစ်လှမ်းလျှင် မီတာအတော်များများ ခုန်ကျော်ကာ အလွန်လျင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားလိုက်သည်။
ရွှီနင်သည် ပြေးနေရင်း မြားများကို ထပ်မံ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...။
မြားတံများသည် လေထုထဲတွင် ပျံဝဲသွားကြသည်။
ကျားသစ်သည် ဒဏ်ရာရနေသော်လည်း ပျော့ပျောင်းမှု ရှိနေသေးသဖြင့် ရွှီနင်၏မြားအများစုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် မြားအနည်းငယ် ထိမှန်သွားခြင်းကပင် ၎င်းကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိစေခဲ့သည်။
ကျားသစ်၏ လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးသွားပြီးနောက် ရွှီနင် မီသွားလေသည်။
ရွှီနင်သည် လေးအစား ဓားကို ပြောင်းကိုင်လိုက်သည်။
ဓားချက်အနည်းငယ် ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် ကျားသစ်သည် ရွှီနင်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားလေသည်။
‘သားရေမှာ အပေါက်တွေ ဖြစ်သွားတာ နှမြောစရာပဲ’
ရွှီနင်သည် ကျားသစ်ကိုယ်ပေါ်မှ မြားများကို ဆွဲထုတ်ပြီး မြားကျည်တောက်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
စောစောက ပစ်ခတ်မှုများကြောင့် သူ့မြားကျည်တောက် ဗလာဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ထို့နောက် ရွှီနင်သည် ဓားမြောင်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ သားရေခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။