ပိလင်း ဓား

ချန်ဖေး မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထုံယွမ် ကျင့်စဉ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ကျင့်ကြံမယ် ဆိုရင် ရက် ၂၀ လောက်နဲ့ တတိယအဆင့်ကို ရောက်နိုင်ပေမည်။

ချန်ဖေး အနေဖြင့် သွေးကြောများကို ကာကွယ်ပေးသော ဆေးလုံး သောက်သုံးနိုင်ပါက ထို့ထက် ပိုမြန်အောင် လုပ်၍ ရနိုင်မည်။

"ငါ ဒီဆေးလုံး အကြောင်း အရင်က မကြားဖူးပေမဲ့... နတ်တိမ်မြို့မှာ မရှိဘူးလို့တော့ မဆိုနိုင်ဘူး..."

ချန်ဖေး၏ စိတ်အာရုံ ရုတ်တရက် ပွင့်လင်းသွားသည်။ ဆေးဆိုင်တွေမှာ သွားမေးကြည့်လို့ ရတာပဲ။ အကယ်၍ မရှိရင်တောင် အဂ္ဂိရတ် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာတော့ အလားတူ ဆေးလုံးတွေ၊ ဆေးဖော်စပ်နည်းတွေ ရှိလောက်သည်။

အရင်က ဒီအကြောင်း မတွေးမိခဲ့တာက ချန်ဖေးရဲ့ အချိန်တွေဟာ ကျင့်စဉ် အမျိုးမျိုး လေ့ကျင့်နေရတာနဲ့ ကုန်ဆုံးနေခဲ့လို့ ဖြစ်သည်။

ထိုညတွင် ဘာစကားမှ ထပ်မပြောကြတော့ပေ။

ချန်ဖေးသည် ထုံယွမ် ကျင့်စဉ် တတိယအဆင့်ကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက် စတင် ကျင့်ကြံတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ထူးခြားမှု မရှိဘဲ ကုန်ဆုံးသွားရာ ရှန်ယန် ဂိုဏ်းသည် တကယ်ပဲ ဆုတ်ခွာသွားပုံ ရသည်။ သို့သော် စခန်းအတွင်းရှိ ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းသားများကမူ သတိဝီရိယကို လျှော့ချခြင်း မရှိကြပေ။

ယာဉ်တန်းကို စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် စခန်းကို ကာကွယ်ခြင်းတို့ကို ယခင် အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီး တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်၊ သုံးရက် ကြာသောအခါ စုဆောင်းရရှိသော ဆေးဖက်ဝင် အပင် ပမာဏသည် တိတ်တဆိတ်ပင် ထက်ဝက်ကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သတိထားနေကြဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အားလုံးသည် မလွဲမသွေ စိတ်အနည်းငယ် လျှော့ချလာကြသည်။ သို့သော် လိုအပ်သော လုပ်ငန်းစဉ်များကိုမူ ကျော်သွားခြင်း မရှိပေ။

ဖုန်းရှူဖူနှင့် အဖွဲ့သည် ရှန်ယန် ဂိုဏ်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ထွက်ခွာခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မတွေ့ရှိခဲ့ကြပေ။

ညအချိန် ရောက်သောအခါ ချန်ဖေးသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်၍ ကျင့်စဉ်ကို အာရုံစိုက် ကျင့်ကြံနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး စွမ်းအင်များ တုန်ခါနေပြီး အရိုးများနှင့် ကြွက်သားများ တုန်ရီကာ အပူရှိန် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် အဝေးမှ ကြည့်လျှင် လေထုပင် ပုံပျက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ချန်ဖေးသည် လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သည်။

ချန်ဖေး၏ သွေးကြောများ အနည်းငယ် ရောင်ရမ်းနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဆက်လက် မကျင့်ကြံမီ ခေတ္တ အနားယူရန် လိုအပ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလွယ်တကူ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။

ချန်ဖေး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး စခန်းဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ လူအများစုမှာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြပြီး ၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်း တစ်မျိုး ဖြစ်သလို အိပ်စက်ခြင်းကို အစားထိုးရာလည်း ရောက်သည်။ ထို့အပြင် အခြေအနေ တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာပါက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်နိုင်စေသည်။

ချန်ဖေးသည် အကြောလျှော့ရန် ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းလိုက်စဉ် ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက် ခုန်ထွက်လာသည်။ ချန်ဖေး အံ့သြစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဆရာ ဖုန်းရှူဖူ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဝီ..."

ဖုန်းရှူဖူ၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်ဆီမှ တုန်ခါသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် အသံမှာ အလွန် တိုးညှင်းသော်လည်း ခဏအကြာတွင် နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လာသည်။

အားလုံးသည် တွေဝေနေရာမှ သတိဝင်လာကြပြီး ဖုန်းရှူဖူကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ... အားလုံး အသင့်ပြင်ထားကြ..."

ဖုန်းရှူဖူ၏ မျက်နှာထား လေးနက်နေသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် အဝေးတစ်နေရာသို့ စူးစိုက်နေပြီး မျက်မှောင်များ တွန့်ချိုးနေသည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ မြစိမ်းရောင် ဓားရှည်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ မရပ်မနား တုန်ခါနေသည်။

"ထူးဆန်းနေတယ်..."

ကော်လင်ရှန်းသည် ချန်ဖေး၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး "မင်းရဲ့ ကျိန်စာအမှတ်မှာ လှုပ်ရှားမှု ရှိလား..." ဟု မေးလိုက်သည်။

"ထူးဆန်းတာ ဟုတ်လား..."

ချန်ဖေး အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး ခေါင်းခါရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ၏ လက်မောင်းပေါ်မှ အေးစက်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲတင်လိုက်ရာ အရိုးကျိန်စာအမှတ်သည် စတင် လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ကော်လင်ရှန်းသည် ချန်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီး အဖြေကို နားလည်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကော်... ဘယ်လို လုပ်သိတာလဲ..."

ချန်ဖေး အံ့သြသွားသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်ကမှ ချန်ဖေးက ကော်လင်ရှန်းကို ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင် ကော်လင်ရှန်းက ချန်ဖေးထက်ပင် စောပြီး သိရှိနေသည်။

"ဆရာ့လက်ထဲက ပိလင်း ဓား ကြောင့်လေ... ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေနဲ့ တွေ့ရင် သူက အလိုအလျောက် အာရုံခံနိုင်တယ်..."

ကော်လင်ရှန်း၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားပြီး "ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်တိုင်းကို ပိလင်း ဓားက တုံ့ပြန်တာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ တုံ့ပြန်ပြီ ဆိုရင်တော့ အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ အရာက အရမ်း အားကောင်းလို့ပဲ..." ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"တပည့်တွေ အားလုံး... အပင်ရှာဖွေသူတွေကို ခေါ်ပြီး တောင်အောက် ဆင်းကြ... သွားကြတော့..."

ချန်လင်တု သည် ပိလင်း ဓား၏ တုန်ခါမှု မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူသည် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ အရှေ့ဘက်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အဲဒါ ပေတို မျှော်စင် တပ်စွဲထားတဲ့ နေရာပဲ..."

ချန်လင်တု နှင့် အခြားသူများသည် ဖုန်းရှူဖူ၏ အနားသို့ ရောက်လာပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်က ငါတို့ ဂိုဏ်းအနည်းငယ်ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ... ပေတို မျှော်စင်က ငါတို့အတွက် ဒိုင်းကာအဖြစ် ခံလိုက်ရတာပဲ..."

ဖုန်းရှူဖူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး "ကျန်တဲ့လူတွေက နောက်ကနေ ကာကွယ်ပေးထားပြီး တပည့်တွေအတွက် အချိန်ဆွဲပေးကြမယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ..."

ချန်လင်တု နှင့် အခြားသူများ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ဤအဆင့်ရှိသော ထူးဆန်းမှုမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက သာမန် တပည့်များနှင့် အပင်ရှာဖွေသူများ ကျန်ရစ်ခဲ့လျှင် သေဆုံးနိုင်ခြေ အလွန် များပြားလေသည်။

ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်က နည်းနည်း ပိုခံသာနိုင်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ အကူအညီ အနည်းငယ် ပေးနိုင်သော်လည်း... ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်အောက် ဆိုလျှင် ထိုထူးဆန်းသော အရာကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အပင်ရှာဖွေသူများသည် တောင်အောက်သို့ သဲကြီးမဲကြီး ပြေးဆင်းကြသည်။

ဖုန်းရှူဖူက တပည့်များကို ဦးဆောင်ခိုင်းသော်လည်း ရှောင်လွှဲမရသော အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်း တပည့်များသည် ခေါင်းမာစွာ ခုခံနေမည် မဟုတ်ဘဲ အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးကြမည်ကို အပင်ရှာဖွေသူများ ကောင်းကောင်း သိကြသည်။

ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းက သူတို့ကို ချက်ချင်း စွန့်ပစ်မသွားခြင်းကပင် တာဝန်ယူမှု အပြည့်ရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကော်... တကယ်လို့ အန္တရာယ် ကြုံလာရင် ကျွန်တော့်အတွက် မပူပါနဲ့... ကျွန်တော်က ပြေးတာ မြန်ပါတယ်..."

ချန်ဖေးက ဘေးမှ ကော်လင်ရှန်းကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အင်း..." ကော်လင်ရှန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ တကယ် အလေးထားခြင်း ရှိမရှိ မသေချာပေ။

၁၅ မိနစ်ခန့် ပြေးပြီးနောက် စူးရှပြီး နားကွဲမတတ် အော်မြည်သံကြီး တစ်ခု အနောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသံသည် နားစည်များကို ထိုးဖောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေသည့်တိုင် မူးဝေ ရီဝေ ဖြစ်သွားစေသည်။

တိုက်တွန်းစရာ မလိုဘဲ အပင်ရှာဖွေသူများသည် အသံကို ကြားသည်နှင့် ပိုမို လျင်မြန်စွာ ပြေးကြတော့သည်။ လူအများအပြားသည် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ပြေးနိုင်ရန်အတွက် သူတို့၏ ကိရိယာ တန်ဆာပလာများကိုပင် လွှင့်ပစ်လိုက်ကြသည်။

ချန်ဖေး နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးမှ ကောင်းကင်ယံတွင် သွေးနီရောင် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော အနီရောင် ဖြစ်ပြီး နှလုံးသားကို နာကျင်စေသည်။

“ပိလင်း ဓားက ဝိညာဉ်ဓား တစ်လက်ပဲ... ဆရာ အန္တရာယ် ကင်းမှာပါ..."

ကော်လင်ရှန်းက အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ဓား ဆိုတာ ဘာလဲဟု ချန်ဖေး မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ၏ လက်မောင်းပေါ်မှ အမှတ်အသားသည် ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း လှုပ်ရှားလာသည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာ အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်လိုက်ရာ ညာဘက်တွင် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးတစ်စုံကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။

မူးဝေမှု လှိုင်းတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသော်လည်း စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်လည် ခုခံလိုက်သည်။

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ချန်ဖေးသည် စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို မရပ်မနား အသက်သွင်းထားလိုက်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက တစ်ခဏလေး နှောင့်နှေးခြင်းကပင် သူ့အသက်ကို ပေးဆပ်လိုက်ရနိုင်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို... သတိထား..."

မည်းမှောင်သော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အပင်ရှာဖွေသူ တစ်ဦး၏ နောက်တွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာပြီး ပါးစပ်ကို ကျယ်လောင်စွာ ဟလျက် ထိုလူကို တရှိန်ထိုး မျိုချလိုက်သည်။

ချန်ဖေးနှင့် အခြားသူမှာ တားဆီးရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။ ထိုအခါမှသာ ချန်ဖေးသည် ထိုမည်းမှောင်သော ပုံရိပ်ကို သေချာ မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် စိမ်းရောင် တောက်နေပြီး အရေပြားများ အထပ်ထပ် ဖြစ်နေသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ကိုင်းညွတ်နေပြီး မျက်လုံး တစ်လုံးတည်းသာ ပါရှိကာ ထိုမျက်လုံးမှာ ပြူးထွက်လုမတတ် ကြီးမားလှသည်။ ၎င်း၏ ဗိုက်မှာလည်း ကြီးမားလွန်းသဖြင့် မြေကြီးနှင့် ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

စိမ်းရောင် တစ္ဆေ…

"သတ်..."

ကော်လင်ရှန်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး စိမ်းရောင် တစ္ဆေ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

စိမ်းရောင် တစ္ဆေသည် ကော်လင်ရှန်းကို ခံစားချက်မရှိသော မျက်လုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကော်လင်ရှန်း အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် စိမ်းရောင် တစ္ဆေသည် ပါးစပ်ကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး ခုနက မျိုချလိုက်သော အပင်ရှာဖွေသူကို ကော်လင်ရှန်းထံ ပြန်လည် ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

"ချလွင်..."

သံချင်း ရိုက်ခတ်သံကဲ့သို့ အသံမျိုးနှင့်အတူ အပင်ရှာဖွေသူ၏ လက်သည်းများသည် ကော်လင်ရှန်း၏ ဓားမကြီးပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကော်လင်ရှန်း၏ မျက်နှာကို ကုတ်ခြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် အပင်ရှာဖွေသူသည် မိစ္ဆာကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စိမ်းရောင် တစ္ဆေ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။

"ထွက်သွားစမ်း..."

ကော်လင်ရှန်း၏ လက်မောင်းများ ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အပင်ရှာဖွေသူ တစ္ဆေကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ ထို့နောက် ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် စိမ်းရောင် တစ္ဆေ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တောင်ကို ဖြိုခွင်းမည့်ဟန်ဖြင့် နှစ်ပိုင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"ရွှစ်..."

တောက်ပသော အစိမ်းရောင် လက်မောင်းတစ်ဖက် လေထဲသို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။ ကော်လင်ရှန်း ဝမ်းသာမသွားမီမှာပင် စိမ်းရောင် တစ္ဆေ၏ ပြတ်သွားသော ပခုံးသည် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားပြီး လက်မောင်းအသစ် တစ်ဖက် ချက်ချင်း ပြန်ပေါက်လာသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကော်... ပြေးကြစို့..."

ကြယ်တာရာည ဓားနှင့် ဒိုင်းတစ်ခုသည် ကော်လင်ရှန်း ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး စိမ်းရောင် တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် ကော်လင်ရှန်း၏ ပခုံးကို ဆွဲပြီး တောင်အောက်သို့ ပြေးဆင်းလိုက်သည်။

သူတို့ သတိမထားမိလိုက်ခင်မှာပင် အနည်းဆုံး စိမ်းရောင် တစ္ဆေ ငါးကောင်ခန့် သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တားဆီးလို့ မရတော့ဘူး…