ကြက်သီးထဖွယ်

"မဟာမိတ်အဖွဲ့က မစ်ရှင် တစ်ခု ကြေညာလိုက်ရင်... ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးမှု လုပ်မယ် ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါ... စစ်ဆေးမှု အောင်မြင်တဲ့ သူတွေပဲ မစ်ရှင်ကို လက်ခံခွင့် ရှိပါတယ်..."

နတ်တိမ်မြို့ရှိ ကျောက်မိသားစု အိမ်တော်အတွင်း၌ ကျောက်မိသားစု အိမ်တော်ထိန်းက သူ့အောက်ရှိ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်သည်။

"စစ်ဆေးမှု စလိုက်ကြရအောင်... နောက်ဆုံးမှာ မစ်ရှင် မရရင်လည်း စောစော ပြန်လို့ရတာပေါ့..." အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အဘိုးအို တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ရာ အခြားသူများလည်း သဘောတူကြသည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အများစုသည် ရိုးရှင်းခြင်း၊ ဆုလာဘ် ရက်ရောခြင်းနှင့် ပြဿနာ မရှိခြင်းတို့ကြောင့် ဤမစ်ရှင်ကို လက်ခံကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စိတ်ကူးမှာ သဘာဝကျကျပင် အမြန်ပြီးအောင် လုပ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"အားလုံး ဒီဘက်ကို ကြွပါ..."

ကျောက်မိသားစု အိမ်တော်ထိန်းသည် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များကို လျစ်လျူမရှုရဲဘဲ အားလုံးကို အိမ်ဝိုင်းတစ်ခုထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဆေးပေါင်းဖို တစ်ဒါဇင်ခန့်နှင့် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ အားလုံးကို သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားသည်။

"စစ်ဆေးမှုက ရိုးရှင်းပါတယ်... အလှအပ တိုးစေတဲ့ ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရမှာပါ... အသွင်အပြင် အကောင်းဆုံးနဲ့ အထိရောက်ဆုံး ဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်တဲ့သူက ဒီမစ်ရှင်ကို ရရှိမှာပါ..." အိမ်တော်ထိန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှိနေသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ မည်သူမျှ မကန့်ကွက်ကြပေ။ အလှအပ တိုးစေတဲ့ ဆေးလုံး တစ်သုတ် ဖော်စပ်ခြင်းက ပြဿနာ မဟုတ်သလို အရာအားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေသဖြင့် ပိုမို လွယ်ကူစေသည်။

ချန်ဖေးသည် လူအုပ်ကြားတွင် နေရာတစ်ခု ရှာလိုက်ပြီး မီးမွှေးကာ ဆေးပေါင်းဖို တည်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘေးရှိ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ဘာမှ မှားယွင်းမှု မရှိကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် အားလုံးကို ဆေးပေါင်းဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ရှိနေသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များသည်လည်း ဖော်စပ်ရာတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုကြသည်။ ချန်ဖေးလောက် မကြမ်းတမ်းသော်လည်း သိပ်မကွာခြားလှပေ။

မကြာမီ အိမ်ဝိုင်းအတွင်း ဆေးရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ၁၅ မိနစ် မပြည့်မီမှာပင် ချန်ဖေးသည် ဆေးပေါင်းဖို အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ကျောက်မိသားစု အစေခံများက အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးလာပြီး ဆေးလုံးကို ဂရုတစိုက် ယူဆောင်ကာ အခြား အိမ်ဝိုင်းတစ်ခုသို့ သယ်သွားကြသည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ ဖော်စပ်ထားသော အလှအပ တိုးစေတဲ့ ဆေးလုံးများကို တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ထုတ်ယူပြီး အခြားနေရာသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ကြသည်။

အားလုံးသည် ရလဒ်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး ခဏအကြာတွင် အိမ်တော်ထိန်းသည် ထိုအိမ်ဝိုင်းထဲမှ ထွက်လာသည်။

"အားလုံးပဲ ပင်ပန်းသွားကြပြီ... ဒီမစ်ရှင်ကို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ချန်ဖေး ရရှိသွားပါတယ်..."

ကျောက်မိသားစု အိမ်တော်ထိန်းသည် အခြား အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များကို တောင်းပန်သော အမူအရာ ပြလိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ အစေခံများက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးစီကို လက်ဆောင်သေတ္တာ တစ်ခုစီ ပေးအပ်လိုက်သည်။ လက်ဆောင်သေတ္တာထဲရှိ ပစ္စည်းများမှာ သိပ်တန်ဖိုးမကြီးသော်လည်း အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အချို့၏ မျက်နှာထား သိသိသာသာ ကောင်းမွန်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ချန်ဖေးသည် အိမ်တော်ထိန်း နောက်မှ လိုက်ပါပြီး အမျိုးသမီးများ သီချင်းဆိုသံ ကြားရသော အခြား အိမ်ဝိုင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"စီနီယာအစ်မ... အစ်မ မလာတာ ကြာပြီနော်... အလှအပ တိုးစေတဲ့ ဆေးလုံးကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ လာဖြစ်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူးမလား..." ကျောက်ဖေရှို့ က စိတ်မရှည်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါက ညီမလေးကို လွမ်းလို့ လာတာပါ... အလှအပ တိုးစေတဲ့ ဆေးလုံးနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ... အဲဒီလို ပြောမယ် ဆိုရင်တော့ ငါ ပြန်တော့မယ်..."

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... ငါ မှားပြောမိတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ... မပြန်ပါနဲ့... ငါ ပြောစရာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်..."

ကျောက်ဖေရှို့ က အလျင်အမြန် တားလိုက်သည်။ သူမ ဆက်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အိမ်တော်ထိန်းက သူစိမ်းတစ်ယောက်နှင့်အတူ ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သခင်မလေး... အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ချန် ရောက်ပါပြီ..." အိမ်တော်ထိန်းက ရှေ့တိုးလာပြီး မျက်နှာလိုမျက်နှာရ အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စကြစို့... ဆေးလုံးကို မီးဖိုထဲက ထွက်ထွက်ချင်း သောက်ချင်တယ်... အဲဒီအချိန်က အထိရောက်ဆုံးလို့ ကြားဖူးတယ်..." ကျောက်ဖေရှို့ က ချန်ဖေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘေးတွင် ရပ်နေသော အိမ်တော်ထိန်းကို တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် ကျောက်ဖေရှို့ နှင့် အခြားအမျိုးသမီး တစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ရာ နှစ်ဦးစလုံးသည် ကျော့ရှင်း လှပပြီး ထိုင်နေသည့်တိုင် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကောင်းမွန်ကြောင်း သိသာနေသည်။

ချန်ဖေး ခေတ္တမျှ ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းပြန်ငုံ့လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ နှာခေါင်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး အလွန် သိမ်မွေ့သော ဆေးရနံ့ တစ်ခု နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဖြစ်လာပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် အနံ့အမျိုးမျိုးကို ပိုမို အာရုံခံလွယ်လာသည်။ ယခု သူ ရလိုက်သော အနံ့မှာ အရည်အသွေး အလွန် မြင့်မားသော ကုသရေး ဆေး တစ်မျိုး၏ အနံ့ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး သိပ်အလေးမထားပေ။ တစ်ယောက်ယောက်က ကုသရေး ဆေး သုံးနေတာ ဖြစ်မှာပေါ့... သူနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး။

"ဒါက သက်တမ်း ၅၀ ရှိတဲ့ ဆေးဖက်ဝင် အပင်လား... တော်တော် ရှားပါးတာပဲ..."

“ဟုတ်တယ်... ကံကောင်းလို့ ရခဲ့တာ... အဖေက တခြားဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ သုံးချင်နေတာ... ဒါပေမဲ့ ငါက အကြာကြီး တောင်းပန်လိုက်မှ အလှအပ တိုးစေတဲ့ ဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ သဘောတူလိုက်တာ..." ကျောက်ဖေရှို့ က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ညီမလေးရဲ့ အခြေအနေကြောင့် အကျိုးရှိသွားတာပေါ့..."

"ဧည့်ဝတ်ပြုစရာ ဘာလိုသေးလို့လဲ အစ်မရယ်... အစ်မ မကြာခဏ လာလည်ရင်ပဲ ငါ ပျော်နေပါပြီ..." ကျောက်ဖေရှို့ က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် မိန်းကလေး နှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းကို နားထောင်ရင်း မျက်လုံးမှိတ် အနားယူနေသည်။ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ အားလုံးကို သူ့ရှေ့တွင် ချထားပြီးမှသာ ချန်ဖေး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ဤအလှအပ တိုးစေတဲ့ ဆေးလုံးများကို စတင် ဖော်စပ်လေသည်။

ကျောက်ဖေရှို့ သည် ချန်ဖေး ဆေးလုံး ဖော်စပ်နေသည်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပျင်းရိသွားပြီး ခေါင်းလွှဲလိုက်သည်။ ဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်းသည် သူမ ထင်ထားသလို မဟုတ်ဘဲ အလွန် ပျင်းစရာ ကောင်းနေသည်။

ချန်ဖေးသည် ဆေးပေါင်းဖိုကို စောင့်ကြည့်ရင်း အတွင်းရှိ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိ ပြောင်းလဲမှုများကို အာရုံခံကာ လိုအပ်သလို ချိန်ညှိပေးနေသည်။

သာမန် အလှအပ တိုးစေတဲ့ ဆေးလုံးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နှစ် ၅၀ သက်တမ်းရှိ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အနည်းငယ် အမှားပါရုံဖြင့် ဖော်စပ်မှု ကျရှုံးသွားနိုင်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ချန်ဖေးသည် အလှအပ တိုးစေတဲ့ ဆေးလုံးကို အလွန် ကျွမ်းကျင်နေသဖြင့် ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ချန်ဖေး၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဆေးရနံ့များ အိမ်ဝိုင်းအတွင်း ပျံ့လွင့်လာသည်။ နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ချန်ဖေးသည် ဆေးပေါင်းဖို အဖုံးကို ရိုက်ဖွင့်လိုက်ရာ ဈေးကြီးသော အလှအပ တိုးစေတဲ့ ဆေးလုံးများ တရားဝင် ပြီးစီးသွားသည်။

"ပြီးပြီလား... စီနီယာအစ်မ... လာကြည့်ပါဦး..."

ချန်ဖေး ဆေးလုံး ထုတ်ယူသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ဖေရှို့ မနေနိုင်ဘဲ သူ့ကို ဆွဲခေါ်သွားသည်။

လေထုထဲတွင် ဆေးရနံ့များ ပြည့်နှက်နေစဉ် ဖျော့တော့ပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော အမျိုးသမီး ရနံ့ နှစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသည်။ ချန်ဖေး မသိစိတ်မှ အနံ့ခံလိုက်ရာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။ ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာလဲ…

"သခင်မလေး... ဆေးလုံးက မီးဖိုထဲက ထွက်ကာစမို့လို့... မသောက်ခင် ခဏလောက် အအေးခံထားတာ ပိုကောင်းပါတယ်..."

ကျောက်ဖေရှို့ ဆေးလုံးကို ချက်ချင်း သောက်ချင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အိမ်တော်ထိန်းက အလျင်အမြန် တားမြစ်လိုက်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျောက်ဖေရှို့ အပူလောင်သွားနိုင်ပြီး သူ၏ အိမ်တော်ထိန်း ရာထူးလည်း ဆုံးခန်းတိုင်သွားနိုင်သည်။

"ငါ နားလည်ပါတယ်..."

ကျောက်ဖေရှို့ သည် ပန်းကန်ပြားထဲရှိ အလှအပ တိုးစေတဲ့ ဆေးလုံး သုံးလုံးကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တစ်လုံး ပိုနေသဖြင့် သူမ၏ အမေကို ပေးနိုင်သည်။

"အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ချန်... ပင်ပန်းသွားပြီ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ..."

ကျောက်ဖေရှို့ ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို မြင်သောအခါ သူမ အလွန် ကျေနပ်နေကြောင်း အိမ်တော်ထိန်း သိလိုက်သည်။ သူက ချန်ဖေးကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး အိမ်ဝိုင်းထဲမှ ခေါ်ထုတ်သွားသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကျောက်မိသားစု သခင်မလေးရဲ့ အိမ်ဝိုင်း ဖြစ်သဖြင့် ပြင်ပလူများ တတ်နိုင်သမျှ နည်းနည်းသာ နေသင့်သည်။

"အစ်မ... အဲဒီ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ကို ဘာလို့ ကြည့်နေတာလဲ..." ကျောက်ဖေရှို့ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... သူ့ရဲ့ ဖော်စပ်မှု စွမ်းရည်က အရမ်း မြင့်မားတယ်လို့ ထင်လို့ပါ... နောက်ကျရင် လိုအပ်တာ ရှိရင် သူ့ကို အကူအညီ တောင်းလို့ ရတယ်လေ..."

"မဆိုးပါဘူး... ငါက အများဆုံး နှစ်လုံးပဲ ရမယ် ထင်ထားတာ... အခု တစ်လုံး ပိုရတယ်... သိပ်ကောင်းတာပဲ..." ကျောက်ဖေရှို့ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။

"အိမ်တော်ထိန်း... လိုက်မပို့ပါနဲ့တော့..." အိမ်တော်ထိန်း ပေးသော လက်ဆောင်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ချန်ဖေးသည် တံခါးဝတွင် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ချန် ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ မစ်ရှင် ပြီးဆုံးကြောင်း အကြောင်းကြားလိုက်ပါမယ်..." အိမ်တော်ထိန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…”

"ကျွန်တော်ကမှ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ..."

အပြန်အလှန် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ကျောက်မိသားစု အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာပြီး သူငှားရမ်းထားသော အိမ်ဝိုင်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ချန်ဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်နေမိသည်။ ကျောက်မိသားစု အိမ်တော်တွင် တွေ့ခဲ့ရသော အမျိုးသမီးကို ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသော်လည်း ထိုမျက်နှာကို အရင်က မမြင်ဖူးကြောင်း သေချာနေသည်။

"မင်း ပြန်ရောက်ပြီလား... မစ်ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား..." ချန်ဖေး၏ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ချီတာဖုန်း စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"အင်း... ပြီးသွားပြီ..." ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘာလို့ မျက်နှာ မကောင်းရတာလဲ..." ချီတာဖုန်း နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။ မစ်ရှင် ပြီးသွားပြီပဲ... ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ။

"စောစောက ကျောက်မိသားစု အိမ်တော်မှာ လူတစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့တယ်... ရင်းနှီးနေသလိုပဲ... ဒါပေမဲ့ အဲဒီမျက်နှာကို တကယ် မမြင်ဖူးဘူး..."

ဒါက ချန်ဖေးကို အရှုပ်ထွေးဆုံး ဖြစ်စေတဲ့ အချက်ပဲ။ တစ်ခါလောက် တွေ့ဖူးရင် မမေ့သင့်ဘူး... အထူးသဖြင့် အဲဒီ ရင်းနှီးတဲ့ အနံ့ ရှိနေတာကြောင့်လေ။ ချန်ဖေးသည် ချီတာဖုန်းကို ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ သူ့သံသယ အားလုံးကို ပြောပြလိုက်သည်။

"မင်းက အစားအသောက် အနံ့ကို သိပ်ရင်းနှီးနေတာပဲ... မင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်က တကယ် နက်ရှိုင်းတာပဲ..." ချီတာဖုန်း မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အဲဒါက ငါ့အပေါ် လေးနက်တဲ့ အထင်အမြင် ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်..."

ချန်ဖေး၏ စကားများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အတွေးတစ်ခု သူ့ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ အဲဒီအနံ့ကို ဘယ်နေရာမှာ ရခဲ့ဖူးသလဲ ဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ သတိရသွားပြီ... အဲဒါက တောင်ပေါ်မှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ ညတုန်းက မိစ္ဆာမဆီက အနံ့ပဲ။

ထိုအချိန်က နှစ်ဖက်စလုံး အလွန် နီးကပ်နေပြီး အခြေအနေ တင်းမာနေသဖြင့် ချန်ဖေးသည် ရှီရွှဲ့ချင်၏ အနံ့ကို အလွန်အမင်း မှတ်မိနေခဲ့သည်။

မမှတ်မိရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရှီရွှဲ့ချင်၏ ရုပ်သွင် ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုညက မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ပုံစံနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စောစောက တွေ့ခဲ့သော လူကြောင့် အဘယ်ကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေရသလဲ ဆိုတာကို ချန်ဖေး နားလည်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ကုသရေး ဆေး၏ အနံ့ကြောင့် ဖြစ်သည်။ မသိစိတ်က ထိုအရာများကို ဆက်စပ်ပေးနေသော်လည်း ချန်ဖေး ခေတ္တမျှ သောင်တင်နေပြီး ချက်ချင်း မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ချန်ဖေး နားမလည်နိုင်သေးတဲ့ အချက်က... အဲဒီညတုန်းက ရှီရွှဲ့ချင်ကို တွေ့တုန်းက... သူမရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မျက်နှာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်လို့ သူ လုံးဝ သေချာနေခြင်းပင်။

ရှီရွှဲ့ချင် ပြုလုပ်သော မည်သည့် ရုပ်ဖျက်မှုကိုမဆို သူ ရှာဖွေနိုင်မည်ဟု ချန်ဖေး ယုံကြည်ထားသည်။ သို့သော် ယနေ့ ရှီရွှဲ့ချင်ကို ပြန်တွေ့ရသောအခါ သူမ၏ ရုပ်သွင် ကွဲပြားနေရုံသာမက ရုပ်ဖျက်ထားသည့် ခြေရာလက်ရာ တစ်ခုမျှ ချန်ဖေး ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

"ဒီလောကမှာ... ရုပ်ဖျက်အတတ် အပြင်... ရုပ်သွင် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ တခြား နည်းလမ်း ရှိသေးလား..." ချန်ဖေးက ချီတာဖုန်း ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အတွေ့အကြုံပိုင်းတွင် ချီတာဖုန်း သည် ချန်ဖေးထက် များစွာ သာလွန်သည်။

“ရှိတာပေါ့... နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်..." ချီတာဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရုပ်ဖျက်ထားတာ မသိသာတဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဘာတွေလဲ..." ချန်ဖေး အတင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းက တစ်ဖက်လူ ရုပ်ဖျက်ထားတာကိုတောင် ခွဲခြားလို့ မရဘူး ပေါ့..."

ချီတာဖုန်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ချန်ဖေး၏ ရုပ်ဖျက်အတတ်သည် အလွန် အဆင့်မြင့်သဖြင့် သူတောင် ခွဲခြားမရနိုင်ကြောင်း ချီတာဖုန်း သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ရုပ်သွင် ပြောင်းလဲနိုင်သော နည်းလမ်းများစွာ လျော့နည်းသွားပြီး အသုံးပြုနိုင်သော နည်းလမ်း အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“ဟုတ်တယ်... ငါလည်း ခွဲခြားလို့ မရဘူး..." ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်း ပြောတာနဲ့ ကိုက်ညီမယ့် နည်းလမ်း တစ်ခုတော့ ရှိတယ်..."

ချီတာဖုန်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "လူရေခွံ မျက်နှာဖုံး... အဲဒါကို ဘယ်လို လုပ်သလဲ ဆိုတာ မသိရဘူး... ဝတ်ဆင်ပုံကလည်း လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုလို ဖြစ်နေတယ်... ဒါပေမဲ့ သေချာ အသုံးပြုရင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်သွင်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"လူရေခွံ မျက်နှာဖုံး ဟုတ်လား..."

ရှီရွှဲ့ချင်၏ အပြစ်ပြောစရာ မရှိသော အမူအရာကို တွေးမိရင်း ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးဖြင့်သာ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟု ချန်ဖေး ယူဆလိုက်သည်။ အကယ်၍ ကုသရေး ဆေး၏ အနံ့နှင့် ထိုခန္ဓာကိုယ် ရနံ့သင်းသင်းလေးသာ မရှိခဲ့လျှင် ပြဿနာကို ချန်ဖေး ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်ယန် ဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း လုံးဝ မအောင်မြင်နိုင်ခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ ဤရန်သူသည် လူထုကြားတွင် လုံးဝ ပုန်းအောင်းနေပြီး နတ်တိမ်မြို့ရှိ ရှေးဟောင်း မိသားစုများ အကြားတွင်ပင် ရှိနေနိုင်သည်။ သာမန် နည်းလမ်းများဖြင့် ရှာဖွေရန် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေးသည် ကျောက်မိသားစု အိမ်တော်တွင် သူ၏ အပြုအမူကို ပြန်လည် ဆန်းစစ်ကြည့်ရာ မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ မလုပ်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အဓိက အချက်မှာ ရှီရွှဲ့ချင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်က သူသည် ရုပ်ဖျက်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံ မတူညီသောကြောင့် အဖမ်းခံရနိုင်ခြေ အလွန် နည်းပါးသည်။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဂိုဏ်းကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျောက်မိသားစု အိမ်တော်မှ ပြန်ရောက်ခါစ ဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်း ဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွားပါက ရှီရွှဲ့ချင် သံသယ ဝင်သွားပြီး အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည်။ ဘေးကင်းစေရန် အတွက် ဂိုဏ်းသို့ မပြန်မီ တစ်ရက်ခန့် စောင့်ဆိုင်းခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ကိုယ်တိုင် ပြန်မသွားနိုင်သော်လည်း သတင်းစကား အရင် ပို့ထားနိုင်သည်။ ချန်ဖေးသည် စာရေးပြီး စာပို့ချိုးငှက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်ကတည်းက အိမ်နီးနားချင်း ကလေးတွေ ဆော့ကစားသံ မကြားရတော့ဘူး... သူတို့ ပြောင်းသွားကြပြီလား..." စိတ်မငြိမ်သက်မှုကို ဖိနှိပ်ရင်း ချန်ဖေးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

"ကလေး ဟုတ်လား... ဘေးအိမ်ဝိုင်းမှာ ကလေး ရှိလို့လား..." ချီတာဖုန်းက သံသယ အပြည့်ဖြင့် ချန်ဖေးကို ကြည့်လိုက်သည်။