အမှောင်ထဲတွင် ဓားဆောင်ထားခြင်း

ဘေးအိမ်ဝိုင်းမှ အသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချန်ဖေးသည် ဓားမြှောင်ဖြင့် နှင်းတစ်ထောင် ဝါးပင်ကို ဖိထားပြီး ချီတာဖုန်း ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ ကြားဖူးပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ မမြင်ဖူးဘူး..."

ချီတာဖုန်း သည် သေတ္တာထဲရှိ နှင်းတစ်ထောင် ဝါးပင်ကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ ဒါသာ တကယ် နှင်းတစ်ထောင် ဝါးပင် ဆိုရင်... သူ့ရဲ့ အာနိသင်က သူပြောတဲ့အတိုင်းပဲ... ပြီးတော့ ဒီ နှင်းတစ်ထောင် ဝါးပင်က အရမ်း တန်ဖိုးရှိပြီး သာမန်လူတွေ မြင်ခဲတယ်..."

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သေတ္တာတစ်ခုလုံးကို သမင်ရေ တစ်ချပ်ဖြင့် ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ပြဿနာ ရှိမရှိ ဖုန်းရှူဖူကို မေးမြန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ဖေးသည် စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ချီတာဖုန်း အား ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။

"ဒါက သိုင်းပညာနဲ့ မတူဘူး... မင်း အဲဒါ ဘာလဲ ဆိုတာ သိလား..." ချန်ဖေး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

စစ်ရီနန် ၏ ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် စစ်ယွမ်ဟိုင် ၏ တစ္ဆေလက် တစ်ဒါဇင်ခန့် ဖြစ်စေ တစ်ခုချင်းစီသည် သူတို့ မြင်တွေ့နေကျ သိုင်းပညာ နည်းစနစ်များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသဖြင့် ချန်ဖေး အလွန် စိတ်ဝင်စားနေသည်။

ချီတာဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စာအုပ်ထဲတွင် ဖတ်ခဲ့ဖူးသည်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် အရောင်တောက်လာသည်။

“ရှေးဟောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲမှာ လူတစ်မျိုးအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားတာ ရှိတယ်... သူတို့က မွေးရာပါ သိုင်းပညာ စွမ်းရည် သို့မဟုတ် မှော်ကျင့်စဉ် စွမ်းရည် မပါလာကြဘူး... အဲဒီအစား သူတို့က ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ချိတ်ပိတ်ထားကြတယ်... ရန်သူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး အသုံးပြုကြတယ်..."

"မိစ္ဆာတွေကို ထိန်းချုပ်တယ် ဟုတ်လား..."

ချန်ဖေး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သဘာဝလွန် အရာများနှင့် လူသားများသည် ဆန့်ကျင်ဘက် နှစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်ဖက်က ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က သဘာဝလွန် အရာများကို ဖမ်းဆီးပြီး ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ပင် ချိတ်ပိတ်ထားနိုင်သည် ဆိုသော အချက်က ချန်ဖေး၏ နားလည်မှုကို အတော်လေး ရိုက်ခတ်သွားစေသည်။

“ဟုတ်တယ်... တစ္ဆေတွေကို ထိန်းချုပ်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက ကန့်သတ်ချက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... မွေးရာပါ ဇီဝကမ္မဗေဒ လိုအပ်ချက် အပြင်... သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းကလည်း ယေဘုယျအားဖြင့် မရှည်ကြဘူး..."

ချီတာဖုန်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ထူးဆန်းလို့လား..."

"ဟုတ်တယ်..."

ချီတာဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ထူးဆန်းတဲ့ ချိတ်ပိတ်မှုကို သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားပြီး ရန်သူနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ထုတ်လွှတ်ကြတယ်... အသုံးပြုမှု တစ်ကြိမ်တိုင်းက သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ကြီးမားတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေတယ်... ပြီးတော့ သူတို့က သိုင်းပညာရှင်တွေ မဟုတ်ဘဲ သာမန်လူတွေပဲ ဖြစ်နေတော့... ဒီလို ပွန်းပဲ့ထိခိုက်မှုတွေကို ဘယ်လို ခံနိုင်ရည် ရှိမှာလဲ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချီတာဖုန်း ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ဆက်ပြောသည်... "နောက်ဆုံးကျရင် အဲဒီ မိစ္ဆာတွေက သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး အိမ်ရှင်ကို ဝါးမျိုပစ်လိုက်ကြတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်..."

ချန်ဖေး၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဒါက တကယ်ပဲ ပြန်လမ်းမရှိတဲ့ လမ်းတစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် စစ်ရီနန် နှင့် စစ်ယွမ်ဟိုင် တို့၏ အခြေအနေကို ချန်ဖေး ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရာ သူတို့သည် လုံးဝ ထိခိုက်မှု မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အထူးသဖြင့် စစ်ယွမ်ဟိုင် သည် အိုမင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း လဲပြိုမည့် လက္ခဏာ မပြပေ။

ချီတာဖုန်း သည်လည်း စောစောက မြင်ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းကို တွေးမိပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်... "ငါ သိထားတာတွေ အားလုံးက စာအုပ်တွေထဲကပဲ... စာရေးသူတွေက ယေဘုယျလောက်ပဲ နားလည်တာ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်... ဒါမှမဟုတ် နှစ်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ တစ္ဆေ ထိန်းချုပ်တဲ့ နည်းစနစ်တွေ တိုးတက်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဒီကိစ္စကို ဆက်မတွေးတော့ပေ။

ယခု ချန်ဖေး ပိုမို တွေးတောနေသည်မှာ အနာဂတ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ရန်သူမျိုးနှင့် မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည် ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ဘက်က ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများကို ဆင့်ခေါ်ပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ကိုင်တွယ်ရန် သိပ်မခက်ခဲပေ။ ဥပမာအားဖြင့် စစ်ယွမ်ဟိုင် ခုနက အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းများကို ကိုင်တွယ်ရန် ချန်ဖေးတွင် အခြားနည်းလမ်းများ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် တိတ်တဆိတ် ပုံရိပ်ယောင်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည့် နည်းလမ်းသည် တန်ပြန်ရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။ ချန်ဖေးသည် စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အားကိုးပြီး ပုံရိပ်ယောင်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း နှေးကွေးလွန်းနေသည်။

ထို့အပြင် စစ်ရီနန် ၏ နည်းစနစ်များမှာ အကန့်အသတ် ရှိနေကြောင်း သိသာသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ချန်ဖေးက သူမ၏ အားနည်းချက်ကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပိုမို အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာထိန်းချုပ်သူများ ရှိနေလျှင်ကော... ချန်ဖေး အနေဖြင့် သူတို့၏ အကာအကွယ်များကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ဖောက်ထွင်းနိုင်ပါ့မလား…

"စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကိုလည်း အဆင့်မြှင့်ဖို့ လိုတယ်... ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်ရင် ကျမ်းစာဆောင်ထဲ ဝင်ပြီး အသုံးဝင်မယ့်ဟာ ရှာကြည့်ရမယ်..." ချန်ဖေး တွေးလိုက်မိသည်။

ညရောက်လာသည်နှင့် အိမ်ဝိုင်းသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ချန်ဖေးသည် အခန်းထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ပြီး ထုံယွမ် ကျင့်စဉ်ကို ဆက်တိုက် လည်ပတ်နေသည်။ သို့သော် ယခင်ကကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် လုံးဝ စိတ်နှစ်ထားခြင်း မရှိဘဲ ဘေးအိမ်တွင် နေထိုင်သော တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ မိသားစုကို အနည်းငယ် သတိထားနေသည်။ သူတို့က ရည်ရွယ်ချက်ဆိုး မရှိကြောင်း ပြသခဲ့သော်လည်း သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။

“ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ချီတာဖုန်း ပြောတာ... ဘေးအိမ်က လူတွေ နတ်တိမ်မြို့ကို လာတဲ့လမ်းမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေနဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ် ဆိုပဲ... မောင်းထုတ်ခြင်း အတတ်ပညာရှင် တစ်ယောက် အနေနဲ့ တကယ့် သဘာဝလွန် သတ္တဝါတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူ့နည်းလမ်းတွေက ထိရောက်မှု ရှိပါ့မလား ဆိုတာ သိချင်မိတယ်..."

ချန်ဖေး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်မှုကို ထိခိုက်ခြင်း မရှိပေ။

ရုတ်တရက် ချန်ဖေး ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကာ အိမ်အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

စောစောက အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ဖျော့တော့သော အသက်ရှူသံ တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်ကို ချန်ဖေး ခံစားလိုက်ရသည်။ အလွန် မြန်ဆန်ပြီး အလွန် ဖျော့တော့သဖြင့် စိတ်ထင်သည်ဟုပင် မသိစိတ်က ထင်မှတ်သွားစေနိုင်သည်။

ချန်ဖေး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ကောက်ယူကာ တံခါးဖွင့်ပြီး အိမ်ဝိုင်းထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

လမင်းက သာယာနေပြီး ကြယ်တာရာများ နည်းပါးနေသည်။ ချန်ဖေး၏ အိမ်ဝိုင်းသည် နတ်တိမ်မြို့၏ အတော်လေး ဝေးလံသော နေရာတွင် တည်ရှိသည်။ အပြင်ဘက် လမ်းမများသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ပိုးကောင် အော်သံများမှလွဲ၍ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး အလွန် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ချန်ဖေး အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ ဘာမှ ထူးခြားမှု မရှိပေ။ နွေရာသီ ညလေပြေညင်းလေး တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် အိပ်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဘုန်း..."

ချန်ဖေး ယိုင်လဲသွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ ညည်းတွားသံ ပြုရင်း နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် အိမ်ဝိုင်းထဲတွင် ပေါ်လာပြီး မြေကြီးပေါ်၌ သတိလစ်နေသော ချန်ဖေးကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“စီနီယာအစ်မ... ကြည့်ရတာ သာမန် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ယောက်ပါပဲ... ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး..."

ပိလန် က ချန်ဖေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ဖြတ် အမွှေးတိုင် အနည်းငယ် သုံးလိုက်ရာ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သာ ရှိသော ဤအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်လေးသည် ချက်ချင်း ထိခိုက်သွားခဲ့သည်။

အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်များ အတွက်ပင် ဝိညာဉ်ဖြတ် အမွှေးတိုင်သည် အံ့ဖွယ် အာနိသင်များ ရှိသဖြင့် ဤအချက်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

ရှီရွှဲ့ချင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူမ၏ အကြည့်သည် ချန်ဖေး၏ ဘေးတိုက် မျက်နှာပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။

ယနေ့ ကျောက်မိသားစု အိမ်တော်တွင် ရှီရွှဲ့ချင်သည် ချန်ဖေးနှင့် ပတ်သက်ပြီး ရင်းနှီးမှု တစ်ခု ခံစားခဲ့ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် လူလွှတ် စုံစမ်းကြည့်ရာ ချန်ဖေးသည် ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းကို တွေးမိသည်နှင့် ရှီရွှဲ့ချင်သည် ထိုညက တောင်ပေါ်တွင် တွေ့ခဲ့ရသော လူကို သတိရလိုက်သည်။ ထိုလူသည်လည်း အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ဖြစ်ပြီး သူမကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်သည် ရှီရွှဲ့ချင် သေမင်းနှင့် အနီးစပ်ဆုံး ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် သားကောင်ကို သားကောင်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တိုင် အသတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်၏ အမှတ်တရသည် ရှီရွှဲ့ချင် အတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ဖြစ်နေသည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ရင်ဘတ်ဒဏ်ရာမှာ သက်သာလာခြင်း မရှိသေးပေ။ ရေချိုးပြီး ဆေးထည့်တိုင်း ရှီရွှဲ့ချင် အံကြိတ်ထားရသည်။

"ဒါက သူ့ရဲ့ မျက်နှာအစစ်လား... ဒါမှမဟုတ် ရုပ်ဖျက်ထားတဲ့ ပုံစံလား..."

ရှီရွှဲ့ချင် ပိလန် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ရုပ်ဖျက်အတတ်ကို မတတ်ကျွမ်းဘဲ လူရေခွံ မျက်နှာဖုံးကိုသာ အမြဲ အသုံးပြုလေ့ ရှိသဖြင့် အခြားသူများ ရုပ်ဖျက်ထားခြင်း ရှိမရှိ မပြောနိုင်ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ပိလန် သည် အစစ်နှင့် ခွဲခြားမရနိုင်လောက်အောင် အဆင့်မြင့်သော ရုပ်ဖျက်အတတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် အခြားသူများ ရုပ်ဖျက်အတတ် သုံးမသုံး ချက်ချင်း သိရှိနိုင်သည်။

“သူ့ရဲ့ မျက်နှာအစစ်ပါ..." ပိလန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

ရှီရွှဲ့ချင်သည် ထိုညက မျက်နှာကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။ သူမ ရှေ့တွင် ရှိနေသော မျက်နှာနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပုံစံသည်လည်း သူမ မြင်ဖူးသမျှနှင့် မတူပေ။ သို့သော် ရှီရွှဲ့ချင် အနေဖြင့် သူမ မြင်ခဲ့ရသော မျက်နှာက အစစ် ဟုတ်မဟုတ် မသေချာပေ။

“စီနီယာအစ်မ... သူ့ကို ဘယ်လို လုပ်မလဲ... ကြိုးတုပ်ပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းမလား..." ပိလန် မေးလိုက်သည်။

"မေးနေစရာ မလိုဘူး... သတ်လိုက်..."

ရှီရွှဲ့ချင် အေးစက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အရင်လူ ဟုတ်မဟုတ် မသေချာသော်လည်း ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းက ဖြစ်နေခြင်းနှင့် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ဖြစ်နေခြင်း စသည့် တိုက်ဆိုင်မှု များပြားနေသဖြင့် တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မှားယွင်း သတ်မိခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်ကိုမူ ရှီရွှဲ့ချင် ဘယ်တုန်းကမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

"ကောင်းပြီ..."

သွေးဆာသော အပြုံးတစ်ခု ပိလန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ချန်ဖေး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လည်ပင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ပိလန် သည် လူသတ်လျှင် လည်ပင်းချိုးသတ်ရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး အရိုးကျိုးသံကို သဘောကျလေသည်။

သိပ်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိတာပဲ…

"ဘယ်လိုလုပ် လူတွေကို လက်လွတ်စပယ် သတ်ရဲတာလဲ..."

ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်ရီနန် သည် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိဘဲ အိမ်ဝိုင်းနံရံပေါ်တွင် ရောက်နေပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းပြီး သတိလစ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော ချန်ဖေးသည် ပြင်းထန်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားစိုက်ထုတ်မှုကြောင့် သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ပိလန် အနားကပ်လာသည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း စစ်ရီနန် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ဒီကောင်မလေးက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ... ချစ်စရာလေးပဲ... လာကြည့်ပါရစေဦး..."

ပိလန် ရပ်တန့်သွားပြီး ချန်ဖေး၏ လည်ပင်းသို့ လှမ်းနေသော လက်ကို ရပ်လိုက်ကာ စစ်ရီနန် ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

"အစ်မရဲ့ အပြုံးက အရမ်း ယုတ်မာတယ်... လူဆိုးမကြီး..."

စစ်ရီနန် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှ တောက်ပသော ငွေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ စစ်ရီနန် ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားရန် ပြင်နေသော ပိလန် သည် ခြေလှမ်း ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

ရှီရွှဲ့ချင်သည် စစ်ရီနန် ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။ သူမသည် ဤနေရာတွင် ထူးဆန်းသော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ကို အမှန်တကယ် တွေ့ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အာဏာပိုင်များသည် ထိုကဲ့သို့သော ထူးခြားမှုများကို ရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း နတ်တိမ်မြို့ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေပြီးနောက် တစ်ယောက်မှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။ အခြားမြို့များတွင် ရှာဖွေခြင်းသည်လည်း အချည်းနှီး ဖြစ်ပုံရသည်။

ယနေ့ သူမ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခရီးစဉ်က ဤကဲ့သို့ ကြည်နူးဖွယ် အံ့သြမှုကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ဤထူးခြားမှုကို ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားပါက သူမ သေချာပေါက် ဆုလာဘ် ကြီးကြီးမားမား ရရှိပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် ရှီရွှဲ့ချင် သည် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီး အပေါက်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပေလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း နှင့် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း တို့သည် စကားလုံး တစ်လုံးတည်း ကွာခြားသော်လည်း ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု ကွာခြားလေသည်။

"ရွှစ်..."

ထိုအတွေး ရှီရွှဲ့ချင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခါစ ရှိသေးချိန်မှာပင် ငွေရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် အိမ်ဝိုင်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် သတိလစ်နေသော ချန်ဖေးသည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ပိလန် ၏ နဖူးထဲသို့ ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

သေဆုံးသွားသည့်တိုင် ပိလန် ၏ မျက်လုံးများသည် တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှု အရိပ်အယောင် မရှိပေ။ သူမသည် ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် လုံးဝ နှစ်မြုပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှီရွှဲ့ချင် ချန်ဖေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ချန်ဖေး ဟန်ဆောင်နေသည်ကို သူမ စောစောက သတိမထားမိခဲ့ခြင်းမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိပေ။ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့် တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ ချီသွေး စွမ်းအားကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မှာလဲ…

ပထမဦးစွာ ထူးခြားမှု တစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ထို့နောက် ချန်ဖေး၏ အခြေအနေကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ မျှော်လင့်မထားသော အရာများ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"အဲဒီညက လူက မင်းပဲ မဟုတ်လား..."

ရှီရွှဲ့ချင် ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ တူညီသော ဟန်ဆောင်မှု၊ တူညီသော ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှု၊ တူညီသော ဂိုဏ်း၊ တူညီသော ကျင့်ကြံမှု အဆင့်... တိုက်ဆိုင်မှုများစွာ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်တော့ပေ။

"သူမကို ထိန်းချုပ်နိုင်လား..."

ချန်ဖေးသည် ရှီရွှဲ့ချင်၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ စစ်ရီနန် ကို မေးလိုက်သည်။

ပိလန် ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်သည် မနိမ့်ကျပေ။ သူမသည် ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိပြီး ကော်လင်ရှန်း၏ အဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့တိုင် ချန်ဖေး၏ ဓားချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ချန်ဖေးသည် မူလ အစီအစဉ်အတိုင်း ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင်ပင် ဤမျှ ချောမွေ့မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် စစ်ရီနန် ၏ အကူအညီဖြင့် အရာအားလုံး ပိုမို လွယ်ကူသွားခဲ့သည်။

"သမီး သူ့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး... သူက အရမ်း သန်မာတယ်..."

စစ်ရီနန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ပြီးတော့ သမီး ဦးလေးကို တစ်ကြိမ် ကူညီပေးပြီးပြီ... ဒီညနေ ကိစ္စကို မေ့လိုက်ကြရအောင်... တာ့တာ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

စစ်ရီနန် ပြောရင်းဆိုရင်း လှည့်ထွက်သွားပြီး သူမ၏ အိမ်ဝိုင်းထဲသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။

ချန်ဖေး မှင်သက်သွားသည်။ ဒါ ဘယ်လို ကလေးဆိုးလေးလဲ... ဒီလိုပဲ ထွက်သွားလို့ ရမလား... မင်းက တစ်ဖက်လူရဲ့ လူကို သတ်ဖို့ ကူညီပေးပြီးပြီလေ... ဒီအတိုင်း ထွက်သွားရင် လက်တုံ့ပြန်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား…

အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ရှီရွှဲ့ချင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်ဖြင့် ချန်ဖေး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ သူမ၏ ဓားကွေးဖြင့် ချန်ဖေး၏ လည်ပင်းကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

"ချလွင်..."

အသံအုပ်အုပ် တစ်ချက်နှင့်အတူ ကြယ်တာရာည ဓားနှင့် ဒိုင်း ကြေမွသွားပြီး ချန်ဖေးသည် ကြီးမားလှသော အားအဟုန်ကြောင့် အိမ်ဝိုင်းနံရံကို ဝင်ဆောင့်မိကာ နံရံထဲတွင် မြုပ်ဝင်သွားသည်။

"တကယ်ပဲ မင်းကိုး..."

ကြယ်တာရာည ဓားနှင့် ဒိုင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှီရွှဲ့ချင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အမုန်းတရားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူမ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ပြီး ချန်ဖေးကို သတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဖြူဖျော့သော လက်တစ်စုံ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ရှီရွှဲ့ချင်၏ ခြေမျက်စိကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။