နှစ်ဖက်စလုံး နစ်နာခြင်း

ရှီရွှဲ့ချင်၏ ဖြူဖျော့သော ခြေဖဝါးမှတဆင့် ရေခဲလွှာများသည် ဒူးခေါင်းအထိ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း တက်လာခဲ့သည်။

ရှီရွှဲ့ချင် ဒေါသထွက်သွားပြီး ချီသွေးကို အသုံးပြု၍ တစ္ဆေလက်ကို မောင်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူမ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် ပုံရိပ်နှစ်ထပ် ပေါ်လာသည်။ ရှီရွှဲ့ချင် သည် သူမဆီသို့ လျှောက်လာနေသော ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

နံရံထဲတွင် မြုပ်နေသော ချန်ဖေးသည် ရှီရွှဲ့ချင်၏ ပြောင်းလဲမှုများ၊ အထူးသဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများ ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အဘိုး... မြန်မြန်လုပ်... သူ ရုန်းကန်နေတာ အရမ်း ကြမ်းတမ်းတယ်..."

စစ်ရီနန် ၏ စိုးရိမ်တကြီး အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ္ဆေလက်တစ်စုံ ရှီရွှဲ့ချင်၏ လည်ပင်းတွင် ပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း တင်းကျပ်လာသည်။ ထက်ရှသော ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အခြား တစ္ဆေလက် တစ်ဖက်သည် အဝေးမှ လက်ခနဲ ပျံသန်းလာပြီး ရှီရွှဲ့ချင်၏ ခေါင်းဆီသို့ ဦးတည်လာသည်။

ချန်ဖေးသည် အားအနည်းငယ် စိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး နံရံထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ ညာခြေကို နောက်သို့ ဆုတ်ကာ အရှိန်ယူလိုက်ပြီး ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရှီရွှဲ့ချင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အမြင့်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် လည်ပတ်လိုက်ရာ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ချန်ဖေးသည် ခြေဖျားမှ လက်မောင်းအထိ စွမ်းအင်အားလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဓားရှည်ကို အစွမ်းကုန် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ဓား ၅ ကွက်…

"ချလွင်..."

ချန်ဖေး၏ ဓားရှည်သည် ဓားကွေးနှင့် ရိုက်ခတ်မိပြီး ထိပ်ဖျားမှ စတင်ကာ တစ်လက်မချင်းစီ ကျိုးပဲ့သွားသည်။

"ဘုန်း..."

ရှီရွှဲ့ချင်သည် ချန်ဖေး၏ ရင်ဘတ်ကို ကန်ထည့်လိုက်ရာ ချန်ဖေး သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ အိမ်ဝိုင်းနံရံနှင့် ဝင်ဆောင့်မိသွားသည်။

အိမ်ဝိုင်းနံရံ ပြိုကျသွားပြီး ချန်ဖေးသည် ဘေးအိမ်ဝိုင်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"အဟွတ်..."

ချန်ဖေး အချိန်မဆွဲရဲတော့ပေ။ ချက်ချင်း လှိမ့်ပြီး ထလိုက်ရာ သွေးတစ်လုပ် ထပ်မံ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

အကယ်၍ ချန်ဖေးသာ ကြယ်တာရာည ဓားနှင့် ဒိုင်း၏ ဓားသဘောတရားကို အသုံးပြုပြီး ကန်ချက်၏ အားအဟုန်ကို လျှော့ချမထားခဲ့ပါက သွေးအန်ရုံဖြင့် ပြီးသွားမည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ရင်ဘတ်ရိုးများ ကြေမွသွားပြီး အတွင်းကလီစာများလည်း ဧရာမ ခွန်အားကြောင့် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သည် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်သည်။ ဤအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ရန် မလွယ်ကူပေ။

ရှီရွှဲ့ချင်သည် သူမ၏ မျက်နှာကို ကာကွယ်ထားသော ဓားကွေးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ အေးစက်နေသည်။ သူမ၏ လည်ပင်းနှင့် ခြေမျက်စိများပေါ်ရှိ တစ္ဆေလက်များ ကျိုးပဲ့သွားပြီး ရေခဲများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရှီရွှဲ့ချင်သာ ပုံရိပ်ယောင်မှ အချိန်မီ မလွတ်မြောက်ခဲ့ပါက သူမ သေဆုံးသွားမည်ကို သိနေသည်။

စုစုပေါင်း နှစ်ကြိမ် ရှိပြီ။ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်တုန်းက ပြိုင်ဘက်ကို လျှော့တွက်မိလို့ အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ပြိုင်ဘက်မှာ ကြံရာပါတွေ ရှိနေပြီး အဲဒီ ကြံရာပါတွေကလည်း အရမ်း အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။

သူမတွင် ရတနာအချို့ ပါလာသဖြင့် အချိန်မီ သတိပြန်ဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အခြားသော အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ပညာရှင်များ ရောက်လာလျှင်ပင် ဤကဲ့သို့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက သေဆုံးသွားကြပေလိမ့်မည်။

"ရီနန်..."

စစ်ယွမ်ဟိုင် သည် သူ့မြေးမလေးကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ တွက်ချက် မှားယွင်းခဲ့သည်။ ချန်ဖေး၏ ယခင်က အမူအကျင့် ကောင်းမွန်မှုကို ကြည့်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသင့်သည်ဟု ယူဆကာ ကူညီပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက စစ်ရီနန် ရဲ့ မဆင်မခြင် လုပ်ရပ်အတွက် ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ပြိုင်ဘက်က အလွန်တရာ ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲနေပြီး စစ်ရီနန် ပင် တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်ကြောင့် သတိလစ်သွားခဲ့ရသည်။

"အဘိုးကြီး... ဘေးမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်... ငါ မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးကောင်း ပေးနိုင်တယ်... မဟုတ်ရင် ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့..."

ရှီရွှဲ့ချင် က စစ်ယွမ်ဟိုင် ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ဖေး ဘက်သို့ လှည့်ကာ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အကယ်၍ ချန်ဖေးသာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားပါက ရှီရွှဲ့ချင် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ပေလိမ့်မည်။

တောင်ပေါ်တုန်းက ချန်ဖေး အရင် ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့လို့ နောက်ပိုင်း သူတို့ လိုက်မမီတော့တာ ဖြစ်သည်။

ယခု ရှီရွှဲ့ချင်၏ ဒဏ်ရာများ အတော်အတန် သက်သာလာပြီ ဖြစ်ရာ ချန်ဖေး၏ ကိုယ်ဖော့ပညာ မည်မျှပင် ကောင်းမွန်ပါစေ ဤအိမ်ဝိုင်း အတွင်း၌ ချန်ဖေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ရှီရွှဲ့ချင် ယုံကြည်ထားသည်။

ချန်ဖေး၏ နဖူးမှ ချွေးများ စီးကျလာသည်။ ချန်ဖေး ထွက်ပြေးချင်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ထွက်ပြေးခြင်းသည် ရှက်စရာ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ရှီရွှဲ့ချင်၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးသည် ချန်ဖေးအပေါ် ရောက်ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ချန်ဖေး မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားလိုက်ပါက မုန်တိုင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ မလှုပ်ရှားဘဲ နေရင်လည်း ရှီရွှဲ့ချင် က တစ်လှမ်းချင်း တိုးလာပြီး နေရာလွတ်ကို ကျဉ်းမြောင်းစေလိမ့်မယ်... နောက်ဆုံးကျရင် ချန်ဖေး သေရမှာပဲ။ အခုက စောစော သေမလား၊ နောက်ကျမှ သေမလား ဆိုတာ ရွေးချယ်ရမယ့် ကိစ္စပဲ ဖြစ်နေပြီ။

ချန်ဖေး၏ စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေပြီး ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေသော စိတ်နှလုံးကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်စေလိုက်သည်။ သူသည် လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်း အမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပယ်ချလိုက်ရသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြား ကွာခြားချက်မှာ သိသာလွန်းနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အချို့သော နည်းလမ်းများကို အားကိုးရုံဖြင့် ပေါင်းကူး၍ မရနိုင်ပေ။

"မောင်ရင်... ငါ ချိတ်ပိတ်တဲ့ နည်းစနစ်ကို သုံးပြီး သူ့ကို ဒီနေရာမှာ ခဏလောက် ချုပ်နှောင်ထားပေးမယ်... မင်း စောစောက ဓားသိုင်းကွက်ကို သုံးနိုင်သေးလား..."

စစ်ယွမ်ဟိုင် ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေး စကားပြန်မပြောပေ။ လက်ထဲမှ ဓားရိုးကို ဘယ်ဘက် အင်္ကျီလက်ကြားထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ ဓားရှည်အသစ် တစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှီရွှဲ့ချင် သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒါ ဘယ်လို လျှို့ဝှက် ဓားသိုင်းမျိုးလဲ... သဲလွန်စလေး တစ်ခုတောင် မမြင်လိုက်ရဘူး။

ချိတ်ပိတ်မည်…

စစ်ယွမ်ဟိုင် ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ သူ့နောက်တွင် လက်ဝါးပေါင်း များစွာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အခု ၁၀၀ မက ရှိနေသည်။ အေးစက်သော အော်ရာတစ်ခု အိမ်ဝိုင်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တစ္ဆေလက်များသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန်တရာ အေးစက်သော ယင်စွမ်းအင် တစ်ခုဖြင့် အစားထိုးလိုက်သည်။ ထိုစွမ်းအင်သည် ရှီရွှဲ့ချင်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး နဖူးပေါ်တွင် နှင်းမှုန်လေး တစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ရှီရွှဲ့ချင်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ရေခဲရိုက်သွားတော့သည်။

စစ်ယွမ်ဟိုင် ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် အိုမင်းသွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

မိမိ၏ သက်တမ်းကို စတေးပြီး အသုံးပြုရသော အဆုံးစွန် နည်းစနစ်များကို သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေမျိုးတွင်သာ အသုံးပြုလေ့ ရှိသည်။ လူတစ်ယောက်ကို ကူညီမိရင်းဖြင့် ဤမျှ အလှည့်အပြောင်းများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု စစ်ယွမ်ဟိုင် လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

နတ်တိမ်မြို့သည် အခြားနေရာများထက် ပိုမို လုံခြုံသော်လည်း အန္တရာယ် ဖြစ်နိုင်ခြေလည်း ပိုမို များပြားသည်ဟုသာ ပြောရပေမည်။

သို့သော် ဤအခြေအနေ ရောက်မှတော့ စစ်ယွမ်ဟိုင် နောင်တရနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ စစ်ရီနန် စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ စစ်ရီနန် ကို မြင်လိုက်ရသော ရှီရွှဲ့ချင်၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ပြီး သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ သိပ်မရှိတော့ကြောင်း စစ်ယွမ်ဟိုင် သိလိုက်သည်။

ရှီရွှဲ့ချင် သေမလား... ဒါမှမဟုတ် သူ့မိသားစု တစ်ခုလုံး ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင် နေရမလား…

ချန်ဖေး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး အံ့သြဖွယ် ပုံရိပ်တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှီရွှဲ့ချင်၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်သည် တစ်လက်မချင်း ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

ဓားသွားပေါ်တွင် ဓားအလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်နေပြီး ချန်ဖေး၏ နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထလာသည်။ ညာလက်မောင်းမှ အသားများ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေသည်။ အရေပြားသည် ကြွက်သားများ၏ ပြင်းထန်သော တင်းအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ အက်ကွဲကြောင်းများ စတင် ပေါ်လာသည်။

ချွေးပေါက်တိုင်းမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ချန်ဖေးသည် သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဓား ၆ ကွက်…

လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ပြီး အဆုံးစွန်သော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာ အားထုတ်ရသော ဓား ၅ ကွက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဓား ၆ ကွက်သည် ချန်ဖေး၏ အသက်ကို ရင်းပြီး ထုတ်သုံးလိုက်သော တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။

"ကလစ် ကလစ် ကလစ်..."

အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် ရှီရွှဲ့ချင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲလွှာများ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သူမ၏ ခေါင်းမှ ဖျော့တော့သော အလင်းရောင် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရေခဲများသည် ပူပြင်းသော နေရောင်နှင့် တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ အရည်ပျော်ကျသွားသည်။

ရှီရွှဲ့ချင်၏ မျက်လုံးများသည် ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များသည် မည်းနက်သွားသည်။ ချန်ဖေး၏ စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်သည် အမြင့်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် လည်ပတ်နေပြီး ရှီရွှဲ့ချင်၏ မြှူဆွယ်မှုကို ခုခံနေသည်။

သို့သော် ဓား ၆ ကွက်၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်သည် စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်မှတဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆုံးစွန် ထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်သည် ပြင်ပ အင်အားစုများ၏ နှောင့်ယှက်မှုကို ခံနေရသည်။ အကယ်၍ ဓား ၅ ကွက်သာ ဆိုလျှင် ချန်ဖေး ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ဓား ၆ ကွက်၏ အဆုံးစွန် ပုံစံကြောင့် ဓားသိုင်းကွက်သည် တုန်ခါလာသည်။

ချန်ဖေး အံကြိတ်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ ဓားကစားပုံကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရပြီး ဓားသွားပေါ်တွင် စုစည်းထားသော စွမ်းအားကြောင့် ဓားသည် တုန်ခါကာ အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှီရွှဲ့ချင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ရေခဲများ ဆက်လက် အရည်ပျော်ကျနေပြီး ဖျော့တော့သော အလင်းရောင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေး၏ ရှေ့တွင် ရှီရွှဲ့ချင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချန်ဖေး စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ရှီရွှဲ့ချင်နှင့် တွေ့ဆုံစဉ်က သူမသည် ကိုင်တွယ်ရ ဤမျှ မခက်ခဲခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူမသာ ထိုအချိန်က ဤကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့လျှင် ချန်ဖေး အနေဖြင့် သူမကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးပင် ရရှိခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်း ရှီရွှဲ့ချင်သည် ရတနာတစ်ခု ဆောင်ထားသည်ဟု ချန်ဖေး သံသယ ဝင်မိသည်။

"ဘုန်း..."

သတိပဋ္ဌာန် ကျင့်စဉ်မှတဆင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မှတ်မိနေမှုကို အားကိုးပြီး ချန်ဖေးသည် လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေး၏ အမြင်အာရုံ ရှင်းလင်းသွားသည်။ လက်ထဲမှ ဓားရှည်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ကြေမွသွားပြီး ဓားရိုးသာ ကျန်ရစ်တော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှီရွှဲ့ချင်၏ ညာဘက်လက်မောင်းနှင့် ပခုံးရိုးတို့ ပျောက်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော သူမသည် နံရံကို မှီထားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်လျက် ချန်ဖေးနှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူမ၏ လက်မောင်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ ပြန်ဆက်နိုင်လျှင်ပင် သူမ၏ ခွန်အားကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။ အပေါက်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လမ်းစ ပိတ်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။

"အဟွတ်..."

ချန်ဖေး ရှေ့တိုးပြီး ရှီရွှဲ့ချင်ကို အဆုံးစီရင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ခြေမခိုင်တော့ဘဲ ယိုင်လဲသွားသည်။

ဓား ၆ ကွက်သည် ချန်ဖေးအတွက် ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေခဲ့ပြီး သူ့ကို မောပန်းနွမ်းနယ်မှု၏ အစွန်းဆုံးသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ အဆုံးသတ်တွင် စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ် နှောင့်ယှက်ခံရမှုကြောင့် ဓားသိုင်း မတည်ငြိမ်မှုက သူ့အခက်အခဲကို ပိုမို ဆိုးရွားစေခဲ့သည်။

"မင်းတို့ကို ငါ မှတ်ထားမယ်... ဒီကိစ္စ မပြီးသေးဘူး..."

ရှီရွှဲ့ချင် ယိုင်နဲ့နဲ့ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ဖျော့တော့သော အလင်းရောင် တစ်ခု သူမ၏ ဒဏ်ရာပေါ်တွင် စီးဆင်းနေပြီး ဒဏ်ရာ ကြီးမားသော်လည်း သွေးတိတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရှီရွှဲ့ချင် ဘယ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြတ်ထွက်သွားသော လက်မောင်းသည် သူမထံ ပျံသန်းလာသည်။ ရှီရွှဲ့ချင် သည် ပြတ်သွားသော လက်မောင်းကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ချန်ဖေးနှင့် အခြားသူများကို နာကြည်းစွာ ကြည့်လိုက်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး... ဂျူနီယာညီလေး... မင်း ဘယ်မှာလဲ..."

ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာရာ ချန်ဖေး၏ မျက်နှာထား စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသွားသည်။ ကော်လင်ရှန်း၏ အသံ ဖြစ်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကော်... ကျွန်တော် ဒီမှာ..."

ချန်ဖေး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကော်လင်ရှန်းက ဒီနေရာကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ချန်ဖေး လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

ချန်ဖေးသည် နေ့ဘက်တွင် စာပို့ချိုးငှက်ဖြင့် သတင်းပို့ခဲ့သော်လည်း ချိုးငှက်သည် ချန်ဖေး၏ လိပ်စာကို မှတ်တမ်းတင်မထားပေ။ ကော်လင်ရှန်း လာရှာလိမ့်မယ်လို့ ချန်ဖေး မထင်ထားခဲ့ဘူး။

ရှီရွှဲ့ချင်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း ကော်လင်ရှန်း၏ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ပိုမို မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သန်းခေါင်ကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်တွင် အကူအညီများ ရှိနေသေးသည်။

ရှီရွှဲ့ချင် အချိန်မဆွဲရဲတော့ပေ။ ဖျော့တော့သော အလင်းရောင် ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေပြီး ရှီရွှဲ့ချင် သည် အိမ်ဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကော်... သူ့ကို တားလိုက်..."

ချန်ဖေး လိုက်မမီနိုင်တော့သဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ကော်လင်ရှန်း အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း တစ်ယောက်ယောက် ပြေးထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တားဆီးရန် ရှေ့တိုးလိုက်သည်။ လက်မောင်းပြတ်နေသော လှပသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ မှင်သက်သွားသည်။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ…

“စီနီယာအစ်ကိုကော်... သူက ရှန်ယန် ဂိုဏ်းက မြေခွေးမလေ... သတိထား..." ချန်ဖေး၏ အသံ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကော်လင်ရှန်း၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း လေးနက်သွားပြီး ရှီရွှဲ့ချင်ကို သတိကြီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် ရှီရွှဲ့ချင်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဖျော့တော့သော အလင်းရောင်သည် ကော်လင်ရှန်းကို ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ခံစားရစေသည်။

"ငါ့ကို လွှတ်ပေး... ငါ့ကို မင်းနဲ့အတူ သေအောင် မလုပ်နဲ့..." ရှီရွှဲ့ချင် က ကော်လင်ရှန်းကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"လူမိုက်မှ မင်းကို လွှတ်ပေးမှာ..."

ကော်လင်ရှန်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် ကြီးထွားလာကာ ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးပြီး ရှီရွှဲ့ချင်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဓားမကြီးကို ဘေးတိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှီရွှဲ့ချင် ကာကွယ်ရန် အသုံးပြုလိုက်သော ဓားကွေးနှင့် ရိုက်ခတ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရှီရွှဲ့ချင်သည် နံရံကို ဖောက်ထွက်ပြီး အိမ်ဝိုင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျလာကာ သတိလစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကော်လင်ရှန်း မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ လူတိုင်း သေဆုံးရမည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အလွယ်တကူ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ရလဒ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ဖေး စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ အလိုအလျောက် လဲကျသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပြီ။