နာယွမ် ပုလဲ

ရှီရွှဲ့ချင်က ဟန်ဆောင်ခြောက်လှန့်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ထိုဖျော့တော့သော အလင်းရောင်ကို ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိသယောင် တမင် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြားသူ တစ်ဦးသာ ဆိုလျှင် မဆင်မခြင် လုပ်ဆောင်ရန် တွန့်ဆုတ်နေမိပေလိမ့်မည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရှီရွှဲ့ချင်သည် ကော်လင်ရှန်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ကော်လင်ရှန်းသည် တစ္ဆေများကို ဆွဲဆောင်ရန် ဖယောင်းတိုင် အဖြူကို အသုံးပြုရမည်ကိုပင် မကြောက်ခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ရှီရွှဲ့ချင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသူ တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မည်သို့ နောက်ဆုတ်လိမ့်မည်နည်း။

ကော်လင်ရှန်းသည် ဦးစွာ လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်ဖြင့် ရှီရွှဲ့ချင်၏ ဒန်တျန် ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး သာမန်လူ တစ်ယောက် အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမကို ကြိုးတုပ်လိုက်သည်။

ရှီရွှဲ့ချင်ကို ကြိုးတုပ်နေစဉ် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား တစ်ခု အနည်းငယ် တောက်ပနေသည်ကို ကော်လင်ရှန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အသုံးဝင်သည် ဖြစ်စေ မဝင်သည် ဖြစ်စေ သူသိသမျှ နည်းလမ်းများ အသုံးပြု၍ ရှီရွှဲ့ချင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

ခဏကြာ အလုပ်ရှုပ်ပြီးနောက် ကော်လင်ရှန်းသည် ချန်ဖေး အနားသို့ ရောက်လာပြီး ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ချန်ဖေးအား ပေးကာ သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကော်... ဆရာက အစ်ကို့ကို လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား..." ချန်ဖေးက တူညီသော မေးခွန်းဖြင့် ကော်လင်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး... ဆရာက ဒီရက်ပိုင်း ဂိုဏ်းထဲမှာ မရှိဘူး... ငါက အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ပြီ ဆိုတာ မင်းကို လာပြောပြချင်လို့ လာရှာတာ..."

ကော်လင်ရှန်း ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ သူသည် နတ်တိမ်မြို့ရှိ ချန်ဖေး၏ လိပ်စာကို တစ်ကြိမ် ကြားဖူးသော်လည်း ချက်ချင်း မေ့သွားခဲ့ပြီး ယေဘုယျ တည်နေရာလောက်သာ မှတ်မိသည်။ ယနေ့ အကြိမ်ကြိမ် ရှာဖွေပြီး လမ်းတစ်လျှောက် အော်ခေါ်ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် ကော်လင်ရှန်းကို ရယ်ချင်သလို ငိုချင်သလိုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ပျော်ရွှင်မှုကို လာမျှဝေတာကိုး။ ဒါပေမဲ့ ကော်လင်ရှန်း ရောက်လာလို့သာ တော်သေးသည်။ မဟုတ်ရင် ရှီရွှဲ့ချင် ဒီနေ့ ထပ်လွတ်သွားဦးမည် ဖြစ်သည်။

ယနေ့ နှစ်ဖက်ကြား ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုအရ ရှီရွှဲ့ချင်ကိုသာ ဖမ်းမထားနိုင်ခဲ့လျှင် အနာဂတ်တွင် အဆုံးမဲ့ တိုက်ပွဲများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အဓိက ပြဿနာမှာ ချန်ဖေး၏ ခွန်အားသည် ရှီရွှဲ့ချင်ထက် များစွာ နိမ့်ကျနေခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်ယွမ်ဟိုင် ၏ အကူအညီဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံး အကြီးအကျယ် နစ်နာဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ ချန်ဖေးသာ နောက်ပိုင်းတွင် ရှီရွှဲ့ချင်နှင့် တစ်ယောက်ချင်း ရင်ဆိုင်ရပါက သူ ဒီလောက် ကံကောင်းတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ပုံမှန် အခြေအနေများတွင် ရှီရွှဲ့ချင်၏ ကိုယ်ဖော့ပညာသည် ချန်ဖေးထက် များစွာ သာလွန်သည်။ ချန်ဖေး ထွက်ပြေးချင်လျှင်ပင် မပြေးနိုင်ပေ။ တစ်နေ့နေ့ အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ မရောက်မချင်း ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းထဲတွင်သာ ထာဝရ နေရပေလိမ့်မည်။

"စီနီယာအစ်ကို... အစ်ကိုက ဒီနေ့ ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်လိုက်တာပဲ..."

ချန်ဖေး မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ကော်လင်ရှန်းကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါတို့ကြား ဘာလို့ ဒီလို စကားတွေ ပြောနေရတာလဲ..."

ကော်လင်ရှန်း မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။ ချန်ဖေးက သူ့ကို လိုက်ပြီး တစ္ဆေ မျှားခေါ်ရန် သဘောတူလိုက်သည့် နေ့ကတည်းက သူတို့၏ ခင်မင်မှုသည် သေအတူရှင်မကွဲ ဖြစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကော်လင်ရှန်းသည် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်သည်နှင့် ချန်ဖေးကို မျှဝေရန် မစောင့်နိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ကံတရား၏ အလှည့်အပြောင်းကြောင့် ရှီရွှဲ့ချင်ကို ဖယ်ရှားရာတွင် ချန်ဖေးကို ကူညီနိုင်ခဲ့သည်။ ဒါက တကယ့်ကို ကံတရားပဲ။

ရှုပ်ပွနေသော အိမ်ဝိုင်းကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် စစ်ယွမ်ဟိုင် ၏ မိသားစုက သူ့ကို တွဲပြီး အိမ်ပြန်ပို့လိုက်ကြသည်။ ချန်ဖေးလည်း သူ့အိမ်ဝိုင်းသို့ ပြန်လာပြီး သတိလစ်နေသော ချီတာဖုန်း ကို နှိုးလိုက်သည်။

ကော်လင်ရှန်းသည် ရှီရွှဲ့ချင်ကို သတိထား စောင့်ကြည့်နေသည်။ ရှီရွှဲ့ချင်၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ မပေါ့ဆရဲပေ။ အထူးသဖြင့် ရှီရွှဲ့ချင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။ ထိုသို့ ဖြစ်လျှင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်လိမ့်မည်။

ချန်ဖေးသည် ဒဏ်ရာအတွက် ဆေးသောက်ပြီး တစ်ညလုံး ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ ကုသနေခဲ့သည်။

ထုံယွမ် ကျင့်စဉ်သည် ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်း ကျင့်စဉ် ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် အမှန်တကယ် လိုက်ဖက်ပေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းကို အထောက်အကူ ပြုရုံသာမက ကုသရာတွင်လည်း အံ့ဖွယ် အာနိသင် ရှိသည်။ လဲပြိုလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ညတည်း ကုသပြီးနောက် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

ဤနှုန်းအတိုင်း ဆိုလျှင် ချန်ဖေးသည် နောက်ထပ် နှစ်ရက် သုံးရက် အတွင်း မည်သည့် နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးမျှ မကျန်ရစ်ဘဲ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနိုင်ပေမည်။

ညတာ ကုန်ဆုံးပြီး နေထွက်လာသည်။ ရှီရွှဲ့ချင်ကို ဂိုဏ်းသို့ ပို့ဆောင်ရမလား သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းမှ လူလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ရမလား ဟု ချန်ဖေးနှင့် အခြားသူများ စဉ်းစားနေစဉ် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဆရာ..."

ကော်လင်ရှန်း တံခါးသွားဖွင့်လိုက်ရာ လာသူကို မြင်သောအခါ အံ့သြစွာဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ကော်လင်ရှန်း မနေ့က ထွက်လာတုန်းက ဖုန်းရှူဖူ ဂိုဏ်းထဲမှာ မရှိဘဲ ခရီးထွက်နေတာ ရက်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းရှူဖူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အိမ်ဝိုင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

ချန်ဖေး အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဖုန်းရှူဖူကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဖုန်းရှူဖူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှုပ်ပွနေသော အိမ်ဝိုင်းနှင့် ချန်ဖေး၏ မသက်သာသေးသော ဒဏ်ရာများကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ "ငါ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားပုံ ရတယ်..."

"ဆရာ... နောက်မကျပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ အဲဒီ မြေခွေးမကို ဖမ်းမိထားပါပြီ..." ကော်လင်ရှန်းက အိမ်ဝိုင်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဖမ်းမိတယ် ဟုတ်လား..."

ဖုန်းရှူဖူ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ အဓိကအားဖြင့် ချန်ဖေးသည် လက်ရှိတွင် လုံးဝ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း မရှိသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး မနေ့ညက ပိုမို ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့မည်မှာ သေချာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် အသတ်မခံရခြင်းကပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး ပေးပို့သော သတင်းအရ ထိုလူသည် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေး၏ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ကောင်းကင်ဘုံကို အာခံနိုင်သော စွမ်းရည် ရှိလျှင်ပင် ထိုကဲ့သို့ လူမျိုးကို တွေ့ပါက ထွက်ပြေးရပေလိမ့်မည်။

"ကံကောင်းလို့ ဘေးအိမ်က အိမ်နီးချင်းတွေ ကူညီပေးကြလို့ပါ..."

ချန်ဖေး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်သည်။

စစ်ယွမ်ဟိုင် ၏ နည်းလမ်းများ အကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ဖုန်းရှူဖူ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ထိန်းချုပ်မှု ကျွမ်းကျင်သူမျိုးသည် သာမန်အချိန်များတွင် တွေ့ရခဲကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။

"ငါ့ကို ရှန်ယန် ဂိုဏ်းက လူတွေဆီ ခေါ်သွားပေး..." ဖုန်းရှူဖူက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဒီမနက် ဖုန်းရှူဖူ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်ဖေး၏ သတင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ချက်ချင်း ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာ ပြုပြင်မရနိုင်သော ကိစ္စများ မဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။

အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်ရာ ရှီရွှဲ့ချင်ကို ကြိုးတုပ်ပြီး မြေကြီးပေါ် ပစ်ချထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ နိုးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အသံကြားရုံမှလွဲ၍ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ဘဲ အဝေးကိုသာ ငေးကြည့်နေသည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ယခု ဤနေရာတွင် ကြိုးတုပ်ခံထားရသဖြင့် ရှီရွှဲ့ချင်၏ ကံကြမ္မာသည် ဆုံးဖြတ်ပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ပြင်ပအရာများကို စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ သေချင်စိတ်သာ ရှိတော့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရှီရွှဲ့ချင်သည် ကော်လင်ရှန်း၏ စွမ်းအားဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံထားရပြီး ယခုအချိန်တွင် သေတောင် မသေနိုင်တော့ပေ။

ကော်လင်ရှန်း၏ ဖရိုဖရဲ လုပ်ရပ်များသည် အမှန်တကယ် အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ဆရာ... ဒီမြေခွေးမကို ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ..." ချန်ဖေးက ဖုန်းရှူဖူ ဘက်သို့ လှည့်မေးလိုက်သည်။

“ငါ သူ့ကို နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်းဆီ တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားမယ်..." ဖုန်းရှူဖူ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှန်ယန် ဂိုဏ်းသည် နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်း၍ မရနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သဖြင့် တွေးထားသည်ထက် ပိုမို ဒုက္ခပေးနိုင်သည်။

ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်း အနေဖြင့် ဤကိစ္စကို တာဝန်ယူရန် လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ရှန်ယန် ဂိုဏ်းသာ ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားလာပါက ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်း အနေဖြင့် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ခံစားရဖွယ် ရှိသည်။

ယခုအခါ အခြားဒေသများမှ လူများ နတ်တိမ်မြို့သို့ စုပြုံ ရောက်ရှိလာကြသဖြင့် ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းသည်လည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် အခွင့်အလမ်းများ ရရှိထားသည်။ သဘာဝကျကျပင် ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းသည် ဤအချိန်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုး မိမိတို့ဆီ ရောက်လာမည်ကို မလိုလားပေ။

"ဒီကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားပါ... ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့... မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ဒုက္ခ ကိုယ်ရှာသလို ဖြစ်လိမ့်မယ်..." ဖုန်းရှူဖူ သတိပေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ..."

ချန်ဖေးနှင့် သူ့အဖော် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ရှန်ယန် ဂိုဏ်းကဲ့သို့ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ဖြစ်နိုင်လျှင် ရှောင်ရှားသင့်သည်။

"မင်းတို့ ဂရုစိုက်ကြပါ..."

ဖုန်းရှူဖူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှီရွှဲ့ချင်ကို မြေကြီးပေါ်မှ ဆွဲမကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဖုန်းရှူဖူသည် ဤပြဿနာကို နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်းထံ တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းပေးရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကျိုးခံစားခွင့် အချို့ကို ရယူရန် စီစဉ်ထားသည်။

နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်းသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်လျှင် ဘယ်သောအခါမျှ ကပ်စေးမနည်းခဲ့ပေ။

ချန်ဖေး၏ ခွန်အားသည် နည်းပါးလွန်းနေသေးသည်။ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ဖြင့် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှင့် တွေ့ဆုံပါက သေချာပေါက် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများနှင့် ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီ ဖြစ်ရာ ဖုန်းရှူဖူသည် ချန်ဖေး အတွက် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခု ရယူပေးရန် နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်းထံ အကူအညီတောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဖုန်းရှူဖူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချန်ဖေးနှင့် အခြားသူများသည် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြပြီး စစ်ယွမ်ဟိုင် နှင့်လည်း တိုင်ပင်ကာ လက်ရှိနေရာမှ ပြောင်းရွှေ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

မနေ့ညက ဒီနေရာမှာ ဆူညံမှုတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သေချာ စုံစမ်းကြည့်လျှင် သဲလွန်စ အချို့ တွေ့ရှိနိုင်သေးသည်။

ညသန်းခေါင်တွင် စစ်ရီနန် ၏ အိပ်မက်ကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးဖြင့် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုအရ ရှီရွှဲ့ချင်၏ ဤနေရာသို့ လာရောက်မှုသည် စိတ်ကူးပေါက်ရာ လုပ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ အထက်လူကြီးများကို သတင်းမပို့ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ဤအချက်က အားလုံးကို စိတ်သက်သာရာ ရစေသော်လည်း ဘေးကင်းစေရန် အတွက် ထွက်ခွာပြီး နေစရာနေရာသစ် ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ချီတာဖုန်း သည် ရုပ်ဖျက်ပြီး အိမ်ပွဲစား တစ်ဦးကို ရှာဖွေကာ အိမ်ဝိုင်းနှစ်ခု ငှားရမ်းလိုက်သည်။

နတ်တိမ်မြို့လယ်နှင့် နီးကပ်သောကြောင့် အိမ်ဈေးမှာ အတော်လေး ကြီးမြင့်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ ချန်ဖေးတွင် စုဆောင်းငွေ အချို့ ရှိနေသေးသည်။ မနေ့ညက အကူအညီအတွက် စစ်ယွမ်ဟိုင် ကို ကျေးဇူးတင်သော အနေဖြင့် ချန်ဖေးက ကုန်ကျစရိတ် အားလုံးကို ပေးချေလိုက်သည်။

"ငှားရမ်းခကို ငါတို့ဘာသာ ပေးပါ့မယ်..." စစ်ယွမ်ဟိုင် က ချန်ဖေးကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မနေ့ညက စီနီယာသာ မရှိရင်... ဂျူနီယာ သေနေလောက်ပါပြီ... ငွေကြေးလေး နည်းနည်းက ဘာပြောပလောက်မှာလဲ..."

ချန်ဖေး ပြောရင်းဆိုရင်း နှင်းတစ်ထောင် ဝါးပင်ကို ထုတ်ယူကာ စစ်ယွမ်ဟိုင် ကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို ပြန်ယူပါ စီနီယာ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ပေးပြီးသား လက်ဆောင်ကို ပြန်မယူကောင်းဘူး... မောင်ရင်... ဒါကို သိမ်းထားလိုက်ပါ..." စစ်ယွမ်ဟိုင် က ပြုံးပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်မှု အချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချန်ဖေး နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံလိုက်သည်။ ဆက်လက် ကမ်းလှမ်းနေပါက အနေရခက်စရာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေးသည် သူစုဆောင်းထားသော ငွေအများအပြားကို သုံးစွဲလိုက်ရသော်လည်း နောက်ရက်နည်းနည်း ကြာရင် ဂိုဏ်းကို ပြန်ပြီး ဖေးလင်း ဆေးလုံးရဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို လဲလှယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယခင်က ချန်ဖေးသည် သူ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် ဖေးလင်း ဆေးလုံး၏ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ပြန်လည် ဖော်ထုတ်ရန် စိတ်ကူးရှိခဲ့သည်။

ယောက်ျားလေးတွေရဲ့ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်နဲ့ အောင်မြင်မှု ခံစားချက်တွေက ချန်ဖေးကို ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဇွဲနပဲ ရှိစေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကုန်ကျစရိတ်များ များပြားလာသဖြင့် ချန်ဖေးသည် သူ့ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်နာပြီး ဖေးလင်း ဆေးလုံး၏ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို လဲလှယ်ကာ ဖေးလင်း ဆေးလုံးများကို စတင် ရောင်းချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ရောင်းချရသော ဖေးလင်း ဆေးလုံး အရေအတွက်သည် မြဲမြံသော ဆေးလုံးလောက် များပြားမည် မဟုတ်ပေ။

ဝယ်မည့်သူ နည်းပါးခြင်းကြောင့် သို့မဟုတ် ဈေးကြီးခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ချန်ဖေး အနေဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ ဆေးဖက်ဝင် အပင် လုံလောက်အောင် စုဆောင်းနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မြဲမြံသော ဆေးလုံးအတွက် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များသည် သာမန် နှစ်ကာလရှိသော အပင်များ ဖြစ်သဖြင့် နေရာအများအပြားမှ ရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် ဖေးလင်း ဆေးလုံးသည် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ၏ သက်တမ်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး အနည်းဆုံး လိုအပ်ချက်များ ရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် သွေးကြောအားဖြည့် ဆေးလုံးသည် အသက် ၂၀ ရှိသော အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း လိုအပ်သည်။ ဖေးလင်း ဆေးလုံး အနေဖြင့် အနည်းဆုံး ၁၀ နှစ် သက်တမ်းရှိသော အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း လိုအပ်ပြီး အခြား အရန် ပါဝင်ပစ္စည်းများလည်း သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသော်လည်း အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းလောက် မများပေ။

ဖေးလင်း ဆေးလုံး၏ ဈေးနှုန်း ကြီးမြင့်ရခြင်းမှာ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ၏ သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ချီတာဖုန်း၏ ဆေးဖက်ဝင် အပင် ရှာဖွေနိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ရပေမည်။ သို့မဟုတ် အဂ္ဂိရတ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ထံမှ အဖြေရှာနိုင်သည်။

မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ ချန်ဖေး အတွက် ဖေးလင်း ဆေးလုံး၏ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို လဲလှယ်ခြင်းသည် အကျိုးရှိပြီး အပြစ်မရှိပေ။ အများဆုံး အနေဖြင့် ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းလောက် အောင်မြင်မှု ခံစားရမည် မဟုတ်ရုံသာ ရှိသည်။

နတ်တိမ်မြို့တွင် ပြန်လည် ကျန်းမာလာစေရန် ငါးရက်ခန့် နေထိုင်ခဲ့ပြီး အရာအားလုံး အေးချမ်းခဲ့သည်။

ချန်ဖေး၏ ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားပြီး ထုံယွမ် ကျင့်စဉ် တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဒဏ်ရာကြောင့် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသဖြင့် ကျွမ်းကျင်မှု အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်။

ချန်ဖေးသည် ထုံယွမ် ကျင့်စဉ် တတိယအဆင့်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ကျင့်ကြံပြီးမှ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ဖုန်းရှူဖူက ရှီရွှဲ့ချင်၏ ကိစ္စ ပြီးဆုံးပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတင်းပို့လာပြီး ချန်ဖေးနှင့် အခြားသူများကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။

အချိန်မဆွဲဘဲ ချန်ဖေးနှင့် သူ့အဖော်သည် ဂိုဏ်းတံခါးဝသို့ အမြန် ပြန်လာခဲ့ကြပြီး ဖုန်းရှူဖူ၏ အိမ်ဝိုင်းသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်ကြသည်။

“ဆရာ... တပည့် ဝင်ခွင့်တောင်းပါတယ်..." ကော်လင်ရှန်းက ရှေ့တိုးပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဝင်ခဲ့..." ဖုန်းရှူဖူ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ဖေးနှင့် သူ့အဖော် အိမ်ဝိုင်းထဲသို့ ဝင်လိုက်ရာ ဖုန်းရှူဖူသည် ကျောက်စားပွဲတွင် ထိုင်လျက် အဝါရောင် ပုလဲလုံး တစ်လုံးဖြင့် ကစားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ယူလိုက်..."

ဖုန်းရှူဖူက ချန်ဖေးကို ကြည့်ပြီး ပုလဲလုံးကို ညင်သာစွာ တွန်းပို့လိုက်ရာ ချန်ဖေး၏ မျက်နှာရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ ချန်ဖေး မသိစိတ်ဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ဖုန်းရှူဖူကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“နာယွမ် ပုလဲ ..."

ဖုန်းရှူဖူက ကျောက်စားပွဲပေါ်မှ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူ၍ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်... "ဒီတစ်ခေါက် မင်း ကံကောင်းသွားတယ်... နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်းဆီကနေ ဒီပစ္စည်းကို ရလိုက်တယ်... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ..."

"ဒါ ပစ္စည်းကောင်းပဲ... ဂျူနီယာညီလေး..." ကော်လင်ရှန်းက ဝမ်းသာအားရ အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် လက်ထဲမှ ပုလဲလုံးကို မနေနိုင်ဘဲ ကြည့်လိုက်မိသည်။ ကလေးဆိုးလေး တစ်ယောက် ပြုလုပ်ထားသော ရွှံ့စေးလုံး တစ်လုံးကဲ့သို့ သာမန် ပုံစံပေါက်နေသည်။