အသက်ချမ်းသာပေးပါ

ချီတာဖုန်း သည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါတော့... အရက်မူးနီမျှော်စင် နဲ့ ငါတို့ သွားရှုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး... မင်းကို ဒီပြဿနာထဲ ဆွဲမထည့်ချင်ပါဘူး..."

ချီတာဖုန်း သည် အရက်မူးနီမျှော်စင်၏ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဤကိစ္စကို လက်လျှော့ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

"လမ်းမပေါ်မှာ သူ့ကို ရိုက်သတ်ခိုင်းတာမှ မဟုတ်တာ..." ချန်ဖေး မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။ လက်စားချေခြင်း နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည့်အနက် အကြမ်းဖက်ခြင်းသည် အရှင်းလင်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း အကျိုးဆက် အကြီးမားဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။

"သူတို့ကို ကြိုးတုပ်ပြီး ပြန်ခေါ်လာဖို့ ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ချန်ဖေးသည် ရုပ်ဖျက်ပြီး လူသွားပြန်ပေးဆွဲမည်ဟု ချီတာဖုန်း ထင်မှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပါက ဆူညံမှု များပြားသွားမည် ဖြစ်ပြီး အခြားသော နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

"အဲဒါတွေ မဟုတ်ဘူး..."

ချန်ဖေးသည် ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်နေသည်။ ဘာလို့ ဒီလို ရှုထောင့်တွေကနေပဲ တွေးနေကြတာလဲ... တကယ်လို့ အဲဒီလို လက်စားချေချင်ရင် ဘာလို့ ရက်ပေါင်းများစွာ စောင့်နေဦးမှာလဲ…

"ဒါဆို ဘယ်လို လက်စားချေမှာလဲ..." ချီတာဖုန်း နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဒါကို သုံးပြီးတော့ပေါ့…

ချန်ဖေး ပြောရင်းဆိုရင်း သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ရှီရွှဲ့ချင် ထံမှ ရရှိခဲ့သော တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဝိညာဉ် လက်နက် ဖြစ်သည်။

"ဒါကို ဘယ်လို သုံးမှာလဲ..." ချီတာဖုန်း သည် ဤကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို မှတ်မိသည်။ ချန်ဖေးနှင့် ကော်လင်ရှန်း တို့ ယခင်က လေ့လာနေကြသည်ကို သူ တွေ့ဖူးသော်လည်း အဖြေရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

“မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက မျိုးစေ့ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်မယ်..."

ချန်ဖေး ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ အဲဒါ မလုပ်ခင်... ငါတို့ နတ်တိမ်မြို့ကို ပြန်သွားပြီး အဘိုးစစ် ကို ချိတ်ပိတ်ထားတာ ဖြေခိုင်းရမယ်... ဒါမှ မျိုးစေ့ကို ငါ ပြုပြင်လို့ ရမှာ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ပြောင်းပြန်လှန်မယ်... ချိတ်ပိတ်ထားတာ ဖြေမယ် ဟုတ်လား..."

ချီတာဖုန်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုပေ။ ချိတ်ပိတ်ထားသည်ကို ဖြေပြီး ပြန်လည် ချိတ်ပိတ်ခြင်းသည် ကြာရှည်ခံမည့် အချိန်ကာလကို တိုတောင်းသွားစေမည် ဖြစ်သော်လည်း ချီတာဖုန်း သည် ချန်ဖေးကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အချိန်အကြာကြီး အတူနေလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့ကြားတွင် ယုံကြည်မှု အချို့ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် နတ်တိမ်မြို့ရှိ စစ်ယွမ်ဟိုင် ၏ အိမ်ဝိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

စစ်ရီနန် သည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကျယ်လောင်စွာ ဖတ်နေသော်လည်း သူမ၏ အကြည့်များသည် ချန်ဖေးနှင့် သူ့အဖော်ထံသို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ရောက်ရှိနေသည်။ သူမ၏ မည်းနက်သော မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားနေပြီး ဘာတွေ ကြံစည်နေမှန်း မသိနိုင်ပေ။

“ချိတ်ပိတ်ထားတာကို ဖြေဖို့ မခက်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဖြေလိုက်တာနဲ့ မျိုးစေ့က မင်းရဲ့ အဆီအနှစ်နဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ချက်ချင်း စုပ်ယူမှာမို့လို့... နည်းနည်းတော့ နာကျင်လိမ့်မယ်..." စစ်ယွမ်ဟိုင် က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ချီတာဖုန်း ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုမျိုးစေ့များသည် ဤအရာများကို စုပ်ယူရန် အထူး ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ ချိတ်ပိတ်ထားသဖြင့် ဘာမှ မစုပ်ယူရသေးပေ။ ယခု ရုတ်တရက် ပြန်ဖွင့်လိုက်ပါက အငမ်းမရ စုပ်ယူမည်မှာ သေချာသည်။

ချန်ဖေး ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ပွတ်သပ်နေသည်။

ချန်ဖေး၏ မူလ အစီအစဉ်အရ ဝိညာဉ် လက်နက်များ အထွေထွေ ရှင်းလင်းချက် ကို ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံပြီးမှ စိတ်စွမ်းအား ကို အသုံးပြု၍ ချီတာဖုန်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မျိုးစေ့ကို ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားမည် ဖြစ်သည်။

အောင်မြင်နိုင်ခြေ မများသော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပါက အခွင့်အလမ်း ရှိနိုင်သည်။ အဆင်မပြေလျှင်လည်း စိတ်စွမ်းအား လေ့ကျင့်ခန်း အဖြစ် သဘောထားလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို လေ့လာရင်း ၎င်းနှင့် ပတ်သက်သော ထူးခြားချက် တစ်ခုကို ချန်ဖေး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဝိညာဉ် လက်နက် ဖြစ်သော ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားသည် လူတစ်ယောက်၏ အတွေးအပေါ် မူတည်ပြီး လက်တွေ့ဘဝကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပုံပျက်စေကာ ဆန္ဒများကို ပြည့်ဝစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤအချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သောအခါ ဤကဲ့သို့သော တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဝိညာဉ် လက်နက်မျိုး ရှိနေသည်ကို ချန်ဖေး အံ့သြသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ချန်ဖေး ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ လေ့လာလိုက်သောအခါ ဤလက်တွေ့ဘဝကို ပုံပျက်စေခြင်းသည် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရှိသော်လည်း ပမာဏ နည်းပါးပြီး နယ်ပယ် ကျဉ်းမြောင်းကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ပြီး ပဲပိစပ် တစ်စေ့ လိုချင်တယ်လို့ ဆုတောင်းလိုက်ရုံနဲ့ မျက်စိရှေ့မှာ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက လက်တွေ့ဘဝကို ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း မဟုတ်ဘူး။

အဲဒီအစား... သင့်ရှေ့မှာ ပဲပိစပ် အစိမ်း တစ်စေ့ ရှိနေပြီး... ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို အသက်သွင်းကာ ပဲပိစပ် ကျက်သွားစေချင်တယ် ဆိုရင်... မူလက အစိမ်း ဖြစ်နေတဲ့ ပဲပိစပ်က ကျက်သွားလိမ့်မယ်။

နားထောင်ရတာ ကြက်ရိုး တစ်ချောင်းလို (စွန့်ပစ်ရခက်၊ စားရခက်) ဖြစ်နေသလိုပဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပဲပိစပ် အစိမ်းကို ချက်ပြုတ်ဖို့ ဆိုတာ အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူးလေ။

သို့သော် ဤ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား၏ စွမ်းအားကို လူတစ်ယောက်အပေါ် အသုံးပြုပြီး အသေးစား ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်နိုင်လျှင် အလွန် အံ့သြစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေး၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ အတွင်းအား တိုးပွားမှုကို ချဲ့ထွင်ရန် ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် အမိန့်ပေးချက်က ကျယ်ပြန့်လွန်းခြင်းကြောင့်လား သို့မဟုတ် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား၏ စွမ်းရည် အကန့်အသတ် ရှိနေခြင်းကြောင့်လား မသိသော်လည်း ဤယေဘုယျ အမိန့်ကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ဘဲ ချန်ဖေး၏ စိတ်စွမ်းအားများကိုသာ ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

ချန်ဖေးသည် မူလအစ ချီစွမ်းအင်ကို ရယူရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားက တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပေ။

စမ်းသပ်မှု အများအပြား ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား၏ အလုပ်လုပ်ပုံ လုပ်ငန်းစဉ် အမှန်ကို ချန်ဖေး နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အမိန့်ပေးချက်၏ နယ်ပယ်သည် အလွန်အမင်း ကျယ်ပြန့်၍ မရနိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားသည် ထိုမျှ ကြီးမားသော နယ်ပယ်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရှီရွှဲ့ချင် ဤကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင်... ရေခဲများကို အရည်ပျော်စေခြင်း၊ သွေးတိတ်စေခြင်း နှင့် ချန်ဖေးကို မျက်စိကွယ်စေခြင်း စသည့် အမိန့်များကိုသာ ပေးခဲ့သည်။

ဒါတွေ အားလုံးက အတော်လေး ရိုးရှင်းတဲ့ အမိန့်တွေ ဖြစ်လို့ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

စမ်းသပ်မှု အများအပြား ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ထုံယွမ် ကျင့်စဉ် လည်ပတ်နေစဉ် သွေးကြောများ၏ ခံနိုင်ရည်ကို မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ သွေးကြောများ မူလ အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချန်ဖေး တွေ့ရှိလိုက်သည်မှာ ဤပြောင်းလဲမှုသည် ယာယီသာ ဖြစ်သည်။ စိတ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် အရာအားလုံး ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး စဉ်းစားနေစဉ် စစ်ယွမ်ဟိုင် သည် ချီတာဖုန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

ချီတာဖုန်း၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များ ချက်ချင်း တွန့်လိမ်သွားပြီး အင်းဆက်ပိုးကောင်များက သူ့အသားနှင့် သွေးများကို အတွင်းမှ ကိုက်ဖြတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ခဏချင်းပင် ချီတာဖုန်း တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ဤအခြေအနေသည် ကြာရှည် မခံဘဲ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချီတာဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေပုံ ပေါက်နေသည်။

ချီတာဖုန်းသည် ကုလားထိုင်ဆီသို့ ယိုင်နဲ့နဲ့ လျှောက်သွားပြီး ထိုင်ချလိုက်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မှ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ခဏလေးက သူ့ဝမ်းဗိုက် ပေါက်ထွက်သွားပြီဟု ချီတာဖုန်း ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ခံစားချက်က သည်းမခံနိုင်လောက်အောင်ပင်။

"စကြစို့..."

ချီတာဖုန်းသည် နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ချန်ဖေး ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ..."

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချီတာဖုန်း အနားသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဝိညာဉ် လက်နက်များ အထွေထွေ ရှင်းလင်းချက် ၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားသည် အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ဖေးသည် ချီတာဖုန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား၏ အလင်းရောင်သည် ချီတာဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

စိတ်စွမ်းအား အမြင်အာရုံအောက်တွင် ချန်ဖေးသည် မျိုးစေ့ကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မျိုးစေ့သည် ပိုမို ကြီးထွားလာပြီး အတွင်း၌ အဆီအနှစ်နှင့် စွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေသည်။ ချန်ဖေးသည် ၎င်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံ အချို့ကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ လျှို့ဝှက် နည်းလမ်းကို အားကိုးပြီး ပိုင်ရှင်းဟွေးသည် ချီတာဖုန်း နှင့် လိင်ဆက်ဆံပါက ဤမျိုးစေ့ အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အရင်းအမြစ်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အချိန်မဆွဲဘဲ ချန်ဖေးသည် အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး မျိုးစေ့ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

အကယ်၍ ချန်ဖေး လိုချင်ပါက မျိုးစေ့ကို ချီတာဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။ သို့သော် ထိုသို့ လုပ်လိုက်ခြင်းသည် ပိုင်ရှင်းဟွေး အတွက် သက်သာလွန်းရာ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ပြောင်းပြန်လှန်မည်…

ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့သည် တုန်ခါသွားပြီး ချီတာဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မျိုးစေ့သည် အလင်းရောင်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ချန်ဖေး နားမလည်နိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် ၎င်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား၏ စွမ်းအားမှာ ပြုပြင်မွမ်းမံနည်းကို အတိအကျ မသိဘဲ ယေဘုယျ အမိန့်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားက လုပ်ဆောင်နိုင်လျှင် ပြီးမြောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

မလုပ်ဆောင်နိုင်လျှင်မူ စိတ်စွမ်းအား အားလုံး ကုန်ဆုံးသွားသည့်တိုင် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားက တုံ့ပြန်မည် မဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား အတွက် ချီတာဖုန်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မျိုးစေ့ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းသည် လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာ ဖြစ်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့သည် တုန်ခါမှု ရပ်တန့်သွားပြီး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားကြောင်း ပြသနေသည်။ သို့သော် ဤပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်သဖြင့် ချန်ဖေး၏ စိတ်စွမ်းအားကို ဆက်လက် အသုံးပြုနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ စိတ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများသည် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား၏ အလင်းရောင်ကို အသက်သွင်းရန် စိတ်စွမ်းအား ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ထိုအလင်းရောင်ကို ချီတာဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။

"ပိုင်ရှင်းဟွေး ကို သွားရှာကြစို့..."

ချန်ဖေး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ချီတာဖုန်းကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

ချီတာဖုန်း သည် ချန်ဖေးကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်ပြီး "သူ့ကို ဘာသွားလုပ်မလို့လဲ..." ဟု မေးလိုက်သည်။

“မင်း သူနဲ့ ပုံမှန် လုပ်နေကျ အလုပ်ကို လုပ်ဖို့လေ..." ချန်ဖေး မျက်ခုံးပင့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"သူတို့က ပုံမှန် ဘာလုပ်ကြလို့လဲ..." ကလေးအသံလေး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်ရီနန် သည် လက်ထဲမှ စာအုပ်ကို ချထားပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကလေးတွေက လူကြီးကိစ္စ ဝင်မပါရဘူး..." ချီတာဖုန်း၏ မျက်နှာအိုကြီး နီရဲသွားသည်။

"ငါက နားထောင်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး... နင်တို့က အရမ်း ဆူညံနေတော့ ငါစာဖတ်တာ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လို့ပါ..."

စစ်ရီနန် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး ချီတာဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည့် အနေဖြင့် အိမ်ထဲသို့ ခြေဆောင့်ပြီး ဝင်သွားလိုက်သည်။

"မြန်မြန်လုပ်... ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားရဲ့ စွမ်းအားက နာရီဝက်ပဲ ခံမှာ..." ချန်ဖေး တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"နာရီဝက်ဆို မလောက်ဘူး..."

ချီတာဖုန်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ကွာခြားနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ စောစောက ခံစားခဲ့ရသော မသက်မသာ ဖြစ်မှုများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချိတ်ပိတ်ခြင်း မပြုမီက အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်တော့မည်ဟု ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

"သွားပြီး လုပ်စရာ ရှိတာ လုပ်ချေ..." ချန်ဖေး မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် သူက ကြွားနေသေးတယ်။

ချီတာဖုန်း သည် သူ့သွားဝါဝါများကို ဖော်ပြီး အရက်မူးနီမျှော်စင် ရှိရာသို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ချန်ဖေးသည် စစ်ယွမ်ဟိုင် နှင့် မိနစ်အနည်းငယ် စကားပြောပြီးနောက် ချီတာဖုန်း ပြန်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် သူ့အိမ်ဝိုင်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ချီတာဖုန်း သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားပြီး လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာ ဖျော်ချိန် မပြည့်မီမှာပင် အရက်မူးနီမျှော်စင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ကြွပါရှင်... သခင်ကြီး..."

ချီတာဖုန်း၏ စိတ်မရှည်သော မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ အရက်မူးနီမျှော်စင်မှ စားပွဲထိုး မိန်းကလေးများ ပါးစပ်ပိတ်ပြီး မရယ်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ထိုကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်သော ဧည့်သည်မျိုးသည် အရက်မူးနီမျှော်စင်တွင် တွေ့ရခဲသော မြင်ကွင်း ဖြစ်သည်။

"ပိုင်ရှင်းဟွေ ရှိလား... ငါ သူ့ကို ရှာနေတာ..." ချီတာဖုန်း အသက်ရှူလိုက်ပြီး နာမည်တပ်၍ ခေါ်လိုက်သည်။

"အစ်မပိုင် ရှိပါတယ်... သခင်ကြီး လက်ဖက်ရည် သောက်ပြီး စောင့်ပါဦး... ကျွန်မ သွားခေါ်ပေးပါ့မယ်..." အစေခံမလေးက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ခေါ်စရာ မလိုပါဘူး... ငါ့ကို ခေါ်သွားပေး..."

ချီတာဖုန်း ပြောရင်းဆိုရင်း ငွေတုံးငါးတုံးကို ထုတ်ပြီး အစေခံမလေး၏ လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ အစေခံမလေး၏ အပြုံး ပိုမို ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ချီတာဖုန်းကို ပိုင်ရှင်းဟွေ၏ အခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"အစ်မပိုင်... ဧည့်သည် ရောက်နေပါတယ်..."

"ပိုင်ရှင်းဟွေး... ငါပါ..."

ချီတာဖုန်း က အစေခံမလေး၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး တံခါးတွန်းဖွင့်ကာ ဝင်သွားလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... ရှင် နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မဆီ လာခဲ့ပြီပဲ..."

ပိုင်ရှင်းဟွေး သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိလေးတွဲစွာ လဲလျောင်းနေရာမှ ချီတာဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ ပြန်လာခဲ့ပြီပဲ။

ပိုင်ရှင်းဟွေး က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ အစေခံမလေးက နာခံစွာဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားပြီး တံခါးကို ပြန်ပိတ်ပေးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... ဝိုင်သောက်မလား... ကျွန်မ ကောင်းကောင်း ပြုစုပေးပါ့မယ်..."

ပိုင်ရှင်းဟွေးထရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချီတာဖုန်း က ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး သူမကို ကုတင်ပေါ်တွင် ဖိချထားလိုက်သည်။

တံခါးပြင်ပမှ အစေခံမလေးသည် ထွက်မသွားဘဲ ဘေးတွင် စောင့်နေကာ လိုအပ်သည်များကို ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ပေးရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

မည်သည့် အမိန့်မှ မကြားရဘဲ မကြာမီ အခန်းထဲမှ ကျယ်လောင်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်ကြီး... မလောပါနဲ့... ဖြည်းဖြည်း လုပ်လို့ ရပါတယ်..."

"ခဏနေပါဦး... အဝတ်တွေ ပြဲကုန်ပါ့မယ်..."

“ရှင် ကျွန်မကို နာအောင် လုပ်နေတယ်…”

"သခင်ကြီး... အသက်ချမ်းသာပေးပါ..."

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ချီတာဖုန်း သည် အခန်းထဲမှ အားအင်အပြည့်ဖြင့် ထွက်လာသည်။ သူသည် နှစ်အနည်းငယ် ပိုမို ငယ်ရွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ချီအော်ရာသည်ပင် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အစေခံမလေးသည် အခန်းထဲသို့ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ ပိုင်ရှင်းဟွေ သည် ရွှံ့ပုံတစ်ပုံကဲ့သို့ ကုတင်ပေါ်တွင် ပြားပ်ပြားဝပ် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက် ပိုအိုစာသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။