ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ

"ငါကတော့ အားချင်းရဲ့အမြင်ကို ပိုပြီးတော့တောင် အထင်ကြီးလာမိပြီ"

အဘွားအိုသည် တဟားဟား ရယ်မောရင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ကျီအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

နိမ့်ကျစဉ်ကရရှိခဲ့သော မိတ်ဆွေဟောင်းများကို နှလုံးသားထဲတွင် တန်ဖိုးထားဆဲပင်။ ရွှီမိသားစုအနေဖြင့် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့်သာ နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါမည်ဆိုပါက သစ္စာဖောက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် စွန့်ပစ်ခံရခြင်းတို့ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ချေ။

ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်အမြောက်အမြားသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ရွှေရောင်ပုတီးစေ့ဆယ်ဂဏန်းကျော်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သိုင်းဘုံကျောင်း၏ ခန်းမကြီးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်သွားကြသည်။

ခန်းမကြီး၏အလယ်တွင် ယင်ဝိညာဉ်အများအပြား ရပ်နေကြပေသည်။

သူတို့သည် ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူငယ်တစ်ဦးကို ဝန်းရံထားကြ၏။

...

သိုင်းဘုံကျောင်း၏ ဘိုးဘေးသည် ပလ္လင်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး စိတ်လက်ကြည်သာစွာဖြင့် သူ၏ခြေချောင်းများကို ကုတ်ခြစ်နေသည်။ "ပျော်စရာကြီးဟေ့ အားရစရာပဲ"

ကျူးကျွယ်သည် သူ၏နားထင်ကို အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဘိုးဘေး၏စိတ်ဖောက်ပြန်နေသော အခြေအနေကို ထည့်တွက်မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် သူတို့အတွက် အခက်အခဲများစွာကို သက်သာစေသည်။

ယခုအခါ သိုင်းဘုံကျောင်းကို မည်သူက ဦးဆောင်နေသည်မှာ ရှင်းလင်းသွားပြီဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း စနစ်တကျ ရပ်နေကြ၏။

ရှန်းယီသည် လက်ထဲတွင် ရွှေရောင်စာလိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ရေးသားနေပြီး၊ ခေတ္တအကြာတွင် ထိုအရာကို ဝူတောက်အန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။ "စီနီယာ အစ်ကိုကြီးဝူ... ကျွန်တော်အကြံပြုချင်တာက သိုင်းဘုံကျောင်းရဲ့ဝင်းလေးခုကို ဖျက်သိမ်းပြီး ကျိူကျိုးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ပါပဲ"

ယခုအခါ သူသည် အမွှေးတိုင်ယုံကြည်မှုစွမ်းအား ကို ပိုမိုလိုအပ်နေသည်။

အစီအရင်များ တည်ဆောက်ရန်နှင့် ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်ရန်အတွက် ဖြစ်လေ၏။

သူ၏ရည်မှန်းချက်မှာ မြင့်မြတ်မျိုးနွယ်စုများနှင့် ဂိုဏ်းများ၏တည်ရှိမှုကို လျှော့ချပြီး၊ အမွှေးတိုင်ယုံကြည်မှုစွမ်းအားအားလုံးကို သိုင်းဘုံကျောင်းသို့ စီးဆင်းစေရန် ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

ဝူတောက်အန်းသည် စာမျက်နှာအချို့ကို လှန်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ အားလုံးကို နားမလည်သော်လည်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။

"ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရပ်လား"

လီမီးတောက်နှလုံးလောင်ကျွမ်းသိုင်းသည် ရှန်ရှောင်မူလမိုးကြိုးဓားသိုင်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော အဖိုးတန်ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤပညာရပ် တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် အင်အားစုတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာတိုးတက်လာနိုင်ပြီး မဟာချန် နှင့် တန်းတူအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်၏။

အမှန်စင်စစ် စင်ကြယ်သော မီးဝိညာဉ်အမြစ်ရှိသူသာလျှင် ဤပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတစ်ခုတည်းဖြင့် မဟာချန်၏ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ထောက်ပံ့ရန် မလုံလောက်သေးချေ။

ရှန်းယီသည် မလောပါ။

နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူတွင် မည်သည့်အရာမှမရှားပါးပေ။ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရန်အဖိုးတန်ဆေးပင်များကို စုဆောင်းပြီးနောက်၊ သူကိုယ်တိုင် အသုံးပြုပြီး ကျန်ရှိသည်များကို မဟာချန်သို့ပေးအပ်နိုင်ပါသည်။

ကျိူကျိုးသည် ပိုမိုအားကောင်းလာလေ၊ သူသည် ညယက္ခဓမ္မကိုယ်ထည်ကို အစစ်အမှန်ပြီးပြည့်စုံခြင်းဆီသို့ ဆောင်ကြဉ်းရန် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကို ပိုမို ရရှိလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"အစီအရင်တွေတည်ဆောက်မယ့် အလုပ်ကိုတော့ ခင်ဗျားတို့အားလုံးကိုပဲ တာဝန်အပ်ပါတယ်"

ရှန်းယီသည် သိုင်းဘုံကျောင်း၏ ခန်းမကြီးထဲမှ လမ်းလျှောက် ထွက်လာပြီး ရွှီမိသားစုဝင်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"ကျုပ်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

အဘွားအိုသည် လူတိုင်းကို ကိုယ်စားပြု၍ ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးရှန်း..." အားချင်းသည် သိုင်းဘုံကျောင်းတွင် ရှိနေစဉ်ကတည်းက ရှန်းယီကို အနှောင့်အယှက် မပေးခဲ့ဘဲ၊ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားချိန်မှသာ လူအုပ်ထဲမှ ခွဲထွက်၍ ပြေးလာခဲ့သည်။

သူမသည် ရှန်းယီ၏လက်စကို ဆွဲကိုင်ကာ လူတိုင်း၏စပ်စုသော အကြည့်များအောက်တွင် သိုင်းဘုံကျောင်းခန်းမကြီး၏ အနောက်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

သူမသည် အပြင်ဘက်သို့ ခိုးကြည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် သိုလှောင်ရတနာထဲမှ ထူထဲသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှန်းယီ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။ "အခုတော့ အစ်ကိုကြီးက ကျွန်မကို ခေါ်သွားလို့မရသေးဘူး၊ အပြင်မှာ အထူးသတိထားနော်"

"အစ်ကိုကြီးက ဟိုဓားပညာရပ်ကိုတောင် အမြန်ကြီး တတ်ခဲ့တာဆိုတော့၊ ဒါကိုလည်း သေချာပေါက် တတ်မှာပါ"

သူမသည် သူမ၏လက်သီးဆုပ်လေးကို အားတက်သရော ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။

"..."

ရှန်းယီ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်၊ ဝူထုံတောင်မှ တပည့်များပင် ရှန်ရှောင်မူလမိုးကြိုးဓားပညာရပ်ကို မမှတ်မိကြသော်လည်း ဤမိန်းကလေးက သတိထားမိနေသည်။

သူသည် စာအုပ်ကို ခပ်ပေါ့ပေါ့လှန်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထူထဲသော စာအုပ်ကို သူမထံ ပြန်ပေးလိုက်၏။

"ကျေးဇူးပဲ"

"ဟာ... အစ်ကိုကြီးကလည်း ယူထားပါဆို" အားချင်းသည် စာအုပ်ကို မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်ယူလိုက်၏။ သူမသည် သူမ၏ခေါင်းလေးကို အပြင်သို့ တစ်ဖန် ပြန်ပြူကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏မိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမှုကို မြင်သောအခါ ရှန်းယီကို မျက်နှာပြောင်ပြပြီးနောက် အမြန်ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ နောက်ကျရင်တော့ အစ်ကိုကြီးက ကျွန်မကို ခေါ်သွားရမှာနော်"

"..."

ရှန်းယီသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါလိုက်၏။

သူသည် ရွှီမိသားစုကို အသုံးချရန် ခေါ်ယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ယခုအချိန်တွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူတို့ကိုသတိပြုမိစေရန် မလိုအပ်သေးချေ။

သူ၏မျက်လုံးရှေ့မှ စနစ်ဘောင်ကွက်ပေါ်တွင် အချက်ပေးစာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

[ရွှီမိသားစု၏အစီအရင်လက်စွဲ- မစတင်ရသေး]

သူသည် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်သည့် ကိစ္စအဝဝကို အတော်လေး စီစဉ်ပြီးပြီဖြစ်သည်။ ရွှမ်ကွမ်းဂူ နှင့် ပတ်သက်၍မူ... သူ၏နတ်ဝတ်ရုံ နှင့်ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်မကြောက်သော်လည်း၊ သူတို့တွင် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော အဖိုးတန်ကိရိယာများ ရှိနေမလားဆိုသည်မှာ မသေချာချေ။

သူတို့ကို အဆင်ခြင်မဲ့ရင်ဆိုင်ရန်မှာ... အန္တရာယ်ကြီးမားလွန်းသည့်အပြင်၊ သူတို့ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကိုပင် သူမသိသေးချေ။

ချင်းဟွာသည် မဟာချန်၏အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသဖြင့် ကြီးမားသော ပြဿနာများမရှိနိုင်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ သူ ပြန်မရောက်မချင်း သူမက သူတို့ကို တားဆီးထားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် နတ်ဆိုးသက်တမ်းမှာ ကုန်ဆုံးနေပြီဖြစ်ရာ၊ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူသို့ ဦးစွာ ပြန်သွားခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့တွေးတောရင်း ရှန်းယီသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"သူက ဒီအတိုင်းပဲ ထွက်သွားတာလား"

ရွှီမိသားစုမှ အကြီးအကဲ အများအပြားက သူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြ၏။

ဝူတောက်အန်းကမူ ဤအခြေအနေကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျုပ်တို့ အမွှေးတိုင်ယုံကြည်မှုစွမ်းအားတွေ လုံလုံလောက်လောက် စုမိပြီဆိုရင် ဂျူနီယာညီလေးရှန်းက သူ့အလိုလို ပြန်လာပါလိမ့်မယ်"

ယင်ဝိညာဉ်အများအပြားသည် ဝူတောက်အန်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေကြ၏။

လွန်ခဲ့သောခေတ္တခဏကပင် သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြစ်တင်နေကြပြီး၊ ရှန်းယီကို အလိုလိုက်လွန်းသည်ဟု စွပ်စွဲနေကြသည်ကို မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မဟာချန်သည် တိုးတက်လာသည့်လမ်းကြောင်းမှ ရွှမ်ကွမ်းဂူ ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဝံ့သော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေအိုကြီးဝူရဲ့ အဲဒီတုန်းက အပြုအမူအရဆိုရင်၊သူက ဒီပလ္လင်ပေါ်မှာ နေရာတစ်ခု ရသင့်တာပေါ့"

"..."

ဝူတောက်အန်းသည် သူ၏ခြေချောင်းများကို ကုတ်နေဆဲဖြစ်သော ဘိုးဘေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ထိုပလ္လင်သည် အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားစရာမကောင်းတော့ကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

သူသည် လက်ထဲမှကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်ကို လှန်ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လျှာသပ်လိုက်သည်။

ယင်ဝိညာဉ်လူအုပ်ကြီးက ရှေ့သို့ တိုးလာကြ၏။ "ကျုပ်ကိုလည်း ပြပါဦး"

"မင်းတို့ကဘာလို့ တိုးနေကြတာလဲ၊ မင်းတို့ နားလည်လို့လား မင်းတို့က ဒါတွေကိုအဆင့်နိမ့်တဲ့ သိုင်းပညာတွေလို့ အထင်သေးနေကြတာ မဟုတ်လား"

ဝူတောက်အန်းက အေးစက်စွာနှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း သူ၏နှလုံးသားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဤမျှအဖိုးတန်သော ပညာရပ်ကို ညီလေးရှန်းက သူ့ထံသို့ အလွယ်တကူ ကမ်းပေးခဲ့သည်။

၎င်းသည် မည်မျှကြီးမားသော ယုံကြည်မှုနည်း။

'ဘာလို့ ကျူးကျွယ်ကိုမပေးဘဲ ငါ့ကို ပေးတာလဲ၊ ငါ့မျက်နှာက ဘယ်လောက်တောင်ရှိသလဲ ကြည့်ကြစမ်း'

...

ရက်အနည်းငယ်အကြာ၊ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်လိုဏ်ဂူတွင်...

မကြာသေးမီက ဤနေရာ၌လှုပ်ရှားမှုများ အလွန်များပြားနေပြီး အရင်ကထက် ပို၍အန္တရာယ်ရှိနေသဖြင့်၊ ဤနေရာသို့ ခြေချဝံ့သော ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့၏။

အချိန်မည်မျှကြာသွားသည် မသိပေ။ ရုတ်တရက် တံခါးဝတွင် တစ္ဆေချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုပေါ်လာပြီး ဒေါသများ ပေါက်ကွဲနေ၏။

၎င်းသည် သူ၏ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရန် အားမထုတ်ချေ။

ထိုးထွက်နေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများသည် အဆုံးမဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများနှင့်အတူ လွှမ်းမိုးသွားသည်။

"သေစမ်း ဒီဧကရာဇ်အတွက်သေစမ်း"

မိုးကြိုးခွာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ နယ်မြေအတွင်း၌ ရုတ်တရက် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

တစ္ဆေချပ်ဝတ်ဝတ် ပုံရိပ်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဂူတစ်ခုသို့ ရောက်တိုင်း ဝန်လေးခြင်းမရှိဘဲ ခုန်ဆင်းသွားပြီး၊၎င်း၏သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် မြေပြင်မှာ တုန်ခါကာ တောင်တန်းများပင် လှုပ်ခါသွားတော့သည်။

အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သော နတ်ဆိုးဘုရင်သည် တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ဘဲ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာ ခြေထောက်တစ်ဖက်အောက်တွင် ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။

တစ်လုံး... သုံးလုံး...

ဂူရှစ်လုံး မြေလှန်ဖျက်ဆီးခံရပြီးချိန်အထိပင်။

နောက်ဆုံးတွင် ကြည်လင်သော မိုးကြိုးရေကန် အတွင်းမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ခုန်ထွက်လာသည်။ "ယိုဝေ မင်းတကယ်ပဲ သေချင်နေတာလား"

"ဟီး"

တစ္ဆေချပ်ဝတ်နှင့် လူသည် ရက်စက်သော အမူအရာကို ပြသလျက် မိုးကြိုးခွာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ "မင်းက ဒီဧကရာဇ်ကိုသေချင်နေတာလို့ ပြောရဲတယ်ပေါ့ မင်းတို့အားလုံး အကန့်အသတ်ကျော်နေပြီ စောင့်နေလိုက်ဦး၊ ဒါက ဒီမှာတင် မဆုံးသေးဘူး"

လိုဏ်ဂူရှိထိပ်သီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ဦးကြားမှ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုသည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ၏ နေရာအတော်များများကို သေချာပေါက် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ရေတွက်၍မရသော နတ်ဆိုးများသည် ဤနေရာသို့ စိုးရိမ်တကြီး စုဝေးလာကြ၏။

သူတို့ထဲတွင် တူညီသော အဆင့်ရှိသည့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးများပင် ပါဝင်သည်။

"ယိုဝေဧကရာဇ် မင်း ဘာတွေရူးနေလဲဆိုတာ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီနေ့ရှင်းလင်းချက် မပေးနိုင်ရင်တော့ ဒီဧကရာဇ်က မင်းကို ရန်သူလို ဆက်ဆံမိမှာကို အပြစ်မတင်နဲ့"

မိုးကြိုးခွာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးများပေါ်တွင် ရပ်လျက်အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏အသံမှာ ရေခဲလိုဏ်ဂူကဲ့သို့ အေးစက်နေ၏။

အခြားတစ်ယောက်က သူ၏နယ်မြေကို အကြောင်းမဲ့ ကျူးကျော်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ယခု မတုံ့ပြန်ပါက နောင်တွင် သူ၏မျက်နှာကို မည်သည့်နေရာ၌ ထားရမည်နည်း။

"ရှင်းလင်းချက် ဟုတ်လား"

ယိုဝေနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြင်းထန်သော အာဃာတများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

၎င်းသည် ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ၏ အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ထိုသို့သွားရင်း လမ်းတွင် ချဉ်းကပ်လာသော နတ်ဆိုးဘုရင် နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်၏။ "ဖယ်စမ်း"

တစ္ဆေအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ချက်ချင်းပင် ဖြတ်သန်းသွားပြီး သဲလွန်စမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"..."

မိုးကြိုးခွာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှာ မှင်တက်၍ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူ့ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ထွက်ပေါက် မရှိချေ။

သူသည် ယိုဝေနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ထိုအတိုင်း ပြန်လုပ်ချင်သော်လည်း၊ ထိုနဂါးအိုကြီးသည် တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်သူဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် စကားပြောမည့် နတ်ဆိုးပင် မရှိသလောက် ရှားပါးလှသည်။

ယခုမူ ထိုနဂါးအိုကြီးက ထွက်ပြေးသွားပြီလော။

"နေဦး... ဒီဧကရာဇ်က သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်ရသေးဘူးလေ"

မိုးကြိုးခွာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

လိုဏ်ဂူရှိ ထိပ်သီးနတ်ဆိုးဧကရာဇ် ၁၀ ဦးထဲမှ တစ်ဦးကို သူ မည်သို့နှောင့်ယှက်မိသွားသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေပြီး ဘာပြောရမည်ကိုလည်း မသိတော့ချေ။

ကံကောင်းသည်မှာ တစ်ဖက်လူက ပေါ်မလာသေးသဖြင့် ၎င်းသည်စပ်စုရုံသက်သက်သာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ပြဿနာမှာ... မိုးကြိုးခွာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည်လည်း ဘာမျှမသိရှိခြင်းပင်။ "ငါ"

ထိုစဉ်မှာပင် နတ်ဆိုးအများအပြားကြားမှ...

အမြင့် ၈ ကျန်းရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာ၏။

၎င်း၏လည်ဆံမွေးများက ခြင်္သေ့မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် လက်ထဲတွင် ယိုဝေလှံကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

၎င်းသည် အားလုံးကို အေးစက်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

နတ်ဆိုးအားလုံးမှာ အသက်ရှူပင်မဝံ့ကြချေ။ သူတို့သည် ရွှေမျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်၏ လက်ထဲမှ ယိုဝေလှံကို ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ မိုးကြိုးခွာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ထံသို့ အကြည့်များ အတူတကွ ပို့လိုက်ကြသည်။ "ဟင်"

(ဒီအပိုင်းမှာ ယိုဝေနတ်ဆိုးပေါ်လာလို့ကြောင်ကုန်ပြီထင်ပါတယ် ရှန်းယီမှာ အသွင်ပြောင်းနိုင်တဲ့နည်းစနစ်ရှိတယ်ဆိုတာ မှတ်မိကြသေးလားဗျ)