အတော်လေး သတိရှိသည်

နောက်တစ်နေ့တွင် ကျီကျောက်သည် မနက်စောစော စားသောက်ဆိုင်၏ မီးဖိုချောင်သို့ သွားကာ အလုပ်များနေခဲ့သည်။

မနက်စောစောတွင် သူမသည် ချက်ပြုတ်ပြီးသော ဂျင်ဆင်းနှင့် ကြက်မည်းစွပ်ပြုတ်ကို စားစရာပုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ အစားအသောက်များကို ထုပ်ပိုးပြီးနောက် သူမသည် မားအိမ်တော်သို့ အပြေးသွားခဲ့သည်။

မနေ့က သူမသည် ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းကတော် အမျိုးသမီးဟို့ထံသို့ ယနေ့နံနက်တွင် သွားရောက်လည်ပတ်မည်ဟု ရှန်းယောင်ကို ကတိပေးခဲ့သည်။

ရှန်းယောင်က မားမိသားစုရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို သူမကို မနေ့ညက ရှင်းပြခဲ့ပြီး ကျီကျောက်က ရှန်းယောင်ရဲ့ အဓိကအချက်ဆိုတဲ့ ဆိုလိုရင်းကို နောက်ဆုံးမှာ နားလည်ခဲ့သည်။

သခင်မကြီးမားက နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူမမှာ သားတစ်ယောက်တည်း ရှိပြီး ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းမား ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းမားက စိတ်ခံစားချက်ရှိတဲ့သူ မဟုတ်ချေ။ အဲဒီတုန်းက သူ့ရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းအတွက် သူက သူ့ဇနီးကို စွန့်ပစ်ပြီး ရာထူးကြီးတဲ့သူရဲ့ သမီး အမျိုးသမီးဟို့နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့သည်။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သခင်လေးမားအနေနဲ့ အမျိုးသမီးဟို့ရဲ့ နာမည်အောက်မှာ ရှိနေတာဆိုပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မိခင်အစစ်အမှန်က ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းမားက ငယ်ငယ်တုန်းက ကျေးလက်မှာ လက်ထပ်ခဲ့တဲ့ လယ်သမားမယားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ အဲဒီလူက ကံမကောင်းရှာပဲ မားထျန်းရှန့်ကို မွေးပြီး တစ်နှစ်မပြည့်ခင်မှာ ဖျားနာပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

မားထျန်းရှန့်က ရှန်းတာ့လန်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အကြံအစည်မှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေရင် ဟို့မိသားစုက အဓိကအချက်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။

“အာ့ထောင်၊ ငါနင့်ကို ကဖျက်ယဖျက် ပြောချင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး” လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့က စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ကျီကျောက်ကို ကြည့်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ ”ဒီခရိုင်တရားသူကြီးမင်းကတော်က အိမ်တွင်းပုန်းတစ်ယောက်ပဲ။ သူမက တခြားသူတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရတာကို ဘယ်တော့မှ မကြိုက်ဘူး”

“ဒုတိယအစ်ကိုယို့၊ အစ်ကိုကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ ကျွန်မ ကြိုးစားရမယ်။” ကျီကျောက်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ”အရင်က ကျွန်မ မားအိမ်တော်မှာ သွားရောက်ချက်ပြုတ်ပေးတုန်းက သခင်မမားက ကျွန်မရဲ့ နို့ပူတင်းကို အရသာရှိတယ်လို့ ချီးကျူးခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်ပဲ ရှိရင်တောင် ကျွန်မ ကြိုးစားရမယ်။”

“အိမ်တော်ထိန်းမားက သခင်မကြီးမားနဲ့အတူ ခရိုင်မြို့တော်ကို အရင်ဆုံး ပြန်သွားတာ စိတ်မကောင်းစရာပဲ” လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့က ဝမ်းနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။”မဟုတ်ရင် နင် သခင်မမားနဲ့ တွေ့ခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလိမ့်မယ်”

ဂျင်ဆင်းနဲ့ ကြက်မည်းစွပ်ပြုတ်အိုးအပြင် ကျီကျောက်က ရှန်းယောင် ဆွဲထားတဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကိုလည်း ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

မနက်စောစောတွင် လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့က ကျီကျောက်ကို မားအိမ်တော်သို့ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။

“ပစ္စည်းတွေကို ပေးပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သခင်မမားက ငါတို့ကို တွေ့ဖို့ ဆန္ဒရှိလားဆိုတာ ပြောဖို့ခက်တယ်” လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့က ဘာမှ မထူးခြားသလို အမူအရာရှိနေတဲ့ ကျီကျောက်ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ”အာ့ထောင်၊ မျှော်လင့်ချက် သိပ်မထားနဲ့”

“ဒုတိယအစ်ကိုယို့၊ သခင်မမားက ကျွန်မကို တွေ့ဖို့ ဆန္ဒရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်” ကျီကျောက်က ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းမော့ကြည့်ပြီး ခိုင်ခိုင်မာမာ ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်။

နောက်ဖေးရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာဘုရားကျောင်းခန်းမငယ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ဗုဒ္ဓစာပေများ ရွတ်ဖတ်နေသော အမျိုးသမီးဟို့သည် ကျီကျောက်က တစ်ယောက်ယောက်ကို ပို့ခိုင်းလိုက်သော ကြက်သားစွပ်ပြုတ်နှင့် ပန်းချီကားများကို မြင်သောအခါ မျက်ခုံးပင့်မိသွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“သခင်မ၊ သူ့ကို တွေ့ချင်လား” အစေခံမလေး လျန့်ရှင်းက လေသံတိုးတိုးနဲ့ မေးလိုက်သည်။

“ဂျင်ဆင်း ကြက်မည်းစွပ်ပြုတ်က ချီဓာတ်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးပြီး သွေးအားကို ကောင်းမွန်စေတယ်။ ငါ မလက်ထပ်ခင်က အမေ ကိုယ်တိုင် ချက်ပေးတဲ့ ကြက်မည်းစွပ်ပြုတ်ကို အကြိုက်ဆုံးပဲ” လျန့်ရှင်း၏ အကူအညီဖြင့် အမျိုးသမီးဟို့က ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရိုးရှင်းသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ”ဒီမိန်းကလေးကျီက တော်တော်လေး စဉ်းစားတတ်ပါပေတယ်”

“ဆိုရိုးစကားအရပဲ၊ တစ်ယောက်ယောက်က တစ်ခုခု မလိုအပ်ရင် ဘယ်တော့မှ အလည်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီမိန်းကလေးကျီမှာ တောင်းဆိုစရာတစ်ခုခု ရှိကိုရှိမယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားရတယ်။”လျန့်ရှင်းက ခိုင်ခိုင်မာမာ ပြောလိုက်သည်။”ဒါပေမဲ့ ဒီပန်းချီကားက နည်းနည်း ထူးဆန်းသလိုပဲ”

ပန်းချီကားက ကလေးတစ်ရာ ပန်းချီကား ဖြစ်သည်။ သို့သော် တင်းယွမ်ကောင်တီရှိ လူတိုင်းက ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းကတော်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လက်ထပ်ခဲ့သော်လည်း ကိုယ်ဝန်မရှိခဲ့ဖူးကြောင်း သိကြသည်။ သူမမှာ သားတစ်ယောက် ရှိသော်လည်း သူမ၏ သွေးသားရင်း မဟုတ်ပေ...

“မိန်းကလေးကျီကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါ”အမျိုးသမီးဟို့က ရယ်မောလိုက်သည်။

!!!

စစ်အချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ကျီကျောက်ကို နောက်ဆုံးတွင် မားအိမ်တော်သို့ ဖိတ်ခေါ်ခံရသည်။

သူမကို အစေခံတစ်ယောက်က ဧည့်ခံခန်းမသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ မကြာမီ အစေခံတစ်ယောက်က လက်ဖက်ရည်နှင့် အဆာပြေမုန့်များ တည်ခင်းဧည့်ခံပေးသည်။

ဒီနေ့ ရာသီဥတုက အလွန်သာယာပြီး ကျီကျောက်က အပြင်မှာ နာရီဝက်ကျော်လောက် စောင့်ခဲ့ရသည်။ သူမ၏ ပါးစပ်က တကယ်ကို ခြောက်သွေ့နေသည်။

လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ကျီကျောက်က လက်ဖက်ရည်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်နေသော ဝတ်ဆံကို ကြည့်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တိတ်တဆိတ် ကွေးညွှတ်လိုက်သည်။

မူလက ခါးသော လက်ဖက်စိမ်းကို ပျားရည်စိမ်ထားသော သစ်ခွဝတ်ဆံနှင့် ရောစပ်ထားသည်။ ၎င်းသည် လက်ဖက်စိမ်း၏ ခါးသက်သော အရသာကို ဖုံးအုပ်ပေးရုံသာမက လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်လုံး၏ အရသာကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ ကြည်လင်ချိုမြသော အရသာက ကြာရှည်စွာ စွဲမြဲကျန်ရစ်စေသည်။

ဒီစမ်းသစ်မှုက အရမ်းကို ထူးခြားတယ်လို့ သူမ ဝန်ခံရမယ်။

ကျီကျောက် လက်ဖက်ရည်ကို မြည်းစမ်းနေချိန်မှာပဲ အမျိုးသမီးဟို့ နောက်ကျမှ ရောက်လာခဲ့သည်။

“မင်္ဂလာပါ သခင်မ” ကျီကျောက်က အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဒူးများကို အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်ကာ လေးစားစွာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

ဒီခရိုင်တရားသူကြီးမင်းကတော်က ကျီကျောက် ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ သူမက ”ကံကောင်းခြင်း” လို့ ရေးထိုးထားတဲ့ အနက်ရောင်ဖျော့ဖျော့ ပိုးထည်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာဖျော့တော့တဲ့ အသွင်ကို ပိုဆိုးစေသည်။ သူမရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်က အလွန်မှန်ကန်ပေမဲ့ သူမ မျက်လုံးထဲက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ပေ။

“ထပါ” အမျိုးသမီးဟို့က ပြုံးပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ ”မိန်းကလေးကျီ ခုနက ပို့လိုက်တဲ့ ဂျင်ဆင်း ကြက်မည်းစွပ်ပြုတ် တစ်ပန်းကန်က တော်တော်လေး အရသာရှိပါတယ်”

“အရေးအကြီးဆုံးက သခင်မ ကြိုက်နှစ်သက်ဖို့ပါပဲ” ကျီကျောက်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ ”အရင်တုန်းက ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ သခင်မကြီးရဲ့ မွေးနေ့ပွဲအတွက် ချက်ပြုတ်ပေးဖို့ မားအိမ်တော်ကို ရောက်တုန်းက သခင်မဆီကို အခွင့်ရှိတုန်း လာလည်ချင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေ့က အရမ်းအလုပ်များနေခဲ့တာ။ ဒါ့အပြင် တစ်နေကုန် မီးဖိုချောင်မှာ အလုပ်များနေခဲ့လို့ ကိုယ်ပေါ်က ဆီနံ့နဲ့ မီးခိုးနံ့တွေ အရမ်းပြင်းနေလို့ သခင်မဆီကို မလည်ဖြစ်ခဲ့ပါဘူး”

“မိန်းကလေးကျီ” အမျိုးသမီးဟို့က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမရဲ့ နူးညံ့ဟန်တူတဲ့ မျက်လုံးများက အေးစက်တဲ့ အလင်းရောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ”ပြောစရာရှိရင် တည့်ပြောလိုက်ပါလား”

“သခင်မ၊ ဒီလို ရဲရဲတင်းတင်း မေးမိတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပါ” ကျီကျောက်က သတ္တိကို မွေးပြီး ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

“သခင်မ ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းနဲ့ လက်ထပ်တုန်းက သူ အိမ်ထောင်ရှိပြီးသားဆိုတာ သိခဲ့ပါသလား”

“ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ။”အမျိုးသမီးဟို့နောက်မှာ ရပ်နေတဲ့ အစေခံက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ”သခင်မကို ဒီလိုလေသံနဲ့ ပြောဖို့ ဘယ်သူက မင်းကို သတ္တိပေးတာလဲ” အမျိုးသမီးဟို့က ပြုံးပြီး သူမနောက်က အစေခံကို ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက ကျီကျောက်ကို ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။ ”မိန်းကလေးကျီ မင်းက လက်ထပ်ပြီးပြီလို့ ကြားတယ်။ မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းကလည်း ပညာရှင်မလား။ မိန်းကလေးကျီ၊ ခုနက မင်းရဲ့ မေးခွန်းက တခြားသူတွေကို စော်ကားသလိုဖြစ်နေတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား”

“သခင်မ၊ အာ့ထောင်က သခင်မကို စော်ကားချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး” ကျီကျောက်က ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ”အာ့ထောင် အခု အခက်အခဲအချို့ ကြုံတွေ့နေရပြီး သခင်မဆီကနေ အကူအညီကို တောင်းချင်တာပါ။ အာ့ထောင် ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက်အခဲက သခင်လေးမားနဲ့ ပတ်သက်နေပါတယ်”

“အာ့ထောင်က သခင်လေးမားဟာ သခင်မရဲ့ ရင်သွေးအရင်းမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်၊ ဒါကြောင့် အာ့ထောင်က သခင်မနဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု လုပ်ချင်လို့ပါ” ကျီကျောက်က လက်သီးတင်းတင်းဆုပ်ကာ သူ့မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ ”သခင်မ၊ ကိုယ်ပိုင်ကလေး ရချင်ပါသလား”

အမျိုးသမီးဟို့က ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး သူမ၏ နူးညံ့သော အပြုံးသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

“မိန်းကလေးကျီ၊ တချို့ကိစ္စတွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောလို့ မရဘူး။”

“သခင်မ၊ သခင်မ မကြိုးစားသေးပဲ ဘယ်လိုလုပ် မရဘူးလို့ သိမှာလဲ”

ကျီကျောက်က အမျိုးသမီးဟို့ရဲ့ အေးစက်တဲ့ အကြည့်ကို မကြောက်မရွံ့ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်မှာ။

ရှန်းကျီးအစာသွပ်မုန့်ဆိုင်။

သူမရှေ့ရှိ မူးယစ်နေတဲ့ သခင်လေးမားကို ကြည့်ပြီး ဖုန့်ချွင်းယန်က လည်ပင်းကို တွန့်ကာ ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်နေသည်။

“သခင်လေးမား၊ ရှန်းကျီးအစာသွပ်မုန့်ဆိုင်က ဒီနေ့ ဆိုင်မဖွင့်ပါဘူး...”ဖုန့်ချွင်းယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်သီးတင်းတင်းဆုပ်ကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ”မုန့်ဝယ်ချင်ရင် နောက်ရက်အနည်းငယ်နေမှ ပြန်လာခဲ့ပါလား”

“ငါ ဘာလို့ ဒီကိုလာတယ်ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား” အရက်မူးနေတဲ့ မားထျန်းရှန့်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုညစ်ပတ်သော အပြုံးက သူ့ရဲ့ ဝက်ခြံဗာရပွမျက်နှာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ တကယ်ကို ပျို့အန်ချင်စရာ ကောင်းသည်။

မားထျန်းရှန့်က သူမ၏ အနားကို တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။ မားထျန်းရှန့်က သူ့လက်ထဲက ယပ်တောင်ကို မြှောက်ကာ သူမရဲ့ မေးစေ့ကို ပင့်လိုက်သည်။ သူက မဲ့ပြုံးပြလိုက်သည်။ ”ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့ နေ့ရက်မျိုးမှာ ငါ့စိတ်အခြေအနေကို မပျက်စီးစေနဲ့။ မင်း ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သရွေ့ မင်းရဲ့ ခဲအိုနဲ့ ရှန်းကျီးအစာသွပ်မုန့်ဆိုင်တို့ အန္တရာယ်ကင်းပြီး ဘေးကင်းလိမ့်မယ်။ နားလည်လား”

***