အစ်မအာ့ထောင်၊ အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

“ရှေးယခင်က မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက ရုပ်ရည်လှပခဲ့တယ်။ သူက ပန်းတစ်ပွင့်လို လှပတယ်လို့ ပြောလို့ရပြီး ရှီရှစ်ထက်တောင် ပိုလှတယ်လို့ဆိုနိုင်တယ်” ကျီကျောက်က သကြားကိတ်တစ်တုံးကို ယူကာ အနည်းငယ် ကိုက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက ဇာတ်လမ်းကို မမောမပန်း စပြောပြခဲ့သည်။ ”ဒီမိန်းကလေးကို မြင်ဖူးသူတိုင်းက သူက အရမ်းရုပ်ချောတယ်လို့ ချီးကျူးရမှာပဲ။ ဒါ့အပြင် ဒီမိန်းကလေးက အထူးသဖြင့် နာခံတတ်ပြီး ယဉ်ကျေးတယ်။ သူက တွေ့ဆုံသူတိုင်းကို ပြုံးပြတတ်တယ်။ ဒီမိန်းကလေး အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါ သူ့မိဘတွေက သူ့အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို စီစဉ်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမိန်းကလေး စျေးသွားပြီး အပ်ချုပ်ပစ္စည်းတွေ ဝယ်တဲ့နေ့မှာ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်”

“ဒီကောင်မလေးက သူ့ရဲ့ မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ကိုယ်တိုင်ချုပ်ဖို့ ချည်ထည်တချို့ ဝယ်ချင်ခဲ့တာ။ ချည်ထည်တွေ ဝယ်ပြီး ပြန်ဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ ချမ်းသာပြီး အာဏာရှိတဲ့ လူကြီးသားတစ်ယောက်က သူ့လမ်းကို ပိတ်လိုက်တယ်။ အဲဒီချမ်းသာတဲ့ လူကြီးသားက ကောင်မလေးက အလွန်လှပတာကို မြင်ပြီး သူ့ကို စွဲလမ်းသွားတယ်။ သူက အကြိမ်ကြိမ် နှောင့်ယှက်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒီကောင်မလေးကို အတင်းအကျပ် ခေါ်သွားဖို့ နည်းလမ်းတချို့ကိုတောင် အသုံးပြုခဲ့တယ်”

ဒီနေရာမှာ ဖုန့်ချွင်းယန်က သူမ၏ ပါးစပ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ပိတ်လိုက်သည်။

“ကောင်မလေးက သူ့ရဲ့ အပျိုစင်ဘဝကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး မင်္ဂလာဆောင်ရတော့မယ့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကလည်း သတင်းကြားတော့ စေ့စပ်မှုကို ဖျက်သိမ်းဖို့ ရောက်လာခဲ့တယ်။ ကောင်မလေးက တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်ဆန်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျကာ နေ့စဉ် မျက်ရည်နဲ့ မျက်နှာသစ်ခဲ့ရတယ်။ သူ အရမ်းဝမ်းနည်းခဲ့တယ်။ ပိုဆိုးတာက ခရိုင်မြို့မှာ အကြောင်းမဲ့ ကောလာဟလတွေ အများကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်။ အမှန်တရားကို လုံးဝ မသိတဲ့သူတချို့က ကောလာဟလတွေ ဖြန့်ကြတယ်၊ ကောင်မလေးက ပေါ့ပေါ့ဆဆ လူကြီးသားကို တမင်တကာ ဖြားယောင်းခဲ့လို့ ဒီလိုအဆုံးသတ်ခဲ့တာလို့ ပြောနေကြတယ်...”

“အဲဒီလူတွေက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလုပ်နိုင်ရတာလဲ” ဖုန့်ချွင်းယန်က ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူမသည် ဒေါသတကြီး လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်သည်။ ”အဲဒီလူတွေက အမှန်တရားကို မသိပဲ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မဟုတ်မမှန်စကားတွေကို ဖန်တီးနိုင်ရတာလဲ”

ကျီကျောက်သည် ဒေါသထွက်နေသော ဖုန့်ချွင်းယန်ကို ကြည့်ပြီး ဘာမှမပြောပဲ ပြုံးလိုက်သည်။

သူမ အလွန်အကျွံ တုံ့ပြန်မိကြောင်း သိလိုက်သောအခါ ဖုန့်ချွင်းယန်က သူမ၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ဆွဲကာ ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ ”အစ်မအာ့ထောင်၊ အဲဒီနောက် ဘာဆက်ဖြစ်တာလဲ။ အဲဒီကောင်မလေး ဘယ်လို ဆက်လုပ်ခဲ့လဲ”

“ချွင်းယန်၊ ဒီပုံပြင်မှာ ဇာတ်လမ်း နှစ်မျိုး ရှိတယ်။ တစ်ခုက ပျော်စရာကောင်းပြီး တစ်ခုက ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတယ်။ ဘယ်တစ်ခုကို အရင်နားထောင်ချင်လဲ” ကျီကျောက်က ပြုံးပြီး သူမမျက်လုံးတွေကို ကြည့်ရင်း လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဝမ်းနည်းစရာအဆုံးသတ်ကို အရင်နားထောင်ချင်တယ်...”

“အဲဒီကောင်မလေးဟာ သူက နစ်နာသူဖြစ်နေတာကိုတောင် တခြားသူတွေက သူ့ကို စွပ်စွဲလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တော့မှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သူက အရမ်းဝမ်းနည်းနေပြီး အသက်မရှင်ချင်တော့ဘူး။ သူ တိတ်တိတ်လေး ကြိုးဆွဲချဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ သူ့မိဘတွေက သူ့ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးအချိန်မှာ ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဒဏ်ရာရထားလို့ စကားမပြောနိုင်တော့ဘူး။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ သူက ဆံပင်ကို ဖြတ်ပြီး သီလရှင်ဝတ်သွားတယ်။ သူမ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဗုဒ္ဓရဲ့ တရားရိပ်အောက်မှာ နေထိုင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ တစ်ယောက်တည်း သေဆုံးသွားခဲ့တယ်”

“ဒီကောင်မလေးရဲ့ မိဘတွေကိုလည်း တခြားသူတွေက မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ကြတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သေဆုံးသွားခဲ့ကြတယ်”

“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...” ဖုန့်ချွင်းယန်ရဲ့ မျက်ရည်တွေ ထပ်ကျလာပြန်သည်။

“အဆုံးသတ်ရဲ့ နောက်ထပ် ဇာတ်သိမ်း တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ချွင်းယန်၊ နားထောင်ချင်လား” ကျီကျောက်က မေးစေ့ထောက်ပြီး သူမကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

သူမ ခေါင်းညိတ်တာကို မြင်ပြီးနောက် ကျီကျောက်က ရယ်မောပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် အဲဒီကောင်မလေးဟာ တစ်လခွဲကျော်ကြာအောင် ဝမ်းနည်းခဲ့တယ်။ အပြင်က ကောလာဟလတွေဟာ သူ့ကို အဓမ္မကျင့်ရာမှာ အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ အဲဒီလူယုတ်မာကောင်က တမင်တကာ ဖြန့်ထားတာလို့ ကြားသိခဲ့တယ်။ ဒီကောင်မလေးဟာ တခြားသူတွေရဲ့ စူးရှတဲ့ အကြည့်တွေကို ဂရုမစိုက်ပဲ ပြည့်တန်ဆာအိမ်ကို သွားခဲ့တယ်”

“ပြည့်တန်ဆာအိမ်ကိုလား” ဖုန့်ချွင်းယန် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ”သူမ အဲဒီကို ဘာသွားလုပ်တာလဲ”

“ကောင်မလေးက ပိုက်ဆံအများကြီး သုံးစွဲပြီး ပြည့်တန်ဆာအိမ်က လူတွေဆီကနေ ဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့ အတတ်ပညာတချို့ကို သင်ယူခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူမ မိသားစုပိုင် ပစ္စည်းတွေကို ရောင်းချပြီး မိဘတွေကို ဝေးရာဆီ ပို့ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပုံအပ်ဖို့ အဲဒီလူယုတ်မာ လူကြီးသားရဲ့ နေအိမ်ကို သွားခဲ့တယ်။ ခန့်မှန်းခြေ တစ်လခွဲအကြာမှာ အဲဒီကောင်မလေးက အဲဒီ လူကြီးသားကို မသန်မစွမ်းဖြစ်အောင် ပရိယာယ်ဆင်နိုင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ တိတ်တိတ်လေး ထွက်သွားခဲ့တယ်”

“နောက်ပိုင်းမှာတော့ အဲဒီကောင်မလေးက သူ့အပေါ် အရမ်းကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်။ အဲဒီလူက ကောင်မလေး အပျိုစင် မဟုတ်တော့တာကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက် လက်ထပ်ပြီး ကလေးနှစ်ယောက် ရခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ဘဝလေးကို အတူဖြတ်သန်းခဲ့ကြတယ်”

ဖုန့်ချွင်းယန်က မသိစိတ်ကပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ”ဒီအမျိုးသမီး နောက်ဆုံးတော့ သတိပြန်ဝင်လာပြီပဲ”

“ဒါဆို ချွင်းယန်၊ ဒီပုံပြင်မှာ ထူးခြားတဲ့ အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုခု ရှိတယ်လို့ နင်ထင်လား” ကျီကျောက်က သူမပခုံးကို ပုတ်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ”လူတိုင်းက ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း အမျိုးမျိုးနဲ့ ချဉ်းကပ်နိုင်ကြတယ်။ ဒီကောင်မလေးရဲ့ ရွေးချယ်မှု နှစ်ခုက ဘဝနှစ်မျိုးကို ဖန်တီးခဲ့တယ်”

“အစ်မအာ့ထောင်၊ အစ်မ ဘာကိုပြောချင်တယ်ဆိုတာ ညီမ နားလည်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်”

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖုန့်ချွင်းယန် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ ”ဒီပုံပြင်ထဲက ကောင်မလေးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျွန်မ အခြေအနေက အများကြီး ပိုကောင်းတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်မ ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နိမ့်ကျအောင် မလုပ်သင့်ဘူး”

“မင်း တော်တော်လေး ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။” ကျီကျောက်က ပြုံးပြီး သူမခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ”အကြီးဆုံးမရီးက ချွင်းယန် ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ မကြာခဏ ချီးမွမ်းတာ မဆန်းပါဘူး။ နင်က ငါပြောချင်တာကို ချက်ချင်း နားလည်တာပဲ။”

“ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် အစ်မအာ့ထောင်။”

ကျီကျောက် နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် ဖုန့်ချွင်းယန် စိတ်ထဲ အများကြီး သက်သာရာရသွားသည်။

“ဒီသကြားကိတ်က တကယ်ပဲ အရသာရှိတယ်။ အစ်မကို မြည်းစမ်းဖို့ နည်းနည်း ယူသွားပေးလိုက်ဦးမယ်—”

နွေဦးရဲ့ တတိယလမှာ ရာသီဥတုက ပိုနွေးပြီး ပိုသာယာလာသည်။ ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းမားရဲ့ ပြောင်းရွှေ့မိန့်လည်း ထွက်လာခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ သူ ရာထူးတိုးခဲ့သည်။

သတ္တမအဆင့် ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းကနေ ဆဌမအဆင့် ယွင်ချွမ်စီရင်စုအရာရှိအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းမားက အသက် ( ၄၀ ) နီးပါးပင် ရှိနေခဲ့ပြီ။ သူက သူ့အလုပ်အကိုင်က ဒီအဆင့်မှာပင် အဆုံးသတ်သွားပြီလို့ ထင်နေခဲ့တာဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ပဲ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှုကြီးက ကောင်းကင်မှ ကျလာခဲ့သည်။

“ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်” သူ့ရဲ့ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ အမူအရာကို မြင်တော့ အမျိုးသမီးဟို့က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ”အခု ပြောင်းရွှေ့မိန့် ထွက်လာပြီဆိုတော့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ မလုပ်သင့်ဘူးလား”

“ဟုတ်တယ်။” ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းမားက ကျေနပ်စွာ သူ့မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းအသစ် ရာထူးတက်တဲ့အခါ ထွက်ခွာကြစို့”

“ဒါနဲ့ သခင်၊ ကျွန်မအမေက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က စာတစ်စောင်ပို့လာခဲ့တယ်။ ဒီတင်းယွမ်ကောင်တီရဲ့ ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းအသစ်က နောက်ခံခိုင်မာပုံရတယ်”

“ဟုတ်တယ်” ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းမားက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ”ငါလည်း သူ့အကြောင်း ကြားဖူးတယ်။ သူက မြို့တော်က လာတာလို့ ကြားတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီလူက တော်တော်လေး ထင်ပေါ်တယ်။ ငါတို့ ကောင်းကောင်း ပြင်ဆင်ရမယ်၊ ရိုင်းပျလို့ မဖြစ်ဘူး”

“ကျွန်မကတော့ အဲဒီကလေး ထျန်းရှန့်အတွက် နည်းနည်း စိုးရိမ်နေတယ်။ သူက အသေးအဖွဲကိစ္စတွေကို လိုက်လုပ်နေတုန်းပဲ၊ အဆုံးမရှိတဲ့ လမ်းကို လျှောက်လှမ်းမိမှာကို ကျွန်မ စိုးရိမ်တယ်။ ဒီကလေးက တကယ်ကို အရမ်းဆိုးတယ်။ သူက အဲဒီမိန်းကလေးကို ကြိုက်ရင် တရားဝင် လက်ထပ်နိုင်ပေမဲ့ ဒီလိုနည်းလမ်းကို သုံးရတယ်လို့... ကျွန်မ တကယ် စိတ်မချဘူး”

“သူက ရွာက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပဲ။ သူ ဘယ်လိုလုပ်လုပ်ပြီး ထျန်းရှန့်နဲ့ ထိုက်တန်မှာလဲ” ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းမားက တင်းမာတဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ ”ရှန်းယောင်သာ ဉာဏ်မကောင်းရင် ဒီကိစ္စကို ငါ လွှတ်ပေးလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ရှန်းယောင်ကိုယ်တိုင် ဆန်ကိတ်တစ်ပုံး လာပို့ပေးခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာ ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းမားရဲ့ အမူအရာက မကောင်းပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ သူ သည်းခံခဲ့တယ်။

ဆန်ကိတ်တွေက နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ပိုမိုကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိခြင်းလို့ အဓိပ္ပါယ်ရပေသည်။ ရှန်းမိသားစုက မားထျန်းရှန့်ရဲ့ အရင်က လုပ်ရပ်တွေအကြောင်းကို ပါးစပ်ပိတ်ထားမယ်လို့လည်း ဆိုလိုရာလည်းရောက်သည်။

ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းမားက ရှန်းတာ့လန်နှင့် ဆန်ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကျောက်ရဲ့ ဆန်ဆိုင်ကြားက အငြင်းပွားမှုမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး ရှန်းတာ့လန် လက်မှတ်ရေးထိုးထားတဲ့ စာချုပ်က တရားမဝင်ကြောင်း ကြေညာပေးခဲ့သည်။

ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းမားရဲ့ ကြားဝင်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ဆန်ဆိုင်က အလုပ်သမားတွေ ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းမားက သူ့မှာ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရှိတယ်လို့ ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

***