အခန်း (၂၄၇)

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခြံဝင်းအထက် ကောင်းကင်ယံ၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော ပရမ်းပတာ အခြေအနေမှာ ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မီးလျှံများ ဖုံးလွှမ်းနေသလို ထိုမီးတောက်များအတွင်း၌လည်း အခြားသော အလင်းတန်းအမျိုးမျိုး ဝင်းခနဲ လက်ခနဲ ဖြစ်နေသည်။ တိုက်ခိုက်မှုများ ထိတွေ့မိသည့် ပေါက်ကွဲသံများမှာလည်း မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေ၏။

ကောင်းကင်ယံအထူးတပ်ဖွဲ့အဖွဲ့ဝင်များသည် လွှမ်းမိုးထားသော မီးလျှံများကြားမှ အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းနေရသဖြင့် အလွန်ပင် သနားစဖွယ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ လူတိုင်းနီးပါး မီးဟပ်ခံထားရပြီး မီးတောက်များကို ရှောင်တိမ်းနေရင်းကပင် အောက်ခြေရှိ မီးလျှံ ၁ နှင့် မီးလျှံ ၂ တို့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနေကြရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤခြံဝင်းအတွင်း၌ ဤမီးမှုတ်ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာ ကောင်းကင်ယံအထူးတပ်ဖွဲ့ကို သိသိသာသာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည့် အဓိက အဟန့်အတားများ ဖြစ်နေသည်။ မီးလျှံများကြောင့် သူတို့သည် နေရာတစ်ခုတည်းတွင် ကြာရှည်မနေရဲကြပေ။ သို့မဟုတ်ပါက နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အဆုံးမဲ့ မီးကွန်ယက်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ဤမီးမှုတ်ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်ကို အချိန်တိုအတွင်း မချေမှုန်းနိုင်ပါက မိန်းကလေးငယ်ကို အရှင်ဖမ်းဆီးမည့် တာဝန်မှာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"ကပ္ပတိန်... ဒီနဂါးငွေ့တန်းလို မီးတောက်တွေက ကိုင်တွယ်ရခက်လွန်းတယ်။ ပြီးတော့ ဟိုတင့်ကားဇွန်ဘီတွေကလည်း တကယ့်ကို အနှောင့်အယှက်ပဲ။ သူတို့သာ ရှိနေရင် ကျုပ်တို့ရဲ့ တိုက်ကွက်တွေက မီးမှုတ်ဇွန်ဘီတွေဆီကို လုံးဝ မရောက်နိုင်ဘူး"

"ကပ္ပတိန်... တစ်ခုခုကို မြန်မြန်ဆုံးဖြတ်ပါတော့ မဟုတ်ရင် ဒီတာဝန်ကတော့ ကျရှုံးဖို့ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ"

ဧရာမ လင်းယုန်နက်ကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသော လူငယ်သည် မီးလောင်ကျွမ်းပြီး မည်းနက်နေသော တောင်ပံများကို ခတ်ထုတ်ကာ ဒုက္ခပေးနေသည့် မီးကွန်ယက်ကို ရှောင်တိမ်းရင်း ကပ္ပတိန်လင်းကို စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။ မီးကွန်ယက်၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ယခုအခါ ပုံမှန်၏ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိတော့သည်။ အကယ်၍ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေပါက ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လာမည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။

လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ကပ္ပတိန်လင်းသည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြုတ်လိုက်သည်။ အခြားသူများ သတိပေးနေစရာမလိုဘဲ လက်ရှိရောက်ရှိနေသော အကျပ်အတည်းကို သူ ကောင်းကောင်းနားလည်သည်။

မီးမှုတ်ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရသဖြင့် ကောင်းကင်ယံအထူးတပ်ဖွဲ့အနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းမရှိဖြစ်နေသည်။ အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်တွင် အဆင့် ၄ တင့်ကားဇွန်ဘီများက အသားဒိုင်းအဖြစ် ရှိနေသဖြင့် သူတို့ ရှေ့သို့ အတင်းတိုးဝင်သွားလျှင်ပင် မီးမှုတ်ဇွန်ဘီများကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလားဆိုသည်မှာ မသေချာလှပေ။

သို့သော်လည်း သူတို့အနေဖြင့် ဤစစ်ဆင်ရေးကို အရှုံးမပေးလိုပါက လက်ရှိအခြေအနေကို ဤအတိုင်း ဆက်လွှတ်ထား၍ မဖြစ်တော့ပေ။ ဤအကျပ်အတည်းကို ချိုးဖျက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို မဖြစ်မနေ ရှာဖွေရတော့မည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကပ္ပတိန်လင်းသည် လေထဲတွင် ရှောင်တိမ်းနေသော လူငယ်ကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"မြန်မြန် ကျန်တဲ့အဖွဲ့တွေကို ဆင်းလာပြီး ကူညီဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်။ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကနေ တိုက်ခိုက်ခိုင်းပြီး ဟိုတင့်ကားဇွန်ဘီတွေရဲ့ အာရုံကို ငါတို့ဆီကနေ လွှဲထုတ်လိုက်စမ်း"

ကျန်ရှိနေသော လက်ရွေးစင်တပ်ဖွဲ့ သုံးဖွဲ့က တင့်ကားဇွန်ဘီများကို ဝိုင်းဝန်းထိန်းထားပေးနိုင်မှသာ သူတို့အတွက် မီးမှုတ်ဇွန်ဘီများကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိမည်ပင်။

"ဟုတ်ကဲ့"

အမိန့်ရသည်နှင့် လူငယ်မှာ ဝမ်းသာသွားပြီး မီးကွန်ယက်ကို ရှောင်တိမ်းရန် တောင်ပံများကို အားမာန်ပါပါ ခတ်ထုတ်လိုက်ကာ စစ်မြေပြင်မှ ခွာ၍ နောက်ဘက်ရှိ ဟယ်လီကော်ပတာ တပ်ဖွဲ့ဆီသို့ အပြေးပျံသန်းသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟယ်လီကော်ပတာ တပ်ဖွဲ့မှာလည်း ရှေ့ပိုင်းပေါက်ကွဲမှုမှ ပြန်လည်တည်ငြိမ်စပြုလာပြီး အနိမ့်ပျံသန်းမှုအဆင့်ကို ထိန်းထားဆဲဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ယံ၌ ကောင်းကင်ယံအထူးတပ်ဖွဲ့၏ အခြေအနေမှာ အလွန်စိုးရိမ်ရသည်ကို မြင်နေရသဖြင့် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော အခြားလက်ရွေးစင်အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့သည် လူငယ်၏ အကြောင်းကြားချက်ကို ရသည်နှင့် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ဟယ်လီကော်ပတာများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ရန် အလျင်အမြန် ထိန်းချုပ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ထိုလက်ရွေးစင်အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့သည် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်

ကောင်းသော သွေးဆာနေသည့် နတ်ဆိုးနွယ်ပင်အကြောင်းကို သိရှိထားကြသည်။ အနီးကပ်သွားပါက တိုက်ခိုက်ခံရမည်မှာ သေချာလှပြီး ယခုကဲ့သို့ အချိန်လုနေရသည့် အခြေအနေတွင် နတ်ဆိုးနွယ်ပင်နှင့် အချိန်ဖြုန်းနေ၍ မဖြစ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဆင်းသက်မည့်နေရာကို နတ်ဆိုးနွယ်ပင်နှင့် အနီးတွင် မရွေးချယ်ဘဲ ကျောက်တံတိုင်းနှင့် နွယ်ပင်တံတိုင်းကြားရှိ ကွင်းပြင်လွတ်တစ်ခုတွင် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။

ဝူးဝူးဝူး...

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဟယ်လီကော်ပတာ တပ်ဖွဲ့မှာ ချောမွေ့စွာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် လက်ရွေးစင်အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့သည် လက်နက်အပြည့်အစုံဖြင့် ဟယ်လီကော်ပတာများပေါ်မှ အမြန် ခုန်ဆင်းလာကြသည်။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လျှင် အရပ်မျက်နှာ တစ်ဖက်စီသို့ ဦးတည်လျက် အရပ်သုံးမျက်နှာမှနေ၍ ကျောက်တံတိုင်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျော်ဖြတ်ကာ လူနေအိမ်ဧရိယာဆီသို့ ဦးတည်ကာ ချီတက်လာကြတော့သည်။

“မရဘူး... ဒီအတိုင်းဆိုရင် ငါတို့ ဝိုင်းရံခံရတော့မယ်”

တိုက်ပွဲကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေသော ကျောက်လင်းသည် အစောပိုင်းက ကောင်းကင်ယံရှိ ကောင်းကင်ယံအထူးတပ်ဖွဲ့အဖွဲ့ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဝမ်းသာနေမိသော်လည်း ယခုအခါ အခြားအဖွဲ့များက အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဝိုင်းရံလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်။

လောလောဆယ်တွင် ဇွန်ဘီဘုရင်သည် ကောင်းကင်ရှိလူများကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် အာရုံများနေသည်။ အကယ်၍ ဤလူများသာ အတင်းတိုးဝင်လာပါက သူတို့အားလုံး အန္တရာယ်ရှိသွားနိုင်သည်။

ကျောက်လင်းကိုယ်တိုင်မှာ အားနည်းသူတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း တိုက်ပွဲအစစ်အမှန် စတင်လာပါက ချီချီလေးကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါ့မလားဆိုသည်ကို သူမ မသေချာပေ။

“ချီချီလေး... အန်တီနဲ့အတူ ဒီဝိုင်းရံမှုကို ဖောက်ထွက်ရအောင်”

ကျောက်လင်းသည် ပြတင်းပေါက်နားရှိ ချီချီလေးကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ကာ သူမကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် အနားသို့ တိုးကပ်လိုက်သည်။

“မဖြစ်ဘူး အန်တီကျောက်လင်း... အခုအချိန်မှာ ဖောက်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားတာက ကိုယ့်ကိုယ်

ကိုယ် ပစ်မှတ်အဖြစ် အခမဲ့ ကြော်ငြာပေူလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

ကျိရုရွှယ်သည် တည်ငြိမ်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကျောက်လင်းကို တားဆီးလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ခါယမ်းလိုက်သည်။

လေထဲရှိ အဆင့် ၃ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများသည် သူမ၏ ဖခင်ကြောင့် လက်ရှိတွင် အကျပ်ရိုက်နေသော်လည်း ထိုသူတို့၏ အကြည့်များမှာ လူနေအိမ်ဧရိယာဆီသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ကျိရုရွှယ် အာရုံခံမိနေသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ အခုအချိန်မှာ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားလိုက်လျှင် မြေပြင်က ချဉ်းကပ်လာနေသူများသာမက လေထဲမှ အကူအညီမဲ့နေပုံရသော အဆင့် ၃ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများကလည်း တိုက်ပွဲကို ချက်ချင်းစွန့်ခွာပြီး သူတို့ဆီသို့ ပြောင်းလဲတိုက်ခိုက်လာကြမည်မှာ သေချာသည်။ သူတို့သည် လူနေအိမ်ကို ဗုံးမကျဲဘဲ ချန်ထားခဲ့ခြင်းမှာ သူမကို အရှင်ဖမ်းဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်ရာ သူမ လွတ်ထွက်သွားမည်ကို မည်သို့မျှ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ယခုနေရာ၌ပင် ဆက်နေခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နေရာတွင်ပင် ဆက်နေရန် ဆုံးဖြတ်ခြင်းက ကျိရုရွှယ်အနေဖြင့် လက်ရှိအကျပ်အတည်းကို တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းမှာမဟုတ်ဘူးဟု မဆိုလိုပေ။

“အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ”

ကျောက်လင်းသည် ချီချီလေး၏ စကားမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများကို လှည့်ကြည့်မိသောအခါ စိုးရိမ်စိတ်က မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။ အကယ်၍ ရန်သူများသာ တစ်ရှိန်ထိုး တိုးဝင်လာပါက သူမတစ်ဦးတည်းနှင့် တားဆီးနိုင်ပါ့မလားဟု စိုးရိမ်နေမိသည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့လက်ထဲရှိ သေနတ်များကြောင့်ပင်။

စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း ကျောက်လင်းသည် တစ်ဦးတည်း ထွက်ပြေးရန် အကြံမရှိပေ။ သူမသည် ဝိုင်းရံလာသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများကို ကြည့်ကာ ပြတ်သားသော အမူအရာဖြင့် အသင့်

ပြင်ထားသည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ချီချီလေးကို အထိခိုက်မခံနိုင်ဘူးဟု သူမ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ကျိရုရွှယ်သည် တိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက်နေသော သူမ၏ ဖခင်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ အာရုံများနေချိန်မှာပင် သူမသည် စိတ်စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်ရာ လက်ဖဝါးပေါ်မှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် အဆိပ်အပ်များက ချက်ချင်းပင် ပျံထွက်သွားတော့သည်။

ညအမှောင်ထုနှင့် ဟယ်လီကော်ပတာများမှ ထွက်ပေါ်နေသော မျက်စိကျိန်းမတတ် မီးလင်းရောင်များ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် အလွန်သေးငယ်လှသော အပ်ချည်ထိုးအပ်များသည် လေထုကို တိုးဝှေ့ကာ လျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်လှသော အလင်းတန်းများအဖြစ် ပျံသန်းသွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ အချိန်ထိန်းချုပ်ခြင်း စွမ်းရည်ကိုပါ အသက်သွင်းလိုက်သည်။ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုသည် ရှေ့တန်းမှ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ ရှေ့ဆုံးမှ တက်လာသော လက်ရွေးစင်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ဘာဖြစ်မှန်းပင် မသိလိုက်ရဘဲ နေရာမှာတင် ကျောက်ရုပ်များအလား တောင့်တင်းသွားကြသည်။ သူတို့ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားကာ ရုန်းကန်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် နဖူးပြင်ထက်၌ အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရလိုက်ကြသည်။ အဆိပ်အပ်များသည် သူတို့၏ ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ တည့်တည့်တိုးဝင်သွားပြီး သူတို့၏ အသိအာရုံများကို ချက်ချင်းပင် ချုပ်ငြိမ်းစေခဲ့သည်။

အချိန်စွမ်းအားများ ကွယ်ပျောက်သွားသည်နှင့် ထိုဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ သက်မဲ့အလောင်းများအဖြစ် အားနည်းစွာ ပြိုလဲကျသွားတော့သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရတာလား”

ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် နောက်ကွယ်မှ ပါလာသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများမှာ ကြောက်လန့်တကြား တန့်သွားကြပြီး ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးရဲတော့ပေ။ သူတို့သည် သေနတ်များကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာကို ထိတ်လန့်တကြား ရှာဖွေနေကြသည်။

ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ လက်ရွေးစင်အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသော ကပ္ပတိန်လင်းမှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် မည်သူက တိုက်ခိုက်လိုက်သည်ကို အသည်းအသန် ရှာဖွေသော်လည်း မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။

“အားလုံး သတိထားကြ အမှောင်ထဲမှာ ရန်သူရှိနေတယ်”

ကပ္ပတိန်လင်းက နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်၍ သတိပေးလိုက်သည်။