အခန်း (၁၂၁-၁၂၂)

အခန်း။ ၁၂၁

လုံယီသည် သူ၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းကို အစွမ်းကုန် အသုံးချကာ ဘယ်ပြန်ညာပြန် ရှောင်တိမ်းနေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူသည် ရန်သူနှင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မှု မလုပ်လိုတော့သည့်အလားပင်။

ပုဆိန်မှာ လျိုယွဲ့၏လက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပြန်ယူရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ သူ၏ ပုဆိန်ပစ်ကွက်မှာလည်း ပုဆိန်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်မှသာ အစွမ်းပြနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုံယီသည် ပုဆိန်အတတ်တစ်ခုတည်း၌သာ ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ပေ။

“သေစမ်း”

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

ရှားဟူသည် သူ၏ ကြေးဝါကျားလက်သည်းများကို အရူးအလား ဝှေ့ယမ်းကာ လုံယီ၏နောက်သို့ ခွေးရူးတစ်ကောင်လို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသည်။ ဘေးနားရှိ သစ်ပင်ကြီးများမှာ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးကုန်ပြီး မြေပြင်တွင်လည်း ကျင်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ သစ်သားစများမှာ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်နေ၏။ အချို့သစ်ပင်များမှာ အမြစ်မှပင် ပြတ်ထွက်ကုန်သည်။ မြက်ပင်များ၊ ချုံနွယ်များမှာလည်း ကြေမွကုန်ပြီး ငှက်များနှင့် သားရဲများမှာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကုန်ကြတော့သည်။

ခွပ်…..

ဆုတ်ခွာနေရင်းမှ လုံယီသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ပြင်းထန်သော ဝိုက်လက်သီးတစ်လုံးကို ပစ်သွင်းလိုက်ရာ ရှားဟူ၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိမှန်သွားတော့သည်။

“ကောင်းတယ်”

ရှီချင်းတက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အဲဒါ ပြာသစ်ပင်လက်သီးပဲ ရှားဟူတော့ သေပြီ”

“အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး။ သူက ဒီစခန်းမှာ ဘယ်လိုမျိုး အခြေခိုင်ထားတယ် ထင်လို့လဲ”

ရှီချိုင်ဖုန်းကမူ အခြေအနေကို အကောင်းမမြင်နိုင်ပေ။ သူမသည် မြေပြင်မှ အနိုင်နိုင် ထရပ်ကာ တစ်ဖက်မှ လျိုယွဲ့တို့ ဝင်မနှောင့်ယှက်နိုင်ရန် အသဲအသန် သတိထားနေရသည်။ သူမ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားလှသဖြင့် လုံယီကို မကူညီနိုင်ဘဲ ဘေးမှကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

တိုက်ပွဲအတွင်းမှာမူ...

ရှားဟူသည် လက်သီးဖြင့်အထိုးခံလိုက်ရပြီးနောက် မျက်နှာပျက်သွားသော်လည်း ခဏအကြာတွင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ အင်္ကျီများမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ပြဲသွားပြီး အတွင်းမှ ဝတ်ဆင်ထားသော ငွေရောင် သံကွင်းချပ်ဝတ်မှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ အရေပြားမှာလည်း နက်မှောင်နီရဲလာပြီး အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ဤသည်မှာ သူ၏ သွေးစွမ်းအင် အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည့် လက္ခဏာပင်။

“မိုက်မဲလိုက်တာ လက်နက်မပါဘဲ ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို မင်း ဘယ်လိုများ ဖောက်နိုင်မှာလဲ”

ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့်၊ မာကျောတဲ့စွမ်းအင်နည်းစနစ်နှင့် ရှားပါးလှသော အနက်ရောင်သံမဏိချပ်

ဝတ်ပင်။ လက်နက်မပါဘဲ သူ၏ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ၎င်းသည် မဖောက်နိုင်သော လိပ်ခွံကြီးတစ်ခုအလားပင်။

ချိုင်ဖုန်းအဖွဲ့သားများအားလုံး မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ရှူး

ယန်ဇီက လုံယီ့ဆီသို့ ဓားတစ်လက် ပစ်ပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ဖြောင်းခနဲ အသံနှင့်အတူ လျိုယွဲ့၏ နှင်တံက ထိုဓားကို တိကျစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“မောင်လေး... ရှုပ်အောင် မလုပ်နဲ့လေ”

လျိုယွဲ့က ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အရိုးဆူးများပါသော နှင်တံမှာ သူမ၏ လက်တွင် မြွေဆိုးတစ်ကောင်အလား အသင့်ရှိနေသည်။

“ဒီမိန်းမယုတ်”

ရှီချိုင်ဖုန်းသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ သူမ၏ ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲ၍ လျိုယွဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူမ၏ ငွေရောင်ချိတ်များမှာ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ လျိုယွဲ့မှာလည်း ရှီချိုင်ဖုန်းက သူမနှင့်အတူ အသေခံ တိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် တိုက်စစ်မဆင်ဘဲ နှင်တံဖြင့် ကာကွယ်ရုံသာ ကာကွယ်နေတော့သည်။

အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့လုံးမှာလည်း တိုက်ပွဲငယ်များ ချက်ချင်းဖြစ်ပွားကုန်သည်။ သို့သော် ဘယ်သူမှ အားကုန်မတိုက်ကြဘဲ တစ်ဖက်လူ ဝင်မနှောင့်ယှက်နိုင်အောင် တားဆီးရုံသာ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

ယနေ့တိုက်ပွဲ၏ အဆုံးအဖြတ်သည် ရှေ့တန်းမှ အမျိုးသားနှစ်ဦးအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေကြောင်း အားလုံး သိကြသည်။

ဒုန်း…

ဒုန်း….

လုံယီသည် ရှားဟူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထပ်မံထိုးနှက်လိုက်ရာ ထူးဆန်းစွာပင် အသံနှစ်ချက် ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုထိုးနှက်ချက်ကြောင့် ရန်သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးသွားသော်လည်း ရှားဟူကမူ ဘာမှမဖြစ်သလို ခေါင်းခါပြကာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

“အိုး... မင်းက ခွန်အားတွေကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဆင့်ပွားနိုင်တာပဲ။ သာမန် ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီး အဆင့်တွေတောင် မင်းကို ယှဉ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး”

ရှားဟူက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းရင်ဆိုင်နေရတာက ငါပဲ။ ငါ့ကို အချက်တစ်ရာ ရိုက်လည်း ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ ငါက မင်းကို တစ်ချက်တည်း ထိအောင်ရိုက်ရုံနဲ့ မင်းဘဝ ပြီးပြီ”

ရှားဟူ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ကောင်းကင်သို့တိုင် မြင့်တက်လာပြီး ကြွက်သားများမှာ ဖောင်းကားကာ မည်းနက်လာသည်။ သူဝတ်ဆင်ထားသော ငွေရောင် အနက်ရောင်သံမဏိချပ်ဝတ်မှာလည်း တောက်ပလာပြီး မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော ခွန်အားကြီးသူတစ်ဦးအလား ထင်မှတ်ရသည်။

“ဟုတ်လို့လား”

လုံယီသည် ရုတ်တရက် ခုခံရာမှ တိုက်စစ်သို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး ရှားဟူထံသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်း အရေပြားမှာ အနည်းငယ် မီးခိုးဖြူရောင်သန်းလာ၏။

“သေတွင်း လာတူးတာပဲ”

ရန်သူက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှားဟူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူသည် လုံယီ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိမ်ချိုးပစ်ရန် ကြံစည်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏အမှားကို သူသိလိုက်ရသည်။

ဒီကောင်လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မာကျောနေရတာလဲ။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

လူသားပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော သားရဲနှစ်ကောင်အလား သူတို့နှစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မိကြရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များမှာ တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင် ကျိုးပျက်ကုန်ပြီး အနီးနားရှိ ငှက်နှင့် သားရဲများမှာလည်း တိုက်ပွဲ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် သေကျေကုန်ကြသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုမျိုး ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းနည်းစနစ်လဲ”

ရှားဟူသည် ထိတ်လန့်၍ ဒေါသထွက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် အရိုးများ သန်မာပြီး အရေပြားနှင့် အသားစများ မာကျောသော ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီး အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မာကျောတဲ့စွမ်းအင်နည်းစနစ်ကိုလည်း ကျင့်ကြံထားပြီး တန်ဖိုးကြီးလှသော ချပ်ဝတ်ကိုလည်း ဝတ်ဆင်ထားရာ သာမန် ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များပင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ကြပေ။ စခန်းအတွင်းရှိ စွမ်းအင်စက်ဝန်းပြည့်အဆင့်ရှိသူများပင်လျှင် သူ့ကို အမြဲတမ်း လေးလေးစားစား ဆက်ဆံကြသည်။

သို့သော် ဤကောင်လေးမှာ ပထမချီစွမ်းအားအဆင့်မျှသာ ရှိသော်လည်း သူ့ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေနိုင်သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

နှစ်ဦးလုံးမှာ မျက်လုံးများ နီရဲကာ တစ်ဖက်လူကို သတ်ရန် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ လုံယီသည် သူ၏ အရေပြားကို တစ်ကိုယ်လုံး အတိုင်းအတာဖြင့် မာကျောစေထားသော်လည်း ၎င်းမှာ သာမန် သားရေချပ်ဝတ် အဆင့်မျှသာ ရှိသေးသည်။ ရှားဟူ၏ ကျားလက်သည်းများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိတွေ့မှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိခဲ့ပြီး အင်္ကျီများမှာလည်း စုတ်ပြတ်ကာ သွေးများ စီးကျနေသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အတော်ပင် သနားစရာ ကောင်းလှသည်။

“ကောင်လေး... မင်းရဲ့ နယ်ပယ်က နိမ့်လွန်းနေသေးတယ်”

“ကျားနတ်ဆိုး”

“သေစမ်း”

ရှားဟူ၏ သွေးစွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာပြီး ခွန်အားမှာ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ မြင့်တက်လာသည်။ သူသည် လုံယီ၏ လက်သီးလမ်းကြောင်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏ ကျားလက်သည်းများကို လုံယီ၏ ဘယ်ဘက်ရင်အုံဆီသို့ ဦးတည်ကာ ဒဏ်ရာချင်းလဲပြီး အပြတ်ရှင်းရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

“တောင်ဖြိုခွန်အား”

လုံယီသည် နောက်ဆုတ်ရန် ငြင်းဆန်ပြီး ရန်သူ့ထံသို့ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်တစ်လုံး ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်နှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားပြီး နှစ်ဦးလုံး အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားကြသည်။ သို့သော် နှစ်ဦးလုံးတွင် ရတနာကိုယ်စီ ရှိနေကြသဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်ကြ၏။

“သေစမ်း”

ရှားဟူ၏ ကျားလက်သည်းသည် လုံယီ၏ ဗလာကျင်းနေသော ရင်ဘတ်ကို ရက်စက်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာတွင် ရူးသွပ်သော ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာတော့သည်။

ချွမ်း…

သတ္တုချင်း ထိမှန်သွားသည့် စူးရှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ”

ရှားဟူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားသည်။

သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ သွေးများအန်ထုတ်ကာ ဒဏ်ရာရသွားသော်လည်း သူမျှော်လင့်ထားသလို ရင်ဘတ်ပွင့်ထွက်သွားခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ လုံယီ၏ ဗလာကျင်းနေသော ရင်ဘတ်တွင် မည်

သည့်ကာကွယ်မှုမှ မရှိသည်ကို ခုနက သူအသေအချာ မြင်လိုက်ရသည်။

မကြာမီမှာပင် ရှားဟူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြံစွာ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီး ရုန်းမထွက်နိုင်တော့ပေ။

“မိပြီ”

လုံယီက အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောကာ ထိတ်လန့်နေသော ရှားဟူကို သူ့ထံသို့ အားကုန်ဆွဲလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ နဖူးဖြင့် ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်တိုက်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းကို ဖုံးအုပ်ထားသော မီးခိုးဖြူရောင်များမှာ ဒီရေအလား ဆုတ်ခွာသွား၏။ ထိုအချိန်၌ပင် သူ၏ ညိုမည်းသော နဖူးပြင်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျောက်စိမ်းဖြူရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဝုန်း…..

“အား”

ရှားဟူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံကြီးကို လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ တုံးသောလက်နက်တစ်ခုဖြင့် အထုခံလိုက်ရသလိုပင် တစ်ခြမ်းလုံး ပြိုကျသွားပြီး မျက်လုံးတစ်ဖက်မှာ ပေါက်ထွက်ကာ သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီသွားတော့သည်။

“လစ်စမ်း”

မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေတွင် သူ၏ ကျန်ရှိသော ဘယ်လက်ဖြင့် လုံယီ၏ ခါးနှင့် ဝမ်းဗိုက်ကို အသည်းအသန် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ချွမ်းးးး

သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံ နောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ လုံယီ၏ နဖူးပေါ်ရှိ ကျောက်စိမ်းဖြူရောင်မှာ ရှားဟူ၏ တိုက်ကွက်ကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ ခါးနှင့် ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရွှေ့ပြောင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ပြီးနောက် ၎င်းမှာ နဖူးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ဝုန်း…..

ဒုတိယအကြိမ် ခေါင်းဖြင့် ဆောင့်တိုက်မှုကြောင့် ရှားဟူ၏ မျက်နှာမှာ မှတ်မိ၍မရအောင် ပျက်စီးသွားပြီး မျက်လုံးနှစ်ဖက်လုံး ပေါက်ထွက်ကာ နှာခေါင်းရိုးမှာလည်း ကြေမွသွားသဖြင့် အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုးဖြူဖြူများကို မြင်နေရတော့သည်။

ဗြိ….

မကြာမီမှာပင် ကျောက်စိမ်းဖြူရောင်မှာ လက်ချောင်းသုံးချောင်းဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သူသည် ရန်သူ၏ လည်ချောင်းအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။

သွေးစွမ်းအင်များ ပန်းထွက်လာသည်မှာ ရေပန်းတစ်ခုအလားပင်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ပေပေါင်းများစွာ အမြင့်သို့ သွေးများ ပန်းတက်သွားတော့သည်။ ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှရာ ဤကဲ့သို့ လည်ချောင်းအဖောက်ခံရခြင်း၏ အကျိုးဆက်မှာ သာမန်လူများထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

ကျားနတ်ဆိုးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အသက်မဲ့စွာဖြင့် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး သေဆုံးသွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုံယီသည် စွမ်းအင် ၄ မှတ် ရရှိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သာမန်သိုင်းပညာရှင်ထက် ၂ မှတ် ပိုများပြီး ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းငယ် အဆင့်ထက် ၁ မှတ် ပိုများသည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

လျိုယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ပထမချီစွမ်းအားအဆင့်ရှိရုံမျှသာဖြစ်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီး အဆင့်ကို ဤကဲ့သို့ သတ်ပစ်နိုင်သည်လား။

ပြိုင်ဘက်တွင် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားခွန်အားရှိသည်မှာ အလွန်ပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။

“ဟွတ်... ဟွတ်... ဟွတ်”

လုံယီသည် သွေးအန်ထုတ်လိုက်ရပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားသည်။ သူ၏ အခြေခံမှာ သာမန်ထက် ပိုမိုခိုင်မာသည်ဆိုသော်လည်း သူ၏ နယ်ပယ်မှာ ပထမချီစွမ်းအားအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။ အဆင့်နှစ်ဆင့်ကျော်ကာ ပဉ္စမချီစွမ်းအား၊ ဆဠမချီစွမ်းအားကဲ့သို့ ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့်ကို သတ်ဖြတ်ရခြင်းမှာ ပြင်းထန်သော အတွင်းဒဏ်ရာများနှင့် အရိုးကျိုးအက်မှုများကို မလွဲမသွေ ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူ၏ စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်ရှိ အမည်နေရာမှာ အစိမ်းရောင်မှ အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ကွယ်တွင် အပေါင်းလက္ခဏာလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လုံယီက ထိုအရာကို စိတ်ဖြင့် နှိပ်လိုက်သည့်အခါ စွမ်းအင် ၂ မှတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အေးမြသော အရည်ကြည်များ စီးဆင်းလာကာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ ကုသပေးလိုက်သည်။

ကျိုးအက်နေသော အရိုးများမှာလည်း ပြန်လည် ဆက်သွားတော့သည်။ အပြင်ပန်းတွင် သွေးများစွန်းပေနေပြီး အင်္ကျီများ စုတ်ပြတ်နေသော်လည်း သူ၏ အခြေအနေမှာ အကောင်းဆုံးသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

လုံယီသည် ဗိုက်ဆာနေသောကျား အဖွဲ့သားများကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီနေ့ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ မလွတ်စေရဘူး”

“ပြေးကြဟေ့”

ဗိုက်ဆာနေသောကျား အဖွဲ့သားများသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပျောက်ဆုံးကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြတော့သည်။ သို့သော် ဒေါသထွက်နေသော ရှီချိုင်ဖုန်းမှာ အဖွဲ့သားများက သူတို့ကို မလွတ်အောင် ဝိုင်းပတ်ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။

ရှူး….

လုံယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျှပ်စီးအလား လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ဒုတိယချီစွမ်းအားကဲ့သို့ ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းငယ် စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေးတစ်စင်းအဖြစ်၊ ခါးကို လေးကြိုးအဖြစ်၊ လက်မောင်းကို မြှားတစ်စင်အဖြစ် အသုံးချကာ အရိုးအားလုံး၏ အင်အားကို စုစည်းပြီး အဖြောင့်လက်သီးတစ်လုံး ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ဖြောင်း….

မီးရှူးမီးပန်း အသံအလား စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရန်သူမှာ ဘာမှပင် မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ ကျိုးသွားသော လည်ပင်းကို ကိုင်ကာ သွေးများအန်ထုတ်ရင်း လဲကျသွားတော့သည်။ ယခုအချိန်တွင် လုံယီအတွက် ဒုတိယချီစွမ်းအား စစ်သည်တစ်ဦးမှာ သူ၏ တစ်ကွက်တည်းကိုပင် မခံနိုင်တော့ပေ။

သူသည် နောက်ထပ် စစ်သည်တစ်ဦးထံသို့လည်း လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်နက်ကို လုယူကာ နှလုံးခုန်နှုန်းကို လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် စစ်သည်ငါးဦး၊ ခြောက်ဦးခန့် လုံယီ၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်ကုန်ကြသည်။

“ဖယ်ကြစမ်း”

လျိုယွဲ့သည် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရှီချိုင်ဖုန်းက ငွေရောင်ချိတ်များဖြင့် အသည်းအသန် ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် မပြေးနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

လုံယီ ချဉ်းကပ်လာသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာမှာ သနားစရာကောင်းသော အမူအရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“သခင်လေး... ကျွန်မ သခင်လေးကို နာကျင်အောင် လုပ်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။ ကျားနတ်ဆိုးက ကျွန်မကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့လို့ပါ”

“ကျွန်မကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ်ဆိုရင်... သခင်လေး ခိုင်းတာမှန်သမျှ လုပ်ပါ့မယ်...”

ပြောပြီးသည်နှင့် လျိုယွဲ့သည် သူမ၏ ပါးပါးကြည်ကြည် ဝတ်စုံကို ဘေးသို့ အသာအယာ ဆွဲချလိုက်ရာ သူမ၏ ဖြူဝင်းနူးညံ့သော ပုခုံးသားလေးမှာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

အခန်း။ ၁၂၂

သို့သော် လုံယီမှာမူ အေးစက်ကာ ရက်စက်လှပြီး အနည်းငယ်မျှပင် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။ သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား တိုးကပ်သွားပြီး ရိုးရှင်းသော လက်သီးတစ်ချက်ကိုသာ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ဖွပ်…

လျိုယွဲ့သည် ပေါင် ၅၀၀၀၊ ၆၀၀၀ ခန့်ရှိသော ပြင်းထန်သည့် ခွန်အားဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ကို အထိုးခံလိုက်ရရာ သူမ၏ လှပသောမျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားပြီး နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေးတစ်စင်းအလား ကွေးညွတ်ကာ အနောက်သို့ အရှိန်ဖြင့် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

“အမ….”

လုံယီက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှီချိုင်ဖုန်းက ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ အရှိန်ဖြင့် လွင့်ထွက်လာသော လျိုယွဲ့၏ အနောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမ၏ ငွေရောင်ချိတ်များကို အားကုန် လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

ရှုး….

လှပသော ဦးခေါင်းတစ်ခုမှာ လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ လွင့်ပျံသွားတော့သည်။ မသေဆုံးမီအထိ သူမ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ရှိနေဆဲပင်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ အလှအပကို လျစ်လျူရှုပြီး ဤကဲ့သို့ သတ်ပစ်နိုင်သည်ကို မယုံကြည်နိုင်သည့်အလားပင်။

“အား...”

“အသက်ချမ်းသာပေးပါ”

“တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ...”

ဗိုက်ဆာနေသောကျား အဖွဲ့သားများသည် မပြေးနိုင်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဒူးထောက်ကာ အသနားခံကြတော့သည်။ ထိုအထဲတွင် ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းငယ် အဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးပင် ပါဝင်သည်။ သို့သော် လုံယီ၊ ရှီချိုင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ ရက်စက်စွာပင် အစအနမကျန် အပြတ်ရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။ အကယ်၍ ယနေ့ သူတို့သာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါက ရန်သူများကလည်း သူတို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထူထပ်သော တောအုပ်အတွင်း၌ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များ၊ သွေးများနှင့် အတွင်းကလီစာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်ပင် သွေးပျက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျားများနှင့် ကျားသစ်များမှာလည်း အလောင်းများကို စားရန် လောဘတကြီးဖြင့် ချောင်းမြောင်းနေကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း လူများရှိနေသေးသဖြင့် ရှေ့သို့ မတိုးရဲကြပေ။

“ယီဝမ်... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်”

ရှီချိုင်ဖုန်းသည် ဝမ်ယီဝမ်၏ ရုပ်အလောင်းကို ဖက်ကာ မရပ်မနား ငိုကြွေးနေတော့သည်။

လုံယီသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်

အနည်းငယ်က နေ့တိုင်းမြင်တွေ့နေရသူတစ်ဦး သူ့ရှေ့တွင် သေဆုံးသွားခြင်းကို သူ မကြုံဖူးသေးပေ။ တစ်ခုတည်းသော နှစ်သိမ့်မှုမှာ ဤပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြောင့် သူ၏ ကုန်ဆုံးသွားသော စွမ်းအင်များမှာ ၃၀၊ ၄၀ ခန့် ပြန်လည် ပြည့်မီလာခြင်းပင်။

သူသည် မထိရသေးသော နောက်ဆုံးအလောင်းဖြစ်သည့် ထိပ်နီငှက်ဝိညာဉ်ကြီးထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အလောင်းကိုထိလိုက်သည့်အခါ ရင်းနှီးနေသော စာသားလေး ပေါ်လာသည်။

စွမ်းအင် +၅ စုပ်ယူမလား။

ဟုတ်ကဲ့။

ဒီကောင်က စွမ်းအင် ၅ မှတ်တောင် ရှိတာလား။

ထိုအတွေးမှာ လုံယီ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

နောက်ထပ် တစ်ပိုင်းတစ်စ ကြည်လင်နေသော စာသားလေးတစ်ခု ထပ်မံပေါ်လာပြန်သည်။

“စွမ်းအင် ၁၀ မှတ် အသုံးပြုပြီး လျင်မြန်ခြင်းပါရမီကို ရယူမလား”

ပါရမီအသစ်တစ်ခု... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ။

လုံယီသည် ဤအခိုက်အတန့်ကို စောင့်စားခဲ့ရသည်မှာ အလွန်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ပထမဆုံးရခဲ့သည့် ပါရမီမှာ ကံကောင်းလွန်း၍ ရခဲ့ခြင်းလားဟုပင် သူ သံသယဝင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဟုတ်ကဲ့ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်မှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

[အမည်- လုံယီ]

[အသက် - ၁၉/၆၂]

[နယ်ပယ် - ပထမချီစွမ်းအားစစ်သည်တော် (၃၆/၆၀၀)]

[ကျင့်စဉ် - အဝါရောင် အထွက်အထိပ် အသက်ရှူနည်းစနစ် (အဆင့် ၁၊ ပါရဂူ ၀/၁၀၀ + နှလုံးစားမြက် ၇ ပင် + အရိုးဖောက်သစ်ခွ ၁ ပင်)၊ ဟူမျိုးနွယ် အသက်ရှူနည်းစနစ် (အခြေခံ ၀/၁၀)]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ - လုံမျိုးနွယ် ပုဆိန်အတတ် (ပါရဂူ ၀/၁၀၀)၊ အစွန်းရောက်လက်သီး (ကျွမ်းကျင် ၀/၃၀)၊ ခဲပစ်အတတ် (ပါရဂူ ၀/၃၀)၊ ကိုယ်ဖော့သိုင်း (ပါရဂူ ၀/၆၀)၊ အခြေခံလှံအတတ် (အခြေခံ ၀/၆)၊ လျှို့ဝှက်သိုင်း နဂါးဖောက်ထွင်းနည်းစနစ် အပိုင်းအစ (၁)၊ စွမ်းအင်ပိတ်ဆို့နည်းစနစ် (အခြေခံ ၀/၃)]

[မွေးရာပါ - ပါရမီများ ကျောက်ဖြစ်ခြင်း (ပါရဂူ ၀/၂၀၀ + ကျောက်ဝိညာဉ် ၁၀ ခု + ဖီးနစ်သွေးကျောက် ၃ ခု + နှင်းဖြူကျောက် ၁ ခု)၊ လျင်မြန်ခြင်း (အခြေခံ ၀/၅)]

[စွမ်းအင် - ၂၉]

လုံယီသည် လျင်မြန်ခြင်း ဟူသော စာသားကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် ၎င်း၏ မိတ်ဆက်ဖော်ပြချက်မှာ စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။

[အချိန်နှင့်အမျှ ခန္ဓာကိုယ်၏ တုံ့ပြန်မှုအရှိန်နှင့် ခြေလက်များ၏ ဟန်ချက်ညီညီ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းတို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးတက်နေမည်။ ခြေထောက်ကြွက်သားများကို ယာယီအားဖြင့် အကောင်းဆုံးပုံစံဖြစ်အောင် ပြုပြင်ပေးပြီး ခုန်နိုင်စွမ်းနှင့် လမ်းလျှောက်နှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်]

ဘယ်လိုမျိုး ပြုပြင်ပေးမှာလဲ။ ဘယ်လောက်အထိရော မြန်လာမှာလဲ။

လုံယီသည် သိချင်စိတ်ဖြင့် ရင်ခုန်နေသော်လည်း ယခုအချိန်မှာ စမ်းသပ်ရန် အချိန်ကောင်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် လက်တွေ့အခြေအနေသို့ ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ အဖွဲ့သားများသည် အလောင်းများကို ရှာဖွေပြီးပြီဖြစ်ရာ ရရှိလာသော တိုက်ပွဲသိမ်းပစ္စည်းများမှာ

ပန်းရောင် ဝိညာဉ်ပုလဲ တစ်လုံး၊ ငွေစ ၂၀၀၀ ကျော်၊ ထိပ်နီငှက်ဝိညာဉ် အလောင်းနှစ်လောင်း၊ အနက်ရောင်သံမဏိလက်နက် နှစ်မျိုးနှင့် ထူးခြားသောလက်နက်ဖြစ်သည့် လျိုယွဲ့၏ နှင်တံနှင့် သိုင်းကျင့်စဉ် နှစ်အုပ်ပင်။ သိုင်းကျင့်စဉ်များမှာ လက်သီးသိုင်းတစ်မျိုးနှင့် ဓားသိုင်းတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာရှင်အဆင့်ဖြစ်ကာ ထိပ်တန်းအဆင့်များတော့ မဟုတ်ကြပေ။

“ဒါတွေအားလုံးက လုံယီနဲ့ပဲ ဆိုင်တယ်။ ဘယ်သူ့မှာများ ကန့်ကွက်စရာ ရှိသလဲ”

ရှီချိုင်ဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြရင်း ဤပစ္စည်းများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို တိုက်ရိုက် ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ခေါင်းခါပြကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ လုံယီ့ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ လေးစားသွားကြပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လုံယီသာ ဝင်မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး ယခုအချိန်တွင် အသက်ရှင်နေကြမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်နေကြသဖြင့် သိမ်းဆည်းရမိသောပစ္စည်းများကို မည်သူမျှ မလိုချင်ကြချေ။

“အားလုံး ကျွန်တော့်ကို ပေးစရာမလိုပါဘူး”

လုံယီက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ဝိညာဉ်ပုလဲ၊ ငွေစများနှင့် သိုင်းကျင့်စဉ်စာအုပ်များကိုသာ ယူလိုက်သည်။ လက်နက်များကိုမူ သူ မလိုအပ်သဖြင့် ရှီချိုင်ဖုန်းထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ သိုင်းကျင့်စဉ်များနှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူသည် လက်သီးသိုင်းတစ်ခုကို သိထားပြီးဖြစ်သလို ဓားသိုင်းကိုလည်း စိတ်မဝင်စားပေ။ ထို့ပြင် ဤကျင့်စဉ်များမှာလည်း အလွန်ထူးခြားကောင်းမွန်လှသည့်ကျင့်စဉ် မဟုတ်ပေ။

ထိပ်နီငှက်အမောက်များမှာ ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီး အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အလွန်အသုံးဝင်သော်လည်း လုံယီအတွက်မူ ၎င်းကို အသုံးပြုခြင်းမှာ နှမြောစရာပင်။ အကြောင်းမှာ သူ၌ စွမ်းအင်သာ လုံလောက်လျှင် မည်သည့်အဆင့်အတားအဆီးမျှ မရှိဘဲ အလွယ်တကူ အဆင့်တက်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုအမောက်များကို အဖွဲ့အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းငယ် အဆင့် သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦးကို ပေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိပေလိမ့်မည်။ အဖွဲ့ဝင်များ သန်မာလာခြင်းက သားရဲများကို ရှာဖွေရာတွင် ပိုမိုလွယ်ကူစေပြီး သူ့အတွက်လည်း အကျိုးရှိစေမည်ပင်။

“ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်တော့ သားရဲအလောင်းတွေကို သားရဲရှာဖွေရေးဌာနမှာ သွားရောင်းလိုက်မယ်။ ရလာတဲ့ အမှတ်တွေနဲ့ ငွေတွေကိုတော့ မင်းရဲ့စာရင်းထဲပဲ ထည့်ပေးထားမယ်”

ရှီချိုင်ဖုန်းက အခိုင်အမာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ”

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လုံယီ မငြင်းတော့ပေ။

အရာအားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ လူတိုင်း သစ်ကိုင်းများကို ခုတ်ထွင်ကာ ရိုးရှင်းသော သစ်သားစင်တစ်ခု ပြုလုပ်ကြသည်။ ထို့နောက် သစ်ရွက်စိမ်းများစွာ ခံကာ ဝမ်ယီဝမ်၏ ရုပ်အလောင်းကို အပေါ်မှတင်၍ စခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြတော့သည်။

လုံယီသည် တဲအတွင်းသို့ တန်းမသွားဘဲ လူသူကင်းဝေးသော နေရာတစ်ခုသို့ သွားကာ သူ၏ ပါရမီသစ်ကို လေ့လာလိုက်သည်။ သူသည် စွမ်းအင် ၅ မှတ်ကို အသုံးပြု၍ ပါရမီသစ်ကို အဆင့်မြှင့်လိုက်သည်။

[လျင်မြန်ခြင်း (မကျင့်ရသေး ၀/၅) → လျင်မြန်ခြင်း (အခြေခံ ၀/၂၀ + မြေနဂါးအဆီအနှစ်

အကြော ၁ ခု)]

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အမှတ်တရသစ်များ စီးဝင်လာသည်။ သူသည် ထိပ်နီငှက်ပေါက်လေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ မွေးဖွားလာချိန်ကတည်းက သူသည် အခြားမွေးချင်းများထက် ပိုမိုကြီးမားခဲ့သည်။ သူသည် အစာလုရာတွင် ရက်စက်လှပြီး အခြားငှက်ငယ်များကို အတင်းတွန်းဖယ်ကာ သူဝမှသာ အခြားသူများကို စားခွင့်ပေးသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ပိုမိုကြီးထွားလာပြီး ထိပ်နီငှက်အုပ်စုထဲတွင် အထင်ရှားဆုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အရွယ်အစားမှာ သာမန်ငှက်များထက် နှစ်ဆခန့် ပိုကြီးလာ၏။ ထို့ကြောင့် တောသီးနှံလုရာတွင်ဖြစ်စေ၊ မိတ်လိုက်ရာတွင်ဖြစ်စေ၊ ရန်သူ့လက်မှ ပြေးရာတွင်ဖြစ်စေ သူသည် အမြဲတမ်း ရှေ့ဆုံးမှ ရောက်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထိပ်နီငှက်အုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာပြီး အရင်းအမြစ်အများစုကို ပိုင်ဆိုင်ကာ ဆက်လက်ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

အရေအတွက်မှာ နောက်ဆုံး၌ အရည်အသွေး ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ သူ၏ ငှက်အမောက်မှာ ပို၍ ကြည်လင်တောက်ပလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မျိုးနွယ်စု၏ အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားတော့သည်။ သူ၏ ခြေထောက်များမှာ ပိုမိုတောင့်တင်းလာပြီး ဒူးဆစ်များတွင် ရစ်ခွေနေသော ထူးဆန်းသည့် ကြွက်သားများပင် ပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်...

လက်တွေ့တွင်မူ လုံယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အေးစက်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ကျောပြင်၊ ခါးနှင့် ခြေထောက်များကို လျင်မြန်စွာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးလိုက်ရာ ကြွက်သားများမှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသလို ခံစားရပြီး အားထုတ်လိုက်သည့်အခါ ပေါက်ကွဲအား ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဒူးဆစ်များမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တဂျွတ်ဂျွတ် မြည်သံများနှင့်အတူ အရိုးများ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသွားတော့သည်။

ဤပြောင်းလဲမှုများသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြီးဆုံးသွားသည်။ လုံယီသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“လျင်မြန်ခြင်း”

ထိုခဏ၌ပင် သူ၏ ခြေထောက်များမှာ သိသိသာသာ ထူထဲလာပြီး ခါးနှင့် ကျောပြင်ကြွက်သားများမှာလည်း အတွင်း၌ ကြိုးတစ်ချောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားသကဲ့သို့ မာကျောသွားတော့သည်။

ထိုစဉ် လုံယီ၏ ဒူးဆစ်နေရာတွင် စပရိန်ကဲ့သို့ ရစ်ခွေနေသော ကြွက်သားအသစ် ၇ ကွင်း၊ ၈ ကွင်းခန့် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ထိပ်နီငှက်ဝိညာဉ်၏ ထူးခြားသော အမွှေးအမျှင်များနှင့် ကြွက်သားဖွဲ့စည်းပုံကို အခြေခံထားသည့် ပါရမီတစ်ခုပင်။

ဒုန်း ခနဲ အသံနှင့်အတူ လုံယီက မြေပြင်ကို အရှိန်ပြင်းစွာ ကန်ထုတ်လိုက်သောအခါ ဒူးဆစ်ရှိ စပရိန်ကြွက်သားများသည် ချက်ချင်းပင် ကျုံ့သွားပြီး ပြန်ကန်ထွက်သွားသည်။ ထိုဖြစ်ပေါ်လာသော ကြီးမားသည့် တွန်းအားကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပေ၅၀ ခန့် အမြင့်အထိ လွင့်ပျံတက်သွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ခွန်အားကို အပြည့်အဝ အသုံးမပြုသေးသည့် အခြေအနေပင်။

တိုက်ပွဲအတွင်း၌မူ အလွန်အမင်း အမြင့်သို့ ခုန်တက်ရန် မလိုအပ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လေထုထဲ၌ ကြာရှည်စွာ ရှိနေခြင်းက ရန်သူ့အတွက် ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လုံယီသည် ခြေထောက်ရှိ စပရိန်ကြွက်သားများ၏ ခွန်အားကို ထိန်းညှိခြင်းအားဖြင့် သူ၏ ရွေ့လျားမှုအမြန်နှုန်းကိုသာ အဓိကမြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ခွန်အားအမျိုးမျိုးကို စမ်းသပ်ကြည့်သောအခါ သူ၏ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှုမှာ ယခင်ကထက် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ သိသိသာသာ တိုးတက်လာကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ အလေ့အကျင့် ပိုမိုပြုလုပ်ပါက ယခုထက် ပိုမိုကောင်းမွန်လာမည်မှာ သေချာသည်။ လောကတွင် သိုင်းပညာမှန်သမျှ အမြန်နှုန်းတွင် အဆုံးအဖြတ်ပေးပြီး လျင်မြန်မှုသည် မည်သည့်ကာကွယ်ရေးကိုမဆို ဖောက်ထွင်းနိုင်သည်ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင်။

အကယ်၍ သူသည် ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီး အဆင့်ရှိ ရှားဟူကို ယခုအခြေအနေဖြင့် ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရပါက အပြတ်အသတ် သာလွန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကစားကာ ဆယ်ကွက်အတွင်း အောင်ပွဲခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုလက်ရှိ အစွမ်းဖြင့်ဆိုလျှင် သာမန်ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို အနိုင်ယူရန်မှာ ခဲယဉ်းသောကိစ္စ မဟုတ်တော့ပေ။

သူသည် စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်ရှိ ပါရမီကဏ္ဍကို ကြည့်လိုက်သည်။

[လျင်မြန်ခြင်း (အခြေခံ ၀/၂၀ + မြေနဂါးအဆီအနှစ်အကြော ၁ ခု)]

နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် စွမ်းအင်မှာ လုံလောက်နေသော်လည်း မြေနဂါးအဆီအနှစ်

အကြောဟူသော ရှားပါးပစ္စည်းကို ရှာဖွေရန်အတွက်မူ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု ပေးရဦးမည်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စွမ်းအင်သည်သာ သူ၏ တိုးတက်မှုအတွက် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်လုံလောက်ပါက ပုဆိန်အတတ်နှင့် ပါရမီများကို မြှင့်တင်နိုင်ရုံသာမက အသက်ရှူနည်းစနစ် ကျွမ်းကျင်မှုကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သဖြင့် နယ်ပယ်အဆင့်များကို လျင်မြန်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လုံယီသည် တဲအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ ရှီချိုင်ဖုန်းမှာ ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ပေ။

ရှီချင်းတက "ငါ့အစ်မက ဝမ်ယီဝမ်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို ကောင်းမွန်စွာ သင်္ဂြိုဟ်ပေးဖို့ အိမ်ပြန်သယ်သွားပြီ။ သူပြန်မလာခင်အထိ ငါတို့အဖွဲ့က မင်းနဲ့ အစ်ကိုကြီးကျန်းကိုပဲ အားကိုးရမှာပဲ" ဟု ပြောပြခဲ့သည်။

ထိုကာလအတွင်း၌ ရှီချိုင်ဖုန်းအဖွဲ့သည် ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ လုံယီနှင့် ကျန်းချန်ယွီတို့က အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ကုယွီနှင့် ဝမ်လုံတို့က ကင်းထောက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး သားရဲများကို ဆက်လက်အမဲလိုက်ခဲ့ကြသည်။ ရက်ပေါင်း ၂၀ အတွင်း၌ လုံယီသည် စွမ်းအင် ၁၀၀ ကျော်အထိ စုဆောင်းမိခဲ့ရာ ၎င်းမှာ မကြုံစဖူး များပြားလှသော ပမာဏ ဖြစ်သည်။

ရှီချိုင်ဖုန်းမှာလည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိမလာသေးသလို ကျန်းချန်ယွီကလည်း မိသားစုကိစ္စကြောင့် ပြန်သွားရပြန်သည်။ ထို့ပြင် သားရဲပြုပြင်သူ အဘိုးကြီးဝူမှာလည်း ဒဏ်ရာဟောင်း ပြန်လည်ပေါ်လာသဖြင့် အဖွဲ့ကို ခေတ္တအနားပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

လုံယီကမူ သူ့အနေဖြင့် သိုင်းသင်တန်းကျောင်းသို့ ပြန်ရန် အချိန်တန်ပြီဟု ယူဆလိုက်သည်။ အသက်ရှူနည်းစနစ်ကို စတင်လေ့လာခဲ့သည်မှာ ၆ လနီးပါး ရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် အဆင့်တက်သွားပြီဟု ကြေညာလျှင်လည်း သိပ်ပြီး ထူးဆန်းနေမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် လေးလံသောဓားဂိုဏ်း၏ အထက်လူကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကိုလည်း ခံရမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အသက်ရှူနည်းစနစ်၏ ဒုတိယအဆင့်ကို ကျွမ်းကျင်အောင် ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။